மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.52.1
एवं विलपमाने तु कुन्तीपुत्रे युधिष्ठिरे ।
कृष्णद्वैपायनस्तत्र आजगाम महानृषिः ॥ ७.५२.१ ॥
இவ்வாறு குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் புலம்பிக்கொண்டிருக்கையில், மகான் ருஷியான கிருஷ்ணத்வைபாயனர் அங்கே வந்தார்.
7.52.2
अथ दृष्ट्वा महात्मानं पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
युक्तासनो दीनमनाः पूजां चक्रे महात्मनः ॥ ७.५२.२ ॥
மகாத்மாவைக் கண்ட பாண்டுவின் மகன் யுதிஷ்டிரன், துயரமுள்ள மனத்துடன், முறையாக ஆசனத்தில் அமர்ந்து அந்த மகாத்மாவை வழிபட்டான்.
7.52.3
अर्चयित्वा यथान्यायमुपविष्टं युधिष्ठिरः ।
अब्रवीच्छोकसन्तप्तो भ्रातुः पुत्रवधेन च ॥ ७.५२.३ ॥
முறைப்படி வழிபட்டு அமர்ந்திருந்தவரிடம், தம்பியின் மகன் கொல்லப்பட்டதால் துயரால் வாடிய யுதிஷ்டிரன் பேசினான்.
7.52.4
अधर्मयुक्तैर्बहुभिः परिवार्य महारथैः ।
युध्यमानो महेष्वासैः सौभद्रो निहतो रणे ॥ ७.५२.४ ॥
அதர்மம் செய்த பல மகாரதர்களால் சூழப்பட்டு, போரிட்ட சௌபத்ரன் (அபிமன்யு) போர்க்களத்தில் கொல்லப்பட்டான்.
7.52.5
बालश्च बालबुद्धिश्च वीरश्च परवीरहा ।
अनुपायेन सङ्ग्रामे युध्यमानो विनाशितः ॥ ७.५२.५ ॥
இளைஞனாயும் இளம் அறிவுடையவனாயும், வீரனும் எதிர்வீரர்களைக் கொல்பவனுமாயிருந்தும், போரில் போரிட்டபோது முறையற்ற வழியால் அழிக்கப்பட்டான்.
7.52.6
मया प्रोक्तः स सङ्ग्रामे द्वारं सञ्जनयस्व नः ।
प्रविष्टेऽभ्यन्तरे तस्मिन्सैन्धवेन निवारिताः ॥ ७.५२.६ ॥
'போரில் எங்களுக்கு வழி திறந்திடு' என்று நான் அவனிடம் சொன்னேன். அவன் உள்ளே நுழைந்தபோது, சைந்தவனால் (ஜயத்ரதனால்) நாங்கள் தடுக்கப்பட்டோம்.
7.52.7
ननु नाम समं युद्धमेष्टव्यं युद्धजीविभिः ।
इदं चैवासमं युद्धमीदृशं यत्कृतं परैः ॥ ७.५२.७ ॥
போரை வாழ்வாகக் கொண்டவர்கள் சமமான போரையே விரும்ப வேண்டும். ஆனால் எதிரிகள் செய்த இத்தகைய சமமற்ற போர் அப்படிப்பட்டது.
7.52.8
तेनास्मि भृशसन्तप्तः शोकबाष्पसमाकुलः ।
शमं नैवाधिगच्छामि चिन्तयानः पुनः पुनः ॥ ७.५२.८ ॥
இதனால் நான் மிகவும் வேதனையுற்று, துயரக் கண்ணீரால் நிறைந்தவனாக இருக்கிறேன். மீண்டும் மீண்டும் இதையே எண்ணி எனக்கு அமைதி கிடைக்கவில்லை.
7.52.9
तं तथा विलपन्तं वै शोकव्याकुलमानसम् ।
उवाच सान्त्वयन्व्यासो युधिष्ठिरमिदं वचः ॥ ७.५२.९ ॥
துயரத்தால் கலங்கிய மனமுடைய அவ்வாறு புலம்பிக்கொண்டிருந்த யுதிஷ்டிரனுக்கு வியாசர் ஆறுதல் கூறி இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
7.52.10
युधिष्ठिर महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
व्यसनेषु न मुह्यन्ति त्वादृशा भरतर्षभ ॥ ७.५२.१० ॥
யுதிஷ்டிரா, மகா அறிவாளியே, எல்லா சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவனே, பாரதர்களில் சிறந்தவனே, உன்னைப் போன்றவர்கள் துன்பங்களில் மயங்குவதில்லை.
7.52.11
स्वर्गमेष गतः शूरः शत्रून्हत्वा बहून्रणे ।
अबालसदृशं कर्म कृत्वा वै पुरुषोत्तमः ॥ ७.५२.११ ॥
இந்த வீரன், போரில் பல எதிரிகளைக் கொன்று, சிறுவனுக்குப் பொருந்தாத, வீரர்க்குரிய செயலைச் செய்து, சொர்க்கம் சென்றுவிட்டான். அவன் மனிதர்களில் சிறந்தவன்.
7.52.12
अनतिक्रमणीयो वै विधिरेष युधिष्ठिर ।
देवदानवगन्धर्वान्मूत्युर्हरति भारत ॥ ७.५२.१२ ॥
யுதிஷ்டிரா, இந்த விதி மீற முடியாதது. பாரதனே, மரணம் தேவர்களையும் தானவர்களையும் கந்தர்வர்களையும் கூடக் கொண்டு செல்கிறது.
7.52.13
इमे वै पृथिवीपालाः शेरते पृथिवीतले ।
निहताः पृतनामध्ये मृतसंज्ञा महाबलाः ॥ ७.५२.१३ ॥
இவர்கள் பூமியின் காவலர்கள்; படையின் நடுவில் கொல்லப்பட்டு பூமியின் மேல் கிடக்கிறார்கள், இறந்தவர்கள் என்று பெயர்பெற்ற பெரும்பலம் கொண்டவர்கள்.
7.52.14
नागायुतबलाश्चान्ये वायुवेगबलास्तथा ।
त एते निहताः सङ्ख्ये तुल्यरूपा नरैर्नराः ॥ ७.५२.१४ ॥
பத்தாயிரம் யானைகளின் பலமும் காற்றின் வேகமும் கொண்ட மற்றவர்களும் போரில் கொல்லப்பட்டனர்; இவர்கள் மனிதர்களுக்கு ஒத்த உருவம் கொண்ட மனிதர்கள்.
7.52.15
नैषां पश्यामि हन्तारं प्राणिनां संयुगे क्वचित् ।
विक्रमेणोपसम्पन्नास्तपोबलसमन्विताः ॥ ७.५२.१५ ॥
போரில் இவர்களைக் கொல்லும் எந்த உயிரினத்தையும் நான் எங்கும் காணவில்லை; இவர்கள் வீரத்தோடும் தவவலிமையோடும் கூடியவர்கள்.
7.52.16
जेतव्यमिति चान्योन्यं येषां नित्यं हृदि स्थितम् ।
अथ चेमे हताः प्राज्ञाः शेरते विगतायुषः ॥ ७.५२.१६ ॥
'ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல வேண்டும்' என்ற எண்ணம் எவர் மனதில் எப்போதும் இருந்ததோ, அந்த அறிவாளிகள் இப்போது கொல்லப்பட்டு, ஆயுள் முடிந்து கிடக்கின்றனர்.
7.52.17
मृता इति च शब्दोयं वर्तते च ततोऽर्थवत् ।
इमे मृता महीपालाः प्रायशो भीमविक्रमाः ॥ ७.५२.१७ ॥
'இறந்தவர்' என்ற சொல் வழங்குகிறது, அதற்கு பொருளும் உண்டு; பெரும்பாலும் கொடிய வீரம் கொண்ட இந்த அரசர்கள் இறந்துவிட்டனர்.
7.52.18
निश्चेष्टा निरभीमानाः शूराः शत्रुवशंगताः ।
राजपुत्राश्च संरब्धा वैश्वानरमुखं गताः ॥ ७.५२.१८ ॥
அசைவற்றவர்களாய், செருக்கற்றவர்களாய், பகைவரின் வசப்பட்ட வீரர்கள்; சினம் கொண்ட இளவரசர்கள் வைசுவானரனின் வாயில் சென்றுவிட்டனர்.
7.52.19
अत्र मे संशयः प्राप्तः कुतः संज्ञा मृता इति ।
कस्य मृत्युः कुतो मृत्युः केन मृत्युरिमाः प्रजाः।
हरत्यमरसङ्काश तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.५२.१९ ॥
இங்கே எனக்கு ஐயம் எழுந்துள்ளது: உணர்வற்றவர்கள் ஏன் இறந்தனர்? யாருடைய மரணம், எதிலிருந்து மரணம், எதனால் மரணம் இந்த உயிர்களை அழிக்கிறது? அமரர்களுக்கு நிகரானவரே, பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
7.52.20
तं तथा परिपृच्छन्तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
आश्वासनमिदं वाक्यमुवाच भगवानृषिः ॥ ७.५२.२० ॥
இவ்வாறு வினவிய குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரரிடம் பகவானான முனிவர் ஆறுதல் தரும் இந்த சொல்லைக் கூறினார்.
7.52.21
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अकम्पनस्य कथितं नारदेन पुरा नृप ॥ ७.५२.२१ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தை எடுத்துரைக்கின்றனர். முன்பு நாரதர் அகம்பனனிடம் கூறியது இது, அரசே.
7.52.22
स चापि राजा राजेन्द्र पुत्रव्यसनमुत्तमम् ।
अप्रसह्यतमं लोके प्राप्तवानिति नः श्रुतम् ॥ ७.५२.२२ ॥
அந்த அரசனும், அரசர்களின் இறைவனே, உலகில் மிகக் கொடிய மகன் துயரத்தை அடைந்தான் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
7.52.23
तदहं सम्प्रवक्ष्यामि मृत्योः प्रभवमुत्तमम् ।
ततस्त्वं मोक्ष्यसे दुःखात्स्नेहबन्धनसंश्रयात् ॥ ७.५२.२३ ॥
அதை நான் மரணத்தின் உயர்ந்த தோற்றத்தை உனக்குச் சொல்லப் போகிறேன்; அப்போது பாசப் பிணைப்பிலிருந்து எழும் துயரிலிருந்து நீ விடுபடுவாய்.
7.52.24
समस्तपापराशिघ्नं शृणु कीर्तयतो मम ।
धन्यमाख्यानमायुष्यं शोकघ्नं पुष्टिवर्धनम् ॥ ७.५२.२४ ॥
நான் இதைச் சொல்லும்போது கேள்: இந்த ஆக்கியானம் பாவக் குவியல் முழுவதையும் அழிப்பது, புண்ணியமானது, ஆயுளை வளர்ப்பது, துயரை நீக்குவது, வளத்தைப் பெருக்குவது.
7.52.25
पवित्रमरिसङ्घघ्नं पङ्गलानां च मङ्गलम् ।
यथैव वेदाध्ययनमुपाख्यानमिदं तथा ॥ ७.५२.२५ ॥
இது தூய்மையானது, எதிரிக் கூட்டங்களை அழிப்பது, முடவர்களுக்கும் மங்கலமானது. வேத அத்யயனம் போல இந்த உபாக்யானமும் அவ்வாறே.
7.52.26
श्रवणीयं महाराज प्रातर्नित्यं नृपोत्तमैः ।
पुत्रानायुष्मतो राज्यमीहमानैः श्रियं तथा ॥ ७.५२.२६ ॥
மகாராஜனே, நீண்ட ஆயுளுள்ள மகன்களையும், அரசையும், செல்வத்தையும் விரும்பும் சிறந்த அரசர்கள் இதைக் காலையில் தினமும் கேட்க வேண்டும்.
7.52.27
पुरा कृतयुगे तात आसीद्राजा ह्यकम्पनः ।
स शत्रुवशमापन्नो मध्ये सङ्ग्राममूर्धनि।
योधयामास बलवान्बद्धश्चासीदकम्पनः ॥ ७.५२.२७ ॥
அப்பா, முற்காலத்தில் கிருத யுகத்தில் அகம்பனன் என்ற ஓர் அரசன் இருந்தான். அவன் எதிரிகளின் வசப்பட்டு, போர்முனையின் நடுவில் வலிமையுடன் போரிட்டான்; அகம்பனன் கட்டுண்டான்.
7.52.28
तस्य पुत्रो हरिर्नाम नारायणसमो बले ।
श्रीमान्कृतास्त्रो मेधावी युधि शक्रोपमो बली ॥ ७.५२.२८ ॥
அவனுடைய மகன் ஹரி என்பவன்; பலத்தில் நாராயணனுக்கு நிகரானவன். ஒளிமிக்கவன், ஆயுதக் கலையில் தேர்ந்தவன், அறிவாளி, போரில் இந்திரனுக்கு ஒப்பான வலிமையுள்ளவன்.
7.52.29
स दृष्ट्वा पितरं युद्धे तदवस्थं महाद्युतिः ।
अचिन्तयित्वा मरणं शत्रुमध्यं ततोऽविशत् ॥ ७.५२.२९ ॥
அந்த மகாபிரகாசன் போரில் தன் தந்தையை அந்நிலையில் கண்டு, மரணத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் எதிரிகளின் நடுவில் புகுந்தான்.
7.52.30
स शत्रुभिः परिवृतो बहुधा रणमूर्धनि ।
योधयामास तान्सर्वान्सर्वास्त्रकुशलो बली ॥ ७.५२.३० ॥
எதிரிகளால் பலவிதமாகச் சூழப்பட்டவன், போர்முனையில் அவர்கள் அனைவரோடும் போரிட்டான்; எல்லா ஆயுதங்களிலும் தேர்ந்த அந்த வலிமையுள்ளவன்.
7.52.31
वर्षन्बाणसहस्राणि शत्रुष्वमितविक्रमः ।
पदातिरथनागाश्वान्प्रममाथ महाबलः ॥ ७.५२.३१ ॥
எதிரிகளின் மீது ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளைப் பொழிந்தபடி, அளவற்ற வீரம் கொண்ட அந்த மாபெரும் வலியவன் காலாட்படை, தேர், யானை, குதிரைகளை நசுக்கினான்.
7.52.32
स शरैराचितश्चक्रैर्गदाभिर्मुसलैरपि ।
मृद्गन्रथसहस्राणि पदातीन्वाजिवारणान् ॥ ७.५२.३२ ॥
அம்புகள், சக்கரங்கள், கதைகள், உலக்கைகளால் சூழப்பட்டு அவன் ஆயிரக்கணக்கான தேர்கள், காலாட்படை, குதிரைகள், யானைகளை நசுக்கினான்.
7.52.33
परानीकं विभिद्याजौ मोक्षयित्वा च तं नृपम् ।
पुनरेवाकरोद्युद्धं शत्रुमध्यगतो बली ॥ ७.५२.३३ ॥
எதிரிப் படையைப் பிளந்து அந்த அரசனை விடுவித்த பின், எதிரிகளின் நடுவில் நின்ற அந்த வலியவன் மீண்டும் போரைத் தொடங்கினான்.
7.52.34
ततस्ते रथिनः सर्वे समेत्य पुनराहवे ।
जघ्नुस्तं परिवार्यैकं तोमरैरिव कुञ्जरम् ॥ ७.५२.३४ ॥
பின்னர் அந்த தேர்வீரர்கள் அனைவரும் மீண்டும் போரில் ஒன்றுகூடி, தனியாக இருந்த அவனை வளைத்து, ஒரு யானையைப் போல் ஈட்டிகளால் தாக்கினர்.
7.52.35
स कर्म दुष्करं कृत्वा सङ्ग्रामे शत्रुतापनः ।
शत्रुभिर्निहतः सङ्ख्ये पृतानायां युधिष्ठिर ॥ ७.५२.३५ ॥
யுதிஷ்டிரா! போரில் எதிரிகளைத் தவிக்கச் செய்யும் அவன் கடினமான செயலைச் செய்து, படையின் நடுவே போரில் எதிரிகளால் கொல்லப்பட்டான்.
7.52.36
द्विषद्भिर्निहतं दृष्ट्वा प्रियं पुत्रमकम्पनः ।
अमर्षजनितक्रोध आहवात्सहसाऽऽगतः ॥ ७.५२.३६ ॥
எதிரிகளால் கொல்லப்பட்ட அன்பு மகனைக் கண்ட அகம்பனன், பொறுக்கமுடியாத சீற்றத்தால் பொங்கி, திடீரென போர்க்களத்திலிருந்து வந்தான்.
7.52.37
स राजा प्रेतकृत्यानि तस्य कृत्वा शुचान्वितः ।
शोचन्नहनि रात्रौ च नालभत्सुखमात्मनः ॥ ७.५२.३७ ॥
அந்த அரசன் அவனுடைய இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்து, துயரில் மூழ்கி, பகலும் இரவும் துக்கித்தான்; தனக்கு மகிழ்ச்சியை அடையவில்லை.
7.52.38
तस्य शोकं विदित्वा तु पुत्रव्यसनसम्भवम् ।
आजगामाथ देवर्षिर्नारदोऽस्य समीपतः ॥ ७.५२.३८ ॥
அவனுடைய மகனின் துன்பத்தால் எழுந்த துயரை அறிந்து, தேவரிஷி நாரதர் அவனருகே வந்தார்.
7.52.39
स तु राजा महाभागो दृष्ट्वा देवर्षिसत्तमम् ।
पूजयित्वा यथान्यायं कथामकथयत्तदा ॥ ७.५२.३९ ॥
பெருமை மிக்க அந்த அரசன், தேவரிஷிகளில் சிறந்தவரைக் கண்டு, முறைப்படி அவரை வணங்கி, அப்பொழுது ஒரு கதையைச் சொன்னான்.
7.52.40
तस्य सर्वं समाचष्ट यथावृत्तं युधिष्ठिर ।
शत्रुभिर्विजयं सङ्ख्ये पुत्रस्य च वधं तथा ॥ ७.५२.४० ॥
யுதிஷ்டிரா, நடந்தவை அனைத்தையும் அவருக்கு விவரித்தான் — போரில் பகைவர்களின் வெற்றியையும் மகனின் கொலையையும்.
7.52.41
मम पुत्रो महावीर्य इन्द्रविष्णुसमद्युतिः ।
शत्रुभिर्बहुभिः सङ्ख्ये पराक्रम्य हतो बली ॥ ७.५२.४१ ॥
என் மகன் பெரும் வீரியமுடையவன், இந்திரனையும் விஷ்ணுவையும் போன்ற ஒளியுடையவன்; போரில் பல பகைவர்களுடன் வீரத்துடன் போரிட்டு, வலிமையுடன் கொல்லப்பட்டான்.
7.52.42
शृणु मे प्राणिनां चापि मृत्युः प्रभवते किल ।
क एष मृत्युर्भगवन्किंवीर्यबलपौरुषः।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं मतिमतां वर ॥ ७.५२.४२ ॥
கேளுங்கள், உயிர்களின் மீதும் மரணம் ஆட்சி செலுத்துகிறது. பகவானே, இந்த மரணம் யார்? அதன் வீரியமும் பலமும் ஆண்மையும் என்ன? அறிவாளிகளில் சிறந்தவரே, இதை உண்மையாக அறிய விரும்புகிறேன்.
7.52.43
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नारदो वरदः प्रभुः ।
आख्यानमिदमाचष्ट पुत्रशोकापहं महत् ॥ ७.५२.४३ ॥
அவனுடைய அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, வரம் அளிக்கும் பிரபுவான நாரதர் மகன்களின் துக்கத்தை நீக்கும் இந்த பெரிய கதையைச் சொன்னார்.
7.52.44
शृणु राजन्महाबाहो आख्यानं बहुविस्तरम् ।
यथावृत्तं श्रुतं चैव मयाऽपि वसुधाधिप ॥ ७.५२.४४ ॥
ஓ அரசனே, பெருந்தோள் வீரனே, மிகவும் விரிவான இந்தக் கதையைக் கேள்; நடந்தபடியே நானும் கேட்டிருக்கிறேன், ஓ பூமிக்கு அதிபதியே.
7.52.45
प्रजाः सृष्टा तदा ब्रह्मा आदिसर्गे पितामहः ।
असंहृतं महातेजा दृष्ट्वा जगदिदं प्रभुः ॥ ७.५२.४५ ॥
ஆதி படைப்பின்போது பிதாமகரான பிரம்மா அப்போது உயிரினங்களைப் படைத்தார். மகா தேஜஸ்வியான பிரபு இந்த உலகம் இன்னும் அழிக்கப்படாமல் இருப்பதைக் கண்டார்.
7.52.46
तस्य चिन्ता समुत्पन्ना संहारं प्रति पार्थिव ।
चिन्तयन्न ह्यसौ देव संहारं वसुधाधिप ॥ ७.५२.४६ ॥
ஓ அரசனே, அழிப்பைக் குறித்து அவருக்குள் சிந்தனை எழுந்தது. ஓ தேவனே, அவர் அழிப்பைப் பற்றி சிந்தித்தபடி இருக்கவில்லை. ஓ பூமிக்கு அதிபதியே.
7.52.47
तस्य रोषान्महाराज मुखेभ्योऽग्निरजायत ।
तेन सर्वा दिशो व्याप्ताः सान्तर्देशा दिधक्षता ॥ ७.५२.४७ ॥
ஓ மகா அரசனே, அவருடைய கோபத்திலிருந்து அவருடைய வாய்களிலிருந்து நெருப்பு தோன்றியது. அதனால் எரிக்க விரும்பிய அது அனைத்துத் திசைகளையும் இடைத்திசைகளையும் நிரப்பியது.
7.52.48
ततो दिवं भुवं चैव ज्वालामालासमाकुलम् ।
चारचरं जगत्सर्वं ददाह भगवान्प्रभुः ॥ ७.५२.४८ ॥
அப்போது பகவானாகிய பிரபு, சுவாலை மாலைகளால் நிறைந்த சொர்க்கத்தையும் பூமியையும், அசையும் அசையாத அனைத்து உலகத்தையும் எரித்தார்.
7.52.49
ततो हतानि भूतानि चराणि स्थावराणि च ।
महता क्रोधवेगेन त्रासयन्निव वीर्यवान्। ॥ ७.५२.४९ ॥
பின்னர் அசையும், அசையாத உயிரினங்கள் அனைத்தும் அழிந்தன; மாபெரும் கோபவேகத்தால் வீரியவான் அச்சுறுத்துபவரைப் போல் (அவர் செயல்பட்டார்).
7.52.50
ततो रुद्रो जटी स्याणुर्निशाचरपतिर्हरः ।
जगाम शरणं देवं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् ॥ ७.५२.५० ॥
பின்னர் சடையுடைய ருத்ரன், ஸ்தாணு, இரவுலாவிகளின் தலைவன் ஹரன், பரமேஷ்டியான தேவன் பிரம்மாவிடம் சரணடைந்தான்.
7.52.51
तस्मिन्नापतिते स्थाणौ प्रजानां हितकाम्यया ।
अब्रवीत्परमो देवो ज्वलन्निव महामुनिः ॥ ७.५२.५१ ॥
ஸ்தாணு அவர் காலடியில் விழுந்தபோது, உயிர்களின் நன்மையை விரும்பி, பரம தேவன் ஒளிரும் மகாமுனிவரைப் போல் பேசினார்.
7.52.52
किं कर्म कामं कामार्ह कामाज्जातोऽसि पुत्रक ।
करिष्यामि प्रियं सर्वं ब्रूहि स्थाणो यदिच्छसि ॥ ७.५२.५२ ॥
மகனே, எந்தச் செயலை விரும்புகிறாய்? ஆசையால் பிறந்தவனே, ஆசைக்குத் தகுதியானவனே. உனக்கு விருப்பமான அனைத்தையும் செய்வேன்; ஸ்தாணுவே, நீ விரும்புவதைச் சொல்.