ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.73
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.73.1
त्वयि याते महाबाहो संशप्तकबलं प्रति ।
प्रयत्नमकरोत्तीव्रमाचार्यो प्रहणे मम ॥ ७.७३.१ ॥
ಮಹಾಬಾಹೋ, ನೀನು ಸಂಶಪ್ತಕ ಸೇನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ಆಚಾರ್ಯ ದ್ರೋಣನು ನನ್ನೊಡನೆಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದನು.
7.73.2
व्यूढानीकं ततो द्रोणं यतमानं महामृधे ।
प्रतिव्यूह्य सहानीकाः प्रत्यरुध्म वयं बलात् ॥ ७.७३.२ ॥
ಆಗ ಸೇನೆಯನ್ನು ವ್ಯೂಹವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದ್ರೋಣನ ಎದುರು ನಾವು ನಮ್ಮ ಸೇನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯೂಹ ರಚಿಸಿ ಬಲದಿಂದ ಎದುರಿಸಿದೆವು.
7.73.3
स वार्यमाणो रथिभिर्मयि चापि सुरक्षिते ।
अस्मानभिजगामाशु पीडयन्निशितैः शरैः ॥ ७.७३.३ ॥
ರಥಿಕರಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ನನ್ನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ನಮ್ಮತ್ತ ಬಂದು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪೀಡಿಸಿದನು.
7.73.4
ते पीड्यमाना द्रोणेन द्रोणानीकं न शक्नुमः ।
प्रतिवीक्षितुमप्याजौ भेत्तुं तत्कुत एव तु ॥ ७.७३.४ ॥
ದ್ರೋಣನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ನಾವು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲೂ ಶಕ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಭೇದಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
7.73.5
ततस्तमप्रतिरथमहं सौभद्रमब्रवम् ।
द्रोणानीकमिदं भिन्द्धि द्वारं सञ्जनयस्व नः ॥ ७.७३.५ ॥
ಆಗ ನಾನು ಆ ಅಪ್ರತಿರಥ ಸೌಭದ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ: 'ದ್ರೋಣನ ಈ ಸೇನೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸು, ನಮಗೆ ಒಂದು ದ್ವಾರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು.'
7.73.6
स तथा चोदितोऽस्माभिः सदश्व इव वीर्यवान् ।
असह्यमपि तं भारं वोढुमेवोपचक्रमे ॥ ७.७३.६ ॥
ನಾವು ಹೀಗೆ ಪ್ರೇರಿಸಲು, ಅವನು ಒಳ್ಳೆಯ ಕುದುರೆಯಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ, ಸಹಿಸಲಾಗದ ಆ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರಲು ಮುಂದಾದನು.
7.73.7
स तवास्त्रोपदेशेन वीर्येण च समन्वितः ।
प्राविशत्तद्बलं बालः सुपर्ण इव सागरम् ॥ ७.७३.७ ॥
ಶಸ್ತ್ರೋಪದೇಶ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಬಾಲಕ, ಗರುಡನು ಸಾಗರವನ್ನು ಹೊಕ್ಕಂತೆ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಹೊಕ್ಕನು.
7.73.8
तेऽनुयाता वयं वीरं सात्वतीपुत्रमाहवे ।
प्रवेष्टुकामास्तेनैव येन स प्राविशच्चमूम् ॥ ७.७३.८ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ವೀರನನ್ನು, ಸಾತ್ವತೀ ಪುತ್ರನನ್ನು ನಾವು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದೆವು; ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಾವೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆವು.
7.73.9
ततः सैन्धवको राजा क्षुद्रस्तात जयद्रथः ।
वरदानेन रुद्रस्य सर्वान्नः समवारयत् ॥ ७.७३.९ ॥
ಆಗ ಸೈಂಧವ ರಾಜ, ಕ್ಷುದ್ರನಾದ ಜಯದ್ರಥನು, ಅಯ್ಯಾ, ರುದ್ರನ ವರದಿಂದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ತಡೆದನು.
7.73.10
ततो द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणिः कौसल्य एव च ।
कृतवर्मा च सौभद्रं षड्रथाः पर्यवारयन् ॥ ७.७३.१० ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ, ಕರ್ಣ, ದ್ರೋಣಪುತ್ರ, ಕೌಸಲ್ಯ ಮತ್ತು ಕೃತವರ್ಮ ಎಂಬ ಆರು ರಥಿಕರು ಸೌಭದ್ರನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
7.73.11
परिवार्य तु तैः सर्वैर्युधि बालो महारथैः ।
यतमानः परं शक्त्या बहुभिर्विरथीकृतः ॥ ७.७३.११ ॥
ಆ ಮಹಾರಥರೆಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು; ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅನೇಕರಿಂದ ಅವನು ರಥರಹಿತನಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟನು.
7.73.12
ततो दौःशासनिः क्षिप्रं तथा तैर्विरथीकृतम् ।
संशयं परमं प्राप्तं पदातिनमवस्थितम्।
गदाहस्तोऽभ्ययात्तूर्णं जिघांसुरपराजितम् ॥ ७.७३.१२ ॥
ಆಗ ದುಃಶಾಸನನ ಮಗ, ಅವರಿಂದ ರಥರಹಿತನಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟ, ಪರಮ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ನಡೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ, ಅಜೇಯನಾದ ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆ ಹಿಡಿದು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
7.73.13
गदिनं त्वथ तं दृष्ट्वा वासवस्यात्मजात्मजः ।
स जग्राह गदां वीरो गदायुद्धविशारदः ॥ ७.७३.१३ ॥
ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಇಂದ್ರನ ಮೊಮ್ಮಗನ ಮಗನಾದ ಆ ವೀರನು ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು; ಅವನು ಗದಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನು.
7.73.14
गदामण्डलमार्गस्थौ सर्वक्षत्रस्य पश्यतः ।
तौ सम्प्रजग्मतुर्वीरावन्योन्यस्यान्तरैषणौ ॥ ७.७३.१४ ॥
ಗದೆಯ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು, ಎಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಹೊಡೆಯಲು ಅವಕಾಶ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದರು.
7.73.15
तावन्योन्यं गदाग्राभ्यां ताडितौ युद्धदुर्मदौ ।
इन्द्रध्वजाविवोत्सृष्टौ गतसत्वौ महींगतौ ॥ ७.७३.१५ ॥
ಯುದ್ಧದ ಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಗದೆಯ ತುದಿಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದು, ಇಂದ್ರಧ್ವಜಗಳಂತೆ ಬಿದ್ದು, ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಉರುಳಿದರು.
7.73.16
दौःशासनिरथोत्थाय कुरूणां कीर्तिवर्धनः ।
उत्तिष्ठमानं सौभद्रं गदया मूर्ध्न्यताडयत् ॥ ७.७३.१६ ॥
ಕುರುಗಳ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ ದುಃಶಾಸನನ ಮಗನು ಎದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಏಳುತ್ತಿದ್ದ ಸೌಭದ್ರನನ್ನು (ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು) ಗದೆಯಿಂದ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.
7.73.17
गदावेगेन महता व्यायामेन च मोहितः ।
विमना न्यपतद्भूमौ सौभद्रः परवीरहा ॥ ७.७३.१७ ॥
ಗದೆಯ ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಸೌಭದ್ರನು ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು.
7.73.18
स तु हत्वा सहस्राणि द्विपाश्वरथपत्तिनाम् ।
राजपुत्रशतं चाग्र्यं वीरांश्चालक्षितान्बहून् ॥ ७.७३.१८ ॥
ಅವನು ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಕಾಲಾಳುಗಳ ಸಾವಿರಾರು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕೊಂದು, ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ನೂರು ರಾಜಕುಮಾರರನ್ನೂ, ಗುರುತು ಸಿಗದ ಅನೇಕ ವೀರರನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿದನು.
7.73.19
बृहद्बलं च राजानं स्वर्गेण समयोजयत् ।
गतः सुकृतिनां लोकान्ये च स्वर्गजितां शुभाः ॥ ७.७३.१९ ॥
ಅವನು ಬೃಹದ್ಬಲ ರಾಜನನ್ನೂ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಪುಣ್ಯವಂತರ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆದ್ದವರ ಶುಭಲೋಕಗಳನ್ನು ಅವನು ಸೇರಿದನು.
7.73.20
अदीनस्त्रासयञ्छत्रून्नन्दयित्वा च बान्धवान् ।
असकृन्नाम विश्राव्य पितॄणां मातुलस्य च ॥ ७.७३.२० ॥
ನಿರ್ಭೀತನಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ, ತಂದೆಗಳ ಮತ್ತು ಮಾವನ ಹೆಸರನ್ನು ಪದೇಪದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿದನು.
7.73.21
वीरो दिष्टान्तमापन्नः शोचयन्वान्धवान्बहून् ।
ततः स्म शोकसन्तप्ता भवताऽद्य समेयुषः ॥ ७.७३.२१ ॥
ವೀರನು ವಿಧಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಅನೇಕ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಶೋಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ನಾವು ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತರಾದೆವು.
7.73.22
एतावदेव निर्वृत्तमस्माकं शोकवर्धनम् ।
स चैवं पुरुषव्याघ्रः स्वर्गलोकमवाप्तवान् ॥ ७.७३.२२ ॥
ನಮಗೆ ಇಷ್ಟೇ ಆಯಿತು, ಅದು ಶೋಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು. ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನು ಹೀಗೆ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದನು.
7.73.23
ततोऽर्जुनो वचः श्रुत्वा धर्मराजेन भाषितम् ।
हा पुत्र इति निःश्वस्य व्यथितो न्यपतद्भुवि ॥ ७.७३.२३ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಧರ್ಮರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, "ಹಾ ಮಗನೇ!" ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಟ್ಟು, ವ್ಯಥೆಗೊಂಡು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದನು.
7.73.24
विषण्णवदनाः सर्वे परिवार्य धनञ्जयम् ।
नेत्रैरनिमिषैर्दीनाः प्रत्यवैक्षन्परस्परम् ॥ ७.७३.२४ ॥
ವಿಷಣ್ಣ ಮುಖದವರಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ದೀನರಾಗಿ, ಮಿಟುಕಿಸದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿದರು.
7.73.25
प्रतिलभ्य ततः संज्ञां वासविः क्रोधमूर्च्छितः ।
कम्पमानो ज्वरेणेव निःश्वसंश्च मुहुर्मुहुः ॥ ७.७३.२५ ॥
ನಂತರ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮರಳಿ ಪಡೆದ ವಾಸವ (ಅರ್ಜುನ), ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಾಗಿ, ಜ್ವರ ಬಂದವನಂತೆ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಪದೇ ಪದೇ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟನು.
7.73.26
पाणिं पाणौ विनिष्पिष्य दन्तान्कटकटाय्य च ।
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा क्रोधसंरक्तलोचनः।
उन्मत्त इव विप्रेक्षन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.७३.२६ ॥
ಕೈಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಒತ್ತಿ, ಹಲ್ಲು ಕಡಿಯುತ್ತಾ, ಮೂರು ಮಡಿಕೆಯ ಹುಬ್ಬು ಗಂಟಿಕ್ಕಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.73.27
सत्यं वः प्रतिजानामि श्वोऽस्मि हन्ताऽजयद्रथम् ।
न चेद्वधभयाद्भीतो धार्तराष्ट्रान्प्रहास्यति ॥ ७.७३.२७ ॥
ನಿಮಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ: ನಾಳೆ ನಾನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ವಧೆಯ ಭಯದಿಂದ ಹೆದರಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ.
7.73.28
न चास्माञ्शरणं गच्छेत्कृष्णं वा पुरुषोत्तमम् ।
भवन्तं वा महाराज श्वोऽस्मि हन्ता जयद्रथम् ॥ ७.७३.२८ ॥
ಅವನು ನಮ್ಮ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ, ಅಥವಾ ಪುರುಷೋತ್ತಮ ಕೃಷ್ಣನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ, ಅಥವಾ ಮಹಾರಾಜ, ನಿಮ್ಮ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಹೋಗದಿದ್ದರೆ, ನಾಳೆ ನಾನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
7.73.29
धार्तराष्ट्रप्रियकरं मयि विस्मृतसौहृदम् ।
पापं बालवधे हेतुं श्वोऽस्मि हन्ता जयद्रथम् ॥ ७.७३.२९ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವವನು, ನನ್ನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಮರೆತವನು, ಬಾಲಕನ ವಧೆಗೆ ಪಾಪಕಾರಣನಾದ ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ನಾಳೆ ನಾನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
7.73.30
रक्षमाणाश्च तं सङ्ख्ये ये मां योत्स्यन्ति केचन ।
अपि द्रोणकृपौ राजञ्छादयिष्यामि ताञ्छरैः ॥ ७.७३.३० ॥
ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಹೋರಾಡುವ ಯಾರಾದರೂ, ರಾಜನೇ, ದ್ರೋಣ ಮತ್ತು ಕೃಪರನ್ನೂ ಸಹ ನಾನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚುತ್ತೇನೆ.
7.73.31
यद्येतदेवं सङ्ग्रामे न कुर्यां पुरुषर्षभाः ।
मा स्म पुण्यकृतां लोकान्प्राप्नुयां शूरसम्मतान् ॥ ७.७३.३१ ॥
ಓ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು ಶೂರರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯದಿರಲಿ.
7.73.32
ये लोका मातृहन्तॄणां ये चापि पितृघातिनाम् ।
गुरुदारगतानां ये पिशुनानां च ये सदा ॥ ७.७३.३२ ॥
ತಾಯಿಯನ್ನು ಕೊಂದವರ ಲೋಕಗಳು, ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದವರ ಲೋಕಗಳು, ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸೇರಿದವರ ಲೋಕಗಳು, ಸದಾ ಚಾಡಿ ಹೇಳುವವರ ಲೋಕಗಳು,
7.73.33
साधूनसूयतां ये च ये चापि परिवादिनाम् ।
ये च निक्षेपहन्तॄणां ये च विश्वासघातिनाम् ॥ ७.७३.३३ ॥
ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಅಸೂಯೆಪಡುವವರ ಲೋಕಗಳು, ನಿಂದಿಸುವವರ ಲೋಕಗಳು, ಠೇವಣಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವರ ಲೋಕಗಳು, ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕರ ಲೋಕಗಳು,
7.73.34
भुक्तपूर्वां स्त्रियं ये च निन्दतामघशंसिनाम् ।
ब्रह्मघ्नानां च ये लोका ये च गोघातिनामपि ॥ ७.७३.३४ ॥
ಹಿಂದೆ ಅನುಭವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಸೇರಿದವರ ಲೋಕಗಳು, ನಿಂದಿಸುವವರ ಮತ್ತು ಪಾಪವನ್ನು ಹೇಳುವವರ ಲೋಕಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವವರ ಲೋಕಗಳು, ಗೋಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವವರ ಲೋಕಗಳು ಸಹ,
7.73.35
पायसं वा यवान्नं वा शाकं कृसरमेव वा ।
संयावापूपमांसानि ये च लोका वृथाश्नताम्।
तानन्हायाधिगच्छेयं न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.३५ ॥
ಪಾಯಸ, ಜವೆಗೋಧಿಯ ಅನ್ನ, ಶಾಕ, ಕೃಸರ, ಸಂಯಾವ, ಅಪೂಪ, ಮಾಂಸ — ಇವುಗಳನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ತಿನ್ನುವವರ ಲೋಕಗಳನ್ನು, ನಾನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ಪಡೆಯಲಿ.
7.73.36
वेदाध्यायिनमत्यर्थं संशितं वा द्विजोत्तमम् ।
अवमन्यमानो यान्याति वृद्धान्साधून्गुरूंस्तथा ॥ ७.७३.३६ ॥
ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವನನ್ನು, ಅತ್ಯಂತ ಚುರುಕಾದ ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವನು, ಹಾಗೆಯೇ ವೃದ್ಧರನ್ನು, ಸಜ್ಜನರನ್ನು, ಗುರುಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವನು ಹೋಗುವ ಲೋಕಗಳು,
7.73.37
स्पृशतो ब्राह्मणं गां च पादेनाग्निं च या भवेत् ।
याऽप्सु श्लेष्म पुरीषं च मूत्रं वा मुञ्चतां गतिः।
तां गच्छेयं गतिं कष्टां न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.३७ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು, ಹಸುವನ್ನು, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಮುಟ್ಟುವವನಿಗೂ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಫ, ಮಲ, ಮೂತ್ರ ಬಿಡುವವರಿಗೂ ಇರುವ ಆ ಕಷ್ಟದ ಗತಿಯನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯಲಿ, ನಾನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದಿದ್ದರೆ.
7.73.38
नग्नस्य स्नायमानस्य या च वन्ध्याऽतिथेर्गतिः ।
उत्कोचिनां मृषोक्तीनां वञ्चकानां च या गतिः ॥ ७.७३.३८ ॥
ನಗ್ನವಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಅತಿಥಿಗೆ ಫಲವಿಲ್ಲದ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಇರುವ ಗತಿ, ಲಂಚಕೋರರು, ಸುಳ್ಳುಗಾರರು, ವಂಚಕರ ಗತಿ.
7.73.39
आत्मापहारिणां या च या च मिथ्याभिशंसिनाम् ।
भृत्यैः सन्दृश्यमानानां पुत्रदाराश्रितैस्तथा ॥ ७.७३.३९ ॥
ಆತ್ಮವನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವವರಿಗೆ, ಸುಳ್ಳು ಆರೋಪ ಹೊರಿಸುವವರಿಗೆ ಇರುವ ಗತಿ; ಸೇವಕರಿಂದ ಕಾಣಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವವರ ಗತಿಯೂ ಅದೇ.
7.73.40
असंविभज्य क्षुद्राणां या गतिर्मिष्टमश्नताम् ।
तां गच्छेयं गतिं घोरां न चेद्धन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.४० ॥
ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳದೆ ಸಿಹಿತಿಂಡಿಯನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಕ್ಷುದ್ರರ ಗತಿಯನ್ನು, ನಾನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಆ ಘೋರ ಗತಿಯನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯಲಿ.
7.73.41
संश्रितं चापि यस्त्यक्त्वा साधुं तद्वचने रतम् ।
न बिभर्ति नृसंसात्मा निन्दते चोपकारिणम् ॥ ७.७३.४१ ॥
ತನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವನನ್ನು, ಅವನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಸಜ್ಜನನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಕ್ರೂರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪೋಷಿಸದೆ, ಉಪಕಾರಿಯನ್ನೇ ನಿಂದಿಸುವವನು.
7.73.42
अर्हते प्रातिवेश्याय श्राद्धं यो न ददाति च ।
अनर्हेभ्यश्च यो दद्याद्वृषलीपतये तथा ॥ ७.७३.४२ ॥
ಅರ್ಹನಾದ ನೆರೆಯವನಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಕೊಡದವನು, ಅನರ್ಹರಿಗೆ ಕೊಡುವವನು, ಶೂದ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯ ಪತಿಗೂ ಕೊಡುವವನು.
7.73.43
मद्यपो भिन्नमर्यादः कृतघ्नो भर्तृनिन्दकः ।
तेषां गतिमियां क्षिप्रं न चेद्धान्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.४३ ॥
ಮದ್ಯಪಾನಿ, ಮರ್ಯಾದೆಯನ್ನು ಮೀರಿದವನು, ಕೃತಘ್ನ, ತನ್ನ ಒಡೆಯನನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನು — ಅವರ ಗತಿಯನ್ನು ನಾನು ಬೇಗನೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದಿದ್ದರೆ.
7.73.44
भुञ्जानानां तु सव्येन उत्सङ्गे चापि खादताम् ।
पालाशमासनं चैव तिन्दुकैर्दन्तधावनम् ॥ ७.७३.४४ ॥
ಎಡಗೈಯಿಂದ, ಮಡಿಲಲ್ಲಿಟ್ಟು ಊಟ ಮಾಡುವವರಿಗೆ, ಅಗಿಯುತ್ತಾ ತಿನ್ನುವವರಿಗೆ; ಪಲಾಶ ಮರದ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತವರಿಗೆ, ತಿಂದುಕ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಹಲ್ಲುಜ್ಜುವವರಿಗೆ.
7.73.45
ये चावर्जयतां लोकाः स्वपतां च तथोषसि ।
शीतभीताश्च ये विप्रा रणभीताश्च क्षत्रियाः ॥ ७.७३.४५ ॥
ಮುಖ ತಿರುಗಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಮಲಗುವವರು ಪಡೆಯುವ ಲೋಕಗಳು; ಚಳಿಗೆ ಹೆದರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೆದರುವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಪಡೆಯುವ ಲೋಕಗಳು.
7.73.46
एककूपोदकग्रामे वेदध्वनिविवर्जिते ।
षण्मासं तत्र वसतां तथा शास्त्रं विनिन्दताम् ॥ ७.७३.४६ ॥
ಒಂದೇ ಬಾವಿಯ ನೀರಿರುವ, ವೇದಧ್ವನಿ ಇಲ್ಲದ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ವಾಸಿಸುವವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರಿಗೆ (ಲೋಕ).
7.73.47
दिवामैथुनिनां चापि दिवसेषु च शेरते ।
अगारदाहिनां चैव गरदानां च ये मताः ॥ ७.७३.४७ ॥
ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡುವವರು, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗುವವರು; ಮನೆಗಳನ್ನು ಸುಡುವವರು, ವಿಷ ನೀಡುವವರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು.
7.73.48
अग्न्यातिथ्यविहीनाश्च गोपानेषु च विघ्नदाः ।
रजस्वलां सेवयन्तः कन्यां शुल्केन दायिनः ॥ ७.७३.४८ ॥
ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರವಿಲ್ಲದವರು, ಗೋಪಾಲಕರ ನಡುವೆ ಅಡ್ಡಿ ಮಾಡುವವರು; ಋತುಮತಿ ಸ್ತ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡುವವರು, ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಶುಲ್ಕಕ್ಕಾಗಿ ಕೊಡುವವರು.
7.73.49
या च वै बहुयाजिनां ब्राह्मणानां श्ववृत्तिनाम् ।
आस्यमैथुनिकानां च ये दिवामैथुने रताः ॥ ७.७३.४९ ॥
ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ನಾಯಿವೃತ್ತಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಮುಖಮೈಥುನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರಿಗೆ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮೈಥುನದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಗತಿಯೋ—
7.73.50
ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुत्य यो वै लोभाद्ददाति न ।
तेषां गतिं गमिष्यामि श्वो न हन्यां जयद्रथम् ॥ ७.७३.५० ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟು ಲೋಭದಿಂದ ಕೊಡದವನಿಗೆ ಯಾವ ಗತಿಯೋ, ನಾಳೆ ನಾನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದೇ ಗತಿಯನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯುವೆನು.
7.73.51
धर्मादपेता ये चान्ये मया नात्रानुकीर्तिताः ।
ये चानुकीर्तितास्तेषां गतिं क्षिप्रमवाप्नुयाम् ॥ ७.७३.५१ ॥
ಧರ್ಮದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಇತರರು, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೆಸರಿಸದವರು, ಹೆಸರಿಸಿದವರು—ಅವರ ಗತಿಯನ್ನು ನಾನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಪಡೆಯುವೆನು.
7.73.52
यदि व्युष्टामिमां रात्रिं श्वो न हन्यां जयद्रथम् ।
इमां चाप्यपरां भूयः प्रतिज्ञां मे निबोधत ॥ ७.७३.५२ ॥
ಈ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ನಾಳೆ ನಾನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಕೊಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಿ.
7.73.53
यद्यस्मिन्न हत्ते पापे सूर्योऽस्तमुपयास्यति ।
इहैव सम्प्रवेष्टाऽहं ज्वलितं जातवेदसम् ॥ ७.७३.५३ ॥
ಈ ಪಾಪಿಯು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡದೆ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆನು.
7.73.54
असुरसुरमनुष्याः पक्षिणो वोरगा वा ।
पितृरजनिचरा वा ब्रह्मदेवर्षयो वा।
चरमचरमपीदं यत्परं चापि तस्मा… ।
त्तदपि मम रिपुं तं रक्षितुं नैव शक्ताः ॥ ७.७३.५४ ॥
ಅಸುರರು, ದೇವತೆಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು, ಪಕ್ಷಿಗಳು, ಸರ್ಪಗಳು, ಪಿತೃ-ರಾಕ್ಷಸರು, ಬ್ರಹ್ಮ, ದೇವರು, ಋಷಿಗಳು, ಚರಾಚರಗಳು, ಪರಮವಾದವೂ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಆ ಶತ್ರುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಶಕ್ತವಾಗದು.
7.73.55
यदि विशति रसातलं तदग्र्यं ।
वियदपि देवपुरं दितेः पुरं वा।
तदपि शरशतैरहं प्रभाते ।
भृशमभिमन्युरिपोः शिरोऽभिहर्ता ॥ ७.७३.५५ ॥
ಅವನು ಪಾತಾಳವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ದೇವನಗರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದಿತಿಯ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೂ, ಬೆಳಗಾಗುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ಶತ್ರುವಿನ ತಲೆಯನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.73.56
एवमुक्त्वा विचिक्षेप गाण्डीवं सव्यदक्षिणम् ।
तस्य सर्वमतिक्रम्य धनुःशब्दोऽस्पृशद्दिवम् ॥ ७.७३.५६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ಎಡ ಬಲ ಕೈಗಳಿಂದ ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಬೀಸಿದನು; ಅದರ ಧನುಃಶಬ್ದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿತು.
7.73.57
अर्जुनेन प्रतिज्ञाते पाञ्चजन्यं जनार्दनः ।
प्रदध्मौ तत्र सङ्क्रुद्धो देवदत्तं च फल्गुनः ॥ ७.७३.५७ ॥
ಅರ್ಜುನನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ನೆರವೇರಿದಾಗ ಜನಾರ್ದನನು ಅಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ಪಾಂಚಜನ್ಯವನ್ನು ಊದಿದನು; ಫಲ್ಗುನನು ದೇವದತ್ತವನ್ನು ಊದಿದನು.
7.73.58
स पाञ्चजन्योऽच्युतवक्त्रवायुना ।
भृशं सुपूर्णोदरनिःसृतध्वनिः।
जगत्सपातालवियद्दिगीश्वरं ।
प्रकम्पयामास युगात्यये यथा ॥ ७.७३.५८ ॥
ಅಚ್ಯುತನ ಮುಖದ ಗಾಳಿಯಿಂದ, ತುಂಬಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ ಆ ಪಾಂಚಜನ್ಯವು ಯುಗಾಂತ್ಯದಂತೆ ಪಾತಾಳ, ಆಕಾಶ, ದಿಕ್ಪಾಲಕರೊಡನೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.
7.73.59
ततो वादित्रघोषाश्च प्रादुरासन्सहस्रशः ।
सिंहनादश्च पाण्डूनां प्रतिज्ञाते महात्मना ॥ ७.७३.५९ ॥
ಆಗ, ಮಹಾತ್ಮನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ನೆರವೇರಿದಾಗ ಸಾವಿರಾರು ವಾದ್ಯಗಳ ಘೋಷಗಳು ಎದ್ದವು; ಪಾಂಡವರ ಸಿಂಹನಾದವೂ ಆಯಿತು.
7.73.60
प्रानृत्यदिव गाण्डीवं शरास्तूणीगता मुदा ।
निराक्रामन्निव तदा स्वयमेव मृधैषिणः ॥ ७.७३.६० ॥
ಗಾಂಡೀವವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನರ್ತಿಸಿದಂತಿತ್ತು; ಬತ್ತಳಿಕೆಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಬಾಣಗಳು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಯಸಿ ತಾವಾಗಿಯೇ ಹೊರಬಂದಂತಿದ್ದವು.
7.73.61
भीमसेनः सुसंहृष्टः प्रत्यभाषत भारत ।
धनञ्जयमभिप्रेक्ष्य हर्षगद्गदया गिरा ॥ ७.७३.६१ ॥
ಭಾರತನೇ! ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಭೀಮಸೇನನು ಧನಂಜಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆನಂದದಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
7.73.62
प्रतिज्ञोद्भवशब्देन कृष्णशङ्खस्वनेन च ।
निहतो धार्तराष्ट्रोऽयं सानुबन्धः सुयोधनः ॥ ७.७३.६२ ॥
ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಶಬ್ದದಿಂದಲೂ ಕೃಷ್ಣನ ಶಂಖನಾದದಿಂದಲೂ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಈ ಪುತ್ರ ಸುಯೋಧನನು ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹತನಾದನು.
7.73.63
अथ मृदिततमाग्र्यदाममाल्यं ।
तव सुतशोकमयं च रोषजातम्।
व्यपनुदति महाप्रभावसेन… ।
न्नरवर वाक्यमिदं महार्थमिष्टम् ॥ ७.७३.६३ ॥
ಆಗ ಹೂಮಾಲೆ ಜಜ್ಜಿಹೋದವನು, ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರ ಶೋಕ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ… ಮಹಾಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಿರುವ… ಓ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಇದು ಮಹಾ ಅರ್ಥವುಳ್ಳ ಪ್ರಿಯ ಮಾತು.
7.73.64
अथ शङ्ख्यैश्च भेरीभिः पणवैः सैनिकास्तथा ।
ससूतमागधा जिष्णुं स्तुतिभिः समपूजयन् ॥ ७.७३.६४ ॥
ಆಗ ಶಂಖ, ಭೇರಿ, ಪಣವಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೈನಿಕರು, ಸೂತರು ಮತ್ತು ಮಾಗಧರು ಸೇರಿ ಜಿಷ್ಣುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರು.
7.73.65
तदा भीमं बलं सर्वे तेन नादेन मोहितम् ।
तावकं तन्महाराज विषण्णं समपद्यत ॥ ७.७३.६५ ॥
ಓ ಮಹಾರಾಜನೇ! ಆಗ ಆ ಭಯಂಕರ ನಾದದಿಂದ ಮೋಹಿತವಾದ ನಿನ್ನ ಸೈನ್ಯವೆಲ್ಲವೂ ವಿಷಾದಗೊಂಡಿತು.