ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.50.1
वयं तु प्रवरं हत्वा तेषां तैः शरपीडिताः ।
निवेशायाभ्युपायामः सायाह्ने रुधिरोक्षिताः ॥ ७.५०.१ ॥
ನಾವು ಅವರ ಪ್ರಧಾನ ವೀರನನ್ನು ಕೊಂದು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದವರಾಗಿ, ಸಂಜೆ ಶಿಬಿರದ ಕಡೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದೆವು.
7.50.2
निरीक्षमाणास्तु वयं परे चायोधनं शनैः ।
अपयाता महाराज ग्लानिं प्राप्ता विचेतसः ॥ ७.५०.२ ॥
ಮಹಾರಾಜ! ನಾವೂ ಶತ್ರುಗಳೂ ರಣರಂಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿದೆವು; ಆಯಾಸ ಮತ್ತು ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ.
7.50.3
ततो निशाया दिवसस्य चाशिवः ।
शिवारुतैः सन्धिरवर्तताद्भुतः।
कुशेशयापीडनिभे दिवाकरे ।
विलम्बमानेऽस्तमुपेत्य पर्वतम् ॥ ७.५०.३ ॥
ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ, ನರಿಗಳ ಅಶುಭ ಕೂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ ಬಂತು; ಕಮಲಮಾಲೆಯಂತೆ ಸೂರ್ಯ ಇಳಿದು ಅಸ್ತಾದ್ರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
7.50.4
वरासिशक्त्यृष्टिवरूथचर्मणां ।
विभूषणानां च समाक्षिपन्प्रभाः।
दिवं च भूमिं च समानयन्निव ।
प्रियां तनुं भानुरुपैति पावकम् ॥ ७.५०.४ ॥
ಉತ್ತಮ ಖಡ್ಗ, ಶಕ್ತಿ, ಈಟಿ, ಗುರಾಣಿ, ಚರ್ಮಕವಚ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಚೆಲ್ಲುತ್ತಾ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಂದಾಗಿಸುವಂತೆ, ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವಂತೆ ತೆರಳಿದನು.
7.50.5
महाभ्रकूटाचलशृङ्गसन्निभै… ।
र्गजैरनेकैरिव वज्रपातितैः।
सवैजयन्त्यङ्कुशवर्मयन्तृभि… ।
र्निपातितैर्नष्टगतिश्चिता क्षितिः ॥ ७.५०.५ ॥
ದೊಡ್ಡ ಮೇಘಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಂತಿದ್ದ ಅನೇಕ ಆನೆಗಳು, ವಜ್ರದಿಂದ ಬಿದ್ದಂತೆ, ಧ್ವಜ, ಅಂಕುಶ, ಕವಚ ಮತ್ತು ಮಾವುತರೊಂದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದವು; ಚಲನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭೂಮಿ ಅವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
7.50.6
हतेश्वरैश्चूर्णितचक्रकूबरै… ।
र्हताश्वसूतैर्विपताककेतुभिः।
महारथैर्भूः शुशुभे विचूर्णितैः ।
पुरैरिवामित्रहतैर्नराधिप ॥ ७.५०.६ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನಾಶಗೊಂಡ ನಗರಗಳಂತೆ, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ನಾಯಕರು, ಮುರಿದ ಚಕ್ರಗಳು ಮತ್ತು ರಥಕೂಬರಗಳು, ಸತ್ತ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಗಳು, ಬಿದ್ದ ಪತಾಕೆ ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳ ಮಹಾರಥರಿಂದ ಭೂಮಿ ಚೂರಾಗಿ ಕಂಗೊಳಿಸಿತು.
7.50.7
रथाश्वबृन्दैः सहसादिभिर्हतैः ।
प्रविद्धभाण्डाभरणैः पृथग्विधैः।
निरस्तजिह्वादशनान्त्रलोचनै… ।
र्धरा बभौ घोरविरूपदर्शना ॥ ७.५०.७ ॥
ರಥ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಕತ್ತಿಹಿಡಿದವರು ಮುಂತಾದವರು ಹತರಾದ ಕಾರಣ, ಚೆಲ್ಲಾಡಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ, ನಾಲಿಗೆ, ಹಲ್ಲು, ಕರುಳು, ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊರಬಿದ್ದ … ಭೂಮಿ ಭಯಂಕರ ವಿಕಾರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿತು.
7.50.8
प्रविद्धवर्माभणाम्बरायुधा ।
विपन्नहस्त्यश्वरथानुगा नराः।
महार्हशय्यास्तरणोचितास्तदा ।
क्षितावनाथा इव शेरते हताः ॥ ७.५०.८ ॥
ಕವಚ, ಆಭರಣ, ವಸ್ತ್ರ, ಆಯುಧಗಳು ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ ಮತ್ತು ಅನುಚರರು ನಾಶವಾಗಿ, ಆಗ ಅಮೂಲ್ಯ ಹಾಸಿಗೆ ಹೊದಿಕೆಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾದ ಮನುಷ್ಯರು ಹತರಾಗಿ, ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅನಾಥರಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದಾರೆ.
7.50.9
अतीव हृष्टाः श्वशृगालवायसा ।
बकाः सुपर्णाश्च वृकास्तरक्षवः।
वयांस्यसृक्पान्यथ रक्षसां गणाः ।
पिशाचसङ्घाश्च सुदारुणा रणे ॥ ७.५०.९ ॥
ನಾಯಿ, ನರಿ, ಕಾಗೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡವು; ಕೊಕ್ಕರೆಗಳು, ಗರುಡಗಳು, ತೋಳಗಳು, ತರಕ್ಷುಗಳು, ರಕ್ತ ಕುಡಿಯುವ ಪಕ್ಷಿಗಳು, ರಾಕ್ಷಸ ಗಣಗಳು, ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಪಿಶಾಚ ಸಮೂಹಗಳು ರಣದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡವು.
7.50.10
त्वचो विनिर्भिद्य पिबन्वसामसृक् ।
तथैव मज्जाः पिशितानि चाश्नुवन्।
वपां विलुम्पन्ति हसन्ति गान्ति च ।
प्रकर्षमाणाः कुणपान्यनेकशः ॥ ७.५०.१० ॥
ಚರ್ಮವನ್ನು ಸೀಳಿ, ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ರಕ್ತ ಕುಡಿದು, ಅಂತೆಯೇ ಮಜ್ಜೆ ಮತ್ತು ಮಾಂಸ ತಿಂದು, ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಕಿತ್ತು, ನಗುತ್ತಾ ಹಾಡುತ್ತಾ, ಅನೇಕ ಶವಗಳನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿವೆ.
7.50.11
शरीरसङ्घाटवहा ह्यसृग्जला ।
रथोडुपा कुञ्जरशैलसङ्कटा।
मनुष्यशीर्षोपलमांसकर्दमा ।
प्रविद्धनानाविधशस्त्रमालिनी ॥ ७.५०.११ ॥
ದೇಹಗಳ ರಾಶಿಗಳನ್ನು ಒಯ್ಯುವ, ರಕ್ತಜಲದ, ರಥಗಳೇ ದೋಣಿಗಳಾದ, ಆನೆಗಳೆಂಬ ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಮನುಷ್ಯರ ತಲೆಗಳೆಂಬ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮತ್ತು ಮಾಂಸದ ಕೆಸರಿನ ನದಿ, ಎಸೆದ ಹಲವು ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನದಿ.
7.50.12
भयावहा वैतरणीव दुस्तरा ।
प्रवर्तिता योधवरैस्तदा नदी।
उवाह मध्येन रणाजिरे भृशं ।
भयावहा दीनमृतप्रवाहिनी ॥ ७.५०.१२ ॥
ವೈತರಣಿಯಂತೆ ಭಯಂಕರವೂ ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವೂ ಆದ, ಆಗ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಧರಿಂದ ಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನದಿ, ರಣರಂಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಹರಿಯಿತು, ಭಯ ತರುವ, ದೀನ ಮೃತರನ್ನು ಒಯ್ಯುವ.
7.50.13
पिबन्ति च स्नान्ति च यत्र दुर्दृशाः ।
पिशाचसङ्घास्तु नदन्ति भैरवाः।
सुनन्दिताः प्रणभृतां क्षयंकराः ।
समानभक्षाः श्वसृगालपक्षिणः ॥ ७.५०.१३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ಪಿಶಾಚ ಗಣಗಳು ಕುಡಿಯುತ್ತವೆ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಭೀಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತವೆ; ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಿತರು, ನಾಯಿ, ನರಿ, ಪಕ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವವರು.
7.50.14
तथा तदायोधनमुग्रदर्शनं ।
निशामुखे पितृपतिराष्ट्रवर्धनम्।
निरीक्षमाणः शनकैर्जहुर्नराः ।
समुत्थिता नृत्तकबन्धसङ्कुलम् ॥ ७.५०.१४ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಆ ರಣರಂಗ, ನೋಡಲು ಭಯಂಕರ, ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಯಮರಾಜ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಜನರು ಅದನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತ ಹೊರಟರು, ಎದ್ದು ನಿಂತ ನರ್ತಿಸುವ ತಲೆಯಿಲ್ಲದ ದೇಹಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
7.50.15
अपेतविध्वस्तमहार्हभूषणं ।
निपातितं शक्रसमं महाबलम्।
रणेऽभिमन्युं ददृशुस्तदा जना ।
व्यपोढहव्यं सदसीव पावकम् ॥ ७.५०.१५ ॥
ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಭರಣಗಳು ಬಿದ್ದು ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿರುವಾಗ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮನಾದ ಮಹಾಬಲಿ ಅಭಿಮನ್ಯು ರಣದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಆಗ ಜನರು ಕಂಡರು, ಆಹುತಿ ತೆಗೆದ ಸಭಾ-ಅಗ್ನಿಯಂತೆ.