ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.50.1
वयं तु प्रवरं हत्वा तेषां तैः शरपीडिताः ।
निवेशायाभ्युपायामः सायाह्ने रुधिरोक्षिताः ॥ ७.५०.१ ॥
ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ବୀରଙ୍କୁ ବଧ କରି, ବାଣରେ ପୀଡ଼ିତ ଓ ରକ୍ତରେ ସିକ୍ତ ହୋଇ, ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଶିବିର ଆଡ଼କୁ ଫେରିଲୁ।
7.50.2
निरीक्षमाणास्तु वयं परे चायोधनं शनैः ।
अपयाता महाराज ग्लानिं प्राप्ता विचेतसः ॥ ७.५०.२ ॥
ହେ ମହାରାଜ! ଆମେ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ରଣଭୂମି ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପଛକୁ ଫେରିଲୁ; କ୍ଳାନ୍ତ ଓ ବିଚଳିତ ମନରେ।
7.50.3
ततो निशाया दिवसस्य चाशिवः ।
शिवारुतैः सन्धिरवर्तताद्भुतः।
कुशेशयापीडनिभे दिवाकरे ।
विलम्बमानेऽस्तमुपेत्य पर्वतम् ॥ ७.५०.३ ॥
ତା'ପରେ ରାତି ଓ ଦିନର ସନ୍ଧିକାଳରେ, ଶିଆଳମାନଙ୍କର ଅଶୁଭ ଚିତ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସନ୍ଧ୍ୟା ଆସିଲା; ପଦ୍ମମାଳା ପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଝୁଲି ଅସ୍ତାଚଳକୁ ଗଲେ।
7.50.4
वरासिशक्त्यृष्टिवरूथचर्मणां ।
विभूषणानां च समाक्षिपन्प्रभाः।
दिवं च भूमिं च समानयन्निव ।
प्रियां तनुं भानुरुपैति पावकम् ॥ ७.५०.४ ॥
ଉତ୍ତମ ଖଡ୍ଗ, ଶକ୍ତି, ବର୍ଶା, ଋଷ୍ଟି, ଢାଲ, ଚର୍ମକବଚ ଓ ଅଳଙ୍କାରର ପ୍ରଭା ଛଡ଼ାଇ, ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଏକ କରୁଥିବା ପରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଶରୀର ଅଗ୍ନିକୁ ସମର୍ପଣ କରିବାକୁ ଗଲେ।
7.50.5
महाभ्रकूटाचलशृङ्गसन्निभै… ।
र्गजैरनेकैरिव वज्रपातितैः।
सवैजयन्त्यङ्कुशवर्मयन्तृभि… ।
र्निपातितैर्नष्टगतिश्चिता क्षितिः ॥ ७.५०.५ ॥
ମହାମେଘ ପର୍ବତ ଶିଖର ପରି ଅନେକ ହସ୍ତୀ, ଯେମିତି ବଜ୍ରରେ ପଡ଼ିଥିବା ପରି, ଧ୍ୱଜା, ଅଙ୍କୁଶ, କବଚ ଓ ମାହୁଟ ସହିତ ପଡ଼ିଥିଲେ; ଗତି ହରାଇଥିବା ପୃଥିବୀ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଚ୍ଛାଦିତ ଥିଲା।
7.50.6
हतेश्वरैश्चूर्णितचक्रकूबरै… ।
र्हताश्वसूतैर्विपताककेतुभिः।
महारथैर्भूः शुशुभे विचूर्णितैः ।
पुरैरिवामित्रहतैर्नराधिप ॥ ७.५०.६ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନଷ୍ଟ ନଗରଙ୍କ ପରି, ହତ ନାୟକ, ଭଗ୍ନ ଚକ୍ର ଓ ରଥକୂବର, ମୃତ ଅଶ୍ୱ ଓ ସାରଥି, ପତିତ ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜର ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା।
7.50.7
रथाश्वबृन्दैः सहसादिभिर्हतैः ।
प्रविद्धभाण्डाभरणैः पृथग्विधैः।
निरस्तजिह्वादशनान्त्रलोचनै… ।
र्धरा बभौ घोरविरूपदर्शना ॥ ७.५०.७ ॥
ରଥ ଓ ଅଶ୍ୱ ସମୂହ, ଖଡ୍ଗଧାରୀ ପ୍ରଭୃତି ହତ ହୋଇଥିବାରୁ, ବିଖରା ପାତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ, ଜିଭ, ଦାନ୍ତ, ଅନ୍ତ୍ର, ଆଖି ବାହାରି ଆସିବାରେ … ପୃଥିବୀ ଭୟଙ୍କର ବିକୃତ ରୂପରେ ଦେଖାଗଲା।
7.50.8
प्रविद्धवर्माभणाम्बरायुधा ।
विपन्नहस्त्यश्वरथानुगा नराः।
महार्हशय्यास्तरणोचितास्तदा ।
क्षितावनाथा इव शेरते हताः ॥ ७.५०.८ ॥
କବଚ, ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର, ଅସ୍ତ୍ର ଫିଙ୍ଗାହୋଇ, ହାତୀ, ଅଶ୍ୱ, ରଥ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଅନୁଚର ବିନଷ୍ଟ ହୋଇ, ସେତେବେଳେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସ୍ତରଣ ଯୋଗ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ହତ ହୋଇ ଅନାଥଙ୍କ ପରି ଭୂମିରେ ଶୋଇଛନ୍ତି।
7.50.9
अतीव हृष्टाः श्वशृगालवायसा ।
बकाः सुपर्णाश्च वृकास्तरक्षवः।
वयांस्यसृक्पान्यथ रक्षसां गणाः ।
पिशाचसङ्घाश्च सुदारुणा रणे ॥ ७.५०.९ ॥
କୁକୁର, ଶିଆଳ, କାଉ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ବଗ, ଗରୁଡ଼, ନେଉଳ, ତରକ୍ଷୁ, ରକ୍ତପାନ କରୁଥିବା ପକ୍ଷୀ, ରାକ୍ଷସଗଣ ଓ ଅତି ଭୟଙ୍କର ପିଶାଚ ସଂଘ ରଣରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
7.50.10
त्वचो विनिर्भिद्य पिबन्वसामसृक् ।
तथैव मज्जाः पिशितानि चाश्नुवन्।
वपां विलुम्पन्ति हसन्ति गान्ति च ।
प्रकर्षमाणाः कुणपान्यनेकशः ॥ ७.५०.१० ॥
ଚର୍ମ ଚିରି, ଚର୍ବି ଓ ରକ୍ତ ପାନ କରି, ସେହିପରି ମଜ୍ଜା ଓ ମାଂସ ଭୋଜନ କରି, ବପା ଟାଣି, ହସି ଓ ଗାଇ, ଅନେକ ଶବ ଟାଣି ନେଉଛନ୍ତି।
7.50.11
शरीरसङ्घाटवहा ह्यसृग्जला ।
रथोडुपा कुञ्जरशैलसङ्कटा।
मनुष्यशीर्षोपलमांसकर्दमा ।
प्रविद्धनानाविधशस्त्रमालिनी ॥ ७.५०.११ ॥
ଶରୀରର ସ୍ତୂପ ବହନକାରୀ, ରକ୍ତଜଳବିଶିଷ୍ଟ, ରଥ ନାଆ ଭଳି, ହାତୀ ପର୍ବତରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ମଣିଷ ମୁଣ୍ଡ ପଥର ଓ ମାଂସ କାଦୁଅଥିବା, ନିକ୍ଷିପ୍ତ ନାନାବିଧ ଅସ୍ତ୍ରର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ନଦୀ।
7.50.12
भयावहा वैतरणीव दुस्तरा ।
प्रवर्तिता योधवरैस्तदा नदी।
उवाह मध्येन रणाजिरे भृशं ।
भयावहा दीनमृतप्रवाहिनी ॥ ७.५०.१२ ॥
ବୈତରଣୀ ପରି ଭୟଙ୍କର ଓ ପାର ହେବା କଷ୍ଟକର, ସେତେବେଳେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବାହିତ ନଦୀ, ରଣକ୍ଷେତ୍ରର ମଝିରେ ଅତ୍ୟଧିକ ବହିଲା, ଭୟ ଆଣୁଥିବା, ଦୀନ ମୃତମାନଙ୍କୁ ବହୁଥିବା।
7.50.13
पिबन्ति च स्नान्ति च यत्र दुर्दृशाः ।
पिशाचसङ्घास्तु नदन्ति भैरवाः।
सुनन्दिताः प्रणभृतां क्षयंकराः ।
समानभक्षाः श्वसृगालपक्षिणः ॥ ७.५०.१३ ॥
ଯେଉଁଠି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ପିଶାଚ ଗଣ ପିଅନ୍ତି ଓ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କରନ୍ତି; ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ବିନାଶକାରୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ, କୁକୁର, ଶିଆଳ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ସହ ଏକା ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିବା।
7.50.14
तथा तदायोधनमुग्रदर्शनं ।
निशामुखे पितृपतिराष्ट्रवर्धनम्।
निरीक्षमाणः शनकैर्जहुर्नराः ।
समुत्थिता नृत्तकबन्धसङ्कुलम् ॥ ७.५०.१४ ॥
ସେହିପରି ସେହି ରଣକ୍ଷେତ୍ର, ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର, ରାତ୍ରିର ଆରମ୍ଭରେ ଯମରାଜଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବଢ଼ାଉଥିଲା; ଲୋକମାନେ ଧୀରେ ଧୀରେ ତାହାକୁ ଦେଖି ଚାଲିଗଲେ, ଉଠିଥିବା ନାଚୁଥିବା ମୁଣ୍ଡହୀନ ଶରୀରରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
7.50.15
अपेतविध्वस्तमहार्हभूषणं ।
निपातितं शक्रसमं महाबलम्।
रणेऽभिमन्युं ददृशुस्तदा जना ।
व्यपोढहव्यं सदसीव पावकम् ॥ ७.५०.१५ ॥
ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଳଙ୍କାର ଖସି ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ଥିବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ମହାବଳୀ ଅଭିମନ୍ୟୁକୁ ରଣରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ ଲୋକମାନେ, ଆହୁତି କାଢ଼ି ନିଆଯାଇଥିବା ସଭାଗ୍ନି ପରି।