มหาภารตะ · อัธยายะ 7.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.80.1
धार्तराष्ट्रस्य तं मन्त्रं स्मरन्नेव धनञ्जयः ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्मुमोहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८०.१ ॥
ธนัญชัย แม้ระลึกถึงคำปรึกษานั้นของบุตรแห่งธฤตราษฎร์ และพยายามรักษาปฏิญาณของตน ก็ยังหลงงุนงง ด้วยวีรภาพที่ไม่อาจคาดคิดได้
7.80.2
तं तु शोकेन सन्तप्तं स्वप्ने कपिवरध्वजम् ।
आससाद महातेजा ध्यायन्तं गरुडध्वजः ॥ ७.८०.२ ॥
ฝ่ายพระองค์ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ผู้มีธงเป็นวานรประเสริฐ ทรงเศร้าโศกเร่าร้อนและครุ่นคิดอยู่ในความฝัน พระกฤษณะผู้มีธงเป็นพญาครุฑจึงเสด็จมาถึงพระองค์
7.80.3
प्रत्युत्थानं च कृष्णस्य सर्वावस्थासु फल्गुनः ।
न लोपयति धर्मात्मा भक्त्या प्रेम्णा च सर्वदा ॥ ७.८०.३ ॥
ในทุกสถานการณ์ ฟัลคุนะผู้มีจิตใจชอบธรรมไม่เคยละเลยที่จะลุกขึ้นต้อนรับพระกฤษณะ ด้วยความศรัทธาและความรัก เสมอมา
7.80.4
प्रत्युत्थाय च गोविन्दं स्वं तस्मै चासनं ददौ ।
न चासने स्वयं बुद्धिं बीभत्सुर्व्यदधात्तदा ॥ ७.८०.४ ॥
ลุกขึ้นต้อนรับโควินทะแล้วถวายอาสนะของตนแก่พระองค์ ส่วนพีภัตสุ หาได้คิดจะนั่งบนอาสนะนั้นไม่
7.80.5
ततः कृष्णो महातेजा जानँल्लोकस्य निश्चयम् ।
कुन्तीपुत्रमिदं वाक्यमासीनः स्थितमब्रवीत् ॥ ७.८०.५ ॥
ฝ่ายพระกฤษณะผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ทรงทราบความแน่วแน่ของโลก จึงตรัสถ้อยคำนี้แก่บุตรของกุนตี ผู้ยืนอยู่ ขณะที่พระองค์ประทับนั่ง
7.80.6
मा विषादे मनः पार्थ कृथाः कालो हि दुर्जयः ।
कालः सर्वाणि भूतानि नियच्छति भवाभवे ॥ ७.८०.६ ॥
โอ้บุตรของปฤถา อย่าปล่อยใจให้จมอยู่ในความท้อแท้เลย กาลเวลานั้นยากที่จะเอาชนะได้ กาลควบคุมสรรพสัตว์ทั้งหลายในการเกิดและการดับ
7.80.7
किमर्थं च विषादस्ते तद्ब्रूहि द्विपदां वर ।
न शोच्यं विदुषां श्रेष्ठ शोकः कार्यविनाशनः ॥ ७.८०.७ ॥
เหตุใดเจ้าจึงท้อแท้ จงบอกเราเถิด โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ โอ้ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้รู้ ไม่ควรเศร้าโศก เพราะความเศร้าโศกทำลายภารกิจ
7.80.8
यत्तु कार्यं भवेत्कार्यं कर्मणा तत्समाचर ।
हीनचेष्टस्य यः शोकः स हि शत्रुर्धनञ्जय ॥ ७.८०.८ ॥
ส่วนหน้าที่ที่ควรทำ จงปฏิบัติให้ดีด้วยการกระทำ โอ้ธนัญชัย ความเศร้าโศกของผู้ที่ความพยายามบกพร่องนั้น แท้จริงคือศัตรู
7.80.9
शोचन्नन्दयते शत्रून्कर्शयत्यपि बान्धवान् ।
क्षीयते च नरस्तस्मान्न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ७.८०.९ ॥
ผู้เศร้าโศกย่อมทำให้ศัตรูชื่นชม และยังบั่นทอนญาติมิตรด้วย ตัวมนุษย์เองก็ค่อยๆ เหี่ยวเฉา เพราะเหตุนั้น เจ้าไม่ควรเศร้าโศกเลย
7.80.10
इत्युक्तो वासुदेवेन बीभत्सुरपराजितः ।
आबभाषे तदा विद्वानिदं वचनमर्थवत् ॥ ७.८०.१० ॥
บีภัตสุผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ ครั้นได้รับคำกล่าวเช่นนั้นจากวาสุเทวะแล้ว ผู้มีปัญญาจึงกล่าวถ้อยคำที่มีความหมายนี้ออกมา
7.80.11
मया प्रतिज्ञा महती जयद्रथवधे कृता ।
श्वोऽस्मि हन्ता दुरात्मानं पुत्रघ्नमिति केशव ॥ ७.८०.११ ॥
โอ้เกศวะ เราได้ตั้งปฏิญาณอันยิ่งใหญ่ไว้ เพื่อจะสังหารชยัทรถ ว่าพรุ่งนี้เราจะฆ่าผู้มีจิตใจชั่วร้ายและเป็นฆาตกรของบุตรนั้น
7.80.12
मत्प्रतिज्ञाविघातार्थं धार्तराष्ट्रैः किलाच्युत ।
पृष्ठतः सैन्धवः कार्यः सर्वैर्गुप्तो महारथैः ॥ ७.८०.१२ ॥
โอ้อัจยุตะ เพื่อขัดขวางปฏิญาณของเรา บุตรแห่งธฤตราษฎร์จะต้องจัดให้สินธพอยู่ข้างหลัง โดยมีมหารถทั้งปวงคุ้มกันไว้
7.80.13
दश चैका च ताः कृष्ण अक्षौहिण्यः सुदुर्जयाः ।
हतावशेषास्तत्रेमा हन्त माधव सङ्ख्यया ॥ ७.८०.१३ ॥
โอ้กฤษณะ กองทัพอักษุหิณีเหล่านี้ทั้งสิบเอ็ดกอง ยากที่จะเอาชนะได้ ส่วนที่เหลือจากการถูกสังหารที่นั่น น่าเสียดายนัก โอ้มาธวะ เมื่อนับแล้วยังเหลืออยู่เพียงเท่านี้
7.80.14
ताभिः परिवृतः सङ्ख्ये सर्वैश्चैव महारथैः ।
कथं शक्येत सन्द्रष्टुं दुरात्मा कृष्ण सैन्धवः ॥ ७.८०.१४ ॥
โอ้กฤษณะ เมื่อถูกกองทัพเหล่านั้นและมหารถทั้งปวงล้อมรอบในการสงคราม ไฉนจะสามารถมองเห็นสินธพผู้ชั่วร้ายได้เล่า
7.80.15
प्रतिज्ञापारणं चापि न भविष्यति केशव ।
प्रतिज्ञायां च हीनायां कथं जीवति मद्विधः ॥ ७.८०.१५ ॥
โอ้เกศวะ การทำปฏิญาณของเราให้สำเร็จก็จะไม่เกิดขึ้นเช่นกัน เมื่อปฏิญาณไม่สำเร็จ คนอย่างเราจะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไร
7.80.16
दुःखापायस्य मे वीर विकाङ्क्षा परिवर्तते ।
द्रुतं च याति सविता तत एतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ७.८०.१६ ॥
โอ้วีรบุรุษ ความปรารถนาที่จะพ้นจากทุกข์ของเรากำลังสั่นคลอน และดวงอาทิตย์กำลังตกลงอย่างรวดเร็ว เพราะเหตุนี้เราจึงกล่าวดังนี้
7.80.17
शोकस्थानं तु तच्छ्रुत्वा पार्थस्य द्विजकेतनः ।
संस्पृश्याम्भस्ततः कृष्णः प्राङ्मुखः समवस्थितः ॥ ७.८०.१७ ॥
ครั้นได้ยินเหตุแห่งความโศกของปารถะเช่นนั้นแล้ว พระกฤษณะผู้มีธงเป็นนกก็ทรงแตะน้ำ แล้วประทับยืนหันหน้าไปทางทิศตะวันออก
7.80.18
इदं वाक्यं महातेजा बभाषे पुष्करेक्षणः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्रस्य सैन्धवस्य वधे कृती ॥ ७.८०.१८ ॥
พระองค์ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ มีพระเนตรดุจดอกบัว ตรัสถ้อยคำนี้ เพื่อประโยชน์แก่บุตรของปาณฑุ ผู้ชำนาญในการสังหารสินธพ
7.80.19
पार्थ पाशुपतं नाम परमास्त्रं सनातनम् ।
येन सर्वान्मृधे देत्याञ्जघ्ने देवो महेश्वरः ॥ ७.८०.१९ ॥
โอ้ปารถะ มีอาวุธอันยิ่งใหญ่และเป็นนิรันดร์ นามว่าปาศุปตะ ซึ่งพระมหาเทพเจ้าผู้เป็นใหญ่ได้ทรงใช้สังหารอสูรทั้งปวงในการสงคราม
7.80.20
यदि तद्विदितं तेऽद्य श्वो हन्ताऽसि जयद्रथम् ।
अथ ज्ञातं प्रपद्यस्य मनसा वृषभध्वजम् ॥ ७.८०.२० ॥
หากวันนี้เจ้ารู้เรื่องนี้แล้ว พรุ่งนี้เจ้าจะสังหารชยัทรถได้ แต่หากยังไม่รู้ จงพึ่งพิงผู้มีธงเป็นวัวด้วยใจของเจ้าเถิด
7.80.21
तं देवं मनसा ध्यात्वा जोषमास्स्व धनञ्जय ।
ततस्तस्य प्रसादात्त्वं भक्त्या प्राप्स्यसि तन्महत् ॥ ७.८०.२१ ॥
ธนัญชัย เจ้าจงระลึกถึงเทพองค์นั้นด้วยใจ และนั่งนิ่งอยู่ จากนั้นด้วยพระกรุณาของพระองค์ และด้วยภักดี เจ้าจักได้รับสิ่งอันยิ่งใหญ่นั้น
7.80.22
ततः कृष्णवचः श्रुत्वा संस्पृश्याम्भो धनञ्जयः ।
भूमावासीन एकाग्रो जगाम मनसा भवम् ॥ ७.८०.२२ ॥
ครั้นได้ฟังพระดำรัสของพระกฤษณะ และชำระน้ำแล้ว ธนัญชัยจึงนั่งลงบนพื้นดิน จิตตั้งมั่นเป็นหนึ่งเดียว และไประลึกถึงพระภวะในใจ
7.80.23
ततः प्रणिहितो ब्राह्मे मुहूर्ते शुभलक्षणे ।
आत्मानमर्जुनोऽपश्यद्गने सहकेशवम् ॥ ७.८०.२३ ॥
จากนั้น อรชุนผู้มีจิตตั้งมั่น ในมุหูรตพรหม อันเป็นเวลามงคล ได้เห็นตนเองอยู่ในไฟ พร้อมกับพระเกศวะ
7.80.24
पुण्यं हिमवतः पादं मणिमन्तं च पर्वतम् ।
ज्योतिर्भिश्च समाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ७.८०.२४ ॥
ตีนเขาหิมาลัยอันศักดิ์สิทธิ์ และภูเขามณิมันต์ เต็มไปด้วยแสงสว่าง และมีสิทธะกับจารณะคอยปรนนิบัติ
7.80.25
वायुवेगगतिः पार्थः खं भेजे सहकेशवः ।
केशवेन गृहीतः स दक्षिणे विभुना भुजे ॥ ७.८०.२५ ॥
ปารถะ (อรชุน) เคลื่อนไปด้วยความเร็วดั่งลม ได้ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าพร้อมกับพระเกศวะ พระเกศวะผู้ทรงอำนาจได้จับแขนขวาของเขาไว้
7.80.26
प्रेक्षमाणो बहून्भावाञ्जगामाद्भुतदर्शनान् ।
उदीच्यां दिशि धर्मात्मा सोपश्यच्छ्वेतपर्वतम् ॥ ७.८०.२६ ॥
ทรงทอดพระเนตรภาพอันอัศจรรย์มากมาย เสด็จต่อไป ผู้มีจิตใจชอบธรรมได้เห็นภูเขาขาวในทิศเหนือ
7.80.27
कुबेरस्य विराहे च नलिनीं पद्मभूषिताम् ।
सरिच्छ्रेष्ठां च तां गङ्गां वीक्षमाणो बहूदकाम् ॥ ७.८०.२७ ॥
ในเขตแดนของกุเวร ทอดพระเนตรสระนลินีที่ประดับด้วยดอกบัว และแม่น้ำคงคา เลิศกว่าแม่น้ำทั้งปวง มีน้ำมากมาย แล้วเสด็จต่อไป
7.80.28
सदा पुष्पफलैर्वृक्षैरुपेतां स्फटिकोपलाम् ।
सिंहव्याघ्रसमाकीर्णां नानामृगसमाकुलाम् ॥ ७.८०.२८ ॥
ที่นั่นมีต้นไม้ออกดอกออกผลอยู่เสมอ มีหินแก้วผลึก เต็มไปด้วยสิงโตและเสือ และมีสัตว์ป่าหลากชนิดชุกชุม
7.80.29
पुण्याश्रमवतीं रम्यां मनोज्ञाण्डजसेविताम् ।
मन्दरस्य प्रदेशांश्च किन्नरोद्गीतनादितान् ॥ ७.८०.२९ ॥
ภูเขานั้นมีอาศรมศักดิ์สิทธิ์ งดงามน่ารื่นรมย์ มีนกสวยงามอาศัยอยู่ และบริเวณของภูเขามันทระ ที่ก้องด้วยเสียงขับร้องของกินนร
7.80.30
हेमरूप्यमयैः शृङ्गैर्नानौषधिविदीपितान् ।
तथा मन्दारवृक्षैश्च पुष्पितैरुपशोभितान्। ॥ ७.८०.३० ॥
มียอดเขาทำด้วยทองและเงิน ส่องสว่างด้วยสมุนไพรมากมาย และประดับด้วยต้นมันทาระที่ออกดอกบาน
7.80.31
स्निग्धाञ्जनचयाकारं सम्प्राप्तः कालपर्वतम् ।
ब्रह्मतुङ्गं नदीश्चान्यास्तथा जनपदानपि ॥ ७.८०.३१ ॥
เมื่อมาถึงภูเขากาละ ซึ่งมีรูปร่างดั่งกองแร่ดำเรียบลื่น และยอดพรหมตุงคะ พร้อมทั้งแม่น้ำอื่น ๆ และดินแดนต่าง ๆ ด้วย
7.80.32
स तुङ्गं शतशृङ्गं च शर्यातिवनमेव च ।
पुण्यमश्वशिरस्थानं स्थानमाथर्वणस्य च ॥ ७.८०.३२ ॥
พระองค์เสด็จไปยังภูเขาตุงคะและภูเขาร้อยยอด และยังป่าศรยาติ สถานศักดิ์สิทธิ์แห่งหัวม้า และสถานของพระอาถรรพณ์
7.80.33
वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव च ।
अप्सरोभिः समाकीर्णं किन्नरैश्चोपशोभितम् ॥ ७.८०.३३ ॥
วฤษทังศะ เจ้าแห่งภูเขา และมหามันทระ ก็เช่นกัน เต็มไปด้วยอัปสรและประดับด้วยกินนร
7.80.34
तस्मिञ्शैले व्रजन्पार्थः सकृष्णः समवैक्षत ।
शुभैः प्रस्रवणैर्जुष्टां हेमधातुविभूषिताम् ॥ ७.८०.३४ ॥
ขณะเสด็จไปบนภูเขานั้น ปารถะพร้อมด้วยพระกฤษณะได้ทอดพระเนตรไปรอบ ภูเขานั้นมีธารน้ำอันเป็นมงคลไหลผ่าน และประดับด้วยแร่ทองคำ
7.80.35
चन्द्ररश्मिप्रकाशाङ्गीं पृथिवीं पुरमालिनीम् ।
समुद्रांश्चाद्भुताकारानपश्यद्बहुलाकरान् ॥ ७.८०.३५ ॥
ทอดพระเนตรแผ่นดิน มีรัศมีดั่งแสงจันทร์ และประดับด้วยนครต่าง ๆ และทะเลทั้งหลายที่มีรูปร่างอัศจรรย์ อุดมด้วยแร่ธาตุ
7.80.36
वियद्द्यां पृथिवीं चैव तथा विष्णुपदं व्रजन् ।
विस्मितः सह कृष्णेन क्षिप्तो बाण इवाभ्यगात् ॥ ७.८०.३६ ॥
ขณะเสด็จไปสู่ท้องฟ้า แผ่นดิน และยังที่สถิตของพระวิษณุ ทรงประหลาดพระทัยพร้อมกับพระกฤษณะ พระองค์ก็พุ่งไปดุจลูกศรที่ถูกยิงออกไป
7.80.37
ग्रहनक्षत्रसोमानां सूर्याग्न्योश्च समत्विषम् ।
अपश्यत तदा पार्थो ज्वलन्तमिव पर्वतम् ॥ ७.८०.३७ ॥
ครั้นนั้น ปารถะเห็นสิ่งที่มีความรุ่งโรจน์เทียบเท่าดาวเคราะห์ ดาวฤกษ์ พระจันทร์ พระอาทิตย์ และไฟ ดั่งภูเขาที่กำลังลุกโชน
7.80.38
समासाद्य तु तं शैलं शैलाग्रे समवस्थितम् ।
तपोनित्यं महात्मानमपश्यद्वॄषभध्वजम्। ॥ ७.८०.३८ ॥
เมื่อเข้าใกล้ภูเขานั้น ได้เห็นผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ผู้ประพฤติตบะอยู่เป็นนิตย์ ยืนมั่นอยู่บนยอดเขา ผู้มีธงเป็นรูปวัว
7.80.39
सहस्रमिव सूर्याणां दीप्यमानं स्वतेजसा ।
शूलिनं जटिलं गौरं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ७.८०.३९ ॥
ส่องแสงดั่งพระอาทิตย์นับพันด้วยรัศมีของพระองค์เอง ถือตรีศูล มีเกศาเป็นชฎา มีผิวขาวงาม นุ่งห่มเปลือกไม้และหนังสัตว์
7.80.40
नयनानां सहस्रैश्च विचित्राङ्गं महौजसम् ।
पार्वत्या सहितं देवं भूतसङ्घैश्च भास्वरैः ॥ ७.८०.४० ॥
เทพผู้มีดวงตานับพัน มีรูปกายอันวิจิตรและมีพลังมหาศาล ประทับอยู่พร้อมกับปารวตี และหมู่ภูตอันรุ่งโรจน์
7.80.41
गीतवादित्रसन्नादैर्हास्यलास्यसमन्वितम् ।
वग्लितास्फोटितोत्क्रुष्टैः पुण्यैर्गन्धैश्च सेवितम् ॥ ७.८०.४१ ॥
ท่ามกลางเสียงขับร้องและดนตรี มีทั้งเสียงหัวเราะและการร่ายรำ พร้อมเสียงโห่ร้อง เสียงปรบมือ และเสียงตะโกนสรรเสริญ และมีกลิ่นหอมอันบริสุทธิ์ล้อมรอบ
7.80.42
स्तूयमानं स्तवैर्दिव्यैर्ऋषिभिर्ब्रह्मवादिभिः ।
गोप्तारं सर्वभूतानामीशानं वरदं शिवम् ॥ ७.८०.४२ ॥
มีพวกฤๅษีผู้กล่าวพระเวทสรรเสริญด้วยบทสรรเสริญอันทิพย์ พระองค์ทรงเป็นผู้คุ้มครองสรรพสัตว์ เป็นพระเจ้า ผู้ประทานพร พระศิวะ
7.80.43
वासुदेवस्तु तं दृष्ट्वा जगाम शिरसा क्षितिम् ।
पार्थेन सह धर्मात्मा गृणन्ब्रह्म सनातनम् ॥ ७.८०.४३ ॥
ฝ่ายพระวาสุเทพเมื่อเห็นพระองค์แล้ว ก็ก้มศีรษะลงแนบพื้นดิน พร้อมกับพระปารถผู้มีใจธรรม ทั้งสองสรรเสริญพรหมันอันนิรันดร์
7.80.44
लोकादिं विश्वकर्माणमजमीशानमव्ययम् ।
मनसः परमं योनिं खं वायुं ज्योतिषां निधिम् ॥ ७.८०.४४ ॥
พระองค์เป็นต้นกำเนิดของโลก เป็นผู้สร้างจักรวาล ไม่มีการเกิด เป็นพระเจ้า ไม่มีวันเสื่อมสลาย เป็นต้นกำเนิดสูงสุดของใจ ทั้งอากาศ ลม และเป็นขุมทรัพย์แห่งแสงสว่างทั้งปวง
7.80.45
स्रष्टारं वारिधाराणां भुवश्च प्रकृतिं पराम् ।
देवदानवयक्षाणां मानवानां च शासकम् ॥ ७.८०.४५ ॥
พระองค์เป็นผู้สร้างสายธารแห่งน้ำ เป็นธรรมชาติอันสูงสุดของแผ่นดิน เป็นผู้ปกครองเทพ อสูร ยักษ์ และมนุษย์
7.80.46
योगानां च परं धाम दृष्टं ब्रह्मविदां निधिम् ।
चारचरस्य स्रष्टारं प्रतिहर्तारमेव च ॥ ७.८०.४६ ॥
พระองค์เป็นที่พำนักอันสูงสุดของโยคะทั้งหลาย เป็นขุมทรัพย์ที่ผู้รู้พรหมันได้เห็น ทรงเป็นผู้สร้างและเป็นผู้ดับสิ่งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว
7.80.47
कालकोपं महात्मानं शक्रसूर्यगुणोदयम् ।
ववन्दतुस्तदा कृष्णौ वाङ्मनोबुद्धिकर्मभिः ॥ ७.८०.४७ ॥
ครั้งนั้น ท้าวกฤษณะทั้งสองก็น้อมกราบพระองค์ผู้มีจิตใหญ่ ผู้มีความโกรธดุจกาลเวลา และมีคุณสมบัติผุดขึ้นดุจพระอินทร์และพระอาทิตย์ ด้วยวาจา ใจ ปัญญา และการกระทำ
7.80.48
यं प्रपद्यन्ति विद्वांसः सूक्ष्माध्यात्मपदैषिणः ।
तमजं कारमात्मानं जग्मतुः शरणं भवम् ॥ ७.८०.४८ ॥
ผู้มีปัญญาซึ่งแสวงหาสภาวะทางจิตวิญญาณอันละเอียด ย่อมเข้าถึงพระองค์ ทั้งสองจึงไปพึ่งพระองค์ ผู้เป็นผู้สร้างที่ไม่มีการเกิด เป็นอาตมัน และเป็นภวะ
7.80.49
अर्जुनश्चापि तं देवं भूयो भूयोऽप्यवन्दत ।
ज्ञात्वा तं सर्वभूतादिं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.८०.४९ ॥
แม้อรชุนก็ก้มกราบพระเจ้าองค์นั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก เพราะรู้ว่าพระองค์เป็นต้นกำเนิดของสรรพสัตว์ เป็นที่มาของสิ่งที่ได้เป็นมาแล้ว สิ่งที่จะเป็น และสิ่งที่เป็นอยู่
7.80.50
शरण्यं शरणं देवमीशानं परमेश्वरम् ।
जगाम जगतां नाथमर्जुनः सजनार्दनः ॥ ७.८०.५० ॥
อรชุนพร้อมด้วยพระชนารทนะ ได้เข้าไปหาพระเจ้าองค์นั้น ผู้ควรแก่การพึ่งพิง และเป็นที่พึ่งเอง เป็นพระผู้เป็นใหญ่ เป็นพระจอมสูงสุด เป็นองค์ผู้เป็นนาถาของโลกทั้งปวง
7.80.51
ततस्तावागतौ दृष्ट्वा नरनारायणावुभौ ।
सुप्रसन्नमनाः शर्वः प्रोवाच प्रहसन्निव ॥ ७.८०.५१ ॥
ครั้นเห็นนระและนารายณ์ทั้งสองเสด็จมาถึง พระศรวะมีพระทัยเบิกบานยิ่งนัก จึงตรัสด้วยรอยยิ้มดุจจะหัวเราะ
7.80.52
स्वागतं वां नरश्चेष्ठावुत्तिष्ठेतां गतक्लमौ ।
किञ्च वामीप्सितं वीरौ मनसः क्षिप्रमुच्यताम् ॥ ७.८०.५२ ॥
ขอต้อนรับทั้งสองท่าน ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์ จงลุกขึ้นเถิด หายเหนื่อยแล้ว และท่านทั้งสองต้องการสิ่งใด ท่านวีรบุรุษ จงกล่าวออกมาโดยเร็ว สิ่งใดที่ใจปรารถนา
7.80.53
येन कार्येण सम्प्राप्तौ युवां तत्साधयामि किम् ।
व्रियतामात्मनः श्रेयस्तत्सर्वं प्रददानि वाम् ॥ ७.८०.५३ ॥
ท่านทั้งสองมาด้วยเหตุผลใด เราจะจัดการให้สำเร็จ จงเลือกสิ่งที่เป็นความดีแก่ตนเองเถิด เราจะประทานสิ่งนั้นทั้งหมดแก่ท่านทั้งสอง
7.80.54
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रत्युत्थाय कृताञ्जली ।
वासुदेवार्जुनौ शर्वं तुष्टुवाते महामती।
भक्त्यास्तवेन दिव्येन महात्मानावनिन्दितौ ॥ ७.८०.५४ ॥
ครั้นได้ฟังคำของพระองค์ วาสุเทพและอรชุน ผู้มีปัญญาอันยิ่งใหญ่ ก็ลุกขึ้นประนมมือ สรรเสริญพระศรวะด้วยความภักดีและด้วยบทสรรเสริญอันทิพย์ ทั้งสองเป็นมหาตมะผู้ไร้ตำหนิ
7.80.55
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च ।
पशूनां पतये नित्यमुग्राय च कपर्दिने ॥ ७.८०.५५ ॥
ขอนอบน้อมแด่พระภวะ พระศรวะ พระรุทระ และผู้ประทานพร ขอนอบน้อมต่อเจ้าแห่งสัตว์เลี้ยงทั้งหลายเป็นนิตย์ ต่อผู้ดุร้าย และต่อผู้มีมวยผมพันกัน
7.80.56
महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शान्तये ।
ईशानाय मखघ्नाय नमोऽस्त्वन्धकघातिने ॥ ७.८०.५६ ॥
ขอนอบน้อมแด่พระมเหศวร ผู้น่าเกรงขาม ผู้มีสามเนตร และผู้สงบ ขอนอบน้อมแด่พระอีศาน ผู้ทำลายพิธียัญ และผู้สังหารอันธกะ
7.80.57
कुमारगुरवे तुभ्यं नीलग्रीवाय वेधसे ।
पिनाकिने हविष्याय सत्याय विभवे सदा ॥ ७.८०.५७ ॥
ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ผู้เป็นครูของกุมาร ผู้มีคอสีน้ำเงิน ผู้สร้าง ผู้ทรงธนูปินากะ ผู้ควรแก่เครื่องบูชาหวี ผู้เป็นสัตย์ และผู้ทรงอำนาจอยู่เสมอ
7.80.58
विलोहिताय ध्रूम्राय व्याधायानपराजिते ।
नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यचक्षुषे ॥ ७.८०.५८ ॥
ขอนอบน้อมเป็นนิตย์แด่ผู้มีสีแดง ผู้มีสีควัน ผู้เป็นพรานป่า ผู้ไม่มีใครพิชิตได้ ผู้มียอดหงอนสีน้ำเงิน ผู้ทรงตรีศูล ผู้มีนัยน์ตาทิพย์
7.80.59
होत्रे पोत्रे त्रिनेत्राय व्याधाय वसुरेतसे ।
अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च ॥ ७.८०.५९ ॥
ขอนอบน้อมแด่ผู้เป็นโหตฤ ผู้เป็นโปตฤ ผู้มีสามเนตร ผู้เป็นพราน ผู้เป็นเมล็ดพันธุ์แห่งทรัพย์ ผู้ไม่อาจคิดนึกได้ เป็นพระสวามีของอัมพิกา และเป็นผู้ที่เหล่าเทพทั้งปวงสรรเสริญ
7.80.60
वृषध्वजाय मुण्डाय जटिने ब्रह्मचारिणे ।
तप्यमानाय सलिले ब्रह्मण्यायाजिताय च ॥ ७.८०.६० ॥
ขอนอบน้อมแด่ผู้มีธงเป็นรูปวัว ผู้โล้น ผู้มีมวยผม ผู้ถือพรหมจรรย์ ผู้บำเพ็ญตบะในน้ำ ผู้เป็นมิตรของพราหมณ์ และผู้ไม่อาจพ่ายแพ้
7.80.61
विश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते ।
नमोनमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदा ॥ ७.८०.६१ ॥
นมัสการแด่พระองค์ผู้เป็นวิญญาณแห่งจักรวาล แด่ผู้สร้างจักรวาล แด่ผู้ดำรงอยู่โอบล้อมจักรวาลไว้ นมัสการ นมัสการแด่พระองค์ ผู้ควรแก่การบูชา ผู้เป็นต้นกำเนิดของสรรพสัตว์อยู่เสมอ
7.80.62
ब्रह्मवक्त्राय सर्वाय शंकराय शिवाय च ।
नमोस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नमः ॥ ७.८०.६२ ॥
นมัสการแด่พระองค์ผู้มีพระพักตร์คือพระเวท แด่ผู้เป็นทุกสิ่ง แด่พระศังกระ และแด่พระศิวะ นมัสการแด่เจ้าแห่งถ้อยคำ แด่เจ้าแห่งสรรพสัตว์
7.80.63
अभिगम्याय काम्याय स्तुत्यायार्याय सर्वदा ।
नमोऽस्तु देवदेवाय महाभूतधराय च।
नमो विश्वस्य पतये पत्तीनां पतये नमः ॥ ७.८०.६३ ॥
นมัสการแด่พระองค์ผู้เข้าถึงได้เสมอ ผู้เป็นที่ปรารถนา ผู้ควรสรรเสริญ และผู้ประเสริฐ นมัสการแด่เทพแห่งเทพ และแด่ผู้ทรงธาตุใหญ่ทั้งหลาย นมัสการแด่เจ้าแห่งจักรวาล นมัสการแด่เจ้าแห่งหมู่เสนา
7.80.64
नमो विश्वस्य पतये महतां पतये नमः ।
नमः सहस्रशिरसे सहस्रभुजमृत्यवे
सहस्रनेत्रपादाय नमोऽसङ्ख्येयकर्मणे। ॥ ७.८०.६४ ॥
นมัสการแด่เจ้าแห่งจักรวาล นมัสการแด่เจ้าแห่งผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย นมัสการแด่พระองค์ผู้มีพันเศียร แด่ผู้เป็นความตายของผู้มีพันแขน แด่พระองค์ผู้มีพันเนตรและพันบาท นมัสการแด่พระองค์ผู้มีกรรมนับไม่ถ้วน
7.80.65
नमो हिरण्यवर्णाय हिरण्यकवचाय च ।
भक्तानुकम्पिने नित्यं सिध्यतां नो वरः प्रभो ॥ ७.८०.६५ ॥
นมัสการแด่พระองค์ผู้มีพรรณดังทอง และผู้สวมเกราะทอง ผู้เอ็นดูบรรดาภักดีชนอยู่เสมอ ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ขอให้พรของพวกข้าพระองค์สำเร็จเถิด
7.80.66
एवं स्तुत्वा महादेवं वासुदेवः सहार्जुनः ।
प्रसादयामास भवं तदा ह्यस्त्रोपलब्धये ॥ ७.८०.६६ ॥
ครั้นสรรเสริญพระมหาเทพดังนี้แล้ว พระวาสุเทพพร้อมด้วยอรชุน ได้ทรงทำให้พระภวะพอพระทัย เพื่อจะได้รับทิพยาวุธในเวลานั้น