மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.74.1
श्रुत्वा तु तं महाशब्दं पाण्डूनां पुत्रगृद्धिनाम् ।
चारैः प्रवेदितस्त्रस्तः समुत्थाय जयद्रथः ॥ ७.७४.१ ॥
பாண்டவர்கள் தம் மகனுக்காக ஆவலுடன் எழுப்பிய அந்த மாபெரும் ஒலியைக் கேட்டு, ஒற்றர்களால் தெரிவிக்கப்பட்ட ஜயத்ரதன் பயந்து எழுந்தான்.
7.74.2
शोकसम्मूढहृदयो दुःखेनाभ्याहतो भृशम् ।
मज्जमान इवागाधे विपुले शोकसागरे।
जगाम समितिं राज्ञां सैन्धवो विमृशन्बहु ॥ ७.७४.२ ॥
துயரால் குழம்பிய மனத்துடன், துக்கத்தால் மிகவும் தாக்கப்பட்டு, ஆழமற்ற பெரும் துயரக் கடலில் மூழ்குபவன் போல, பலவாறு சிந்தித்தவாறு சைந்தவன் அரசர்களின் சபைக்குச் சென்றான்.
7.74.3
स तेषां नरदेवानां सकाशे पर्यदेवयत् ।
अभिमन्युपितुर्भीतः सव्रीडो वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.७४.३ ॥
அவன் அந்த மன்னர்களுக்கு முன் புலம்பினான்; அபிமன்யுவின் தந்தையிடம் அஞ்சியவனாய், வெட்கத்துடன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.74.4
योऽसौ पाण्डोः किल क्षेत्रे जातः शक्रेण कामिना ।
स निनीषति दुर्बुद्धिर्मां किलैकं यमक्षयम् ॥ ७.७४.४ ॥
பாண்டுவின் வயலில் காமமுள்ள இந்திரனால் பிறந்தவன் — அந்தத் துர்புத்தி கொண்டவன் என்னை மட்டும் யமனின் இருப்பிடத்துக்கு அழைத்துச் செல்ல விரும்புகிறான்.
7.74.5
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि स्वगृहं जीवितेप्सया। ॥ ७.७४.५ ॥
உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; உயிர் வாழும் ஆசையால் நான் என் வீட்டுக்குச் செல்வேன்.
7.74.6
अथवास्त्रप्रतिबलास्त्रात मां क्षत्रियर्षभाः ।
पार्थेन प्रार्थितं वीरास्ते सन्दत्त ममाभयम् ॥ ७.७४.६ ॥
அல்லது அஸ்திரத்தில் சம வலிமையுள்ள க்ஷத்திரிய காளைகளே, அஸ்திரத்திலிருந்து என்னைக் காப்பாற்றுங்கள்; வீரர்களே, பார்த்தனால் கோரப்பட்ட அபயத்தை எனக்கு அளியுங்கள்.
7.74.7
द्रोणदुर्योधनकृपाः कर्णमद्रेशबाह्लिकाः ।
दुःशासनादयः शक्तास्त्रातुमप्यन्तकार्दितम् ॥ ७.७४.७ ॥
துரோணர், துரியோதனன், கிருபர், கர்ணன், மத்ரநாட்டு அரசன், பாஹ்லிகர், துச்சாசனன் முதலானோர் கூட, யமனால் வாட்டப்பட்டவனைக் காக்க வல்லவர்கள் அல்லர்.
7.74.8
किमङ्ग पुनरेकेन फल्गुनेन जिघांसता ।
न त्रास्यन्ति भवन्तो मां समस्ताः पतयः क्षितेः ॥ ७.७४.८ ॥
ஒருவனான பல்குனன் (அர்ஜுனன்) கொல்ல விரும்பி வரும்போது, பின் என்ன சொல்வது! பூமியின் அனைத்து அரசர்களே, நீங்கள் அனைவரும் சேர்ந்தும் என்னைக் காக்க மாட்டீர்கள்.
7.74.9
प्रतिज्ञां पाण्डवेयानां श्रुत्वा मम महद्भयम् ।
सीदन्ति मम गात्राणि मुमूर्षोरिव पार्थिवाः ॥ ७.७४.९ ॥
பாண்டவர்களின் சபதத்தைக் கேட்டு எனக்குப் பெரும் அச்சம் உண்டாகிறது. அரசர்களே, சாகத் துணிந்தவனைப் போல் என் உறுப்புகள் தளர்கின்றன.
7.74.10
वधो नूनं प्रतिज्ञातो मम गाण्डीवधन्वना ।
तथाहि हृष्टाः क्रोशन्ति शोककालेऽपि पाण्डवाः ॥ ७.७४.१० ॥
காண்டீவதாரி எனக்குக் கொலையை நிச்சயமாகச் சபதம் செய்துள்ளான். ஆகவே துக்கத்தின் வேளையிலும் பாண்டவர்கள் மகிழ்ந்து முழங்குகின்றனர்.
7.74.11
तन्न देवा न गन्धर्वा नासुरोरगराक्षसाः ।
उत्सहन्तेऽन्यथा कर्तुं कुत एव नराधिपाः ॥ ७.७४.११ ॥
ஆகவே தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், அசுரர்கள், நாகர்கள், ராட்சசர்கள் கூட அதை மாற்ற முயல மாட்டார்கள்; மனித அரசர்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது!
7.74.12
तस्मान्मामनुजानीत भद्रं वोऽस्तु नरर्षभाः ।
अदर्शनं गमिष्यामि न मां द्रक्ष्यन्ति पाण्डवाः ॥ ७.७४.१२ ॥
ஆகவே, நரர்களில் சிறந்தவர்களே, என்னைப் போக அனுமதியுங்கள்; உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். நான் மறைந்து செல்வேன்; பாண்டவர்கள் என்னைக் காணமாட்டார்கள்.
7.74.13
एवं विलपमानं तं भयाद्व्याकुलचेतसम् ।
आत्मकार्यगरीयस्त्वाद्राजा दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ७.७४.१३ ॥
இவ்வாறு பயத்தால் கலங்கிய மனத்துடன் புலம்பிக்கொண்டிருந்தவனிடம், தன் காரியத்தின் முக்கியத்துவத்தை எண்ணி அரசன் துரியோதனன் கூறினான்.
7.74.14
न भेतव्यं नरव्याघ्र को हि त्वां पुरुषर्षभ ।
मध्ये क्षत्रियवीराणां तिष्ठन्तं प्रार्थयेद्युधि ॥ ७.७४.१४ ॥
ஆண்களில் புலியே, அஞ்சாதே. வீர க்ஷத்திரியர்களின் நடுவே நிற்கும் உன்னை, ஆண்களில் சிறந்தவனே, போரில் யார்தான் தாக்க விரும்புவான்?
7.74.15
एतेषां नरदेवानां मत्तमातङ्गगामिनाम् ।
सङ्घातमुपयातानामपि विभ्येत्पुरन्दरः ॥ ७.७४.१५ ॥
மதயானைகள் போல் நடக்கும் இந்த மன்னர்களின் கூட்டம் எதிரே வந்தாலும் இந்திரனும் அஞ்சுவான்.
7.74.16
अहं वैकर्तनः कर्णश्चित्रसेनो विविंशतिः ।
भूरिश्रवाः शलः शल्यो वृषसेनो दुरासदः ॥ ७.७४.१६ ॥
நான், விகர்த்தனனின் மகன் கர்ணன், சித்திரசேனன், விவிம்சதி, பூரிசிரவஸ், சலன், சல்யன், வ்ருஷசேனன் — வெல்ல முடியாத அவன்.
7.74.17
पुरुमित्रो जयो भोजः काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।
सत्यव्रतो महाबाहुर्विकर्णो दुर्मुखश्च ह ॥ ७.७४.१७ ॥
புருமித்திரன், ஜயன், போஜன், காம்போஜன் சுதக்ஷிணன், மஹாபாஹுவான சத்யவ்ரதன், விகர்ணன், துர்முகன் ஆகியோரும்.
7.74.18
दुःशासनः सुबाहुश्च कालिङ्गश्चाप्युदायुधः ।
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ द्रोणो द्रौणिश्च सौबलः ॥ ७.७४.१८ ॥
துச்சாசனன், சுபாகு, கலிங்க மன்னன், உதாயுதன், அவந்தியின் இரு இளவரசர்களான விந்தன் அனுவிந்தன், துரோணர், துரோணரின் மகன் அஸ்வத்தாமா, சுபலனின் மகன் சகுனி.
7.74.19
मायावी बलवाञ्छूरो राक्षसश्चाप्यलम्बुसः ।
एते चान्ये च बहवो नानाजनपदेश्वराः।
ससैन्यास्त्वाभिगोप्स्यन्ति व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ ७.७४.१९ ॥
மாயாவியும், வலிமை மிக்கவனும், வீரனுமான அலம்புசன் என்ற அரக்கனும், இவர்களும் வேறு பல நாடுகளின் அரசர்களும் தம் படைகளுடன் உன்னைக் காப்பார்கள். உன் மனத்தின் இந்த காய்ச்சல் நீங்கட்டும்.
7.74.20
त्वं चापि रथिनां श्रेष्ठः स्वयं शूरोऽमितद्युते ।
स कथं पाण्डवेयेभ्यो भयं पश्यसि वैन्धव ॥ ७.७४.२० ॥
அளவற்ற ஒளியுடையவனே! நீயும் தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனும் தானே வீரனுமாவாய். வைந்தவா! பாண்டவர்களிடமிருந்து நீ ஏன் பயத்தைக் காண்கிறாய்?
7.74.21
अक्षौहिण्यो महावीर्य मदीयास्तव रक्षणे ।
यत्ता योत्स्यन्ति माभैस्त्वं सैन्धव व्येतु ते भयम् ॥ ७.७४.२१ ॥
மாவீரனே! என் அக்ஷௌஹிணிப் படைகள் உன்னைக் காக்கத் தயாராக இருந்து போர் புரியும். சைந்தவனே! நீ அஞ்சாதே. உன் பயம் நீங்கட்டும்.
7.74.22
एवमाश्वासितो राजन्पुत्रेण तव सैन्धवः ।
दुर्योधनेन सहितो द्रोणं रात्रावुपागमत् ॥ ७.७४.२२ ॥
அரசே! இவ்வாறு உன் மகனால் ஆறுதல் பெற்ற சைந்தவன், துரியோதனனுடன் இரவில் துரோணரிடம் சென்றான்.
7.74.23
उपसङ्गृह्य चरणौ द्रोणाय स विशाम्पतिः ।
उपोपविश्य प्रणतः पर्यपृच्छदिदं वचः ॥ ७.७४.२३ ॥
அந்த மக்கள்தலைவன் துரோணரின் பாதங்களைப் பற்றி, அருகில் அமர்ந்து, பணிவுடன் இந்த சொற்களைக் கேட்டான்.
7.74.24
निमित्ते दूरपातित्वे लघुत्वे दृढवेधने ।
मम ब्रवीतु भगवान्विशेषं फल्गुनस्य च ॥ ७.७४.२४ ॥
பகவானே! தொலைதூர எய்தலிலும், இலகுவிலும், உறுதியான குறிதவறா எய்தலிலும் பல்குனனின் (அர்ஜுனனின்) சிறப்பை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
7.74.25
विद्याविशेषमिच्छामि ज्ञातुमाचार्य तत्त्वतः ।
अर्जुनस्यात्मनश्चैव याथातथ्यं प्रचक्ष्व मे ॥ ७.७४.२५ ॥
ஆசாரியரிடமிருந்து உண்மையில் சிறப்புத் திறமையை அறிய விரும்புகிறேன், அர்ஜுனனுடையதும் என்னுடையதும். அதன் உண்மை நிலையை எனக்கு விளக்குங்கள்.
7.74.26
सममाचार्यकं तात तव चैवार्जुनस्य च ।
योगाद्दुःखोषितत्वाच्च तस्मात्त्वत्तोऽधिकोऽर्जुनः ॥ ७.७४.२६ ॥
அன்பனே, உன்னுடைய மற்றும் அர்ஜுனனுடைய ஆசாரியம் சமமானது. முயற்சியாலும் துன்பத்தைத் தாங்கியதாலும் அர்ஜுனன் உன்னை விட உயர்ந்தவன்.
7.74.27
न तु ते युधि सन्त्रासः कार्यः पार्थात्कथञ्चन ।
अहं हि रक्षिता तात भयात्त्वां नात्र संशयः ॥ ७.७४.२७ ॥
ஆனால் போரில் பார்த்தனிடமிருந்து உனக்கு எந்த விதத்திலும் அச்சம் கொள்ளக்கூடாது. அன்பனே, நானே உன்னை அச்சத்திலிருந்து காப்பேன்; இதில் ஐயமில்லை.
7.74.28
न हि मद्बाहुगुप्तस्य प्रभवन्त्यमरा अपि ।
व्यूहयिष्यामि तं व्यूहं यं पार्थो न तरिष्यति ॥ ७.७४.२८ ॥
என் கரங்களால் காக்கப்பட்டவனை தேவர்கள் கூட வெல்ல முடியாது. பார்த்தன் கடக்க முடியாத அத்தகைய வியூகத்தை நான் அமைப்பேன்.
7.74.29
तस्माद्युध्यस्व माभैस्त्वं स्वधर्ममनुपालय ।
पितृपैतामहं मार्गमनुयाहि महारथ ॥ ७.७४.२९ ॥
ஆகையால் போரிடு, அஞ்சாதே. உன் தர்மத்தைக் காத்திடு. மகாரதனே, உன் தந்தை பாட்டன்மார்களின் வழியைப் பின்பற்று.
7.74.30
अधीता विधिवद्वेदा अग्नयः सुहुतास्त्वया ।
इष्टं च बहुभिर्यज्ञैर्न ते मृत्युर्भयङ्करः ॥ ७.७४.३० ॥
நீ முறைப்படி வேதங்களைக் கற்றிருக்கிறாய், அக்னிகளில் நன்கு ஆகுதி அளித்திருக்கிறாய், பல யாகங்களைச் செய்திருக்கிறாய். உனக்கு மரணம் பயங்கரமானதாக இராது.
7.74.31
दुर्लभं मानुषैर्मन्दैर्महाभाग्यमवाप्य तु ।
भुजवीर्यार्जिताँल्लोकान्दिव्यान्प्राप्स्यस्यनुत्तमान् ॥ ७.७४.३१ ॥
மனிதர்களில் மந்தர்களுக்கு அரிதான மகத்தான பாக்கியத்தைப் பெற்று, உன் தோள் வீரியத்தால் வென்ற மேலான தெய்வீக உலகங்களை நீ அடைவாய்.
7.74.32
कुरवः पाण्डवाश्चैव वृष्णयोऽन्ये च मानवाः ।
अहं च सहपुत्रेण अध्रुवा इति चिन्त्यताम् ॥ ७.७४.३२ ॥
குரு, பாண்டவர், வೃஷ்ணிகள் மற்றும் பிற மனிதர்கள், நானும் என் மகனுடன், அனைவரும் நிலையற்றவர்கள் என்று சிந்திக்கப்படட்டும்.
7.74.33
पर्यायेण वयं सर्वे कालेन बलिना हताः ।
परलोकं गमिष्यामः स्वैःस्वैः कर्मभिरन्विताः ॥ ७.७४.३३ ॥
நாம் அனைவரும் முறையே வலிய காலத்தால் கொல்லப்பட்டு, அவரவர் கர்மங்களுடன் பரலோகம் செல்வோம்.
7.74.34
तपस्तप्त्वा तु याँल्लोकान्प्राप्नुवन्ति तपस्विनः ।
क्षत्रधर्माश्रिताः वीराः क्षत्रियाः प्राप्नुवन्ति तान् ॥ ७.७४.३४ ॥
தவத்தைச் செய்து தவசிகள் எந்த உலகங்களை அடைகிறார்களோ, அவற்றையே க்ஷத்திரிய தர்மத்தை ஏற்ற வீர க்ஷத்திரியர்கள் அடைகிறார்கள்.
7.74.35
एवमाश्वासितो राजा भारद्वाजेन सैन्धवः ।
अपानुदद्भयं पार्थाद्युद्धाय च मनो दधे ॥ ७.७४.३५ ॥
பாரத்வாஜரால் (துரோணரால்) இவ்வாறு ஆறுதல் பெற்ற சைந்தவ அரசன், பிருதையின் மகன் (அர்ஜுனன்) பற்றிய பயத்தை விரட்டி, போருக்கு மனதை நிலைநிறுத்தினான்.
7.74.36
ततः प्रहर्षः सैन्यानां तस्य चासीद्विशाम्पते ।
वादित्राणां ध्वनिश्चोग्रः सिंहनादरवैः सह ॥ ७.७४.३६ ॥
மக்களின் அதிபதியே! பின்பு அவரது படைகளுக்கு மகிழ்ச்சி உண்டானது; சிம்ம கர்ஜனைகளோடு இசைக்கருவிகளின் உக்கிர ஒலியும் எழுந்தது.