മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.74.1
श्रुत्वा तु तं महाशब्दं पाण्डूनां पुत्रगृद्धिनाम् ।
चारैः प्रवेदितस्त्रस्तः समुत्थाय जयद्रथः ॥ ७.७४.१ ॥
പാണ്ഡവർ പുത്രനെക്കുറിച്ച് അതിയായ ആകാംക്ഷയോടെ ഉയർത്തിയ ആ മഹാശബ്ദം കേട്ട്, ചാരന്മാരാൽ അറിയിക്കപ്പെട്ട ജയദ്രഥൻ ഭയന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
7.74.2
शोकसम्मूढहृदयो दुःखेनाभ्याहतो भृशम् ।
मज्जमान इवागाधे विपुले शोकसागरे।
जगाम समितिं राज्ञां सैन्धवो विमृशन्बहु ॥ ७.७४.२ ॥
ശോകത്താൽ മനം മയങ്ങി, ദുഃഖത്താൽ അതിയായി പീഡിതനായി, അഗാധമായ വിശാല ശോകസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങുന്നവനെപ്പോലെ, പലതും ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് സൈന്ധവൻ രാജാക്കന്മാരുടെ സഭയിലേക്ക് പോയി.
7.74.3
स तेषां नरदेवानां सकाशे पर्यदेवयत् ।
अभिमन्युपितुर्भीतः सव्रीडो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.७४.३ ॥
അവൻ ആ നരദേവന്മാരുടെ മുന്നിൽ വിലപിച്ചു; അഭിമന്യുവിന്റെ പിതാവിനെ ഭയന്ന്, ലജ്ജയോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.74.4
योऽसौ पाण्डोः किल क्षेत्रे जातः शक्रेण कामिना ।
स निनीषति दुर्बुद्धिर्मां किलैकं यमक्षयम् ॥ ७.७४.४ ॥
പാണ്ഡുവിന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ കാമാർത്തനായ ഇന്ദ്രനാൽ ജനിച്ചവൻ — ആ ദുർബുദ്ധി എന്നെ മാത്രം യമലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.74.5
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि स्वगृहं जीवितेप्सया। ॥ ७.७४.५ ॥
നിങ്ങൾക്ക് ശുഭം ഭവിക്കട്ടെ; ജീവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോകും.
7.74.6
अथवास्त्रप्रतिबलास्त्रात मां क्षत्रियर्षभाः ।
पार्थेन प्रार्थितं वीरास्ते सन्दत्त ममाभयम् ॥ ७.७४.६ ॥
അല്ലെങ്കിൽ അസ്ത്രത്തിൽ തുല്യബലരായ ക്ഷത്രിയ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അസ്ത്രത്തിൽനിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കൂ; വീരന്മാരേ, പാർത്ഥൻ ആവശ്യപ്പെട്ട അഭയം എനിക്ക് നൽകൂ.
7.74.7
द्रोणदुर्योधनकृपाः कर्णमद्रेशबाह्लिकाः ।
दुःशासनादयः शक्तास्त्रातुमप्यन्तकार्दितम् ॥ ७.७४.७ ॥
ദ്രോണൻ, ദുര്യോധനൻ, കൃപൻ, കർണ്ണൻ, മദ്രേശൻ, ബാഹ്ലികൻ, ദുഃശാസനൻ തുടങ്ങിയവരും മരണത്താൽ പീഡിതനായവനെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിവുള്ളവരല്ല.
7.74.8
किमङ्ग पुनरेकेन फल्गुनेन जिघांसता ।
न त्रास्यन्ति भवन्तो मां समस्ताः पतयः क्षितेः ॥ ७.७४.८ ॥
ഒരാളായ ഫൽഗുനൻ (അർജ്ജുനൻ) കൊല്ലാനാഗ്രഹിച്ചുവരുമ്പോൾ പിന്നെന്തു പറയാൻ! ഭൂമിയുടെ സകല പ്രഭുക്കളായ നിങ്ങളും എന്നെ രക്ഷിക്കില്ല.
7.74.9
प्रतिज्ञां पाण्डवेयानां श्रुत्वा मम महद्भयम् ।
सीदन्ति मम गात्राणि मुमूर्षोरिव पार्थिवाः ॥ ७.७४.९ ॥
പാണ്ഡവരുടെ പ്രതിജ്ഞ കേട്ട് എനിക്ക് മഹാഭയം ഉണ്ടായി. രാജാക്കന്മാരേ, മരിക്കാനൊരുങ്ങുന്നവനെപ്പോലെ എന്റെ അംഗങ്ങൾ തളരുന്നു.
7.74.10
वधो नूनं प्रतिज्ञातो मम गाण्डीवधन्वना ।
तथाहि हृष्टाः क्रोशन्ति शोककालेऽपि पाण्डवाः ॥ ७.७४.१० ॥
ഗാണ്ഡീവധാരി എന്റെ വധം തീർച്ചയായും പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ശോകകാലത്തും പാണ്ഡവർ സന്തോഷത്തോടെ ആർത്തുവിളിക്കുന്നത്.
7.74.11
तन्न देवा न गन्धर्वा नासुरोरगराक्षसाः ।
उत्सहन्तेऽन्यथा कर्तुं कुत एव नराधिपाः ॥ ७.७४.११ ॥
അതിനാൽ ദേവന്മാർക്കും ഗന്ധർവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും ഉരഗന്മാർക്കും രാക്ഷസന്മാർക്കും അതിനെ മറ്റൊന്നാക്കാൻ കഴിയില്ല; മനുഷ്യരാജാക്കന്മാർക്കോ പിന്നെ എന്തു പറയാൻ!
7.74.12
तस्मान्मामनुजानीत भद्रं वोऽस्तु नरर्षभाः ।
अदर्शनं गमिष्यामि न मां द्रक्ष्यन्ति पाण्डवाः ॥ ७.७४.१२ ॥
അതിനാൽ നരശ്രേഷ്ഠരേ, എന്നെ പോകാൻ അനുവദിക്കുക; നിങ്ങൾക്ക് മംഗളമുണ്ടാകട്ടെ. ഞാൻ അദൃശ്യനായി പോകും; പാണ്ഡവർ എന്നെ കാണില്ല.
7.74.13
एवं विलपमानं तं भयाद्व्याकुलचेतसम् ।
आत्मकार्यगरीयस्त्वाद्राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.७४.१३ ॥
ഇങ്ങനെ ഭയത്താൽ വ്യാകുലചിത്തനായി വിലപിക്കുന്ന അവനോട്, തന്റെ കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം കണക്കിലെടുത്ത് രാജാവായ ദുര്യോധനൻ പറഞ്ഞു.
7.74.14
न भेतव्यं नरव्याघ्र को हि त्वां पुरुषर्षभ ।
मध्ये क्षत्रियवीराणां तिष्ठन्तं प्रार्थयेद्युधि ॥ ७.७४.१४ ॥
നരവ്യാഘ്രാ, ഭയപ്പെടേണ്ട. ക്ഷത്രിയവീരന്മാർക്കിടയിൽ നിൽക്കുന്ന നിന്നെ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, യുദ്ധത്തിൽ ആരാണ് ഉപദ്രവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുക?
7.74.15
एतेषां नरदेवानां मत्तमातङ्गगामिनाम् ।
सङ्घातमुपयातानामपि विभ्येत्पुरन्दरः ॥ ७.७४.१५ ॥
മദിച്ച ആനകളെപ്പോലെ നടക്കുന്ന ഈ നരദേവന്മാരുടെ (രാജാക്കന്മാരുടെ) സംഘം എതിരെ വന്നാൽ ഇന്ദ്രനും ഭയപ്പെടും.
7.74.16
अहं वैकर्तनः कर्णश्चित्रसेनो विविंशतिः ।
भूरिश्रवाः शलः शल्यो वृषसेनो दुरासदः ॥ ७.७४.१६ ॥
ഞാൻ, വൈകർത്തനന്റെ മകൻ കർണൻ, ചിത്രസേനൻ, വിവിംശതി, ഭൂരിശ്രവസ്സ്, ശലൻ, ശല്യൻ, വൃഷസേനൻ — ആർക്കും കീഴടക്കാനാവാത്തവൻ.
7.74.17
पुरुमित्रो जयो भोजः काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।
सत्यव्रतो महाबाहुर्विकर्णो दुर्मुखश्च ह ॥ ७.७४.१७ ॥
പുരുമിത്രൻ, ജയൻ, ഭോജൻ, കാംബോജനായ സുദക്ഷിണൻ, മഹാബാഹുവായ സത്യവ്രതൻ, വികർണൻ, ദുർമുഖൻ എന്നിവരും.
7.74.18
दुःशासनः सुबाहुश्च कालिङ्गश्चाप्युदायुधः ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ द्रोणो द्रौणिश्च सौबलः ॥ ७.७४.१८ ॥
ദുഃശാസനൻ, സുബാഹു, കലിംഗരാജാവ്, ഉദായുധൻ, അവന്തിയിലെ രണ്ടു രാജകുമാരന്മാരായ വിന്ദനും അനുവിന്ദനും, ദ്രോണൻ, ദ്രോണപുത്രൻ അശ്വത്ഥാമാവ്, സുബലപുത്രൻ ശകുനി.
7.74.19
मायावी बलवाञ्छूरो राक्षसश्चाप्यलम्बुसः ।
एते चान्ये च बहवो नानाजनपदेश्वराः।
ससैन्यास्त्वाभिगोप्स्यन्ति व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ ७.७४.१९ ॥
മായാവിയും ബലവാനും ശൂരനുമായ അലംബുസൻ എന്ന രാക്ഷസനും, ഇവരും മറ്റനേകം വിവിധ ദേശാധിപന്മാരും സൈന്യസമേതം നിന്നെ രക്ഷിക്കും. നിന്റെ മനസ്സിലെ ഈ ജ്വരം ഒഴിഞ്ഞുപോകട്ടെ.
7.74.20
त्वं चापि रथिनां श्रेष्ठः स्वयं शूरोऽमितद्युते ।
स कथं पाण्डवेयेभ्यो भयं पश्यसि वैन्धव ॥ ७.७४.२० ॥
അമിതതേജസ്വീ! നീയും രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും സ്വയം ശൂരനുമാണ്. ഓ വൈന്ധവാ! പാണ്ഡവരിൽനിന്ന് നീ എന്തിന് ഭയം കാണുന്നു?
7.74.21
अक्षौहिण्यो महावीर्य मदीयास्तव रक्षणे ।
यत्ता योत्स्यन्ति माभैस्त्वं सैन्धव व्येतु ते भयम् ॥ ७.७४.२१ ॥
മഹാവീര്യാ! എന്റെ അക്ഷൗഹിണി സേനകൾ നിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി സന്നദ്ധരായി യുദ്ധം ചെയ്യും. സൈന്ധവാ! നീ ഭയപ്പെടേണ്ട. നിന്റെ ഭയം ഒഴിഞ്ഞുപോകട്ടെ.
7.74.22
एवमाश्वासितो राजन्पुत्रेण तव सैन्धवः ।
दुर्योधनेन सहितो द्रोणं रात्रावुपागमत् ॥ ७.७४.२२ ॥
രാജാവേ! ഇങ്ങനെ നിന്റെ പുത്രനാൽ ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ട സൈന്ധവൻ ദുര്യോധനനോടൊപ്പം രാത്രിയിൽ ദ്രോണരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
7.74.23
उपसङ्गृह्य चरणौ द्रोणाय स विशाम्पतिः ।
उपोपविश्य प्रणतः पर्यपृच्छदिदं वचः ॥ ७.७४.२३ ॥
ആ വിശാംപതി ദ്രോണരുടെ പാദങ്ങളിൽ പിടിച്ച്, സമീപം ഇരുന്ന്, വിനീതനായി ഈ വാക്കുകൾ ചോദിച്ചു.
7.74.24
निमित्ते दूरपातित्वे लघुत्वे दृढवेधने ।
मम ब्रवीतु भगवान्विशेषं फल्गुनस्य च ॥ ७.७४.२४ ॥
ഭഗവാനേ! ശകുനങ്ങളിലും, ദൂരത്തേക്ക് എയ്യുന്നതിലും, ലാഘവത്തിലും, ദൃഢമായ ലക്ഷ്യവേധത്തിലും ഫൽഗുനന്റെ (അർജുനന്റെ) വിശേഷം എന്തെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞാലും.
7.74.25
विद्याविशेषमिच्छामि ज्ञातुमाचार्य तत्त्वतः ।
अर्जुनस्यात्मनश्चैव याथातथ्यं प्रचक्ष्व मे ॥ ७.७४.२५ ॥
ആചാര്യനിൽ നിന്ന് തത്ത്വത്തിൽ വിദ്യയുടെ പ്രത്യേകത അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, അർജുനന്റേതും എന്റേതും. അതിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം എന്നോട് പറയൂ.
7.74.26
सममाचार्यकं तात तव चैवार्जुनस्य च ।
योगाद्दुःखोषितत्वाच्च तस्मात्त्वत्तोऽधिकोऽर्जुनः ॥ ७.७४.२६ ॥
പ്രിയനേ, നിന്റെയും അർജുനന്റെയും ആചാര്യത്വം സമമാണ്. പരിശ്രമവും ദുഃഖസഹനവും കൊണ്ട് അർജുനൻ നിന്നെക്കാൾ അധികനാണ്.
7.74.27
न तु ते युधि सन्त्रासः कार्यः पार्थात्कथञ्चन ।
अहं हि रक्षिता तात भयात्त्वां नात्र संशयः ॥ ७.७४.२७ ॥
എന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ പാർത്ഥനിൽ നിന്ന് നിനക്ക് ഒരു വിധത്തിലും ഭയം ഉണ്ടാകരുത്. പ്രിയനേ, ഞാൻ തന്നെ നിന്നെ ഭയത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
7.74.28
न हि मद्बाहुगुप्तस्य प्रभवन्त्यमरा अपि ।
व्यूहयिष्यामि तं व्यूहं यं पार्थो न तरिष्यति ॥ ७.७४.२८ ॥
എന്റെ ബാഹുക്കളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടവനെ ദേവന്മാർക്കും ജയിക്കാനാവില്ല. പാർത്ഥന് കടക്കാനാവാത്ത ആ വ്യൂഹം ഞാൻ രചിക്കും.
7.74.29
तस्माद्युध्यस्व माभैस्त्वं स्वधर्ममनुपालय ।
पितृपैतामहं मार्गमनुयाहि महारथ ॥ ७.७४.२९ ॥
അതിനാൽ യുദ്ധം ചെയ്യുക, ഭയപ്പെടരുത്. നിന്റെ സ്വധർമ്മം പാലിക്കുക. മഹാരഥാ, പിതൃപിതാമഹന്മാരുടെ മാർഗം പിന്തുടരുക.
7.74.30
अधीता विधिवद्वेदा अग्नयः सुहुतास्त्वया ।
इष्टं च बहुभिर्यज्ञैर्न ते मृत्युर्भयङ्करः ॥ ७.७४.३० ॥
നീ വിധിപ്രകാരം വേദങ്ങൾ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു, അഗ്നികളിൽ നന്നായി ആഹുതി നൽകിയിരിക്കുന്നു, അനേകം യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. നിന്റെ മൃത്യു ഭയങ്കരമാകില്ല.
7.74.31
दुर्लभं मानुषैर्मन्दैर्महाभाग्यमवाप्य तु ।
भुजवीर्यार्जिताँल्लोकान्दिव्यान्प्राप्स्यस्यनुत्तमान् ॥ ७.७४.३१ ॥
മനുഷ്യരിൽ മന്ദന്മാർക്ക് ദുർലഭമായ മഹാഭാഗ്യം നേടി, നിന്റെ ഭുജവീര്യത്താൽ നേടിയ ഉത്തമമായ ദിവ്യലോകങ്ങൾ നീ പ്രാപിക്കും.
7.74.32
कुरवः पाण्डवाश्चैव वृष्णयोऽन्ये च मानवाः ।
अहं च सहपुत्रेण अध्रुवा इति चिन्त्यताम् ॥ ७.७४.३२ ॥
കുരുക്കൾ, പാണ്ഡവർ, വൃഷ്ണികൾ, മറ്റു മനുഷ്യർ, ഞാനും എന്റെ പുത്രനും — എല്ലാവരും അനിത്യരാണെന്ന് ചിന്തിക്കുക.
7.74.33
पर्यायेण वयं सर्वे कालेन बलिना हताः ।
परलोकं गमिष्यामः स्वैःस्वैः कर्मभिरन्विताः ॥ ७.७४.३३ ॥
നാമെല്ലാവരും ക്രമത്തിൽ ബലവാനായ കാലത്താൽ വധിക്കപ്പെട്ട്, ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളോടെ പരലോകത്തേക്ക് പോകും.
7.74.34
तपस्तप्त्वा तु याँल्लोकान्प्राप्नुवन्ति तपस्विनः ।
क्षत्रधर्माश्रिताः वीराः क्षत्रियाः प्राप्नुवन्ति तान् ॥ ७.७४.३४ ॥
തപസ്സു ചെയ്ത് തപസ്വികൾ ഏതു ലോകങ്ങൾ നേടുന്നുവോ, ക്ഷത്രധർമ്മം സ്വീകരിച്ച വീരക്ഷത്രിയർ അവ തന്നെ നേടുന്നു.
7.74.35
एवमाश्वासितो राजा भारद्वाजेन सैन्धवः ।
अपानुदद्भयं पार्थाद्युद्धाय च मनो दधे ॥ ७.७४.३५ ॥
ഭാരദ്വാജനാൽ (ദ്രോണനാൽ) ഇങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ട സൈന്ധവരാജാവ്, പാർത്ഥനിൽ (അർജുനനിൽ) നിന്നുള്ള ഭയം അകറ്റി, യുദ്ധത്തിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
7.74.36
ततः प्रहर्षः सैन्यानां तस्य चासीद्विशाम्पते ।
वादित्राणां ध्वनिश्चोग्रः सिंहनादरवैः सह ॥ ७.७४.३६ ॥
ജനപതേ! അപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൈന്യങ്ങളിൽ ആഹ്ലാദം ഉണ്ടായി; സിംഹനാദങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം വാദ്യങ്ങളുടെ ഉഗ്രമായ ധ്വനിയും ഉയർന്നു.