மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.50.1
वयं तु प्रवरं हत्वा तेषां तैः शरपीडिताः ।
निवेशायाभ्युपायामः सायाह्ने रुधिरोक्षिताः ॥ ७.५०.१ ॥
நாங்கள் அவர்களின் முதன்மை வீரனைக் கொன்று, அம்புகளால் வருந்தியவர்களாய், இரத்தத்தில் நனைந்து, மாலையில் பாளையத்தை நோக்கித் திரும்பினோம்.
7.50.2
निरीक्षमाणास्तु वयं परे चायोधनं शनैः ।
अपयाता महाराज ग्लानिं प्राप्ता विचेतसः ॥ ७.५०.२ ॥
மகாராஜாவே! நாங்களும் எதிரிகளும் போர்க்களத்தைத் திரும்பிப் பார்த்தபடி மெல்ல பின்வாங்கினோம்; சோர்வும் மனக்குழப்பமும் அடைந்தவர்களாய்.
7.50.3
ततो निशाया दिवसस्य चाशिवः ।
शिवारुतैः सन्धिरवर्तताद्भुतः।
कुशेशयापीडनिभे दिवाकरे ।
विलम्बमानेऽस्तमुपेत्य पर्वतम् ॥ ७.५०.३ ॥
பின்னர் இரவும் பகலும் சந்திக்கும் நேரத்தில், நரிகளின் அபசகுனமான ஊளைகளுடன் ஓர் அற்புதமான சந்தி நேரம் வந்தது; தாமரை மாலை போல் சூரியன் தொங்கியபடி அஸ்தமன மலையை அடைந்தான்.
7.50.4
वरासिशक्त्यृष्टिवरूथचर्मणां ।
विभूषणानां च समाक्षिपन्प्रभाः।
दिवं च भूमिं च समानयन्निव ।
प्रियां तनुं भानुरुपैति पावकम् ॥ ७.५०.४ ॥
சிறந்த வாள்கள், ஈட்டிகள், சக்திகள், ரிஷ்டிகள், கேடயங்கள், தோல்கவசங்கள் மற்றும் அணிகலன்களின் ஒளியை வீசியபடி, வானையும் பூமியையும் ஒன்றாக்குவது போல, சூரியன் தனது அன்பான உடலை நெருப்பிடம் ஒப்படைப்பது போல் சென்றான்.
7.50.5
महाभ्रकूटाचलशृङ्गसन्निभै… ।
र्गजैरनेकैरिव वज्रपातितैः।
सवैजयन्त्यङ्कुशवर्मयन्तृभि… ।
र्निपातितैर्नष्टगतिश्चिता क्षितिः ॥ ७.५०.५ ॥
பெரிய மேகமலைச் சிகரங்கள் போன்ற பல யானைகள், இடியால் வீழ்த்தப்பட்டவை போல், கொடி, அங்குசம், கவசம் மற்றும் பாகர்களுடன் வீழ்ந்து கிடந்தன; இயக்கம் இழந்த பூமி அவற்றால் நிரம்பியிருந்தது.
7.50.6
हतेश्वरैश्चूर्णितचक्रकूबरै… ।
र्हताश्वसूतैर्विपताककेतुभिः।
महारथैर्भूः शुशुभे विचूर्णितैः ।
पुरैरिवामित्रहतैर्नराधिप ॥ ७.५०.६ ॥
மன்னா, எதிரிகளால் அழிக்கப்பட்ட நகரங்களைப் போல, கொல்லப்பட்ட தலைவர்களாலும், நொறுங்கிய சக்கரங்கள் மற்றும் தண்டுகளாலும், கொல்லப்பட்ட குதிரைகள் மற்றும் சாரதிகளாலும், விழுந்த கொடிகளாலும் பதாகைகளாலும் நிறைந்த பெரும் தேர்வீரர்களாலும் பூமி நொறுங்கிக் காட்சியளித்தது.
7.50.7
रथाश्वबृन्दैः सहसादिभिर्हतैः ।
प्रविद्धभाण्डाभरणैः पृथग्विधैः।
निरस्तजिह्वादशनान्त्रलोचनै… ।
र्धरा बभौ घोरविरूपदर्शना ॥ ७.५०.७ ॥
தேர்கள், குதிரைகள், வாள் வீரர்கள் முதலானோர் கொல்லப்பட்டதாலும், சிதறிய பாத்திரங்களாலும் ஆபரணங்களாலும், நாக்கு, பற்கள், குடல், கண்கள் வெளித்தள்ளப்பட்டதாலும் … பூமி கொடூரமான விகாரமான தோற்றத்துடன் விளங்கியது.
7.50.8
प्रविद्धवर्माभणाम्बरायुधा ।
विपन्नहस्त्यश्वरथानुगा नराः।
महार्हशय्यास्तरणोचितास्तदा ।
क्षितावनाथा इव शेरते हताः ॥ ७.५०.८ ॥
கவசம், ஆபரணம், ஆடை, ஆயுதங்கள் எறியப்பட்டு, யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள் மற்றும் அவற்றின் வீரர்கள் அழிந்து, அப்போது மதிப்புமிக்க படுக்கைகளுக்கும் விரிப்புகளுக்கும் தகுந்த மனிதர்கள் கொல்லப்பட்டு, பூமியில் பாதுகாவலற்றவர்களைப் போலப் படுத்துக் கிடக்கின்றனர்.
7.50.9
अतीव हृष्टाः श्वशृगालवायसा ।
बकाः सुपर्णाश्च वृकास्तरक्षवः।
वयांस्यसृक्पान्यथ रक्षसां गणाः ।
पिशाचसङ्घाश्च सुदारुणा रणे ॥ ७.५०.९ ॥
நாய்கள், நரிகள், காகங்கள் மிகவும் மகிழ்ந்தன; கொக்குகள், கழுகுகள், ஓநாய்கள், கழுதைப்புலிகள், இரத்தம் குடிக்கும் பறவைகள், அரக்கர் கூட்டங்கள், மிகக் கொடிய பிசாசுக் கூட்டங்கள் போர்க்களத்தில் மகிழ்ந்தன.
7.50.10
त्वचो विनिर्भिद्य पिबन्वसामसृक् ।
तथैव मज्जाः पिशितानि चाश्नुवन्।
वपां विलुम्पन्ति हसन्ति गान्ति च ।
प्रकर्षमाणाः कुणपान्यनेकशः ॥ ७.५०.१० ॥
தோலைக் கிழித்து, கொழுப்பும் இரத்தமும் குடித்து, அவ்வாறே மஜ்ஜையும் சதையும் உண்டு, கொழுப்பைப் பிடுங்கி, சிரித்தும் பாடியும், பலப்பல சடலங்களை இழுத்துக்கொண்டு செல்கின்றனர்.
7.50.11
शरीरसङ्घाटवहा ह्यसृग्जला ।
रथोडुपा कुञ्जरशैलसङ्कटा।
मनुष्यशीर्षोपलमांसकर्दमा ।
प्रविद्धनानाविधशस्त्रमालिनी ॥ ७.५०.११ ॥
உடல் குவியல்களை அடித்துச் செல்லும், இரத்த நீரைக் கொண்ட, தேர்களைப் படகுகளாகக் கொண்ட, யானை மலைகளால் நெருக்கப்பட்ட, மனிதத் தலைகளைக் கற்களாகவும் இறைச்சியைச் சேறாகவும் கொண்ட, பலவகை வீசப்பட்ட ஆயுதங்களை மாலையாக அணிந்த நதி.
7.50.12
भयावहा वैतरणीव दुस्तरा ।
प्रवर्तिता योधवरैस्तदा नदी।
उवाह मध्येन रणाजिरे भृशं ।
भयावहा दीनमृतप्रवाहिनी ॥ ७.५०.१२ ॥
வைதரணியைப் போல அச்சமூட்டும், கடக்க முடியாத, அப்போது சிறந்த வீரர்களால் ஓட்டப்பட்ட நதி, போர்க்களத்தின் நடுவே மிகுதியாக ஓடியது, அச்சமூட்டுவது, துயருற்ற இறந்தவர்களை அடித்துச் செல்வது.
7.50.13
पिबन्ति च स्नान्ति च यत्र दुर्दृशाः ।
पिशाचसङ्घास्तु नदन्ति भैरवाः।
सुनन्दिताः प्रणभृतां क्षयंकराः ।
समानभक्षाः श्वसृगालपक्षिणः ॥ ७.५०.१३ ॥
அங்கே கொடூரத் தோற்றமுள்ள பிசாசுக் கூட்டங்கள் குடித்தும் நீராடியும், பயங்கரமாக முழங்குகின்றன; உயிருள்ளவர்களை அழிப்பவர்களாக, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், நாய்கள், நரிகள், பறவைகளோடு ஒரே இரையை உண்பவர்களாக.
7.50.14
तथा तदायोधनमुग्रदर्शनं ।
निशामुखे पितृपतिराष्ट्रवर्धनम्।
निरीक्षमाणः शनकैर्जहुर्नराः ।
समुत्थिता नृत्तकबन्धसङ्कुलम् ॥ ७.५०.१४ ॥
அப்படியே அந்தப் போர்க்களம், பார்ப்பதற்குப் பயங்கரமாக, இரவின் தொடக்கத்தில் யமனின் ராஜ்யத்தைப் பெருக்கியது; மனிதர்கள் அதை மெல்லப் பார்த்துக்கொண்டே விலகிச் சென்றனர், ஆடும் தலையற்ற உடல்களால் நிறைந்து எழுந்தவற்றால் நிரம்பியது.
7.50.15
अपेतविध्वस्तमहार्हभूषणं ।
निपातितं शक्रसमं महाबलम्।
रणेऽभिमन्युं ददृशुस्तदा जना ।
व्यपोढहव्यं सदसीव पावकम् ॥ ७.५०.१५ ॥
விலைமதிப்பற்ற அணிகலன்கள் கழன்று சிதறிக் கிடக்க, இந்திரனுக்கு நிகரான பெரும் பலமுள்ள அபிமன்யு போர்க்களத்தில் வீழ்த்தப்பட்டுக் கிடப்பதை அப்போது மக்கள் கண்டனர், அவிர்ப்பாகம் நீக்கப்பட்ட சபையின் நெருப்பைப் போல.