మహాభారతం · అధ్యాయం 7.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.54.1
विनीय दुःकमबला आत्मन्येव प्रजापतिम् ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा लतेवावर्जिता पुनः ॥ ७.५४.१ ॥
దుఃఖాన్ని లోపలే అణచుకుని ఆ బలహీనురాలు, చేతులు జోడించి, ప్రజాపతితో మళ్ళీ మాట్లాడింది; వంగదీయబడిన తీగలా.
7.54.2
त्वया सृष्टा कथं नारी ईदृशी वदतां वर ।
क्रूरं कर्माहितं कुर्यां मूढेव परिजानती ॥ ७.५४.२ ॥
మాట్లాడేవారిలో శ్రేష్ఠుడా, నీవు ఇలాంటి స్త్రీని ఎలా సృష్టించావు? తెలిసి కూడా మూఢురాలిలా నేను క్రూరమైన, హానికరమైన పని చేయాలా?
7.54.3
बिभेम्यहमधर्माद्धि प्रसीद भगवन्प्रभो ।
प्रियान्पुत्रान्वयस्यांश्च भातृन्मातॄः पितॄन्पतीन् ॥ ७.५४.३ ॥
అధర్మం నుండి నేను భయపడుతున్నాను. భగవంతుడా, ప్రభూ, దయచూపుము. ప్రియమైన కొడుకులు, స్నేహితులు, సోదరులు, తల్లులు, తండ్రులు, భర్తలు విషయంలో నేను భయపడుతున్నాను.
7.54.4
अपध्यास्यन्ति ये देव मृतांस्तेभ्यो बिभेम्यहम् ।
कृपणानां हि रुदतां ये पतन्त्यश्रुबिन्दवः ॥ ७.५४.४ ॥
దేవా, చనిపోయినవారిని శపించేవారికి నేను భయపడుతున్నాను; దీనులు ఏడ్చేటప్పుడు రాలే కన్నీటి బిందువులకు కూడా భయపడుతున్నాను.
7.54.5
तेभ्योऽहं भगवन्भीता शरणं त्वाऽहमागता ।
यमस्य भवनं देव गच्छेयं न सुरोत्तम ॥ ७.५४.५ ॥
వారికి భయపడి, భగవంతుడా, నేను నీకు శరణు జొచ్చాను. దేవా, దేవోత్తమా, నేను యముని ఇంటికి వెళ్లకూడదు.
7.54.6
कायेन विनयोपेता मूर्ध्नोदग्रनखेन च ।
एतदिच्छाम्यहं कामं त्वत्तो लोकपितामह ॥ ७.५४.६ ॥
శరీరంతో వినయంగా, తలతో (నమస్కరిస్తూ), పైకి లేచిన గోళ్లతో ఉన్న నేను దీనినే నీ నుండి కోరుకుంటున్నాను, లోకపితామహా.
7.54.7
इच्छेयं त्वत्प्रसादाद्धि तपस्तप्तुं प्रजेश्वर ।
प्रदिशेमं वरं देव त्वं मह्यं भगवन्प्रभो ॥ ७.५४.७ ॥
ప్రజాపతీ, మీ అనుగ్రహంతో నేను తపస్సు చేయాలనుకుంటున్నాను. దేవా, భగవంతుడా, ప్రభూ, నాకు ఈ వరాన్ని ప్రసాదించండి.
7.54.8
त्वया ह्युक्ता गमिष्यामि धेनुकाश्रममुत्तमम् ।
तत्र तप्स्ये तपस्तीत्रं तवैवाराधने रता ॥ ७.५४.८ ॥
మీరు చెప్పినట్లు నేను ఉత్తమమైన ధేనుకాశ్రమానికి వెళ్తాను. అక్కడ మీ ఆరాధనలోనే నిమగ్నమై కఠోర తపస్సు చేస్తాను.
7.54.9
न हि शक्ष्यामि देवेश प्राणान्प्राणभृतां प्रियान् ।
हर्तुं विलपमानानामधर्मादभिरक्ष माम् ॥ ७.५४.९ ॥
దేవేశా, విలపిస్తున్న ప్రాణులకు ప్రియమైన ప్రాణాలను తీయడం నాకు సాధ్యం కాదు. అధర్మం నుండి నన్ను రక్షించండి.
7.54.10
मृत्यो सङ्कल्पिताऽसि त्वं प्रजासंहारहेतुना ।
गच्छ संहर सर्वास्त्वं प्रजा मा ते विचारणा ॥ ७.५४.१० ॥
మృత్యువా, ప్రాణులను సంహరించడానికే నిన్ను సృష్టించాను. వెళ్ళు, అన్ని ప్రాణులను సంహరించు; నీకు సందేహం వద్దు.
7.54.11
भविता त्वेतदेवं हि नैतज्जात्वन्यथा भवेत् ।
भव त्वनिन्दिता लोके कुरुष्व वचनं मम ॥ ७.५४.११ ॥
ఇది అలాగే జరుగుతుంది; ఇది ఎన్నటికీ వేరుగా జరగదు. లోకంలో నీవు నిందారహితుడవై ఉంటావు; నా మాటను అనుసరించు.
7.54.12
एवमुक्ता भगवता प्राञ्जलिश्चाप्यवाङ्मुखी ।
संहारे नाकरोद्बुद्धिं प्रजानां हितकाम्यया ॥ ७.५४.१२ ॥
భగవంతుడు ఇలా చెప్పగా, ఆమె చేతులు జోడించి ముఖం క్రిందకు వంచి నిలిచింది; ప్రాణుల హితాన్ని కోరి ఆమె సంహారంలో మనసు పెట్టలేదు.
7.54.13
तूष्णीमासीत्तदा देवः प्रजानामीश्वरेश्वरः ।
प्रसादं चागमत्क्षिप्रमात्मनैव प्रजापतिः ॥ ७.५४.१३ ॥
అప్పుడు ప్రజలకు ప్రభువులకు ప్రభువైన దేవుడు మౌనంగా ఉండిపోయాడు; ప్రజాపతి తానుగానే త్వరగా ప్రసన్నుడయ్యాడు.
7.54.14
स्मयमानश्च देवेशो लोकान्सर्वानवेक्ष्य च ।
लोकास्त्वासन्यथापूर्वं दृष्टास्तेनापमन्युना ॥ ७.५४.१४ ॥
నవ్వుతూ దేవేశుడు సమస్త లోకాలను చూశాడు; అపమన్యువు ఆ లోకాలను మునుపటిలాగే చూశాడు.
7.54.15
निवृत्तरोषे तस्मिंस्तु भगवत्यपराजिते ।
सा कन्याऽपि जगामाऽथ समीपात्तस्य धीमतः ॥ ७.५४.१५ ॥
ఆ భగవంతుడు అపరాజితుని కోపం శాంతించగా, ఆ కన్య కూడా ఆ బుద్ధిమంతుని సమీపం నుండి వెళ్ళిపోయింది.
7.54.16
अपमृत्याप्रतिश्रुत्य प्रजासंहरणं तदा ।
त्वरमाणा च राजेन्द्र मृत्युर्धेनुकमभ्यगात् ॥ ७.५४.१६ ॥
ఓ రాజేంద్రా! అపమృత్యువు అప్పుడు ప్రజల సంహారాన్ని వాగ్దానం చేసింది; మృత్యువు త్వరగా ధేనుకుని వద్దకు వెళ్ళింది.
7.54.17
सा तत्र परमं तीव्रं चचार व्रतमुत्तमम् ।
सा तद ह्येकपादेन तस्थौ पद्मानि षोडश ॥ ७.५४.१७ ॥
అక్కడ ఆమె అత్యున్నతమైన, తీవ్రమైన వ్రతాన్ని ఆచరించింది; ఒంటి కాలిపై నిలబడి, పదహారు పద్మాలపై నిలిచింది.
7.54.18
पञ्च चाब्दानि कारुण्यात्प्रजानां तु हितैषिणी ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थेभ्यः प्रियेभ्यः सन्निवर्त्य सा ॥ ७.५४.१८ ॥
కరుణతో, ప్రజల హితాన్ని కోరుతూ, ఆమె ఐదు సంవత్సరాలు తన ఇంద్రియాలను ప్రియమైన విషయాల నుండి మరల్చి ఉంది.
7.54.19
ततस्त्वेकेन पादेन पुनरन्यानि सप्त वै ।
तस्थौ पद्मानि षट् चैव सप्त चैकं च पार्थिवा ॥ ७.५४.१९ ॥
అప్పుడు ఆమె ఒక పాదంతో నిలబడింది; మళ్లీ ఇతర ఏడు, ఆరు, ఏడు, ఒకటి పద్మాలపై నిలిచింది, ఓ రాజా.
7.54.20
ततः पद्मायुतं तात मृगैः सह चचार सा ।
पुनर्गत्वा ततो नन्दां पुण्यां शीतामलोदकाम् ॥ ७.५४.२० ॥
అప్పుడు, ప్రియమైనవాడా, ఆమె పది వేల పద్మాల మధ్య జింకలతో కలిసి తిరిగింది; తర్వాత చల్లని, స్వచ్ఛమైన జలం గల పవిత్రమైన నందా వద్దకు మళ్లీ వెళ్లింది.
7.54.21
अप्सु वर्षसहस्राणि सप्त चैकं च साऽनयत् ।
धारयित्वा तु नियमं नन्दायां वीतकल्मषा ॥ ७.५४.२१ ॥
నీటిలో ఆమె ఏడు వేల సంవత్సరాలు, మరియు ఒక సంవత్సరం గడిపింది; నందాలో నియమాన్ని పాటిస్తూ, పాపరహితంగా.
7.54.22
सा पूर्वं कौशिकीं पुण्यां जगाम नियमैधिता ।
तत्र वायुजलाहारा चचार नियमं पुनः ॥ ७.५४.२२ ॥
నియమాలతో బలపడిన ఆమె ముందుగా పవిత్రమైన కౌశికీ వద్దకు వెళ్లింది; అక్కడ గాలిని, నీటిని ఆహారంగా తీసుకుంటూ మళ్లీ నియమాన్ని పాటించింది.
7.54.23
सप्तगङ्गासु सा पुण्या कन्या वेतसकेषु च ।
तपोविशेषैर्बहुभिः कर्षयद्देहमात्मनः ॥ ७.५४.२३ ॥
ఏడు గంగల్లో, వేతస పొదల్లో ఆ పవిత్ర కన్య అనేక ప్రత్యేక తపస్సులతో తన శరీరాన్ని కృశింపజేసింది.
7.54.24
ततो गत्वा तु सा गङ्गां महामेरुं च केवलम् ।
तस्थौ चाश्मेव निश्चेष्टा प्राणायामपरायणा ॥ ७.५४.२४ ॥
తర్వాత ఆమె గంగ వద్దకు, ఒంటరిగా మహామేరువు వద్దకు వెళ్లి, ప్రాణాయామంలో నిమగ్నమై రాయిలా కదలకుండా నిలిచింది.
7.54.25
पुनर्हिमवतो मूर्ध्नि यत्र देवाः पुराऽयजन् ।
तत्राङ्गुष्ठेन सा तस्थौ निखर्वंल परमा शुभा ॥ ७.५४.२५ ॥
మళ్ళీ హిమాలయ శిఖరంపై, పూర్వం దేవతలు యజ్ఞం చేసిన చోట, ఆమె ఒక బొటనవేలుపై నికర్వ కాలం నిలిచింది; ఆమె అత్యంత శుభవతి.
7.54.26
पुष्करेष्वथ गोकर्णे नैमिषे मलये तथा ।
अकर्शयत्स्वकं देहं नियमैर्मानसप्रियैः ॥ ७.५४.२६ ॥
తరువాత పుష్కరాలలో, గోకర్ణంలో, నైమిషంలో, మలయంలో కూడా ఆమె మనసుకు ప్రియమైన నియమాలతో తన దేహాన్ని కృశింపజేసుకుంది.
7.54.27
अनन्यदेवता नित्यं दृढभक्ता पितामहे ।
तस्थौ पितामहं चैव तोषयामास धर्मतः ॥ ७.५४.२७ ॥
ఇతర దేవతను ఆశ్రయించకుండా, ఎల్లప్పుడూ దృఢ భక్తితో పితామహునిపై నిలిచి, ధర్మానుసారంగా పితామహుని ఆమె సంతోషపెట్టింది.
7.54.28
ततस्तामब्रवीत्प्रीतो लोकानां प्रभवोऽव्ययः ।
सौम्येन मनसा राजन्प्रीतः प्रीतमनास्तदा ॥ ७.५४.२८ ॥
అప్పుడు లోకాల మూలమైన, అవ్యయుడు ఆమెతో సంతోషంగా చెప్పాడు; ఓ రాజా, అప్పుడు ఆయన సౌమ్య మనస్సుతో, సంతుష్ట హృదయంతో ఉన్నాడు.
7.54.29
मृत्यो किमिदमत्यन्तं तपांसि चरसीति ह ।
ततोऽब्रवीत्पुनर्मृत्युर्भगवन्तं पितामहम् ॥ ७.५४.२९ ॥
"ఓ మృత్యూ, ఇంత అధికంగా ఎందుకు తపస్సు చేస్తున్నావు?" అని అన్నాడు; అప్పుడు మృత్యువు మళ్లీ భగవంతుడైన పితామహునితో చెప్పింది.
7.54.30
नाऽहं हन्यां प्रजा देव स्वस्थाश्चाक्रोशतीस्तथा ।
एतदिच्छामि सर्वेश त्वत्तो वरमहं प्रभो ॥ ७.५४.३० ॥
"దేవా, నేను ఆరోగ్యంగా ఉన్న ప్రాణులను, ఏడుస్తున్న ప్రాణులను చంపకూడదు; సర్వేశా, ప్రభూ, నీ నుండి నేను ఈ వరాన్ని కోరుతున్నాను."
7.54.31
अधर्मभयभीताऽस्मि ततोऽहं तप आस्थिता ।
भीतायास्तु महाभाग प्रयच्छाभयमव्यय ॥ ७.५४.३१ ॥
అధర్మ భయంతో భీతురాలినై ఉన్నాను; అందుకే నేను తపస్సును ఆశ్రయించాను. ఓ మహాభాగా, భీతురాలికి అభయం ప్రసాదించు, ఓ అవ్యయా.
7.54.32
आर्ता चानागसी नारी याचामि भव मे गतिः ।
तामब्रवीत्ततो देवो भूतभव्यभविष्यवित् ॥ ७.५४.३२ ॥
బాధితురాలిని, నిర్దోషినైన స్త్రీని; వేడుకుంటున్నాను, నాకు గతిగా ఉండు. అప్పుడు భూత-భవ్య-భవిష్యత్తులను తెలిసిన దేవుడు ఆమెతో ఇలా అన్నాడు.
7.54.33
अधर्मो नास्ति ते मृत्यो संहरन्त्या इमाः प्रजाः ।
मया चोक्तं मृषा भद्रे भविता न कथञ्चन ॥ ७.५४.३३ ॥
ఓ మృత్యువా, ఈ ప్రాణులను సంహరించే నీకు అధర్మం లేదు. ఓ భద్రే, నేను చెప్పినది ఏ విధంగానూ అబద్ధం కాదు.
7.54.34
तस्मात्संहर कल्याणि प्रजाः सर्वाश्चतुर्विधाः ।
धर्मः सनातनश्च त्वां सर्वथा पावयिष्यति ॥ ७.५४.३४ ॥
కాబట్టి, ఓ కల్యాణీ, నాలుగు రకాల ప్రాణులన్నిటినీ సంహరించు. సనాతన ధర్మం నిన్ను పూర్తిగా పవిత్రం చేస్తుంది.
7.54.35
लोकपालो यमश्चैव सहाया व्याधयश्च ते ।
अहं च विबुधाश्चैव पुनर्दास्याम ते वरम् ॥ ७.५४.३५ ॥
లోకపాలుడైన యముడు, నీ సహాయకులైన వ్యాధులు, నేను, దేవతలూ, మేము నీకు మళ్ళీ వరం ఇస్తాము.
7.54.36
यथा त्वमेनसा मुक्ता विरजाः ख्यातिमेष्यसि ।
सैवमुक्ता महाराज कृताञ्जलिरिदं विभुम्। ॥ ७.५४.३६ ॥
నీవు పాపం నుండి విముక్తురాలివై, నిర్మలురాలివై కీర్తి పొందుతావు. ఓ మహారాజా, అలా చెప్పబడిన ఆమె చేతులు జోడించి ఆ విభునితో ఇలా అన్నది.
7.54.37
पुनरेवाब्रवीद्वाक्यं प्रसाद्य शिरसा तदा ।
यद्येवमेतत्कर्तव्यं धर्मतो नास्त्यतो भयम् ॥ ७.५४.३७ ॥
అప్పుడు అతడు తల వంచి ప్రార్థించి మరల ఇలా పలికాడు: ఇలాగే చేయవలసి ఉంటే, ధర్మపరంగా దీనిలో భయం లేదు.
7.54.38
तवाज्ञा मूर्ध्नि मे न्यस्ता यत्ते वक्ष्यामि तच्छृणु ।
लोभः क्रोधोऽभ्यसूयेर्ष्या द्रोहो मोहश्च देहिनां ॥ ७.५४.३८ ॥
మీ ఆజ్ఞను నేను శిరసావహించాను; నేను చెప్పబోయేది వినండి: దేహధారులలో లోభం, క్రోధం, అసూయ, ఈర్ష్య, ద్రోహం, మోహం ఉన్నాయి.
7.54.39
अहूश्चान्योन्यपरुषा देहं भिन्द्युः पृथिग्वधाः ।
तथा भविष्यते मृत्यो साधु संहर भोः प्रजाः।
अधर्मस्ते न भविता नापध्यास्याम्यहं शुभे ॥ ७.५४.३९ ॥
వారు ఒకరిపై ఒకరు కఠినంగా ప్రవర్తించి వేర్వేరు వధలతో శరీరాలను ఛేదిస్తారు; ఓ మృత్యువా, అలాగే జరుగుతుంది. ఓ ప్రజలారా, బాగుగా సంహరించండి. ఓ శుభే, నీకు అధర్మం కలగదు; నేను శపించను.
7.54.40
यान्यश्रुबिन्दूनि करे ममासं… ।
स्ते व्याधयः प्राणिनामात्मजाताः।
ते मारयिष्यन्ति नरान्गतासू… ।
न्नाधर्मस्ते भविता मा स्म भैषीः ॥ ७.५४.४० ॥
నా చేతిలో ఉన్న కన్నీటి బిందువులు… అవి ప్రాణులనుండి పుట్టిన వ్యాధులు; అవి ప్రాణం పోయిన నరులను చంపుతాయి… నీకు అధర్మం కలగదు; భయపడకు.
7.54.41
नाधर्मस्ते भविता प्राणिनां वै ।
त्वं वै धर्मस्त्वं हि धर्मस्य चेशा।
धर्म्या भूत्वा धर्मनित्या धरित्री ।
तस्मात्प्राणान्सर्वथेमान्नियच्छ ॥ ७.५४.४१ ॥
ప్రాణులకు నీవలన అధర్మం కలగదు; నీవే ధర్మం, ధర్మానికి అధిదేవతవు కూడా నీవే. ధర్మస్వరూపిణివై, ఎప్పుడూ ధర్మంలో స్థిరమైన ధరిత్రివి అవు; కాబట్టి ఈ ప్రాణులను అన్ని విధాలుగా నియంత్రించు.
7.54.42
मिथ्यावृत्तं मारयिष्यत्यधर्मः ॥ ७.५४.४२ ॥
అసత్యంగా ప్రవర్తించిన వానిని అధర్మం చంపివేస్తుంది.
7.54.43
तेनात्मानं पावयस्वात्मना त्वं ।
पापेऽऽत्मानं मज्जयिष्यन्त्यसत्यात्।
तस्मात्कामं रोषमप्यागतं त्वं ।
सन्त्यज्यान्तः संहरस्वेति जीवान् ॥ ७.५४.४३ ॥
అందువల్ల నిన్ను నీవే శుద్ధి చేసుకో. పాపంలో, అసత్యంలో అవి నీ ఆత్మను ముంచివేస్తాయి. కాబట్టి లోపల కలిగిన కామాన్ని, క్రోధాన్ని పూర్తిగా విడిచిపెట్టి, జీవులను లోపలే సంహరించు.
7.54.44
सा वै भीमा मृत्युसंज्ञोपदेशा… ।
च्छापाद्भीता बाढमित्यब्रवीत्तम्।
सा च प्राणं प्राणिनामन्तकाले ।
कामक्रोधौ त्यज्य हरत्यसक्ता ॥ ७.५४.४४ ॥
ఆ భయంకరమైన మృత్యువు — మృత్యు అనే ఉపదేశం… — శాపం వల్ల భయపడి, “మంచిది” అని అతనితో అన్నది. ప్రాణుల అంత్యకాలంలో కామక్రోధాలను విడిచి, అనాసక్తంగా ఆమె ప్రాణాన్ని హరిస్తుంది.
7.54.45
मृत्युस्त्वेषां व्याधयस्तत्प्रसूता ।
व्याधी रोगो रुज्यते येन जन्तुः।
सर्वेषां च प्राणिनां प्रायणान्ते ।
तस्माच्छोकं माकृथा निष्फलं त्वम् ॥ ७.५४.४५ ॥
మృత్యువే వీటికి (వ్యాధులకు) మూలం; వ్యాధులు దాని నుండే పుడతాయి. వ్యాధి, రోగం వల్ల జీవి బాధపడుతుంది. ప్రాణులందరికీ ప్రయాణాంతంలో మృత్యువు వస్తుంది. కాబట్టి వ్యర్థంగా శోకించకు.
7.54.46
सर्वे देवाः प्राणिभिः प्रायणान्ते ।
गत्वा वृत्ताः सन्निवृत्तास्तथैव।
एवं सर्वे प्राणिनस्तत्र गत्वा ।
वृत्ता देवा मर्त्यवद्राजसिंह ॥ ७.५४.४६ ॥
దేవతలందరూ ప్రాణులతో పాటు ప్రయాణాంతంలో అక్కడికి వెళ్లి, అలాగే తిరిగి వస్తారు. ఈ విధంగా ప్రాణులందరూ అక్కడికి వెళ్లి తిరిగి వస్తారు. రాజసింహా, దేవతలు కూడా మర్త్యుల వలె (ఇలాగే తిరిగి వస్తారు).
7.54.47
वायुर्भीमो भीमनादो महौजा ।
भेत्ता देहान्प्राणिनां सर्वगोऽसौ।
नो वा वृत्तिं कदाचि… ।
त्प्राप्नोत्युग्रोऽनन्ततेजोविशिष्टः ॥ ७.५४.४७ ॥
వాయువు భయంకరుడు, భీకర ధ్వని చేసేవాడు, మహాబలుడు. ప్రాణుల దేహాలను భేదించేవాడు, సర్వత్రా సంచరించేవాడు అతడు. ఎప్పుడూ … (పాఠం లేని భాగం) … ఉగ్రుడు, అనంత తేజస్సుతో విశిష్టుడు.
7.54.48
सर्वे देवा मर्त्यसंज्ञाविशिष्टा… ।
स्तस्मात्पुत्रं माशुचो राजसिंह।
स्वर्गं प्राप्तो मोदते ते तनूजो ।
नित्यं रम्यान्वीरलोकानवाप्य ॥ ७.५४.४८ ॥
దేవతలంతా మర్త్య నామంతో విశిష్టులు … (పాఠం లేని భాగం)। కాబట్టి, రాజసింహమా, కుమారుని కోసం శోకించకు. స్వర్గం పొందిన నీ కుమారుడు ఆనందిస్తున్నాడు, ఎల్లప్పుడూ రమణీయ వీరలోకాలను పొంది.
7.54.49
त्यक्त्वा दुःखं सङ्गतः पुण्यकृद्भि… ।
रेषा मृत्युर्देवदिष्टा प्रजानाम्।
प्राप्ते काले संहरन्ती यथाव… ।
त्स्वयं कृता प्राणहरा प्रजानाम् ॥ ७.५४.४९ ॥
దుఃఖాన్ని విడిచిపెట్టి, పుణ్యకర్మలు చేసిన వారితో కలిసి … (పాఠం లేని భాగం)। ఈ మృత్యువు దేవతలచే ప్రాణులకు నియమించబడింది. తగిన కాలం వచ్చినప్పుడు, అది హరిస్తూ, ఎలా … (పాఠం లేని భాగం)। ప్రాణులను హరించే ఇది స్వయంగా సృష్టించబడింది.
7.54.50
पुत्रान्नष्टाच्छोकमाशु त्यजस्व ॥ ७.५४.५० ॥
నష్టపోయిన కుమారుల కోసం శోకాన్ని వెంటనే విడిచిపెట్టు.
7.54.51
एतच्छ्रुत्वार्थवद्वाक्यं नारदेन प्रकाशितम् ।
उवाचाकम्पनो राजा सखायं नारदं तथा ॥ ७.५४.५१ ॥
నారదుడు వెల్లడించిన ఈ అర్థవంతమైన మాటలు విని, అకంపన రాజు అలాగే మిత్రుడైన నారదునితో అన్నాడు.
7.54.52
व्यपेतशोकः प्रीतोऽस्मि भगवन्नृषिसत्तम ।
श्रुत्वेतिहासं त्वत्तस्तु कृतार्थोऽस्म्यभिवादये ॥ ७.५४.५२ ॥
భగవానుడా, ఋషులలో ఉత్తముడా, నా శోకం తొలగిపోయింది, నేను సంతోషించాను. మీ నుండి ఈ ఇతిహాసాన్ని విని నేను కృతార్థుడనయ్యాను; మీకు నమస్కరిస్తున్నాను.
7.54.53
तथोक्तो नारदस्तेन राज्ञा देवर्षिसत्तमः ।
जगाम नन्दनं शीघ्रमशोकवनमात्मनः ॥ ७.५४.५३ ॥
రాజు ఇలా చెప్పగా, దేవర్షులలో శ్రేష్ఠుడైన నారదుడు వెంటనే నందన వనానికి, తన అశోక వనానికి వెళ్లిపోయాడు.
7.54.54
पुण्यं यशस्यं स्वर्ग्यं च धन्यमायुष्यमेव च ।
अस्येतिहासस्य सदा श्रवणं श्रावणं तथा ॥ ७.५४.५४ ॥
ఈ ఇతిహాసాన్ని వినడం, వినిపించడం ఎల్లప్పుడూ పుణ్యం, కీర్తి, స్వర్గం, శుభం, దీర్ఘాయువు ఇస్తుంది.
7.54.55
एतदर्थपदं श्रुत्वा तदा राजा युधिष्ठिर ।
क्षत्रधर्मं च विज्ञाय शूराणां च परां गतिम्।
सम्प्राप्तोऽसौ महावीर्यः स्वर्गलोकं महारथः ॥ ७.५४.५५ ॥
ఈ అర్థపదాలను విని, అప్పుడు రాజు యుధిష్ఠిరుడు క్షత్రధర్మాన్ని, శూరుల పరమ గతిని తెలుసుకున్నాడు. ఆ మహావీర్యుడు, మహారథుడు స్వర్గలోకాన్ని పొందాడు.
7.54.56
अभिमन्युः परान्हत्वा प्रमुखे सर्वधन्विनाम् ।
युध्यमानो महेष्वासो हतः सोऽभिमुखो रणे ॥ ७.५४.५६ ॥
అభిమన్యుడు సర్వ ధనుర్ధరుల ముందు శత్రువులను చంపి, యుద్ధం చేస్తూ ఆ మహాధనుర్ధరుడు రణంలో ఎదురు నిలిచి చంపబడ్డాడు.
7.54.57
असिना गदया शक्त्या धनुषा च महारथः ।
विरजाः सोमसूनुः स पुनस्तत्र प्रलीयते ॥ ७.५४.५७ ॥
కత్తి, గద, శక్తి, ధనుస్సులతో ఉన్న ఆ మహారథుడు, నిర్మలుడైన సోమసుతుడు, అక్కడే మళ్లీ లీనమవుతున్నాడు.
7.54.58
तस्मात्परां धृतिं कृत्वा भ्रातृभिः सह पाण्डव ।
अप्रमत्तः सुसन्नद्धः शीघ्रं योद्धुमुपाक्रम ॥ ७.५४.५८ ॥
కాబట్టి, ఓ పాండవా, పరమ ధైర్యాన్ని ధరించి, సోదరులతో కలిసి అప్రమత్తుడవై, చక్కగా సన్నద్ధుడవై, వెంటనే యుద్ధం చేయడానికి పూనుకో.