Mahābhārata · Adhyāya 7.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.80.1
धार्तराष्ट्रस्य तं मन्त्रं स्मरन्नेव धनञ्जयः ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्मुमोहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८०.१ ॥
Lembrando-se daquele conselho dos filhos de Dhṛtarāṣṭra, e guardando o seu próprio voto, Dhanañjaya, de valor inconcebível, ficou perturbado.
7.80.2
तं तु शोकेन सन्तप्तं स्वप्ने कपिवरध्वजम् ।
आससाद महातेजा ध्यायन्तं गरुडध्वजः ॥ ७.८०.२ ॥
Até ele, atormentado pela dor e absorto num sonho, cujo estandarte traz o melhor dos macacos, chegou o de estandarte de Garuḍa, de grande esplendor.
7.80.3
प्रत्युत्थानं च कृष्णस्य सर्वावस्थासु फल्गुनः ।
न लोपयति धर्मात्मा भक्त्या प्रेम्णा च सर्वदा ॥ ७.८०.३ ॥
Em todas as circunstâncias, o Phalguna de alma justa nunca deixa de se levantar em honra de Kṛṣṇa, sempre, por devoção e afeto.
7.80.4
प्रत्युत्थाय च गोविन्दं स्वं तस्मै चासनं ददौ ।
न चासने स्वयं बुद्धिं बीभत्सुर्व्यदधात्तदा ॥ ७.८०.४ ॥
Levantando-se, deu seu próprio assento a Govinda; e Bībhatsu não resolveu sentar-se ele mesmo no assento.
7.80.5
ततः कृष्णो महातेजा जानँल्लोकस्य निश्चयम् ।
कुन्तीपुत्रमिदं वाक्यमासीनः स्थितमब्रवीत् ॥ ७.८०.५ ॥
Então Kṛṣṇa, de grande esplendor, conhecendo a determinação do mundo, sentado, disse estas palavras ao filho de Kuntī, que estava de pé.
7.80.6
मा विषादे मनः पार्थ कृथाः कालो हि दुर्जयः ।
कालः सर्वाणि भूतानि नियच्छति भवाभवे ॥ ७.८०.६ ॥
Não deixes a tua mente cair no desespero, filho de Pṛthā; o tempo é de fato invencível. O tempo controla todos os seres no seu surgir e no seu desaparecer.
7.80.7
किमर्थं च विषादस्ते तद्ब्रूहि द्विपदां वर ।
न शोच्यं विदुषां श्रेष्ठ शोकः कार्यविनाशनः ॥ ७.८०.७ ॥
Por que essa desolação em ti? Diga-me, o melhor dos homens. Melhor dos sábios, não se deve lamentar; a tristeza destrói a tarefa.
7.80.8
यत्तु कार्यं भवेत्कार्यं कर्मणा तत्समाचर ।
हीनचेष्टस्य यः शोकः स हि शत्रुर्धनञ्जय ॥ ७.८०.८ ॥
Aquilo que é teu dever, cumpre-o bem pela ação. Dhanañjaya, a tristeza de quem carece de esforço é de fato o inimigo.
7.80.9
शोचन्नन्दयते शत्रून्कर्शयत्यपि बान्धवान् ।
क्षीयते च नरस्तस्मान्न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ७.८०.९ ॥
Quem se aflige alegra os seus inimigos e também enfraquece os seus parentes; o próprio homem definha. Portanto, não deves lamentar.
7.80.10
इत्युक्तो वासुदेवेन बीभत्सुरपराजितः ।
आबभाषे तदा विद्वानिदं वचनमर्थवत् ॥ ७.८०.१० ॥
Assim interpelado por Vāsudeva, o invicto Bībhatsu (Arjuna), sábio, então proferiu estas palavras cheias de sentido.
7.80.11
मया प्रतिज्ञा महती जयद्रथवधे कृता ।
श्वोऽस्मि हन्ता दुरात्मानं पुत्रघ्नमिति केशव ॥ ७.८०.११ ॥
Ó Keśava, fiz um grande voto na morte de Jayadratha: amanhã matarei aquele malvado assassino de filhos.
7.80.12
मत्प्रतिज्ञाविघातार्थं धार्तराष्ट्रैः किलाच्युत ।
पृष्ठतः सैन्धवः कार्यः सर्वैर्गुप्तो महारथैः ॥ ७.८०.१२ ॥
Ó Acyuta, para frustrar o meu voto, os filhos de Dhṛtarāṣṭra certamente colocarão Saindhava (Jayadratha) por trás, protegido por todos os grandes guerreiros de carro.
7.80.13
दश चैका च ताः कृष्ण अक्षौहिण्यः सुदुर्जयाः ।
हतावशेषास्तत्रेमा हन्त माधव सङ्ख्यया ॥ ७.८०.१३ ॥
Ó Kṛṣṇa, estas dez e uma akṣauhiṇī, difíceis de vencer — o que sobrou dos que ali foram mortos. Ai, Mādhava, em número restam apenas estas.
7.80.14
ताभिः परिवृतः सङ्ख्ये सर्वैश्चैव महारथैः ।
कथं शक्येत सन्द्रष्टुं दुरात्मा कृष्ण सैन्धवः ॥ ७.८०.१४ ॥
Ó Kṛṣṇa, cercado por eles e por todos os grandes guerreiros em carros, como seria possível ver o perverso Saindhava na batalha?
7.80.15
प्रतिज्ञापारणं चापि न भविष्यति केशव ।
प्रतिज्ञायां च हीनायां कथं जीवति मद्विधः ॥ ७.८०.१५ ॥
Ó Keśava, o cumprimento do meu voto também não acontecerá. E com o voto não cumprido, como poderia um homem como eu continuar vivendo?
7.80.16
दुःखापायस्य मे वीर विकाङ्क्षा परिवर्तते ।
द्रुतं च याति सविता तत एतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ७.८०.१६ ॥
Ó herói, meu anseio por escapar do sofrimento vacila, e o sol se põe rapidamente; por isso digo isto.
7.80.17
शोकस्थानं तु तच्छ्रुत्वा पार्थस्य द्विजकेतनः ।
संस्पृश्याम्भस्ततः कृष्णः प्राङ्मुखः समवस्थितः ॥ ७.८०.१७ ॥
Ao ouvir a causa do sofrimento de Pārtha, Kṛṣṇa, cujo estandarte traz uma ave, tocou a água e então permaneceu firme, voltado para o leste.
7.80.18
इदं वाक्यं महातेजा बभाषे पुष्करेक्षणः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्रस्य सैन्धवस्य वधे कृती ॥ ७.८०.१८ ॥
O de grande esplendor, de olhos de lótus, proferiu estas palavras, pelo bem do filho de Pāṇḍu, hábil em abater Saindhava.
7.80.19
पार्थ पाशुपतं नाम परमास्त्रं सनातनम् ।
येन सर्वान्मृधे देत्याञ्जघ्ने देवो महेश्वरः ॥ ७.८०.१९ ॥
Ó Pārtha, existe a arma suprema e eterna chamada Pāśupata, com a qual o grande Senhor abateu todos os Daityas na batalha.
7.80.20
यदि तद्विदितं तेऽद्य श्वो हन्ताऽसि जयद्रथम् ।
अथ ज्ञातं प्रपद्यस्य मनसा वृषभध्वजम् ॥ ७.८०.२० ॥
Se você já sabe disso hoje, amanhã abaterá Jayadratha; mas se ainda não sabe, refugie-se em pensamento naquele de estandarte com touro.
7.80.21
तं देवं मनसा ध्यात्वा जोषमास्स्व धनञ्जय ।
ततस्तस्य प्रसादात्त्वं भक्त्या प्राप्स्यसि तन्महत् ॥ ७.८०.२१ ॥
Ó Dhanañjaya, medita mentalmente naquele deus e permanece em silêncio; então, por sua graça e pela devoção, obterás aquilo grandioso.
7.80.22
ततः कृष्णवचः श्रुत्वा संस्पृश्याम्भो धनञ्जयः ।
भूमावासीन एकाग्रो जगाम मनसा भवम् ॥ ७.८०.२२ ॥
Então, tendo ouvido as palavras de Kṛṣṇa e tocado a água, Dhanañjaya sentou-se no chão com a mente concentrada e foi em pensamento até Bhava.
7.80.23
ततः प्रणिहितो ब्राह्मे मुहूर्ते शुभलक्षणे ।
आत्मानमर्जुनोऽपश्यद्गने सहकेशवम् ॥ ७.८०.२३ ॥
Então Arjuna, concentrado, viu-se a si mesmo no fogo junto com Keśava, no auspicioso momento brâmico.
7.80.24
पुण्यं हिमवतः पादं मणिमन्तं च पर्वतम् ।
ज्योतिर्भिश्च समाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ७.८०.२४ ॥
o sagrado sopé do Himālaya e a montanha Maṇimat, cheia de luzes e servida por Siddhas e Cāraṇas.
7.80.25
वायुवेगगतिः पार्थः खं भेजे सहकेशवः ।
केशवेन गृहीतः स दक्षिणे विभुना भुजे ॥ ७.८०.२५ ॥
Pārtha (Arjuna), movendo-se com a velocidade do vento, subiu ao céu junto com Keśava (Kṛṣṇa). Keśava, o todo-poderoso, segurou-o pelo braço direito.
7.80.26
प्रेक्षमाणो बहून्भावाञ्जगामाद्भुतदर्शनान् ।
उदीच्यां दिशि धर्मात्मा सोपश्यच्छ्वेतपर्वतम् ॥ ७.८०.२६ ॥
Contemplando muitas visões maravilhosas, ele seguiu adiante. O de alma justa viu a Montanha Branca na direção norte.
7.80.27
कुबेरस्य विराहे च नलिनीं पद्मभूषिताम् ।
सरिच्छ्रेष्ठां च तां गङ्गां वीक्षमाणो बहूदकाम् ॥ ७.८०.२७ ॥
No domínio de Kubera, contemplando o Nalinī adornado de lótus e o Gaṅgā, o melhor dos rios, rico em águas, ele seguiu adiante.
7.80.28
सदा पुष्पफलैर्वृक्षैरुपेतां स्फटिकोपलाम् ।
सिंहव्याघ्रसमाकीर्णां नानामृगसमाकुलाम् ॥ ७.८०.२८ ॥
Sempre coberta de árvores com flores e frutos, com rochas de cristal, povoada de leões e tigres, cheia de diversas espécies de veados.
7.80.29
पुण्याश्रमवतीं रम्यां मनोज्ञाण्डजसेविताम् ।
मन्दरस्य प्रदेशांश्च किन्नरोद्गीतनादितान् ॥ ७.८०.२९ ॥
Aquela montanha, rica em santos eremitérios, deliciosa, frequentada por belas aves; e as regiões do Mandara, ressoando com os cantos dos kinnaras.
7.80.30
हेमरूप्यमयैः शृङ्गैर्नानौषधिविदीपितान् ।
तथा मन्दारवृक्षैश्च पुष्पितैरुपशोभितान्। ॥ ७.८०.३० ॥
Com cumes de ouro e prata, iluminados por muitas ervas e igualmente adornados por árvores mandāra em flor.
7.80.31
स्निग्धाञ्जनचयाकारं सम्प्राप्तः कालपर्वतम् ।
ब्रह्मतुङ्गं नदीश्चान्यास्तथा जनपदानपि ॥ ७.८०.३१ ॥
Tendo chegado à montanha Kāla, de forma semelhante a um monte de colírio liso, e ao pico Brahma-tuṅga, e também a outros rios e territórios.
7.80.32
स तुङ्गं शतशृङ्गं च शर्यातिवनमेव च ।
पुण्यमश्वशिरस्थानं स्थानमाथर्वणस्य च ॥ ७.८०.३२ ॥
Ele chegou ao Tuṅga e à montanha dos cem picos, à floresta de Śaryāti, ao lugar sagrado da cabeça de cavalo e ao lugar de Ātharvaṇa.
7.80.33
वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव च ।
अप्सरोभिः समाकीर्णं किन्नरैश्चोपशोभितम् ॥ ७.८०.३३ ॥
Vṛṣadaṃśa, o senhor das montanhas, e também o grande Mandara, repletos de apsarases e adornados por kinnaras.
7.80.34
तस्मिञ्शैले व्रजन्पार्थः सकृष्णः समवैक्षत ।
शुभैः प्रस्रवणैर्जुष्टां हेमधातुविभूषिताम् ॥ ७.८०.३४ ॥
Caminhando naquela montanha, Pārtha a contemplou com Kṛṣṇa; ela era frequentada por fontes auspiciosas e adornada com minérios de ouro.
7.80.35
चन्द्ररश्मिप्रकाशाङ्गीं पृथिवीं पुरमालिनीम् ।
समुद्रांश्चाद्भुताकारानपश्यद्बहुलाकरान् ॥ ७.८०.३५ ॥
Ele contemplou a terra, de corpo brilhante como raios da lua e coroada de cidades, e os oceanos de formas maravilhosas, ricos em minas.
7.80.36
वियद्द्यां पृथिवीं चैव तथा विष्णुपदं व्रजन् ।
विस्मितः सह कृष्णेन क्षिप्तो बाण इवाभ्यगात् ॥ ७.८०.३६ ॥
Indo em direção ao céu, à terra e também à morada de Viṣṇu, maravilhado junto com Kṛṣṇa, avançou como uma flecha disparada.
7.80.37
ग्रहनक्षत्रसोमानां सूर्याग्न्योश्च समत्विषम् ।
अपश्यत तदा पार्थो ज्वलन्तमिव पर्वतम् ॥ ७.८०.३७ ॥
Então Pārtha viu algo igual em brilho aos planetas, às estrelas, à lua, ao sol e ao fogo, como uma montanha ardente.
7.80.38
समासाद्य तु तं शैलं शैलाग्रे समवस्थितम् ।
तपोनित्यं महात्मानमपश्यद्वॄषभध्वजम्। ॥ ७.८०.३८ ॥
Tendo se aproximado daquela montanha, viu o magnânimo, sempre devotado à austeridade, firme no cume, o de estandarte de touro.
7.80.39
सहस्रमिव सूर्याणां दीप्यमानं स्वतेजसा ।
शूलिनं जटिलं गौरं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ७.८०.३९ ॥
Brilhando como mil sóis com seu próprio esplendor, portador do tridente, de cabelos emaranhados, de tez clara, vestido de casca de árvore e pele de antílope.
7.80.40
नयनानां सहस्रैश्च विचित्राङ्गं महौजसम् ।
पार्वत्या सहितं देवं भूतसङ्घैश्च भास्वरैः ॥ ७.८०.४० ॥
O deus de milhares de olhos, de forma maravilhosa e grande poder, estava acompanhado de Pārvatī e de radiantes hostes de seres.
7.80.41
गीतवादित्रसन्नादैर्हास्यलास्यसमन्वितम् ।
वग्लितास्फोटितोत्क्रुष्टैः पुण्यैर्गन्धैश्च सेवितम् ॥ ७.८०.४१ ॥
Servido pelo estrondo de canções e instrumentos, acompanhado de risos e danças, com gritos, palmas e aclamações, e puros perfumes.
7.80.42
स्तूयमानं स्तवैर्दिव्यैर्ऋषिभिर्ब्रह्मवादिभिः ।
गोप्तारं सर्वभूतानामीशानं वरदं शिवम् ॥ ७.८०.४२ ॥
Louvado com hinos divinos pelos sábios que proclamam o Veda, protetor de todos os seres, o senhor, concedor de dádivas, Śiva.
7.80.43
वासुदेवस्तु तं दृष्ट्वा जगाम शिरसा क्षितिम् ।
पार्थेन सह धर्मात्मा गृणन्ब्रह्म सनातनम् ॥ ७.८०.४३ ॥
Vāsudeva, ao vê-lo, inclinou a cabeça até a terra; junto com o justo Pārtha, louvando o Brahman eterno.
7.80.44
लोकादिं विश्वकर्माणमजमीशानमव्ययम् ।
मनसः परमं योनिं खं वायुं ज्योतिषां निधिम् ॥ ७.८०.४४ ॥
Origem dos mundos, criador do universo, não nascido, senhor, imperecível; fonte suprema da mente, espaço, ar, tesouro das luzes.
7.80.45
स्रष्टारं वारिधाराणां भुवश्च प्रकृतिं पराम् ।
देवदानवयक्षाणां मानवानां च शासकम् ॥ ७.८०.४५ ॥
Criador das correntes de água, natureza suprema da terra, soberano de deuses, demônios, yakṣas e homens.
7.80.46
योगानां च परं धाम दृष्टं ब्रह्मविदां निधिम् ।
चारचरस्य स्रष्टारं प्रतिहर्तारमेव च ॥ ७.८०.४६ ॥
Morada suprema dos yogas, tesouro visto pelos conhecedores do Brahman; criador e recolhedor do móvel e do imóvel.
7.80.47
कालकोपं महात्मानं शक्रसूर्यगुणोदयम् ।
ववन्दतुस्तदा कृष्णौ वाङ्मनोबुद्धिकर्मभिः ॥ ७.८०.४७ ॥
Então os dois Kṛṣṇas prestaram homenagem àquele magnânimo, cuja ira é a do tempo e cujas qualidades surgem como Indra e o sol, com palavra, mente, intelecto e ações.
7.80.48
यं प्रपद्यन्ति विद्वांसः सूक्ष्माध्यात्मपदैषिणः ।
तमजं कारमात्मानं जग्मतुः शरणं भवम् ॥ ७.८०.४८ ॥
Aquele não nascido, criador, o Eu, Bhava, a quem os sábios que buscam o estado espiritual sutil se refugiam: a ele os dois foram buscar refúgio.
7.80.49
अर्जुनश्चापि तं देवं भूयो भूयोऽप्यवन्दत ।
ज्ञात्वा तं सर्वभूतादिं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.८०.४९ ॥
Arjuna também se curvou repetidas vezes diante daquele deus, reconhecendo-o como a origem de todos os seres, a fonte do que foi, do que será e do que é.
7.80.50
शरण्यं शरणं देवमीशानं परमेश्वरम् ।
जगाम जगतां नाथमर्जुनः सजनार्दनः ॥ ७.८०.५० ॥
Arjuna, junto com Janārdana, foi até aquele deus, digno de refúgio e ele mesmo refúgio, o senhor, o supremo governante, o mestre dos mundos.
7.80.51
ततस्तावागतौ दृष्ट्वा नरनारायणावुभौ ।
सुप्रसन्नमनाः शर्वः प्रोवाच प्रहसन्निव ॥ ७.८०.५१ ॥
Então, vendo os dois, Nara e Nārāyaṇa, que haviam chegado, Śarva, com a mente muito satisfeita, falou como se sorrisse.
7.80.52
स्वागतं वां नरश्चेष्ठावुत्तिष्ठेतां गतक्लमौ ।
किञ्च वामीप्सितं वीरौ मनसः क्षिप्रमुच्यताम् ॥ ७.८०.५२ ॥
Sejam bem-vindos os dois, os melhores dos homens. Levantai-vos, livres do cansaço. E o que desejais, ó heróis? Dizei-o logo, o que vosso coração deseja.
7.80.53
येन कार्येण सम्प्राप्तौ युवां तत्साधयामि किम् ।
व्रियतामात्मनः श्रेयस्तत्सर्वं प्रददानि वाम् ॥ ७.८०.५३ ॥
Para qualquer propósito que vos tenha trazido, eu o cumprirei. Escolhei para vós o que for bom, e eu vos darei tudo isso.
7.80.54
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रत्युत्थाय कृताञ्जली ।
वासुदेवार्जुनौ शर्वं तुष्टुवाते महामती।
भक्त्यास्तवेन दिव्येन महात्मानावनिन्दितौ ॥ ७.८०.५४ ॥
Então, tendo ouvido as palavras dele, Vāsudeva e Arjuna, ambos de grande mente, levantaram-se, juntaram as mãos e louvaram Śarva com devoção e um hino divino, aquelas duas grandes almas, sem mácula.
7.80.55
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च ।
पशूनां पतये नित्यमुग्राय च कपर्दिने ॥ ७.८०.५५ ॥
Homenagem a Bhava, Śarva, Rudra e ao concessor de dádivas. Sempre homenagem ao senhor dos seres, ao feroz, ao de cabelos emaranhados.
7.80.56
महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शान्तये ।
ईशानाय मखघ्नाय नमोऽस्त्वन्धकघातिने ॥ ७.८०.५६ ॥
Homenagem a Mahādeva, ao terrível, ao de três olhos e ao pacífico. Seja homenagem ao senhor, destruidor do sacrifício, matador de Andhaka.
7.80.57
कुमारगुरवे तुभ्यं नीलग्रीवाय वेधसे ।
पिनाकिने हविष्याय सत्याय विभवे सदा ॥ ७.८०.५७ ॥
Homenagem a ti, mestre de Kumāra, criador de pescoço azul, portador do Pināka, digno da oferenda, verdadeiro, onipresente, sempre.
7.80.58
विलोहिताय ध्रूम्राय व्याधायानपराजिते ।
नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यचक्षुषे ॥ ७.८०.५८ ॥
Sempre homenagem ao avermelhado, ao fumegante, ao caçador, ao invencível, ao de crista azul, ao portador do tridente, ao de olhos divinos.
7.80.59
होत्रे पोत्रे त्रिनेत्राय व्याधाय वसुरेतसे ।
अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च ॥ ७.८०.५९ ॥
Homenagem ao invocador, ao purificador, ao de três olhos, ao caçador, à semente da riqueza, ao inconcebível, esposo de Ambikā, louvado por todos os deuses.
7.80.60
वृषध्वजाय मुण्डाय जटिने ब्रह्मचारिणे ।
तप्यमानाय सलिले ब्रह्मण्यायाजिताय च ॥ ७.८०.६० ॥
Homenagem ao de estandarte touro, ao rapado, ao de cabelos emaranhados, ao celibatário, ao que arde em austeridade na água, amigo dos brâmanes, ao invencível.
7.80.61
विश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते ।
नमोनमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदा ॥ ७.८०.६१ ॥
Homenagem à alma do universo, ao criador do universo, àquele que permanece envolvendo o universo. Homenagem, homenagem a ti, digno de serviço, origem sempre presente dos seres.
7.80.62
ब्रह्मवक्त्राय सर्वाय शंकराय शिवाय च ।
नमोस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नमः ॥ ७.८०.६२ ॥
Homenagem àquele cuja face é o Veda, ao Todo, a Śaṅkara e ao Auspicioso. Homenagem ao senhor da palavra, ao senhor das criaturas.
7.80.63
अभिगम्याय काम्याय स्तुत्यायार्याय सर्वदा ।
नमोऽस्तु देवदेवाय महाभूतधराय च।
नमो विश्वस्य पतये पत्तीनां पतये नमः ॥ ७.८०.६३ ॥
Homenagem àquele que é sempre acessível, desejável, digno de louvor e nobre. Homenagem ao deus dos deuses e ao sustentador dos grandes elementos. Homenagem ao senhor do universo, homenagem ao senhor das hostes.
7.80.64
नमो विश्वस्य पतये महतां पतये नमः ।
नमः सहस्रशिरसे सहस्रभुजमृत्यवे
सहस्रनेत्रपादाय नमोऽसङ्ख्येयकर्मणे। ॥ ७.८०.६४ ॥
Homenagem ao senhor do universo, homenagem ao senhor dos grandes. Homenagem àquele de mil cabeças, à morte dos de mil braços, àquele de mil olhos e pés, homenagem àquele de obras incontáveis.
7.80.65
नमो हिरण्यवर्णाय हिरण्यकवचाय च ।
भक्तानुकम्पिने नित्यं सिध्यतां नो वरः प्रभो ॥ ७.८०.६५ ॥
Homenagem àquele de cor dourada, de armadura dourada, sempre compassivo com seus devotos. Ó Senhor, que se cumpra nossa dádiva.
7.80.66
एवं स्तुत्वा महादेवं वासुदेवः सहार्जुनः ।
प्रसादयामास भवं तदा ह्यस्त्रोपलब्धये ॥ ७.८०.६६ ॥
Tendo assim louvado o grande deus, Vāsudeva, junto com Arjuna, aplacou Bhava, para obter as armas divinas.