Mahābhārata · Adhyāya 7.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.50.1
वयं तु प्रवरं हत्वा तेषां तैः शरपीडिताः ।
निवेशायाभ्युपायामः सायाह्ने रुधिरोक्षिताः ॥ ७.५०.१ ॥
Tendo matado o mais destacado dentre eles, nós, feridos por flechas e salpicados de sangue, voltamos ao acampamento à tarde.
7.50.2
निरीक्षमाणास्तु वयं परे चायोधनं शनैः ।
अपयाता महाराज ग्लानिं प्राप्ता विचेतसः ॥ ७.५०.२ ॥
Ó grande rei, nós e os outros, olhando para o campo de batalha, retiramo-nos lentamente, exaustos e perturbados.
7.50.3
ततो निशाया दिवसस्य चाशिवः ।
शिवारुतैः सन्धिरवर्तताद्भुतः।
कुशेशयापीडनिभे दिवाकरे ।
विलम्बमानेऽस्तमुपेत्य पर्वतम् ॥ ७.५०.३ ॥
Então, na junção da noite com o dia, entre os uivos agourentos dos chacais, veio um crepúsculo estranho, quando o sol, semelhante a uma guirlanda de lótus, pendeu baixo e alcançou a montanha ocidental.
7.50.4
वरासिशक्त्यृष्टिवरूथचर्मणां ।
विभूषणानां च समाक्षिपन्प्रभाः।
दिवं च भूमिं च समानयन्निव ।
प्रियां तनुं भानुरुपैति पावकम् ॥ ७.५०.४ ॥
Espalhando o brilho das excelentes espadas, lanças, dardos, escudos, couraças de couro e ornamentos, como se unisse céu e terra, o sol foi ao fogo, entregando seu amado corpo.
7.50.5
महाभ्रकूटाचलशृङ्गसन्निभै… ।
र्गजैरनेकैरिव वज्रपातितैः।
सवैजयन्त्यङ्कुशवर्मयन्तृभि… ।
र्निपातितैर्नष्टगतिश्चिता क्षितिः ॥ ७.५०.५ ॥
Muitos elefantes, semelhantes aos picos de grandes montanhas de nuvens, derrubados como por raios, jaziam caídos com bandeiras, aguilhões, armaduras e condutores, e a terra, sem movimento, estava coberta por eles.
7.50.6
हतेश्वरैश्चूर्णितचक्रकूबरै… ।
र्हताश्वसूतैर्विपताककेतुभिः।
महारथैर्भूः शुशुभे विचूर्णितैः ।
पुरैरिवामित्रहतैर्नराधिप ॥ ७.५०.६ ॥
Ó senhor dos homens, como cidades destruídas por inimigos, a terra brilhava, esmagada por grandes guerreiros de carro, cujos chefes foram mortos, cujas rodas e varais estavam quebrados, cujos cavalos e condutores foram abatidos, cujos estandartes e bandeiras tinham caído.
7.50.7
रथाश्वबृन्दैः सहसादिभिर्हतैः ।
प्रविद्धभाण्डाभरणैः पृथग्विधैः।
निरस्तजिह्वादशनान्त्रलोचनै… ।
र्धरा बभौ घोरविरूपदर्शना ॥ ७.५०.७ ॥
Com multidões de carros e cavalos, e espadachins e outros, mortos; com vasilhas e adornos de toda sorte espalhados; com línguas, dentes, entranhas e olhos expelidos … a terra mostrava-se terrível e hedionda de se ver.
7.50.8
प्रविद्धवर्माभणाम्बरायुधा ।
विपन्नहस्त्यश्वरथानुगा नराः।
महार्हशय्यास्तरणोचितास्तदा ।
क्षितावनाथा इव शेरते हताः ॥ ७.५०.८ ॥
Com armaduras, adornos, vestes e armas lançados fora, e elefantes, cavalos, carros e seus seguidores destruídos, os homens que então eram dignos de leitos preciosos e colchas jazem mortos no chão, como desamparados.
7.50.9
अतीव हृष्टाः श्वशृगालवायसा ।
बकाः सुपर्णाश्च वृकास्तरक्षवः।
वयांस्यसृक्पान्यथ रक्षसां गणाः ।
पिशाचसङ्घाश्च सुदारुणा रणे ॥ ७.५०.९ ॥
Cães, chacais e corvos ficaram extremamente alegres; garças, águias, lobos, hienas, aves que bebem sangue, hostes de rākṣasas e as terríveis multidões de piśācas regozijaram-se na batalha.
7.50.10
त्वचो विनिर्भिद्य पिबन्वसामसृक् ।
तथैव मज्जाः पिशितानि चाश्नुवन्।
वपां विलुम्पन्ति हसन्ति गान्ति च ।
प्रकर्षमाणाः कुणपान्यनेकशः ॥ ७.५०.१० ॥
Rasgando a pele, bebendo gordura e sangue, devorando igualmente medula e carne, arrancando as entranhas, rindo e cantando, arrastando cadáveres às centenas.
7.50.11
शरीरसङ्घाटवहा ह्यसृग्जला ।
रथोडुपा कुञ्जरशैलसङ्कटा।
मनुष्यशीर्षोपलमांसकर्दमा ।
प्रविद्धनानाविधशस्त्रमालिनी ॥ ७.५०.११ ॥
Carregando montes de corpos, com águas de sangue, com carros como barcos, cheia de montanhas de elefantes, com cabeças humanas como pedras e carne como lama, adornada com uma guirlanda de armas arremessadas de muitos tipos, um rio.
7.50.12
भयावहा वैतरणीव दुस्तरा ।
प्रवर्तिता योधवरैस्तदा नदी।
उवाह मध्येन रणाजिरे भृशं ।
भयावहा दीनमृतप्रवाहिनी ॥ ७.५०.१२ ॥
Aterrador e difícil de atravessar como o Vaitaraṇī, o rio então posto em correnteza pelos melhores guerreiros corria intensamente pelo meio do campo de batalha, trazendo medo, carregando os mortos miseráveis.
7.50.13
पिबन्ति च स्नान्ति च यत्र दुर्दृशाः ।
पिशाचसङ्घास्तु नदन्ति भैरवाः।
सुनन्दिताः प्रणभृतां क्षयंकराः ।
समानभक्षाः श्वसृगालपक्षिणः ॥ ७.५०.१३ ॥
Onde bandos de piśācas de aspecto horrendo bebem, banham-se e rugem terrivelmente, destruidores dos seres vivos, muito alegres, partilhando o alimento com cães, chacais e aves.
7.50.14
तथा तदायोधनमुग्रदर्शनं ।
निशामुखे पितृपतिराष्ट्रवर्धनम्।
निरीक्षमाणः शनकैर्जहुर्नराः ।
समुत्थिता नृत्तकबन्धसङ्कुलम् ॥ ७.५०.१४ ॥
Assim aquele campo de batalha, terrível de ver, ao início da noite aumentando o reino do senhor dos antepassados; os homens se foram observando-o lentamente, cheio de troncos sem cabeça que se ergueram e dançavam.
7.50.15
अपेतविध्वस्तमहार्हभूषणं ।
निपातितं शक्रसमं महाबलम्।
रणेऽभिमन्युं ददृशुस्तदा जना ।
व्यपोढहव्यं सदसीव पावकम् ॥ ७.५०.१५ ॥
Com as preciosas joias caídas e espalhadas, o grande e forte Abhimanyu, igual a Indra, abatido na batalha, foi então visto pelas pessoas, como um fogo numa assembleia cuja oferenda foi retirada.