மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.79.1
ततोऽर्जुनस्य भवनं प्रविश्याप्रतिमं विभुः ।
स्पृष्ट्वाम्भः पुण्डरीकाक्षः स्थण्डिले शुभलक्षणे।
सन्तस्तार शुभां शय्यां दर्भैर्वैदूर्यसन्निभैः ॥ ७.७९.१ ॥
பின்னர் அர்ஜுனனின் ஒப்பற்ற இல்லத்துக்குள் நுழைந்த வல்லமை மிக்க புண்டரீகாக்ஷன், நீரைத் தொட்டு, சுப லட்சணம் கொண்ட புனித நிலத்தில் வைடூரியம் போல் ஒளிரும் தர்ப்பைகளால் அழகிய படுக்கையை விரித்தான்.
7.79.2
ततो माल्येन विधिवल्लाजैर्गन्धैः सुमङ्गलैः ।
अलञ्चकार तां शय्यां परिवार्यायुधोत्तमैः ॥ ७.७९.२ ॥
பின்னர் விதிப்படி மாலைகள், பொரிகள், மங்கள நறுமணங்களால் அந்தப் படுக்கையை அலங்கரித்து, அதைச் சுற்றி சிறந்த ஆயுதங்களை வைத்தான்.
7.79.3
ततः स्पृष्टोदकं पार्थं विनीतपरिचारकम् ।
नैत्यकं दर्शयाञ्चक्रे नैशं त्रैयम्बकं बलिम् ॥ ७.७९.३ ॥
பின்னர் நீரைத் தொட்டு, பணிவான பணியாளர்களைக் கொண்ட பார்த்தனுக்கு நித்திய, இரவு நேர த்ர்யம்பக பலியை காட்டினான்.
7.79.4
ततः प्रीतमनाः पार्थो गन्धमाल्यैश्च माधवम् ।
अलङ्कृत्योपहारं तं नैशं तस्मै न्यवेदयत् ॥ ७.७९.४ ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த மனத்துடன் பார்த்தன் நறுமணங்களாலும் மாலைகளாலும் மாதவனை அலங்கரித்து, அந்த இரவு நேர காணிக்கையை அவனுக்கு அர்ப்பித்தான்.
7.79.5
साधुसाध्विति गोविन्दः फल्गुनं प्रत्यभाषत ॥ ७.७९.५ ॥
"சாது, சாது" என்று சொல்லி கோவிந்தன் பல்குனனிடம் பேசினான்.
7.79.6
सुप्यतां पार्थ भद्रं ते कल्याणाय व्रजाम्यहम् ।
स्थापयित्वा ततो द्वास्थान्गोप्तॄंश्चात्तायुधान्नरान् ॥ ७.७९.६ ॥
"பார்த்தா, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், இப்போது உறங்கு; நான் நன்மைக்காகச் செல்கிறேன்." பின்னர் வாயில் காவலர்களையும் ஆயுதம் ஏந்திய காவலர்களையும் நியமித்து.
7.79.7
दारुकानुगतः श्रीमान्विवेश शिबिरं स्वकम् ।
शिश्ये च शयने शुभ्रे बहुकृत्य विचिन्तयन् ॥ ७.७९.७ ॥
தாருகனுடன் கூடிய மகிமைமிக்கவர் தன் பாசறைக்குள் நுழைந்தார்; வெண்மையான படுக்கையில் படுத்து பல கடமைகளைப் பற்றி சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தார்.
7.79.8
पार्थाय सर्वं भगवाञ्शोकदुःखापहं विधिम् ।
व्यदधात्पुण्डरीकाक्षस्तेजोद्युतिविवर्धनम् ॥ ७.७९.८ ॥
தாமரைக்கண்ணரான பகவான் பார்த்தனுக்கு துயரையும் சோகத்தையும் போக்கி, ஒளியையும் தேஜஸையும் பெருக்கும் அனைத்து வழிமுறைகளையும் அமைத்தார்.
7.79.9
योगमास्थाय युक्तात्मा सर्वेषामीश्वरेश्वरः ।
श्रेयस्कामः पृथुयशा विष्णुर्जिष्णुप्रियङ्करः ॥ ७.७९.९ ॥
யோகத்தை மேற்கொண்ட, ஆத்மஜயம் பெற்ற, அனைவருக்கும் ஈஸ்வரரான, நன்மையை விரும்பும், பெரும் புகழ் கொண்ட விஷ்ணு, ஜிஷ்ணுவுக்கு (அர்ஜுனனுக்கு) பிரியமானதைச் செய்தார்.
7.79.10
न पाण्डवानां शिबिरे कश्चित्सुष्वाप तां निशाम् ।
प्रजागरः सर्वजनं ह्याविवेश विशाम्पते ॥ ७.७९.१० ॥
மக்களின் தலைவரே, அந்த இரவில் பாண்டவர்களின் பாசறையில் யாரும் தூங்கவில்லை; விழிப்பு அனைவரையும் ஆட்கொண்டது.
7.79.11
पुत्रशोकाभितप्तेन प्रतिज्ञातो महात्मना ।
श्वः सिन्धुराजस्य वधः कार्यो गाण्डीवधन्वना ॥ ७.७९.११ ॥
மகனின் சோகத்தால் வாட்டப்பட்ட மகாத்மா, நாளை சிந்துராஜனின் வதம் காண்டீவதாரியால் செய்யப்பட வேண்டும் என்று சபதம் செய்திருந்தார்.
7.79.12
तत्कथं नु महाबाहुर्वासविः परवीरहा ।
प्रतिज्ञां सफलां कुर्यादिति ते समचिन्तयन् ॥ ७.७९.१२ ॥
பெரும்புயவீரனான, எதிர்வீரர்களைக் கொல்லும் வாசவியான (அர்ஜுனன்) தன் சபதத்தை எப்படி நிறைவேற்றுவான் என்று அவர்கள் அனைவரும் சிந்தித்தனர்.
7.79.13
कष्टं हीदं व्यवसितं पाण्डवेन महात्मना ।
पुत्रशोकाभिभूतेन प्रतिज्ञा महती कृता ॥ ७.७९.१३ ॥
மகாத்மாவான பாண்டவன் இதை முடிவு செய்தது கடினமானது. மகனின் சோகத்தால் மூழ்கியவனாக அவன் பெரிய சபதம் செய்தான்.
7.79.14
भ्रातरश्चापि विक्रान्ता बहुलानि बलानि च ।
धृतराष्ट्रस्य पुत्रेण सर्वतः सन्निवेशिताः ॥ ७.७९.१४ ॥
சகோதரர்களும் வீரர்களே; பல படைகளும் உள்ளன. அவற்றை திருதராஷ்டிரனின் மகன் எல்லா பக்கங்களிலும் நிறுத்தியிருக்கிறான்.
7.79.15
स हत्वा सैन्धवं सङ्ख्ये पुनरेतु जयी सुखी ।
हत्वा रिपुगणं सर्वं पारयित्वा महाव्रतम् ॥ ७.७९.१५ ॥
அவன் போரில் சைந்தவனைக் கொன்று, எதிரிக் கூட்டமனைத்தையும் அழித்து, தன் பெரிய விரதத்தை நிறைவேற்றி, வெற்றியும் மகிழ்ச்சியும் பெற்று மீண்டு வரட்டும்.
7.79.16
यद्यस्ति सुकृतं किञ्चिदस्माकं हन्तु सैन्धवम् ।
जित्वा सर्वान्रिपून्पार्थस्त्रातु नोऽस्मान्महाभयात् ॥ ७.७९.१६ ॥
நமக்கு ஏதேனும் புண்ணியம் இருந்தால், பார்த்தன் சைந்தவனைக் கொல்லட்டும்; எல்லா எதிரிகளையும் வென்று பார்த்தன் நம்மை இப்பெரும் பயத்திலிருந்து காக்கட்டும்.
7.79.17
एवमाशंसमानास्ते केचित्तस्थुरुपश्रुतिम् ।
श्रुत्वा चेष्टं सुमनसो व्यक्तमाशंसिरे जयम् ॥ ७.७९.१७ ॥
இவ்வாறு நம்பிக்கையுடன் சிலர் அருகில் கேட்கும் தூரத்தில் நின்றனர்; நற்சகுனத்தைக் கேட்டு மகிழ்ந்த மனத்துடன் வெற்றியை வெளிப்படையாக எதிர்பார்த்தனர்.
7.79.18
भविता नु कथं कृत्यमिदमित्यब्रुवञ्जनाः ।
श्वोऽहत्वा सिन्धुराजं वै धूमकेतुं प्रवेक्ष्यति ॥ ७.७९.१८ ॥
"இது எப்படி நடக்கும்?" என்று மக்கள் சொன்னார்கள். "நாளை சிந்துராஜனைக் கொல்லாமலேயே புகைக்கொடியான் (அக்னி) நுழைவான்."
7.79.19
न शक्यमनृतां कर्तुं प्रतिज्ञां विजयेन हि ।
महद्धि साहसं पार्थः कृतवाच्छोकमोहितः ॥ ७.७९.१९ ॥
வெற்றியின் மூலமாகவன்றி, சபதத்தைப் பொய்யாக்குவது இயலாது. துக்கத்தால் மயங்கிய பார்த்தன் ஒரு பெரும் துணிச்சலான செயலைச் செய்துவிட்டான்.
7.79.20
धर्मपुत्रः कथं राजा भविष्यति मृतेऽर्जुने ।
तस्मिन्हि विजयः कृत्स्नः पाण्डवेन समाहितः ॥ ७.७९.२० ॥
அர்ஜுனன் இறந்தால் தர்மபுத்திரன் எவ்வாறு அரசனாவான்? பாண்டவர்களின் முழு வெற்றியும் அவனையே சார்ந்துள்ளது.
7.79.21
यदि नोऽस्ति कृतं किञ्चिद्यदि दत्तं हुतं यदि ।
फलेन तस्य सर्वस्य सव्यसाची जयत्वरीन् ॥ ७.७९.२१ ॥
நாங்கள் ஏதேனும் புண்ணியம் செய்திருந்தால், தானம் அளித்திருந்தால், ஹோமம் செய்திருந்தால், அந்த அனைத்தின் பலனால் சவ்யசாசி எதிரிகளை வெல்லட்டும்.
7.79.22
एवं कथयतां तेषां जयमाशंसतां प्रभो ।
कृच्छ्रेण महता राजन्रजनी व्यत्यवर्तत ॥ ७.७९.२२ ॥
பிரபுவே, இவ்வாறு பேசிக்கொண்டும் வெற்றியை எதிர்பார்த்துக்கொண்டும் இருந்த அவர்களுக்கு, அரசே, அந்த இரவு பெரும் சிரமத்துடன் கழிந்தது.
7.79.23
तस्या रजन्या मध्ये तु प्रतिबुद्धो जनार्दनः ।
स्मृत्वा प्रतिज्ञां पार्थस्य दारुकं प्रत्यभाषत ॥ ७.७९.२३ ॥
அந்த இரவின் நடுவில் ஜனார்தனன் விழித்தெழுந்தான்; பார்த்தனின் சபதத்தை நினைவுகூர்ந்து தாருகனிடம் பேசினான்.
7.79.24
अर्जुनेन प्रतिज्ञातमार्तेन हतबन्धुना ।
जयद्रथं वधिष्यामि श्वोभूत इति दारुक ॥ ७.७९.२४ ॥
தாருகா, துயருற்றவனும் உறவினனை இழந்தவனுமான அர்ஜுனன், 'நாளை ஜயத்ரதனைக் கொல்வேன்' என்று சபதம் செய்திருந்தான்.
7.79.25
तत्तु दुर्योधनः श्रुत्वा मन्त्रिभिर्मन्त्रयिष्यति ।
यथा जयद्रथं पार्थो न हन्यादिति संयुगे ॥ ७.७९.२५ ॥
துரியோதனன் அதைக் கேட்டு அமைச்சர்களுடன் ஆலோசிப்பான், போரில் பார்த்தன் ஜயத்ரதனைக் கொல்லாதவாறு.
7.79.26
अक्षौहिण्यो हि ताः सर्वा रक्षिष्यन्ति जयद्रथम् ।
द्रोणश्च सहपुत्रेण सर्वास्त्रविधिपारगः ॥ ७.७९.२६ ॥
அந்த அனைத்து அக்ஷௌஹிணிப் படைகளும் ஜயத்ரதனைக் காக்கும்; அனைத்து ஆயுத விதிகளிலும் தேர்ந்த துரோணரும் மகனுடன் காப்பார்.
7.79.27
एको वीरः सहस्राक्षो दैत्यदानवदर्पहा ।
सोऽपि तं नोत्सहेताजौ हन्तुं द्रोणेन रक्षितम् ॥ ७.७९.२७ ॥
தைத்யர், தானவர்களின் செருக்கை அழித்த ஒப்பற்ற வீரன் ஆயிரங்கண்ணனும் போரில் துரோணரால் காக்கப்படுபவனைக் கொல்லத் துணியமாட்டான்.
7.79.28
सोऽहं श्वस्तत्करिष्यामि यथा कुन्तीसुतोऽर्जुनः ।
अप्राप्तेऽस्तं दिनकरे हनिष्यति जयद्रथम् ॥ ७.७९.२८ ॥
நாளை நான் அதைச் செய்வேன், குந்தியின் மகன் அர்ஜுனன் செய்வது போல; சூரியன் அஸ்தமிக்கும் முன் அவன் ஜயத்ரதனைக் கொல்வான்.
7.79.29
न हि दारा न मित्राणि ज्ञातयो न च बान्धवाः ।
कश्चिदन्यः प्रियतरः कुन्तीपुत्रान्ममार्जुनात् ॥ ७.७९.२९ ॥
எனக்கு மனைவிகளோ, நண்பர்களோ, உறவினர்களோ, பந்துக்களோ, குந்தியின் மகன் அர்ஜுனனை விடப் பிரியமானவர் வேறு யாரும் இல்லை.
7.79.30
अनर्जुनमिमं लोकं मुहूर्तमपि दारुक ।
उदीक्षितुं न शक्तोऽहं भविता न च तत्तथा ॥ ७.७९.३० ॥
தாருகனே! அர்ஜுனன் இல்லாத இவ்வுலகை ஒரு கணமும் பார்க்க நான் இயலேன்; அது அவ்வாறு ஆகவும் போவதில்லை.
7.79.31
अहं विजित्य तान्सर्वान्सहसा सहयद्विपान् ।
अर्जुनार्थे हनिष्यामि सकर्णान्ससुयोधनान् ॥ ७.७९.३१ ॥
நான் அவர்கள் அனைவரையும் உடனடியாக வென்று, யானைகளுடன், அர்ஜுனனுக்காக கர்ணனையும் சுயோதனனையும் சேர்த்துக் கொல்வேன்.
7.79.32
श्वो निरीक्षन्तु मे वीर्यं त्रयो लोका महाहवे ।
धनञ्जयार्थे समरे पराक्रान्तस्य दारुक ॥ ७.७९.३२ ॥
நாளை பெரும் போரில் என் வீரியத்தை மூன்று உலகங்களும் காணட்டும், தனஞ்சயனுக்காக போரில் வீரம் காட்டும் எனக்கு, தாருகா.
7.79.33
श्वो नरेन्द्रसहस्राणि राजपुत्रशतानि च ।
साश्वद्विपरथान्याजौ विद्रविष्यामि दारुक ॥ ७.७९.३३ ॥
நாளை போரில் ஆயிரக்கணக்கான மன்னர்களையும் நூற்றுக்கணக்கான இளவரசர்களையும், குதிரைகள், யானைகள், தேர்களுடன், நான் சிதறடிப்பேன், தாருகா.
7.79.34
श्वस्तां चक्रप्रमथितां द्रक्ष्यसे नृपवाहिनीम् ।
मया क्रुद्धेन समरे पाण्डवार्थे निपातिताम् ॥ ७.७९.३४ ॥
நாளை அந்த அரசப் படை சக்கரத்தால் நசுக்கப்பட்டிருப்பதை நீ காண்பாய்; கோபங்கொண்ட நான் போரில் பாண்டவர்களுக்காக அதை வீழ்த்தியிருப்பேன்.
7.79.35
श्वः सदेवाः सगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः ।
ज्ञास्यन्ति लोकाः सर्वे मां सुहृदं सव्यसाचिनः ॥ ७.७९.३५ ॥
நாளை தேவர்களுடனும் கந்தர்வர்களுடனும் பிசாசர், நாகர், ராட்சசர்களுடனும் உலகங்கள் அனைத்தும் சவ்யசாசியின் நண்பன் நான் என்பதை அறியும்.
7.79.36
यस्तं द्वेष्टि स मां द्वेष्टि यस्तं चानु स मामनु ।
इति सङ्कल्प्यतां बुद्ध्या शरीरार्धं ममार्जुनः ॥ ७.७९.३६ ॥
எவன் அவனை வெறுக்கிறானோ அவன் என்னை வெறுக்கிறான்; எவன் அவனைப் பின்பற்றுகிறானோ அவன் என்னைப் பின்பற்றுகிறான். அர்ஜுனன் என் உடலின் பாதி என்பது மனதில் உறுதியாகட்டும்.
7.79.37
यथा त्वं मे प्रभातायामस्यां निशि रथोत्तमम् ।
कल्पयित्वा यथाशास्त्रमादाय व्रज संयतः ॥ ७.७९.३७ ॥
இந்த இரவு விடிந்ததும் நீ என் சிறந்த தேரை சாஸ்திரப்படி அலங்கரித்து, அடக்கத்துடன் கொண்டு செல்.
7.79.38
गदां कौमोदकीं दिव्यां शक्तिं चक्रं धनुः शरान् ।
आरोप्य वै रथे सूत सर्वोपकरणानि च ॥ ७.७९.३८ ॥
தேரோட்டியே, கௌமோதகி என்ற தெய்வீக கதை, சக்தி, சக்கரம், வில், அம்புகள் மற்றும் எல்லா உபகரணங்களையும் தேரில் ஏற்றிக்கொள்.
7.79.39
स्थानं च कल्पयित्वाऽथ रथोपस्थे ध्वजस्य मे ।
वैनतेयस्य वीरस्य समरे रथशोभिनः ॥ ७.७९.३९ ॥
பின்னர் தேரின் இருக்கையில் என் கொடிக்கு இடம் அமைத்து, போரில் தேரை அலங்கரிக்கும் வீரரான வைனதேயனின் (கருடனின்) கொடியை அங்கே வை.
7.79.40
छत्रं जाम्बूनदैर्जालैरर्कज्वलनसप्रभैः ।
विश्वकर्मकृतैर्दिव्यैरश्वानपि विभूषय ॥ ७.७९.४० ॥
சூரிய ஜ்வாலைக்கு ஒத்த ஒளியுள்ள, தங்கச் சரிகை வலைகளுடன், விஸ்வகர்மாவால் செய்யப்பட்ட தெய்வீகக் குடையை வைத்து, குதிரைகளையும் அலங்கரி.
7.79.41
बलाहकं मेघपुष्पं शैब्यं सुग्रीवमेव च ।
युक्त्वा वाजिवरांस्तत्र कवची तिष्ठ दारुक ॥ ७.७९.४१ ॥
பலாகம், மேகபுஷ்பம், சைப்யம், சுக்ரீவம் ஆகிய சிறந்த குதிரைகளைப் பூட்டி, தாரூகா, கவசம் அணிந்து அங்கே நில்.
7.79.42
पाञ्चजन्यस्य निर्घोषं पर्जन्यनिनदोपमम् ।
श्रुत्वा च भैरवं नादमुपेयास्त्वं जवेन माम् ॥ ७.७९.४२ ॥
மேக முழக்கம் போன்ற பாஞ்சஜன்யச் சங்கின் கம்பீர ஒலியைக் கேட்டதும், நீ வேகமாக என்னிடம் வந்து சேர்.
7.79.43
एकाह्नाऽहममर्षं च सर्वदुःखानि चैव ह ।
भ्रातुः पैतृष्वसेयस्य व्यपनेष्यामि दारुक ॥ ७.७९.४३ ॥
தாருகா, ஒரே நாளில் என் கோபத்தையும் அனைத்து துயரங்களையும் நான் நீக்குவேன்; என் சகோதரனாகிய, என் அத்தையின் மகனின் துயரங்களையும் நீக்குவேன்.
7.79.44
सर्वोपायैर्यतिष्यामि यथा बीभत्सुराहवे ।
पश्यतां धार्तराष्ट्राणां हनिष्यति जयद्रथम् ॥ ७.७९.४४ ॥
அர்ஜுனன் போரில், திருதராஷ்டிரரின் மக்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், ஜயத்ரதனைக் கொல்வதற்காக நான் எல்லா வழிகளிலும் முயல்வேன்.
7.79.45
यस्ययस्य च बीभत्सुर्वधे यत्नं करिष्यति ।
आशंसेऽहं रणे तन्तं तत्रतत्र हनिष्यति ॥ ७.७९.४५ ॥
அர்ஜுனன் யார் யாரைக் கொல்ல முயல்வானோ, போரில் அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் அங்கேயே அவன் கொல்வான் என்று நான் நம்புகிறேன்.
7.79.46
जय एव ध्रुवस्तस्य कुत एव पराजयः ।
यस्य त्वं पुरुषव्याघ्र सारथ्यमुपजग्मिवान् ॥ ७.७९.४६ ॥
ஆடவரில் புலியே, எவருக்கு நீ தேரோட்டியாக வந்திருக்கிறாயோ, அவனுக்கு வெற்றி நிச்சயம்; தோல்வி எங்கிருந்து வரும்?
7.79.47
एवं चैतत्करिष्यामि यथा मामनुभाषसे ।
सुप्रभातामिमां रात्रिं जयाय विजयस्य हि ॥ ७.७९.४७ ॥
நீ சொல்வதுபோலவே நான் செய்வேன். இந்த இரவு விஜயனின் வெற்றிக்காக நல்ல விடியலைப் பெறட்டும்.