مهابهاراتا · أدهيايا 7.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.73.1
त्वयि याते महाबाहो संशप्तकबलं प्रति ।
प्रयत्नमकरोत्तीव्रमाचार्यो प्रहणे मम ॥ ७.७३.१ ॥
أيها ذو الذراعين القويتين، لما ذهبتَ نحو جيش السامشابتكا، بذل المعلم دروﻧا جهدًا شديدًا في المعركة ضدي.
7.73.2
व्यूढानीकं ततो द्रोणं यतमानं महामृधे ।
प्रतिव्यूह्य सहानीकाः प्रत्यरुध्म वयं बलात् ॥ ७.७३.२ ॥
ثم رتّبنا جيشنا في تشكيل، وواجهنا دروﻧا الذي كان يجتهد في المعركة العظيمة، مع قواتنا في تشكيل مضاد، بالقوة.
7.73.3
स वार्यमाणो रथिभिर्मयि चापि सुरक्षिते ।
अस्मानभिजगामाशु पीडयन्निशितैः शरैः ॥ ७.७३.३ ॥
وعلى الرغم من أنه كان يُصَدّ من قِبَل الفرسان ومحمياً جيداً مني، تقدّم بسرعة نحونا يُنكّل بنا بالسهام الحادة.
7.73.4
ते पीड्यमाना द्रोणेन द्रोणानीकं न शक्नुमः ।
प्रतिवीक्षितुमप्याजौ भेत्तुं तत्कुत एव तु ॥ ७.७३.४ ॥
ونحن نُعذَّب على يد دروﻧا، لم نستطع حتى النظر بثبات إلى جيش دروﻧا في المعركة، فكيف بأن نخترقه.
7.73.5
ततस्तमप्रतिरथमहं सौभद्रमब्रवम् ।
द्रोणानीकमिदं भिन्द्धि द्वारं सञ्जनयस्व नः ॥ ७.७३.५ ॥
ثم قلتُ لذلك الفارس الذي لا نظير له، ابن سوبهدرا: «اخترق جيش دروﻧا هذا، وافتح لنا بابًا.»
7.73.6
स तथा चोदितोऽस्माभिः सदश्व इव वीर्यवान् ।
असह्यमपि तं भारं वोढुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७३.६ ॥
وقد حثّه علينا هكذا، فكان شجاعًا كالفرس الأصيل، فأخذ يتحمّل ذلك العبء الذي لا يُطاق.
7.73.7
स तवास्त्रोपदेशेन वीर्येण च समन्वितः ।
प्राविशत्तद्बलं बालः सुपर्ण इव सागरम् ॥ ७.७३.७ ॥
دخل ذلك الفتى، المتسلح بتعليم السلاح والبأس، ذلك الجيش كما يدخل سوباrna المحيط.
7.73.8
तेऽनुयाता वयं वीरं सात्वतीपुत्रमाहवे ।
प्रवेष्टुकामास्तेनैव येन स प्राविशच्चमूम् ॥ ७.७३.८ ॥
تبعنا ذلك البطل، ابن ساتفاتي، في المعركة، راغبين في الدخول من الطريق نفسه الذي دخل منه الجيش.
7.73.9
ततः सैन्धवको राजा क्षुद्रस्तात जयद्रथः ।
वरदानेन रुद्रस्य सर्वान्नः समवारयत् ॥ ७.७३.९ ॥
فمنع ملك السند، الوضيع جايادراثا، يا عزيزي، جميعنا بنعمة رودرا.
7.73.10
ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणिः कौसल्य एव च ।
कृतवर्मा च सौभद्रं षड्रथाः पर्यवारयन् ॥ ७.७३.१० ॥
فأحاط به دروناه وكريبا وكارنا وابن دروناه والكوسالي وكريتافارمان، هؤلاء الستة من فرسان العربات، بابن سوبهادرا.
7.73.11
परिवार्य तु तैः सर्वैर्युधि बालो महारथैः ।
यतमानः परं शक्त्या बहुभिर्विरथीकृतः ॥ ७.७३.११ ॥
وقد أحاط به جميع أولئك الفرسان العظام في المعركة، فسُلب الفتى عربته من قبل كثيرين، وهو يجاهد بكل طاقته.
7.73.12
ततो दौःशासनिः क्षिप्रं तथा तैर्विरथीकृतम् ।
संशयं परमं प्राप्तं पदातिनमवस्थितम्।
गदाहस्तोऽभ्ययात्तूर्णं जिघांसुरपराजितम् ॥ ७.७३.१२ ॥
فانقضّ عليه ابن دوشاسانا سريعًا، راغبًا في قتل الفتى الذي لا يُقهر، وقد سُلبت عربته وهو واقف على قدميه في خطر عظيم، ممسكًا بالعصا الثقيلة في يده.
7.73.13
गदिनं त्वथ तं दृष्ट्वा वासवस्यात्मजात्मजः ।
स जग्राह गदां वीरो गदायुद्धविशारदः ॥ ७.७३.१३ ॥
ولما رأى ذلك الرجل حامل الهراوة، أخذ البطل، ابن حفيد فاسافا (إندرا)، هراوته؛ وكان بارعًا في قتال الهراوة.
7.73.14
गदामण्डलमार्गस्थौ सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ।
तौ सम्प्रजग्मतुर्वीरावन्योन्यस्यान्तरैषणौ ॥ ७.७३.१४ ॥
وقف البطلان على مسارات الهراوة الدائرية، وتقدما أحدهما نحو الآخر يبحثان عن ثغرة، وكل المحاربين ينظرون.
7.73.15
तावन्योन्यं गदाग्राभ्यां ताडितौ युद्धदुर्मदौ ।
इन्द्रध्वजाविवोत्सृष्टौ गतसत्वौ महींगतौ ॥ ७.७३.१५ ॥
وقد أسكرهما هياج القتال، فضرب أحدهما الآخر بأطراف هراويهما، فسقطا كرايتي إندرا، بلا حياة، إلى الأرض.
7.73.16
दौःशासनिरथोत्थाय कुरूणां कीर्तिवर्धनः ।
उत्तिष्ठमानं सौभद्रं गदया मूर्ध्न्यताडयत् ॥ ७.७३.१६ ॥
نهض ابن دوحشاسانا، رافع مجد الكورو، وضرب بهراوته رأس سوبهادرا (أبهيمانيو) وهو ينهض مرة أخرى.
7.73.17
गदावेगेन महता व्यायामेन च मोहितः ।
विमना न्यपतद्भूमौ सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.७३.१७ ॥
وقد أذهله القوة العظيمة للهراوة والجهد، فسقط سوبهادرا قاتل الأبطال الأعداء مدهوشًا إلى الأرض.
7.73.18
स तु हत्वा सहस्राणि द्विपाश्वरथपत्तिनाम् ।
राजपुत्रशतं चाग्र्यं वीरांश्चालक्षितान्बहून् ॥ ७.७३.१८ ॥
وبعد أن قتل آلاف الفيلة والخيل والعربات والجنود المشاة، قتل أيضًا أفضل مائة من الأمراء وكثيرًا من الأبطال الذين لم يُرَوا.
7.73.19
बृहद्बलं च राजानं स्वर्गेण समयोजयत् ।
गतः सुकृतिनां लोकान्ये च स्वर्गजितां शुभाः ॥ ७.७३.१९ ॥
وأرسل أيضًا الملك بريهادبالا إلى السماء، وذهب هو إلى العوالم المباركة للصالحين والذين فازوا بالسماء.
7.73.20
अदीनस्त्रासयञ्छत्रून्नन्दयित्वा च बान्धवान् ।
असकृन्नाम विश्राव्य पितॄणां मातुलस्य च ॥ ७.७३.२० ॥
غير هيّاب، يبعث الرعب في الأعداء ويسرّ الأقارب، فجعل اسم آبائه وخاله يُذاع مرارًا وتكرارًا.
7.73.21
वीरो दिष्टान्तमापन्नः शोचयन्वान्धवान्बहून् ।
ततः स्म शोकसन्तप्ता भवताऽद्य समेयुषः ॥ ७.७३.२१ ॥
وصل البطل إلى النهاية التي قدّرها القدر، وترك كثيرًا من الأقارب في الحزن؛ لذلك نحن الذين التقينا بك اليوم قد أنهكنا الحزن.
7.73.22
एतावदेव निर्वृत्तमस्माकं शोकवर्धनम् ।
स चैवं पुरुषव्याघ्रः स्वर्गलोकमवाप्तवान् ॥ ७.७३.२२ ॥
لم يحدث لنا إلا هذا القدر، وهو يزيد الحزن؛ وهكذا بلغ ذلك النمر بين الرجال العالم السماوي.
7.73.23
ततोऽर्जुनो वचः श्रुत्वा धर्मराजेन भाषितम् ।
हा पुत्र इति निःश्वस्य व्यथितो न्यपतद्भुवि ॥ ७.७३.२३ ॥
فلما سمع أرجونا الكلمات التي نطق بها ملك الدارما، تنهد قائلًا: «آه يا بني!» وسقط على الأرض مكلومًا.
7.73.24
विषण्णवदनाः सर्वे परिवार्य धनञ्जयम् ।
नेत्रैरनिमिषैर्दीनाः प्रत्यवैक्षन्परस्परम् ॥ ७.७३.२४ ॥
وقد أحاط الجميع بدهنجاي بوجوه كئيبة، وتطلعوا إلى بعضهم بعضًا بعيون لا ترمش في ذلّ وحزن.
7.73.25
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां वासविः क्रोधमूर्च्छितः ।
कम्पमानो ज्वरेणेव निःश्वसंश्च मुहुर्मुहुः ॥ ७.७३.२५ ॥
ثم استعاد وعيه فاسافا (أرجونا)، مغمورًا بالغضب، يرتعش كأنه محموم، يتنفس الصعداء مرارًا وتكرارًا.
7.73.26
पाणिं पाणौ विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च ।
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा क्रोधसंरक्तलोचनः।
उन्मत्त इव विप्रेक्षन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.७३.२६ ॥
ضاغطًا يدًا على يد، صارًّا بأسنانه، عاقدًا حاجبيه في ثلاثة تجاعيد، وعيناه محمرتان من الغضب، ينظر حوله كالمجنون، ثم تكلم بهذه الكلمات.
7.73.27
सत्यं वः प्रतिजानामि श्वोऽस्मि हन्ताऽजयद्रथम् ।
न चेद्वधभयाद्भीतो धार्तराष्ट्रान्प्रहास्यति ॥ ७.७३.२७ ॥
أعاهدكم حقًا: غدًا سأقتل جايادراثا، إلا إذا خاف من الموت فتخلى عن أبناء دهريتراشترا.
7.73.28
न चास्माञ्शरणं गच्छेत्कृष्णं वा पुरुषोत्तमम् ।
भवन्तं वा महाराज श्वोऽस्मि हन्ता जयद्रथम् ॥ ७.७३.२८ ॥
وإن لم يلجأ إلينا، ولا إلى كريشنا أفضل الرجال، ولا إليكم أيها الملك العظيم، فغدًا سأقتل جايادراثا.
7.73.29
धार्तराष्ट्रप्रियकरं मयि विस्मृतसौहृदम् ।
पापं बालवधे हेतुं श्वोऽस्मि हन्ता जयद्रथम् ॥ ७.७३.२९ ॥
جايادراثا الذي يفعل ما يسر أبناء دهريتراشترا، الذي نسي الصداقة لي، السبب الآثم في قتل الفتى — غدًا سأقتله.
7.73.30
रक्षमाणाश्च तं सङ्ख्ये ये मां योत्स्यन्ति केचन ।
अपि द्रोणकृपौ राजञ्छादयिष्यामि ताञ्छरैः ॥ ७.७३.३० ॥
ومن يقاتلني في المعركة حماية له، حتى دروناً وكريبا أيها الملك، سأغطيهم بالسهام.
7.73.31
यद्येतदेवं सङ्ग्रामे न कुर्यां पुरुषर्षभाः ।
मा स्म पुण्यकृतां लोकान्प्राप्नुयां शूरसम्मतान् ॥ ७.७३.३१ ॥
يا ثيران الرجال، إن لم أفعل ذلك في الحرب، فلا أنال عوالم أهل الفضل التي يرتضيها الأبطال.
7.73.32
ये लोका मातृहन्तॄणां ये चापि पितृघातिनाम् ।
गुरुदारगतानां ये पिशुनानां च ये सदा ॥ ७.७३.३२ ॥
عوالم قاتلي الأمهات، وعوالم قاتلي الآباء، ومن ذهبوا إلى زوجة المعلم، وعوالم النمامين دائماً،
7.73.33
साधूनसूयतां ये च ये चापि परिवादिनाम् ।
ये च निक्षेपहन्तॄणां ये च विश्वासघातिनाम् ॥ ७.७३.३३ ॥
عوالم الحاسدين للأخيار، والمفترين، ومُتلفي الأمانات، ومُخلّي العهد،
7.73.34
भुक्तपूर्वां स्त्रियं ये च निन्दतामघशंसिनाम् ।
ब्रह्मघ्नानां च ये लोका ये च गोघातिनामपि ॥ ७.७३.३४ ॥
عوالم من تمتّع بامرأة قبلاً، والذامّين والمتكلّمين بالسوء، وقاتلي البراهمة، وكذلك عوالم قاتلي الأبقار،
7.73.35
पायसं वा यवान्नं वा शाकं कृसरमेव वा ।
संयावापूपमांसानि ये च लोका वृथाश्नताम्।
तानन्हायाधिगच्छेयं न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.३५ ॥
عوالم من يأكلون عبثاً الأرز بالحليب، وطعام الشعير، والخضار، والكِرسَرا، والعجين الحلو، والكعك، واللحم — فلأنال تلك العوالم إن لم أقتل جayadratha.
7.73.36
वेदाध्यायिनमत्यर्थं संशितं वा द्विजोत्तमम् ।
अवमन्यमानो यान्याति वृद्धान्साधून्गुरूंस्तथा ॥ ७.७३.३६ ॥
العوالم التي يذهب إليها من يحتقر دارس الفيدا أو الدويجا البارع الفطن أو الأفضل، ويحتقر كذلك الشيوخ والأخيار والمعلمين،
7.73.37
स्पृशतो ब्राह्मणं गां च पादेनाग्निं च या भवेत् ।
याऽप्सु श्लेष्म पुरीषं च मूत्रं वा मुञ्चतां गतिः।
तां गच्छेयं गतिं कष्टां न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.३७ ॥
ليتني أبلغ تلك الغاية الشاقة التي ينالها من يمس البراهمي أو البقرة أو النار بقدمه، ومن يلقي البصاق أو البراز أو البول في الماء، إن لم أقتل جayadratha.
7.73.38
नग्नस्य स्नायमानस्य या च वन्ध्याऽतिथेर्गतिः ।
उत्कोचिनां मृषोक्तीनां वञ्चकानां च या गतिः ॥ ७.७३.३८ ॥
مصير من يغتسل عارياً، ومن يكون عقيماً تجاه الضيف، ومصير المرتشين والكاذبين والمحتالين.
7.73.39
आत्मापहारिणां या च या च मिथ्याभिशंसिनाम् ।
भृत्यैः सन्दृश्यमानानां पुत्रदाराश्रितैस्तथा ॥ ७.७३.३९ ॥
مصير من يسرق نفسه ومن يطلق التهم الكاذبة، وكذلك مصير من يحتقره خدمه ويعتمد على أبنائه وزوجاته.
7.73.40
असंविभज्य क्षुद्राणां या गतिर्मिष्टमश्नताम् ।
तां गच्छेयं गतिं घोरां न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.४० ॥
ليتني أبلغ ذلك المصير الرهيب للأدنياء الذين يأكلون الحلوى دون أن يقتسموها، إن لم أقتل جayadratha.
7.73.41
संश्रितं चापि यस्त्यक्त्वा साधुं तद्वचने रतम् ।
न बिभर्ति नृसंसात्मा निन्दते चोपकारिणम् ॥ ७.७३.४१ ॥
من يترك من يعتمد عليه والرجل الصالح المتفاني في كلامه، فلا يعيلهما بقلب قاسٍ، ويذم من أحسن إليه.
7.73.42
अर्हते प्रातिवेश्याय श्राद्धं यो न ददाति च ।
अनर्हेभ्यश्च यो दद्याद्वृषलीपतये तथा ॥ ७.७३.४२ ॥
من لا يقدم الشرادّا لجاره المستحق، ويقدمه لغير المستحقين، وكذلك لزوج المرأة الشودرا.
7.73.43
मद्यपो भिन्नमर्यादः कृतघ्नो भर्तृनिन्दकः ।
तेषां गतिमियां क्षिप्रं न चेद्धान्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.४३ ॥
شارب الخمر، ومن تجاوز حدود الأدب، والجاحد للجميل، ومن يذم سيده — سأوصلهم سريعًا إلى ذلك المصير، إن لم أقتل جayadratha.
7.73.44
भुञ्जानानां तु सव्येन उत्सङ्गे चापि खादताम् ।
पालाशमासनं चैव तिन्दुकैर्दन्तधावनम् ॥ ७.७३.४४ ॥
من يأكلون بيدهم اليسرى والطعام في حجورهم، ومن يمضغون وهم يأكلون؛ ومن يجلسون على مقعد من خشب البالاشا، ومن ينظفون أسنانهم بعود التينديكا.
7.73.45
ये चावर्जयतां लोकाः स्वपतां च तथोषसि ।
शीतभीताश्च ये विप्रा रणभीताश्च क्षत्रियाः ॥ ७.७३.४५ ॥
عوالم من يعرضون، ومن ينامون عند الفجر؛ وعوالم البراهمة الخائفين من البرد، والكشاتريا الخائفين من القتال.
7.73.46
एककूपोदकग्रामे वेदध्वनिविवर्जिते ।
षण्मासं तत्र वसतां तथा शास्त्रं विनिन्दताम् ॥ ७.७३.४६ ॥
عالم من يقيمون ستة أشهر في قرية ليس فيها إلا بئر واحدة ولا صوت للفيدا، ومن يذمون الشاسترا.
7.73.47
दिवामैथुनिनां चापि दिवसेषु च शेरते ।
अगारदाहिनां चैव गरदानां च ये मताः ॥ ७.७३.४७ ॥
من يقيمون العلاقة الزوجية نهارًا وينامون في النهار؛ ومن يُعدّون من محرقي البيوت ومسممي الناس.
7.73.48
अग्न्यातिथ्यविहीनाश्च गोपानेषु च विघ्नदाः ।
रजस्वलां सेवयन्तः कन्यां शुल्केन दायिनः ॥ ७.७३.४८ ॥
من يفتقرون إلى طقوس النار والضيافة، ومن يعوقون الرعاة؛ ومن يقاربون امرأة في حيضها، ومن يزوجون الفتاة مقابل مهر.
7.73.49
या च वै बहुयाजिनां ब्राह्मणानां श्ववृत्तिनाम् ।
आस्यमैथुनिकानां च ये दिवामैथुने रताः ॥ ७.७३.४९ ॥
أيًّا كان مصير البراهمة الذين يقدّمون القرابين الكثيرة، والذين يعيشون عيشة الكلاب، والمنغمسين في المعاشرة بالفم، والذين يلتذّون بالجماع نهارًا،
7.73.50
ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुत्य यो वै लोभाद्ददाति न ।
तेषां गतिं गमिष्यामि श्वो न हन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.५० ॥
المصير الذي يلقاه من وعد برهمانيًّا ثم لم يُعطِه طمعًا، سألقاه أنا إن لم أقتل جَيَدْرَثَ غدًا.
7.73.51
धर्मादपेता ये चान्ये मया नात्रानुकीर्तिताः ।
ये चानुकीर्तितास्तेषां गतिं क्षिप्रमवाप्नुयाम् ॥ ७.७३.५१ ॥
وغيرهم ممن انحرفوا عن الدارما، ممن لم أذكرهم هنا، والذين ذكرتهم — فلأنال سريعًا مصيرهم.
7.73.52
यदि व्युष्टामिमां रात्रिं श्वो न हन्यां जयद्रथम् ।
इमां चाप्यपरां भूयः प्रतिज्ञां मे निबोधत ॥ ७.७३.५२ ॥
إن لم أقتل جَيَدْرَثَ غدًا بعد انقضاء هذه الليلة، فاسمعوا عهدي الآخر أيضًا.
7.73.53
यद्यस्मिन्न हत्ते पापे सूर्योऽस्तमुपयास्यति ।
इहैव सम्प्रवेष्टाऽहं ज्वलितं जातवेदसम् ॥ ७.७३.५३ ॥
إن غابت الشمس قبل أن يُقتل هذا الآثم، فسأدخل هنا بعينه في النار المتّقدة.
7.73.54
असुरसुरमनुष्याः पक्षिणो वोरगा वा ।
पितृरजनिचरा वा ब्रह्मदेवर्षयो वा।
चरमचरमपीदं यत्परं चापि तस्मा… ।
त्तदपि मम रिपुं तं रक्षितुं नैव शक्ताः ॥ ७.७३.५४ ॥
الأسورا والآلهة والبشر، والطيور والثعابين، وأرواح الأجداد والشياطين الليلية، وبرهما والآلهة والحكماء، والمتحرك وغير المتحرك، وحتى الأعلى — فلن يستطيع أيٌّ منهم حماية ذلك العدو لي.
7.73.55
यदि विशति रसातलं तदग्र्यं ।
वियदपि देवपुरं दितेः पुरं वा।
तदपि शरशतैरहं प्रभाते ।
भृशमभिमन्युरिपोः शिरोऽभिहर्ता ॥ ७.७३.५५ ॥
حتى لو دخل العالم السفلي أو السماء أو مدينة الآلهة أو مدينة ديتي، فسأقطع عند الفجر بمئات السهام رأس عدو أبهيمانيو لا محالة.
7.73.56
एवमुक्त्वा विचिक्षेप गाण्डीवं सव्यदक्षिणम् ।
तस्य सर्वमतिक्रम्य धनुःशब्दोऽस्पृशद्दिवम् ॥ ७.७३.५६ ॥
قال ذلك، ثم هزّ الغاندِيفا بيده اليسرى واليمنى؛ فتجاوز صوت ذلك القوس كل شيء ولامس السماء.
7.73.57
अर्जुनेन प्रतिज्ञाते पाञ्चजन्यं जनार्दनः ।
प्रदध्मौ तत्र सङ्क्रुद्धो देवदत्तं च फल्गुनः ॥ ७.७३.५७ ॥
لما أتمّ أرجونا عهده، نفخ جانارداناً في صدفة بانشاجانيا وهو مغضب، ونفخ فالغونا في ديفاداتّا.
7.73.58
स पाञ्चजन्योऽच्युतवक्त्रवायुना ।
भृशं सुपूर्णोदरनिःसृतध्वनिः।
जगत्सपातालवियद्दिगीश्वरं ।
प्रकम्पयामास युगात्यये यथा ॥ ७.७३.५८ ॥
فزلزلت تلك الصدفة بانشاجانيا، بصوتها الصادر من بطنها الممتلئ بنفس فم أتشيوتا، العالم بقوة مع العالم السفلي والسماء وحماة الجهات، كما في نهاية العصر.
7.73.59
ततो वादित्रघोषाश्च प्रादुरासन्सहस्रशः ।
सिंहनादश्च पाण्डूनां प्रतिज्ञाते महात्मना ॥ ७.७३.५९ ॥
ثم، لما أتمّ العظيم عهده، ارتفعت آلاف أصوات الآلات الموسيقية، وزأر أبناء باندو كزئير الأسد.
7.73.60
प्रानृत्यदिव गाण्डीवं शरास्तूणीगता मुदा ।
निराक्रामन्निव तदा स्वयमेव मृधैषिणः ॥ ७.७३.६० ॥
كأنّ الغاندِيفا يرقص فرحاً، وكأنّ السهام في الكنائن، راغبةً في القتال، تخرج من تلقاء نفسها.
7.73.61
भीमसेनः सुसंहृष्टः प्रत्यभाषत भारत ।
धनञ्जयमभिप्रेक्ष्य हर्षगद्गदया गिरा ॥ ७.७३.६१ ॥
يا بهاراتا! نظر بهيماسينا، وقد امتلأ سرورًا، إلى دهنانجايا وأجاب بصوت متهدج من الفرح.
7.73.62
प्रतिज्ञोद्भवशब्देन कृष्णशङ्खस्वनेन च ।
निहतो धार्तराष्ट्रोऽयं सानुबन्धः सुयोधनः ॥ ७.७३.६२ ॥
بصوت الوعد المنبعث ونفير صدفة كريشنا، قُتل هذا ابن دهريتاراشترا سويودهانا مع أتباعه.
7.73.63
अथ मृदिततमाग्र्यदाममाल्यं ।
तव सुतशोकमयं च रोषजातम्।
व्यपनुदति महाप्रभावसेन… ।
न्नरवर वाक्यमिदं महार्थमिष्टम् ॥ ७.७३.६३ ॥
ثم إنه، وقد سُحقت أفضل أكاليله الزهرية، يبدّد الجيش عظيم القوة المولود من حزنك على أبنائك ومن الغضب… يا خير الرجال، هذه كلمات محبوبة ذات معنى عظيم.
7.73.64
अथ शङ्ख्यैश्च भेरीभिः पणवैः सैनिकास्तथा ।
ससूतमागधा जिष्णुं स्तुतिभिः समपूजयन् ॥ ७.७३.६४ ॥
ثم كرّم الجنود، بالصدفات والطبول والدفوف، مع السائقين والمداحين، المنتصرَ أرجونا كل التكريم بالمدائح.
7.73.65
तदा भीमं बलं सर्वे तेन नादेन मोहितम् ।
तावकं तन्महाराज विषण्णं समपद्यत ॥ ७.७३.६५ ॥
أيها الملك العظيم! عندئذ، وقد أذهل جيشَك كلَّه ذلك الصوت الرهيب، أصابه الكَمَد.