Mahābhārata · Adhyāya 7.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.62.1
मान्धतारं यौवनाश्वं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यं देवावश्विनौ गर्भे पितुः पार्श्वे चकर्षतुः ॥ ७.६२.१ ॥
Nārada dijo: Oh Sṛñjaya, hemos oído que Māndhātṛ, hijo de Yauvanāśva, yacía muerto, a quien los dos dioses, los Aśvins, sacaron del costado del padre en el vientre.
7.62.2
मृगयां विचरन्राजा तृषितः क्लान्तवाहनः ।
धूमं दृष्ट्वाऽगमत्सत्रं पृषदाज्यमवाप सः ॥ ७.६२.२ ॥
El rey, errando en la caza, tenía sed y sus monturas estaban agotadas; al ver humo, fue a la sesión de sacrificio y obtuvo allí cuajada y mantequilla clarificada.
7.62.3
तं दृष्ट्वा युवनाश्वस्य जठरे रविसन्निभम् ।
गर्भं निरूहतुर्देवावश्विनौ भिषजां वरौ ॥ ७.६२.३ ॥
Al ver el embrión en el vientre de Yauvanāśva, brillante como el sol, los dos dioses, los Aśvins, los mejores de los médicos, lo extrajeron.
7.62.4
तं दृष्ट्वा पितुरुत्सङ्गे शयानं देववर्चसम् ।
अन्योन्यमब्रुवन्देवाः कमयं धास्यतीति वै ॥ ७.६२.४ ॥
Al verlo yacer en el regazo de su padre, radiante como un dios, los dioses se dijeron unos a otros: '¿A quién amamantará este?'
7.62.5
मामेवायं धयत्वङ्ग इति ह स्माह वासवः ।
ततोङ्गुलिभ्यो हीन्द्रस्य प्रादुरासीत्पयोऽमृतम् ॥ ७.६२.५ ॥
'Que este mame solo de mí', dijo Vāsava, Indra; entonces de los dedos de Indra apareció leche, ambrosía.
7.62.6
मां धास्यतीति कारण्याद्यदिन्द्रो ह्यन्वकम्पयत् ।
तस्मात्तु मान्धातेत्येवं नाम तस्याद्भुतं कृतम् ॥ ७.६२.६ ॥
Conmovido por la compasión de pensar 'Mamará de mí', Indra se enterneció; por eso a aquel niño admirable se le dio el nombre de Māndhātṛ.
7.62.7
ततस्तु धारां पयसो घृतस्य च महात्मनः ।
तस्यास्ये यौवनाश्वस्य पाणिरिन्द्रस्य चास्रवत् ॥ ७.६२.७ ॥
Entonces un chorro de leche y ghee fluyó de la mano de Indra a la boca del magnánimo Yauvanāśva.
7.62.8
अपिबत्पाणिमिन्द्रस्य स चाप्यह्गाऽभ्यवर्धत ।
सोऽभवद्द्वादशसमो द्वादशाहेन वीर्यवान् ॥ ७.६२.८ ॥
Bebió de la mano de Indra, creció en un día y en doce días se volvió tan poderoso como un niño de doce años.
7.62.9
इमां च पृथिवीं कृत्स्नामेकाह्ना स व्यजीजयत् ।
धर्मात्मा धृतिमान्वीरः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ ७.६२.९ ॥
Ese héroe de alma justa, firme, fiel a su palabra y dueño de sí mismo conquistó toda esta tierra en un solo día.
7.62.10
जनमेजयं सुधन्वानं गयं पूरुं बृहद्रथम् ।
असितं च नृगं चैव मान्धाता मानवोऽजयत् ॥ ७.६२.१० ॥
Māndhātṛ, el hombre de la estirpe de Manu, conquistó a Janamejaya, Sudhanvan, Gaya, Pūru, Bṛhadratha, Asita y Nṛga.
7.62.11
उदेति च यतः सूर्यो यत्र च प्रतितिष्ठति ।
तत्सर्वं यौवनाश्वस्य मान्धातुः क्षेत्रमुच्यते ॥ ७.६२.११ ॥
Todo el territorio desde donde sale el sol hasta donde se pone se llama dominio de Māndhātṛ, hijo de Yauvanāśva.
7.62.12
सोऽश्वमेधशतैरिष्ट्वा राजसूयशतेन च ।
अददद्रोहितान्मत्स्यान्ब्राह्मणेभ्यो विशाम्पते ॥ ७.६२.१२ ॥
Tras realizar cien sacrificios del caballo y cien consagraciones reales, dio peces rohita a los brahmanes, oh señor del pueblo.
7.62.13
हैरण्यान्योजनोत्सेधानायताञ्शतयोजनम् ।
बहुप्रकारान्सुस्वादून्भक्ष्यभोज्यान्नपर्वतान् ॥ ७.६२.१३ ॥
Montañas de alimentos, comestibles, masticables y bebibles, de muchas clases y muy sabrosos, de oro, de un yojana de altura y cien yojanas de longitud.
7.62.14
अतिरिक्तं ब्राह्मणेभ्यो भुञ्जानो हीयते जनः ॥ ७.६२.१४ ॥
La persona que come lo que sobra después de dar a los brahmanes se empobrece.
7.62.15
भक्ष्यान्नपाननिचयाः शुशुभुस्त्वन्नपर्वताः ।
घृतहदाः सूपपङ्का दधिफेनां गुडोदकाः ॥ ७.६२.१५ ॥
Los montones de alimentos, grano y bebida resplandecían; eran montañas de comida, con lagos de mantequilla clarificada, ciénagas de caldo, espuma de yogur y aguas de melaza.
7.62.16
रुरुधुः पर्वतान्नद्यो मधुक्षीरवहाः शुभाः ।
देवासुरा नरा यक्षा गन्धर्वोरगपक्षिणः ॥ ७.६२.१६ ॥
Ríos auspiciosos que llevaban miel y leche rodearon las montañas; dioses, asuras, hombres, yakṣas, gandharvas, serpientes y aves acudieron allí.
7.62.17
विप्रास्तत्रागताश्चासन्वेदवेदाङ्गपारगाः ।
ब्राह्मणा ऋषयश्चापि नासंस्तत्राविपश्चितः ॥ ७.६२.१७ ॥
Allí llegaron brahmanes eruditos, maestros de los Vedas y sus miembros; también había brahmanes y sabios, y no había ningún ignorante.
7.62.18
समुद्रान्तां वसुमतीं वसुपूर्णां तु सर्वतः ।
स तां ब्राह्मणसात्कृत्वा जगाम स्वान्गृहान्प्रति ॥ ७.६२.१८ ॥
Habiendo entregado la tierra, que se extiende hasta el océano y está llena de riquezas por todas partes, en posesión de los brahmanes, regresó a sus propias casas.
7.62.19
राजाऽपि विविधैरिष्ट्वा यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
गतः पुण्यकृतां लोकान्व्याप्य स्वयशसा दिशः ॥ ७.६२.१९ ॥
También el rey, tras ofrecer diversos sacrificios con diversas dakṣiṇās, ha ido a los mundos de los que hicieron obras meritorias, habiendo llenado las direcciones con su fama.
7.62.20
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६२.२० ॥
Oh Sṛñjaya, si él ha muerto, es cuatro veces más afortunado que tú; para ti es más meritorio incluso que un hijo. No te aflijas por tu hijo. Quien no ha sacrificado ni dado dakṣiṇā va hacia la muerte, así dijo.