மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.77.1
तां निशां दुःखशोकार्तौ निःश्वसन्ताविवोरगौ ।
निद्रां नैवोपलेभाते वासुदेवधनञ्जयौ ॥ ७.७७.१ ॥
துயரும் துக்கமும் வாட்டிய அந்த இரவில், பெருமூச்சு விடும் இரண்டு பாம்புகளைப் போல, வாசுதேவரும் தனஞ்சயரும் உறக்கத்தை அடையவில்லை.
7.77.2
नरनारायणौ क्रुद्धौ ज्ञात्वा देवाः सवासवाः ।
व्यथिताश्चिन्तयामासुः किंस्विदेतद्भविष्यति ॥ ७.७७.२ ॥
நரனும் நாராயணனும் கோபம் கொண்டிருப்பதை அறிந்த இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் வருந்தி, "இது என்ன ஆகப்போகிறது?" என்று சிந்தித்தனர்.
7.77.3
ववुश्च दारुणा वाता रूक्षा घोराभिशंसिनः ।
सकबन्धस्तथाऽऽदित्ये परिघः समदृश्यत ॥ ७.७७.३ ॥
கொடிய, வறண்ட, பேரழிவைக் குறிக்கும் கொடிய காற்றுகள் வீசின; சூரியனைச் சுற்றி தலையற்ற உடலுடன் ஒரு வட்டம் தெரிந்தது.
7.77.4
शुष्काशन्यश्च निष्पेतुः सनिर्घाताः सविद्युतः ।
चचाल चापि पृथिवी सशैलवनकानना ॥ ७.७७.४ ॥
உலர்ந்த இடிகள் விழுந்தன; முழக்கத்துடனும் மின்னலுடனும். மலைகள், காடுகள், சோலைகளுடன் பூமியும் நடுங்கியது.
7.77.5
चुक्षुभुश्च महाराज सागारा मकरालयाः ।
प्रतिस्रोतःप्रवृत्ताश्च तथा गन्तुं समुद्रगाः ॥ ७.७७.५ ॥
மகாராஜாவே, மகரங்களின் இருப்பிடமான கடல்கள் கரைகளுடன் கலங்கின; கடலை நோக்கிச் செல்லும் நதிகளும் எதிர்த்திசையில் பாயத் தொடங்கின.
7.77.6
रथाश्वनरनागानां प्रवृत्तमधरोत्तरम् ।
क्रव्यादानां प्रमोदार्थं यमराष्ट्रविवृद्धये ॥ ७.७७.६ ॥
தேர்கள், குதிரைகள், மனிதர்கள், யானைகளின் அழிவு தலைகீழாக நடைபெறத் தொடங்கியது; ஊனுண்ணிகளின் மகிழ்ச்சிக்காகவும், யமராஜ்ஜியத்தின் வளர்ச்சிக்காகவும்.
7.77.7
वाहनानि शकृन्मूत्रे मुमुचू रुरुदुश्च ह ।
तान्दृष्ट्वा दारुणान्सर्वानुत्पाताँल्लोमहर्षणान् ॥ ७.७७.७ ॥
வாகனங்கள் சாணத்தையும் சிறுநீரையும் வெளியிட்டு அழுதன. அனைத்து கொடிய, மயிர்சிலிர்க்கும் கெட்ட சகுனங்களையும் கண்டு.
7.77.8
सर्वे ते व्यथिताः सैन्यास्त्वदीया भरतर्षभा ।
श्रुत्वा महाबलस्योग्रां प्रतिज्ञां सव्यसाचिनः ॥ ७.७७.८ ॥
பரதர்களின் சிறந்தவரே, உங்கள் படையினர் அனைவரும் கலங்கினர், மகாபலசாலியான சவ்யசாசியின் (அர்ஜுனனின்) கொடிய சபதத்தைக் கேட்டு.
7.77.9
अथ कृष्णं महाबाहुरब्रवीत्पाकशासनिः ।
आश्वासय सुभद्रां त्वं भगिनीं स्नुषया सह ॥ ७.७७.९ ॥
பின்னர் மகாபாஹுவான பாகசாசனியின் மகன் (அர்ஜுனன்) கிருஷ்ணனிடம் கூறினான்: "உன் சகோதரி சுபத்திரையையும் அவளுடைய மருமகளுடன் சேர்த்து ஆறுதல் கூறு."
7.77.10
स्नुषां चास्या वयस्याश्च विशोकाः कुरु माधव ।
साम्ना सत्येन युक्तेन वचसाऽऽश्वासय प्रभो ॥ ७.७७.१० ॥
மாதவா, அவளுடைய மருமகளையும் தோழிகளையும் துக்கமற்றவர்களாக்கு. பிரபுவே, சத்தியத்துடன் கூடிய இனிய சொற்களால் அவர்களுக்கு ஆறுதல் கூறு.
7.77.11
ततोऽर्जुनगृहं गत्वा वासुदेवः सुदुर्मनाः ।
भगिनीं पुत्रशोकार्तामाश्वासयत दुःखिताम् ॥ ७.७७.११ ॥
பின்னர் அர்ஜுனனின் இல்லம் சென்று, மிகவும் கலங்கிய மனதுடன், மகன் துக்கத்தால் வருந்திய துன்பமுற்ற சகோதரியை வாசுதேவன் ஆறுதல்படுத்தினான்.
7.77.12
मा शोकं कुरु वार्ष्णेयि कुमारं प्रति सस्नुषा ।
सर्वेषां प्राणिनां भीरु निष्ठैषा कालनिर्मिता ॥ ७.७७.१२ ॥
வார்ஷ்ணேயி, மருமகளுடன் சேர்ந்து இளவரசனுக்காக துக்கப்படாதே. பயந்தவளே, உயிருள்ள அனைத்திற்கும் இதுவே முடிவு; காலத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்டது.
7.77.13
कुले जातस्य वीरस्य क्षत्रियस्य विशेषतः ।
सदृशं मरणं ह्येतत्तव पुत्रस्य मा शुचः ॥ ७.७७.१३ ॥
உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்த வீரனான க்ஷத்திரியனுக்கு, குறிப்பாக இத்தகைய மரணம் பொருத்தமானதே. உன் மகனுக்காக வருந்தாதே.
7.77.14
दिष्ट्या महारथो धीरः पितुस्तुल्यपराक्रमः ।
क्षात्रेण विधिना प्राप्तो वीराभिलषितां गतिम् ॥ ७.७७.१४ ॥
நல்லூழால் அவன் மகாரதனும் தீரனும், தந்தைக்கு நிகரான வீரனுமாவான்; க்ஷத்திரிய முறைப்படி வீரர்கள் விரும்பும் கதியை அடைந்தான்.
7.77.15
जित्वा सुबहुशः शत्रून्प्रेषयित्वा च मृत्यवे ।
गतः पुण्यकृतां लोकान्सर्वकामदुहोऽक्षयान् ॥ ७.७७.१५ ॥
பல முறை எதிரிகளை வென்று, அவர்களை மரணத்திடம் அனுப்பி, அவன் புண்ணியம் செய்தோருக்கான எல்லா விருப்பங்களையும் தரும் அழியாத உலகங்களுக்குச் சென்றான்.
7.77.16
तपसा ब्रह्मचर्येण श्रुतेन प्रज्ञयापि च ।
सन्तो यां गतिमिच्छन्ति तां प्राप्तस्तव पुत्रकः ॥ ७.७७.१६ ॥
தவத்தாலும், பிரம்மசரியத்தாலும், கல்வியாலும், ஞானத்தாலும் நல்லோர் எந்தக் கதியை விரும்புகிறார்களோ, அந்தக் கதியை உன் மகன் அடைந்துவிட்டான்.
7.77.17
वीरसूर्वीरपत्नी त्वं वीरजा वीरबान्धवा ।
मा शुचस्तनयं भद्रे गतःस परमां गतिम् ॥ ७.७७.१७ ॥
நீ வீரர்களின் தாய், வீரனின் மனைவி, வீரர்களில் பிறந்தவள், வீரர்களின் உறவினள். அன்பே, உன் மகனுக்காக வருந்தாதே; அவன் உயர்ந்த கதியை அடைந்தான்.
7.77.18
शूरं सूते त्वद्विधा राजपुत्री ॥ ७.७७.१८ ॥
உன்னைப் போன்ற அரசகுமாரி வீரனைப் பெறுகிறாள்.
7.77.19
प्राप्स्यते चाप्यसौ पापः सैन्धवो बालघातकः ।
अधर्मस्यास्य तु फलं ससुहृद्गणबान्धवः ॥ ७.७७.१९ ॥
குழந்தையைக் கொன்ற இந்தப் பாவியான சைந்தவனும் இந்த அதர்மத்தின் பலனை அடைவான், அவனுடைய நண்பர்கள், கூட்டத்தினர், உறவினர்களுடன்.
7.77.20
व्युष्टायां तु वरारोहे रजन्यां पापकर्मकृत् ।
न हि मोक्ष्यति पार्थात्स प्रविष्टोऽप्यमरावतीम् ॥ ७.७७.२० ॥
அழகிய இடையுடையவளே, இரவு விடிந்ததும், இந்தப் பாவச்செயல் செய்தவன் பார்த்தனிடமிருந்து தப்ப மாட்டான், அமராவதியில் நுழைந்தாலும் கூட.
7.77.21
श्वः शिरः पादमूलं ते सैन्धवस्याहृतं ध्रुवम् ।
पद्ध्यां प्रमथितासि त्वं विशोका भव मा रुदः ॥ ७.७७.२१ ॥
நாளை சைந்தவனின் தலையும் பாதத்தின் அடிப்பகுதியும் நிச்சயமாகக் கொண்டுவரப்படும்; நீ அவற்றைக் கால்களால் மிதிப்பாய். துயரமின்றி இரு, அழாதே.
7.77.22
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य गतः शूरः सतां गतिम् ।
वयं च प्राप्नुयामेह ये चान्ये शस्त्रजीविनः ॥ ७.७७.२२ ॥
க்ஷத்ர தர்மத்தை முன்னிறுத்தி வீரன் சான்றோரின் நிலையை அடைந்தான். நாமும், ஆயுதத்தால் வாழும் மற்றவர்களும் இங்கே அந்த நிலையை அடைவோமாக.
7.77.23
व्यूढोरस्को महाबाहुरनिवर्ती रिपुव्रजात् ।
गतस्तव वरारोहे पुत्रः स्वर्गं ज्वरं जहि ॥ ७.७७.२३ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, விரிந்த மார்புடையவனும் பெரிய தோள்களையுடையவனுமான உன் மகன் எதிரிகளின் படையிலிருந்து பின்வாங்காமல் சொர்க்கம் சென்றான். துயர் எனும் காய்ச்சலை விடு.
7.77.24
अनुयातश्च पितरं मातृपक्षं च वीर्यवान् ।
सहस्रशो रिपून्हत्वा हतः शूरो महारथः ॥ ७.७७.२४ ॥
தந்தையையும் தாய்வழிச் சுற்றத்தையும் பின்பற்றிய அந்த வீரன், ஆயிரக்கணக்கான எதிரிகளைக் கொன்று, மகாரதனான சூரன் வீழ்ந்தான்.
7.77.25
आश्वासय स्नुषां राज्ञि मा शुचः क्षत्रिये भृशम् ।
श्वः प्रियं सुमहच्छ्रुत्वा विशोका भव नन्दिनि ॥ ७.७७.२५ ॥
அரசியே, மருமகளுக்கு ஆறுதல் கூறு; வீரனுக்காக மிகவும் துயரப்படாதே. நாளை மிகப் பெரிய இனிய செய்தியைக் கேட்டு, மகிழ்ந்தவளே, துயரற்றவளாக இரு.
7.77.26
यत्पार्थेन प्रतिज्ञातं तत्तथा न तदन्यथा ।
चिकीर्षितं हि ते भर्तुर्न भवेज्जातु निष्फलम् ॥ ७.७७.२६ ॥
பார்த்தன் எதை சபதம் செய்தானோ, அது அப்படியே நடக்கும்; வேறுவிதமாக அல்ல. உன் கணவனின் நோக்கம் ஒருபோதும் பயனற்றதாகாது.
7.77.27
यदि च मनुजपन्नगाः पिशाचा ।
रजनिचचाराः पतगाः सुरासुराश्च।
रणगतमभियान्ति सिन्धुराजं ।
न स भविता सह तैरपि प्रभाते ॥ ७.७७.२७ ॥
மனிதர், நாகர், பிசாசர், இரவுச் சஞ்சரிப்பவர், பறவைகள், தேவர்களும் அசுரர்களும் ஆகியோர் போரில் சென்ற சிந்துராஜனைத் தாக்கினாலும், விடியலில் அவன் அவர்களுடன் இருக்கமாட்டான்.