Mahābhārata · Adhyāya 7.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.62.1
मान्धतारं यौवनाश्वं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यं देवावश्विनौ गर्भे पितुः पार्श्वे चकर्षतुः ॥ ७.६२.१ ॥
Nārada disse: Ó Sṛñjaya, ouvimos que Māndhātṛ, filho de Yauvanāśva, jazia morto, a quem os dois deuses, os Aśvins, tiraram do lado do pai, no ventre.
7.62.2
मृगयां विचरन्राजा तृषितः क्लान्तवाहनः ।
धूमं दृष्ट्वाऽगमत्सत्रं पृषदाज्यमवाप सः ॥ ७.६२.२ ॥
O rei, vagueando na caça, estava com sede e suas montarias exaustas; ao ver fumaça, foi à sessão sacrificial e ali obteve coalhada e manteiga clarificada.
7.62.3
तं दृष्ट्वा युवनाश्वस्य जठरे रविसन्निभम् ।
गर्भं निरूहतुर्देवावश्विनौ भिषजां वरौ ॥ ७.६२.३ ॥
Ao verem o embrião no ventre de Yauvanāśva, brilhante como o sol, os dois deuses, os Aśvins, os melhores dos médicos, o extraíram.
7.62.4
तं दृष्ट्वा पितुरुत्सङ्गे शयानं देववर्चसम् ।
अन्योन्यमब्रुवन्देवाः कमयं धास्यतीति वै ॥ ७.६२.४ ॥
Ao vê-lo deitado no colo do pai, radiante como um deus, os deuses disseram uns aos outros: 'A quem este amamentará?'
7.62.5
मामेवायं धयत्वङ्ग इति ह स्माह वासवः ।
ततोङ्गुलिभ्यो हीन्द्रस्य प्रादुरासीत्पयोऽमृतम् ॥ ७.६२.५ ॥
'Que este mame apenas de mim', disse Vāsava, Indra; então dos dedos de Indra surgiu leite, ambrosia.
7.62.6
मां धास्यतीति कारण्याद्यदिन्द्रो ह्यन्वकम्पयत् ।
तस्मात्तु मान्धातेत्येवं नाम तस्याद्भुतं कृतम् ॥ ७.६२.६ ॥
Movido de compaixão pelo pensamento 'Ele mamará de mim', Indra se comoveu; por isso aquela criança maravilhosa recebeu o nome de Māndhātṛ.
7.62.7
ततस्तु धारां पयसो घृतस्य च महात्मनः ।
तस्यास्ये यौवनाश्वस्य पाणिरिन्द्रस्य चास्रवत् ॥ ७.६२.७ ॥
Então uma corrente de leite e ghee escorreu da mão de Indra para a boca do magnânimo Yauvanāśva.
7.62.8
अपिबत्पाणिमिन्द्रस्य स चाप्यह्गाऽभ्यवर्धत ।
सोऽभवद्द्वादशसमो द्वादशाहेन वीर्यवान् ॥ ७.६२.८ ॥
Bebeu da mão de Indra, cresceu em um dia e, em doze dias, tornou-se tão poderoso quanto um menino de doze anos.
7.62.9
इमां च पृथिवीं कृत्स्नामेकाह्ना स व्यजीजयत् ।
धर्मात्मा धृतिमान्वीरः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ ७.६२.९ ॥
Esse herói de alma justa, firme, fiel à sua palavra e senhor de si conquistou toda esta terra em um único dia.
7.62.10
जनमेजयं सुधन्वानं गयं पूरुं बृहद्रथम् ।
असितं च नृगं चैव मान्धाता मानवोऽजयत् ॥ ७.६२.१० ॥
Māndhātṛ, o homem da linhagem de Manu, conquistou Janamejaya, Sudhanvan, Gaya, Pūru, Bṛhadratha, Asita e Nṛga.
7.62.11
उदेति च यतः सूर्यो यत्र च प्रतितिष्ठति ।
तत्सर्वं यौवनाश्वस्य मान्धातुः क्षेत्रमुच्यते ॥ ७.६२.११ ॥
Toda a terra de onde o sol nasce até onde se põe é chamada domínio de Māndhātṛ, filho de Yauvanāśva.
7.62.12
सोऽश्वमेधशतैरिष्ट्वा राजसूयशतेन च ।
अददद्रोहितान्मत्स्यान्ब्राह्मणेभ्यो विशाम्पते ॥ ७.६२.१२ ॥
Tendo realizado cem sacrifícios do cavalo e cem consagrações reais, deu peixes rohita aos brâmanes, ó senhor do povo.
7.62.13
हैरण्यान्योजनोत्सेधानायताञ्शतयोजनम् ।
बहुप्रकारान्सुस्वादून्भक्ष्यभोज्यान्नपर्वतान् ॥ ७.६२.१३ ॥
Montanhas de alimentos, para comer, mastigar e beber, de muitos tipos e muito saborosos, de ouro, com um yojana de altura e cem yojanas de extensão.
7.62.14
अतिरिक्तं ब्राह्मणेभ्यो भुञ्जानो हीयते जनः ॥ ७.६२.१४ ॥
A pessoa que come o que sobra depois de dar aos brâmanes se diminui.
7.62.15
भक्ष्यान्नपाननिचयाः शुशुभुस्त्वन्नपर्वताः ।
घृतहदाः सूपपङ्का दधिफेनां गुडोदकाः ॥ ७.६२.१५ ॥
Montes de alimentos, grãos e bebidas resplandeciam; eram montanhas de comida, com lagos de manteiga clarificada, lamaçais de caldo, espuma de coalhada e águas de melaço.
7.62.16
रुरुधुः पर्वतान्नद्यो मधुक्षीरवहाः शुभाः ।
देवासुरा नरा यक्षा गन्धर्वोरगपक्षिणः ॥ ७.६२.१६ ॥
Rios auspiciosos que levavam mel e leite cercaram as montanhas; deuses, asuras, homens, yakṣas, gandharvas, serpentes e aves chegaram ali.
7.62.17
विप्रास्तत्रागताश्चासन्वेदवेदाङ्गपारगाः ।
ब्राह्मणा ऋषयश्चापि नासंस्तत्राविपश्चितः ॥ ७.६२.१७ ॥
Brâmanes eruditos, mestres dos Vedas e seus membros, chegaram ali; também havia brâmanes e sábios, e nenhum era ignorante.
7.62.18
समुद्रान्तां वसुमतीं वसुपूर्णां तु सर्वतः ।
स तां ब्राह्मणसात्कृत्वा जगाम स्वान्गृहान्प्रति ॥ ७.६२.१८ ॥
Tendo entregado a terra, que se estende até o oceano e está cheia de riquezas por todos os lados, aos brâmanes, ele voltou para as suas casas.
7.62.19
राजाऽपि विविधैरिष्ट्वा यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
गतः पुण्यकृतां लोकान्व्याप्य स्वयशसा दिशः ॥ ७.६२.१९ ॥
O rei também, tendo oferecido diversos sacrifícios com diversas dakṣiṇās, foi para os mundos dos que praticaram ações meritórias, sua fama preenchendo as direções.
7.62.20
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६२.२० ॥
Ó Sṛñjaya, se ele morreu, é quatro vezes mais afortunado que você; para você, ele é mais meritório até que um filho. Não lamente seu filho. Quem não sacrificou nem deu dakṣiṇā caminha em direção à morte, assim disse ele.