ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.80.1
धार्तराष्ट्रस्य तं मन्त्रं स्मरन्नेव धनञ्जयः ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्मुमोहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८०.१ ॥
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ସେହି ମନ୍ତ୍ରଣା ସ୍ମରଣ କରି, ନିଜ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ରକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ପରାକ୍ରମୀ ଧନଞ୍ଜୟ ମୋହଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ।
7.80.2
तं तु शोकेन सन्तप्तं स्वप्ने कपिवरध्वजम् ।
आससाद महातेजा ध्यायन्तं गरुडध्वजः ॥ ७.८०.२ ॥
ଶୋକରେ ସନ୍ତପ୍ତ ଓ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଧ୍ୟାନମଗ୍ନ, କପିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧ୍ୱଜଧାରୀ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଗରୁଡ଼ଧ୍ୱଜ (କୃଷ୍ଣ) ଆସିଲେ।
7.80.3
प्रत्युत्थानं च कृष्णस्य सर्वावस्थासु फल्गुनः ।
न लोपयति धर्मात्मा भक्त्या प्रेम्णा च सर्वदा ॥ ७.८०.३ ॥
ସର୍ବାବସ୍ଥାରେ ଧର୍ମାତ୍ମା ଫଲ୍ଗୁନ ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରେମରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଉଠି ସମ୍ମାନ ଦେବା କେବେ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
7.80.4
प्रत्युत्थाय च गोविन्दं स्वं तस्मै चासनं ददौ ।
न चासने स्वयं बुद्धिं बीभत्सुर्व्यदधात्तदा ॥ ७.८०.४ ॥
ଉଠି ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ନିଜର ଆସନ ଦେଲେ; ସେତେବେଳେ ବୀଭତ୍ସୁ ନିଜେ ଆସନରେ ବସିବାକୁ ମନ କଲେ ନାହିଁ।
7.80.5
ततः कृष्णो महातेजा जानँल्लोकस्य निश्चयम् ।
कुन्तीपुत्रमिदं वाक्यमासीनः स्थितमब्रवीत् ॥ ७.८०.५ ॥
ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ କୃଷ୍ଣ, ଜଗତର ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣି, ବସିଥାଇ ଠିଆ ହୋଇଥିବା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.80.6
मा विषादे मनः पार्थ कृथाः कालो हि दुर्जयः ।
कालः सर्वाणि भूतानि नियच्छति भवाभवे ॥ ७.८०.६ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ମନକୁ ବିଷାଦରେ ରଖ ନାହିଁ; କାଳ ନିଶ୍ଚୟ ଦୁର୍ଜୟ। କାଳ ହିଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ବିନାଶରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ।
7.80.7
किमर्थं च विषादस्ते तद्ब्रूहि द्विपदां वर ।
न शोच्यं विदुषां श्रेष्ठ शोकः कार्यविनाशनः ॥ ७.८०.७ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ବିଷାଦ କାହିଁକି? ସେ କାରଣ କୁହ, ହେ ମନୁଷ୍ୟଶ୍ରେଷ୍ଠ। ହେ ବିଦ୍ବାନଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୋକ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଶୋକ କାର୍ଯ୍ୟ ବିନାଶ କରେ।
7.80.8
यत्तु कार्यं भवेत्कार्यं कर्मणा तत्समाचर ।
हीनचेष्टस्य यः शोकः स हि शत्रुर्धनञ्जय ॥ ७.८०.८ ॥
ଯାହା କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ତାହା କର୍ମ ଦ୍ବାରା ଭଲ ଭାବେ କର। ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ନିଷ୍କ୍ରିୟ ଲୋକର ଯେଉଁ ଶୋକ, ସେହି ପ୍ରକୃତ ଶତ୍ରୁ।
7.80.9
शोचन्नन्दयते शत्रून्कर्शयत्यपि बान्धवान् ।
क्षीयते च नरस्तस्मान्न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ७.८०.९ ॥
ଶୋକକାରୀ ଲୋକ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରେ, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କ୍ଷୀଣ କରେ; ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ କ୍ଷୟ ପାଏ। ତେଣୁ ତୁମେ ଶୋକ କରିବାର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ।
7.80.10
इत्युक्तो वासुदेवेन बीभत्सुरपराजितः ।
आबभाषे तदा विद्वानिदं वचनमर्थवत् ॥ ७.८०.१० ॥
ବାସୁଦେବ ଏହିପରି କହିବାରୁ ଅପରାଜିତ ବୀଭତ୍ସୁ (ଅର୍ଜୁନ) ସେତେବେଳେ ବିଦ୍ବାନ ପରି ଏହି ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.80.11
मया प्रतिज्ञा महती जयद्रथवधे कृता ।
श्वोऽस्मि हन्ता दुरात्मानं पुत्रघ्नमिति केशव ॥ ७.८०.११ ॥
ହେ କେଶବ, ଜୟଦ୍ରଥ ବଧରେ ମୁଁ ଏକ ମହାନ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛି: କାଲି ମୁଁ ସେଇ ଦୁରାତ୍ମା, ପୁତ୍ରଘାତକକୁ ବଧ କରିବି।
7.80.12
मत्प्रतिज्ञाविघातार्थं धार्तराष्ट्रैः किलाच्युत ।
पृष्ठतः सैन्धवः कार्यः सर्वैर्गुप्तो महारथैः ॥ ७.८०.१२ ॥
ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ମୋ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ବିଫଳ କରିବା ପାଇଁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସୈନ୍ଧବ (ଜୟଦ୍ରଥ)ଙ୍କୁ ପଛରେ ରଖିବେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ମହାରଥୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କରାଇବେ।
7.80.13
दश चैका च ताः कृष्ण अक्षौहिण्यः सुदुर्जयाः ।
हतावशेषास्तत्रेमा हन्त माधव सङ्ख्यया ॥ ७.८०.१३ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ଦଶ ଓ ଏକ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା — ଅଜେୟ — ସେଠାରେ ହତ ହେବା ପରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଏତିକି; ହାୟ ମାଧବ, ସଂଖ୍ୟାରେ ଏତିକି ରହିଲେ।
7.80.14
ताभिः परिवृतः सङ्ख्ये सर्वैश्चैव महारथैः ।
कथं शक्येत सन्द्रष्टुं दुरात्मा कृष्ण सैन्धवः ॥ ७.८०.१४ ॥
ହେ କୃଷ୍ଣ, ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ସମସ୍ତ ମହାରଥୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥିବା ଦୁରାତ୍ମା ସୈନ୍ଧବକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ଦେଖାଯାଇପାରିବ?
7.80.15
प्रतिज्ञापारणं चापि न भविष्यति केशव ।
प्रतिज्ञायां च हीनायां कथं जीवति मद्विधः ॥ ७.८०.१५ ॥
ହେ କେଶବ, ପ୍ରତିଜ୍ଞାର ପାଳନ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ। ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଲେ ମୋ ପରି ଲୋକ କିପରି ବଞ୍ଚିବ?
7.80.16
दुःखापायस्य मे वीर विकाङ्क्षा परिवर्तते ।
द्रुतं च याति सविता तत एतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ७.८०.१६ ॥
ହେ ବୀର, ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବାର ମୋର ଆକାଂକ୍ଷା ଡୋଲାୟମାନ ହେଉଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଗତି କରୁଛନ୍ତି; ତେଣୁ ମୁଁ ଏହା କହୁଛି।
7.80.17
शोकस्थानं तु तच्छ्रुत्वा पार्थस्य द्विजकेतनः ।
संस्पृश्याम्भस्ततः कृष्णः प्राङ्मुखः समवस्थितः ॥ ७.८०.१७ ॥
ପାର୍ଥଙ୍କ ଶୋକର କାରଣ ଶୁଣି, ପକ୍ଷୀଧ୍ୱଜ କୃଷ୍ଣ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ, ତାପରେ ପୂର୍ବମୁଖ ହୋଇ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଠିଆ ହେଲେ।
7.80.18
इदं वाक्यं महातेजा बभाषे पुष्करेक्षणः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्रस्य सैन्धवस्य वधे कृती ॥ ७.८०.१८ ॥
ମହାତେଜସ୍ୱୀ କମଳନୟନ କୃଷ୍ଣ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ — ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ, ସୈନ୍ଧବ ବଧରେ ନିପୁଣ ହୋଇ।
7.80.19
पार्थ पाशुपतं नाम परमास्त्रं सनातनम् ।
येन सर्वान्मृधे देत्याञ्जघ्ने देवो महेश्वरः ॥ ७.८०.१९ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ପାଶୁପତ ନାମକ ପରମ ଓ ସନାତନ ଅସ୍ତ୍ର ଅଛି; ଯାହାଦ୍ୱାରା ମହେଶ୍ୱର ଦେବ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦୈତ୍ୟଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ।
7.80.20
यदि तद्विदितं तेऽद्य श्वो हन्ताऽसि जयद्रथम् ।
अथ ज्ञातं प्रपद्यस्य मनसा वृषभध्वजम् ॥ ७.८०.२० ॥
ଯଦି ଏହା ଆଜି ତୁମ୍ଭେ ଜାଣିଛ, ତେବେ କାଲି ତୁମେ ଜୟଦ୍ରଥକୁ ବଧ କରିବ; ଯଦି ନ ଜାଣ, ମନରେ ବୃଷଭଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଶରଣ ନିଅ।
7.80.21
तं देवं मनसा ध्यात्वा जोषमास्स्व धनञ्जय ।
ततस्तस्य प्रसादात्त्वं भक्त्या प्राप्स्यसि तन्महत् ॥ ७.८०.२१ ॥
ହେ ଧନଞ୍ଜୟ, ସେହି ଦେବଙ୍କୁ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରି ନୀରବରେ ବସ; ତା'ପରେ ତାଙ୍କ କୃପାରେ, ଭକ୍ତିରେ ତୁମେ ସେହି ମହାନ ଫଳ ପାଇବ।
7.80.22
ततः कृष्णवचः श्रुत्वा संस्पृश्याम्भो धनञ्जयः ।
भूमावासीन एकाग्रो जगाम मनसा भवम् ॥ ७.८०.२२ ॥
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଜଳ ଛୁଇଁ, ଧନଞ୍ଜୟ ଭୂମିରେ ବସି ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ମନରେ ଭବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
7.80.23
ततः प्रणिहितो ब्राह्मे मुहूर्ते शुभलक्षणे ।
आत्मानमर्जुनोऽपश्यद्गने सहकेशवम् ॥ ७.८०.२३ ॥
ତା'ପରେ ଏକାଗ୍ର ଅର୍ଜୁନ ଶୁଭଲକ୍ଷଣ ବ୍ରାହ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଗ୍ନିରେ କେଶବଙ୍କ ସହିତ ନିଜକୁ ଦେଖିଲେ।
7.80.24
पुण्यं हिमवतः पादं मणिमन्तं च पर्वतम् ।
ज्योतिर्भिश्च समाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ७.८०.२४ ॥
ହିମାଳୟର ପବିତ୍ର ପାଦଦେଶ ଓ ମଣିମନ୍ତ ପର୍ବତ, ଆଲୋକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।
7.80.25
वायुवेगगतिः पार्थः खं भेजे सहकेशवः ।
केशवेन गृहीतः स दक्षिणे विभुना भुजे ॥ ७.८०.२५ ॥
ବାୟୁବେଗରେ ଗମନକାରୀ ପାର୍ଥ (ଅର୍ଜୁନ) କେଶବଙ୍କ ସହିତ ଆକାଶକୁ ଗଲେ। ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ କେଶବ ତାଙ୍କୁ ଡାହାଣ ବାହୁରେ ଧରିଲେ।
7.80.26
प्रेक्षमाणो बहून्भावाञ्जगामाद्भुतदर्शनान् ।
उदीच्यां दिशि धर्मात्मा सोपश्यच्छ्वेतपर्वतम् ॥ ७.८०.२६ ॥
ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସେ ଆଗକୁ ଗଲେ। ସେହି ଧର୍ମାତ୍ମା ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଶ୍ବେତ ପର୍ବତ ଦେଖିଲେ।
7.80.27
कुबेरस्य विराहे च नलिनीं पद्मभूषिताम् ।
सरिच्छ्रेष्ठां च तां गङ्गां वीक्षमाणो बहूदकाम् ॥ ७.८०.२७ ॥
କୁବେରଙ୍କ ପ୍ରଦେଶରେ ପଦ୍ମଶୋଭିତ ନଳିନୀ ଓ ନଦୀଶ୍ରେଷ୍ଠା ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଗଙ୍ଗାକୁ ଦେଖି ସେ ଆଗକୁ ଗଲେ।
7.80.28
सदा पुष्पफलैर्वृक्षैरुपेतां स्फटिकोपलाम् ।
सिंहव्याघ्रसमाकीर्णां नानामृगसमाकुलाम् ॥ ७.८०.२८ ॥
ସଦା ପୁଷ୍ପଫଳଯୁକ୍ତ ବୃକ୍ଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସ୍ଫଟିକ ଶିଳାଯୁକ୍ତ, ସିଂହ ଓ ବ୍ୟାଘ୍ରରେ ସଂକୁଳ, ନାନା ମୃଗରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।
7.80.29
पुण्याश्रमवतीं रम्यां मनोज्ञाण्डजसेविताम् ।
मन्दरस्य प्रदेशांश्च किन्नरोद्गीतनादितान् ॥ ७.८०.२९ ॥
ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମଯୁକ୍ତ, ରମଣୀୟ, ସୁନ୍ଦର ପକ୍ଷୀସେବିତ ସେହି ପର୍ବତ; ଏବଂ କିନ୍ନରଗୀତରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ମନ୍ଦରର ପ୍ରଦେଶସମୂହ।
7.80.30
हेमरूप्यमयैः शृङ्गैर्नानौषधिविदीपितान् ।
तथा मन्दारवृक्षैश्च पुष्पितैरुपशोभितान्। ॥ ७.८०.३० ॥
ସୁନା-ରୂପାର ଶିଖରଯୁକ୍ତ, ନାନା ଔଷଧିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏବଂ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ ମନ୍ଦାର ବୃକ୍ଷରେ ଶୋଭିତ।
7.80.31
स्निग्धाञ्जनचयाकारं सम्प्राप्तः कालपर्वतम् ।
ब्रह्मतुङ्गं नदीश्चान्यास्तथा जनपदानपि ॥ ७.८०.३१ ॥
ସ୍ନିଗ୍ଧ କଜ୍ଜଳ ରାଶିର ଆକୃତିର କାଳପର୍ବତ ଓ ବ୍ରହ୍ମତୁଙ୍ଗରେ ପହଞ୍ଚି, ଅନ୍ୟ ନଦୀ ଓ ଜନପଦ ମଧ୍ୟ।
7.80.32
स तुङ्गं शतशृङ्गं च शर्यातिवनमेव च ।
पुण्यमश्वशिरस्थानं स्थानमाथर्वणस्य च ॥ ७.८०.३२ ॥
ସେ ତୁଙ୍ଗ ଓ ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତ, ଶର୍ୟାତିବନ, ପବିତ୍ର ଅଶ୍ୱଶିର ସ୍ଥାନ ଏବଂ ଆଥର୍ବଣ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଗଲେ।
7.80.33
वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव च ।
अप्सरोभिः समाकीर्णं किन्नरैश्चोपशोभितम् ॥ ७.८०.३३ ॥
ବୃଷଦଂଶ, ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ଓ ମହାମନ୍ଦର ପର୍ବତ ମଧ୍ୟ, ଯାହା ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ କିନ୍ନରମାନଙ୍କରେ ଶୋଭିତ।
7.80.34
तस्मिञ्शैले व्रजन्पार्थः सकृष्णः समवैक्षत ।
शुभैः प्रस्रवणैर्जुष्टां हेमधातुविभूषिताम् ॥ ७.८०.३४ ॥
ସେହି ପର୍ବତରେ ଯାଉଁ ଯାଉଁ ପାର୍ଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଦେଖିଲେ; ତାହା ଶୁଭ ଝରଣାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଧାତୁରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
7.80.35
चन्द्ररश्मिप्रकाशाङ्गीं पृथिवीं पुरमालिनीम् ।
समुद्रांश्चाद्भुताकारानपश्यद्बहुलाकरान् ॥ ७.८०.३५ ॥
ଚନ୍ଦ୍ରକିରଣ ପରି ପ୍ରକାଶିତ ଅଙ୍ଗବିଶିଷ୍ଟା, ନଗରମାଳା ଧାରିଣୀ ପୃଥିବୀ ଏବଂ ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତିର, ବହୁ ଖଣିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କୁ ସେ ଦେଖିଲେ।
7.80.36
वियद्द्यां पृथिवीं चैव तथा विष्णुपदं व्रजन् ।
विस्मितः सह कृष्णेन क्षिप्तो बाण इवाभ्यगात् ॥ ७.८०.३६ ॥
ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁପଦ ଆଡ଼େ ଯାଉଁ ଯାଉଁ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ବିସ୍ମିତ ହୋଇ, ନିକ୍ଷିପ୍ତ ବାଣ ପରି ସେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
7.80.37
ग्रहनक्षत्रसोमानां सूर्याग्न्योश्च समत्विषम् ।
अपश्यत तदा पार्थो ज्वलन्तमिव पर्वतम् ॥ ७.८०.३७ ॥
ସେତେବେଳେ ପାର୍ଥ ଗ୍ରହ, ନକ୍ଷତ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ସମାନ ତେଜର ଜଳୁଥିବା ପର୍ବତ ପରି ଏକ ବସ୍ତୁ ଦେଖିଲେ।
7.80.38
समासाद्य तु तं शैलं शैलाग्रे समवस्थितम् ।
तपोनित्यं महात्मानमपश्यद्वॄषभध्वजम्। ॥ ७.८०.३८ ॥
ସେହି ପର୍ବତ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ସେ ଶିଖରରେ ସ୍ଥିର ଠିଆ ହୋଇଥିବା, ସଦା ତପସ୍ୟାରେ ଲୀନ ମହାତ୍ମା, ବୃଷଭଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
7.80.39
सहस्रमिव सूर्याणां दीप्यमानं स्वतेजसा ।
शूलिनं जटिलं गौरं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ७.८०.३९ ॥
ନିଜ ତେଜରେ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ଗୌରବର୍ଣ୍ଣ, ବଲ୍କଳ ଓ ମୃଗଚର୍ମ ପରିହିତ।
7.80.40
नयनानां सहस्रैश्च विचित्राङ्गं महौजसम् ।
पार्वत्या सहितं देवं भूतसङ्घैश्च भास्वरैः ॥ ७.८०.४० ॥
ହଜାର ନୟନଧାରୀ, ବିଚିତ୍ର ଅଙ୍ଗ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସହିତ, ଦୀପ୍ତ ଭୂତଗଣ ସହିତ ଥିଲେ।
7.80.41
गीतवादित्रसन्नादैर्हास्यलास्यसमन्वितम् ।
वग्लितास्फोटितोत्क्रुष्टैः पुण्यैर्गन्धैश्च सेवितम् ॥ ७.८०.४१ ॥
ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟର ନିନାଦ, ହାସ୍ୟ ଓ ନୃତ୍ୟ ସହିତ, ଚିତ୍କାର, କରତାଳି ଓ ଜୟଧ୍ୱନି ସହିତ, ପବିତ୍ର ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।
7.80.42
स्तूयमानं स्तवैर्दिव्यैर्ऋषिभिर्ब्रह्मवादिभिः ।
गोप्तारं सर्वभूतानामीशानं वरदं शिवम् ॥ ७.८०.४२ ॥
ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ, ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଈଶାନ, ବରଦାତା, ଶିବ।
7.80.43
वासुदेवस्तु तं दृष्ट्वा जगाम शिरसा क्षितिम् ।
पार्थेन सह धर्मात्मा गृणन्ब्रह्म सनातनम् ॥ ७.८०.४३ ॥
ବାସୁଦେବ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମସ୍ତକରେ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ; ଧର୍ମାତ୍ମା ପାର୍ଥଙ୍କ ସହିତ ସନାତନ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି।
7.80.44
लोकादिं विश्वकर्माणमजमीशानमव्ययम् ।
मनसः परमं योनिं खं वायुं ज्योतिषां निधिम् ॥ ७.८०.४४ ॥
ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଦି, ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ଅଜ, ଈଶାନ, ଅବ୍ୟୟ; ମନର ପରମ ଉତ୍ପତ୍ତି, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ଜ୍ୟୋତିର ନିଧି।
7.80.45
स्रष्टारं वारिधाराणां भुवश्च प्रकृतिं पराम् ।
देवदानवयक्षाणां मानवानां च शासकम् ॥ ७.८०.४५ ॥
ଜଳଧାରା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପୃଥିବୀର ପରମ ପ୍ରକୃତି; ଦେବ, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ ଓ ମାନବଙ୍କ ଶାସକ।
7.80.46
योगानां च परं धाम दृष्टं ब्रह्मविदां निधिम् ।
चारचरस्य स्रष्टारं प्रतिहर्तारमेव च ॥ ७.८०.४६ ॥
ଯୋଗର ପରମ ଧାମ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଦେଖିଥିବା ନିଧି; ଚର ଓ ଅଚରର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସଂହାରକର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ସେ।
7.80.47
कालकोपं महात्मानं शक्रसूर्यगुणोदयम् ।
ववन्दतुस्तदा कृष्णौ वाङ्मनोबुद्धिकर्मभिः ॥ ७.८०.४७ ॥
କାଳକୋପ ପରି, ଇନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି ଗୁଣୋଦୟ ଥିବା ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ସେତେବେଳେ ଦୁଇ କୃଷ୍ଣ ବାକ୍ୟ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି ଓ କର୍ମରେ ବନ୍ଦନା କଲେ।
7.80.48
यं प्रपद्यन्ति विद्वांसः सूक्ष्माध्यात्मपदैषिणः ।
तमजं कारमात्मानं जग्मतुः शरणं भवम् ॥ ७.८०.४८ ॥
ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅଧ୍ୟାତ୍ମପଦ ଖୋଜୁଥିବା ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଶରଣ ନିଅନ୍ତି, ସେହି ଅଜ, କର୍ତ୍ତା, ଆତ୍ମା ଭବଙ୍କୁ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଶରଣ ନେଲେ।
7.80.49
अर्जुनश्चापि तं देवं भूयो भूयोऽप्यवन्दत ।
ज्ञात्वा तं सर्वभूतादिं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.८०.४९ ॥
ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଣାମ କଲେ; ତାଙ୍କୁ ସର୍ବଭୂତର ଆଦି ଓ ଭୂତ-ଭବ୍ୟ-ଭବର ଉଦ୍ଭବ ଜାଣି।
7.80.50
शरण्यं शरणं देवमीशानं परमेश्वरम् ।
जगाम जगतां नाथमर्जुनः सजनार्दनः ॥ ७.८०.५० ॥
ଶରଣ୍ୟ, ଶରଣ, ଈଶାନ, ପରମେଶ୍ୱର ସେହି ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟକୁ, ଜଗତର ନାଥଙ୍କ ନିକଟକୁ ଅର୍ଜୁନ ଜନାର୍ଦନଙ୍କ ସହିତ ଗଲେ।
7.80.51
ततस्तावागतौ दृष्ट्वा नरनारायणावुभौ ।
सुप्रसन्नमनाः शर्वः प्रोवाच प्रहसन्निव ॥ ७.८०.५१ ॥
ତା'ପରେ ଆସିଥିବା ନର ଓ ନାରାୟଣ ଉଭୟଙ୍କୁ ଦେଖି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ଶର୍ବ ହସିବା ପରି କହିଲେ।
7.80.52
स्वागतं वां नरश्चेष्ठावुत्तिष्ठेतां गतक्लमौ ।
किञ्च वामीप्सितं वीरौ मनसः क्षिप्रमुच्यताम् ॥ ७.८०.५२ ॥
ଆପଣମାନଙ୍କ ଉଭୟଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ, ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ; କ୍ଳାନ୍ତି ଛାଡ଼ି ଉଠନ୍ତୁ। ହେ ବୀରଦ୍ୱୟ, ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କ'ଣ? ମନର କଥା ଶୀଘ୍ର କୁହନ୍ତୁ।
7.80.53
येन कार्येण सम्प्राप्तौ युवां तत्साधयामि किम् ।
व्रियतामात्मनः श्रेयस्तत्सर्वं प्रददानि वाम् ॥ ७.८०.५३ ॥
କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆପଣମାନେ ଦୁଇଜଣ ଆସିଛନ୍ତି, ତାହା ମୁଁ ସାଧନ କରିବି। ଆପଣଙ୍କ କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ଯାହା ଚାହାଁନ୍ତି ବାଛନ୍ତୁ; ସେସବୁ ମୁଁ ଆପଣ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ଦେବି।
7.80.54
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रत्युत्थाय कृताञ्जली ।
वासुदेवार्जुनौ शर्वं तुष्टुवाते महामती।
भक्त्यास्तवेन दिव्येन महात्मानावनिन्दितौ ॥ ७.८०.५४ ॥
ତା'ପରେ ତାଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି, ଉଠି କରଯୋଡ଼ି, ମହାମତି ବାସୁଦେବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଶର୍ବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ; ଭକ୍ତି ଓ ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ରରେ; ସେହି ନିର୍ଦୋଷ ମହାତ୍ମାମାନେ।
7.80.55
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च ।
पशूनां पतये नित्यमुग्राय च कपर्दिने ॥ ७.८०.५५ ॥
ଭବ, ଶର୍ବ, ରୁଦ୍ର ଓ ବରଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପଶୁମାନଙ୍କ ପତି, ଉଗ୍ର ଓ ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର।
7.80.56
महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शान्तये ।
ईशानाय मखघ्नाय नमोऽस्त्वन्धकघातिने ॥ ७.८०.५६ ॥
ମହାଦେବ, ଭୀମ, ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ ଓ ଶାନ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଈଶାନ, ଯଜ୍ଞନାଶକ ଓ ଅନ୍ଧକଘାତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ହେଉ।
7.80.57
कुमारगुरवे तुभ्यं नीलग्रीवाय वेधसे ।
पिनाकिने हविष्याय सत्याय विभवे सदा ॥ ७.८०.५७ ॥
କୁମାରଙ୍କ ଗୁରୁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ନୀଳକଣ୍ଠ, ବିଧାତା, ପିନାକଧାରୀ, ହବିଷ୍ୟଯୋଗ୍ୟ, ସତ୍ୟ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର।
7.80.58
विलोहिताय ध्रूम्राय व्याधायानपराजिते ।
नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यचक्षुषे ॥ ७.८०.५८ ॥
ବିଲୋହିତ, ଧୂମ୍ର, ବ୍ୟାଧ, ଅପରାଜିତ, ନୀଳଶିଖଣ୍ଡ, ଶୂଳୀ ଓ ଦିବ୍ୟଚକ୍ଷୁଙ୍କୁ ସଦା ନମସ୍କାର।
7.80.59
होत्रे पोत्रे त्रिनेत्राय व्याधाय वसुरेतसे ।
अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च ॥ ७.८०.५९ ॥
ହୋତା, ପୋତା, ତ୍ରିନେତ୍ର, ବ୍ୟାଧ, ବସୁରେତା, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଅମ୍ବିକାପତି ଓ ସର୍ବଦେବସ୍ତୁତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
7.80.60
वृषध्वजाय मुण्डाय जटिने ब्रह्मचारिणे ।
तप्यमानाय सलिले ब्रह्मण्यायाजिताय च ॥ ७.८०.६० ॥
ବୃଷଧ୍ୱଜ, ମୁଣ୍ଡ, ଜଟୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଜଳରେ ତପସ୍ୟାରତ, ବ୍ରାହ୍ମଣପ୍ରିୟ ଓ ଅଜିତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
7.80.61
विश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते ।
नमोनमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदा ॥ ७.८०.६१ ॥
ବିଶ୍ବାତ୍ମାଙ୍କୁ, ବିଶ୍ବସ୍ରଷ୍ଟାଙ୍କୁ, ବିଶ୍ବକୁ ଆବୃତ କରି ଠିଆ ହୋଇଥିବା ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେବନୀୟ ଏବଂ ସଦା ଭୂତଗଣଙ୍କ ପ୍ରଭବ ଆପଣଙ୍କୁ ନମୋ ନମଃ।
7.80.62
ब्रह्मवक्त्राय सर्वाय शंकराय शिवाय च ।
नमोस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नमः ॥ ७.८०.६२ ॥
ବ୍ରହ୍ମ ଯାହାଙ୍କ ମୁଖ, ସର୍ବ, ଶଙ୍କର ଓ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବାଚସ୍ପତି ଓ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
7.80.63
अभिगम्याय काम्याय स्तुत्यायार्याय सर्वदा ।
नमोऽस्तु देवदेवाय महाभूतधराय च।
नमो विश्वस्य पतये पत्तीनां पतये नमः ॥ ७.८०.६३ ॥
ସଦା ନିକଟରେ ଯିବାଯୋଗ୍ୟ, କାମନୀୟ, ସ୍ତୁତ୍ୟ, ଆର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦେବଦେବ ଓ ମହାଭୂତଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବିଶ୍ବପତି, ପତ୍ତିପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
7.80.64
नमो विश्वस्य पतये महतां पतये नमः ।
नमः सहस्रशिरसे सहस्रभुजमृत्यवे
सहस्रनेत्रपादाय नमोऽसङ्ख्येयकर्मणे। ॥ ७.८०.६४ ॥
ବିଶ୍ବପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ମହତ୍ମାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସହସ୍ରଶିରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସହସ୍ରଭୁଜଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁସ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସହସ୍ରନେତ୍ରପାଦଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଅସଂଖ୍ୟେୟକର୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
7.80.65
नमो हिरण्यवर्णाय हिरण्यकवचाय च ।
भक्तानुकम्पिने नित्यं सिध्यतां नो वरः प्रभो ॥ ७.८०.६५ ॥
ସୁନା ବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଓ ସୁନା କବଚଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ନିତ୍ୟ ଅନୁକମ୍ପାକାରୀ ପ୍ରଭୁ, ଆମର ବର ସିଦ୍ଧ ହେଉ।
7.80.66
एवं स्तुत्वा महादेवं वासुदेवः सहार्जुनः ।
प्रसादयामास भवं तदा ह्यस्त्रोपलब्धये ॥ ७.८०.६६ ॥
ଏହିପରି ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ଅର୍ଜୁନ ସହିତ ବାସୁଦେବ ଭବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ—ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ।