ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.69.1
पुथुं वैन्यं च राजानं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यमब्यषिञ्चत्सम्मन्त्र्य राजसूये महर्षयः ॥ ७.६९.१ ॥
ಓ ಸೃಂಜಯ, ವೇನನ ಮಗ ಪೃಥು ರಾಜನನ್ನು — ಮೃತನಾದವನನ್ನು — ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಆಲೋಚಿಸಿ ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಿಸಿದರು ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
7.69.2
अयं नः प्रथयिष्येत सर्वानित्यभवत्पृथुः ।
क्षतान्नस्त्रास्यते सर्वानत्येवं क्षत्रियोऽभवत् ॥ ७.६९.२ ॥
ಇವನು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವನು ಎಂದು ಅವನು ಪೃಥು ಆದನು; ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹಾನಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವನು ಎಂದು ಅವನು ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾದನು.
7.69.3
पृथुं वैन्यं प्रजा दृष्ट्वा रक्ताः स्मेति यदब्रुवन् ।
ततो राजेति नामास्य अनुरागादजायत ॥ ७.६९.३ ॥
ವೇನನ ಮಗ ಪೃಥುವನ್ನು ನೋಡಿ ಪ್ರಜೆಗಳು 'ನಾವು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು; ಆಗ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ 'ರಾಜ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು.
7.69.4
अकृष्टपच्या पृथिवी आसीद्वैन्यस्य कामधुक् ।
सर्वाः समादुघा गावः पुटकेपुटके मधु ॥ ७.६९.४ ॥
ವೇನನ ಮಗನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಉಳದೆಯೇ ಬೆಳೆ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು, ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಿತ್ತು; ಎಲ್ಲಾ ಹಸುಗಳು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಪ್ರತಿ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲೂ ಜೇನು ಇತ್ತು.
7.69.5
आसन्हिरण्मया वृक्षाः सुखस्पर्शाः सुखावहाः ।
तेषां चीर… संवीताः प्रजास्तेष्वेव शेरते ॥ ७.६९.५ ॥
ಸುಖಸ್ಪರ್ಶ ಮತ್ತು ಸುಖ ನೀಡುವ ಚಿನ್ನದ ಮರಗಳಿದ್ದವು; ಅವುಗಳ ತೊಗಟೆ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಅವುಗಳಲ್ಲೇ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದರು.
7.69.6
फलान्यमृतकल्पानि स्वादूनि च मधूनि च ।
तेषामासीत्तदाऽऽहारो निराहाराश्च नाभवन् ॥ ७.६९.६ ॥
ಅಮೃತಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ರುಚಿಕರ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಜೇನು ಇದ್ದವು; ಆಗ ಅವೇ ಅವರ ಆಹಾರವಾಗಿದ್ದವು, ಯಾರೂ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
7.69.7
अरोगाः सर्वसिद्धार्था मनुष्या ह्यकुतोभयाः ।
न्यवसन्त यथाकामं वृक्षेषु च गुहासु च ॥ ७.६९.७ ॥
ಮನುಷ್ಯರು ರೋಗರಹಿತರಾಗಿ, ಸರ್ವ ಕಾರ್ಯಗಳು ಸಿದ್ಧಿಸಿದವರಾಗಿ, ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಭಯವಿಲ್ಲದವರಾಗಿದ್ದರು; ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಮರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸಿದರು.
7.69.8
प्रविभागो न राष्ट्राणां पुराणां चाभवत्तदा ।
यथासुखं यथाकामं तथैता मुदिताः प्रजाः ॥ ७.६९.८ ॥
ಆಗ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೂ ಪಟ್ಟಣಗಳಿಗೂ ವಿಭಾಗವಿರಲಿಲ್ಲ; ಈ ಪ್ರಜೆಗಳು ಸುಖವಾಗಿ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇದ್ದರು.
7.69.9
तस्य संस्तम्भिता ह्यापः समुद्रमभियास्यतः ।
पर्वताश्च ददुर्मार्गं ध्वजभङ्गश्च नाभवत् ॥ ७.६९.९ ॥
ಅವರು ಸಾಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಅವರ ಮೂಲಕ ನೀರು ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಪರ್ವತಗಳು ದಾರಿ ಕೊಟ್ಟವು, ಧ್ವಜಭಂಗವಾಗಲಿಲ್ಲ.
7.69.10
तं वनस्पतयः शैला देवासुरनरोरगाः ।
सप्तर्षयः पुण्यजना गन्धर्वाप्सरसोऽपि च।
पितरश्च सुखासीनमभिगम्येदमब्रुवन् ॥ ७.६९.१० ॥
ಮರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಅಸುರರು, ಮನುಷ್ಯರು ಮತ್ತು ನಾಗರು, ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು, ಪುಣ್ಯಜನರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು, ಪಿತೃಗಳು ಕೂಡ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವರ ಬಳಿ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
7.69.11
सम्राडसि क्षत्रियोऽसि राजा गोप्ता पिताऽसि नः ।
देह्यस्मभ्यं महाराज प्रभुः सन्नीप्सितान्वरान्।
यैर्वयं शाश्वतं तृप्ता वर्तयिष्यामहे सुखम् ॥ ७.६९.११ ॥
ನೀವು ಸಾಮ್ರಾಟರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ರಾಜರು, ರಕ್ಷಕರು, ನಮ್ಮ ತಂದೆ. ಮಹಾರಾಜನೇ, ಪ್ರಭುವಾಗಿ ನಮಗೆ ಬಯಸಿದ ವರಗಳನ್ನು ಕೊಡಿ; ಅವುಗಳಿಂದ ನಾವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ತೃಪ್ತರಾಗಿ ಸುಖದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ.
7.69.12
विज्ञापितः प्रजाभिस्तु प्रजानां हितकाम्यया ।
धनुर्गृह्य पृषत्कांश्च वसुधामाद्रवद्बली ॥ ७.६९.१२ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಪ್ರಜೆಗಳಿಂದ ವಿನಂತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆ ಬಲಶಾಲಿ ಧನುಸ್ಸು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭೂಮಿಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.69.13
ततो वैन्यभयाद्राजन्गौर्भूत्वा प्राद्रवन्मही ।
तां पृथुर्धनुरादाय द्रवन्तीमन्वसारयत् ॥ ७.६९.१३ ॥
ಆಗ ರಾಜನೇ, ವೈನ್ಯನ ಭಯದಿಂದ ಭೂಮಿ ಹಸುವಾಗಿ ಓಡಿತು. ಪೃಥು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
7.69.14
सा लोकान्ब्रह्मलोकादीन्गत्वा वैन्यभयार्दिता ।
सा ददर्शाग्रतो वैन्यं कार्मुकोद्यतपाणिकम् ॥ ७.६९.१४ ॥
ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ಮೊದಲಾದ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ವೈನ್ಯನ ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾದಳು. ಮುಂದೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವೈನ್ಯನನ್ನು ಅವಳು ಕಂಡಳು.
7.69.15
ज्वलद्भिर्विशिखैर्बाणैर्दीप्ततेजःसमद्युतिम् ।
महायोगं महात्मानं दुर्धर्षममरैरपि ॥ ७.६९.१५ ॥
ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವ ತೇಜಸ್ಸಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ಮಹಾ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಮಹಾತ್ಮನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದವನು.
7.69.16
अलभन्ती परित्राणं वैन्यमेवाभ्यपद्यत ।
कृताञ्जलिपुटा राजन्पूज्यं लोकैस्त्रिभिस्तदा ॥ ७.६९.१६ ॥
ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗದೆ ಅವಳು ವೈನ್ಯನನ್ನೇ ಶರಣಾದಳು. ರಾಜನೇ, ಆಗ ಕೈಮುಗಿದು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನ ಬಳಿ ಸಾಗಿದಳು.
7.69.17
उवाच चैनं नाधर्म्यं स्त्रीवधं कर्तुमर्हसि ।
कथं धारयिता चासि प्रजा राजन्मया विना ॥ ७.६९.१७ ॥
ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಅಧರ್ಮ; ಅದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ರಾಜನೇ, ನನ್ನಿಲ್ಲದೆ ನೀನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೋಷಿಸುವೆ?'
7.69.18
एकस्यार्थाय यो हन्यादात्मनो वा परस्य वा ।
एकं प्राणान्बहून्वापि प्राणिनां नास्ति पातकं ॥ ७.६९.१८ ॥
ಒಬ್ಬನಿಗಾಗಿ, ತನಗಾಗಿಯಾದರೂ ಅಥವಾ ಇತರರಿಗಾಗಿಯಾದರೂ, ಒಂದು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಅಥವಾ ಹಲವು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವನಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವಿಲ್ಲ.
7.69.19
यस्मिंस्तु निहते भद्रे बहवः सुखमेधते ।
तस्मिन्हते त्वधं नास्ति पातकं नोपभुज्यते ॥ ७.६९.१९ ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಯಾರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರೆ ಅನೇಕರು ಸುಖವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೋ, ಅವನನ್ನು ಕೊಂದರೆ ಪಾಪವಿಲ್ಲ; ಅದರ ಫಲವೂ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
7.69.20
सोऽहं पालनिमित्तं त्वां बधिष्यामि वसुंधरे ।
यदि चेद्वचनादद्य न करिष्यसि मे प्रियम् ॥ ७.६९.२० ॥
ಓ ವಸುಂಧರೆ, ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ, ಇಂದು ನನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ನೀನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
7.69.21
त्वां निहत्य तु बाणेन मच्छासनपराङ्मुखीम् ।
आत्मानं प्रथयित्वाऽहं प्रजा धारयिता स्वयं ॥ ७.६९.२१ ॥
ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿಮುಖಳಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಕೊಂದು, ನನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ನಾನೇ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.69.22
सुखं वचनमास्थाय मम धर्मभृतां वरे ।
स़ञ्जीवय प्रजा नित्यं शक्ता ह्यसि वसुन्धरे ॥ ७.६९.२२ ॥
ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೇ, ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಸುಖವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಸದಾ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡು; ಓ ವಸುಂಧರೆ, ನೀನೇ ಶಕ್ತಳು.
7.69.23
दुहितृत्वं च मे गच्छ एवमेतन्महाशरम् ।
नियच्छेयं त्वदर्थाय उद्यतं घोरदर्शनम् ॥ ७.६९.२३ ॥
ನೀನು ನನಗೆ ಮಗಳ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆ; ಹೀಗೆ ಎತ್ತಿದ ಈ ಭಯಂಕರ ನೋಟದ ಮಹಾಬಾಣವನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
7.69.24
सर्वमेतन्महाराज विधास्यासि परन्तप ।
वत्सं त्वं पश्य राजन्वै क्षरेयं येन वत्सला ॥ ७.६९.२४ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ಮಾಡುವೆ; ಓ ರಾಜನೇ, ಕರುವನ್ನು ನೋಡು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಕರುವಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ಹಸುವಾಗಿ ಹಾಲು ಸುರಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.69.25
समां तु कुरु सर्वज्ञ मां तु धर्मभृतां वर ।
यथा विष्यन्दमानं वै क्षीरं सर्वत्र भावये ॥ ७.६९.२५ ॥
ಸರ್ವಜ್ಞನೇ, ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಸಮತಟ್ಟು ಮಾಡು; ಹಾಲು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಿಯುವಂತೆ ಮಾಡು.
7.69.26
तत उत्सारयामास शिलाजालानि सर्वशः ।
पृथुर्वैन्यस्तदा राजा तेन शैला विवर्धिताः ॥ ७.६९.२६ ॥
ಆಗ ವೇನನ ಮಗ ರಾಜ ಪೃಥು ಎಲ್ಲೆಡೆಯ ಶಿಲಾಸಮೂಹಗಳನ್ನು ತೆಗೆಸಿದನು; ಅದರಿಂದ ಪರ್ವತಗಳು ಎತ್ತರವಾದವು.
7.69.27
न हि पूर्वनिसर्गे वै विषमे वसुधातले ।
प्रविभागः पुराणां वा ग्रामाणां वा महीपते ॥ ७.६९.२७ ॥
ಆದಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಷಮವಾದ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ, ಓ ಮಹೀಪತಿಯೇ, ನಗರ ಅಥವಾ ಗ್ರಾಮಗಳ ವಿಭಾಗವಿರಲಿಲ್ಲ.
7.69.28
न सस्यानि न गोरक्ष्यं न कृषिर्न वणिक्पथः ।
वैन्यात्प्रभृति राजेन्दर सर्वस्यैतस्य सम्भवः ॥ ७.६९.२८ ॥
ಬೆಳೆಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಗೋಪಾಲನೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಕೃಷಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾರ್ಗಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ವೇನನ ಮಗನಿಂದಲೇ ಇವೆಲ್ಲದರ ಉದ್ಭವವಾಯಿತು.
7.69.29
यत्रयत्र च साम्यं तु भूमावासीत्किलानघ ।
तत्रतत्र प्रजास्तात निवासमभिरोचयन्।
कृच्छ्रेण च महाराज इत्येवमनुशुश्रुम ॥ ७.६९.२९ ॥
ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಸಮತಟ್ಟಾದ ಸ್ಥಳವಿತ್ತೋ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ, ಮಗೂ, ಪ್ರಜೆಗಳು ವಾಸಿಸಲು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟರು; ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ, ಕಷ್ಟದಿಂದಲೇ ಎಂದು ನಾವು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
7.69.30
तथेत्युक्त्वा पुनर्वैन्यो गृहीत्वाऽऽजगवं धनुः ।
शरांश्चाप्रतिमान्घोरांश्चिन्तयित्वाऽब्रवीन्महीम् ॥ ७.६९.३० ॥
'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವೇನನ ಮಗ ಮತ್ತೆ ಆಜಗವ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ, ಅಪ್ರತಿಮ ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ಯೋಚಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.69.31
एह्येहि वसुधे क्षिप्रं क्षरैभ्यः काङ्क्षितं पयः ।
मच्छसनातिगां वै त्वां प्रमथिष्याम्यहं शरैः ॥ ७.६९.३१ ॥
ಬಾ, ಬಾ, ವಸುಧೆ! ಬೇಗನೆ ಹೊಳೆಗಳಿಂದ ಬಯಸಿದ ಹಾಲನ್ನು ಕೊಡು. ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೀರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹತ್ತಿಕ್ಕುವೆನು.
7.69.32
तथोक्ता साऽत्मनः श्रेयश्चिन्तयित्वाऽब्रवीत्पृथुम् ।
वत्सं पात्राणि दोग्धॄंश्च क्षीराणि च समादिश ॥ ७.६९.३२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಅವಳು ತನ್ನ ಒಳಿತನ್ನು ಯೋಚಿಸಿ ಪೃಥುವಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: "ಕರು, ಪಾತ್ರೆಗಳು, ಹಾಲು ಕರೆಯುವವರು ಮತ್ತು ಹಾಲು — ಇವುಗಳನ್ನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸು."
7.69.33
ततो दास्याम्यहं भद्र सर्वं यस्य यथेप्सितम् ।
दुहितृत्वे च मां वीर सङ्कल्पयितुमर्हसि ॥ ७.६९.३३ ॥
ಆಗ ಓ ಭದ್ರನೇ, ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಅವರು ಬಯಸಿದಂತೆ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡುವೆನು. ಓ ವೀರನೇ, ನನ್ನನ್ನು ಮಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಲು ನೀನು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು.
7.69.34
तथेत्युक्त्वा पृथुः सर्वं विधानमकरोद्वशी ।
ततो भूतनिकायास्तां वसुधां दुदुहुस्तदा ॥ ७.६९.३४ ॥
"ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸಂಯಮಿಯಾದ ಪೃಥು ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಜೀವಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಆ ವಸುಧೆಯನ್ನು ಕರೆದವು.
7.69.35
तां वनस्पतयः पूर्वं समुत्तस्थुर्दुधुक्षवः ।
साऽतिष्ठद्वत्सला वत्सं दोग्धृपात्राणि चेच्छती ॥ ७.६९.३५ ॥
ಅವಳನ್ನು ಕರೆಯಲು ಬಯಸಿ ಮೊದಲು ಮರಗಳು ಎದ್ದವು. ಕರುವಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳ ಅವಳು ಕರು ಮತ್ತು ಕರೆಯುವ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಬಯಸಿ ನಿಂತಳು.
7.69.36
वत्सोऽभूत्पुष्पितः सालः प्लक्षो दोग्धाऽभवत्तदा ।
छिन्नप्ररोहणं दुग्धं पात्रमौदुम्बरं शुभम् ॥ ७.६९.३६ ॥
ಆಗ ಹೂವು ಬಿಟ್ಟ ಸಾಲವೃಕ್ಷ ಕರುವಾಯಿತು; ಪ್ಲಕ್ಷವೃಕ್ಷ ಹಾಲು ಕರೆಯುವವನಾದನು. ಚಿಗುರು ಕತ್ತರಿಸಿದ ಹಾಲು ಇತ್ತು; ಶುಭ ಪಾತ್ರೆ ಅತ್ತಿ ಮರದಿಂದ ಆಗಿತ್ತು.
7.69.37
उदयः पर्वतो वत्सो मेरुर्दोग्धा महागिरिः ।
रत्नान्योषधयो दुग्धं पात्रमस्तमयं तथा ॥ ७.६९.३७ ॥
ಉದಯ ಪರ್ವತ ಕರುವಾಗಿತ್ತು; ಮೇರು ಹಾಲು ಕರೆಯುವವನು; ಮಹಾಗಿರಿ. ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ಓಷಧಿಗಳು ಹಾಲಾದವು; ಅಸ್ತಮಯ ಪಾತ್ರೆಯಾಯಿತು; ಹಾಗೆಯೇ.
7.69.38
देवानां वत्स इन्द्रोऽभूत्पात्रं दारुमयं तथा ।
दोग्धा च सविता देवो दुग्धमूर्जस्करं प्रियम् ॥ ७.६९.३८ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಕರು ಇಂದ್ರನಾಗಿತ್ತು; ಮರದ ಪಾತ್ರೆ; ಹಾಗೆಯೇ. ಕರೆಯುವವನು ಸವಿತಾ ದೇವ; ಹಾಲು ಶಕ್ತಿ ನೀಡುವ ಪ್ರಿಯವಾದದ್ದು.
7.69.39
असुरा दुदुहुर्मायामयःपात्रे तु तां तदा ।
दोग्धा द्विमूर्धा तत्रासीद्वत्सश्चासीद्विरोचनः ॥ ७.६९.३९ ॥
ಆಗ ಅಸುರರು ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕರೆಯುವವನು ದ್ವಿಮೂರ್ಧ; ಕರು ವಿರೋಚನ.
7.69.40
कृषिं च सस्यं च नरा दुदुहुः पृथिवीतले ।
स्वायंभुवो मनुर्वत्सस्तेषां दोग्धाऽभवत्पृथुः ॥ ७.६९.४० ॥
ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ಕರೆದರು. ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನು ಕರುವಾಗಿದ್ದನು; ಅವರ ಕರೆಯುವವನು ಪೃಥು ಆದನು.
7.69.41
अलाबुपात्रे च तथा विषं दुग्धा वसुन्धरा ।
धृतराष्ट्रोऽभवद्दोग्धा तेषां वत्सस्तु तक्षकः ॥ ७.६९.४१ ॥
ಸೋರೆಕಾಯಿ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ವಸುಂಧರೆ ವಿಷವನ್ನು ಕರೆದಳು. ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಕರೆಯುವವನಾದನು; ಅವರ ಕರು ತಕ್ಷಕ.
7.69.42
सप्तर्षिभिर्ब्रह्म दुग्धा तथा चाक्लिष्टकर्मभिः ।
दोग्धा बृहस्पतिः पात्रं छन्दो वत्सश्च सोमराट् ॥ ७.६९.४२ ॥
ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಲಿಷ್ಟ ಕರ್ಮಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಕರೆದರು. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಕರೆಯುವವನು; ಪಾತ್ರೆ ಛಂದಸ್ಸು; ಕರು ಸೋಮರಾಜ.
7.69.43
अन्तर्धानं चामपात्रे दुग्धा पुण्यजनैर्विराट् ।
दोग्धा वैश्रवणस्तेषां वत्सश्चासीद्वृषध्वजः ॥ ७.६९.४३ ॥
ಅಂತರ್ಧಾನ ಎಂಬ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯಜನರು ವಿರಾಟ್ (ಹಸು)ವನ್ನು ಕರೆದರು. ಕರೆದವನು ವೈಶ್ರವಣ; ಕರು ವೃಷಧ್ವಜ (ಶಿವ).
7.69.44
पुण्यगन्धान्पद्मपात्रे गन्धर्वाप्सरसोऽदुहन् ।
वत्सश्चित्ररथस्तेषां दोग्धा विश्वरुचिः प्रभुः ॥ ७.६९.४४ ॥
ಪದ್ಮ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರು ಪುಣ್ಯಗಂಧಗಳನ್ನು ಕರೆದರು. ಅವರ ಕರು ಚಿತ್ರರಥ; ಕರೆದವನು ಪ್ರಭು ವಿಶ್ವರುಚಿ.
7.69.45
स्वधां रजतपात्रेषु दुदुहुः पितरश्च ताम् ।
वत्सो वैवस्वतस्तेषां यमो दोग्धान्तकस्तदा ॥ ७.६९.४५ ॥
ಬೆಳ್ಳಿ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು ಸ್ವಧೆಯನ್ನು ಕರೆದರು. ಅವರ ಕರು ವೈವಸ್ವತ; ಆಗ ಕರೆದವನು ಅಂತಕ ಯಮ.
7.69.46
एवं निकायैस्तैर्दुग्धा पयोऽभीष्टं हि सा विराट् ।
यैर्वर्तयन्ति ते ह्यद्य पात्रैर्वत्सैश्च नित्यशः ॥ ७.६९.४६ ॥
ಹೀಗೆ ಆ ವರ್ಗಗಳು ಆ ವಿರಾಟ್ ಹಸುವನ್ನು ಕರೆದು ಬೇಕಾದ ಹಾಲನ್ನು ಪಡೆದರು. ಆ ಪಾತ್ರೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಕರುಗಳಿಂದ ಅವರು ಇಂದಿಗೂ ನಿತ್ಯ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.
7.69.47
यज्ञैश्च विविधैरिष्ट्वा पृथुर्वैन्यः प्रतापवान् ।
सन्तर्पयित्वा भूतानि सर्वैः कामैर्मनःप्रियैः ॥ ७.६९.४७ ॥
ಹಲವು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿ, ಪ್ರತಾಪವಂತ ವೇನನ ಮಗ ಪೃಥು, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.
7.69.48
हैरण्यानकरोद्राजा ये केचित्पार्थिवा भुवि ।
तान्ब्राह्मणेभ्यः प्रायच्छदश्वमेधे महामखे ॥ ७.६९.४८ ॥
ರಾಜನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಯಾವ ರಾಜರನ್ನೂ ಸುವರ್ಣಮಯರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಮಹಾ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದನು.
7.69.49
स षष्टिं गोसहस्राणि षष्टिं नागशतानि च ।
सौवर्णानकरोद्राजा ब्राह्मणेभ्यश्च तान्ददौ ॥ ७.६९.४९ ॥
ಅವನು ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳನ್ನೂ ಅರವತ್ತು ನೂರು ಆನೆಗಳನ್ನೂ ಚಿನ್ನದವುಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದನು.
7.69.50
इमां च पृथिवीं सर्वां मणिरत्नविभूषिताम् ।
सौवर्णीमकरोद्राजा ब्राह्मणेभ्यश्च तां ददौ ॥ ७.६९.५० ॥
ಮಣಿರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ರಾಜನು ಚಿನ್ನದ್ದಾಗಿ ಮಾಡಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದನು.
7.69.51
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६९.५१ ॥
ಸೃಂಜಯನೇ, ಅವನು ಸತ್ತಿದ್ದರೆ ನಿನಗಿಂತ ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಭಾಗ್ಯವಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಮಗನಿಗಿಂತಲೂ ಪುಣ್ಯವಂತನು ನಿನಗಾಗಿ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗನಿಗಾಗಿ ದುಃಖಿಸಬೇಡ. ಯಜ್ಞ ಮಾಡದ, ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡದವನು ನಾಯಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.