ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.62.1
मान्धतारं यौवनाश्वं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यं देवावश्विनौ गर्भे पितुः पार्श्वे चकर्षतुः ॥ ७.६२.१ ॥
ನಾರದ ಹೇಳಿದನು: ಓ ಸೃಂಜಯ, ಯೌವನಾಶ್ವನ ಮಗ ಮಾಂಧಾತನು ಮೃತನಾದನೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ದೇವತೆಗಳಾದ ಅಶ್ವಿನಿಯರು ಅವನನ್ನು ತಂದೆಯ ಪಾರ್ಶ್ವದಿಂದ ಗರ್ಭದಿಂದ ಹೊರಗೆ ಎಳೆದರು.
7.62.2
मृगयां विचरन्राजा तृषितः क्लान्तवाहनः ।
धूमं दृष्ट्वाऽगमत्सत्रं पृषदाज्यमवाप सः ॥ ७.६२.२ ॥
ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜನು ಬಾಯಾರಿಕೆಗೊಂಡಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವನ ವಾಹನಗಳು ದಣಿದಿದ್ದವು; ಹೊಗೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ಯಜ್ಞ-ಸತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ಅಲ್ಲಿ ಮೊಸರು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ಪಡೆದನು.
7.62.3
तं दृष्ट्वा युवनाश्वस्य जठरे रविसन्निभम् ।
गर्भं निरूहतुर्देवावश्विनौ भिषजां वरौ ॥ ७.६२.३ ॥
ಯೌವನಾಶ್ವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಗರ್ಭವನ್ನು ನೋಡಿ, ವೈದ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಇಬ್ಬರು ದೇವತೆಗಳಾದ ಅಶ್ವಿನಿಯರು ಅದನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದರು.
7.62.4
तं दृष्ट्वा पितुरुत्सङ्गे शयानं देववर्चसम् ।
अन्योन्यमब्रुवन्देवाः कमयं धास्यतीति वै ॥ ७.६२.४ ॥
ತಂದೆಯ ಮಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ದೇವತೇಜಸ್ಸಿನ ಆ ಶಿಶುವನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದರು: 'ಇವನು ಯಾರಿಗೆ ಹಾಲುಣಿಸುವನು?'
7.62.5
मामेवायं धयत्वङ्ग इति ह स्माह वासवः ।
ततोङ्गुलिभ्यो हीन्द्रस्य प्रादुरासीत्पयोऽमृतम् ॥ ७.६२.५ ॥
'ಇವನು ನನ್ನಿಂದಲೇ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲಿ' ಎಂದು ವಾಸವನಾದ ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು; ಆಗ ಇಂದ್ರನ ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಅಮೃತದಂತಹ ಹಾಲು ಉದ್ಭವಿಸಿತು.
7.62.6
मां धास्यतीति कारण्याद्यदिन्द्रो ह्यन्वकम्पयत् ।
तस्मात्तु मान्धातेत्येवं नाम तस्याद्भुतं कृतम् ॥ ७.६२.६ ॥
'ನನ್ನಿಂದಲೇ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವನು' ಎಂಬ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಕರಗಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಅದ್ಭುತ ಶಿಶುವಿಗೆ 'ಮಾಂಧಾತ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿಡಲಾಯಿತು.
7.62.7
ततस्तु धारां पयसो घृतस्य च महात्मनः ।
तस्यास्ये यौवनाश्वस्य पाणिरिन्द्रस्य चास्रवत् ॥ ७.६२.७ ॥
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಯೌವನಾಶ್ವನ ಬಾಯಿಗೆ ಇಂದ್ರನ ಕೈಯಿಂದ ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದ ಧಾರೆ ಹರಿಯಿತು.
7.62.8
अपिबत्पाणिमिन्द्रस्य स चाप्यह्गाऽभ्यवर्धत ।
सोऽभवद्द्वादशसमो द्वादशाहेन वीर्यवान् ॥ ७.६२.८ ॥
ಅವನು ಇಂದ್ರನ ಕೈಯನ್ನು ಕುಡಿದನು; ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅವನು ಬೆಳೆದನು. ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದವನಂತೆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದನು.
7.62.9
इमां च पृथिवीं कृत्स्नामेकाह्ना स व्यजीजयत् ।
धर्मात्मा धृतिमान्वीरः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ ७.६२.९ ॥
ಧರ್ಮಾತ್ಮನೂ, ಧೈರ್ಯವಂತನೂ, ವೀರನೂ, ಸತ್ಯಸಂಧನೂ, ಇಂದ್ರಿಯಜಿತನೂ ಆದ ಅವನು ಈ ಸಮಗ್ರ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿದನು.
7.62.10
जनमेजयं सुधन्वानं गयं पूरुं बृहद्रथम् ।
असितं च नृगं चैव मान्धाता मानवोऽजयत् ॥ ७.६२.१० ॥
ಮನುವಿನ ವಂಶಜ ಮಾಂಧಾತನು ಜನಮೇಜಯ, ಸುಧನ್ವ, ಗಯ, ಪೂರು, ಬೃಹದ್ರಥ, ಅಸಿತ ಮತ್ತು ನೃಗರನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದನು.
7.62.11
उदेति च यतः सूर्यो यत्र च प्रतितिष्ठति ।
तत्सर्वं यौवनाश्वस्य मान्धातुः क्षेत्रमुच्यते ॥ ७.६२.११ ॥
ಸೂರ್ಯನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೋ, ಎಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಮಿಸುತ್ತಾನೋ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಯೌವನಾಶ್ವ ಮಾಂಧಾತನ ಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
7.62.12
सोऽश्वमेधशतैरिष्ट्वा राजसूयशतेन च ।
अददद्रोहितान्मत्स्यान्ब्राह्मणेभ्यो विशाम्पते ॥ ७.६२.१२ ॥
ಅವನು ನೂರಾರು ಅಶ್ವಮೇಧಗಳನ್ನೂ ನೂರು ರಾಜಸೂಯಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿ, ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ರೋಹಿತ ಮೀನುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದನು.
7.62.13
हैरण्यान्योजनोत्सेधानायताञ्शतयोजनम् ।
बहुप्रकारान्सुस्वादून्भक्ष्यभोज्यान्नपर्वतान् ॥ ७.६२.१३ ॥
ಒಂದು ಯೋಜನ ಎತ್ತರ, ನೂರು ಯೋಜನ ಉದ್ದದ ಚಿನ್ನದ, ಹಲವು ಬಗೆಯ ಅತ್ಯಂತ ರುಚಿಕರ ತಿನ್ನುವ ಮತ್ತು ಉಣ್ಣುವ ಆಹಾರದ ಪರ್ವತಗಳು.
7.62.14
अतिरिक्तं ब्राह्मणेभ्यो भुञ्जानो हीयते जनः ॥ ७.६२.१४ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಿದ ನಂತರ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಮನುಷ್ಯನು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
7.62.15
भक्ष्यान्नपाननिचयाः शुशुभुस्त्वन्नपर्वताः ।
घृतहदाः सूपपङ्का दधिफेनां गुडोदकाः ॥ ७.६२.१५ ॥
ತಿನ್ನುವ ಆಹಾರ, ಅನ್ನ, ಪಾನೀಯಗಳ ರಾಶಿಗಳು ಹೊಳೆದವು; ಅವು ಅನ್ನದ ಪರ್ವತಗಳಾಗಿದ್ದವು. ತುಪ್ಪದ ಕೆರೆಗಳು, ಸಾರಿನ ಕೆಸರುಗಳು, ಮೊಸರಿನ ನೊರೆ, ಬೆಲ್ಲದ ನೀರು ಇದ್ದವು.
7.62.16
रुरुधुः पर्वतान्नद्यो मधुक्षीरवहाः शुभाः ।
देवासुरा नरा यक्षा गन्धर्वोरगपक्षिणः ॥ ७.६२.१६ ॥
ಜೇನು ಮತ್ತು ಹಾಲನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹರಿಯುವ ಶುಭ ನದಿಗಳು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದವು; ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮನುಷ್ಯರು, ಯಕ್ಷರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳು (ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು).
7.62.17
विप्रास्तत्रागताश्चासन्वेदवेदाङ्गपारगाः ।
ब्राह्मणा ऋषयश्चापि नासंस्तत्राविपश्चितः ॥ ७.६२.१७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವೇದ ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ವಿಪ್ರರು ಬಂದಿದ್ದರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳೂ ಇದ್ದರು, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.
7.62.18
समुद्रान्तां वसुमतीं वसुपूर्णां तु सर्वतः ।
स तां ब्राह्मणसात्कृत्वा जगाम स्वान्गृहान्प्रति ॥ ७.६२.१८ ॥
ಸಮುದ್ರದವರೆಗೂ ಹರಡಿದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವಶಕ್ಕೆ ನೀಡಿ ತನ್ನ ಮನೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
7.62.19
राजाऽपि विविधैरिष्ट्वा यज्ञैर्विविधदक्षिणैः ।
गतः पुण्यकृतां लोकान्व्याप्य स्वयशसा दिशः ॥ ७.६२.१९ ॥
ರಾಜನೂ ವಿವಿಧ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿವಿಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಯಶಸ್ಸಿನಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೇರಿದನು.
7.62.20
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६२.२० ॥
ಸೃಂಜಯ, ಅವನು ಮೃತನಾದರೆ ಅವನು ನಿನಗಿಂತ ನಾಲ್ಕರಷ್ಟು ಭಾಗ್ಯವಂತ; ನಿನಗೆ ಮಗನಿಗಿಂತಲೂ ಅವನು ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯವಂತ. ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸಬೇಡ. ಯಜ್ಞ ಮಾಡದವನು, ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡದವನು ಮರಣದತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು.