ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.54.1
विनीय दुःकमबला आत्मन्येव प्रजापतिम् ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा लतेवावर्जिता पुनः ॥ ७.५४.१ ॥
ದುಃಖವನ್ನು ಒಳಗೇ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ದುರ್ಬಲ ಸ್ತ್ರೀ, ಕೈ ಮುಗಿದು, ಪ್ರಜಾಪತಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದಳು; ಬಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲತೆಯಂತೆ.
7.54.2
त्वया सृष्टा कथं नारी ईदृशी वदतां वर ।
क्रूरं कर्माहितं कुर्यां मूढेव परिजानती ॥ ७.५४.२ ॥
ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಇಂತಹ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ? ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಮೂಢಳಂತೆ ನಾನು ಕ್ರೂರ, ಹಾನಿಕರ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕೇ?
7.54.3
बिभेम्यहमधर्माद्धि प्रसीद भगवन्प्रभो ।
प्रियान्पुत्रान्वयस्यांश्च भातृन्मातॄः पितॄन्पतीन् ॥ ७.५४.३ ॥
ಅಧರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಭಯಪಡುತ್ತೇನೆ. ಭಗವಂತನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ಕೃಪೆ ತೋರು. ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರರು, ಗೆಳೆಯರು, ಸಹೋದರರು, ತಾಯಂದಿರು, ತಂದೆಯರು, ಪತಿಯರ ಕುರಿತು ನಾನು ಭಯಪಡುತ್ತೇನೆ.
7.54.4
अपध्यास्यन्ति ये देव मृतांस्तेभ्यो बिभेम्यहम् ।
कृपणानां हि रुदतां ये पतन्त्यश्रुबिन्दवः ॥ ७.५४.४ ॥
ದೇವನೇ, ಮೃತರನ್ನು ಶಪಿಸುವವರಿಗೆ ನಾನು ಭಯಪಡುತ್ತೇನೆ; ದೀನರು ಅಳುವಾಗ ಉದುರುವ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿಗಳಿಗೂ ನಾನು ಭಯಪಡುತ್ತೇನೆ.
7.54.5
तेभ्योऽहं भगवन्भीता शरणं त्वाऽहमागता ।
यमस्य भवनं देव गच्छेयं न सुरोत्तम ॥ ७.५४.५ ॥
ಅವರಿಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು, ಭಗವಂತನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಶರಣು ಹೊಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ. ದೇವನೇ, ದೇವೋತ್ತಮನೇ, ನಾನು ಯಮನ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋಗದಿರಲಿ.
7.54.6
कायेन विनयोपेता मूर्ध्नोदग्रनखेन च ।
एतदिच्छाम्यहं कामं त्वत्तो लोकपितामह ॥ ७.५४.६ ॥
ದೇಹದಿಂದ ವಿನಯದಿಂದ, ತಲೆಯಿಂದ (ನಮಿಸಿ), ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿದ ಉಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಇದನ್ನೇ ನಿನ್ನಿಂದ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನೇ.
7.54.7
इच्छेयं त्वत्प्रसादाद्धि तपस्तप्तुं प्रजेश्वर ।
प्रदिशेमं वरं देव त्वं मह्यं भगवन्प्रभो ॥ ७.५४.७ ॥
ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ದೇವನೇ, ಭಗವಂತನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ನನಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ.
7.54.8
त्वया ह्युक्ता गमिष्यामि धेनुकाश्रममुत्तमम् ।
तत्र तप्स्ये तपस्तीत्रं तवैवाराधने रता ॥ ७.५४.८ ॥
ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ಉತ್ತಮವಾದ ಧೇನುಕಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿ ಕಠೋರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
7.54.9
न हि शक्ष्यामि देवेश प्राणान्प्राणभृतां प्रियान् ।
हर्तुं विलपमानानामधर्मादभिरक्ष माम् ॥ ७.५४.९ ॥
ದೇವೇಶನೇ, ಅಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಸಮರ್ಥನಲ್ಲ. ಅಧರ್ಮದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
7.54.10
मृत्यो सङ्कल्पिताऽसि त्वं प्रजासंहारहेतुना ।
गच्छ संहर सर्वास्त्वं प्रजा मा ते विचारणा ॥ ७.५४.१० ॥
ಮೃತ್ಯುವೇ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸಂಹಾರಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವೆ. ಹೋಗು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು; ನಿನಗೆ ಸಂಶಯ ಬೇಡ.
7.54.11
भविता त्वेतदेवं हि नैतज्जात्वन्यथा भवेत् ।
भव त्वनिन्दिता लोके कुरुष्व वचनं मम ॥ ७.५४.११ ॥
ಇದು ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವುದು; ಇದು ಎಂದಿಗೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಗದು. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ನಿಂದೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗಿರುವೆ; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಪಾಲಿಸು.
7.54.12
एवमुक्ता भगवता प्राञ्जलिश्चाप्यवाङ्मुखी ।
संहारे नाकरोद्बुद्धिं प्रजानां हितकाम्यया ॥ ७.५४.१२ ॥
ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅವಳು ಕೈಮುಗಿದು ಮುಖ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ ನಿಂತಳು; ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಸಂಹಾರದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
7.54.13
तूष्णीमासीत्तदा देवः प्रजानामीश्वरेश्वरः ।
प्रसादं चागमत्क्षिप्रमात्मनैव प्रजापतिः ॥ ७.५४.१३ ॥
ಆಗ ಪ್ರಜೆಗಳ ಈಶ್ವರರಿಗೆ ಈಶ್ವರನಾದ ದೇವನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು; ಪ್ರಜಾಪತಿ ತಾನೇ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾದನು.
7.54.14
स्मयमानश्च देवेशो लोकान्सर्वानवेक्ष्य च ।
लोकास्त्वासन्यथापूर्वं दृष्टास्तेनापमन्युना ॥ ७.५४.१४ ॥
ನಗುತ್ತಾ ದೇವೇಶನು ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅಪಮನ್ಯುವಿನಿಂದ ಆ ಲೋಕಗಳು ಮೊದಲಿನಂತೆಯೇ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.
7.54.15
निवृत्तरोषे तस्मिंस्तु भगवत्यपराजिते ।
सा कन्याऽपि जगामाऽथ समीपात्तस्य धीमतः ॥ ७.५४.१५ ॥
ಆ ಭಗವಂತ ಅಪರಾಜಿತನ ಕೋಪ ಶಮನವಾದಾಗ, ಆ ಕನ್ಯೆಯೂ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನ ಸಮೀಪದಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದಳು.
7.54.16
अपमृत्याप्रतिश्रुत्य प्रजासंहरणं तदा ।
त्वरमाणा च राजेन्द्र मृत्युर्धेनुकमभ्यगात् ॥ ७.५४.१६ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ! ಅಪಮೃತ್ಯುವು ಆಗ ಪ್ರಜಾ ಸಂಹಾರಕ್ಕೆ ಭರವಸೆ ನೀಡಿತು; ಮೃತ್ಯುವು ಧೇನುಕನ ಬಳಿಗೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೋದಳು.
7.54.17
सा तत्र परमं तीव्रं चचार व्रतमुत्तमम् ।
सा तद ह्येकपादेन तस्थौ पद्मानि षोडश ॥ ७.५४.१७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವಳು ಪರಮವಾದ, ತೀವ್ರವಾದ, ಉತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದಳು; ಒಂದು ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಹದಿನಾರು ಕಮಲಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಳು.
7.54.18
पञ्च चाब्दानि कारुण्यात्प्रजानां तु हितैषिणी ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यः प्रियेभ्यः सन्निवर्त्य सा ॥ ७.५४.१८ ॥
ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಅವಳು ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
7.54.19
ततस्त्वेकेन पादेन पुनरन्यानि सप्त वै ।
तस्थौ पद्मानि षट् चैव सप्त चैकं च पार्थिवा ॥ ७.५४.१९ ॥
ನಂತರ ಅವಳು ಒಂದು ಕಾಲಿನಿಂದ ನಿಂತಳು; ಮತ್ತೆ ಇತರ ಏಳು, ಆರು, ಏಳು, ಒಂದು ತಾವರೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಳು, ಓ ರಾಜನೇ.
7.54.20
ततः पद्मायुतं तात मृगैः सह चचार सा ।
पुनर्गत्वा ततो नन्दां पुण्यां शीतामलोदकाम् ॥ ७.५४.२० ॥
ನಂತರ, ಮಗುವೇ, ಅವಳು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ತಾವರೆಗಳ ನಡುವೆ ಜಿಂಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸಿದಳು; ನಂತರ ತಣ್ಣನೆಯ, ಶುದ್ಧ ನೀರಿನ ಪವಿತ್ರ ನಂದಾ ನದಿಗೆ ಮರಳಿ ಹೋದಳು.
7.54.21
अप्सु वर्षसहस्राणि सप्त चैकं च साऽनयत् ।
धारयित्वा तु नियमं नन्दायां वीतकल्मषा ॥ ७.५४.२१ ॥
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅವಳು ಏಳು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ವರ್ಷವನ್ನು ಕಳೆದಳು; ನಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಪಾಪರಹಿತಳಾಗಿ.
7.54.22
सा पूर्वं कौशिकीं पुण्यां जगाम नियमैधिता ।
तत्र वायुजलाहारा चचार नियमं पुनः ॥ ७.५४.२२ ॥
ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಬಲವಾದ ಅವಳು ಮೊದಲು ಪವಿತ್ರ ಕೌಶಿಕಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು; ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನಿಯಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದಳು.
7.54.23
सप्तगङ्गासु सा पुण्या कन्या वेतसकेषु च ।
तपोविशेषैर्बहुभिः कर्षयद्देहमात्मनः ॥ ७.५४.२३ ॥
ಏಳು ಗಂಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬೆತ್ತದ ಪೊದೆಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಪವಿತ್ರ ಕನ್ಯೆ ಅನೇಕ ವಿಶೇಷ ತಪಸ್ಸುಗಳಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸಿದಳು.
7.54.24
ततो गत्वा तु सा गङ्गां महामेरुं च केवलम् ।
तस्थौ चाश्मेव निश्चेष्टा प्राणायामपरायणा ॥ ७.५४.२४ ॥
ನಂತರ ಅವಳು ಗಂಗೆಯ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಮಹಾಮೇರುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಳು.
7.54.25
पुनर्हिमवतो मूर्ध्नि यत्र देवाः पुराऽयजन् ।
तत्राङ्गुष्ठेन सा तस्थौ निखर्वंल परमा शुभा ॥ ७.५४.२५ ॥
ಮತ್ತೆ ಹಿಮಾಲಯದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅವಳು ಒಂದು ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ಮೇಲೆ ನಿಖರ್ವ ಕಾಲ ನಿಂತಳು; ಅವಳು ಅತ್ಯಂತ ಶುಭಕರಳು.
7.54.26
पुष्करेष्वथ गोकर्णे नैमिषे मलये तथा ।
अकर्शयत्स्वकं देहं नियमैर्मानसप्रियैः ॥ ७.५४.२६ ॥
ನಂತರ ಪುಷ್ಕರಗಳಲ್ಲಿ, ಗೋಕರ್ಣದಲ್ಲಿ, ನೈಮಿಷದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಲಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕೃಶಗೊಳಿಸಿದಳು.
7.54.27
अनन्यदेवता नित्यं दृढभक्ता पितामहे ।
तस्थौ पितामहं चैव तोषयामास धर्मतः ॥ ७.५४.२७ ॥
ಬೇರೆ ದೇವತೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸದೆ, ಸದಾ ದೃಢಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಿತಾಮಹನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಅವಳು ನಿಂತು, ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು.
7.54.28
ततस्तामब्रवीत्प्रीतो लोकानां प्रभवोऽव्ययः ।
सौम्येन मनसा राजन्प्रीतः प्रीतमनास्तदा ॥ ७.५४.२८ ॥
ಆಗ ಲೋಕಗಳ ಮೂಲವೂ ಅವ್ಯಯನೂ ಆದವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಅವನು ಸೌಮ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸಂತುಷ್ಟ ಹೃದಯದಿಂದ ಇದ್ದನು.
7.54.29
मृत्यो किमिदमत्यन्तं तपांसि चरसीति ह ।
ततोऽब्रवीत्पुनर्मृत्युर्भगवन्तं पितामहम् ॥ ७.५४.२९ ॥
"ಓ ಮೃತ್ಯು, ಇಷ್ಟು ಅತಿಯಾಗಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವೆ?" ಎಂದನು; ಆಗ ಮೃತ್ಯು ಮತ್ತೆ ಭಗವಂತ ಪಿತಾಮಹನಿಗೆ ಹೇಳಿತು.
7.54.30
नाऽहं हन्यां प्रजा देव स्वस्थाश्चाक्रोशतीस्तथा ।
एतदिच्छामि सर्वेश त्वत्तो वरमहं प्रभो ॥ ७.५४.३० ॥
"ದೇವ, ನಾನು ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಅಳುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲದಿರಲಿ; ಸರ್ವೇಶ, ಪ್ರಭು, ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಈ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ."
7.54.31
अधर्मभयभीताऽस्मि ततोऽहं तप आस्थिता ।
भीतायास्तु महाभाग प्रयच्छाभयमव्यय ॥ ७.५४.३१ ॥
ಅಧರ್ಮದ ಭಯದಿಂದ ಭೀತಳಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಮಹಾಭಾಗೇ, ಭೀತಳಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡು, ಓ ಅವ್ಯಯೇ.
7.54.32
आर्ता चानागसी नारी याचामि भव मे गतिः ।
तामब्रवीत्ततो देवो भूतभव्यभविष्यवित् ॥ ७.५४.३२ ॥
ಪೀಡಿತಳೂ ನಿರಪರಾಧಿಯೂ ಆದ ನಾರಿ ನಾನು; ಬೇಡುತ್ತೇನೆ, ನನಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗು. ಆಗ ಭೂತ-ಭವ್ಯ-ಭವಿಷ್ಯಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ದೇವನು ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.54.33
अधर्मो नास्ति ते मृत्यो संहरन्त्या इमाः प्रजाः ।
मया चोक्तं मृषा भद्रे भविता न कथञ्चन ॥ ७.५४.३३ ॥
ಓ ಮೃತ್ಯು, ಈ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ನಿನಗೆ ಅಧರ್ಮವಿಲ್ಲ. ಓ ಭದ್ರೇ, ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸುಳ್ಳಾಗದು.
7.54.34
तस्मात्संहर कल्याणि प्रजाः सर्वाश्चतुर्विधाः ।
धर्मः सनातनश्च त्वां सर्वथा पावयिष्यति ॥ ७.५४.३४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು. ಸನಾತನ ಧರ್ಮವು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವುದು.
7.54.35
लोकपालो यमश्चैव सहाया व्याधयश्च ते ।
अहं च विबुधाश्चैव पुनर्दास्याम ते वरम् ॥ ७.५४.३५ ॥
ಲೋಕಪಾಲ ಯಮನೂ, ನಿನ್ನ ಸಹಾಯಕರಾದ ವ್ಯಾಧಿಗಳೂ, ನಾನೂ, ದೇವತೆಗಳೂ ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ವರ ನೀಡುವೆವು.
7.54.36
यथा त्वमेनसा मुक्ता विरजाः ख्यातिमेष्यसि ।
सैवमुक्ता महाराज कृताञ्जलिरिदं विभुम्। ॥ ७.५४.३६ ॥
ನೀನು ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ, ನಿರ್ಮಲಳಾಗಿ ಕೀರ್ತಿ ಪಡೆಯುವೆ. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಳು ಕೈಮುಗಿದು ಆ ವಿಭುವಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
7.54.37
पुनरेवाब्रवीद्वाक्यं प्रसाद्य शिरसा तदा ।
यद्येवमेतत्कर्तव्यं धर्मतो नास्त्यतो भयम् ॥ ७.५४.३७ ॥
ಆಗ ಅವನು ತಲೆಬಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ನುಡಿದನು: ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ, ಧರ್ಮದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದರಲ್ಲಿ ಭಯವಿಲ್ಲ.
7.54.38
तवाज्ञा मूर्ध्नि मे न्यस्ता यत्ते वक्ष्यामि तच्छृणु ।
लोभः क्रोधोऽभ्यसूयेर्ष्या द्रोहो मोहश्च देहिनां ॥ ७.५४.३८ ॥
ನಿಮ್ಮ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಾನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ: ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಲೋಭ, ಕ್ರೋಧ, ಅಸೂಯೆ, ಈರ್ಷ್ಯೆ, ದ್ರೋಹ, ಮೋಹ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
7.54.39
अहूश्चान्योन्यपरुषा देहं भिन्द्युः पृथिग्वधाः ।
तथा भविष्यते मृत्यो साधु संहर भोः प्रजाः।
अधर्मस्ते न भविता नापध्यास्याम्यहं शुभे ॥ ७.५४.३९ ॥
ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಕಠೋರರಾಗಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವಧೆಗಳಿಂದ ದೇಹಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವರು; ಓ ಮೃತ್ಯು, ಹಾಗೆಯೇ ಆಗುವುದು. ಓ ಪ್ರಜೆಗಳೇ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಂಹಾರ ಮಾಡಿ. ಓ ಶುಭೆ, ನಿನಗೆ ಅಧರ್ಮ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ನಾನು ಶಪಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
7.54.40
यान्यश्रुबिन्दूनि करे ममासं… ।
स्ते व्याधयः प्राणिनामात्मजाताः।
ते मारयिष्यन्ति नरान्गतासू… ।
न्नाधर्मस्ते भविता मा स्म भैषीः ॥ ७.५४.४० ॥
ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿಗಳು… ಅವು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ವ್ಯಾಧಿಗಳು; ಅವು ಪ್ರಾಣ ಹೋದ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವು… ನಿನಗೆ ಅಧರ್ಮ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಭಯಪಡಬೇಡ.
7.54.41
नाधर्मस्ते भविता प्राणिनां वै ।
त्वं वै धर्मस्त्वं हि धर्मस्य चेशा।
धर्म्या भूत्वा धर्मनित्या धरित्री ।
तस्मात्प्राणान्सर्वथेमान्नियच्छ ॥ ७.५४.४१ ॥
ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ನಿನ್ನಿಂದ ಅಧರ್ಮ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ನೀನೇ ಧರ್ಮ, ನೀನೇ ಧರ್ಮದ ಒಡತಿ. ಧರ್ಮಿಣಿಯಾಗಿ, ಸದಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಧರಿತ್ರಿಯಾಗು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸು.
7.54.42
मिथ्यावृत्तं मारयिष्यत्यधर्मः ॥ ७.५४.४२ ॥
ಸುಳ್ಳಿನ ನಡತೆಯವನನ್ನು ಅಧರ್ಮವು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ.
7.54.43
तेनात्मानं पावयस्वात्मना त्वं ।
पापेऽऽत्मानं मज्जयिष्यन्त्यसत्यात्।
तस्मात्कामं रोषमप्यागतं त्वं ।
सन्त्यज्यान्तः संहरस्वेति जीवान् ॥ ७.५४.४३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನೀನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿಕೋ. ಪಾಪ ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ಅವು ನಿನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುವವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಒಳಗೆ ಎದ್ದ ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೇ ಸಂಹರಿಸು.
7.54.44
सा वै भीमा मृत्युसंज्ञोपदेशा… ।
च्छापाद्भीता बाढमित्यब्रवीत्तम्।
सा च प्राणं प्राणिनामन्तकाले ।
कामक्रोधौ त्यज्य हरत्यसक्ता ॥ ७.५४.४४ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ಮೃತ್ಯು — ಮೃತ್ಯು ಎಂಬ ಉಪದೇಶ… — ಶಾಪದಿಂದ ಭೀತಳಾಗಿ, “ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದು” ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅನಾಸಕ್ತಳಾಗಿ ಅವಳು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತಾಳೆ.
7.54.45
मृत्युस्त्वेषां व्याधयस्तत्प्रसूता ।
व्याधी रोगो रुज्यते येन जन्तुः।
सर्वेषां च प्राणिनां प्रायणान्ते ।
तस्माच्छोकं माकृथा निष्फलं त्वम् ॥ ७.५४.४५ ॥
ಮೃತ್ಯುವೇ ಇವುಗಳ (ವ್ಯಾಧಿಗಳ) ಮೂಲ; ವ್ಯಾಧಿಗಳು ಅದರಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ವ್ಯಾಧಿ ಮತ್ತು ರೋಗದಿಂದ ಜೀವಿ ಬಾಧೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯು ಬರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಶೋಕಿಸಬೇಡ.
7.54.46
सर्वे देवाः प्राणिभिः प्रायणान्ते ।
गत्वा वृत्ताः सन्निवृत्तास्तथैव।
एवं सर्वे प्राणिनस्तत्र गत्वा ।
वृत्ता देवा मर्त्यवद्राजसिंह ॥ ७.५४.४६ ॥
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಪ್ರಾಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅದೇ ರೀತಿ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತವೆ. ರಾಜಸಿಂಹನೇ, ದೇವತೆಗಳೂ ಮರ್ತ್ಯರಂತೆ (ಹೀಗೆಯೇ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾರೆ).
7.54.47
वायुर्भीमो भीमनादो महौजा ।
भेत्ता देहान्प्राणिनां सर्वगोऽसौ।
नो वा वृत्तिं कदाचि… ।
त्प्राप्नोत्युग्रोऽनन्ततेजोविशिष्टः ॥ ७.५४.४७ ॥
ವಾಯು ಭಯಂಕರನು, ಭೀಷಣ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುವವನು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ. ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೇಹಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು ಅವನು. ಅವನು ಎಂದಿಗೂ … (ಪಠ್ಯದ ಅಂತರ) … ಉಗ್ರನು, ಅನಂತ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನು.
7.54.48
सर्वे देवा मर्त्यसंज्ञाविशिष्टा… ।
स्तस्मात्पुत्रं माशुचो राजसिंह।
स्वर्गं प्राप्तो मोदते ते तनूजो ।
नित्यं रम्यान्वीरलोकानवाप्य ॥ ७.५४.४८ ॥
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೂ ಮರ್ತ್ಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟರಾಗಿದ್ದಾರೆ … (ಪಠ್ಯದ ಅಂತರ)। ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜಸಿಂಹನೇ, ಮಗನಿಗಾಗಿ ಶೋಕಿಸಬೇಡ. ಸ್ವರ್ಗ ಪಡೆದ ನಿನ್ನ ಮಗನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಸದಾ ರಮಣೀಯ ವೀರಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು.
7.54.49
त्यक्त्वा दुःखं सङ्गतः पुण्यकृद्भि… ।
रेषा मृत्युर्देवदिष्टा प्रजानाम्।
प्राप्ते काले संहरन्ती यथाव… ।
त्स्वयं कृता प्राणहरा प्रजानाम् ॥ ७.५४.४९ ॥
ದುಃಖವನ್ನು ತೊರೆದು, ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ … (ಪಠ್ಯದ ಅಂತರ)। ಈ ಮೃತ್ಯು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಸೂಕ್ತ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ಅದು ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವಾಗ, ಹೇಗೆ … (ಪಠ್ಯದ ಅಂತರ)। ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಾಣ ಹರಿಸುವ ಇದು ತಾನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
7.54.50
पुत्रान्नष्टाच्छोकमाशु त्यजस्व ॥ ७.५४.५० ॥
ಕಳೆದುಹೋದ ಮಕ್ಕಳ ಶೋಕವನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ತ್ಯಜಿಸು.
7.54.51
एतच्छ्रुत्वार्थवद्वाक्यं नारदेन प्रकाशितम् ।
उवाचाकम्पनो राजा सखायं नारदं तथा ॥ ७.५४.५१ ॥
ನಾರದರು ಹೇಳಿದ ಈ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಕಂಪನ ರಾಜನು ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ನಾರದರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.54.52
व्यपेतशोकः प्रीतोऽस्मि भगवन्नृषिसत्तम ।
श्रुत्वेतिहासं त्वत्तस्तु कृतार्थोऽस्म्यभिवादये ॥ ७.५४.५२ ॥
ಭಗವನ್, ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನ ಶೋಕ ಕಳೆದಿದೆ, ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮಿಂದ ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ಕೃತಾರ್ಥನಾದೆನು; ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.54.53
तथोक्तो नारदस्तेन राज्ञा देवर्षिसत्तमः ।
जगाम नन्दनं शीघ्रमशोकवनमात्मनः ॥ ७.५४.५३ ॥
ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ದೇವರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನಂದನ ವನಕ್ಕೆ, ತನ್ನ ಅಶೋಕ ವನಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.
7.54.54
पुण्यं यशस्यं स्वर्ग्यं च धन्यमायुष्यमेव च ।
अस्येतिहासस्य सदा श्रवणं श्रावणं तथा ॥ ७.५४.५४ ॥
ಈ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಮತ್ತು ಕೇಳಿಸುವುದು ಸದಾ ಪುಣ್ಯ, ಯಶಸ್ಸು, ಸ್ವರ್ಗ, ಶುಭ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
7.54.55
एतदर्थपदं श्रुत्वा तदा राजा युधिष्ठिर ।
क्षत्रधर्मं च विज्ञाय शूराणां च परां गतिम्।
सम्प्राप्तोऽसौ महावीर्यः स्वर्गलोकं महारथः ॥ ७.५४.५५ ॥
ಈ ಅರ್ಥಪದಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಗ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನೂ ಶೂರರ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿದನು. ಆ ಮಹಾವೀರ್ಯ ಮಹಾರಥನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದನು.
7.54.56
अभिमन्युः परान्हत्वा प्रमुखे सर्वधन्विनाम् ।
युध्यमानो महेष्वासो हतः सोऽभिमुखो रणे ॥ ७.५४.५६ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯುವು ಎಲ್ಲಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರ ಮುಂದೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೊಂದು, ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾ ಆ ಮಹಾಧನುರ್ಧರನು ರಣದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗಿ ಹತನಾದನು.
7.54.57
असिना गदया शक्त्या धनुषा च महारथः ।
विरजाः सोमसूनुः स पुनस्तत्र प्रलीयते ॥ ७.५४.५७ ॥
ಖಡ್ಗ, ಗದೆ, ಶಕ್ತಿ, ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಆ ಮಹಾರಥನು, ನಿರ್ಮಲನಾದ ಸೋಮಪುತ್ರನು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಮತ್ತೆ ಲೀನನಾಗುತ್ತಾನೆ.
7.54.58
तस्मात्परां धृतिं कृत्वा भ्रातृभिः सह पाण्डव ।
अप्रमत्तः सुसन्नद्धः शीघ्रं योद्धुमुपाक्रम ॥ ७.५४.५८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಾಂಡವನೇ, ಪರಮ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿ, ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತೊಡಗು.