மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.62.1
मान्धतारं यौवनाश्वं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यं देवावश्विनौ गर्भे पितुः पार्श्वे चकर्षतुः ॥ ७.६२.१ ॥
நாரதர் கூறினார்: ஓ சிருஞ்சயா, யௌவனாஷ்வனின் மகன் மாந்தாதா இறந்துவிட்டார் என்று நாம் கேள்விப்பட்டோம்; தேவர்களான அஸ்வினிகள் அவரைத் தந்தையின் பக்கவாட்டிலிருந்து கருவிலிருந்து வெளியே இழுத்தனர்.
7.62.2
मृगयां विचरन्राजा तृषितः क्लान्तवाहनः ।
धूमं दृष्ट्वाऽगमत्सत्रं पृषदाज्यमवाप सः ॥ ७.६२.२ ॥
வேட்டையில் அலைந்த அரசன் தாகத்தாலும் வாகனங்கள் களைப்பாலும் இருந்தான்; புகையைக் கண்டு அவன் யாகசத்திரத்திற்குச் சென்றான், அங்கே தயிரையும் நெய்யையும் பெற்றான்.
7.62.3
तं दृष्ट्वा युवनाश्वस्य जठरे रविसन्निभम् ।
गर्भं निरूहतुर्देवावश्विनौ भिषजां वरौ ॥ ७.६२.३ ॥
யௌவனாஷ்வனின் வயிற்றில் சூரியனைப் போல ஒளிரும் கருவைக் கண்டு, மருத்துவர்களில் சிறந்த இரு தேவர்களான அஸ்வினிகள் அதை வெளியே எடுத்தனர்.
7.62.4
तं दृष्ट्वा पितुरुत्सङ्गे शयानं देववर्चसम् ।
अन्योन्यमब्रुवन्देवाः कमयं धास्यतीति वै ॥ ७.६२.४ ॥
தந்தையின் மடியில் கிடந்த தேவனைப் போல ஒளிரும் அவனைக் கண்டு தேவர்கள் ஒருவரோடொருவர் கூறினர்: 'இவன் யாருக்குப் பாலூட்டுவான்?'
7.62.5
मामेवायं धयत्वङ्ग इति ह स्माह वासवः ।
ततोङ्गुलिभ्यो हीन्द्रस्य प्रादुरासीत्पयोऽमृतम् ॥ ७.६२.५ ॥
'இவன் என்னிடமே பாலருந்தட்டும்' என்று வாசவனாகிய இந்திரன் கூறினான்; அப்போது இந்திரனின் விரல்களிலிருந்து அமுதமான பால் தோன்றியது.
7.62.6
मां धास्यतीति कारण्याद्यदिन्द्रो ह्यन्वकम्पयत् ।
तस्मात्तु मान्धातेत्येवं नाम तस्याद्भुतं कृतम् ॥ ७.६२.६ ॥
'என்னிடமே பாலருந்துவான்' என்ற இரக்கத்தால் இந்திரன் நெகிழ்ந்தான்; ஆகவே அந்த அற்புதக் குழந்தைக்கு 'மாந்தாதா' என்ற பெயர் சூட்டப்பட்டது.
7.62.7
ततस्तु धारां पयसो घृतस्य च महात्मनः ।
तस्यास्ये यौवनाश्वस्य पाणिरिन्द्रस्य चास्रवत् ॥ ७.६२.७ ॥
அப்போது மகாத்மாவாகிய யௌவனாஶ்வனின் வாயில் இந்திரனின் கையிலிருந்து பாலும் நெய்யும் கலந்த தாரை ஓடியது.
7.62.8
अपिबत्पाणिमिन्द्रस्य स चाप्यह्गाऽभ्यवर्धत ।
सोऽभवद्द्वादशसमो द्वादशाहेन वीर्यवान् ॥ ७.६२.८ ॥
அவன் இந்திரனின் கையைப் பருகினான்; அவன் ஒரு நாளில் வளர்ந்தான். பன்னிரண்டு நாட்களில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் போன்ற வலிமையுள்ளவனானான்.
7.62.9
इमां च पृथिवीं कृत्स्नामेकाह्ना स व्यजीजयत् ।
धर्मात्मा धृतिमान्वीरः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ ७.६२.९ ॥
அந்த தர்மாத்மா, திடமுள்ள வீரன், சத்தியம் தவறாதவன், புலன்களை வென்றவன் இந்த முழு பூமியையும் ஒரே நாளில் வென்றான்.
7.62.10
जनमेजयं सुधन्वानं गयं पूरुं बृहद्रथम् ।
असितं च नृगं चैव मान्धाता मानवोऽजयत् ॥ ७.६२.१० ॥
மனுவின் வழியில் வந்த மாந்தாதா ஜனமேஜயனையும், சுதன்வனையும், கயனையும், பூருவையும், பிருஹத்ரதனையும், அஸிதனையும், நிருகனையும் வென்றான்.
7.62.11
उदेति च यतः सूर्यो यत्र च प्रतितिष्ठति ।
तत्सर्वं यौवनाश्वस्य मान्धातुः क्षेत्रमुच्यते ॥ ७.६२.११ ॥
சூரியன் எங்கிருந்து உதிக்கிறானோ, எங்கே மறைகிறானோ, அந்த முழுப் பகுதியும் யௌவனாஶ்வ மாந்தாதாவின் நிலம் எனப்படுகிறது.
7.62.12
सोऽश्वमेधशतैरिष्ट्वा राजसूयशतेन च ।
अददद्रोहितान्मत्स्यान्ब्राह्मणेभ्यो विशाम्पते ॥ ७.६२.१२ ॥
அவன் நூறு அஶ்வமேத யாகங்களையும் நூறு ராஜசூய யாகங்களையும் செய்து, ஓ மக்களின் அதிபதியே, பிராமணர்களுக்கு சிவப்பு மீன்களைத் தானம் செய்தான்.
7.62.13
हैरण्यान्योजनोत्सेधानायताञ्शतयोजनम् ।
बहुप्रकारान्सुस्वादून्भक्ष्यभोज्यान्नपर्वतान् ॥ ७.६२.१३ ॥
ஒரு யோஜனை உயரமும் நூறு யோஜனை நீளமும் கொண்ட தங்கமயமான, பலவகையான மிகச் சுவையான உண்ணத்தக்க, உட்கொள்ளத்தக்க உணவுப் பர்வதங்கள்.
7.62.14
अतिरिक्तं ब्राह्मणेभ्यो भुञ्जानो हीयते जनः ॥ ७.६२.१४ ॥
பிராமணர்களுக்குக் கொடுத்த பின் எஞ்சியதை உண்பவன் குறைவடைகிறான்.
7.62.15
भक्ष्यान्नपाननिचयाः शुशुभुस्त्वन्नपर्वताः ।
घृतहदाः सूपपङ्का दधिफेनां गुडोदकाः ॥ ७.६२.१५ ॥
உண்ணும் உணவு, சோறு, பானங்களின் குவியல்கள் ஒளிர்ந்தன; அவை உணவுப் பர்வதங்கள். நெய்க் குளங்கள், குழம்புச் சேறுகள், தயிர் நுரைகள், வெல்லநீர் கொண்டவை.
7.62.16
रुरुधुः पर्वतान्नद्यो मधुक्षीरवहाः शुभाः ।
देवासुरा नरा यक्षा गन्धर्वोरगपक्षिणः ॥ ७.६२.१६ ॥
தேனையும் பாலையும் சுமந்து செல்லும் மங்கல நதிகள் பர்வதங்களைச் சூழ்ந்தன; தேவர்களும் அசுரர்களும் மனிதர்களும் யக்ஷர்களும் கந்தர்வர்களும் நாகர்களும் பறவைகளும் (அங்கு வந்தனர்).
7.62.17
विप्रास्तत्रागताश्चासन्वेदवेदाङ्गपारगाः ।
ब्राह्मणा ऋषयश्चापि नासंस्तत्राविपश्चितः ॥ ७.६२.१७ ॥
அங்கு வேதங்களிலும் வேதாங்கங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்ற விப்ரர்கள் வந்திருந்தனர்; பிராமணர்களும் ரிஷிகளும் அங்கு இருந்தனர், அறிவற்றவர் எவரும் இல்லை.
7.62.18
समुद्रान्तां वसुमतीं वसुपूर्णां तु सर्वतः ।
स तां ब्राह्मणसात्कृत्वा जगाम स्वान्गृहान्प्रति ॥ ७.६२.१८ ॥
கடல்வரை பரந்த, எங்கும் செல்வத்தால் நிறைந்த பூமியை அவன் பிராமணர்களுக்கு உரியதாக்கிவிட்டு தன் இல்லங்களை நோக்கிச் சென்றான்.
7.62.19
राजाऽपि विविधैरिष्ट्वा यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
गतः पुण्यकृतां लोकान्व्याप्य स्वयशसा दिशः ॥ ७.६२.१९ ॥
அரசனும் பல்வேறு தட்சிணைகளுடன் பல்வேறு யாகங்களைச் செய்து, தன் புகழால் திசைகளையெல்லாம் நிரப்பி, புண்ணியம் செய்தவர்களின் உலகங்களை அடைந்தான்.
7.62.20
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६२.२० ॥
சிருஞ்சயனே, அவன் இறந்திருந்தால், அவன் உன்னைவிட நான்கு மடங்கு பாக்கியவான்; உனக்கு மகனைவிடவும் அவன் அதிகம் புண்ணியமுள்ளவன். மகனுக்காக வருந்தாதே. யாகம் செய்யாதவனும், தட்சிணை கொடாதவனுமானவன் மரணத்தை நோக்கிச் செல்கிறான் என்று அவர் கூறினார்.