Mahābhārata · Adhyāya 7.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.73.1
त्वयि याते महाबाहो संशप्तकबलं प्रति ।
प्रयत्नमकरोत्तीव्रमाचार्यो प्रहणे मम ॥ ७.७३.१ ॥
O Starkarmiger, als du gegen das Heer der Saṃśaptakas zogst, unternahm der Lehrer Droṇa im Kampf gegen mich eine heftige Anstrengung.
7.73.2
व्यूढानीकं ततो द्रोणं यतमानं महामृधे ।
प्रतिव्यूह्य सहानीकाः प्रत्यरुध्म वयं बलात् ॥ ७.७३.२ ॥
Dann stellten wir unser Heer in Formation auf und hielten Droṇa, der im großen Kampf rang, mit Gewalt entgegen, unsere Truppen in Gegenaufstellung.
7.73.3
स वार्यमाणो रथिभिर्मयि चापि सुरक्षिते ।
अस्मानभिजगामाशु पीडयन्निशितैः शरैः ॥ ७.७३.३ ॥
Obwohl von den Wagenkämpfern aufgehalten und von mir gut geschützt, rückte er schnell gegen uns vor und quälte uns mit scharfen Pfeilen.
7.73.4
ते पीड्यमाना द्रोणेन द्रोणानीकं न शक्नुमः ।
प्रतिवीक्षितुमप्याजौ भेत्तुं तत्कुत एव तु ॥ ७.७३.४ ॥
Von Droṇa bedrängt, konnten wir im Kampf nicht einmal das Heer Droṇas genau ansehen, geschweige denn es durchbrechen.
7.73.5
ततस्तमप्रतिरथमहं सौभद्रमब्रवम् ।
द्रोणानीकमिदं भिन्द्धि द्वारं सञ्जनयस्व नः ॥ ७.७३.५ ॥
Da sagte ich zu jenem unvergleichlichen Wagenkämpfer, dem Sohn der Subhadrā: 'Durchbrich dieses Heer Droṇas und schaffe uns ein Tor.'
7.73.6
स तथा चोदितोऽस्माभिः सदश्व इव वीर्यवान् ।
असह्यमपि तं भारं वोढुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७३.६ ॥
So von uns angetrieben, machte er sich, mächtig wie ein edles Pferd, daran, selbst jene unerträgliche Last zu tragen.
7.73.7
स तवास्त्रोपदेशेन वीर्येण च समन्वितः ।
प्राविशत्तद्बलं बालः सुपर्ण इव सागरम् ॥ ७.७३.७ ॥
Mit Waffenunterweisung und Tapferkeit ausgestattet, drang jener Knabe in jenes Heer ein wie Suparṇa in das Meer.
7.73.8
तेऽनुयाता वयं वीरं सात्वतीपुत्रमाहवे ।
प्रवेष्टुकामास्तेनैव येन स प्राविशच्चमूम् ॥ ७.७३.८ ॥
Wir folgten jenem Helden, dem Sohn der Sātvatī, im Kampf, begierig, auf demselben Weg einzudringen, auf dem er in das Heer eingedrungen war.
7.73.9
ततः सैन्धवको राजा क्षुद्रस्तात जयद्रथः ।
वरदानेन रुद्रस्य सर्वान्नः समवारयत् ॥ ७.७३.९ ॥
Da hielt uns alle der König der Sindhu, der niederträchtige Jayadratha, mein Lieber, durch die Gabe Rudras auf.
7.73.10
ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणिः कौसल्य एव च ।
कृतवर्मा च सौभद्रं षड्रथाः पर्यवारयन् ॥ ७.७३.१० ॥
Da umringten Droṇa, Kṛpa, Karṇa, Droṇas Sohn, der Kauśalya und Kṛtavarman — diese sechs Wagenkämpfer — den Sohn der Subhadrā.
7.73.11
परिवार्य तु तैः सर्वैर्युधि बालो महारथैः ।
यतमानः परं शक्त्या बहुभिर्विरथीकृतः ॥ ७.७३.११ ॥
Von all diesen großen Wagenkämpfern im Kampf umringt, wurde der Knabe, der mit aller Kraft kämpfte, von vielen seines Wagens beraubt.
7.73.12
ततो दौःशासनिः क्षिप्रं तथा तैर्विरथीकृतम् ।
संशयं परमं प्राप्तं पदातिनमवस्थितम्।
गदाहस्तोऽभ्ययात्तूर्णं जिघांसुरपराजितम् ॥ ७.७३.१२ ॥
Da stürzte Duḥśāsanas Sohn, begierig, den unbesiegten Knaben zu töten, der von ihnen seines Wagens beraubt, zu Fuß in höchster Gefahr stand, mit der Keule in der Hand rasch auf ihn los.
7.73.13
गदिनं त्वथ तं दृष्ट्वा वासवस्यात्मजात्मजः ।
स जग्राह गदां वीरो गदायुद्धविशारदः ॥ ७.७३.१३ ॥
Als er ihn mit der Keule sah, ergriff der Held, der Sohn des Enkels Vāsavas (Indra), seine Keule; er war erfahren im Keulenkampf.
7.73.14
गदामण्डलमार्गस्थौ सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ।
तौ सम्प्रजग्मतुर्वीरावन्योन्यस्यान्तरैषणौ ॥ ७.७३.१४ ॥
Die beiden Helden, auf den kreisförmigen Bahnen der Keule stehend, rückten einander entgegen und suchten eine Blöße, während alle Krieger zusahen.
7.73.15
तावन्योन्यं गदाग्राभ्यां ताडितौ युद्धदुर्मदौ ।
इन्द्रध्वजाविवोत्सृष्टौ गतसत्वौ महींगतौ ॥ ७.७३.१५ ॥
Vom Kampfesrausch betört, schlugen sie einander mit den Spitzen ihrer Keulen; wie Indras Banner niedergeworfen, fielen sie leblos zur Erde.
7.73.16
दौःशासनिरथोत्थाय कुरूणां कीर्तिवर्धनः ।
उत्तिष्ठमानं सौभद्रं गदया मूर्ध्न्यताडयत् ॥ ७.७३.१६ ॥
Der Sohn Duḥśāsanas, der den Ruhm der Kurus mehrte, erhob sich und schlug mit seiner Keule auf den Kopf Saubhadras (Abhimanyus), der sich wieder erhob.
7.73.17
गदावेगेन महता व्यायामेन च मोहितः ।
विमना न्यपतद्भूमौ सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.७३.१७ ॥
Vom gewaltigen Schwung der Keule und der Anstrengung betäubt, fiel Saubhadra, der Töter feindlicher Helden, verwirrt zu Boden.
7.73.18
स तु हत्वा सहस्राणि द्विपाश्वरथपत्तिनाम् ।
राजपुत्रशतं चाग्र्यं वीरांश्चालक्षितान्बहून् ॥ ७.७३.१८ ॥
Nachdem er Tausende von Elefanten, Pferden, Wagen und Fußsoldaten erschlagen hatte, tötete er auch die hundert vornehmsten Prinzen und viele Helden, die nicht zu sehen waren.
7.73.19
बृहद्बलं च राजानं स्वर्गेण समयोजयत् ।
गतः सुकृतिनां लोकान्ये च स्वर्गजितां शुभाः ॥ ७.७३.१९ ॥
Auch König Bṛhadbala schickte er in den Himmel, und er ging zu den glücklichen Welten der Gerechten und jener, die den Himmel gewonnen haben.
7.73.20
अदीनस्त्रासयञ्छत्रून्नन्दयित्वा च बान्धवान् ।
असकृन्नाम विश्राव्य पितॄणां मातुलस्य च ॥ ७.७३.२० ॥
Unerschrocken, den Feinden Schrecken einflößend und die Verwandten erfreuend, machte er den Namen seiner Väter und seines mütterlichen Onkels immer wieder berühmt.
7.73.21
वीरो दिष्टान्तमापन्नः शोचयन्वान्धवान्बहून् ।
ततः स्म शोकसन्तप्ता भवताऽद्य समेयुषः ॥ ७.७३.२१ ॥
Der Held erreichte das vom Schicksal bestimmte Ende und ließ viele Verwandte in Trauer zurück; darum sind wir, die wir dich heute treffen, von Kummer gequält.
7.73.22
एतावदेव निर्वृत्तमस्माकं शोकवर्धनम् ।
स चैवं पुरुषव्याघ्रः स्वर्गलोकमवाप्तवान् ॥ ७.७३.२२ ॥
Nur dies ist uns geschehen, und es vermehrt unseren Kummer; so hat der Tiger unter den Männern die Himmelswelt erreicht.
7.73.23
ततोऽर्जुनो वचः श्रुत्वा धर्मराजेन भाषितम् ।
हा पुत्र इति निःश्वस्य व्यथितो न्यपतद्भुवि ॥ ७.७३.२३ ॥
Als Arjuna die Worte des Dharma-Königs hörte, seufzte er und sprach: »Ach, mein Sohn!«, und, betrübt, fiel er zu Boden.
7.73.24
विषण्णवदनाः सर्वे परिवार्य धनञ्जयम् ।
नेत्रैरनिमिषैर्दीनाः प्रत्यवैक्षन्परस्परम् ॥ ७.७३.२४ ॥
Mit betrübten Gesichtern umringten sie alle Dhanañjaya und sahen sich, elend, mit unbewegten Augen gegenseitig an.
7.73.25
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां वासविः क्रोधमूर्च्छितः ।
कम्पमानो ज्वरेणेव निःश्वसंश्च मुहुर्मुहुः ॥ ७.७३.२५ ॥
Dann, wieder zu sich gekommen, zitterte Vāsava (Arjuna), von Zorn übermannt, wie im Fieber und seufzte immer wieder tief auf.
7.73.26
पाणिं पाणौ विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च ।
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा क्रोधसंरक्तलोचनः।
उन्मत्त इव विप्रेक्षन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.७३.२६ ॥
Die Hand auf die Hand pressend, mit den Zähnen knirschend, die Stirn in drei Falten gezogen, mit zornroten Augen, sich wie ein Wahnsinniger umblickend, sprach er diese Worte.
7.73.27
सत्यं वः प्रतिजानामि श्वोऽस्मि हन्ताऽजयद्रथम् ।
न चेद्वधभयाद्भीतो धार्तराष्ट्रान्प्रहास्यति ॥ ७.७३.२७ ॥
Ich gelobe euch wahrhaftig: Morgen werde ich Jayadratha erschlagen, es sei denn, er verlässt aus Furcht vor dem Tod die Söhne Dhṛtarāṣṭras.
7.73.28
न चास्माञ्शरणं गच्छेत्कृष्णं वा पुरुषोत्तमम् ।
भवन्तं वा महाराज श्वोऽस्मि हन्ता जयद्रथम् ॥ ७.७३.२८ ॥
Und wenn er nicht bei uns, nicht bei Kṛṣṇa, dem besten der Männer, oder bei Euch, o großer König, Zuflucht sucht, werde ich Jayadratha morgen erschlagen.
7.73.29
धार्तराष्ट्रप्रियकरं मयि विस्मृतसौहृदम् ।
पापं बालवधे हेतुं श्वोऽस्मि हन्ता जयद्रथम् ॥ ७.७३.२९ ॥
Jayadratha, der den Söhnen Dhṛtarāṣṭras zu Gefallen ist, der die Freundschaft zu mir vergessen hat, die sündhafte Ursache des Todes des Knaben — ihn werde ich morgen erschlagen.
7.73.30
रक्षमाणाश्च तं सङ्ख्ये ये मां योत्स्यन्ति केचन ।
अपि द्रोणकृपौ राजञ्छादयिष्यामि ताञ्छरैः ॥ ७.७३.३० ॥
Und wer ihn beschützend im Kampf gegen mich kämpft — selbst Droṇa und Kṛpa, o König — die werde ich mit Pfeilen bedecken.
7.73.31
यद्येतदेवं सङ्ग्रामे न कुर्यां पुरुषर्षभाः ।
मा स्म पुण्यकृतां लोकान्प्राप्नुयां शूरसम्मतान् ॥ ७.७३.३१ ॥
O Stiere unter den Menschen, wenn ich dies im Kampf nicht tue, möge ich nicht die von Helden gebilligten Welten der Tugendhaften erlangen.
7.73.32
ये लोका मातृहन्तॄणां ये चापि पितृघातिनाम् ।
गुरुदारगतानां ये पिशुनानां च ये सदा ॥ ७.७३.३२ ॥
die Welten der Muttermörder, die der Vatermörder, derer, die zur Frau des Lehrers gegangen sind, und die der stets Verleumdenden,
7.73.33
साधूनसूयतां ये च ये चापि परिवादिनाम् ।
ये च निक्षेपहन्तॄणां ये च विश्वासघातिनाम् ॥ ७.७३.३३ ॥
die Welten derer, die die Guten beneiden, der Schmäher, derer, die Anvertrautes vernichten, und der Verräter des Vertrauens,
7.73.34
भुक्तपूर्वां स्त्रियं ये च निन्दतामघशंसिनाम् ।
ब्रह्मघ्नानां च ये लोका ये च गोघातिनामपि ॥ ७.७३.३४ ॥
die Welten derer, die eine Frau zuvor genossen haben, der Tadler und Übelredner, der Brahmanenmörder, und auch die Welten der Kuhmörder,
7.73.35
पायसं वा यवान्नं वा शाकं कृसरमेव वा ।
संयावापूपमांसानि ये च लोका वृथाश्नताम्।
तानन्हायाधिगच्छेयं न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.३५ ॥
Die Welten derer, die vergeblich Milchreis, Gerstenspeise, Gemüse, Kṛsara, süßen Teig, Kuchen oder Fleisch essen — diese Welten möge ich erlangen, wenn ich Jayadratha nicht erschlage.
7.73.36
वेदाध्यायिनमत्यर्थं संशितं वा द्विजोत्तमम् ।
अवमन्यमानो यान्याति वृद्धान्साधून्गुरूंस्तथा ॥ ७.७३.३६ ॥
Die Welten, zu denen geht, wer einen Veda-Schüler oder einen überaus scharfsinnigen oder vortrefflichen Zweimalgeborenen verachtet und ebenso die Alten, die Guten und die Lehrer geringschätzt,
7.73.37
स्पृशतो ब्राह्मणं गां च पादेनाग्निं च या भवेत् ।
याऽप्सु श्लेष्म पुरीषं च मूत्रं वा मुञ्चतां गतिः।
तां गच्छेयं गतिं कष्टां न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.३७ ॥
Möge ich jenes elende Schicksal erleiden, das jene trifft, die einen Brahmanen, eine Kuh oder das Feuer mit dem Fuß berühren und die Schleim, Kot oder Urin ins Wasser geben, wenn ich nicht Jayadratha töte.
7.73.38
नग्नस्य स्नायमानस्य या च वन्ध्याऽतिथेर्गतिः ।
उत्कोचिनां मृषोक्तीनां वञ्चकानां च या गतिः ॥ ७.७३.३८ ॥
Das Schicksal dessen, der nackt badet, und dessen, der sich gegenüber einem Gast unfruchtbar verhält, sowie das Schicksal der Bestechlichen, der Lügner und der Betrüger.
7.73.39
आत्मापहारिणां या च या च मिथ्याभिशंसिनाम् ।
भृत्यैः सन्दृश्यमानानां पुत्रदाराश्रितैस्तथा ॥ ७.७३.३९ ॥
Das Schicksal derer, die sich selbst berauben, und derer, die falsche Anschuldigungen erheben, ebenso das Schicksal derer, die von ihren Dienern verachtet werden und von Söhnen und Frauen abhängen.
7.73.40
असंविभज्य क्षुद्राणां या गतिर्मिष्टमश्नताम् ।
तां गच्छेयं गतिं घोरां न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.४० ॥
Möge ich jenes schreckliche Schicksal der Kleinlichen erleiden, die Süßigkeiten essen, ohne sie zu teilen, wenn ich nicht Jayadratha töte.
7.73.41
संश्रितं चापि यस्त्यक्त्वा साधुं तद्वचने रतम् ।
न बिभर्ति नृसंसात्मा निन्दते चोपकारिणम् ॥ ७.७३.४१ ॥
Wer den, der bei ihm Zuflucht sucht, und den guten Mann, der seinem Wort ergeben ist, im Stich lässt, ihn mit grausamem Herzen nicht unterhält und den Wohltäter schmäht.
7.73.42
अर्हते प्रातिवेश्याय श्राद्धं यो न ददाति च ।
अनर्हेभ्यश्च यो दद्याद्वृषलीपतये तथा ॥ ७.७३.४२ ॥
Wer dem würdigen Nachbarn das Śrāddha-Opfer nicht gibt, es den Unwürdigen gibt und ebenso dem Ehemann einer Śūdra-Frau.
7.73.43
मद्यपो भिन्नमर्यादः कृतघ्नो भर्तृनिन्दकः ।
तेषां गतिमियां क्षिप्रं न चेद्धान्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.४३ ॥
Den Trinker, den, der die Grenzen des Anstands überschreitet, den Undankbaren, den Schmäher seines Herrn — ihnen bereite ich rasch dieses Schicksal, wenn ich nicht Jayadratha erschlage.
7.73.44
भुञ्जानानां तु सव्येन उत्सङ्गे चापि खादताम् ।
पालाशमासनं चैव तिन्दुकैर्दन्तधावनम् ॥ ७.७३.४४ ॥
Von denen, die mit der linken Hand essen, das Essen im Schoß, und von denen, die beim Essen kauen; von denen, die auf einem Sitz aus Palāśa-Holz sitzen, und von denen, die sich mit einem Tinduka-Zweig die Zähne reinigen.
7.73.45
ये चावर्जयतां लोकाः स्वपतां च तथोषसि ।
शीतभीताश्च ये विप्रा रणभीताश्च क्षत्रियाः ॥ ७.७३.४५ ॥
Die Welten derer, die sich abwenden, und derer, die im Morgengrauen schlafen; der Brahmanen, die sich vor der Kälte fürchten, und der Kṣatriyas, die sich vor dem Kampf fürchten.
7.73.46
एककूपोदकग्रामे वेदध्वनिविवर्जिते ।
षण्मासं तत्र वसतां तथा शास्त्रं विनिन्दताम् ॥ ७.७३.४६ ॥
Die Welt derer, die sechs Monate in einem Dorf mit nur einem Brunnen und ohne den Klang der Veden wohnen, und derer, die die Schrift schmähen.
7.73.47
दिवामैथुनिनां चापि दिवसेषु च शेरते ।
अगारदाहिनां चैव गरदानां च ये मताः ॥ ७.७३.४७ ॥
Derer, die bei Tage Geschlechtsverkehr haben und am Tage schlafen; und derer, die als Hausbrandstifter und Giftmischer gelten.
7.73.48
अग्न्यातिथ्यविहीनाश्च गोपानेषु च विघ्नदाः ।
रजस्वलां सेवयन्तः कन्यां शुल्केन दायिनः ॥ ७.७३.४८ ॥
Derer, denen die Feuer- und Gastriten fehlen, und die den Hirten Hindernisse bereiten; derer, die mit einer menstruierenden Frau verkehren, und derer, die eine Jungfrau gegen Brautpreis hergeben.
7.73.49
या च वै बहुयाजिनां ब्राह्मणानां श्ववृत्तिनाम् ।
आस्यमैथुनिकानां च ये दिवामैथुने रताः ॥ ७.७३.४९ ॥
Welches Schicksal den Brahmanen gebührt, die viele Opfer darbringen, den hundeähnlich Lebenden, den Oral-Verkehr Treibenden und jenen, die sich am Tage der Vereinigung hingeben—
7.73.50
ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुत्य यो वै लोभाद्ददाति न ।
तेषां गतिं गमिष्यामि श्वो न हन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.५० ॥
Das Schicksal dessen, der einem Brahmanen etwas versprochen hat und es aus Gier nicht gibt, dieses Schicksal werde ich erleiden, wenn ich morgen Jayadratha nicht erschlage.
7.73.51
धर्मादपेता ये चान्ये मया नात्रानुकीर्तिताः ।
ये चानुकीर्तितास्तेषां गतिं क्षिप्रमवाप्नुयाम् ॥ ७.७३.५१ ॥
Die anderen, die vom Dharma abgefallen sind, die ich hier nicht genannt habe, und die, die ich genannt habe — mögte ich rasch ihren Pfad erreichen.
7.73.52
यदि व्युष्टामिमां रात्रिं श्वो न हन्यां जयद्रथम् ।
इमां चाप्यपरां भूयः प्रतिज्ञां मे निबोधत ॥ ७.७३.५२ ॥
Wenn ich nach dieser Nacht morgen Jayadratha nicht erschlage, so höret auch noch ein anderes meiner Gelübde.
7.73.53
यद्यस्मिन्न हत्ते पापे सूर्योऽस्तमुपयास्यति ।
इहैव सम्प्रवेष्टाऽहं ज्वलितं जातवेदसम् ॥ ७.७३.५३ ॥
Wenn die Sonne untergeht, bevor dieser Sünder erschlagen ist, so werde ich eben hier in das lodernde Feuer eingehen.
7.73.54
असुरसुरमनुष्याः पक्षिणो वोरगा वा ।
पितृरजनिचरा वा ब्रह्मदेवर्षयो वा।
चरमचरमपीदं यत्परं चापि तस्मा… ।
त्तदपि मम रिपुं तं रक्षितुं नैव शक्ताः ॥ ७.७३.५४ ॥
Asuras, Götter und Menschen, Vögel oder Schlangen, Ahnengeister und Nachtdämonen, Brahmā, die Götter und Seher, alles Bewegliche und Unbewegliche, und selbst das Höchste — keiner von ihnen wird jenen meinen Feind zu schützen vermögen.
7.73.55
यदि विशति रसातलं तदग्र्यं ।
वियदपि देवपुरं दितेः पुरं वा।
तदपि शरशतैरहं प्रभाते ।
भृशमभिमन्युरिपोः शिरोऽभिहर्ता ॥ ७.७३.५५ ॥
Selbst wenn er in die Unterwelt, in den Himmel, in die Stadt der Götter oder in die Stadt der Diti eindringt, werde ich bei Tagesanbruch mit hundert Pfeilen das Haupt des Feindes Abhimanyus gewiss abschlagen.
7.73.56
एवमुक्त्वा विचिक्षेप गाण्डीवं सव्यदक्षिणम् ।
तस्य सर्वमतिक्रम्य धनुःशब्दोऽस्पृशद्दिवम् ॥ ७.७३.५६ ॥
So gesprochen, schwang er den Gāṇḍīva mit der linken und der rechten Hand; der Ton jenes Bogens, alles überschreitend, berührte den Himmel.
7.73.57
अर्जुनेन प्रतिज्ञाते पाञ्चजन्यं जनार्दनः ।
प्रदध्मौ तत्र सङ्क्रुद्धो देवदत्तं च फल्गुनः ॥ ७.७३.५७ ॥
Als Arjuna sein Gelübde abgelegt hatte, blies Janārdana, dort erzürnt, die Muschel Pāñcajanya, und Phalguna blies Devadatta.
7.73.58
स पाञ्चजन्योऽच्युतवक्त्रवायुना ।
भृशं सुपूर्णोदरनिःसृतध्वनिः।
जगत्सपातालवियद्दिगीश्वरं ।
प्रकम्पयामास युगात्यये यथा ॥ ७.७३.५८ ॥
Jene Muschel Pāñcajanya, deren Ton aus ihrem vollen Bauch durch den Atem aus Acyutas Mund hervorbrach, ließ die Welt mit der Unterwelt, dem Himmel und den Herren der Richtungen heftig erzittern, wie am Ende eines Weltalters.
7.73.59
ततो वादित्रघोषाश्च प्रादुरासन्सहस्रशः ।
सिंहनादश्च पाण्डूनां प्रतिज्ञाते महात्मना ॥ ७.७३.५९ ॥
Dann, als der Großgesinnte sein Gelübde abgelegt hatte, erhoben sich Tausende von Klängen der Musikinstrumente und das Löwengebrüll der Pāṇḍavas.
7.73.60
प्रानृत्यदिव गाण्डीवं शरास्तूणीगता मुदा ।
निराक्रामन्निव तदा स्वयमेव मृधैषिणः ॥ ७.७३.६० ॥
Der Gāṇḍīva schien vor Freude zu tanzen, und die Pfeile in den Köchern, als begehrten sie den Kampf, schienen von selbst herauszukommen.
7.73.61
भीमसेनः सुसंहृष्टः प्रत्यभाषत भारत ।
धनञ्जयमभिप्रेक्ष्य हर्षगद्गदया गिरा ॥ ७.७३.६१ ॥
O Bhārata, hocherfreut blickte Bhīmasena auf Dhanañjaya und antwortete mit freudig bebender Stimme.
7.73.62
प्रतिज्ञोद्भवशब्देन कृष्णशङ्खस्वनेन च ।
निहतो धार्तराष्ट्रोऽयं सानुबन्धः सुयोधनः ॥ ७.७३.६२ ॥
Unter dem Klang des Gelübdes und dem Dröhnen Kṛṣṇas Muschelhorns wurde dieser Sohn Dhṛtarāṣṭras, Suyodhana, samt seinem Gefolge erschlagen.
7.73.63
अथ मृदिततमाग्र्यदाममाल्यं ।
तव सुतशोकमयं च रोषजातम्।
व्यपनुदति महाप्रभावसेन… ।
न्नरवर वाक्यमिदं महार्थमिष्टम् ॥ ७.७३.६३ ॥
Da, dessen herrlicher Blumenkranz zerdrückt war, und das Heer von großer Macht vertreibend, das aus dem Kummer um deine Söhne und aus Zorn geboren war… O bester der Männer, dies sind angenehme Worte von großer Bedeutung.
7.73.64
अथ शङ्ख्यैश्च भेरीभिः पणवैः सैनिकास्तथा ।
ससूतमागधा जिष्णुं स्तुतिभिः समपूजयन् ॥ ७.७३.६४ ॥
Da ehrten die Krieger mit Muscheln, Pauken und kleinen Trommeln, zusammen mit Wagenlenkern und Barden, den Sieger Arjuna mit Lobpreisungen in vollem Maße.
7.73.65
तदा भीमं बलं सर्वे तेन नादेन मोहितम् ।
तावकं तन्महाराज विषण्णं समपद्यत ॥ ७.७३.६५ ॥
O großer König, da wurde dein ganzes Heer, verwirrt von jenem schrecklichen Klang, niedergeschlagen.