ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.79.1
ततोऽर्जुनस्य भवनं प्रविश्याप्रतिमं विभुः ।
स्पृष्ट्वाम्भः पुण्डरीकाक्षः स्थण्डिले शुभलक्षणे।
सन्तस्तार शुभां शय्यां दर्भैर्वैदूर्यसन्निभैः ॥ ७.७९.१ ॥
ଏହାପରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଅତୁଳନୀୟ ଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ଏବଂ ଶୁଭଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଦର୍ଭରେ ସୁନ୍ଦର ଶଯ୍ୟା ପକାଇଲେ।
7.79.2
ततो माल्येन विधिवल्लाजैर्गन्धैः सुमङ्गलैः ।
अलञ्चकार तां शय्यां परिवार्यायुधोत्तमैः ॥ ७.७९.२ ॥
ଏହାପରେ ବିଧି ଅନୁସାରେ ମାଳା, ଲାଜା ଏବଂ ଅତି ମଙ୍ଗଳକାରୀ ସୁଗନ୍ଧରେ ସେହି ଶଯ୍ୟାକୁ ସଜାଇଲେ ଏବଂ ତା'ର ଚାରିପାଖରେ ଉତ୍ତମ ଅସ୍ତ୍ର ରଖିଲେ।
7.79.3
ततः स्पृष्टोदकं पार्थं विनीतपरिचारकम् ।
नैत्यकं दर्शयाञ्चक्रे नैशं त्रैयम्बकं बलिम् ॥ ७.७९.३ ॥
ଏହାପରେ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି ବିନୀତ ସେବକଯୁକ୍ତ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ଓ ରାତ୍ରିର ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ ବଳି ଦେଖାଇଲେ।
7.79.4
ततः प्रीतमनाः पार्थो गन्धमाल्यैश्च माधवम् ।
अलङ्कृत्योपहारं तं नैशं तस्मै न्यवेदयत् ॥ ७.७९.४ ॥
ଏହାପରେ ପ୍ରସନ୍ନଚିତ୍ତ ପାର୍ଥ ଗନ୍ଧ ଓ ମାଳାରେ ମାଧବଙ୍କୁ ସଜାଇ, ସେହି ରାତ୍ରିର ଉପହାର ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ।
7.79.5
साधुसाध्विति गोविन्दः फल्गुनं प्रत्यभाषत ॥ ७.७९.५ ॥
"ସାଧୁ, ସାଧୁ" ବୋଲି ଗୋବିନ୍ଦ ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.79.6
सुप्यतां पार्थ भद्रं ते कल्याणाय व्रजाम्यहम् ।
स्थापयित्वा ततो द्वास्थान्गोप्तॄंश्चात्तायुधान्नरान् ॥ ७.७९.६ ॥
"ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଶୋଇପଡ; ମୁଁ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଯାଉଛି।" ଏହାପରେ ଦ୍ୱାରପାଳ ଓ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ରକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରି।
7.79.7
दारुकानुगतः श्रीमान्विवेश शिबिरं स्वकम् ।
शिश्ये च शयने शुभ्रे बहुकृत्य विचिन्तयन् ॥ ७.७९.७ ॥
ଦାରୁକଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ରୀମାନ୍ ନିଜ ଶିବିରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଶଯ୍ୟାରେ ଶୋଇ ଅନେକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
7.79.8
पार्थाय सर्वं भगवाञ्शोकदुःखापहं विधिम् ।
व्यदधात्पुण्डरीकाक्षस्तेजोद्युतिविवर्धनम् ॥ ७.७९.८ ॥
କମଳନୟନ ଭଗବାନ ପାର୍ଥଙ୍କ ପାଇଁ ଶୋକ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବା ଓ ତେଜ ଦୀପ୍ତି ବଢ଼ାଇବା ସମସ୍ତ ଉପାୟ କଲେ।
7.79.9
योगमास्थाय युक्तात्मा सर्वेषामीश्वरेश्वरः ।
श्रेयस्कामः पृथुयशा विष्णुर्जिष्णुप्रियङ्करः ॥ ७.७९.९ ॥
ଯୋଗ ଅବଲମ୍ବନ କରି, ଆତ୍ମସଂଯମୀ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ଈଶ୍ୱର, ଶ୍ରେୟ କାମନାକାରୀ, ମହାଯଶସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁ ଜିଷ୍ଣୁ (ଅର୍ଜୁନ)ଙ୍କ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
7.79.10
न पाण्डवानां शिबिरे कश्चित्सुष्वाप तां निशाम् ।
प्रजागरः सर्वजनं ह्याविवेश विशाम्पते ॥ ७.७९.१० ॥
ହେ ବିଶାମ୍ପତି, ସେହି ରାତିରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଶିବିରରେ କେହି ଶୋଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ; ଜାଗରଣ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଆବୃତ କଲା।
7.79.11
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञातो महात्मना ।
श्वः सिन्धुराजस्य वधः कार्यो गाण्डीवधन्वना ॥ ७.७९.११ ॥
ପୁତ୍ରଶୋକରେ ସନ୍ତପ୍ତ ମହାତ୍ମା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ ଯେ କାଲି ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କ ବଧ ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀ କରିବେ।
7.79.12
तत्कथं नु महाबाहुर्वासविः परवीरहा ।
प्रतिज्ञां सफलां कुर्यादिति ते समचिन्तयन् ॥ ७.७९.१२ ॥
ମହାବାହୁ, ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ବାସବି (ଅର୍ଜୁନ) କିପରି ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସଫଳ କରିବେ, ସେ ବିଷୟରେ ସମସ୍ତେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
7.79.13
कष्टं हीदं व्यवसितं पाण्डवेन महात्मना ।
पुत्रशोकाभिभूतेन प्रतिज्ञा महती कृता ॥ ७.७९.१३ ॥
ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଏହି ସଂକଳ୍ପ କଷ୍ଟକର। ପୁତ୍ରଶୋକରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇ ସେ ମହତୀ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି।
7.79.14
भ्रातरश्चापि विक्रान्ता बहुलानि बलानि च ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण सर्वतः सन्निवेशिताः ॥ ७.७९.१४ ॥
ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ ପରାକ୍ରମୀ, ଅନେକ ସେନା ମଧ୍ୟ ଅଛି; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସବୁଆଡ଼େ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
7.79.15
स हत्वा सैन्धवं सङ्ख्ये पुनरेतु जयी सुखी ।
हत्वा रिपुगणं सर्वं पारयित्वा महाव्रतम् ॥ ७.७९.१५ ॥
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ବଧ କରି, ଶତ୍ରୁଗଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସଂହାର କରି, ନିଜର ମହାବ୍ରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ବିଜୟୀ ଓ ସୁଖୀ ହୋଇ ଫେରୁ।
7.79.16
यद्यस्ति सुकृतं किञ्चिदस्माकं हन्तु सैन्धवम् ।
जित्वा सर्वान्रिपून्पार्थस्त्रातु नोऽस्मान्महाभयात् ॥ ७.७९.१६ ॥
ଯଦି ଆମର କିଛି ପୁଣ୍ୟ ଥାଏ, ତେବେ ପାର୍ଥ ସୈନ୍ଧବଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି ପାର୍ଥ ଆମକୁ ଏହି ମହାଭୟରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
7.79.17
एवमाशंसमानास्ते केचित्तस्थुरुपश्रुतिम् ।
श्रुत्वा चेष्टं सुमनसो व्यक्तमाशंसिरे जयम् ॥ ७.७९.१७ ॥
ଏହିପରି ଆଶା କରି କେହି କେହି ଶୁଣିବା ଦୂରତାରେ ଠିଆ ହେଲେ; ଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଶୁଣି ପ୍ରସନ୍ନମନା ହୋଇ ସେମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବିଜୟ ଆଶା କଲେ।
7.79.18
भविता नु कथं कृत्यमिदमित्यब्रुवञ्जनाः ।
श्वोऽहत्वा सिन्धुराजं वै धूमकेतुं प्रवेक्ष्यति ॥ ७.७९.१८ ॥
"ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କେମିତି ହେବ?" ଏହା ଲୋକମାନେ କହିଲେ। "କାଲି ସିନ୍ଧୁରାଜଙ୍କୁ ବଧ ନ କରି ଧୂମକେତୁ (ଅଗ୍ନି) ପ୍ରବେଶ କରିବ।"
7.79.19
न शक्यमनृतां कर्तुं प्रतिज्ञां विजयेन हि ।
महद्धि साहसं पार्थः कृतवाच्छोकमोहितः ॥ ७.७९.१९ ॥
ବିଜୟ ବିନା ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ମିଥ୍ୟା କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଶୋକରେ ମୋହିତ ପାର୍ଥ ଏକ ମହାନ ସାହସ କରିଛନ୍ତି।
7.79.20
धर्मपुत्रः कथं राजा भविष्यति मृतेऽर्जुने ।
तस्मिन्हि विजयः कृत्स्नः पाण्डवेन समाहितः ॥ ७.७९.२० ॥
ଅର୍ଜୁନ ମୃତ ହେଲେ ଧର୍ମପୁତ୍ର କିପରି ରାଜା ହେବେ? ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସମସ୍ତ ବିଜୟ ତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ।
7.79.21
यदि नोऽस्ति कृतं किञ्चिद्यदि दत्तं हुतं यदि ।
फलेन तस्य सर्वस्य सव्यसाची जयत्वरीन् ॥ ७.७९.२१ ॥
ଆମେ ଯଦି କିଛି ପୁଣ୍ୟ କରିଥାଉ, ଦାନ ଦେଇଥାଉ କିମ୍ବା ହୋମ କରିଥାଉ, ତେବେ ସେ ସମସ୍ତ ଫଳରେ ସବ୍ୟସାଚୀ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରନ୍ତୁ।
7.79.22
एवं कथयतां तेषां जयमाशंसतां प्रभो ।
कृच्छ्रेण महता राजन्रजनी व्यत्यवर्तत ॥ ७.७९.२२ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏପରି କହୁ କହୁ ଓ ବିଜୟ ଆଶା କରୁ କରୁ ସେମାନଙ୍କର, ହେ ରାଜନ୍, ସେ ରାତ୍ରି ବହୁ କଷ୍ଟରେ ବିତିଲା।
7.79.23
तस्या रजन्या मध्ये तु प्रतिबुद्धो जनार्दनः ।
स्मृत्वा प्रतिज्ञां पार्थस्य दारुकं प्रत्यभाषत ॥ ७.७९.२३ ॥
ସେହି ରାତ୍ରିର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ; ପାର୍ଥଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ସ୍ମରଣ କରି ଦାରୁକଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.79.24
अर्जुनेन प्रतिज्ञातमार्तेन हतबन्धुना ।
जयद्रथं वधिष्यामि श्वोभूत इति दारुक ॥ ७.७९.२४ ॥
ହେ ଦାରୁକ, ଦୁଃଖିତ ଓ ବନ୍ଧୁ ହତ ହେବାରୁ ଅର୍ଜୁନ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି, 'କାଲି ମୁଁ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ବଧ କରିବି'।
7.79.25
तत्तु दुर्योधनः श्रुत्वा मन्त्रिभिर्मन्त्रयिष्यति ।
यथा जयद्रथं पार्थो न हन्यादिति संयुगे ॥ ७.७९.२५ ॥
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ତାହା ଶୁଣି ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଶ କରିବ, ଯାହାଫଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ନ ମାରେ।
7.79.26
अक्षौहिण्यो हि ताः सर्वा रक्षिष्यन्ति जयद्रथम् ।
द्रोणश्च सहपुत्रेण सर्वास्त्रविधिपारगः ॥ ७.७९.२६ ॥
ସେହି ସମସ୍ତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସୈନ୍ୟ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ; ଏବଂ ସର୍ବାସ୍ତ୍ର ବିଧିରେ ପାରଙ୍ଗତ ଦ୍ରୋଣ ପୁତ୍ର ସହ।
7.79.27
एको वीरः सहस्राक्षो दैत्यदानवदर्पहा ।
सोऽपि तं नोत्सहेताजौ हन्तुं द्रोणेन रक्षितम् ॥ ७.७९.२७ ॥
ଦୈତ୍ୟ-ଦାନବଙ୍କ ଦର୍ପ ନାଶକ ଏକ ବୀର ସହସ୍ରାକ୍ଷ (ଇନ୍ଦ୍ର) ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ତାହାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରିବାକୁ ସାହସ କରିବେ ନାହିଁ।
7.79.28
सोऽहं श्वस्तत्करिष्यामि यथा कुन्तीसुतोऽर्जुनः ।
अप्राप्तेऽस्तं दिनकरे हनिष्यति जयद्रथम् ॥ ७.७९.२८ ॥
ଆସନ୍ତାକାଲି କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ଯେପରି କରିବେ ମୁଁ ସେହିପରି କରିବି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମାରିବେ।
7.79.29
न हि दारा न मित्राणि ज्ञातयो न च बान्धवाः ।
कश्चिदन्यः प्रियतरः कुन्तीपुत्रान्ममार्जुनात् ॥ ७.७९.२९ ॥
ମୋ ପାଇଁ ପତ୍ନୀ, ମିତ୍ର, ଜ୍ଞାତି ବା ବାନ୍ଧବ — କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ କେହି ନାହାନ୍ତି।
7.79.30
अनर्जुनमिमं लोकं मुहूर्तमपि दारुक ।
उदीक्षितुं न शक्तोऽहं भविता न च तत्तथा ॥ ७.७९.३० ॥
ହେ ଦାରୁକ! ଅର୍ଜୁନହୀନ ଏହି ଜଗତକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ବି ଚାହିଁବା ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ଏପରି ହେବ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
7.79.31
अहं विजित्य तान्सर्वान्सहसा सहयद्विपान् ।
अर्जुनार्थे हनिष्यामि सकर्णान्ससुयोधनान् ॥ ७.७९.३१ ॥
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସହସା ଜିତି, ହାତୀ ସହିତ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପାଇଁ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ସୁଯୋଧନ ସହିତ ବଧ କରିବି।
7.79.32
श्वो निरीक्षन्तु मे वीर्यं त्रयो लोका महाहवे ।
धनञ्जयार्थे समरे पराक्रान्तस्य दारुक ॥ ७.७९.३२ ॥
ଆସନ୍ତାକାଲି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ତିନି ଲୋକ ମୋର ବୀର୍ଯ୍ୟ ଦେଖନ୍ତୁ; ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାକ୍ରମ କରୁଥିବା ମୋତେ ଦେଖ, ଦାରୁକ।
7.79.33
श्वो नरेन्द्रसहस्राणि राजपुत्रशतानि च ।
साश्वद्विपरथान्याजौ विद्रविष्यामि दारुक ॥ ७.७९.३३ ॥
ଆସନ୍ତାକାଲି ଯୁଦ୍ଧରେ ହଜାର ହଜାର ରାଜା ଓ ଶହ ଶହ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ, ଘୋଡା, ହାତୀ, ରଥ ସହିତ, ମୁଁ ବିଦ୍ରାବିତ କରିବି, ଦାରୁକ।
7.79.34
श्वस्तां चक्रप्रमथितां द्रक्ष्यसे नृपवाहिनीम् ।
मया क्रुद्धेन समरे पाण्डवार्थे निपातिताम् ॥ ७.७९.३४ ॥
ଆସନ୍ତାକାଲି ଚକ୍ରରେ ଦଳିତ ସେହି ରାଜସେନାକୁ ତୁମେ ଦେଖିବ; କ୍ରୋଧିତ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପାଇଁ ତାହା ପଡ଼ିଥିବ।
7.79.35
श्वः सदेवाः सगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः ।
ज्ञास्यन्ति लोकाः सर्वे मां सुहृदं सव्यसाचिनः ॥ ७.७९.३५ ॥
ଆସନ୍ତାକାଲି ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ଉରଗ ଓ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ସହିତ ସମସ୍ତ ଲୋକ ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କ) ସୁହୃଦ ଭାବେ ମୋତେ ଜାଣିବେ।
7.79.36
यस्तं द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्तं चानु स मामनु ।
इति सङ्कल्प्यतां बुद्ध्या शरीरार्धं ममार्जुनः ॥ ७.७९.३६ ॥
ଯେ ତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରେ ସେ ମୋତେ ଦ୍ୱେଷ କରେ; ଯେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରେ ସେ ମୋତେ ଅନୁସରଣ କରେ। ଅର୍ଜୁନ ମୋ ଶରୀରର ଅର୍ଦ୍ଧ ଭାଗ, ଏହା ବୁଦ୍ଧିରେ ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ।
7.79.37
यथा त्वं मे प्रभातायामस्यां निशि रथोत्तमम् ।
कल्पयित्वा यथाशास्त्रमादाय व्रज संयतः ॥ ७.७९.३७ ॥
ଏହି ରାତି ପାହିଲେ ତୁମେ ମୋର ଉତ୍ତମ ରଥକୁ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ସଜାଇ, ସଂଯମରେ ନେଇ ଯାଅ।
7.79.38
गदां कौमोदकीं दिव्यां शक्तिं चक्रं धनुः शरान् ।
आरोप्य वै रथे सूत सर्वोपकरणानि च ॥ ७.७९.३८ ॥
ହେ ସାରଥି, କୌମୋଦକୀ ଦିବ୍ୟ ଗଦା, ଶକ୍ତି, ଚକ୍ର, ଧନୁ, ବାଣ ଓ ସବୁ ଉପକରଣ ରଥରେ ରଖ।
7.79.39
स्थानं च कल्पयित्वाऽथ रथोपस्थे ध्वजस्य मे ।
वैनतेयस्य वीरस्य समरे रथशोभिनः ॥ ७.७९.३९ ॥
ତା'ପରେ ରଥ-ଆସନରେ ମୋ ଧ୍ୱଜ ପାଇଁ ସ୍ଥାନ କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥ ଶୋଭାକାରୀ ବୀର ବୈନତେୟଙ୍କ (ଗରୁଡ଼ଙ୍କ) ଧ୍ୱଜ ସେଠାରେ ରଖ।
7.79.40
छत्रं जाम्बूनदैर्जालैरर्कज्वलनसप्रभैः ।
विश्वकर्मकृतैर्दिव्यैरश्वानपि विभूषय ॥ ७.७९.४० ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଜ୍ୱାଳା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନା ଜାଲିଯୁକ୍ତ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ନିର୍ମିତ ଦିବ୍ୟ ଛତ୍ର ଲଗାଅ ଏବଂ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସଜାଅ।
7.79.41
बलाहकं मेघपुष्पं शैब्यं सुग्रीवमेव च ।
युक्त्वा वाजिवरांस्तत्र कवची तिष्ठ दारुक ॥ ७.७९.४१ ॥
ବଳାହକ, ମେଘପୁଷ୍ପ, ଶୈବ୍ୟ ଓ ସୁଗ୍ରୀବ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ି, ହେ ଦାରୁକ, କବଚ ପିନ୍ଧି ସେଠାରେ ଠିଆ ହୁଅ।
7.79.42
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ।
श्रुत्वा च भैरवं नादमुपेयास्त्वं जवेन माम् ॥ ७.७९.४२ ॥
ମେଘ ଗର୍ଜନ ପରି ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ ଶଙ୍ଖର ଘୋଷ ଓ ଭୟଙ୍କର ନାଦ ଶୁଣି ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ମୋ ପାଖକୁ ଆସିବ।
7.79.43
एकाह्नाऽहममर्षं च सर्वदुःखानि चैव ह ।
भ्रातुः पैतृष्वसेयस्य व्यपनेष्यामि दारुक ॥ ७.७९.४३ ॥
ଦାରୁକ, ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ମୁଁ ମୋର କ୍ରୋଧ ଓ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବି; ମୋ ଭାଇ, ମୋ ପିସତୁଜ ପୁତ୍ରର ଦୁଃଖ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରିବି।
7.79.44
सर्वोपायैर्यतिष्यामि यथा बीभत्सुराहवे ।
पश्यतां धार्तराष्ट्राणां हनिष्यति जयद्रथम् ॥ ७.७९.४४ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ସବୁ ଉପାୟରେ ଚେଷ୍ଟା କରିବି।
7.79.45
यस्ययस्य च बीभत्सुर्वधे यत्नं करिष्यति ।
आशंसेऽहं रणे तन्तं तत्रतत्र हनिष्यति ॥ ७.७९.४५ ॥
ଅର୍ଜୁନ ଯାହାକୁ ଯାହାକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଆଶା କରେ ସେ ସେଠାରେ ହିଁ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବ।
7.79.46
जय एव ध्रुवस्तस्य कुत एव पराजयः ।
यस्य त्वं पुरुषव्याघ्र सारथ्यमुपजग्मिवान् ॥ ७.७९.४६ ॥
ହେ ପୁରୁଷବ୍ୟାଘ୍ର, ଯାହାର ସାରଥି ତୁମେ ହୋଇଛ, ତାହାର ବିଜୟ ନିଶ୍ଚିତ; ତାହାର ପରାଜୟ କେଉଁଠୁ ହେବ?
7.79.47
एवं चैतत्करिष्यामि यथा मामनुभाषसे ।
सुप्रभातामिमां रात्रिं जयाय विजयस्य हि ॥ ७.७९.४७ ॥
ଆପଣ ମୋତେ ଯେମିତି କହୁଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେମିତି କରିବି। ଏହି ରାତ୍ରି ବିଜୟଙ୍କ ଜୟ ପାଇଁ ଶୁଭ ପ୍ରଭାତବିଶିଷ୍ଟ ହେଉ।