Mahābhārata · Adhyāya 7.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.80.1
धार्तराष्ट्रस्य तं मन्त्रं स्मरन्नेव धनञ्जयः ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्मुमोहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८०.१ ॥
Recordando aquel consejo de los hijos de Dhṛtarāṣṭra, y mientras guardaba su propio voto, Dhanañjaya, de valor inconcebible, quedó confundido.
7.80.2
तं तु शोकेन सन्तप्तं स्वप्ने कपिवरध्वजम् ।
आससाद महातेजा ध्यायन्तं गरुडध्वजः ॥ ७.८०.२ ॥
Hacia él, atormentado por el dolor y absorto en un sueño, cuyo estandarte lleva al mejor de los monos, llegó el de estandarte de Garuḍa, de gran esplendor.
7.80.3
प्रत्युत्थानं च कृष्णस्य सर्वावस्थासु फल्गुनः ।
न लोपयति धर्मात्मा भक्त्या प्रेम्णा च सर्वदा ॥ ७.८०.३ ॥
En todas las circunstancias, el de alma justa Phalguna nunca omite levantarse en honor a Kṛṣṇa, siempre, por devoción y afecto.
7.80.4
प्रत्युत्थाय च गोविन्दं स्वं तस्मै चासनं ददौ ।
न चासने स्वयं बुद्धिं बीभत्सुर्व्यदधात्तदा ॥ ७.८०.४ ॥
Levantándose, ofreció su propio asiento a Govinda; y Bībhatsu no resolvió sentarse él mismo en el asiento.
7.80.5
ततः कृष्णो महातेजा जानँल्लोकस्य निश्चयम् ।
कुन्तीपुत्रमिदं वाक्यमासीनः स्थितमब्रवीत् ॥ ७.८०.५ ॥
Entonces Kṛṣṇa, de gran esplendor, conociendo la determinación del mundo, sentado, habló estas palabras al hijo de Kuntī, que estaba de pie.
7.80.6
मा विषादे मनः पार्थ कृथाः कालो हि दुर्जयः ।
कालः सर्वाणि भूतानि नियच्छति भवाभवे ॥ ७.८०.६ ॥
No dejes que tu mente caiga en la desesperación, hijo de Pṛthā; el tiempo es verdaderamente invencible. El tiempo controla a todos los seres en su existir y su no existir.
7.80.7
किमर्थं च विषादस्ते तद्ब्रूहि द्विपदां वर ।
न शोच्यं विदुषां श्रेष्ठ शोकः कार्यविनाशनः ॥ ७.८०.७ ॥
¿Por qué esta desolación en ti? Dilo, el mejor de los hombres. Mejor de los sabios, no se debe lamentar; el dolor destruye la tarea.
7.80.8
यत्तु कार्यं भवेत्कार्यं कर्मणा तत्समाचर ।
हीनचेष्टस्य यः शोकः स हि शत्रुर्धनञ्जय ॥ ७.८०.८ ॥
Lo que sea tu deber, cúmplelo bien con la acción. Dhanañjaya, el dolor de quien carece de esfuerzo es en verdad el enemigo.
7.80.9
शोचन्नन्दयते शत्रून्कर्शयत्यपि बान्धवान् ।
क्षीयते च नरस्तस्मान्न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ७.८०.९ ॥
El que se aflige alegra a sus enemigos y también debilita a sus parientes; el hombre mismo se consume. Por tanto, no debes lamentarte.
7.80.10
इत्युक्तो वासुदेवेन बीभत्सुरपराजितः ।
आबभाषे तदा विद्वानिदं वचनमर्थवत् ॥ ७.८०.१० ॥
Así dirigido por Vāsudeva, el invicto Bībhatsu (Arjuna), siendo sabio, pronunció entonces estas palabras llenas de sentido.
7.80.11
मया प्रतिज्ञा महती जयद्रथवधे कृता ।
श्वोऽस्मि हन्ता दुरात्मानं पुत्रघ्नमिति केशव ॥ ७.८०.११ ॥
Keśava, he hecho un gran voto en la muerte de Jayadratha: mañana mataré a ese malvado asesino de hijos.
7.80.12
मत्प्रतिज्ञाविघातार्थं धार्तराष्ट्रैः किलाच्युत ।
पृष्ठतः सैन्धवः कार्यः सर्वैर्गुप्तो महारथैः ॥ ७.८०.१२ ॥
Acyuta, para frustrar mi voto, los hijos de Dhṛtarāṣṭra sin duda colocarán a Saindhava (Jayadratha) detrás, protegido por todos los grandes guerreros de carro.
7.80.13
दश चैका च ताः कृष्ण अक्षौहिण्यः सुदुर्जयाः ।
हतावशेषास्तत्रेमा हन्त माधव सङ्ख्यया ॥ ७.८०.१३ ॥
Oh Kṛṣṇa, estas diez y una akṣauhiṇī, difíciles de vencer: el resto de los que allí fueron muertos. ¡Ay, Mādhava!, en número solo quedan estas.
7.80.14
ताभिः परिवृतः सङ्ख्ये सर्वैश्चैव महारथैः ।
कथं शक्येत सन्द्रष्टुं दुरात्मा कृष्ण सैन्धवः ॥ ७.८०.१४ ॥
Oh Kṛṣṇa, rodeado por ellos y por todos los grandes guerreros en carro, ¿cómo podría verse al malvado Saindhava en la batalla?
7.80.15
प्रतिज्ञापारणं चापि न भविष्यति केशव ।
प्रतिज्ञायां च हीनायां कथं जीवति मद्विधः ॥ ७.८०.१५ ॥
Oh Keśava, tampoco se cumplirá el cumplimiento de mi voto. Y si el voto queda incumplido, ¿cómo podría seguir viviendo un hombre como yo?
7.80.16
दुःखापायस्य मे वीर विकाङ्क्षा परिवर्तते ।
द्रुतं च याति सविता तत एतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ७.८०.१६ ॥
Oh héroe, mi anhelo de liberarme del dolor vacila, y el sol se pone rápidamente; por eso digo esto.
7.80.17
शोकस्थानं तु तच्छ्रुत्वा पार्थस्य द्विजकेतनः ।
संस्पृश्याम्भस्ततः कृष्णः प्राङ्मुखः समवस्थितः ॥ ७.८०.१७ ॥
Al oír la causa del dolor de Pārtha, Kṛṣṇa, cuyo estandarte lleva un pájaro, tocó el agua, y luego se quedó firme, mirando al este.
7.80.18
इदं वाक्यं महातेजा बभाषे पुष्करेक्षणः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्रस्य सैन्धवस्य वधे कृती ॥ ७.८०.१८ ॥
El de gran esplendor, de ojos de loto, pronunció estas palabras, por el bien del hijo de Pāṇḍu, diestro en la muerte de Saindhava.
7.80.19
पार्थ पाशुपतं नाम परमास्त्रं सनातनम् ।
येन सर्वान्मृधे देत्याञ्जघ्ने देवो महेश्वरः ॥ ७.८०.१९ ॥
Oh Pārtha, existe el arma suprema y eterna llamada Pāśupata, con la que el gran Señor abatió a todos los Daityas en la batalla.
7.80.20
यदि तद्विदितं तेऽद्य श्वो हन्ताऽसि जयद्रथम् ।
अथ ज्ञातं प्रपद्यस्य मनसा वृषभध्वजम् ॥ ७.८०.२० ॥
Si esto ya lo sabes hoy, mañana abatirás a Jayadratha; pero si aún no lo sabes, refúgiate mentalmente en el de estandarte con toro.
7.80.21
तं देवं मनसा ध्यात्वा जोषमास्स्व धनञ्जय ।
ततस्तस्य प्रसादात्त्वं भक्त्या प्राप्स्यसि तन्महत् ॥ ७.८०.२१ ॥
Oh Dhanañjaya, medita en aquel dios con la mente y permanece en silencio; luego, por su gracia y mediante la devoción, obtendrás aquello grande.
7.80.22
ततः कृष्णवचः श्रुत्वा संस्पृश्याम्भो धनञ्जयः ।
भूमावासीन एकाग्रो जगाम मनसा भवम् ॥ ७.८०.२२ ॥
Entonces, habiendo oído las palabras de Kṛṣṇa y tocado el agua, Dhanañjaya se sentó en el suelo con la mente concentrada y fue en pensamiento hacia Bhava.
7.80.23
ततः प्रणिहितो ब्राह्मे मुहूर्ते शुभलक्षणे ।
आत्मानमर्जुनोऽपश्यद्गने सहकेशवम् ॥ ७.८०.२३ ॥
Entonces Arjuna, concentrado, se vio a sí mismo en el fuego junto a Keśava, en el auspicioso momento brahmā.
7.80.24
पुण्यं हिमवतः पादं मणिमन्तं च पर्वतम् ।
ज्योतिर्भिश्च समाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ७.८०.२४ ॥
la sagrada falda del Himālaya y la montaña Maṇimat, llena de luces y servida por Siddhas y Cāraṇas.
7.80.25
वायुवेगगतिः पार्थः खं भेजे सहकेशवः ।
केशवेन गृहीतः स दक्षिणे विभुना भुजे ॥ ७.८०.२५ ॥
Pārtha (Arjuna), que se movía con la velocidad del viento, subió al cielo junto con Keśava (Kṛṣṇa). Keśava, el todopoderoso, lo tomó por el brazo derecho.
7.80.26
प्रेक्षमाणो बहून्भावाञ्जगामाद्भुतदर्शनान् ।
उदीच्यां दिशि धर्मात्मा सोपश्यच्छ्वेतपर्वतम् ॥ ७.८०.२६ ॥
Contemplando muchas visiones maravillosas, siguió adelante. El de alma justa vio la Montaña Blanca en la dirección norte.
7.80.27
कुबेरस्य विराहे च नलिनीं पद्मभूषिताम् ।
सरिच्छ्रेष्ठां च तां गङ्गां वीक्षमाणो बहूदकाम् ॥ ७.८०.२७ ॥
En la región de Kubera, contemplando el estanque Nalinī adornado de lotos y el Gaṅgā, el mejor de los ríos, rico en aguas, siguió adelante.
7.80.28
सदा पुष्पफलैर्वृक्षैरुपेतां स्फटिकोपलाम् ।
सिंहव्याघ्रसमाकीर्णां नानामृगसमाकुलाम् ॥ ७.८०.२८ ॥
Siempre rica en árboles con flores y frutos, con rocas de cristal, poblada de leones y tigres, llena de toda clase de ciervos.
7.80.29
पुण्याश्रमवतीं रम्यां मनोज्ञाण्डजसेविताम् ।
मन्दरस्य प्रदेशांश्च किन्नरोद्गीतनादितान् ॥ ७.८०.२९ ॥
Aquella montaña, rica en santos ermitas, deliciosa, frecuentada por hermosas aves; y las regiones del Mandara, resonando con los cantos de los kinnaras.
7.80.30
हेमरूप्यमयैः शृङ्गैर्नानौषधिविदीपितान् ।
तथा मन्दारवृक्षैश्च पुष्पितैरुपशोभितान्। ॥ ७.८०.३० ॥
Con cimas de oro y plata, iluminadas por muchas hierbas, y asimismo adornadas con árboles mandāra en flor.
7.80.31
स्निग्धाञ्जनचयाकारं सम्प्राप्तः कालपर्वतम् ।
ब्रह्मतुङ्गं नदीश्चान्यास्तथा जनपदानपि ॥ ७.८०.३१ ॥
Habiendo llegado a la montaña Kāla, con forma de montón de colirio suave, y al pico Brahma-tuṅga, y también a otros ríos y territorios.
7.80.32
स तुङ्गं शतशृङ्गं च शर्यातिवनमेव च ।
पुण्यमश्वशिरस्थानं स्थानमाथर्वणस्य च ॥ ७.८०.३२ ॥
Llegó al Tuṅga y a la montaña de cien cumbres, al bosque de Śaryāti, al sagrado lugar de la cabeza de caballo y al lugar del Ātharvaṇa.
7.80.33
वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव च ।
अप्सरोभिः समाकीर्णं किन्नरैश्चोपशोभितम् ॥ ७.८०.३३ ॥
Vṛṣadaṃśa, el señor de las montañas y también el gran Mandara, poblados de apsarases y adornados con kinnaras.
7.80.34
तस्मिञ्शैले व्रजन्पार्थः सकृष्णः समवैक्षत ।
शुभैः प्रस्रवणैर्जुष्टां हेमधातुविभूषिताम् ॥ ७.८०.३४ ॥
Viajando por aquella montaña, Pārtha la contempló junto a Kṛṣṇa; estaba frecuentada por manantiales auspiciosos y adornada con minerales de oro.
7.80.35
चन्द्ररश्मिप्रकाशाङ्गीं पृथिवीं पुरमालिनीम् ।
समुद्रांश्चाद्भुताकारानपश्यद्बहुलाकरान् ॥ ७.८०.३५ ॥
Contempló la tierra, de cuerpo radiante como los rayos de la luna y ceñida de ciudades, y los océanos de formas maravillosas, ricos en minas.
7.80.36
वियद्द्यां पृथिवीं चैव तथा विष्णुपदं व्रजन् ।
विस्मितः सह कृष्णेन क्षिप्तो बाण इवाभ्यगात् ॥ ७.८०.३६ ॥
Yendo hacia el cielo, la tierra y también hacia la morada de Viṣṇu, asombrado junto con Kṛṣṇa, avanzó como una flecha disparada.
7.80.37
ग्रहनक्षत्रसोमानां सूर्याग्न्योश्च समत्विषम् ।
अपश्यत तदा पार्थो ज्वलन्तमिव पर्वतम् ॥ ७.८०.३७ ॥
Entonces Pārtha vio algo igual en brillo a los planetas, las estrellas, la luna, el sol y el fuego, como una montaña ardiente.
7.80.38
समासाद्य तु तं शैलं शैलाग्रे समवस्थितम् ।
तपोनित्यं महात्मानमपश्यद्वॄषभध्वजम्। ॥ ७.८०.३८ ॥
Habiendo llegado a aquella montaña, vio al magnánimo, siempre entregado a la austeridad, de pie firme en la cumbre, el de estandarte con toro.
7.80.39
सहस्रमिव सूर्याणां दीप्यमानं स्वतेजसा ।
शूलिनं जटिलं गौरं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ७.८०.३९ ॥
Brillando como mil soles con su propio esplendor, portador del tridente, de cabellos enmarañados, de tez clara, vestido con corteza y piel de antílope.
7.80.40
नयनानां सहस्रैश्च विचित्राङ्गं महौजसम् ।
पार्वत्या सहितं देवं भूतसङ्घैश्च भास्वरैः ॥ ७.८०.४० ॥
El dios de miles de ojos, de forma maravillosa y gran poder, estaba acompañado por Pārvatī y por radiantes huestes de seres.
7.80.41
गीतवादित्रसन्नादैर्हास्यलास्यसमन्वितम् ।
वग्लितास्फोटितोत्क्रुष्टैः पुण्यैर्गन्धैश्च सेवितम् ॥ ७.८०.४१ ॥
Atendido por el estruendo de cantos e instrumentos, acompañado de risas y danzas, con gritos, palmas y aclamaciones, y con puros aromas.
7.80.42
स्तूयमानं स्तवैर्दिव्यैर्ऋषिभिर्ब्रह्मवादिभिः ।
गोप्तारं सर्वभूतानामीशानं वरदं शिवम् ॥ ७.८०.४२ ॥
Alabado con himnos divinos por los sabios que hablan el Veda, protector de todos los seres, el señor, el otorgador de dones, Śiva.
7.80.43
वासुदेवस्तु तं दृष्ट्वा जगाम शिरसा क्षितिम् ।
पार्थेन सह धर्मात्मा गृणन्ब्रह्म सनातनम् ॥ ७.८०.४३ ॥
Vāsudeva, al verlo, inclinó la cabeza hasta la tierra; junto con el justo Pārtha, alabando al Brahman eterno.
7.80.44
लोकादिं विश्वकर्माणमजमीशानमव्ययम् ।
मनसः परमं योनिं खं वायुं ज्योतिषां निधिम् ॥ ७.८०.४४ ॥
Origen de los mundos, artífice del universo, no nacido, señor, imperecedero; fuente suprema de la mente, el espacio, el aire, tesoro de las luces.
7.80.45
स्रष्टारं वारिधाराणां भुवश्च प्रकृतिं पराम् ।
देवदानवयक्षाणां मानवानां च शासकम् ॥ ७.८०.४५ ॥
Creador de las corrientes de agua, la naturaleza suprema de la tierra, soberano de dioses, demonios, yakṣas y hombres.
7.80.46
योगानां च परं धाम दृष्टं ब्रह्मविदां निधिम् ।
चारचरस्य स्रष्टारं प्रतिहर्तारमेव च ॥ ७.८०.४६ ॥
Morada suprema de los yogas, tesoro visto por los conocedores del Brahman; creador y reabsorbedor de lo móvil e inmóvil.
7.80.47
कालकोपं महात्मानं शक्रसूर्यगुणोदयम् ।
ववन्दतुस्तदा कृष्णौ वाङ्मनोबुद्धिकर्मभिः ॥ ७.८०.४७ ॥
Entonces los dos Kṛṣṇas rindieron homenaje a aquel magnánimo, cuya ira es como el tiempo y cuyas cualidades surgen como Indra y el sol, con palabra, mente, intelecto y acciones.
7.80.48
यं प्रपद्यन्ति विद्वांसः सूक्ष्माध्यात्मपदैषिणः ।
तमजं कारमात्मानं जग्मतुः शरणं भवम् ॥ ७.८०.४८ ॥
Aquel no nacido, creador, el Yo, Bhava, en quien se refugian los sabios que buscan el estado espiritual sutil: a él acudieron ambos en refugio.
7.80.49
अर्जुनश्चापि तं देवं भूयो भूयोऽप्यवन्दत ।
ज्ञात्वा तं सर्वभूतादिं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.८०.४९ ॥
Arjuna también se inclinó una y otra vez ante aquel dios, sabiéndolo el origen de todos los seres, la fuente de lo que fue, lo que será y lo que es.
7.80.50
शरण्यं शरणं देवमीशानं परमेश्वरम् ।
जगाम जगतां नाथमर्जुनः सजनार्दनः ॥ ७.८०.५० ॥
Arjuna, junto con Janārdana, fue hacia aquel dios, digno de refugio y él mismo refugio, el señor, el supremo gobernante, el amo de los mundos.
7.80.51
ततस्तावागतौ दृष्ट्वा नरनारायणावुभौ ।
सुप्रसन्नमनाः शर्वः प्रोवाच प्रहसन्निव ॥ ७.८०.५१ ॥
Entonces, al ver a los dos, Nara y Nārāyaṇa, que habían llegado, Śarva, con la mente muy complacida, habló como sonriendo.
7.80.52
स्वागतं वां नरश्चेष्ठावुत्तिष्ठेतां गतक्लमौ ।
किञ्च वामीप्सितं वीरौ मनसः क्षिप्रमुच्यताम् ॥ ७.८०.५२ ॥
Bienvenidos ambos, los mejores de los hombres. Levantaos, libres de fatiga. ¿Y qué deseáis, oh héroes? Decidlo pronto, lo que vuestro corazón anhele.
7.80.53
येन कार्येण सम्प्राप्तौ युवां तत्साधयामि किम् ।
व्रियतामात्मनः श्रेयस्तत्सर्वं प्रददानि वाम् ॥ ७.८०.५३ ॥
Para cualquier propósito por el que hayáis venido, eso cumpliré. Elegid para vosotros lo que sea bueno, y os lo daré todo.
7.80.54
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रत्युत्थाय कृताञ्जली ।
वासुदेवार्जुनौ शर्वं तुष्टुवाते महामती।
भक्त्यास्तवेन दिव्येन महात्मानावनिन्दितौ ॥ ७.८०.५४ ॥
Entonces, al oír sus palabras, Vāsudeva y Arjuna, ambos de gran mente, se levantaron, juntaron las manos y alabaron a Śarva con devoción y un himno divino; aquellos dos grandes seres, sin tacha.
7.80.55
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च ।
पशूनां पतये नित्यमुग्राय च कपर्दिने ॥ ७.८०.५५ ॥
Homenaje a Bhava, Śarva, Rudra y al otorgador de dones. Siempre homenaje al señor de los seres, al feroz, al de cabellos enmarañados.
7.80.56
महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शान्तये ।
ईशानाय मखघ्नाय नमोऽस्त्वन्धकघातिने ॥ ७.८०.५६ ॥
Homenaje a Mahādeva, al terrible, al de tres ojos y al apacible. Sea homenaje al señor, destructor del sacrificio, matador de Andhaka.
7.80.57
कुमारगुरवे तुभ्यं नीलग्रीवाय वेधसे ।
पिनाकिने हविष्याय सत्याय विभवे सदा ॥ ७.८०.५७ ॥
Homenaje a ti, maestro de Kumāra, creador de cuello azul, portador del Pināka, digno de la oblación, verdadero, omnipresente, siempre.
7.80.58
विलोहिताय ध्रूम्राय व्याधायानपराजिते ।
नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यचक्षुषे ॥ ७.८०.५८ ॥
Siempre homenaje al rojizo, al humeante, al cazador, al invencible, al de cresta azul, al portador del tridente, al de ojos divinos.
7.80.59
होत्रे पोत्रे त्रिनेत्राय व्याधाय वसुरेतसे ।
अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च ॥ ७.८०.५९ ॥
Homenaje al invocador, al purificador, al de tres ojos, al cazador, a la semilla de la riqueza, al inconcebible, esposo de Ambikā, alabado por todos los dioses.
7.80.60
वृषध्वजाय मुण्डाय जटिने ब्रह्मचारिणे ।
तप्यमानाय सलिले ब्रह्मण्यायाजिताय च ॥ ७.८०.६० ॥
Homenaje al de estandarte toro, al rapado, al de cabellos enmarañados, al célibe, al que arde en austeridad en el agua, amigo de los brahmanes, al invencible.
7.80.61
विश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते ।
नमोनमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदा ॥ ७.८०.६१ ॥
Homenaje al alma del universo, al creador del universo, a Aquel que permanece envolviendo el universo. Homenaje, homenaje a Ti, digno de ser servido, origen siempre presente de los seres.
7.80.62
ब्रह्मवक्त्राय सर्वाय शंकराय शिवाय च ।
नमोस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नमः ॥ ७.८०.६२ ॥
Homenaje a Aquel cuyo rostro es el Veda, al Todo, a Śaṅkara y al Auspicioso. Homenaje al señor de la palabra, al señor de las criaturas.
7.80.63
अभिगम्याय काम्याय स्तुत्यायार्याय सर्वदा ।
नमोऽस्तु देवदेवाय महाभूतधराय च।
नमो विश्वस्य पतये पत्तीनां पतये नमः ॥ ७.८०.६३ ॥
Homenaje a Aquel que es siempre accesible, deseable, digno de alabanza y noble. Homenaje al dios de los dioses y al sustentador de los grandes elementos. Homenaje al señor del universo, homenaje al señor de las huestes.
7.80.64
नमो विश्वस्य पतये महतां पतये नमः ।
नमः सहस्रशिरसे सहस्रभुजमृत्यवे
सहस्रनेत्रपादाय नमोऽसङ्ख्येयकर्मणे। ॥ ७.८०.६४ ॥
Homenaje al señor del universo, homenaje al señor de los grandes. Homenaje a Aquel de mil cabezas, a la muerte de los de mil brazos, a Aquel de mil ojos y pies, homenaje al de obras incontables.
7.80.65
नमो हिरण्यवर्णाय हिरण्यकवचाय च ।
भक्तानुकम्पिने नित्यं सिध्यतां नो वरः प्रभो ॥ ७.८०.६५ ॥
Homenaje a Aquel de color dorado y de armadura dorada, siempre compasivo con sus devotos. Oh Señor, que se cumpla nuestro don.
7.80.66
एवं स्तुत्वा महादेवं वासुदेवः सहार्जुनः ।
प्रसादयामास भवं तदा ह्यस्त्रोपलब्धये ॥ ७.८०.६६ ॥
Habiendo alabado así al gran dios, Vāsudeva junto con Arjuna propició a Bhava, para obtener las armas divinas.