Mahābhārata · Adhyāya 7.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.52.1
एवं विलपमाने तु कुन्तीपुत्रे युधिष्ठिरे ।
कृष्णद्वैपायनस्तत्र आजगाम महानृषिः ॥ ७.५२.१ ॥
Enquanto o filho de Kuntī, Yudhiṣṭhira, assim lamentava, o grande sábio Kṛṣṇa Dvaipāyana chegou ali.
7.52.2
अथ दृष्ट्वा महात्मानं पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
युक्तासनो दीनमनाः पूजां चक्रे महात्मनः ॥ ७.५२.२ ॥
Ao ver o magnânimo, Yudhiṣṭhira, filho de Pāṇḍu, de coração aflito, sentou-o devidamente e honrou o grande ser.
7.52.3
अर्चयित्वा यथान्यायमुपविष्टं युधिष्ठिरः ।
अब्रवीच्छोकसन्तप्तो भ्रातुः पुत्रवधेन च ॥ ७.५२.३ ॥
Tendo-o honrado conforme a regra, Yudhiṣṭhira, atormentado pela dor com a morte do filho de seu irmão, falou-lhe enquanto ele estava sentado.
7.52.4
अधर्मयुक्तैर्बहुभिः परिवार्य महारथैः ।
युध्यमानो महेष्वासैः सौभद्रो निहतो रणे ॥ ७.५२.४ ॥
Cercado por muitos grandes guerreiros de carro, injustos, o filho de Subhadrā (Abhimanyu), combatendo, foi morto na batalha.
7.52.5
बालश्च बालबुद्धिश्च वीरश्च परवीरहा ।
अनुपायेन सङ्ग्रामे युध्यमानो विनाशितः ॥ ७.५२.५ ॥
Sendo jovem, de entendimento juvenil, mas herói e matador de heróis inimigos, foi destruído por meios iníquos enquanto lutava na batalha.
7.52.6
मया प्रोक्तः स सङ्ग्रामे द्वारं सञ्जनयस्व नः ।
प्रविष्टेऽभ्यन्तरे तस्मिन्सैन्धवेन निवारिताः ॥ ७.५२.६ ॥
Eu lhe havia dito na batalha: «Abre-nos uma passagem.» Quando ele entrou lá dentro, o Saindhava (Jayadratha) nos conteve.
7.52.7
ननु नाम समं युद्धमेष्टव्यं युद्धजीविभिः ।
इदं चैवासमं युद्धमीदृशं यत्कृतं परैः ॥ ७.५२.७ ॥
Certamente, aqueles que vivem da guerra devem buscar um combate justo. Mas este combate desigual, como o que os inimigos travaram, é deste tipo.
7.52.8
तेनास्मि भृशसन्तप्तः शोकबाष्पसमाकुलः ।
शमं नैवाधिगच्छामि चिन्तयानः पुनः पुनः ॥ ७.५२.८ ॥
Por isso estou profundamente atormentado e sobrecarregado de dor e lágrimas, e não encontro paz, pensando nisso repetidamente.
7.52.9
तं तथा विलपन्तं वै शोकव्याकुलमानसम् ।
उवाच सान्त्वयन्व्यासो युधिष्ठिरमिदं वचः ॥ ७.५२.९ ॥
Vyāsa, consolando Yudhiṣṭhira, que assim lamentava com a mente agitada pela dor, proferiu estas palavras.
7.52.10
युधिष्ठिर महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
व्यसनेषु न मुह्यन्ति त्वादृशा भरतर्षभ ॥ ७.५२.१० ॥
Ó Yudhiṣṭhira, ó grande sábio, versado em todas as escrituras, ó touro dos Bharatas, homens como tu não se confundem diante das desgraças.
7.52.11
स्वर्गमेष गतः शूरः शत्रून्हत्वा बहून्रणे ।
अबालसदृशं कर्म कृत्वा वै पुरुषोत्तमः ॥ ७.५२.११ ॥
Este herói, o melhor dos homens, foi para o céu, tendo matado muitos inimigos em combate e realizado um feito não próprio de um menino, mas digno de um homem feito.
7.52.12
अनतिक्रमणीयो वै विधिरेष युधिष्ठिर ।
देवदानवगन्धर्वान्मूत्युर्हरति भारत ॥ ७.५२.१२ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, esta ordem não pode ser transgredida. Ó descendente de Bharata, a morte leva até deuses, demônios e gandharvas.
7.52.13
इमे वै पृथिवीपालाः शेरते पृथिवीतले ।
निहताः पृतनामध्ये मृतसंज्ञा महाबलाः ॥ ७.५२.१३ ॥
Estes protetores da terra jazem sobre o chão, abatidos no meio do exército, grandes em força, agora chamados de mortos.
7.52.14
नागायुतबलाश्चान्ये वायुवेगबलास्तथा ।
त एते निहताः सङ्ख्ये तुल्यरूपा नरैर्नराः ॥ ७.५२.१४ ॥
Outros, com a força de dez mil elefantes e a velocidade do vento, também jazem mortos na batalha; são homens, iguais em forma aos demais homens.
7.52.15
नैषां पश्यामि हन्तारं प्राणिनां संयुगे क्वचित् ।
विक्रमेणोपसम्पन्नास्तपोबलसमन्विताः ॥ ७.५२.१५ ॥
Não vejo em lugar algum, na batalha, um ser vivo que os tenha matado; eram dotados de valor e possuíam a força da austeridade.
7.52.16
जेतव्यमिति चान्योन्यं येषां नित्यं हृदि स्थितम् ।
अथ चेमे हताः प्राज्ञाः शेरते विगतायुषः ॥ ७.५२.१६ ॥
Aqueles em cujo coração sempre esteve o pensamento 'é preciso vencer o outro' — estes sábios, mortos, jazem com as vidas extintas.
7.52.17
मृता इति च शब्दोयं वर्तते च ततोऽर्थवत् ।
इमे मृता महीपालाः प्रायशो भीमविक्रमाः ॥ ७.५२.१७ ॥
A palavra 'mortos' está em uso e tem seu sentido: estes reis, em sua maioria de terrível valor, foram abatidos.
7.52.18
निश्चेष्टा निरभीमानाः शूराः शत्रुवशंगताः ।
राजपुत्राश्च संरब्धा वैश्वानरमुखं गताः ॥ ७.५२.१८ ॥
Os heróis, imóveis e despojados do orgulho, caíram sob o poder de seus inimigos; e os príncipes, enfurecidos, entraram na boca de Vaiśvānara, o fogo.
7.52.19
अत्र मे संशयः प्राप्तः कुतः संज्ञा मृता इति ।
कस्य मृत्युः कुतो मृत्युः केन मृत्युरिमाः प्रजाः।
हरत्यमरसङ्काश तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ ७.५२.१९ ॥
Aqui surgiu em mim uma dúvida: por que morreram sem consciência? A morte de quem, de que vem a morte, por quem a morte leva estas criaturas? Ó avô, semelhante aos imortais, diz-me isso.
7.52.20
तं तथा परिपृच्छन्तं कुन्तीपुत्रं युधिष्ठिरम् ।
आश्वासनमिदं वाक्यमुवाच भगवानृषिः ॥ ७.५२.२० ॥
A Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, que assim o interrogava, o sábio bendito proferiu estas palavras de consolo.
7.52.21
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
अकम्पनस्य कथितं नारदेन पुरा नृप ॥ ७.५२.२१ ॥
Aqui também se conta esta antiga história, que Nārada outrora contou a Akampana, ó rei.
7.52.22
स चापि राजा राजेन्द्र पुत्रव्यसनमुत्तमम् ।
अप्रसह्यतमं लोके प्राप्तवानिति नः श्रुतम् ॥ ७.५२.२२ ॥
Aquele rei também, ó senhor dos reis, ouvimos dizer, sofreu no mundo a suprema e mais insuportável perda de um filho.
7.52.23
तदहं सम्प्रवक्ष्यामि मृत्योः प्रभवमुत्तमम् ।
ततस्त्वं मोक्ष्यसे दुःखात्स्नेहबन्धनसंश्रयात् ॥ ७.५२.२३ ॥
Eu te explicarei a suprema origem da morte; então te libertarás da dor que nasce de apegar-te aos laços do afeto.
7.52.24
समस्तपापराशिघ्नं शृणु कीर्तयतो मम ।
धन्यमाख्यानमायुष्यं शोकघ्नं पुष्टिवर्धनम् ॥ ७.५२.२४ ॥
Ouve enquanto o recito: este relato, que destrói todo o monte de pecados, é bendito, prolonga a vida, afasta a tristeza e aumenta o bem-estar.
7.52.25
पवित्रमरिसङ्घघ्नं पङ्गलानां च मङ्गलम् ।
यथैव वेदाध्ययनमुपाख्यानमिदं तथा ॥ ७.५२.२५ ॥
Isto purifica, destrói as hostes inimigas e traz bênção até mesmo aos coxos. Assim como o estudo dos Vedas, assim é esta narrativa.
7.52.26
श्रवणीयं महाराज प्रातर्नित्यं नृपोत्तमैः ।
पुत्रानायुष्मतो राज्यमीहमानैः श्रियं तथा ॥ ७.५२.२६ ॥
Ó grande rei, que os melhores reis, desejosos de filhos longevos, de reino e de prosperidade, ouçam isto todas as manhãs.
7.52.27
पुरा कृतयुगे तात आसीद्राजा ह्यकम्पनः ।
स शत्रुवशमापन्नो मध्ये सङ्ग्राममूर्धनि।
योधयामास बलवान्बद्धश्चासीदकम्पनः ॥ ७.५२.२७ ॥
Outrora, querido filho, na era Kṛta, houve um rei chamado Akampana. Caído sob o poder de seus inimigos, o poderoso Akampana lutou no meio da frente de batalha, e Akampana foi amarrado.
7.52.28
तस्य पुत्रो हरिर्नाम नारायणसमो बले ।
श्रीमान्कृतास्त्रो मेधावी युधि शक्रोपमो बली ॥ ७.५२.२८ ॥
Seu filho, chamado Hari, era igual a Nārāyaṇa em força. Glorioso, hábil nas armas, sábio e poderoso na batalha como Indra.
7.52.29
स दृष्ट्वा पितरं युद्धे तदवस्थं महाद्युतिः ।
अचिन्तयित्वा मरणं शत्रुमध्यं ततोऽविशत् ॥ ७.५२.२९ ॥
Ao ver seu pai naquele estado na batalha, aquele de grande esplendor, sem pensar na morte, lançou-se no meio do inimigo.
7.52.30
स शत्रुभिः परिवृतो बहुधा रणमूर्धनि ।
योधयामास तान्सर्वान्सर्वास्त्रकुशलो बली ॥ ७.५२.३० ॥
Cercado pelos inimigos de muitas maneiras, lutou contra todos eles à frente da batalha; o poderoso, hábil em todas as armas.
7.52.31
वर्षन्बाणसहस्राणि शत्रुष्वमितविक्रमः ।
पदातिरथनागाश्वान्प्रममाथ महाबलः ॥ ७.५२.३१ ॥
Chovendo milhares de flechas sobre os inimigos, aquele de bravura incomensurável, o muito poderoso, esmagou infantes, carros, elefantes e cavalos.
7.52.32
स शरैराचितश्चक्रैर्गदाभिर्मुसलैरपि ।
मृद्गन्रथसहस्राणि पदातीन्वाजिवारणान् ॥ ७.५२.३२ ॥
Cercado por flechas, discos, clavas e maças, continuava a esmagar milhares de carros, infantes, cavalos e elefantes.
7.52.33
परानीकं विभिद्याजौ मोक्षयित्वा च तं नृपम् ।
पुनरेवाकरोद्युद्धं शत्रुमध्यगतो बली ॥ ७.५२.३३ ॥
Tendo rompido o exército inimigo e libertado aquele rei, o poderoso, no meio dos inimigos, voltou a travar a batalha.
7.52.34
ततस्ते रथिनः सर्वे समेत्य पुनराहवे ।
जघ्नुस्तं परिवार्यैकं तोमरैरिव कुञ्जरम् ॥ ७.५२.३४ ॥
Então todos aqueles guerreiros de carro, reunindo-se de novo na batalha, cercaram-no sozinho e o atingiram com lanças, como se fere um elefante.
7.52.35
स कर्म दुष्करं कृत्वा सङ्ग्रामे शत्रुतापनः ।
शत्रुभिर्निहतः सङ्ख्ये पृतानायां युधिष्ठिर ॥ ७.५२.३५ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, tendo realizado aquela façanha difícil, aquele atormentador dos inimigos foi morto na batalha pelos adversários, no meio do exército.
7.52.36
द्विषद्भिर्निहतं दृष्ट्वा प्रियं पुत्रमकम्पनः ।
अमर्षजनितक्रोध आहवात्सहसाऽऽगतः ॥ ७.५२.३६ ॥
Ao ver seu amado filho morto pelos inimigos, Akampana, com a ira nascida da indignação, chegou de repente vindo da batalha.
7.52.37
स राजा प्रेतकृत्यानि तस्य कृत्वा शुचान्वितः ।
शोचन्नहनि रात्रौ च नालभत्सुखमात्मनः ॥ ७.५२.३७ ॥
O rei, tendo realizado os ritos fúnebres por ele, cheio de aflição, lamentou dia e noite e não encontrou felicidade para si.
7.52.38
तस्य शोकं विदित्वा तु पुत्रव्यसनसम्भवम् ।
आजगामाथ देवर्षिर्नारदोऽस्य समीपतः ॥ ७.५२.३८ ॥
Conhecendo a sua aflição nascida da desgraça do filho, o sábio divino Nārada aproximou-se dele.
7.52.39
स तु राजा महाभागो दृष्ट्वा देवर्षिसत्तमम् ।
पूजयित्वा यथान्यायं कथामकथयत्तदा ॥ ७.५२.३९ ॥
Aquele rei ditoso, ao ver o melhor dos sábios divinos, honrou-o segundo a regra e então contou-lhe uma história.
7.52.40
तस्य सर्वं समाचष्ट यथावृत्तं युधिष्ठिर ।
शत्रुभिर्विजयं सङ्ख्ये पुत्रस्य च वधं तथा ॥ ७.५२.४० ॥
Ó Yudhiṣṭhira, ele contou-lhe tudo como acontecera: a vitória dos inimigos na batalha e também a morte de seu filho.
7.52.41
मम पुत्रो महावीर्य इन्द्रविष्णुसमद्युतिः ।
शत्रुभिर्बहुभिः सङ्ख्ये पराक्रम्य हतो बली ॥ ७.५२.४१ ॥
Meu filho, de grande valor e resplandecente como Indra e Viṣṇu, foi morto em batalha, ele que era poderoso, depois de lutar bravamente contra muitos inimigos.
7.52.42
शृणु मे प्राणिनां चापि मृत्युः प्रभवते किल ।
क एष मृत्युर्भगवन्किंवीर्यबलपौरुषः।
एतदिच्छामि तत्त्वेन श्रोतुं मतिमतां वर ॥ ७.५२.४२ ॥
Ouve-me: a morte de fato domina os seres vivos. Ó venerável, quem é esta Morte, e quais são o seu valor, força e poder? Desejo ouvi-lo na verdade, ó melhor dos sábios.
7.52.43
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नारदो वरदः प्रभुः ।
आख्यानमिदमाचष्ट पुत्रशोकापहं महत् ॥ ७.५२.४३ ॥
Ao ouvir as palavras dele, Nārada, o senhor que concede dádivas, narrou este grande relato que afasta o pesar pelos filhos.
7.52.44
शृणु राजन्महाबाहो आख्यानं बहुविस्तरम् ।
यथावृत्तं श्रुतं चैव मयाऽपि वसुधाधिप ॥ ७.५२.४४ ॥
Ouve, ó rei, ó de braços poderosos, este relato muito extenso, tal como aconteceu e tal como eu também o ouvi, ó senhor da terra.
7.52.45
प्रजाः सृष्टा तदा ब्रह्मा आदिसर्गे पितामहः ।
असंहृतं महातेजा दृष्ट्वा जगदिदं प्रभुः ॥ ७.५२.४५ ॥
Na primeira criação, Brahmā, o avô, criou então as criaturas; o senhor de grande esplendor viu este mundo ainda não recolhido.
7.52.46
तस्य चिन्ता समुत्पन्ना संहारं प्रति पार्थिव ।
चिन्तयन्न ह्यसौ देव संहारं वसुधाधिप ॥ ७.५२.४६ ॥
Um pensamento de destruição surgiu nele, ó rei; mas, ao meditar sobre isso, ó deus, ele não permaneceu fixo nessa dissolução, ó senhor da terra.
7.52.47
तस्य रोषान्महाराज मुखेभ्योऽग्निरजायत ।
तेन सर्वा दिशो व्याप्ताः सान्तर्देशा दिधक्षता ॥ ७.५२.४७ ॥
De sua ira, ó grande rei, surgiu fogo de suas bocas; e com ele, desejando queimar, espalhou-se por todas as direções, juntamente com as regiões intermediárias.
7.52.48
ततो दिवं भुवं चैव ज्वालामालासमाकुलम् ।
चारचरं जगत्सर्वं ददाह भगवान्प्रभुः ॥ ७.५२.४८ ॥
Então o bem-aventurado senhor queimou todo o mundo dos seres móveis e imóveis, o céu e a terra, cheios de guirlandas de chamas.
7.52.49
ततो हतानि भूतानि चराणि स्थावराणि च ।
महता क्रोधवेगेन त्रासयन्निव वीर्यवान्। ॥ ७.५२.४९ ॥
Então todos os seres, móveis e imóveis, foram abatidos pela grande força da ira, como se o poderoso os aterrorizasse.
7.52.50
ततो रुद्रो जटी स्याणुर्निशाचरपतिर्हरः ।
जगाम शरणं देवं ब्रह्माणं परमेष्ठिनम् ॥ ७.५२.५० ॥
Então Rudra, o de cabelos emaranhados, o imóvel Sthāṇu, Hara, senhor dos andarilhos noturnos, foi buscar refúgio junto ao deus Brahmā, o supremo.
7.52.51
तस्मिन्नापतिते स्थाणौ प्रजानां हितकाम्यया ।
अब्रवीत्परमो देवो ज्वलन्निव महामुनिः ॥ ७.५२.५१ ॥
Quando Sthāṇu caiu diante dele, desejando o bem das criaturas, o deus supremo falou, resplandecente como um grande sábio.
7.52.52
किं कर्म कामं कामार्ह कामाज्जातोऽसि पुत्रक ।
करिष्यामि प्रियं सर्वं ब्रूहि स्थाणो यदिच्छसि ॥ ७.५२.५२ ॥
Que ação desejas, meu filho? Nascido do desejo, digno de desejo. Farei tudo o que te for caro; fala, Sthāṇu, o que queres.