மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.73.1
त्वयि याते महाबाहो संशप्तकबलं प्रति ।
प्रयत्नमकरोत्तीव्रमाचार्यो प्रहणे मम ॥ ७.७३.१ ॥
மகாபாஹோ, நீ சம்சப்தகப் படையை நோக்கிச் சென்றபோது, ஆசார்யர் துரோணர் என்னோடு நடந்த போரில் கடும் முயற்சி செய்தார்.
7.73.2
व्यूढानीकं ततो द्रोणं यतमानं महामृधे ।
प्रतिव्यूह्य सहानीकाः प्रत्यरुध्म वयं बलात् ॥ ७.७३.२ ॥
பின்னர் படையை வியூகமாக அமைத்து, பெரும் போரில் முயன்று கொண்டிருந்த துரோணரை நாங்கள் எங்கள் படைகளுடன் வியூகம் அமைத்து வலிமையுடன் எதிர்த்தோம்.
7.73.3
स वार्यमाणो रथिभिर्मयि चापि सुरक्षिते ।
अस्मानभिजगामाशु पीडयन्निशितैः शरैः ॥ ७.७३.३ ॥
தேர்வீரர்களால் தடுக்கப்பட்டும், நான் நன்கு காக்கப்பட்டிருந்தும், அவன் விரைவாக எங்களை நோக்கி முன்னேறி, கூரிய அம்புகளால் எங்களை வருத்தினான்.
7.73.4
ते पीड्यमाना द्रोणेन द्रोणानीकं न शक्नुमः ।
प्रतिवीक्षितुमप्याजौ भेत्तुं तत्कुत एव तु ॥ ७.७३.४ ॥
துரோணரால் துன்புறுத்தப்பட்ட நாங்கள் போரில் துரோணரின் படையை நேராகப் பார்க்கவும் இயலவில்லை; அதை பிளப்பது எப்படி முடியும்?
7.73.5
ततस्तमप्रतिरथमहं सौभद्रमब्रवम् ।
द्रोणानीकमिदं भिन्द्धि द्वारं सञ्जनयस्व नः ॥ ७.७३.५ ॥
பின்னர் அந்த ஒப்பற்ற தேர்வீரனான சௌபத்ரனிடம் நான் சொன்னேன்: 'துரோணரின் இந்தப் படையைப் பிளந்து, எங்களுக்காக ஒரு வாயிலை உண்டாக்கு.'
7.73.6
स तथा चोदितोऽस्माभिः सदश्व इव वीर्यवान् ।
असह्यमपि तं भारं वोढुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७३.६ ॥
நாங்கள் இவ்வாறு தூண்டியபோது, அவன் நல்ல குதிரையைப் போல வலிமையுடன், தாங்க முடியாத அந்தச் சுமையையும் சுமக்கத் தொடங்கினான்.
7.73.7
स तवास्त्रोपदेशेन वीर्येण च समन्वितः ।
प्राविशत्तद्बलं बालः सुपर्ण इव सागरम् ॥ ७.७३.७ ॥
ஆயுதப் பயிற்சியாலும் வீரியத்தாலும் நிறைந்த அந்தச் சிறுவன், கருடன் கடலில் புகுவது போல் அந்தப் படையில் புகுந்தான்.
7.73.8
तेऽनुयाता वयं वीरं सात्वतीपुत्रमाहवे ।
प्रवेष्टुकामास्तेनैव येन स प्राविशच्चमूम् ॥ ७.७३.८ ॥
போரில் அந்த வீரனை, சாத்வதியின் மகனை, நாங்கள் பின்தொடர்ந்தோம்; அவன் புகுந்த அதே வழியில் நாங்களும் புக விரும்பினோம்.
7.73.9
ततः सैन्धवको राजा क्षुद्रस्तात जयद्रथः ।
वरदानेन रुद्रस्य सर्वान्नः समवारयत् ॥ ७.७३.९ ॥
அப்போது சைந்தவ மன்னன், கீழ்மையான ஜயத்ரதன், அன்பனே, ருத்ரனின் வரத்தால் எங்கள் அனைவரையும் தடுத்து நிறுத்தினான்.
7.73.10
ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणिः कौसल्य एव च ।
कृतवर्मा च सौभद्रं षड्रथाः पर्यवारयन् ॥ ७.७३.१० ॥
அப்போது துரோணர், கிருபர், கர்ணன், துரோணரின் மகன், கௌசல்யன் மற்றும் கிருதவர்மன் ஆகிய ஆறு தேரர்கள் சௌபத்ரனைச் சூழ்ந்தனர்.
7.73.11
परिवार्य तु तैः सर्वैर्युधि बालो महारथैः ।
यतमानः परं शक्त्या बहुभिर्विरथीकृतः ॥ ७.७३.११ ॥
அந்த மகாரதர்கள் அனைவரும் போரில் அந்தச் சிறுவனைச் சூழ்ந்து, அவன் தன் முழு வலிமையுடன் போராடிய போதிலும், பலரால் அவன் தேரிழக்கச் செய்யப்பட்டான்.
7.73.12
ततो दौःशासनिः क्षिप्रं तथा तैर्विरथीकृतम् ।
संशयं परमं प्राप्तं पदातिनमवस्थितम्।
गदाहस्तोऽभ्ययात्तूर्णं जिघांसुरपराजितम् ॥ ७.७३.१२ ॥
அப்போது துச்சாசனனின் மகன், அவர்களால் தேரிழக்கச் செய்யப்பட்டு, பெரும் ஆபத்தில் நின்று கொண்டிருந்த, நடந்து நின்ற, தோற்காத அந்த வீரனைக் கொல்ல விரும்பி, கையில் கதையுடன் விரைந்து அவன்மீது பாய்ந்தான்.
7.73.13
गदिनं त्वथ तं दृष्ट्वा वासवस्यात्मजात्मजः ।
स जग्राह गदां वीरो गदायुद्धविशारदः ॥ ७.७३.१३ ॥
கதையுடன் நின்ற அவனைக் கண்டு, இந்திரனின் பேரனின் மகனான அந்த வீரன் கதையை எடுத்துக்கொண்டான்; அவன் கதைப்போரில் வல்லவன்.
7.73.14
गदामण्डलमार्गस्थौ सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ।
तौ सम्प्रजग्मतुर्वीरावन्योन्यस्यान्तरैषणौ ॥ ७.७३.१४ ॥
கதை வட்டப் பாதையில் நின்ற அவ்விருவரும், எல்லா க்ஷத்திரியர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, ஒருவருக்கொருவர் இடைவெளி தேடி முன்னேறினர்.
7.73.15
तावन्योन्यं गदाग्राभ्यां ताडितौ युद्धदुर्मदौ ।
इन्द्रध्वजाविवोत्सृष्टौ गतसत्वौ महींगतौ ॥ ७.७३.१५ ॥
போர்வெறியில் மதம்கொண்ட அவ்விருவரும் கதையின் முனைகளால் ஒருவரையொருவர் தாக்கி, இந்திரத்வஜங்களைப் போல வீழ்த்தப்பட்டு, உயிரற்று பூமியில் விழுந்தனர்.
7.73.16
दौःशासनिरथोत्थाय कुरूणां कीर्तिवर्धनः ।
उत्तिष्ठमानं सौभद्रं गदया मूर्ध्न्यताडयत् ॥ ७.७३.१६ ॥
குருக்களின் புகழை வளர்த்த துச்சாசனனின் மகன் எழுந்து, மீண்டும் எழுந்த சௌபத்ரனை (அபிமன்யுவை) கதையால் தலையில் தாக்கினான்.
7.73.17
गदावेगेन महता व्यायामेन च मोहितः ।
विमना न्यपतद्भूमौ सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.७३.१७ ॥
கதையின் பெரும் வேகத்தாலும் கடும் முயற்சியாலும் மயங்கிய, எதிர்வீரர்களைக் கொல்பவனான சௌபத்ரன் உணர்விழந்து பூமியில் விழுந்தான்.
7.73.18
स तु हत्वा सहस्राणि द्विपाश्वरथपत्तिनाम् ।
राजपुत्रशतं चाग्र्यं वीरांश्चालक्षितान्बहून् ॥ ७.७३.१८ ॥
அவன் யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், காலாட்படைகள் ஆகியவற்றின் ஆயிரக்கணக்கானவற்றையும், சிறந்த நூறு அரச இளவரசர்களையும், பலரும் அறியப்படாத வீரர்களையும் கொன்றான்.
7.73.19
बृहद्बलं च राजानं स्वर्गेण समयोजयत् ।
गतः सुकृतिनां लोकान्ये च स्वर्गजितां शुभाः ॥ ७.७३.१९ ॥
அவன் பிருஹத்பலன் என்ற அரசனையும் சொர்க்கத்திற்கு அனுப்பினான். அவன் புண்ணியவான்களுக்கும் சொர்க்கத்தை வென்றவர்களுக்கும் உரிய சுப உலகங்களை அடைந்தான்.
7.73.20
अदीनस्त्रासयञ्छत्रून्नन्दयित्वा च बान्धवान् ।
असकृन्नाम विश्राव्य पितॄणां मातुलस्य च ॥ ७.७३.२० ॥
அஞ்சாதவனாய் எதிரிகளை அச்சுறுத்தியும், உறவினர்களை மகிழ்வித்தும், தந்தையர்களுக்கும் மாமனுக்கும் உரிய பெயரை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்வித்தான்.
7.73.21
वीरो दिष्टान्तमापन्नः शोचयन्वान्धवान्बहून् ।
ततः स्म शोकसन्तप्ता भवताऽद्य समेयुषः ॥ ७.७३.२१ ॥
வீரன் விதி வகுத்த முடிவை அடைந்து, பல உறவினர்களைத் துயரத்தில் ஆழ்த்தினான். அதனால் இன்று உன்னைச் சந்தித்த நாங்கள் துயரால் வெந்தோம்.
7.73.22
एतावदेव निर्वृत्तमस्माकं शोकवर्धनम् ।
स चैवं पुरुषव्याघ्रः स्वर्गलोकमवाप्तवान् ॥ ७.७३.२२ ॥
எங்களுக்கு இவ்வளவே நடந்தது, அது துயரை வளர்ப்பதாகும். அந்த மனிதர்களில் புலி இவ்வாறு சொர்க்கலோகத்தை அடைந்தான்.
7.73.23
ततोऽर्जुनो वचः श्रुत्वा धर्मराजेन भाषितम् ।
हा पुत्र इति निःश्वस्य व्यथितो न्यपतद्भुवि ॥ ७.७३.२३ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் தர்மராஜன் சொன்ன வார்த்தைகளைக் கேட்டு, "ஹா, மகனே!" என்று பெருமூச்சு விட்டு, துயருற்று தரையில் விழுந்தான்.
7.73.24
विषण्णवदनाः सर्वे परिवार्य धनञ्जयम् ।
नेत्रैरनिमिषैर्दीनाः प्रत्यवैक्षन्परस्परम् ॥ ७.७३.२४ ॥
வாடிய முகத்தவர்களாய் அனைவரும் தனஞ்சயனைச் சூழ்ந்து, துயருற்று, இமைக்காத கண்களால் ஒருவரையொருவர் பார்த்தனர்.
7.73.25
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां वासविः क्रोधमूर्च्छितः ।
कम्पमानो ज्वरेणेव निःश्वसंश्च मुहुर्मुहुः ॥ ७.७३.२५ ॥
பின்னர் உணர்வு மீண்டு வந்த வாசவன் (அர்ஜுனன்), கோபத்தால் மயங்கி, காய்ச்சல் பிடித்தவன் போல் நடுங்கி, மீண்டும் மீண்டும் பெருமூச்சு விட்டான்.
7.73.26
पाणिं पाणौ विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च ।
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा क्रोधसंरक्तलोचनः।
उन्मत्त इव विप्रेक्षन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.७३.२६ ॥
கையைக் கையால் அழுத்தி, பற்களைக் கடித்து, மூன்று முகடுகளாக நெற்றிச் சுருக்கம் கொண்டு, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், பைத்தியம் பிடித்தவன் போல் சுற்றிப் பார்த்து இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
7.73.27
सत्यं वः प्रतिजानामि श्वोऽस्मि हन्ताऽजयद्रथम् ।
न चेद्वधभयाद्भीतो धार्तराष्ट्रान्प्रहास्यति ॥ ७.७३.२७ ॥
உங்களுக்கு உண்மையாகவே சபதம் செய்கிறேன்: நாளை ஜயத்ரதனைக் கொல்வேன். அவன் கொலைக்கு அஞ்சி பயந்து தார்தராஷ்டிரர்களைக் கைவிடாவிட்டால்.
7.73.28
न चास्माञ्शरणं गच्छेत्कृष्णं वा पुरुषोत्तमम् ।
भवन्तं वा महाराज श्वोऽस्मि हन्ता जयद्रथम् ॥ ७.७३.२८ ॥
அவன் நம்மிடமோ, புருஷோத்தமன் கிருஷ்ணனிடமோ, அல்லது உங்களிடமோ, மகாராஜனே, சரணடையவில்லை என்றால், நாளை நான் ஜயத்ரதனைக் கொல்வேன்.
7.73.29
धार्तराष्ट्रप्रियकरं मयि विस्मृतसौहृदम् ।
पापं बालवधे हेतुं श्वोऽस्मि हन्ता जयद्रथम् ॥ ७.७३.२९ ॥
தார்தராஷ்டிரர்களுக்கு இனியதைச் செய்பவனும், என்மீது நட்பை மறந்தவனும், சிறுவனின் கொலைக்குக் காரணமான பாவியுமான ஜயத்ரதனை நாளை கொல்வேன்.
7.73.30
रक्षमाणाश्च तं सङ्ख्ये ये मां योत्स्यन्ति केचन ।
अपि द्रोणकृपौ राजञ्छादयिष्यामि ताञ्छरैः ॥ ७.७३.३० ॥
அவனைப் பாதுகாத்து, போரில் என்னுடன் போரிடும் எவர் இருந்தாலும், அரசே, துரோணரையும் கிருபரையும் கூட அம்புகளால் மறைப்பேன்.
7.73.31
यद्येतदेवं सङ्ग्रामे न कुर्यां पुरुषर्षभाः ।
मा स्म पुण्यकृतां लोकान्प्राप्नुयां शूरसम्मतान् ॥ ७.७३.३१ ॥
ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவர்களே, போரில் நான் இவ்வாறு செய்யாவிட்டால், வீரர்களால் மதிக்கப்படும் புண்ணியவான்களின் உலகங்களை நான் அடையாமல் இருக்கட்டும்.
7.73.32
ये लोका मातृहन्तॄणां ये चापि पितृघातिनाम् ।
गुरुदारगतानां ये पिशुनानां च ये सदा ॥ ७.७३.३२ ॥
தாயைக் கொன்றவர்களின் உலகங்கள், தந்தையைக் கொன்றவர்களின் உலகங்கள், குருபத்தினியை அடைந்தவர்களின் உலகங்கள், எப்போதும் கோள் சொல்பவர்களின் உலகங்கள்,
7.73.33
साधूनसूयतां ये च ये चापि परिवादिनाम् ।
ये च निक्षेपहन्तॄणां ये च विश्वासघातिनाम् ॥ ७.७३.३३ ॥
நல்லவர்களை பொறாமைப்படுபவர்களின் உலகங்கள், இகழ்பவர்களின் உலகங்கள், ஒப்புவித்த பொருளைக் கொன்று கவர்பவர்களின் உலகங்கள், நம்பிக்கைத் துரோகிகளின் உலகங்கள்,
7.73.34
भुक्तपूर्वां स्त्रियं ये च निन्दतामघशंसिनाम् ।
ब्रह्मघ्नानां च ये लोका ये च गोघातिनामपि ॥ ७.७३.३४ ॥
முன்பு அனுபவிக்கப்பட்ட பெண்ணை அடைந்தவர்களின் உலகங்கள், நிந்திப்பவர்களின் உலகங்கள், தீமை பேசுபவர்களின் உலகங்கள், பிரம்மஹத்தி செய்பவர்களின் உலகங்கள், பசுவதை செய்பவர்களின் உலகங்களும்,
7.73.35
पायसं वा यवान्नं वा शाकं कृसरमेव वा ।
संयावापूपमांसानि ये च लोका वृथाश्नताम्।
तानन्हायाधिगच्छेयं न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.३५ ॥
பாயசம், வாற்கோதுமை உணவு, காய்கறி, கிருசரம், இனிப்பு அப்பம், அப்பங்கள், இறைச்சி ஆகியவற்றை வீணாக உண்பவர்களின் உலகங்களை நான் அடையட்டும், நான் ஜயத்ரதனைக் கொல்லாவிட்டால்.
7.73.36
वेदाध्यायिनमत्यर्थं संशितं वा द्विजोत्तमम् ।
अवमन्यमानो यान्याति वृद्धान्साधून्गुरूंस्तथा ॥ ७.७३.३६ ॥
வேதம் ஓதுபவரையும், மிகச் சிறந்த த்விஜரையும் அவமதிப்பவர், அதேபோல் பெரியவர்களையும், நல்லவர்களையும், குருக்களையும் அவமதிப்பவர் செல்லும் உலகங்கள்,
7.73.37
स्पृशतो ब्राह्मणं गां च पादेनाग्निं च या भवेत् ।
याऽप्सु श्लेष्म पुरीषं च मूत्रं वा मुञ्चतां गतिः।
तां गच्छेयं गतिं कष्टां न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.३७ ॥
அந்தணனையும், பசுவையும், நெருப்பையும் காலால் தொடுபவனுக்கும், நீரில் கோழை, மலம், சிறுநீர் கழிப்பவர்களுக்கும் உள்ள அந்தக் கொடிய நிலையை நான் அடைவேனாக, நான் ஜயத்ரதனைக் கொல்லாவிட்டால்.
7.73.38
नग्नस्य स्नायमानस्य या च वन्ध्याऽतिथेर्गतिः ।
उत्कोचिनां मृषोक्तीनां वञ्चकानां च या गतिः ॥ ७.७३.३८ ॥
நிர்வாணமாக நீராடுபவனுக்கும், விருந்தினரிடம் பயனற்று நடப்பவனுக்கும் உள்ள நிலையும், லஞ்சம் வாங்குபவர்கள், பொய் பேசுபவர்கள், ஏமாற்றுபவர்கள் ஆகியோரின் நிலையும்.
7.73.39
आत्मापहारिणां या च या च मिथ्याभिशंसिनाम् ।
भृत्यैः सन्दृश्यमानानां पुत्रदाराश्रितैस्तथा ॥ ७.७३.३९ ॥
தன்னையே கவர்ந்துகொள்பவர்களுக்கும், பொய்க் குற்றம் சுமத்துபவர்களுக்கும் உள்ள நிலையும்; வேலையாட்களால் கவனிக்கப்பட்டு மனைவி மக்களைச் சார்ந்திருப்பவர்களுக்கும் அதே நிலை.
7.73.40
असंविभज्य क्षुद्राणां या गतिर्मिष्टमश्नताम् ।
तां गच्छेयं गतिं घोरां न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.४० ॥
பங்கிடாமல் இனிப்பை உண்ணும் கீழ்மக்களுக்கு உள்ள நிலையை நான் அடைவேனாக, நான் ஜயத்ரதனைக் கொல்லாவிட்டால்.
7.73.41
संश्रितं चापि यस्त्यक्त्वा साधुं तद्वचने रतम् ।
न बिभर्ति नृसंसात्मा निन्दते चोपकारिणम् ॥ ७.७३.४१ ॥
தன்னைச் சார்ந்தவனையும், அவனது சொல்லில் நிலைத்த நல்லோனையும் கைவிட்டு, கொடிய மனம் கொண்டு அவர்களைப் பேணாமல், உதவி செய்தவனையே பழிப்பவன்.
7.73.42
अर्हते प्रातिवेश्याय श्राद्धं यो न ददाति च ।
अनर्हेभ्यश्च यो दद्याद्वृषलीपतये तथा ॥ ७.७३.४२ ॥
தகுதியுள்ள அண்டை வீட்டாருக்கு சிராத்தம் கொடுக்காதவனும், தகுதியற்றவர்களுக்குக் கொடுப்பவனும், சூத்திரப் பெண்ணின் கணவனுக்குக் கொடுப்பவனும்.
7.73.43
मद्यपो भिन्नमर्यादः कृतघ्नो भर्तृनिन्दकः ।
तेषां गतिमियां क्षिप्रं न चेद्धान्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.४३ ॥
மதுவருந்துபவன், ஒழுக்கத்தின் எல்லை மீறியவன், நன்றி மறந்தவன், தன் தலைவனை நிந்திப்பவன் — அவர்களின் கதியை நான் விரைவில் அடையச் செய்வேன்; ஜயத்ரதனை நான் கொல்லாவிட்டால்.
7.73.44
भुञ्जानानां तु सव्येन उत्सङ्गे चापि खादताम् ।
पालाशमासनं चैव तिन्दुकैर्दन्तधावनम् ॥ ७.७३.४४ ॥
இடக்கையால், மடியில் வைத்து உண்பவர்களும், மென்று உண்பவர்களும்; பலாச மரத்தாலான ஆசனத்தில் அமர்பவர்களும், திந்துக மரக்குச்சியால் பல் துலக்குபவர்களும்.
7.73.45
ये चावर्जयतां लोकाः स्वपतां च तथोषसि ।
शीतभीताश्च ये विप्रा रणभीताश्च क्षत्रियाः ॥ ७.७३.४५ ॥
பிறருக்குக் கொடுக்காமல் விலகுபவர்களும், விடியலில் உறங்குபவர்களும் அடையும் உலகங்கள்; குளிரால் அஞ்சும் அந்தணர்களும், போரால் அஞ்சும் க்ஷத்திரியர்களும் அடையும் உலகங்கள்.
7.73.46
एककूपोदकग्रामे वेदध्वनिविवर्जिते ।
षण्मासं तत्र वसतां तथा शास्त्रं विनिन्दताम् ॥ ७.७३.४६ ॥
ஒரே கிணற்று நீர் உள்ள, வேத ஒலி இல்லாத கிராமத்தில் ஆறு மாதம் வசிப்பவர்களும், சாஸ்திரத்தை நிந்திப்பவர்களும் அடையும் (உலகம்).
7.73.47
दिवामैथुनिनां चापि दिवसेषु च शेरते ।
अगारदाहिनां चैव गरदानां च ये मताः ॥ ७.७३.४७ ॥
பகலில் புணர்ச்சி கொள்பவர்களும், பகலில் உறங்குபவர்களும்; வீடுகளைக் கொளுத்துபவர்களும், விஷம் கொடுப்பவர்களும் என்று கருதப்படுபவர்கள்.
7.73.48
अग्न्यातिथ्यविहीनाश्च गोपानेषु च विघ्नदाः ।
रजस्वलां सेवयन्तः कन्यां शुल्केन दायिनः ॥ ७.७३.४८ ॥
அக்னி, விருந்தோம்பல் இல்லாதவர்களும், கோபாலர்களிடையே இடையூறு செய்பவர்களும்; மாதவிடாய் பெண்ணோடு கூடுபவர்களும், கன்னிகையை விலை பெற்றுக் கொடுப்பவர்களும்.
7.73.49
या च वै बहुयाजिनां ब्राह्मणानां श्ववृत्तिनाम् ।
आस्यमैथुनिकानां च ये दिवामैथुने रताः ॥ ७.७३.४९ ॥
பல யாகங்கள் செய்யும் பிராமணர்களுக்கும், நாய்த்தொழில் செய்யும் பிராமணர்களுக்கும், வாய்வழி புணர்ச்சியில் ஈடுபடுவோருக்கும், பகலில் புணர்ச்சியில் மகிழ்வோருக்கும் எது கதியோ—
7.73.50
ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुत्य यो वै लोभाद्ददाति न ।
तेषां गतिं गमिष्यामि श्वो न हन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.५० ॥
பிராமணருக்கு வாக்களித்து பேராசையால் அதைக் கொடுக்காதவனுக்கு எது கதியோ, அதையே நான் அடைவேன்—நாளை ஜயத்ரதனைக் கொல்லாவிட்டால்.
7.73.51
धर्मादपेता ये चान्ये मया नात्रानुकीर्तिताः ।
ये चानुकीर्तितास्तेषां गतिं क्षिप्रमवाप्नुयाम् ॥ ७.७३.५१ ॥
தர்மத்திலிருந்து விலகிய மற்றவர்களும், இங்கே நான் கூறாதவர்களும், கூறியவர்களும்—அவர்களின் கதியை நான் விரைவில் அடைவேனாக.
7.73.52
यदि व्युष्टामिमां रात्रिं श्वो न हन्यां जयद्रथम् ।
इमां चाप्यपरां भूयः प्रतिज्ञां मे निबोधत ॥ ७.७३.५२ ॥
இந்த இரவு விடிந்து நாளை ஜயத்ரதனைக் கொல்லாவிட்டால், என் மற்றொரு சபதத்தையும் கேளுங்கள்.
7.73.53
यद्यस्मिन्न हत्ते पापे सूर्योऽस्तमुपयास्यति ।
इहैव सम्प्रवेष्टाऽहं ज्वलितं जातवेदसम् ॥ ७.७३.५३ ॥
இந்தப் பாவி கொல்லப்படாமல் சூரியன் அஸ்தமித்தால், நான் இங்கேயே எரியும் அக்னியில் பிரவேசிப்பேன்.
7.73.54
असुरसुरमनुष्याः पक्षिणो वोरगा वा ।
पितृरजनिचरा वा ब्रह्मदेवर्षयो वा।
चरमचरमपीदं यत्परं चापि तस्मा… ।
त्तदपि मम रिपुं तं रक्षितुं नैव शक्ताः ॥ ७.७३.५४ ॥
அசுரர், தேவர், மனிதர், பறவைகள், பாம்புகள், பித்ருக்களும் இரவுச்சரர்களும், பிரம்மா, தேவர்கள், ரிஷிகள், அசையும், அசையாதவை, உயர்ந்தவை—இவை அனைத்தும் என் அந்த எதிரியைக் காக்கவல்லவை அல்ல.
7.73.55
यदि विशति रसातलं तदग्र्यं ।
वियदपि देवपुरं दितेः पुरं वा।
तदपि शरशतैरहं प्रभाते ।
भृशमभिमन्युरिपोः शिरोऽभिहर्ता ॥ ७.७३.५५ ॥
அவன் பாதாள உலகத்தில் நுழைந்தாலும், விண்ணிலோ, தேவர்களின் நகரிலோ, அல்லது திதியின் நகரிலோ நுழைந்தாலும், விடியலில் நூறு அம்புகளால் அபிமன்யுவின் பகைவனின் தலையை நிச்சயம் வெட்டுவேன்.
7.73.56
एवमुक्त्वा विचिक्षेप गाण्डीवं सव्यदक्षिणम् ।
तस्य सर्वमतिक्रम्य धनुःशब्दोऽस्पृशद्दिवम् ॥ ७.७३.५६ ॥
இவ்வாறு கூறி, இடது வலது கைகளால் காண்டீவத்தை சுழற்றினான்; அதன் வில்லொலி அனைத்தையும் கடந்து வானைத் தொட்டது.
7.73.57
अर्जुनेन प्रतिज्ञाते पाञ्चजन्यं जनार्दनः ।
प्रदध्मौ तत्र सङ्क्रुद्धो देवदत्तं च फल्गुनः ॥ ७.७३.५७ ॥
அர்ஜுனனின் சபதம் நிகழ்ந்தபோது, ஜனார்தனன் அங்கு சினந்து பாஞ்சஜன்யத்தை ஊதினான்; பால்குனனோ தேவதத்தத்தை ஊதினான்.
7.73.58
स पाञ्चजन्योऽच्युतवक्त्रवायुना ।
भृशं सुपूर्णोदरनिःसृतध्वनिः।
जगत्सपातालवियद्दिगीश्वरं ।
प्रकम्पयामास युगात्यये यथा ॥ ७.७३.५८ ॥
அச்சுதனின் வாயின் காற்றால், நிறைந்த வயிற்றிலிருந்து எழுந்த ஒலியுடைய அந்த பாஞ்சஜன்யம், யுகமுடிவைப் போல பாதாளம், வானம், திசைக்காவலர்களுடன் உலகை மிகவும் நடுங்கச் செய்தது.
7.73.59
ततो वादित्रघोषाश्च प्रादुरासन्सहस्रशः ।
सिंहनादश्च पाण्डूनां प्रतिज्ञाते महात्मना ॥ ७.७३.५९ ॥
அப்போது, மகாத்மாவின் சபதம் நிகழ்ந்தபோது, ஆயிரக்கணக்கான இசைக்கருவிகளின் ஒலிகள் எழுந்தன; பாண்டவர்களின் சிங்க முழக்கமும் எழுந்தது.
7.73.60
प्रानृत्यदिव गाण्डीवं शरास्तूणीगता मुदा ।
निराक्रामन्निव तदा स्वयमेव मृधैषिणः ॥ ७.७३.६० ॥
காண்டீவம் மகிழ்ச்சியால் ஆடுவது போலிருந்தது; அம்புக்கூடுகளில் இருந்த அம்புகள், போரை விரும்பி, தாமாகவே வெளியேறுவது போலிருந்தன.
7.73.61
भीमसेनः सुसंहृष्टः प्रत्यभाषत भारत ।
धनञ्जयमभिप्रेक्ष्य हर्षगद्गदया गिरा ॥ ७.७३.६१ ॥
பாரதனே! மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்த பீமசேனன் தனஞ்சயனைப் பார்த்து, மகிழ்ச்சியால் தழுதழுத்த குரலில் பதிலளித்தான்.
7.73.62
प्रतिज्ञोद्भवशब्देन कृष्णशङ्खस्वनेन च ।
निहतो धार्तराष्ट्रोऽयं सानुबन्धः सुयोधनः ॥ ७.७३.६२ ॥
சபதத்திலிருந்து எழுந்த ஒலியுடனும் கிருஷ்ணனின் சங்கொலியுடனும், இந்த த்ருதராஷ்டிரனின் மகன் சுயோதனன் தன் தோழர்களுடன் கொல்லப்பட்டான்.
7.73.63
अथ मृदिततमाग्र्यदाममाल्यं ।
तव सुतशोकमयं च रोषजातम्।
व्यपनुदति महाप्रभावसेन… ।
न्नरवर वाक्यमिदं महार्थमिष्टम् ॥ ७.७३.६३ ॥
அப்போது சிதைந்த சிறந்த மலர்மாலையுடன், உம் மகன்களின் துயரத்தாலும் சினத்தாலும் எழுந்த… மிகு வல்லமை கொண்ட படையை விரட்டுகிற… ஓ நரசிரேஷ்டனே! இது பெரும் பொருளுள்ள இனிய சொல்.
7.73.64
अथ शङ्ख्यैश्च भेरीभिः पणवैः सैनिकास्तथा ।
ससूतमागधा जिष्णुं स्तुतिभिः समपूजयन् ॥ ७.७३.६४ ॥
பின்னர் சங்குகள், பேரிகைகள், பணவங்களுடன் வீரர்களும், சூதர்களும் மாகதர்களும் சேர்ந்து வெற்றியாளன் அர்ஜுனனை துதிகளால் முழுமையாக வழிபட்டனர்.
7.73.65
तदा भीमं बलं सर्वे तेन नादेन मोहितम् ।
तावकं तन्महाराज विषण्णं समपद्यत ॥ ७.७३.६५ ॥
ஓ மகாராஜனே! அப்போது அந்த பயங்கர ஒலியால் மயக்கமுற்ற உம் முழு படையும் துயரடைந்தது.