മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.52.1
एवं विलपमाने तु कुन्तीपुत्रे युधिष्ठिरे ।
कृष्णद्वैपायनस्तत्र आजगाम महानृषिः ॥ ७.५२.१ ॥
ഇങ്ങനെ കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ വിലപിക്കുമ്പോൾ മഹർഷി കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ അവിടെ എത്തി.
7.52.2
अथ दृष्ट्वा महात्मानं पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
युक्तासनो दीनमनाः पूजां चक्रे महात्मनः ॥ ७.५२.२ ॥
മഹാത്മാവിനെ കണ്ട പാണ്ഡുപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ ദുഃഖിതമനസ്സോടെ, യഥോചിതമായ ആസനത്തിലിരുന്ന് ആ മഹാത്മാവിനെ പൂജിച്ചു.
7.52.3
अर्चयित्वा यथान्यायमुपविष्टं युधिष्ठिरः ।
अब्रवीच्छोकसन्तप्तो भ्रातुः पुत्रवधेन च ॥ ७.५२.३ ॥
യഥോചിതം പൂജിച്ച് ഇരുന്ന അദ്ദേഹത്തോട്, ശോകസന്തപ്തനായ യുധിഷ്ഠിരൻ സഹോദരപുത്രന്റെ വധത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
7.52.4
अधर्मयुक्तैर्बहुभिः परिवार्य महारथैः ।
युध्यमानो महेष्वासैः सौभद्रो निहतो रणे ॥ ७.५२.४ ॥
അധർമ്മികളായ പല മഹാരഥന്മാർ വളഞ്ഞപ്പോൾ, യുദ്ധം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന സൗഭദ്രൻ (അഭിമന്യു) യുദ്ധക്കളത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
7.52.5
बालश्च बालबुद्धिश्च वीरश्च परवीरहा ।
अनुपायेन सङ्ग्रामे युध्यमानो विनाशितः ॥ ७.५२.५ ॥
ബാലനും ബാലബുദ്ധിയുമുള്ളവനും വീരനും ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്നവനുമായ അവൻ, യുദ്ധത്തിൽ പൊരുതുമ്പോൾ അന്യായമായ ഉപായത്താൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
7.52.6
मया प्रोक्तः स सङ्ग्रामे द्वारं सञ्जनयस्व नः ।
प्रविष्टेऽभ्यन्तरे तस्मिन्सैन्धवेन निवारिताः ॥ ७.५२.६ ॥
'യുദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കായി ഒരു വഴി തുറക്കൂ' എന്ന് ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ അകത്തു കടന്നപ്പോൾ സൈന്ധവൻ (ജയദ്രഥൻ) ഞങ്ങളെ തടഞ്ഞു.
7.52.7
ननु नाम समं युद्धमेष्टव्यं युद्धजीविभिः ।
इदं चैवासमं युद्धमीदृशं यत्कृतं परैः ॥ ७.५२.७ ॥
യുദ്ധത്തെ ജീവിതമാക്കിയവർ സമമായ യുദ്ധമാണ് ആഗ്രഹിക്കേണ്ടത്. എന്നാൽ ശത്രുക്കൾ ചെയ്ത ഇത്തരമൊരു അസമമായ യുദ്ധം ഇതാ.
7.52.8
तेनास्मि भृशसन्तप्तः शोकबाष्पसमाकुलः ।
शमं नैवाधिगच्छामि चिन्तयानः पुनः पुनः ॥ ७.५२.८ ॥
അതിനാൽ ഞാൻ അതിയായി ദുഃഖിതനായി, ശോകാശ്രുക്കളാൽ നിറഞ്ഞവനായിരിക്കുന്നു. വീണ്ടും വീണ്ടും ഇതേക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചിട്ട് എനിക്ക് ശാന്തി കിട്ടുന്നില്ല.
7.52.9
तं तथा विलपन्तं वै शोकव्याकुलमानसम् ।
उवाच सान्त्वयन्व्यासो युधिष्ठिरमिदं वचः ॥ ७.५२.९ ॥
ശോകത്താൽ വ്യാകുലമനസ്സായി വിലപിക്കുന്ന അവനെ വ്യാസൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് യുധിഷ്ഠിരനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.52.10
युधिष्ठिर महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
व्यसनेषु न मुह्यन्ति त्वादृशा भरतर्षभ ॥ ७.५२.१० ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, മഹാപ്രാജ്ഞാ, സർവശാസ്ത്രവിശാരദാ, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, നിന്നെപ്പോലുള്ളവർ വിപത്തുകളിൽ മോഹിക്കുന്നില്ല.
7.52.11
स्वर्गमेष गतः शूरः शत्रून्हत्वा बहून्रणे ।
अबालसदृशं कर्म कृत्वा वै पुरुषोत्तमः ॥ ७.५२.११ ॥
ഈ വീരനായ പുരുഷോത്തമൻ യുദ്ധത്തിൽ അനേകം ശത്രുക്കളെ വധിച്ച്, ബാലന് ചേരാത്ത, വീരോചിതമായ കർമം ചെയ്ത് സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
7.52.12
अनतिक्रमणीयो वै विधिरेष युधिष्ठिर ।
देवदानवगन्धर्वान्मूत्युर्हरति भारत ॥ ७.५२.१२ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ഈ വിധി ലംഘിക്കാനാവാത്തതാണ്. ഭാരതാ, മരണം ദേവന്മാരെയും ദാനവന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും പോലും കൊണ്ടുപോകുന്നു.
7.52.13
इमे वै पृथिवीपालाः शेरते पृथिवीतले ।
निहताः पृतनामध्ये मृतसंज्ञा महाबलाः ॥ ७.५२.१३ ॥
ഈ ഭൂപാലന്മാർ ഭൂമിയിൽ കിടക്കുന്നു; സേനയുടെ മധ്യത്തിൽ വധിക്കപ്പെട്ട്, മരിച്ചവരെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന മഹാബലവാന്മാർ.
7.52.14
नागायुतबलाश्चान्ये वायुवेगबलास्तथा ।
त एते निहताः सङ्ख्ये तुल्यरूपा नरैर्नराः ॥ ७.५२.१४ ॥
പതിനായിരം ആനകളുടെ ബലവും കാറ്റിന്റെ വേഗവുമുള്ള മറ്റുള്ളവരും യുദ്ധത്തിൽ വീണു; ഇവർ മനുഷ്യർക്കു തുല്യരൂപമുള്ള മനുഷ്യർ.
7.52.15
नैषां पश्यामि हन्तारं प्राणिनां संयुगे क्वचित् ।
विक्रमेणोपसम्पन्नास्तपोबलसमन्विताः ॥ ७.५२.१५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഇവരെ കൊന്ന ഒരു ജീവിയെയും ഞാൻ എവിടെയും കാണുന്നില്ല; ഇവർ വിക്രമവും തപോബലവുമുള്ളവരായിരുന്നു.
7.52.16
जेतव्यमिति चान्योन्यं येषां नित्यं हृदि स्थितम् ।
अथ चेमे हताः प्राज्ञाः शेरते विगतायुषः ॥ ७.५२.१६ ॥
'പരസ്പരം ജയിക്കണം' എന്ന ചിന്ത ആരുടെ ഹൃദയത്തിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നോ, ആ ബുദ്ധിമാന്മാർ ഇപ്പോൾ വധിക്കപ്പെട്ട് ആയുസ്സൊടുങ്ങി കിടക്കുന്നു.
7.52.17
मृता इति च शब्दोयं वर्तते च ततोऽर्थवत् ।
इमे मृता महीपालाः प्रायशो भीमविक्रमाः ॥ ७.५२.१७ ॥
'മൃതർ' എന്ന വാക്ക് പ്രയോഗത്തിലുണ്ട്, അതിന് അർത്ഥവുമുണ്ട്; ഭയങ്കര വിക്രമമുള്ള ഈ രാജാക്കന്മാർ മിക്കവാറും മരിച്ചിരിക്കുന്നു.
7.52.18
निश्चेष्टा निरभीमानाः शूराः शत्रुवशंगताः ।
राजपुत्राश्च संरब्धा वैश्वानरमुखं गताः ॥ ७.५२.१८ ॥
ചലനമറ്റവരും അഭിമാനം നഷ്ടപ്പെട്ടവരും ശത്രുവശത്തിലായ ശൂരന്മാരും; കോപം നിറഞ്ഞ രാജകുമാരന്മാർ വൈശ്വാനരന്റെ മുഖത്തേക്കു പോയിരിക്കുന്നു.
7.52.19
अत्र मे संशयः प्राप्तः कुतः संज्ञा मृता इति ।
कस्य मृत्युः कुतो मृत्युः केन मृत्युरिमाः प्रजाः।
हरत्यमरसङ्काश तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.५२.१९ ॥
ഇവിടെ എനിക്ക് സംശയമുണ്ടായി: ബോധമില്ലാത്തവർ എന്തുകൊണ്ട് മരിച്ചു? ആരുടെ മരണം, എന്തിൽനിന്നുള്ള മരണം, ആരാൽ മരണം ഈ പ്രജകളെ കൊണ്ടുപോകുന്നു? അമരതുല്യനായ പിതാമഹാ, അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരിക.
7.52.20
तं तथा परिपृच्छन्तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
आश्वासनमिदं वाक्यमुवाच भगवानृषिः ॥ ७.५२.२० ॥
ഇങ്ങനെ ചോദിച്ച കുന്തീപുത്രനായ യുധിഷ്ഠിരനോട് ഭഗവാനായ ഋഷി ഈ ആശ്വാസവാക്യം പറഞ്ഞു.
7.52.21
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अकम्पनस्य कथितं नारदेन पुरा नृप ॥ ७.५२.२१ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം ഉദ്ധരിക്കുന്നു; പണ്ട് നാരദൻ അകമ്പനനോട് പറഞ്ഞതാണിത്, രാജാവേ.
7.52.22
स चापि राजा राजेन्द्र पुत्रव्यसनमुत्तमम् ।
अप्रसह्यतमं लोके प्राप्तवानिति नः श्रुतम् ॥ ७.५२.२२ ॥
ആ രാജാവും, രാജേന്ദ്രാ, ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും സഹിക്കാനാവാത്ത പുത്രദുഃഖം അനുഭവിച്ചുവെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
7.52.23
तदहं सम्प्रवक्ष्यामि मृत्योः प्रभवमुत्तमम् ।
ततस्त्वं मोक्ष्यसे दुःखात्स्नेहबन्धनसंश्रयात् ॥ ७.५२.२३ ॥
ആ മരണത്തിന്റെ ഉത്തമമായ ഉത്ഭവം ഞാൻ നിനക്ക് പറഞ്ഞുതരാം; അപ്പോൾ സ്നേഹബന്ധനത്തിന്റെ ആശ്രയത്തിൽനിന്നുള്ള ദുഃഖത്തിൽനിന്ന് നീ മോചിതനാകും.
7.52.24
समस्तपापराशिघ्नं शृणु कीर्तयतो मम ।
धन्यमाख्यानमायुष्यं शोकघ्नं पुष्टिवर्धनम् ॥ ७.५२.२४ ॥
ഞാൻ കീർത്തിക്കുമ്പോൾ കേൾക്കുക: ഈ ആഖ്യാനം സമസ്ത പാപരാശിയെ നശിപ്പിക്കുന്നതും പുണ്യമുള്ളതും ആയുസ്സ് നൽകുന്നതും ശോകം നീക്കുന്നതും പോഷണം വർധിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്.
7.52.25
पवित्रमरिसङ्घघ्नं पङ्गलानां च मङ्गलम् ।
यथैव वेदाध्ययनमुपाख्यानमिदं तथा ॥ ७.५२.२५ ॥
ഇത് പവിത്രമാണ്, ശത്രുസംഘങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്, മുടന്തർക്കും മംഗളകരമാണ്. വേദാധ്യയനം പോലെ ഈ ഉപാഖ്യാനവും അങ്ങനെതന്നെ.
7.52.26
श्रवणीयं महाराज प्रातर्नित्यं नृपोत्तमैः ।
पुत्रानायुष्मतो राज्यमीहमानैः श्रियं तथा ॥ ७.५२.२६ ॥
മഹാരാജാവേ, ദീർഘായുസ്സുള്ള പുത്രന്മാരെയും രാജ്യത്തെയും ഐശ്വര്യത്തെയും ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠരായ രാജാക്കന്മാർ ദിവസവും രാവിലെ ഇത് ശ്രവിക്കണം.
7.52.27
पुरा कृतयुगे तात आसीद्राजा ह्यकम्पनः ।
स शत्रुवशमापन्नो मध्ये सङ्ग्राममूर्धनि।
योधयामास बलवान्बद्धश्चासीदकम्पनः ॥ ७.५२.२७ ॥
മകനേ, പണ്ട് കൃതയുഗത്തിൽ അകമ്പനൻ എന്ന ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. ശത്രുവശത്തിലായ അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ ശക്തിയോടെ പോരാടി; അകമ്പനൻ ബന്ധിതനായി.
7.52.28
तस्य पुत्रो हरिर्नाम नारायणसमो बले ।
श्रीमान्कृतास्त्रो मेधावी युधि शक्रोपमो बली ॥ ७.५२.२८ ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ ഹരി എന്ന പേരുള്ളവനായിരുന്നു; ബലത്തിൽ നാരായണനു സമൻ. ശ്രീമാനും ആയുധവിദ്യയിൽ നിപുണനും ബുദ്ധിമാനും യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ദ്രനു തുല്യനായ ബലവാനുമായിരുന്നു.
7.52.29
स दृष्ट्वा पितरं युद्धे तदवस्थं महाद्युतिः ।
अचिन्तयित्वा मरणं शत्रुमध्यं ततोऽविशत् ॥ ७.५२.२९ ॥
ആ മഹാതേജസ്വി യുദ്ധത്തിൽ പിതാവിനെ ആ അവസ്ഥയിൽ കണ്ടപ്പോൾ, മരണത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതെ ശത്രുക്കളുടെ മധ്യത്തിലേക്ക് കടന്നു.
7.52.30
स शत्रुभिः परिवृतो बहुधा रणमूर्धनि ।
योधयामास तान्सर्वान्सर्वास्त्रकुशलो बली ॥ ७.५२.३० ॥
ശത്രുക്കളാൽ പലവിധത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിന്റെ മുൻനിരയിൽ അവരെല്ലാവരോടും പൊരുതി; എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളിലും നിപുണനായ ബലവാൻ.
7.52.31
वर्षन्बाणसहस्राणि शत्रुष्वमितविक्रमः ।
पदातिरथनागाश्वान्प्रममाथ महाबलः ॥ ७.५२.३१ ॥
ശത്രുക്കളുടെ മേൽ ആയിരക്കണക്കിന് അമ്പുകൾ വർഷിച്ചുകൊണ്ട്, അളവറ്റ വീര്യമുള്ള ആ മഹാബലൻ കാലാൾപ്പടയെയും രഥങ്ങളെയും ആനകളെയും കുതിരകളെയും തകർത്തു.
7.52.32
स शरैराचितश्चक्रैर्गदाभिर्मुसलैरपि ।
मृद्गन्रथसहस्राणि पदातीन्वाजिवारणान् ॥ ७.५२.३२ ॥
അമ്പുകളാലും ചക്രങ്ങളാലും ഗദകളാലും മുസലങ്ങളാലും വളയപ്പെട്ട അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് രഥങ്ങളെയും കാലാളുകളെയും കുതിരകളെയും ആനകളെയും ചതച്ചരച്ചു.
7.52.33
परानीकं विभिद्याजौ मोक्षयित्वा च तं नृपम् ।
पुनरेवाकरोद्युद्धं शत्रुमध्यगतो बली ॥ ७.५२.३३ ॥
ശത്രുസൈന്യത്തെ പിളർന്ന് ആ രാജാവിനെ മോചിപ്പിച്ചശേഷം, ശത്രുക്കളുടെ നടുവിൽ നിന്ന ആ ബലവാൻ വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്തു.
7.52.34
ततस्ते रथिनः सर्वे समेत्य पुनराहवे ।
जघ्नुस्तं परिवार्यैकं तोमरैरिव कुञ्जरम् ॥ ७.५२.३४ ॥
അപ്പോൾ ആ രഥികളെല്ലാം വീണ്ടും യുദ്ധത്തിൽ ഒന്നിച്ചുചേർന്ന്, ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്ന അവനെ വളഞ്ഞ് ആനയെപ്പോലെ കുന്തങ്ങളാൽ ആക്രമിച്ചു.
7.52.35
स कर्म दुष्करं कृत्वा सङ्ग्रामे शत्रुतापनः ।
शत्रुभिर्निहतः सङ्ख्ये पृतानायां युधिष्ठिर ॥ ७.५२.३५ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ! യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ തപിപ്പിച്ച അവൻ ദുഷ്കരമായ കർമ്മം ചെയ്ത്, സൈന്യമധ്യേ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളാൽ വധിക്കപ്പെട്ടു.
7.52.36
द्विषद्भिर्निहतं दृष्ट्वा प्रियं पुत्रमकम्पनः ।
अमर्षजनितक्रोध आहवात्सहसाऽऽगतः ॥ ७.५२.३६ ॥
ശത്രുക്കളാൽ വധിക്കപ്പെട്ട പ്രിയ പുത്രനെ കണ്ട അകമ്പനൻ, അസഹ്യതയിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ക്രോധത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് വന്നുചേർന്നു.
7.52.37
स राजा प्रेतकृत्यानि तस्य कृत्वा शुचान्वितः ।
शोचन्नहनि रात्रौ च नालभत्सुखमात्मनः ॥ ७.५२.३७ ॥
ആ രാജാവ് അവന്റെ പ്രേതകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, ദുഃഖം നിറഞ്ഞവനായി, പകലും രാത്രിയും വിലപിച്ചു; തനിക്ക് സുഖം ലഭിച്ചില്ല.
7.52.38
तस्य शोकं विदित्वा तु पुत्रव्यसनसम्भवम् ।
आजगामाथ देवर्षिर्नारदोऽस्य समीपतः ॥ ७.५२.३८ ॥
അവന്റെ പുത്രദുരന്തത്തിൽനിന്നുണ്ടായ ശോകം അറിഞ്ഞ്, ദേവർഷി നാരദൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
7.52.39
स तु राजा महाभागो दृष्ट्वा देवर्षिसत्तमम् ।
पूजयित्वा यथान्यायं कथामकथयत्तदा ॥ ७.५२.३९ ॥
ആ മഹാഭാഗ്യനായ രാജാവ് ദേവർഷിമാരിൽ ഉത്തമനെ കണ്ട്, ന്യായപ്രകാരം പൂജിച്ച്, അപ്പോൾ ഒരു കഥ പറഞ്ഞു.
7.52.40
तस्य सर्वं समाचष्ट यथावृत्तं युधिष्ठिर ।
शत्रुभिर्विजयं सङ्ख्ये पुत्रस्य च वधं तथा ॥ ७.५२.४० ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, നടന്നതെല്ലാം അവനോട് വിവരിച്ചു — യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളുടെ ജയവും പുത്രന്റെ വധവും.
7.52.41
मम पुत्रो महावीर्य इन्द्रविष्णुसमद्युतिः ।
शत्रुभिर्बहुभिः सङ्ख्ये पराक्रम्य हतो बली ॥ ७.५२.४१ ॥
എന്റെ പുത്രൻ മഹാവീര്യനും ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവിനും തുല്യതേജസ്സുമുള്ളവനായിരുന്നു; യുദ്ധത്തിൽ പല ശത്രുക്കളോട് പരാക്രമിച്ച് ബലവാൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
7.52.42
शृणु मे प्राणिनां चापि मृत्युः प्रभवते किल ।
क एष मृत्युर्भगवन्किंवीर्यबलपौरुषः।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं मतिमतां वर ॥ ७.५२.४२ ॥
കേൾക്കുക, ജീവികളുടെമേലും മൃത്യു ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നു. ഭഗവാനേ, ഈ മൃത്യു ആരാണ്? അവന്റെ വീര്യവും ബലവും പൗരുഷവും എന്താണ്? ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ഉത്തമനേ, ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.52.43
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नारदो वरदः प्रभुः ।
आख्यानमिदमाचष्ट पुत्रशोकापहं महत् ॥ ७.५२.४३ ॥
അവന്റെ ആ വാക്ക് കേട്ട്, വരദായകനായ പ്രഭു നാരദൻ പുത്രശോകം അകറ്റുന്ന ഈ മഹത്തായ ആഖ്യാനം പറഞ്ഞു.
7.52.44
शृणु राजन्महाबाहो आख्यानं बहुविस्तरम् ।
यथावृत्तं श्रुतं चैव मयाऽपि वसुधाधिप ॥ ७.५२.४४ ॥
ഹേ രാജാവേ, മഹാബാഹോ, ഏറെ വിസ്തൃതമായ ഈ ആഖ്യാനം കേൾക്കുക; സംഭവിച്ചതുപോലെ ഞാനും കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ഹേ ഭൂപതേ.
7.52.45
प्रजाः सृष्टा तदा ब्रह्मा आदिसर्गे पितामहः ।
असंहृतं महातेजा दृष्ट्वा जगदिदं प्रभुः ॥ ७.५२.४५ ॥
ആദിസൃഷ്ടിയിൽ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് അന്ന് പ്രജകളെ സൃഷ്ടിച്ചു. മഹാതേജസ്വിയായ പ്രഭു ഈ ജഗത്ത് സംഹരിക്കപ്പെടാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.
7.52.46
तस्य चिन्ता समुत्पन्ना संहारं प्रति पार्थिव ।
चिन्तयन्न ह्यसौ देव संहारं वसुधाधिप ॥ ७.५२.४६ ॥
ഹേ രാജാവേ, സംഹാരത്തെക്കുറിച്ച് അവന്റെ മനസ്സിൽ ചിന്ത ഉദിച്ചു. ഹേ ദേവാ, അവൻ സംഹാരത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടും സ്ഥിരനായിരുന്നില്ല, ഹേ ഭൂപതേ.
7.52.47
तस्य रोषान्महाराज मुखेभ्योऽग्निरजायत ।
तेन सर्वा दिशो व्याप्ताः सान्तर्देशा दिधक्षता ॥ ७.५२.४७ ॥
ഹേ മഹാരാജാവേ, അവന്റെ കോപത്തിൽനിന്ന് അവന്റെ മുഖങ്ങളിൽനിന്ന് അഗ്നി ഉദിച്ചു. ദഹിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച അത് എല്ലാ ദിശകളെയും ഉപദിശകളെയും നിറച്ചു.
7.52.48
ततो दिवं भुवं चैव ज्वालामालासमाकुलम् ।
चारचरं जगत्सर्वं ददाह भगवान्प्रभुः ॥ ७.५२.४८ ॥
അപ്പോൾ ഭഗവാനായ പ്രഭു ജ്വാലാമാലകളാൽ നിറഞ്ഞ സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും ചരാചരങ്ങളായ സകല ജഗത്തും ദഹിപ്പിച്ചു.
7.52.49
ततो हतानि भूतानि चराणि स्थावराणि च ।
महता क्रोधवेगेन त्रासयन्निव वीर्यवान्। ॥ ७.५२.४९ ॥
പിന്നെ ചരങ്ങളും സ്ഥാവരങ്ങളുമായ എല്ലാ ജീവികളും നശിച്ചു; മഹാക്രോധവേഗത്തോടെ, ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ വീര്യവാൻ (അവൻ).
7.52.50
ततो रुद्रो जटी स्याणुर्निशाचरपतिर्हरः ।
जगाम शरणं देवं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् ॥ ७.५२.५० ॥
അപ്പോൾ ജടാധാരിയായ രുദ്രൻ, സ്ഥാണു, രാത്രിസഞ്ചാരികളുടെ നാഥനായ ഹരൻ, പരമേഷ്ഠിയായ ദേവൻ ബ്രഹ്മാവിനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.
7.52.51
तस्मिन्नापतिते स्थाणौ प्रजानां हितकाम्यया ।
अब्रवीत्परमो देवो ज्वलन्निव महामुनिः ॥ ७.५२.५१ ॥
സ്ഥാണു അവന്റെ മേൽ വീണപ്പോൾ, പ്രജകളുടെ ഹിതം കാംക്ഷിച്ച്, പരമദേവൻ ജ്വലിക്കുന്ന മഹാമുനിയെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു.
7.52.52
किं कर्म कामं कामार्ह कामाज्जातोऽसि पुत्रक ।
करिष्यामि प्रियं सर्वं ब्रूहि स्थाणो यदिच्छसि ॥ ७.५२.५२ ॥
മകനേ, എന്ത് കർമ്മമാണ് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? കാമത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനേ, കാമത്തിന് അർഹനായവനേ. നിനക്ക് പ്രിയമായതെല്ലാം ഞാൻ ചെയ്യാം; സ്ഥാണുവേ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പറയുക.