మహాభారతం · అధ్యాయం 7.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.80.1
धार्तराष्ट्रस्य तं मन्त्रं स्मरन्नेव धनञ्जयः ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्मुमोहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८०.१ ॥
ధృతరాష్ట్రుని కుమారుల ఆ ఆలోచనను స్మరించుకొని, తన ప్రతిజ్ఞను కాపాడుకుంటూనే, అచింత్య పరాక్రముడైన ధనంజయుడు మోహంలో పడ్డాడు.
7.80.2
तं तु शोकेन सन्तप्तं स्वप्ने कपिवरध्वजम् ।
आससाद महातेजा ध्यायन्तं गरुडध्वजः ॥ ७.८०.२ ॥
దుఃఖంతో బాధపడుతూ కలలో ధ్యానిస్తున్న, కపిశ్రేష్ఠుని ధ్వజంగా కలవాడిని, మహాతేజస్వియైన గరుడధ్వజుడు (కృష్ణుడు) సమీపించాడు.
7.80.3
प्रत्युत्थानं च कृष्णस्य सर्वावस्थासु फल्गुनः ।
न लोपयति धर्मात्मा भक्त्या प्रेम्णा च सर्वदा ॥ ७.८०.३ ॥
అన్ని సందర్భాల్లోనూ ధర్మాత్ముడైన ఫల్గుణుడు భక్తితో, ప్రేమతో కృష్ణునికి లేచి గౌరవం చూపడాన్ని ఎన్నడూ విడిచిపెట్టడు.
7.80.4
प्रत्युत्थाय च गोविन्दं स्वं तस्मै चासनं ददौ ।
न चासने स्वयं बुद्धिं बीभत्सुर्व्यदधात्तदा ॥ ७.८०.४ ॥
లేచి గోవిందునికి తన ఆసనాన్ని ఇచ్చాడు; అప్పుడు బీభత్సుడు తానే ఆసనంపై కూర్చోవాలని భావించలేదు.
7.80.5
ततः कृष्णो महातेजा जानँल्लोकस्य निश्चयम् ।
कुन्तीपुत्रमिदं वाक्यमासीनः स्थितमब्रवीत् ॥ ७.८०.५ ॥
అప్పుడు మహాతేజస్వియైన కృష్ణుడు, లోకపు నిశ్చయాన్ని తెలిసినవాడై, కూర్చుని నిలిచి ఉన్న కుంతీపుత్రునితో ఈ మాట పలికాడు.
7.80.6
मा विषादे मनः पार्थ कृथाः कालो हि दुर्जयः ।
कालः सर्वाणि भूतानि नियच्छति भवाभवे ॥ ७.८०.६ ॥
పార్థా, మనసును విషాదంలో ఉంచకు; కాలం నిశ్చయంగా జయించరానిది. కాలమే సమస్త ప్రాణులను ఉత్పత్తిలోనూ లయంలోనూ నియంత్రిస్తుంది.
7.80.7
किमर्थं च विषादस्ते तद्ब्रूहि द्विपदां वर ।
न शोच्यं विदुषां श्रेष्ठ शोकः कार्यविनाशनः ॥ ७.८०.७ ॥
నీవు ఎందుకు విషాదంలో ఉన్నావు? ఆ కారణం చెప్పు, ద్విపదులలో శ్రేష్ఠుడా. విజ్ఞులలో శ్రేష్ఠుడా, శోకించదగినది కాదు; శోకం కార్యాన్ని నాశనం చేస్తుంది.
7.80.8
यत्तु कार्यं भवेत्कार्यं कर्मणा तत्समाचर ।
हीनचेष्टस्य यः शोकः स हि शत्रुर्धनञ्जय ॥ ७.८०.८ ॥
ఏది కర్తవ్యమో, దానిని కర్మతో చక్కగా చేయి. ధనంజయా, నిష్క్రియుడికి కలిగే శోకమే నిజమైన శత్రువు.
7.80.9
शोचन्नन्दयते शत्रून्कर्शयत्यपि बान्धवान् ।
क्षीयते च नरस्तस्मान्न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ७.८०.९ ॥
శోకించే మనిషి శత్రువులను సంతోషపెడతాడు; బంధువులనూ కృశింపజేస్తాడు. అతడు కూడా క్షీణిస్తాడు. కాబట్టి నీవు శోకించడానికి అర్హుడవు కావు.
7.80.10
इत्युक्तो वासुदेवेन बीभत्सुरपराजितः ।
आबभाषे तदा विद्वानिदं वचनमर्थवत् ॥ ७.८०.१० ॥
వాసుదేవుడు ఇలా చెప్పగా, అపరాజితుడైన బీభత్సుడు (అర్జునుడు) అప్పుడు విద్వాంసుడై ఈ అర్థవంతమైన మాటలు పలికాడు.
7.80.11
मया प्रतिज्ञा महती जयद्रथवधे कृता ।
श्वोऽस्मि हन्ता दुरात्मानं पुत्रघ्नमिति केशव ॥ ७.८०.११ ॥
కేశవా, జయద్రథుని వధలో నేను గొప్ప ప్రతిజ్ఞ చేశాను: రేపు ఆ దుష్టాత్ముడు, పుత్రఘాతకుడిని నేను చంపుతాను.
7.80.12
मत्प्रतिज्ञाविघातार्थं धार्तराष्ट्रैः किलाच्युत ।
पृष्ठतः सैन्धवः कार्यः सर्वैर्गुप्तो महारथैः ॥ ७.८०.१२ ॥
అచ్యుతా, నా ప్రతిజ్ఞను భంగం చేయడానికి ధృతరాష్ట్ర పుత్రులు సైంధవుడిని (జయద్రథుడిని) వెనుక ఉంచి, మహారథులందరితో రక్షింపజేస్తారు.
7.80.13
दश चैका च ताः कृष्ण अक्षौहिण्यः सुदुर्जयाः ।
हतावशेषास्तत्रेमा हन्त माधव सङ्ख्यया ॥ ७.८०.१३ ॥
కృష్ణా, పది మరియు ఒకటి అక్షౌహిణులు — జయించరానివి — అక్కడ హతమైనవి పోగా మిగిలినవి ఇవే; అయ్యో మాధవా, లెక్కలో ఇంతే మిగిలాయి.
7.80.14
ताभिः परिवृतः सङ्ख्ये सर्वैश्चैव महारथैः ।
कथं शक्येत सन्द्रष्टुं दुरात्मा कृष्ण सैन्धवः ॥ ७.८०.१४ ॥
కృష్ణా, వాటన్నిటితో, మహారథులందరితో చుట్టుముట్టబడిన దుష్టాత్ముడు సైంధవుడిని యుద్ధంలో ఎలా చూడగలం?
7.80.15
प्रतिज्ञापारणं चापि न भविष्यति केशव ।
प्रतिज्ञायां च हीनायां कथं जीवति मद्विधः ॥ ७.८०.१५ ॥
కేశవా, ప్రతిజ్ఞ నెరవేరదు కదా. ప్రతిజ్ఞ నెరవేరకపోతే నా వంటివాడు ఎలా బ్రతకగలడు?
7.80.16
दुःखापायस्य मे वीर विकाङ्क्षा परिवर्तते ।
द्रुतं च याति सविता तत एतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ७.८०.१६ ॥
వీరా, దుఃఖం నుండి విముక్తి పొందాలన్న నా ఆశ తల్లడిల్లుతోంది; సూర్యుడు వేగంగా వెళ్తున్నాడు; అందుకే ఇది చెబుతున్నాను.
7.80.17
शोकस्थानं तु तच्छ्रुत्वा पार्थस्य द्विजकेतनः ।
संस्पृश्याम्भस्ततः कृष्णः प्राङ्मुखः समवस्थितः ॥ ७.८०.१७ ॥
పార్థుని శోకకారణాన్ని విని, పక్షి ధ్వజుడైన కృష్ణుడు నీటిని స్పృశించి, తరువాత తూర్పు ముఖంగా స్థిరంగా నిలిచాడు.
7.80.18
इदं वाक्यं महातेजा बभाषे पुष्करेक्षणः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्रस्य सैन्धवस्य वधे कृती ॥ ७.८०.१८ ॥
మహాతేజస్వి, పద్మనేత్రుడు ఈ మాటను పలికాడు — పాండుపుత్రుని హితం కోసం, సైంధవుని వధలో నిపుణుడై.
7.80.19
पार्थ पाशुपतं नाम परमास्त्रं सनातनम् ।
येन सर्वान्मृधे देत्याञ्जघ्ने देवो महेश्वरः ॥ ७.८०.१९ ॥
పార్థా, పాశుపతం అనే పరమమైన, సనాతనమైన అస్త్రం ఉంది; దాంతో మహేశ్వరుడైన దేవుడు యుద్ధంలో దైత్యులందరినీ సంహరించాడు.
7.80.20
यदि तद्विदितं तेऽद्य श्वो हन्ताऽसि जयद्रथम् ।
अथ ज्ञातं प्रपद्यस्य मनसा वृषभध्वजम् ॥ ७.८०.२० ॥
ఇది నీకు ఇప్పుడు తెలిసి ఉంటే, రేపు నీవు జయద్రథుని సంహరిస్తావు; తెలియకపోతే మనసారా వృషభధ్వజుని శరణు పొందు.
7.80.21
तं देवं मनसा ध्यात्वा जोषमास्स्व धनञ्जय ।
ततस्तस्य प्रसादात्त्वं भक्त्या प्राप्स्यसि तन्महत् ॥ ७.८०.२१ ॥
ధనంజయా, ఆ దేవుని మనసారా ధ్యానించి మౌనంగా కూర్చో; తరువాత ఆయన అనుగ్రహంతో, భక్తితో, ఆ మహత్తును నీవు పొందుతావు.
7.80.22
ततः कृष्णवचः श्रुत्वा संस्पृश्याम्भो धनञ्जयः ।
भूमावासीन एकाग्रो जगाम मनसा भवम् ॥ ७.८०.२२ ॥
కృష్ణుని మాటలు విని, నీటిని స్పృశించి, ధనంజయుడు నేలపై కూర్చుని ఏకాగ్రంగా మనసుతో భవుని చేరాడు.
7.80.23
ततः प्रणिहितो ब्राह्मे मुहूर्ते शुभलक्षणे ।
आत्मानमर्जुनोऽपश्यद्गने सहकेशवम् ॥ ७.८०.२३ ॥
అప్పుడు ఏకాగ్రుడైన అర్జునుడు శుభలక్షణమైన బ్రాహ్మ ముహూర్తంలో అగ్నిలో కేశవునితో కలిసి తనను తాను చూశాడు.
7.80.24
पुण्यं हिमवतः पादं मणिमन्तं च पर्वतम् ।
ज्योतिर्भिश्च समाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ७.८०.२४ ॥
హిమవంతుని పవిత్రమైన పాదభాగం, మణిమంతమనే పర్వతం; వెలుగులతో నిండి, సిద్ధులు చారణులచే సేవింపబడినది.
7.80.25
वायुवेगगतिः पार्थः खं भेजे सहकेशवः ।
केशवेन गृहीतः स दक्षिणे विभुना भुजे ॥ ७.८०.२५ ॥
వాయువేగంతో కదిలే పార్థుడు (అర్జునుడు) కేశవునితో కలిసి ఆకాశంలోకి వెళ్లాడు. సర్వశక్తిమంతుడైన కేశవుడు అతడిని కుడి భుజంతో పట్టుకున్నాడు.
7.80.26
प्रेक्षमाणो बहून्भावाञ्जगामाद्भुतदर्शनान् ।
उदीच्यां दिशि धर्मात्मा सोपश्यच्छ्वेतपर्वतम् ॥ ७.८०.२६ ॥
అనేక అద్భుత దృశ్యాలను చూస్తూ అతడు ముందుకు సాగాడు. ఆ ధర్మాత్ముడు ఉత్తర దిశలో శ్వేతపర్వతాన్ని చూశాడు.
7.80.27
कुबेरस्य विराहे च नलिनीं पद्मभूषिताम् ।
सरिच्छ्रेष्ठां च तां गङ्गां वीक्षमाणो बहूदकाम् ॥ ७.८०.२७ ॥
కుబేరుని ప్రదేశంలో పద్మాలతో అలంకరింపబడిన నళినిని, నదులలో శ్రేష్ఠమైన నీటితో నిండిన ఆ గంగను చూస్తూ అతడు సాగాడు.
7.80.28
सदा पुष्पफलैर्वृक्षैरुपेतां स्फटिकोपलाम् ।
सिंहव्याघ्रसमाकीर्णां नानामृगसमाकुलाम् ॥ ७.८०.२८ ॥
ఎల్లప్పుడూ పువ్వులు, ఫలాలు కలిగిన వృక్షాలతో కూడినది, స్ఫటిక శిలలు కలది, సింహవ్యాఘ్రాలతో నిండినది, నానావిధ మృగాలతో వ్యాపించినది.
7.80.29
पुण्याश्रमवतीं रम्यां मनोज्ञाण्डजसेविताम् ।
मन्दरस्य प्रदेशांश्च किन्नरोद्गीतनादितान् ॥ ७.८०.२९ ॥
పవిత్ర ఆశ్రమాలు కలిగిన, రమణీయమైన, అందమైన పక్షులచే సేవించబడిన ఆ పర్వతం; మరియు మందరపర్వత ప్రదేశాలు, కిన్నరుల గానంతో ప్రతిధ్వనించేవి.
7.80.30
हेमरूप्यमयैः शृङ्गैर्नानौषधिविदीपितान् ।
तथा मन्दारवृक्षैश्च पुष्पितैरुपशोभितान्। ॥ ७.८०.३० ॥
బంగారు, వెండి శిఖరాలు కలిగిన, నానావిధ ఓషధులతో ప్రకాశించే, వికసించిన మందార వృక్షాలచే అలంకరించబడిన.
7.80.31
स्निग्धाञ्जनचयाकारं सम्प्राप्तः कालपर्वतम् ।
ब्रह्मतुङ्गं नदीश्चान्यास्तथा जनपदानपि ॥ ७.८०.३१ ॥
నునుపైన కాటుక రాశిలా ఆకారం కలిగిన కాలపర్వతాన్ని, బ్రహ్మతుంగాన్ని చేరి, ఇతర నదులను, జనపదాలను కూడా.
7.80.32
स तुङ्गं शतशृङ्गं च शर्यातिवनमेव च ।
पुण्यमश्वशिरस्थानं स्थानमाथर्वणस्य च ॥ ७.८०.३२ ॥
అతడు తుంగ, శతశృంగ పర్వతాలు, శర్యాతివనం, పవిత్రమైన అశ్వశిర స్థానం, ఆథర్వణుని స్థానం కూడా చేరాడు.
7.80.33
वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव च ।
अप्सरोभिः समाकीर्णं किन्नरैश्चोपशोभितम् ॥ ७.८०.३३ ॥
వృషదంశం, శైలేంద్రం, మహామందరం వంటి పర్వతాలను కూడా; అప్సరసలతో నిండి కిన్నరులతో అలంకృతమైనవి.
7.80.34
तस्मिञ्शैले व्रजन्पार्थः सकृष्णः समवैक्षत ।
शुभैः प्रस्रवणैर्जुष्टां हेमधातुविभूषिताम् ॥ ७.८०.३४ ॥
ఆ పర్వతంపై వెళ్తూ పార్థుడు కృష్ణునితో కలిసి చూశాడు; అది శుభకరమైన జలపాతాలతో, బంగారు ఖనిజాలతో అలంకృతమై ఉంది.
7.80.35
चन्द्ररश्मिप्रकाशाङ्गीं पृथिवीं पुरमालिनीम् ।
समुद्रांश्चाद्भुताकारानपश्यद्बहुलाकरान् ॥ ७.८०.३५ ॥
చంద్రకిరణాల వంటి ప్రకాశించే అవయవాలు కల, నగరాల మాలను ధరించిన భూమిని, అద్భుత రూపంలో, అనేక గనులతో నిండిన సముద్రాలను అతడు చూశాడు.
7.80.36
वियद्द्यां पृथिवीं चैव तथा विष्णुपदं व्रजन् ।
विस्मितः सह कृष्णेन क्षिप्तो बाण इवाभ्यगात् ॥ ७.८०.३६ ॥
ఆకాశం, భూమి, విష్ణుపదం వైపు వెళ్తూ, కృష్ణునితో కలిసి విస్మయంతో, విడిచిన బాణంలా ముందుకు సాగాడు.
7.80.37
ग्रहनक्षत्रसोमानां सूर्याग्न्योश्च समत्विषम् ।
अपश्यत तदा पार्थो ज्वलन्तमिव पर्वतम् ॥ ७.८०.३७ ॥
అప్పుడు పార్థుడు గ్రహాలు, నక్షత్రాలు, చంద్రుడు, సూర్యుడు, అగ్ని సమాన తేజస్సుతో, మండుతున్న పర్వతంలా ఉన్నదాన్ని చూశాడు.
7.80.38
समासाद्य तु तं शैलं शैलाग्रे समवस्थितम् ।
तपोनित्यं महात्मानमपश्यद्वॄषभध्वजम्। ॥ ७.८०.३८ ॥
ఆ పర్వతాన్ని చేరుకొని, శిఖరంపై స్థిరంగా నిలిచి, ఎల్లప్పుడూ తపస్సులో ఉన్న మహాత్ముడిని, వృషభ ధ్వజుడిని అతడు చూశాడు.
7.80.39
सहस्रमिव सूर्याणां दीप्यमानं स्वतेजसा ।
शूलिनं जटिलं गौरं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ७.८०.३९ ॥
తన తేజస్సుతో వెయ్యి సూర్యుల్లా ప్రకాశిస్తూ, త్రిశూలం ధరించి, జటాజూటం కలిగి, తెల్లని వర్ణంతో, వల్కలం మరియు జింకచర్మం ధరించి ఉన్నవాడు.
7.80.40
नयनानां सहस्रैश्च विचित्राङ्गं महौजसम् ।
पार्वत्या सहितं देवं भूतसङ्घैश्च भास्वरैः ॥ ७.८०.४० ॥
వేల నేత్రాలు కలిగి, విచిత్రమైన అవయవాలతో, మహాబలవంతుడైన దేవుడు పార్వతితో కూడి, ప్రకాశించే భూతగణాలతో కూడి ఉన్నాడు.
7.80.41
गीतवादित्रसन्नादैर्हास्यलास्यसमन्वितम् ।
वग्लितास्फोटितोत्क्रुष्टैः पुण्यैर्गन्धैश्च सेवितम् ॥ ७.८०.४१ ॥
పాటలు, వాద్యాల నాదంతో, నవ్వులు, నృత్యంతో కూడి, కేకలు, చప్పట్లు, జయజయధ్వనులతో, పవిత్ర సుగంధాలతో సేవింపబడుతూ.
7.80.42
स्तूयमानं स्तवैर्दिव्यैर्ऋषिभिर्ब्रह्मवादिभिः ।
गोप्तारं सर्वभूतानामीशानं वरदं शिवम् ॥ ७.८०.४२ ॥
దివ్యమైన స్తోత్రాలతో బ్రహ్మవాదులైన ఋషులచే స్తుతించబడుతూ, సర్వ ప్రాణులను రక్షించేవాడు, ఈశ్వరుడు, వరదాత, శివుడు.
7.80.43
वासुदेवस्तु तं दृष्ट्वा जगाम शिरसा क्षितिम् ।
पार्थेन सह धर्मात्मा गृणन्ब्रह्म सनातनम् ॥ ७.८०.४३ ॥
వాసుదేవుడు ఆయనను చూసి తలతో భూమిని తాకి నమస్కరించాడు; ధర్మాత్ముడైన పార్థునితో కలిసి సనాతన బ్రహ్మను స్తుతిస్తూ.
7.80.44
लोकादिं विश्वकर्माणमजमीशानमव्ययम् ।
मनसः परमं योनिं खं वायुं ज्योतिषां निधिम् ॥ ७.८०.४४ ॥
లోకాలకు ఆది, విశ్వకర్మ, అజుడు, ఈశానుడు, అవ్యయుడు; మనస్సుకు పరమ మూలం, ఆకాశం, వాయువు, జ్యోతుల నిధి.
7.80.45
स्रष्टारं वारिधाराणां भुवश्च प्रकृतिं पराम् ।
देवदानवयक्षाणां मानवानां च शासकम् ॥ ७.८०.४५ ॥
జలధారలకు సృష్టికర్త, భూమికి పరమ ప్రకృతి; దేవులు, దానవులు, యక్షులు, మానవులకు శాసకుడు.
7.80.46
योगानां च परं धाम दृष्टं ब्रह्मविदां निधिम् ।
चारचरस्य स्रष्टारं प्रतिहर्तारमेव च ॥ ७.८०.४६ ॥
యోగాలకు పరమ ధామం, బ్రహ్మజ్ఞుల దర్శించిన నిధి; చరాచరాలకు సృష్టికర్త, సంహారకర్త కూడా ఆయనే.
7.80.47
कालकोपं महात्मानं शक्रसूर्यगुणोदयम् ।
ववन्दतुस्तदा कृष्णौ वाङ्मनोबुद्धिकर्मभिः ॥ ७.८०.४७ ॥
కాలకోపం వంటివాడు, ఇంద్రుడు సూర్యుని వలె గుణాలు ఉదయించేవాడు, ఆ మహాత్ముని అప్పుడు ఇద్దరు కృష్ణులు వాక్కు, మనస్సు, బుద్ధి, కర్మలతో నమస్కరించారు.
7.80.48
यं प्रपद्यन्ति विद्वांसः सूक्ष्माध्यात्मपदैषिणः ।
तमजं कारमात्मानं जग्मतुः शरणं भवम् ॥ ७.८०.४८ ॥
సూక్ష్మ ఆధ్యాత్మ పదాన్ని కోరే విద్వాంసులు ఎవరిని ఆశ్రయిస్తారో, ఆ అజుడు, కర్త, ఆత్మ, భవుని వారిద్దరూ శరణు పొందారు.
7.80.49
अर्जुनश्चापि तं देवं भूयो भूयोऽप्यवन्दत ।
ज्ञात्वा तं सर्वभूतादिं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.८०.४९ ॥
అర్జునుడు కూడా ఆ దేవుణ్ణి మళ్ళీ మళ్ళీ నమస్కరించాడు; ఆయనను సమస్త ప్రాణులకు ఆదిగా, భూత-భవ్య-భవముల ఉద్భవంగా తెలుసుకొని.
7.80.50
शरण्यं शरणं देवमीशानं परमेश्वरम् ।
जगाम जगतां नाथमर्जुनः सजनार्दनः ॥ ७.८०.५० ॥
శరణ్యుడు, శరణమైన, ఈశానుడు, పరమేశ్వరుడైన ఆ దేవుని వద్దకు, జగత్తుల నాథుని వద్దకు అర్జునుడు జనార్దనునితో కలిసి వెళ్ళాడు.
7.80.51
ततस्तावागतौ दृष्ट्वा नरनारायणावुभौ ।
सुप्रसन्नमनाः शर्वः प्रोवाच प्रहसन्निव ॥ ७.८०.५१ ॥
అప్పుడు వచ్చిన నర-నారాయణులిద్దరినీ చూచి, మిక్కిలి ప్రసన్నమైన మనస్సుతో శర్వుడు నవ్వుతున్నట్లుగా పలికాడు.
7.80.52
स्वागतं वां नरश्चेष्ठावुत्तिष्ठेतां गतक्लमौ ।
किञ्च वामीप्सितं वीरौ मनसः क्षिप्रमुच्यताम् ॥ ७.८०.५२ ॥
మీ ఇద్దరికీ స్వాగతం, నరశ్రేష్ఠులారా; అలసట వీడి లేవండి. వీరులారా, మీకు కోరిక ఏమిటి? మనస్సులోనిది త్వరగా చెప్పండి.
7.80.53
येन कार्येण सम्प्राप्तौ युवां तत्साधयामि किम् ।
व्रियतामात्मनः श्रेयस्तत्सर्वं प्रददानि वाम् ॥ ७.८०.५३ ॥
ఏ కార్యానికై మీరిద్దరూ వచ్చారో, దానిని నేను నెరవేరుస్తాను. మీ శ్రేయస్సుకై కావలసినదాన్ని ఎంచుకోండి; అదంతా మీ ఇద్దరికీ ఇస్తాను.
7.80.54
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रत्युत्थाय कृताञ्जली ।
वासुदेवार्जुनौ शर्वं तुष्टुवाते महामती।
भक्त्यास्तवेन दिव्येन महात्मानावनिन्दितौ ॥ ७.८०.५४ ॥
అప్పుడు ఆయన మాటలు విని, లేచి అంజలి ఘటించి, మహామతులైన వాసుదేవుడు మరియు అర్జునుడు శర్వుని స్తుతించారు; భక్తితో, దివ్యమైన స్తోత్రంతో; ఆ మహాత్ములు, నిందారహితులు.
7.80.55
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च ।
पशूनां पतये नित्यमुग्राय च कपर्दिने ॥ ७.८०.५५ ॥
భవునికి, శర్వునికి, రుద్రునికి, వరదునికి నమస్కారం. పశువులకు అధిపతికి, ఉగ్రునికి, జటాధారికి ఎల్లప్పుడూ నమస్కారం.
7.80.56
महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शान्तये ।
ईशानाय मखघ्नाय नमोऽस्त्वन्धकघातिने ॥ ७.८०.५६ ॥
మహాదేవునికి, భీముడికి, త్ర్యంబకునికి, శాంతునికి నమస్కారం. ఈశానునికి, యజ్ఞనాశకునికి, అంధకుని సంహారకునికి నమస్కారం.
7.80.57
कुमारगुरवे तुभ्यं नीलग्रीवाय वेधसे ।
पिनाकिने हविष्याय सत्याय विभवे सदा ॥ ७.८०.५७ ॥
కుమారుని గురువైన నీకు నమస్కారం. నీలకంఠునికి, విధాతకు, పినాకధారికి, హవిస్సుకు అర్హునికి, సత్యానికి, సర్వవ్యాపికి ఎల్లప్పుడూ నమస్కారం.
7.80.58
विलोहिताय ध्रूम्राय व्याधायानपराजिते ।
नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यचक्षुषे ॥ ७.८०.५८ ॥
విలోహితునికి, ధూమ్రునికి, వ్యాధునికి, అపరాజితునికి, నీలశిఖండునికి, శూలధారికి, దివ్యచక్షువుకు ఎల్లప్పుడూ నమస్కారం.
7.80.59
होत्रे पोत्रे त्रिनेत्राय व्याधाय वसुरेतसे ।
अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च ॥ ७.८०.५९ ॥
హోతకు, పోతకు, త్రినేత్రునికి, వ్యాధునికి, వసురేతసునికి, అచింత్యునికి, అంబికా భర్తకు, సర్వదేవస్తుతునికి నమస్కారం.
7.80.60
वृषध्वजाय मुण्डाय जटिने ब्रह्मचारिणे ।
तप्यमानाय सलिले ब्रह्मण्यायाजिताय च ॥ ७.८०.६० ॥
వృషధ్వజునికి, ముండునికి, జటికి, బ్రహ్మచారికి, నీటిలో తపించువానికి, బ్రాహ్మణ్యునికి, అజితునికి నమస్కారం.
7.80.61
विश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते ।
नमोनमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदा ॥ ७.८०.६१ ॥
విశ్వాత్మకు, విశ్వాన్ని సృష్టించినవానికి, విశ్వాన్ని ఆవరించి నిలిచి ఉన్నవానికి నమస్కారం. సేవనీయుడవు, ప్రాణులకు సదా ఉద్భవస్థానమైన నీకు పదే పదే నమస్కారం.
7.80.62
ब्रह्मवक्त्राय सर्वाय शंकराय शिवाय च ।
नमोस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नमः ॥ ७.८०.६२ ॥
వేదము ముఖముగా కలవానికి, సర్వుడైనవానికి, శంకరునికి, శివునికి నమస్కారం. వాక్పతికి, ప్రజాపతికి నమస్కారం.
7.80.63
अभिगम्याय काम्याय स्तुत्यायार्याय सर्वदा ।
नमोऽस्तु देवदेवाय महाभूतधराय च।
नमो विश्वस्य पतये पत्तीनां पतये नमः ॥ ७.८०.६३ ॥
ఎల్లప్పుడూ సమీపించదగిన, కామనీయుడైన, స్తుత్యుడైన, ఆర్యుడైన వానికి నమస్కారం. దేవదేవునికి, మహాభూతములను ధరించువానికి నమస్కారం. విశ్వపతికి నమస్కారం, పత్తుల (సేనల) పతికి నమస్కారం.
7.80.64
नमो विश्वस्य पतये महतां पतये नमः ।
नमः सहस्रशिरसे सहस्रभुजमृत्यवे
सहस्रनेत्रपादाय नमोऽसङ्ख्येयकर्मणे। ॥ ७.८०.६४ ॥
విశ్వపతికి నమస్కారం, మహాత్ములకు పతికి నమస్కారం. వేయి శిరస్సులు కలవానికి నమస్కారం, వేయి భుజములకు మృత్యువైనవానికి నమస్కారం, వేయి నేత్రములు పాదములు కలవానికి నమస్కారం, అసంఖ్య కర్మలు చేయువానికి నమస్కారం.
7.80.65
नमो हिरण्यवर्णाय हिरण्यकवचाय च ।
भक्तानुकम्पिने नित्यं सिध्यतां नो वरः प्रभो ॥ ७.८०.६५ ॥
బంగారు వర్ణుడైనవానికి, బంగారు కవచము ధరించినవానికి నమస్కారం. భక్తులపై నిత్యము కరుణ కలవాడా, ప్రభూ, మాకు వరము సిద్ధించుగాక.
7.80.66
एवं स्तुत्वा महादेवं वासुदेवः सहार्जुनः ।
प्रसादयामास भवं तदा ह्यस्त्रोपलब्धये ॥ ७.८०.६६ ॥
ఈ విధంగా మహాదేవుని స్తుతించి, అర్జునునితో కూడిన వాసుదేవుడు భవుని ప్రసన్నం చేసుకున్నాడు—దివ్యాస్త్రములను పొందుటకై.