மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.54

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

7.54.1

विनीय दुःकमबला आत्मन्येव प्रजापतिम् ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा लतेवावर्जिता पुनः ॥ ७.५४.१ ॥

துயரை உள்ளுக்குள் அடக்கிக்கொண்ட அந்த பலவீனமான பெண், கைகூப்பியவளாய், பிரஜாபதியிடம் மீண்டும் பேசினாள்; கொடி வளைக்கப்பட்டதைப் போல.

7.54.2

त्वया सृष्टा कथं नारी ईदृशी वदतां वर ।
क्रूरं कर्माहितं कुर्यां मूढेव परिजानती ॥ ७.५४.२ ॥

பேசுபவர்களில் சிறந்தவரே, நீர் இப்படிப்பட்ட பெண்ணை எவ்வாறு படைத்தீர்? அறிந்திருந்தும், மூடப்பெண்ணைப்போல் நான் கொடிய, தீங்கான செயலைச் செய்வேனோ?

7.54.3

बिभेम्यहमधर्माद्धि प्रसीद भगवन्प्रभो ।
प्रियान्पुत्रान्वयस्यांश्च भातृन्मातॄः पितॄन्पतीन् ॥ ७.५४.३ ॥

அதர்மத்திற்கு நான் அஞ்சுகிறேன். பகவானே, பிரபுவே, அருள்புரியுங்கள். அன்பான மகன்கள், தோழர்கள், சகோதரர்கள், தாய்மார், தந்தையர், கணவர்கள் குறித்தும் நான் அஞ்சுகிறேன்.

7.54.4

अपध्यास्यन्ति ये देव मृतांस्तेभ्यो बिभेम्यहम् ।
कृपणानां हि रुदतां ये पतन्त्यश्रुबिन्दवः ॥ ७.५४.४ ॥

தேவனே, இறந்தவர்கள் மீது சபிப்பவர்களுக்கு நான் அஞ்சுகிறேன்; துயருற்று அழுபவர்களின் கண்ணீர்த்துளிகள் விழுவதற்கும் நான் அஞ்சுகிறேன்.

7.54.5

तेभ्योऽहं भगवन्भीता शरणं त्वाऽहमागता ।
यमस्य भवनं देव गच्छेयं न सुरोत्तम ॥ ७.५४.५ ॥

அவர்களுக்கு அஞ்சி, பகவானே, நான் உம்மிடம் அடைக்கலம் புகுந்தேன். தேவனே, தேவர்களில் சிறந்தவரே, நான் யமனின் இல்லத்திற்குப் போகாதிருக்கட்டும்.

7.54.6

कायेन विनयोपेता मूर्ध्नोदग्रनखेन च ।
एतदिच्छाम्यहं कामं त्वत्तो लोकपितामह ॥ ७.५४.६ ॥

உடலால் பணிவுடன், தலையால் (வணங்கி), உயர்ந்த நகங்களுடன் இருக்கும் நான் இதைத் தங்களிடம் விரும்புகிறேன், உலகப் பிதாமகரே.

7.54.7

इच्छेयं त्वत्प्रसादाद्धि तपस्तप्तुं प्रजेश्वर ।
प्रदिशेमं वरं देव त्वं मह्यं भगवन्प्रभो ॥ ७.५४.७ ॥

பிரஜாபதியே, உமது அருளால் நான் தவம் செய்ய விரும்புகிறேன். தேவனே, பகவானே, பிரபுவே, எனக்கு இந்த வரத்தை அருளுங்கள்.

7.54.8

त्वया ह्युक्ता गमिष्यामि धेनुकाश्रममुत्तमम् ।
तत्र तप्स्ये तपस्तीत्रं तवैवाराधने रता ॥ ७.५४.८ ॥

உமது சொல்லின்படி நான் சிறந்த தேனுகாசிரமத்திற்குச் செல்வேன். அங்கு உமது ஆராதனையிலேயே ஈடுபட்டு கடுமையான தவம் செய்வேன்.

7.54.9

न हि शक्ष्यामि देवेश प्राणान्प्राणभृतां प्रियान् ।
हर्तुं विलपमानानामधर्मादभिरक्ष माम् ॥ ७.५४.९ ॥

தேவேசனே, புலம்பும் உயிருள்ள மக்களின் அன்புக்குரிய உயிர்களைப் பறிக்க நான் சக்தியற்றவன். அதர்மத்திலிருந்து என்னைக் காத்தருளுங்கள்.

7.54.10

मृत्यो सङ्कल्पिताऽसि त्वं प्रजासंहारहेतुना ।
गच्छ संहर सर्वास्त्वं प्रजा मा ते विचारणा ॥ ७.५४.१० ॥

மிருத்யுவே, உயிர்களை அழிப்பதற்காகவே நீ படைக்கப்பட்டாய். செல், எல்லா உயிர்களையும் அழி; உனக்குத் தயக்கம் வேண்டாம்.

7.54.11

भविता त्वेतदेवं हि नैतज्जात्वन्यथा भवेत् ।
भव त्वनिन्दिता लोके कुरुष्व वचनं मम ॥ ७.५४.११ ॥

இது அவ்வாறே நடக்கும்; இது ஒருபோதும் வேறுவிதமாக ஆகாது. உலகில் நீ குற்றமற்றவனாக இருப்பாய்; என் சொல்லைச் செய்.

7.54.12

एवमुक्ता भगवता प्राञ्जलिश्चाप्यवाङ्मुखी ।
संहारे नाकरोद्बुद्धिं प्रजानां हितकाम्यया ॥ ७.५४.१२ ॥

பகவான் இவ்வாறு சொன்னதும், அவள் கைகூப்பி முகம் தாழ்த்தி நின்றாள்; உயிர்களின் நன்மையை விரும்பி அவள் அழிப்பதில் மனம் செலுத்தவில்லை.

7.54.13

तूष्णीमासीत्तदा देवः प्रजानामीश्वरेश्वरः ।
प्रसादं चागमत्क्षिप्रमात्मनैव प्रजापतिः ॥ ७.५४.१३ ॥

அப்போது உயிரினங்களின் தலைவர்களுக்குத் தலைவரான தேவன் மௌனமாக இருந்தார்; பிரஜாபதி தாமாகவே விரைவில் கருணை கொண்டார்.

7.54.14

स्मयमानश्च देवेशो लोकान्सर्वानवेक्ष्य च ।
लोकास्त्वासन्यथापूर्वं दृष्टास्तेनापमन्युना ॥ ७.५४.१४ ॥

புன்னகைத்தவாறு தேவேசன் எல்லா உலகங்களையும் நோக்கினார்; அபமன்யுவால் அந்த உலகங்கள் முன்போலவே காணப்பட்டன.

7.54.15

निवृत्तरोषे तस्मिंस्तु भगवत्यपराजिते ।
सा कन्याऽपि जगामाऽथ समीपात्तस्य धीमतः ॥ ७.५४.१५ ॥

அந்த பகவான் அபராஜிதனின் கோபம் தணிந்ததும், அந்தக் கன்னியும் அந்த ஞானியின் அருகிலிருந்து சென்றாள்.

7.54.16

अपमृत्याप्रतिश्रुत्य प्रजासंहरणं तदा ।
त्वरमाणा च राजेन्द्र मृत्युर्धेनुकमभ्यगात् ॥ ७.५४.१६ ॥

ராஜேந்திரா! அபமிருத்யு அப்போது உயிரினங்களை அழிப்பதாக வாக்களித்தாள்; மிருத்யு விரைந்து தேனுகனிடம் சென்றாள்.

7.54.17

सा तत्र परमं तीव्रं चचार व्रतमुत्तमम् ।
सा तद ह्येकपादेन तस्थौ पद्मानि षोडश ॥ ७.५४.१७ ॥

அங்கே அவள் மிகக் கடுமையான, உயர்ந்த விரதத்தை மேற்கொண்டாள்; ஒரு காலில் நின்றாள், பதினாறு தாமரைகளின் மேல்.

7.54.18

पञ्च चाब्दानि कारुण्यात्प्रजानां तु हितैषिणी ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यः प्रियेभ्यः सन्निवर्त्य सा ॥ ७.५४.१८ ॥

இரக்கத்தினாலும் உயிரினங்களின் நலனை விரும்பியும், அவள் ஐந்து ஆண்டுகள் தன் புலன்களை விருப்பமான பொருட்களிலிருந்து திருப்பிக் கொண்டிருந்தாள்.

7.54.19

ततस्त्वेकेन पादेन पुनरन्यानि सप्त वै ।
तस्थौ पद्मानि षट् चैव सप्त चैकं च पार्थिवा ॥ ७.५४.१९ ॥

பின்னர் அவள் ஒரு காலால் நின்றாள்; பின்பு மற்றவை ஏழு, ஆறு, ஏழு, ஒன்று தாமரைகளின் மேல் நின்றாள், ஓ அரசே.

7.54.20

ततः पद्मायुतं तात मृगैः सह चचार सा ।
पुनर्गत्वा ततो नन्दां पुण्यां शीतामलोदकाम् ॥ ७.५४.२० ॥

பின்னர், அன்பே, அவள் பத்தாயிரம் தாமரைகளுக்கிடையில் மான்களுடன் சென்றாள்; பின்பு குளிர்ந்த, தூய்மையான நீருள்ள புனிதமான நந்தாவிற்குத் திரும்பிச் சென்றாள்.

7.54.21

अप्सु वर्षसहस्राणि सप्त चैकं च साऽनयत् ।
धारयित्वा तु नियमं नन्दायां वीतकल्मषा ॥ ७.५४.२१ ॥

நீரில் அவள் ஏழாயிரம் ஆண்டுகளும் ஒரு ஆண்டும் கழித்தாள்; நந்தாவில் நியமத்தைக் கடைப்பிடித்து, பாவமற்றவளாக.

7.54.22

सा पूर्वं कौशिकीं पुण्यां जगाम नियमैधिता ।
तत्र वायुजलाहारा चचार नियमं पुनः ॥ ७.५४.२२ ॥

நியமங்களால் வளர்ந்த அவள் முன்பு புனித கௌசிகியிடம் சென்றாள்; அங்கே காற்றையும் நீரையும் உணவாகக் கொண்டு மீண்டும் நியமத்தைக் கடைப்பிடித்தாள்.

7.54.23

सप्तगङ्गासु सा पुण्या कन्या वेतसकेषु च ।
तपोविशेषैर्बहुभिः कर्षयद्देहमात्मनः ॥ ७.५४.२३ ॥

ஏழு கங்கைகளிலும், நாணல் புதர்களிலும் அந்தப் புனிதக் கன்னி பல சிறப்புத் தவங்களால் தன் உடலை வாட்டினாள்.

7.54.24

ततो गत्वा तु सा गङ्गां महामेरुं च केवलम् ।
तस्थौ चाश्मेव निश्चेष्टा प्राणायामपरायणा ॥ ७.५४.२४ ॥

பின்னர் கங்கைக்கும் தனியே மகாமேருவுக்கும் சென்று, பிராணாயாமத்தில் ஈடுபட்டு கல்லைப் போல அசையாமல் நின்றாள்.

7.54.25

पुनर्हिमवतो मूर्ध्नि यत्र देवाः पुराऽयजन् ।
तत्राङ्गुष्ठेन सा तस्थौ निखर्वंल परमा शुभा ॥ ७.५४.२५ ॥

மீண்டும் இமயத்தின் உச்சியில், முன்பு தேவர்கள் யாகம் செய்த இடத்தில், அவள் ஒரு கட்டைவிரலில் நிகர்வ காலம் நின்றாள்; அவள் மிகவும் மங்களகரமானவள்.

7.54.26

पुष्करेष्वथ गोकर्णे नैमिषे मलये तथा ।
अकर्शयत्स्वकं देहं नियमैर्मानसप्रियैः ॥ ७.५४.२६ ॥

பின்னர் புஷ்கரங்களிலும், கோகர்ணத்திலும், நைமிஷத்திலும், மலயத்திலும் அவள் மனதுக்குப் பிரியமான நியமங்களால் தன் உடலை வாட்டினாள்.

7.54.27

अनन्यदेवता नित्यं दृढभक्ता पितामहे ।
तस्थौ पितामहं चैव तोषयामास धर्मतः ॥ ७.५४.२७ ॥

வேறு தெய்வத்தை நாடாமல், எப்போதும் உறுதியான பக்தியுடன் பிதாமகரில் நிலைத்து அவள் நின்று, தர்மப்படி பிதாமகரை மகிழ்வித்தாள்.

7.54.28

ततस्तामब्रवीत्प्रीतो लोकानां प्रभवोऽव्ययः ।
सौम्येन मनसा राजन्प्रीतः प्रीतमनास्तदा ॥ ७.५४.२८ ॥

அப்போது உலகங்களின் பிறப்பிடமான, அழியாதவர் மகிழ்ச்சியுடன் அவளிடம் சொன்னார்; ராஜனே, அப்போது அவர் மகிழ்ந்த மனதுடனும் சௌம்யமான உள்ளத்துடனும் இருந்தார்.

7.54.29

मृत्यो किमिदमत्यन्तं तपांसि चरसीति ह ।
ततोऽब्रवीत्पुनर्मृत्युर्भगवन्तं पितामहम् ॥ ७.५४.२९ ॥

"ஓ மரணமே, இவ்வளவு கடுமையான தவங்களை ஏன் செய்கிறாய்?" என்றார்; பின்னர் மரணம் மீண்டும் பகவான் பிதாமகரிடம் சொன்னது.

7.54.30

नाऽहं हन्यां प्रजा देव स्वस्थाश्चाक्रोशतीस्तथा ।
एतदिच्छामि सर्वेश त्वत्तो वरमहं प्रभो ॥ ७.५४.३० ॥

"தேவனே, நான் சுகமாக இருக்கும் உயிர்களையும் அழுது புலம்பும் உயிர்களையும் கொல்லாமல் இருக்கட்டும்; எல்லாவற்றுக்கும் தலைவனே, பிரபுவே, உம்மிடமிருந்து நான் இந்த வரத்தை விரும்புகிறேன்."

7.54.31

अधर्मभयभीताऽस्मि ततोऽहं तप आस्थिता ।
भीतायास्तु महाभाग प्रयच्छाभयमव्यय ॥ ७.५४.३१ ॥

அதர்மத்தின் பயத்தால் அஞ்சியவளாய் இருக்கிறேன்; ஆகையால் நான் தவம் மேற்கொண்டேன். பயந்தவளுக்கு, ஓ மகாபாகே, அபயம் அளியுங்கள், ஓ அவ்யயா.

7.54.32

आर्ता चानागसी नारी याचामि भव मे गतिः ।
तामब्रवीत्ततो देवो भूतभव्यभविष्यवित् ॥ ७.५४.३२ ॥

துன்புற்றவளும் குற்றமற்றவளுமான பெண் நான்; வேண்டுகிறேன், நீங்களே எனக்கு புகலிடமாக இருங்கள். அப்போது இறந்த, நிகழ்ந்த, வரவிருக்கும் அனைத்தையும் அறிந்த தேவன் அவளிடம் கூறினார்.

7.54.33

अधर्मो नास्ति ते मृत्यो संहरन्त्या इमाः प्रजाः ।
मया चोक्तं मृषा भद्रे भविता न कथञ्चन ॥ ७.५४.३३ ॥

ஓ மரணமே, இந்த உயிரினங்களை அழிப்பவளான உனக்கு அதர்மம் இல்லை. ஓ பத்ரே, நான் கூறியது எவ்வகையிலும் பொய்யாகாது.

7.54.34

तस्मात्संहर कल्याणि प्रजाः सर्वाश्चतुर्विधाः ।
धर्मः सनातनश्च त्वां सर्वथा पावयिष्यति ॥ ७.५४.३४ ॥

ஆகையால், ஓ கல்யாணீ, நான்கு வகையான அனைத்து உயிரினங்களையும் அழிப்பாயாக. நித்தியமான தர்மம் உன்னை முழுமையாகத் தூய்மைப்படுத்தும்.

7.54.35

लोकपालो यमश्चैव सहाया व्याधयश्च ते ।
अहं च विबुधाश्चैव पुनर्दास्याम ते वरम् ॥ ७.५४.३५ ॥

உலகக் காவலனான யமனும், உன் துணைகளான நோய்களும், நானும், தேவர்களும் உனக்கு மீண்டும் வரம் அளிப்போம்.

7.54.36

यथा त्वमेनसा मुक्ता विरजाः ख्यातिमेष्यसि ।
सैवमुक्ता महाराज कृताञ्जलिरिदं विभुम्। ॥ ७.५४.३६ ॥

பாவத்திலிருந்து விடுபட்டு, களங்கமற்றவளாய் நீ புகழ் அடைவாய். ஓ மகாராஜா, இவ்வாறு கூறப்பட்டவளாய் அவள் கைகூப்பி அந்த விபுவிடம் இதைச் சொன்னாள்.

7.54.37

पुनरेवाब्रवीद्वाक्यं प्रसाद्य शिरसा तदा ।
यद्येवमेतत्कर्तव्यं धर्मतो नास्त्यतो भयम् ॥ ७.५४.३७ ॥

அப்போது அவர் தலை வணங்கி மன்றாடி மீண்டும் இவ்வாறு கூறினார்: இவ்வாறு செய்ய வேண்டுமானால், தர்மப்படி இதில் அச்சம் இல்லை.

7.54.38

तवाज्ञा मूर्ध्नि मे न्यस्ता यत्ते वक्ष्यामि तच्छृणु ।
लोभः क्रोधोऽभ्यसूयेर्ष्या द्रोहो मोहश्च देहिनां ॥ ७.५४.३८ ॥

உங்கள் கட்டளையை நான் தலைமேல் ஏற்றுக்கொண்டேன்; நான் சொல்லப்போவதைக் கேளுங்கள்: உடலுடையோரில் பேராசை, கோபம், பொறாமை, பொருமை, துரோகம், மயக்கம் ஆகியவை உள்ளன.

7.54.39

अहूश्चान्योन्यपरुषा देहं भिन्द्युः पृथिग्वधाः ।
तथा भविष्यते मृत्यो साधु संहर भोः प्रजाः।
अधर्मस्ते न भविता नापध्यास्याम्यहं शुभे ॥ ७.५४.३९ ॥

அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கடுமையாகத் தாக்கி, பல்வேறு வதைகளால் உடல்களை வெட்டுவார்கள்; ஓ மரணமே, அவ்வாறே ஆகும். ஓ உயிர்களே, நன்றாக அழியுங்கள். ஓ சுபையே, உனக்கு அதர்மம் ஏற்படாது; நான் சபிக்கமாட்டேன்.

7.54.40

यान्यश्रुबिन्दूनि करे ममासं… ।
स्ते व्याधयः प्राणिनामात्मजाताः।
ते मारयिष्यन्ति नरान्गतासू… ।
न्नाधर्मस्ते भविता मा स्म भैषीः ॥ ७.५४.४० ॥

என் கையில் இருந்த கண்ணீர்த் துளிகள்… அவை உயிரினங்களிடமிருந்து பிறந்த நோய்கள்; அவை உயிரற்ற மனிதர்களைக் கொல்லும்… உனக்கு அதர்மம் ஏற்படாது; அஞ்சாதே.

7.54.41

नाधर्मस्ते भविता प्राणिनां वै ।
त्वं वै धर्मस्त्वं हि धर्मस्य चेशा।
धर्म्या भूत्वा धर्मनित्या धरित्री ।
तस्मात्प्राणान्सर्वथेमान्नियच्छ ॥ ७.५४.४१ ॥

உயிரினங்களுக்கு நீ அதர்மத்தை உண்டாக்கமாட்டாய்; நீயே தர்மம், தர்மத்தின் தலைவியும் நீயே. தர்மசீலையாகி, எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்த தரித்ரீ ஆவாய்; ஆகவே இந்த உயிர்களை எல்லா வகையிலும் கட்டுப்படுத்து.

7.54.42

मिथ्यावृत्तं मारयिष्यत्यधर्मः ॥ ७.५४.४२ ॥

பொய்யான நடத்தை கொண்டவனை அதர்மம் கொன்றுவிடும்.

7.54.43

तेनात्मानं पावयस्वात्मना त्वं ।
पापेऽऽत्मानं मज्जयिष्यन्त्यसत्यात्।
तस्मात्कामं रोषमप्यागतं त्वं ।
सन्त्यज्यान्तः संहरस्वेति जीवान् ॥ ७.५४.४३ ॥

அதனால் நீ உன்னையே உன்னால் தூய்மைப்படுத்து. பாவத்திலும் பொய்யிலும் அவை உன் ஆன்மாவை மூழ்கடிக்கும். ஆகவே உள்ளே எழுந்த காமத்தையும் கோபத்தையும் முழுவதும் விட்டுவிட்டு, உயிர்களை உள்ளிருந்தே அடக்கு.

7.54.44

सा वै भीमा मृत्युसंज्ञोपदेशा… ।
च्छापाद्भीता बाढमित्यब्रवीत्तम्।
सा च प्राणं प्राणिनामन्तकाले ।
कामक्रोधौ त्यज्य हरत्यसक्ता ॥ ७.५४.४४ ॥

அந்த பயங்கரமான மரணம் — மரணம் எனப்பட்ட உபதேசம்… — சாபத்தால் அஞ்சி, “மிக நல்லது” என்று அவனிடம் கூறினாள். உயிர்களின் இறுதிக் காலத்தில் காமத்தையும் கோபத்தையும் விட்டு, பற்றின்றி அவள் உயிரைக் கவர்கிறாள்.

7.54.45

मृत्युस्त्वेषां व्याधयस्तत्प्रसूता ।
व्याधी रोगो रुज्यते येन जन्तुः।
सर्वेषां च प्राणिनां प्रायणान्ते ।
तस्माच्छोकं माकृथा निष्फलं त्वम् ॥ ७.५४.४५ ॥

மரணமே இவற்றின் (நோய்களின்) மூலம்; நோய்கள் அதிலிருந்தே தோன்றுகின்றன. நோயாலும் பிணியாலும் உயிரினம் வருந்துகிறது. எல்லா உயிர்களுக்கும் பயணத்தின் முடிவில் மரணம் வருகிறது. ஆகவே வீணாகத் துயரப்படாதே.

7.54.46

सर्वे देवाः प्राणिभिः प्रायणान्ते ।
गत्वा वृत्ताः सन्निवृत्तास्तथैव।
एवं सर्वे प्राणिनस्तत्र गत्वा ।
वृत्ता देवा मर्त्यवद्राजसिंह ॥ ७.५४.४६ ॥

எல்லா தேவர்களும் உயிர்களுடன் பயணத்தின் முடிவில் அங்கு சென்று, அவ்வாறே திரும்பி வருகிறார்கள். இவ்வாறு எல்லா உயிர்களும் அங்கே சென்று திரும்புகின்றன. ராஜசிம்மனே, தேவர்களும் மனிதர்களைப் போல் (இவ்வாறே) திரும்புகின்றனர்.

7.54.47

वायुर्भीमो भीमनादो महौजा ।
भेत्ता देहान्प्राणिनां सर्वगोऽसौ।
नो वा वृत्तिं कदाचि… ।
त्प्राप्नोत्युग्रोऽनन्ततेजोविशिष्टः ॥ ७.५४.४७ ॥

காற்று பயங்கரமானது, பெரும் முழக்கம் கொண்டது, மிகு வலிமை உடையது. உயிரினங்களின் உடல்களை உடைப்பவன்; எங்கும் செல்பவன் அவன். அவன் எப்போதும் … (உரை இல்லாத பகுதி) … உக்கிரமானவன், எல்லையற்ற ஒளி கொண்டவன்.

7.54.48

सर्वे देवा मर्त्यसंज्ञाविशिष्टा… ।
स्तस्मात्पुत्रं माशुचो राजसिंह।
स्वर्गं प्राप्तो मोदते ते तनूजो ।
नित्यं रम्यान्वीरलोकानवाप्य ॥ ७.५४.४८ ॥

தேவர்கள் அனைவரும் மனிதர் என்ற பெயர் கொண்டவர்கள் … (உரை இல்லாத பகுதி)। ஆகையால், அரசசிங்கமே, மகனுக்காக வருந்தாதே. சொர்க்கத்தை அடைந்த உன் மகன் மகிழ்கிறான், எப்போதும் இனிய வீரர் உலகங்களை அடைந்து.

7.54.49

त्यक्त्वा दुःखं सङ्गतः पुण्यकृद्भि… ।
रेषा मृत्युर्देवदिष्टा प्रजानाम्।
प्राप्ते काले संहरन्ती यथाव… ।
त्स्वयं कृता प्राणहरा प्रजानाम् ॥ ७.५४.४९ ॥

துக்கத்தைத் துறந்து, புண்ணியம் செய்தவர்களுடன் சேர்ந்து … (உரை இல்லாத பகுதி)। இந்த மரணம் தேவர்களால் உயிரினங்களுக்கு விதிக்கப்பட்டது. உரிய காலம் வந்ததும் அது கவர்ந்து செல்லும்போது … (உரை இல்லாத பகுதி)। உயிரினங்களின் உயிரைப் பறிக்கும் இது தானாகவே உருவாக்கப்பட்டது.