മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.69.1
पुथुं वैन्यं च राजानं मृतं सृञ्जय शुश्रुम ।
यमब्यषिञ्चत्सम्मन्त्र्य राजसूये महर्षयः ॥ ७.६९.१ ॥
സൃഞ്ജയാ, വേനന്റെ പുത്രനായ പൃഥു രാജാവിനെ — മരിച്ചവനെ — മഹർഷിമാർ ആലോചിച്ച് രാജസൂയയാഗത്തിൽ അഭിഷേകം ചെയ്തു എന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
7.69.2
अयं नः प्रथयिष्येत सर्वानित्यभवत्पृथुः ।
क्षतान्नस्त्रास्यते सर्वानत्येवं क्षत्रियोऽभवत् ॥ ७.६९.२ ॥
ഇവൻ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും പ്രസിദ്ധരാക്കും എന്നതിനാൽ അവൻ പൃഥുവായി; എല്ലാവരെയും ഉപദ്രവത്തിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കും എന്നതിനാൽ അവൻ ക്ഷത്രിയനായി.
7.69.3
पृथुं वैन्यं प्रजा दृष्ट्वा रक्ताः स्मेति यदब्रुवन् ।
ततो राजेति नामास्य अनुरागादजायत ॥ ७.६९.३ ॥
വേനന്റെ പുത്രനായ പൃഥുവിനെ കണ്ട് പ്രജകൾ 'ഞങ്ങൾ സംതൃപ്തരാണ്' എന്നു പറഞ്ഞു; അപ്പോൾ സ്നേഹത്താൽ അവന് 'രാജാ' എന്ന പേരുണ്ടായി.
7.69.4
अकृष्टपच्या पृथिवी आसीद्वैन्यस्य कामधुक् ।
सर्वाः समादुघा गावः पुटकेपुटके मधु ॥ ७.६९.४ ॥
വേനപുത്രന്റെ കാലത്ത് ഭൂമി ഉഴാതെതന്നെ വിളയുകയും ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുകയും ചെയ്തിരുന്നു; എല്ലാ പശുക്കളും പാൽ ചുരത്തി, ഓരോ പാത്രത്തിലും തേൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
7.69.5
आसन्हिरण्मया वृक्षाः सुखस्पर्शाः सुखावहाः ।
तेषां चीर… संवीताः प्रजास्तेष्वेव शेरते ॥ ७.६९.५ ॥
സുഖസ്പർശമുള്ളതും സുഖം നൽകുന്നതുമായ സ്വർണ്ണമരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവയുടെ പട്ടവസ്ത്രം ധരിച്ച പ്രജകൾ അവയിൽത്തന്നെ ഉറങ്ങി.
7.69.6
फलान्यमृतकल्पानि स्वादूनि च मधूनि च ।
तेषामासीत्तदाऽऽहारो निराहाराश्च नाभवन् ॥ ७.६९.६ ॥
അമൃതിനു തുല്യമായ മധുരമുള്ള ഫലങ്ങളും തേനും ഉണ്ടായിരുന്നു; അപ്പോൾ അവയായിരുന്നു അവരുടെ ആഹാരം; ആരും ആഹാരമില്ലാത്തവരായില്ല.
7.69.7
अरोगाः सर्वसिद्धार्था मनुष्या ह्यकुतोभयाः ।
न्यवसन्त यथाकामं वृक्षेषु च गुहासु च ॥ ७.६९.७ ॥
മനുഷ്യർ രോഗമില്ലാത്തവരും സർവ്വകാര്യസിദ്ധിയുള്ളവരും ഒരിടത്തുനിന്നും ഭയമില്ലാത്തവരുമായിരുന്നു; ഇഷ്ടംപോലെ മരങ്ങളിലും ഗുഹകളിലും അവർ വസിച്ചു.
7.69.8
प्रविभागो न राष्ट्राणां पुराणां चाभवत्तदा ।
यथासुखं यथाकामं तथैता मुदिताः प्रजाः ॥ ७.६९.८ ॥
അന്ന് രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കും നഗരങ്ങൾക്കും വിഭജനമുണ്ടായിരുന്നില്ല; ഈ പ്രജകൾ സുഖമായി, ഇഷ്ടംപോലെ ആനന്ദത്തോടെ കഴിഞ്ഞു.
7.69.9
तस्य संस्तम्भिता ह्यापः समुद्रमभियास्यतः ।
पर्वताश्च ददुर्मार्गं ध्वजभङ्गश्च नाभवत् ॥ ७.६९.९ ॥
അദ്ദേഹം കടലിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ജലം അദ്ദേഹത്താൽ തടഞ്ഞുനിർത്തപ്പെട്ടു; പർവതങ്ങൾ വഴിനൽകി, കൊടികൾ ഒടിഞ്ഞില്ല.
7.69.10
तं वनस्पतयः शैला देवासुरनरोरगाः ।
सप्तर्षयः पुण्यजना गन्धर्वाप्सरसोऽपि च।
पितरश्च सुखासीनमभिगम्येदमब्रुवन् ॥ ७.६९.१० ॥
വൃക്ഷങ്ങളും പർവ്വതങ്ങളും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും നാഗന്മാരും, സപ്തർഷികളും പുണ്യജനരും ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും, പിതൃക്കളും സുഖമായി ഇരിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ സമീപിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.69.11
सम्राडसि क्षत्रियोऽसि राजा गोप्ता पिताऽसि नः ।
देह्यस्मभ्यं महाराज प्रभुः सन्नीप्सितान्वरान्।
यैर्वयं शाश्वतं तृप्ता वर्तयिष्यामहे सुखम् ॥ ७.६९.११ ॥
നീ ചക്രവർത്തിയും ക്ഷത്രിയനും രാജാവും രക്ഷകനും ഞങ്ങളുടെ പിതാവുമാണ്. മഹാരാജാവേ, പ്രഭുവായി ഞങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹിച്ച വരങ്ങൾ നൽകേണമേ; അവയാൽ ഞങ്ങൾ എന്നും തൃപ്തരായി സുഖമായി ജീവിക്കും.
7.69.12
विज्ञापितः प्रजाभिस्तु प्रजानां हितकाम्यया ।
धनुर्गृह्य पृषत्कांश्च वसुधामाद्रवद्बली ॥ ७.६९.१२ ॥
പ്രജകളാൽ അപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട്, പ്രജകളുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച്, ആ ബലവാൻ വില്ലും അമ്പുകളും എടുത്ത് ഭൂമിയിലേക്ക് പാഞ്ഞു.
7.69.13
ततो वैन्यभयाद्राजन्गौर्भूत्वा प्राद्रवन्मही ।
तां पृथुर्धनुरादाय द्रवन्तीमन्वसारयत् ॥ ७.६९.१३ ॥
അപ്പോൾ, രാജാവേ, വേനപുത്രനെ ഭയന്ന് ഭൂമി പശുവായി മാറി ഓടി. പൃഥു വില്ലെടുത്ത് ഓടുന്ന അവളെ പിന്തുടർന്നു.
7.69.14
सा लोकान्ब्रह्मलोकादीन्गत्वा वैन्यभयार्दिता ।
सा ददर्शाग्रतो वैन्यं कार्मुकोद्यतपाणिकम् ॥ ७.६९.१४ ॥
അവൾ ബ്രഹ്മലോകം തുടങ്ങിയ ലോകങ്ങളിൽ ചെന്ന്, വേനപുത്രഭയത്താൽ പീഡിതയായി. മുന്നിൽ കൈയിൽ വില്ലുയർത്തി നിൽക്കുന്ന വേനപുത്രനെ അവൾ കണ്ടു.
7.69.15
ज्वलद्भिर्विशिखैर्बाणैर्दीप्ततेजःसमद्युतिम् ।
महायोगं महात्मानं दुर्धर्षममरैरपि ॥ ७.६९.१५ ॥
ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകളോടെ, ജ്വലിക്കുന്ന തേജസ്സിനു തുല്യം ശോഭിക്കുന്നവനും, മഹായോഗശക്തിയുള്ള മഹാത്മാവും, ദേവന്മാർക്കുപോലും ജയിക്കാനാകാത്തവനും.
7.69.16
अलभन्ती परित्राणं वैन्यमेवाभ्यपद्यत ।
कृताञ्जलिपुटा राजन्पूज्यं लोकैस्त्रिभिस्तदा ॥ ७.६९.१६ ॥
രക്ഷ കിട്ടാതെ അവൾ വേനപുത്രനെത്തന്നെ ശരണം പ്രാപിച്ചു. രാജാവേ, അപ്പോൾ കൈകൂപ്പി, മൂന്നു ലോകങ്ങളാലും പൂജിക്കപ്പെടുന്നവന്റെ അടുക്കൽ അവൾ ചെന്നു.
7.69.17
उवाच चैनं नाधर्म्यं स्त्रीवधं कर्तुमर्हसि ।
कथं धारयिता चासि प्रजा राजन्मया विना ॥ ७.६९.१७ ॥
അവൾ അവനോടു പറഞ്ഞു: 'സ്ത്രീയെ വധിക്കുന്നത് അധർമമാണ്; അത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല. രാജാവേ, എന്നില്ലാതെ നീ പ്രജകളെ എങ്ങനെ പുലർത്തും?'
7.69.18
एकस्यार्थाय यो हन्यादात्मनो वा परस्य वा ।
एकं प्राणान्बहून्वापि प्राणिनां नास्ति पातकं ॥ ७.६९.१८ ॥
ഒരാൾക്കുവേണ്ടി, സ്വന്തത്തിനോ മറ്റൊരാൾക്കോ വേണ്ടി, ഒരു ജീവനെയോ പല ജീവനുകളെയോ കൊല്ലുന്നവന് ജീവഹത്യാപാപമില്ല.
7.69.19
यस्मिंस्तु निहते भद्रे बहवः सुखमेधते ।
तस्मिन्हते त्वधं नास्ति पातकं नोपभुज्यते ॥ ७.६९.१९ ॥
ഓ ശുഭേ, ആരെ വധിച്ചാൽ പലരും സുഖിക്കുന്നുവോ, അവനെ വധിക്കുന്നതിൽ പാപമില്ല; അതിന്റെ ഫലവും അനുഭവിക്കേണ്ടതില്ല.
7.69.20
सोऽहं पालनिमित्तं त्वां बधिष्यामि वसुंधरे ।
यदि चेद्वचनादद्य न करिष्यसि मे प्रियम् ॥ ७.६९.२० ॥
ഓ വസുന്ധരേ, പ്രജാപാലനത്തിനായി, ഇന്ന് എന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് എനിക്കു പ്രിയമായത് നീ ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ വധിക്കും.
7.69.21
त्वां निहत्य तु बाणेन मच्छासनपराङ्मुखीम् ।
आत्मानं प्रथयित्वाऽहं प्रजा धारयिता स्वयं ॥ ७.६९.२१ ॥
എന്റെ ശാസനയ്ക്ക് വിമുഖയായ നിന്നെ അമ്പുകൊണ്ട് വധിച്ച്, എന്നെത്തന്നെ പ്രസിദ്ധനാക്കി, ഞാൻ തന്നെ പ്രജകളെ പുലർത്തും.
7.69.22
सुखं वचनमास्थाय मम धर्मभृतां वरे ।
स़ञ्जीवय प्रजा नित्यं शक्ता ह्यसि वसुन्धरे ॥ ७.६९.२२ ॥
ധർമ്മധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠേ, എന്റെ വാക്ക് സുഖത്തോടെ സ്വീകരിച്ച്, എന്നും പ്രജകളെ ജീവിപ്പിക്കൂ; ഓ വസുന്ധരേ, നീയാണ് ശക്തയായവൾ.
7.69.23
दुहितृत्वं च मे गच्छ एवमेतन्महाशरम् ।
नियच्छेयं त्वदर्थाय उद्यतं घोरदर्शनम् ॥ ७.६९.२३ ॥
നീ എനിക്ക് മകളുടെ സ്ഥാനം പ്രാപിക്കൂ; ഇങ്ങനെ ഉയർത്തിയ ഭയങ്കരരൂപമുള്ള ഈ മഹാശരത്തെ നിനക്കുവേണ്ടി ഞാൻ നിയന്ത്രിക്കാം.
7.69.24
सर्वमेतन्महाराज विधास्यासि परन्तप ।
वत्सं त्वं पश्य राजन्वै क्षरेयं येन वत्सला ॥ ७.६९.२४ ॥
ഓ മഹാരാജാവേ, ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഇതെല്ലാം നീ ചെയ്യും; ഓ രാജാവേ, കിടാവിനെ കാണുക; അതിനുവേണ്ടി ഞാൻ കിടാവിനെ സ്നേഹിക്കുന്ന പശുവായി പാൽ ചുരത്തും.
7.69.25
समां तु कुरु सर्वज्ञ मां तु धर्मभृतां वर ।
यथा विष्यन्दमानं वै क्षीरं सर्वत्र भावये ॥ ७.६९.२५ ॥
സർവ്വജ്ഞാ, ധർമ്മധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, എന്നെ സമമാക്കൂ; പാൽ എല്ലായിടത്തും ഒഴുകട്ടെ.
7.69.26
तत उत्सारयामास शिलाजालानि सर्वशः ।
पृथुर्वैन्यस्तदा राजा तेन शैला विवर्धिताः ॥ ७.६९.२६ ॥
അപ്പോൾ വേനന്റെ പുത്രനായ രാജാവ് പൃഥു എല്ലായിടത്തുമുള്ള ശിലാസമൂഹങ്ങളെ നീക്കിച്ചു; അതിനാൽ പർവതങ്ങൾ വളർന്നു.
7.69.27
न हि पूर्वनिसर्गे वै विषमे वसुधातले ।
प्रविभागः पुराणां वा ग्रामाणां वा महीपते ॥ ७.६९.२७ ॥
ആദി സൃഷ്ടിയിൽ, വിഷമമായ ഭൂതലത്തിൽ, ഹേ മഹീപതേ, നഗരങ്ങളുടെയോ ഗ്രാമങ്ങളുടെയോ വിഭജനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
7.69.28
न सस्यानि न गोरक्ष्यं न कृषिर्न वणिक्पथः ।
वैन्यात्प्रभृति राजेन्दर सर्वस्यैतस्य सम्भवः ॥ ७.६९.२८ ॥
വിളകളില്ല, ഗോരക്ഷയില്ല, കൃഷിയില്ല, വാണിജ്യപാതകളുമില്ല; ഹേ രാജേന്ദ്രാ, വേനന്റെ പുത്രനിൽ നിന്നാണ് ഇവയെല്ലാം ഉണ്ടായത്.
7.69.29
यत्रयत्र च साम्यं तु भूमावासीत्किलानघ ।
तत्रतत्र प्रजास्तात निवासमभिरोचयन्।
कृच्छ्रेण च महाराज इत्येवमनुशुश्रुम ॥ ७.६९.२९ ॥
ഹേ നിഷ്പാപാ, ഭൂമിയിൽ എവിടെയെല്ലാം സമതലമുണ്ടായിരുന്നുവോ, അവിടെയെല്ലാം, പ്രിയനേ, പ്രജകൾ വാസമുറപ്പിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു; ഹേ മഹാരാജാവേ, കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് എന്ന് ഇങ്ങനെ ഞങ്ങൾ കേട്ടിരിക്കുന്നു.
7.69.30
तथेत्युक्त्वा पुनर्वैन्यो गृहीत्वाऽऽजगवं धनुः ।
शरांश्चाप्रतिमान्घोरांश्चिन्तयित्वाऽब्रवीन्महीम् ॥ ७.६९.३० ॥
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ്, വേനന്റെ പുത്രൻ വീണ്ടും ആജഗവ വില്ലും, ഒപ്പമില്ലാത്ത ഭയങ്കര അമ്പുകളും എടുത്ത്, ആലോചിച്ച് ഭൂമിയോട് പറഞ്ഞു.
7.69.31
एह्येहि वसुधे क्षिप्रं क्षरैभ्यः काङ्क्षितं पयः ।
मच्छसनातिगां वै त्वां प्रमथिष्याम्यहं शरैः ॥ ७.६९.३१ ॥
വരൂ, വരൂ, വസുധേ! വേഗം അരുവികളിൽ നിന്ന് ആഗ്രഹിച്ച പാൽ തരൂ. എന്റെ ആജ്ഞ ലംഘിക്കുന്ന നിന്നെ ഞാൻ അമ്പുകളാൽ തകർക്കും.
7.69.32
तथोक्ता साऽत्मनः श्रेयश्चिन्तयित्वाऽब्रवीत्पृथुम् ।
वत्सं पात्राणि दोग्धॄंश्च क्षीराणि च समादिश ॥ ७.६९.३२ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട അവൾ സ്വന്തം ക്ഷേമം ആലോചിച്ച് പൃഥുവിനോട് പറഞ്ഞു: "കിടാവിനെയും പാത്രങ്ങളെയും കറവക്കാരെയും പാലിനെയും കല്പിക്കൂ."
7.69.33
ततो दास्याम्यहं भद्र सर्वं यस्य यथेप्सितम् ।
दुहितृत्वे च मां वीर सङ्कल्पयितुमर्हसि ॥ ७.६९.३३ ॥
അപ്പോൾ ഹേ ഭദ്രാ, ആർക്ക് എന്ത് ആഗ്രഹമോ അതെല്ലാം ഞാൻ തരാം. ഹേ വീരാ, എന്നെ പുത്രിയായി കരുതാൻ നീ സങ്കല്പിക്കണം.
7.69.34
तथेत्युक्त्वा पृथुः सर्वं विधानमकरोद्वशी ।
ततो भूतनिकायास्तां वसुधां दुदुहुस्तदा ॥ ७.६९.३४ ॥
"അങ്ങനെ തന്നെ" എന്ന് പറഞ്ഞ് ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ള പൃഥു എല്ലാ ക്രമീകരണങ്ങളും ചെയ്തു. അപ്പോൾ ജീവികളുടെ സമൂഹങ്ങൾ ആ വസുധയെ കറന്നു.
7.69.35
तां वनस्पतयः पूर्वं समुत्तस्थुर्दुधुक्षवः ।
साऽतिष्ठद्वत्सला वत्सं दोग्धृपात्राणि चेच्छती ॥ ७.६९.३५ ॥
അവളെ കറക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ആദ്യം മരങ്ങൾ എഴുന്നേറ്റു. കിടാവിനോട് സ്നേഹമുള്ള അവൾ കിടാവിനെയും കറക്കുന്ന പാത്രങ്ങളെയും ആഗ്രഹിച്ച് നിന്നു.
7.69.36
वत्सोऽभूत्पुष्पितः सालः प्लक्षो दोग्धाऽभवत्तदा ।
छिन्नप्ररोहणं दुग्धं पात्रमौदुम्बरं शुभम् ॥ ७.६९.३६ ॥
അപ്പോൾ പൂത്ത സാലവൃക്ഷം കിടാവായി; പ്ലക്ഷവൃക്ഷം കറക്കുന്നവനായി. മുളകൾ മുറിച്ച പാൽ; ശുഭമായ പാത്രം അത്തി മരത്തിന്റേതായിരുന്നു.
7.69.37
उदयः पर्वतो वत्सो मेरुर्दोग्धा महागिरिः ।
रत्नान्योषधयो दुग्धं पात्रमस्तमयं तथा ॥ ७.६९.३७ ॥
ഉദയപർവതം കിടാവായിരുന്നു; മേരു കറക്കുന്നവൻ; മഹാഗിരി. രത്നങ്ങളും ഔഷധികളും പാലായി; അസ്തമയം പാത്രമായി; അതുപോലെ.
7.69.38
देवानां वत्स इन्द्रोऽभूत्पात्रं दारुमयं तथा ।
दोग्धा च सविता देवो दुग्धमूर्जस्करं प्रियम् ॥ ७.६९.३८ ॥
ദേവന്മാരുടെ കിടാവ് ഇന്ദ്രനായിരുന്നു; മരപ്പാത്രം; അതുപോലെ. കറക്കുന്നവൻ സവിതാദേവൻ; ശക്തി നൽകുന്ന പ്രിയമായ പാലായിരുന്നു.
7.69.39
असुरा दुदुहुर्मायामयःपात्रे तु तां तदा ।
दोग्धा द्विमूर्धा तत्रासीद्वत्सश्चासीद्विरोचनः ॥ ७.६९.३९ ॥
അപ്പോൾ അസുരന്മാർ മായയാൽ അവളെ ഇരുമ്പുപാത്രത്തിൽ കറന്നു. അവിടെ കറക്കുന്നവൻ ദ്വിമൂർധാവ്; കിടാവ് വിരോചനൻ.
7.69.40
कृषिं च सस्यं च नरा दुदुहुः पृथिवीतले ।
स्वायंभुवो मनुर्वत्सस्तेषां दोग्धाऽभवत्पृथुः ॥ ७.६९.४० ॥
കൃഷിയും വിളയും മനുഷ്യർ ഭൂതലത്തിൽ കറന്നു. സ്വായംഭുവ മനു കിടാവായിരുന്നു; അവരുടെ കറക്കുന്നവൻ പൃഥു ആയി.
7.69.41
अलाबुपात्रे च तथा विषं दुग्धा वसुन्धरा ।
धृतराष्ट्रोऽभवद्दोग्धा तेषां वत्सस्तु तक्षकः ॥ ७.६९.४१ ॥
ചുരയ്ക്കപ്പാത്രത്തിൽ അതുപോലെ വസുന്ധര വിഷം കറന്നു. ധൃതരാഷ്ട്രൻ കറക്കുന്നവനായി; അവരുടെ കിടാവ് തക്ഷകൻ.
7.69.42
सप्तर्षिभिर्ब्रह्म दुग्धा तथा चाक्लिष्टकर्मभिः ।
दोग्धा बृहस्पतिः पात्रं छन्दो वत्सश्च सोमराट् ॥ ७.६९.४२ ॥
സപ്തർഷികളും അക്ലിഷ്ടകർമ്മികളും ബ്രഹ്മത്തെ കറന്നു. ബൃഹസ്പതി കറക്കുന്നവൻ; പാത്രം ഛന്ദസ്സ്; കിടാവ് സോമരാജൻ.
7.69.43
अन्तर्धानं चामपात्रे दुग्धा पुण्यजनैर्विराट् ।
दोग्धा वैश्रवणस्तेषां वत्सश्चासीद्वृषध्वजः ॥ ७.६९.४३ ॥
അന്തർധാനം എന്ന പാത്രത്തിൽ പുണ്യജനർ വിരാട് (പശു)യെ കറന്നു. കറന്നവൻ വൈശ്രവണൻ; കിടാവ് വൃഷധ്വജൻ (ശിവൻ) ആയിരുന്നു.
7.69.44
पुण्यगन्धान्पद्मपात्रे गन्धर्वाप्सरसोऽदुहन् ।
वत्सश्चित्ररथस्तेषां दोग्धा विश्वरुचिः प्रभुः ॥ ७.६९.४४ ॥
പദ്മപാത്രത്തിൽ ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും പുണ്യഗന്ധങ്ങളെ കറന്നു. അവരുടെ കിടാവ് ചിത്രരഥൻ; കറന്നവൻ പ്രഭു വിശ്വരുചി.
7.69.45
स्वधां रजतपात्रेषु दुदुहुः पितरश्च ताम् ।
वत्सो वैवस्वतस्तेषां यमो दोग्धान्तकस्तदा ॥ ७.६९.४५ ॥
വെള്ളിപ്പാത്രങ്ങളിൽ പിതൃക്കൾ സ്വധയെ കറന്നു. അവരുടെ കിടാവ് വൈവസ്വതൻ; അന്ന് കറന്നവൻ അന്തകനായ യമൻ.
7.69.46
एवं निकायैस्तैर्दुग्धा पयोऽभीष्टं हि सा विराट् ।
यैर्वर्तयन्ति ते ह्यद्य पात्रैर्वत्सैश्च नित्यशः ॥ ७.६९.४६ ॥
ഇങ്ങനെ ആ വിഭാഗങ്ങൾ ആ വിരാട് പശുവിനെ കറന്ന് ആഗ്രഹിച്ച പാൽ നേടി. ആ പാത്രങ്ങളാലും കിടാക്കളാലും അവർ ഇന്നും നിത്യം ജീവിക്കുന്നു.
7.69.47
यज्ञैश्च विविधैरिष्ट्वा पृथुर्वैन्यः प्रतापवान् ।
सन्तर्पयित्वा भूतानि सर्वैः कामैर्मनःप्रियैः ॥ ७.६९.४७ ॥
വിവിധ യജ്ഞങ്ങളാൽ യജിച്ച്, പ്രതാപശാലിയായ വേനപുത്രൻ പൃഥു, മനസ്സിന് പ്രിയമായ എല്ലാ കാമങ്ങളാലും ജീവജാലങ്ങളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.
7.69.48
हैरण्यानकरोद्राजा ये केचित्पार्थिवा भुवि ।
तान्ब्राह्मणेभ्यः प्रायच्छदश्वमेधे महामखे ॥ ७.६९.४८ ॥
രാജാവ് ഭൂമിയിലെ ഏതൊക്കെ രാജാക്കന്മാരെയും സ്വർണ്ണമയരാക്കി, മഹാ അശ്വമേധയജ്ഞത്തിൽ അവരെ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനം ചെയ്തു.
7.69.49
स षष्टिं गोसहस्राणि षष्टिं नागशतानि च ।
सौवर्णानकरोद्राजा ब्राह्मणेभ्यश्च तान्ददौ ॥ ७.६९.४९ ॥
അവൻ അറുപതിനായിരം പശുക്കളെയും അറുനൂറ് ആനകളെയും സ്വർണ്ണമയമാക്കി ബ്രാഹ്മണർക്കു നൽകി.
7.69.50
इमां च पृथिवीं सर्वां मणिरत्नविभूषिताम् ।
सौवर्णीमकरोद्राजा ब्राह्मणेभ्यश्च तां ददौ ॥ ७.६९.५० ॥
മണികളും രത്നങ്ങളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ രാജാവ് സ്വർണ്ണമയമാക്കി ബ്രാഹ്മണർക്കു നൽകി.
7.69.51
स चेन्ममार सृञ्जय चतुर्भद्रतरस्त्वया ।
पुत्रात्पुण्यतरस्तुभ्यं मा पुत्रमनुतप्यथाः।
अयज्वानमदक्षिण्यमभि श्वैत्येत्युदाहरत् ॥ ७.६९.५१ ॥
സൃഞ്ജയാ, അവൻ മരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ നിന്നെക്കാൾ നാലിരട്ടി ഭാഗ്യവാനാണ്; പുത്രനെക്കാൾ പുണ്യവാനും നിനക്കായി. അതുകൊണ്ട് പുത്രനെക്കുറിച്ച് വ്യസനിക്കരുത്. യജ്ഞം ചെയ്യാത്തവനും ദക്ഷിണ നൽകാത്തവനും നായയുടെ മാർഗ്ഗം പ്രാപിക്കുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.