મહાભારત · અધ્યાય 7.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.80.1
धार्तराष्ट्रस्य तं मन्त्रं स्मरन्नेव धनञ्जयः ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्मुमोहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८०.१ ॥
ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રોની તે મંત્રણા યાદ કરીને, પોતાની પ્રતિજ્ઞાનું રક્ષણ કરતાં પણ અચિંત્યપરાક્રમી ધનંજય મોહ પામ્યો.
7.80.2
तं तु शोकेन सन्तप्तं स्वप्ने कपिवरध्वजम् ।
आससाद महातेजा ध्यायन्तं गरुडध्वजः ॥ ७.८०.२ ॥
શોકથી સંતપ્ત અને સ્વપ્નમાં ધ્યાન ધરતા, કપિશ્રેષ્ઠ ધ્વજવાળા તેની પાસે મહાતેજસ્વી ગરુડધ્વજ (કૃષ્ણ) પહોંચ્યા.
7.80.3
प्रत्युत्थानं च कृष्णस्य सर्वावस्थासु फल्गुनः ।
न लोपयति धर्मात्मा भक्त्या प्रेम्णा च सर्वदा ॥ ७.८०.३ ॥
સર્વ પરિસ્થિતિઓમાં ધર્માત્મા ફલ્ગુન ભક્તિ અને પ્રેમથી કૃષ્ણને ઊભા થઈ આદર આપવાનું ક્યારેય ચૂકતા નથી.
7.80.4
प्रत्युत्थाय च गोविन्दं स्वं तस्मै चासनं ददौ ।
न चासने स्वयं बुद्धिं बीभत्सुर्व्यदधात्तदा ॥ ७.८०.४ ॥
ઊભા થઈને ગોવિંદને પોતાનું આસન આપ્યું; ત્યારે બીભત્સુએ પોતે આસન પર બેસવાનું મન ન કર્યું.
7.80.5
ततः कृष्णो महातेजा जानँल्लोकस्य निश्चयम् ।
कुन्तीपुत्रमिदं वाक्यमासीनः स्थितमब्रवीत् ॥ ७.८०.५ ॥
ત્યારે મહાતેજસ્વી કૃષ્ણ, જગતનો નિશ્ચય જાણીને, બેઠેલા છતાં ઊભેલા કુંતીપુત્રને આ વચન બોલ્યા.
7.80.6
मा विषादे मनः पार्थ कृथाः कालो हि दुर्जयः ।
कालः सर्वाणि भूतानि नियच्छति भवाभवे ॥ ७.८०.६ ॥
હે પાર્થ, મનને વિષાદમાં ન નાખ; કાળ ખરેખર દુર્જય છે. કાળ જ સર્વ પ્રાણીઓને ઉત્પત્તિ અને લયમાં નિયંત્રિત કરે છે.
7.80.7
किमर्थं च विषादस्ते तद्ब्रूहि द्विपदां वर ।
न शोच्यं विदुषां श्रेष्ठ शोकः कार्यविनाशनः ॥ ७.८०.७ ॥
તને વિષાદ શા માટે છે? તે કારણ કહે, હે મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ. હે વિદ્વાનોમાં શ્રેષ્ઠ, શોક કરવા યોગ્ય નથી; શોક કાર્યનો નાશ કરે છે.
7.80.8
यत्तु कार्यं भवेत्कार्यं कर्मणा तत्समाचर ।
हीनचेष्टस्य यः शोकः स हि शत्रुर्धनञ्जय ॥ ७.८०.८ ॥
જે કર્તવ્ય છે તે કર્મથી સારી રીતે કર. હે ધનંજય, નિષ્ક્રિય પુરુષને થતો શોક એ જ ખરો શત્રુ છે.
7.80.9
शोचन्नन्दयते शत्रून्कर्शयत्यपि बान्धवान् ।
क्षीयते च नरस्तस्मान्न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ७.८०.९ ॥
શોક કરનાર મનુષ્ય શત્રુઓને આનંદ આપે છે, સ્વજનોને પણ કૃશ કરે છે; તે પોતે પણ ક્ષીણ થાય છે. તેથી તું શોક કરવાને યોગ્ય નથી.
7.80.10
इत्युक्तो वासुदेवेन बीभत्सुरपराजितः ।
आबभाषे तदा विद्वानिदं वचनमर्थवत् ॥ ७.८०.१० ॥
વાસુદેવે એમ કહ્યું ત્યારે અપરાજિત બીભત્સુ (અર્જુન) વિદ્વાન તરીકે આ અર્થપૂર્ણ વચન બોલ્યા.
7.80.11
मया प्रतिज्ञा महती जयद्रथवधे कृता ।
श्वोऽस्मि हन्ता दुरात्मानं पुत्रघ्नमिति केशव ॥ ७.८०.११ ॥
હે કેશવ, જયદ્રથના વધ માટે મેં મોટી પ્રતિજ્ઞા કરી છે: કાલે હું તે દુરાત્મા, પુત્રઘાતકને મારીશ.
7.80.12
मत्प्रतिज्ञाविघातार्थं धार्तराष्ट्रैः किलाच्युत ।
पृष्ठतः सैन्धवः कार्यः सर्वैर्गुप्तो महारथैः ॥ ७.८०.१२ ॥
હે અચ્યુત, મારી પ્રતિજ્ઞા નિષ્ફળ કરવા ધૃતરાષ્ટ્રના પુત્રો સૈંધવ (જયદ્રથ)ને પાછળ રાખશે અને બધા મહારથીઓ દ્વારા રક્ષિત કરાવશે.
7.80.13
दश चैका च ताः कृष्ण अक्षौहिण्यः सुदुर्जयाः ।
हतावशेषास्तत्रेमा हन्त माधव सङ्ख्यया ॥ ७.८०.१३ ॥
હે કૃષ્ણ, દસ અને એક અક્ષૌહિણી સેના — અતિ દુર્જય — ત્યાં હણાયા પછી બાકી રહેલી આ છે; અરે માધવ, સંખ્યામાં આટલી જ રહી છે.
7.80.14
ताभिः परिवृतः सङ्ख्ये सर्वैश्चैव महारथैः ।
कथं शक्येत सन्द्रष्टुं दुरात्मा कृष्ण सैन्धवः ॥ ७.८०.१४ ॥
હે કૃષ્ણ, તે બધાથી અને સર્વ મહારથીઓથી ઘેરાયેલા દુરાત્મા સૈંધવને યુદ્ધમાં કેવી રીતે જોઈ શકાય?
7.80.15
प्रतिज्ञापारणं चापि न भविष्यति केशव ।
प्रतिज्ञायां च हीनायां कथं जीवति मद्विधः ॥ ७.८०.१५ ॥
હે કેશવ, પ્રતિજ્ઞાનું પાલન પણ નહીં થાય. પ્રતિજ્ઞા અધૂરી રહે ત્યારે મારા જેવો માણસ કેવી રીતે જીવશે?
7.80.16
दुःखापायस्य मे वीर विकाङ्क्षा परिवर्तते ।
द्रुतं च याति सविता तत एतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ७.८०.१६ ॥
હે વીર, દુઃખમાંથી મુક્તિની મારી આકાંક્ષા ડગમગે છે; સૂર્ય ઝડપથી જઈ રહ્યો છે; તેથી હું આ કહું છું.
7.80.17
शोकस्थानं तु तच्छ्रुत्वा पार्थस्य द्विजकेतनः ।
संस्पृश्याम्भस्ततः कृष्णः प्राङ्मुखः समवस्थितः ॥ ७.८०.१७ ॥
પાર્થના શોકનું કારણ સાંભળીને, પક્ષીધ્વજ કૃષ્ણે પાણીનો સ્પર્શ કર્યો અને પછી પૂર્વ તરફ મુખ કરીને સ્થિર ઊભા રહ્યા.
7.80.18
इदं वाक्यं महातेजा बभाषे पुष्करेक्षणः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्रस्य सैन्धवस्य वधे कृती ॥ ७.८०.१८ ॥
મહાતેજસ્વી કમળનયન કૃષ્ણે આ વચન કહ્યું — પાંડુપુત્રના હિત માટે, સૈંધવના વધમાં કુશળ થઈને.
7.80.19
पार्थ पाशुपतं नाम परमास्त्रं सनातनम् ।
येन सर्वान्मृधे देत्याञ्जघ्ने देवो महेश्वरः ॥ ७.८०.१९ ॥
હે પાર્થ, પાશુપત નામનું પરમ અને સનાતન અસ્ત્ર છે, જેનાથી મહેશ્વર દેવે યુદ્ધમાં સર્વ દૈત્યોનો સંહાર કર્યો.
7.80.20
यदि तद्विदितं तेऽद्य श्वो हन्ताऽसि जयद्रथम् ।
अथ ज्ञातं प्रपद्यस्य मनसा वृषभध्वजम् ॥ ७.८०.२० ॥
જો આ તને આજે જ્ઞાત હોય તો કાલે તું જયદ્રથનો વધ કરીશ; અને જો જ્ઞાત ન હોય તો મનથી વૃષભધ્વજને શરણે જા.
7.80.21
तं देवं मनसा ध्यात्वा जोषमास्स्व धनञ्जय ।
ततस्तस्य प्रसादात्त्वं भक्त्या प्राप्स्यसि तन्महत् ॥ ७.८०.२१ ॥
હે ધનંજય, તે દેવનું મનથી ધ્યાન ધરીને મૌન બેસ; પછી તેની કૃપાથી, ભક્તિથી, તું તે મહાન ફળ પ્રાપ્ત કરીશ.
7.80.22
ततः कृष्णवचः श्रुत्वा संस्पृश्याम्भो धनञ्जयः ।
भूमावासीन एकाग्रो जगाम मनसा भवम् ॥ ७.८०.२२ ॥
કૃષ્ણનાં વચન સાંભળી, પાણીને સ્પર્શ કરી, ધનંજય ભૂમિ પર બેસી એકાગ્ર થઈ મનથી ભવ પાસે ગયો.
7.80.23
ततः प्रणिहितो ब्राह्मे मुहूर्ते शुभलक्षणे ।
आत्मानमर्जुनोऽपश्यद्गने सहकेशवम् ॥ ७.८०.२३ ॥
પછી એકાગ્ર થયેલા અર્જુને શુભલક્ષણ બ્રાહ્મ મુહૂર્તમાં અગ્નિમાં કેશવ સાથે પોતાને જોયો.
7.80.24
पुण्यं हिमवतः पादं मणिमन्तं च पर्वतम् ।
ज्योतिर्भिश्च समाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ७.८०.२४ ॥
હિમાલયનો પવિત્ર તળેટીનો ભાગ અને મણિમંત પર્વત, પ્રકાશોથી ભરેલો, સિદ્ધો અને ચારણોથી સેવાયેલો.
7.80.25
वायुवेगगतिः पार्थः खं भेजे सहकेशवः ।
केशवेन गृहीतः स दक्षिणे विभुना भुजे ॥ ७.८०.२५ ॥
વાયુના વેગે ચાલતા પાર્થ (અર્જુન) કેશવ સાથે આકાશમાં ગયા. સર્વસમર્થ કેશવે તેમને જમણા હાથે પકડી લીધા.
7.80.26
प्रेक्षमाणो बहून्भावाञ्जगामाद्भुतदर्शनान् ।
उदीच्यां दिशि धर्मात्मा सोपश्यच्छ्वेतपर्वतम् ॥ ७.८०.२६ ॥
અનેક અદ્ભુત દૃશ્યો જોતા તેઓ આગળ ગયા. તે ધર્માત્માએ ઉત્તર દિશામાં શ્વેતપર્વત જોયો.
7.80.27
कुबेरस्य विराहे च नलिनीं पद्मभूषिताम् ।
सरिच्छ्रेष्ठां च तां गङ्गां वीक्षमाणो बहूदकाम् ॥ ७.८०.२७ ॥
કુબેરના પ્રદેશમાં કમળથી શોભતી નલિની અને નદીઓમાં શ્રેષ્ઠ, જલપૂર્ણ એ ગંગાને જોતા તેઓ આગળ વધ્યા.
7.80.28
सदा पुष्पफलैर्वृक्षैरुपेतां स्फटिकोपलाम् ।
सिंहव्याघ्रसमाकीर्णां नानामृगसमाकुलाम् ॥ ७.८०.२८ ॥
સદા ફૂલ-ફળવાળા વૃક્ષોથી યુક્ત, સ્ફટિક જેવા પથ્થરોવાળો, સિંહ-વાઘથી ભરેલો, નાના પ્રકારના મૃગોથી ભરાયેલો.
7.80.29
पुण्याश्रमवतीं रम्यां मनोज्ञाण्डजसेविताम् ।
मन्दरस्य प्रदेशांश्च किन्नरोद्गीतनादितान् ॥ ७.८०.२९ ॥
પવિત્ર આશ્રમોવાળો, રમણીય, સુંદર પક્ષીઓથી સેવાયેલો એ પર્વત; અને કિન્નરોના ગીતથી ગુંજતા મંદરના પ્રદેશો.
7.80.30
हेमरूप्यमयैः शृङ्गैर्नानौषधिविदीपितान् ।
तथा मन्दारवृक्षैश्च पुष्पितैरुपशोभितान्। ॥ ७.८०.३० ॥
સોના-ચાંદીના શિખરોવાળા, નાના ઔષધિઓથી પ્રકાશિત, અને ખીલેલા મંદાર વૃક્ષોથી શોભતા.
7.80.31
स्निग्धाञ्जनचयाकारं सम्प्राप्तः कालपर्वतम् ।
ब्रह्मतुङ्गं नदीश्चान्यास्तथा जनपदानपि ॥ ७.८०.३१ ॥
લીસા કાજળના ઢગલા જેવા આકારના કાલપર્વત અને બ્રહ્મતુંગ પર પહોંચીને, બીજી નદીઓ અને જનપદો પણ.
7.80.32
स तुङ्गं शतशृङ्गं च शर्यातिवनमेव च ।
पुण्यमश्वशिरस्थानं स्थानमाथर्वणस्य च ॥ ७.८०.३२ ॥
તે તુંગ અને શતશૃંગ પર્વત, શર્યાતિવન, પવિત્ર અશ્વશિર સ્થાન તથા આથર્વણનું સ્થાન પણ પહોંચ્યો.
7.80.33
वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव च ।
अप्सरोभिः समाकीर्णं किन्नरैश्चोपशोभितम् ॥ ७.८०.३३ ॥
વૃષદંશ, શૈલેન્દ્ર અને મહામંદર પર્વત પણ, જે અપ્સરાઓથી ભરેલા અને કિન્નરોથી શોભિત હતા.
7.80.34
तस्मिञ्शैले व्रजन्पार्थः सकृष्णः समवैक्षत ।
शुभैः प्रस्रवणैर्जुष्टां हेमधातुविभूषिताम् ॥ ७.८०.३४ ॥
તે પર્વત પર ચાલતાં પાર્થે કૃષ્ણ સાથે જોયું; તે શુભ ઝરણાંઓથી યુક્ત અને સોનેરી ધાતુઓથી શોભિત હતો.
7.80.35
चन्द्ररश्मिप्रकाशाङ्गीं पृथिवीं पुरमालिनीम् ।
समुद्रांश्चाद्भुताकारानपश्यद्बहुलाकरान् ॥ ७.८०.३५ ॥
ચંદ્રકિરણ જેવા પ્રકાશિત અંગવાળી, નગરમાળા ધારણ કરેલી પૃથ્વી, અને અદ્ભુત આકારના, ખાણોથી સમૃદ્ધ સમુદ્રો તેણે જોયા.
7.80.36
वियद्द्यां पृथिवीं चैव तथा विष्णुपदं व्रजन् ।
विस्मितः सह कृष्णेन क्षिप्तो बाण इवाभ्यगात् ॥ ७.८०.३६ ॥
આકાશ, પૃથ્વી અને વિષ્ણુપદ તરફ જતાં, કૃષ્ણ સાથે વિસ્મિત થઈને, છોડેલા બાણની જેમ તે આગળ વધ્યો.
7.80.37
ग्रहनक्षत्रसोमानां सूर्याग्न्योश्च समत्विषम् ।
अपश्यत तदा पार्थो ज्वलन्तमिव पर्वतम् ॥ ७.८०.३७ ॥
ત્યારે પાર્થે ગ્રહો, નક્ષત્રો, ચંદ્ર, સૂર્ય અને અગ્નિ સમાન તેજવાળું, સળગતા પર્વત જેવું કંઈક જોયું.
7.80.38
समासाद्य तु तं शैलं शैलाग्रे समवस्थितम् ।
तपोनित्यं महात्मानमपश्यद्वॄषभध्वजम्। ॥ ७.८०.३८ ॥
તે પર્વત પાસે પહોંચીને તેણે શિખર પર સ્થિર ઊભેલા, સદા તપમાં લીન, વૃષભધ્વજ મહાત્માને જોયા.
7.80.39
सहस्रमिव सूर्याणां दीप्यमानं स्वतेजसा ।
शूलिनं जटिलं गौरं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ७.८०.३९ ॥
પોતાના તેજથી હજાર સૂર્યોની જેમ ચમકતા, ત્રિશૂળધારી, જટાધારી, ગૌર વર્ણના, વલ્કલ અને મૃગચર્મ ધારણ કરેલા.
7.80.40
नयनानां सहस्रैश्च विचित्राङ्गं महौजसम् ।
पार्वत्या सहितं देवं भूतसङ्घैश्च भास्वरैः ॥ ७.८०.४० ॥
હજારો નેત્રોવાળા, વિચિત્ર અંગોવાળા, મહાપરાક્રમી દેવ પાર્વતી સાથે, તેજસ્વી ભૂતગણો સાથે હતા.
7.80.41
गीतवादित्रसन्नादैर्हास्यलास्यसमन्वितम् ।
वग्लितास्फोटितोत्क्रुष्टैः पुण्यैर्गन्धैश्च सेवितम् ॥ ७.८०.४१ ॥
ગીત અને વાજિંત્રોના નાદ સાથે, હાસ્ય અને નૃત્યથી યુક્ત, કિકિયારી, તાળીઓ અને જયજયકાર સાથે, પવિત્ર સુગંધોથી સેવિત.
7.80.42
स्तूयमानं स्तवैर्दिव्यैर्ऋषिभिर्ब्रह्मवादिभिः ।
गोप्तारं सर्वभूतानामीशानं वरदं शिवम् ॥ ७.८०.४२ ॥
દિવ્ય સ્તોત્રોથી બ્રહ્મવાદી ઋષિઓ દ્વારા સ્તુતિ પામતા, સર્વ ભૂતોના રક્ષક, ઈશાન, વરદાતા, શિવ.
7.80.43
वासुदेवस्तु तं दृष्ट्वा जगाम शिरसा क्षितिम् ।
पार्थेन सह धर्मात्मा गृणन्ब्रह्म सनातनम् ॥ ७.८०.४३ ॥
વાસુદેવે તેમને જોઈને માથેથી પૃથ્વીને નમન કર્યું; ધર્માત્મા પાર્થ સાથે સનાતન બ્રહ્મની સ્તુતિ કરતાં.
7.80.44
लोकादिं विश्वकर्माणमजमीशानमव्ययम् ।
मनसः परमं योनिं खं वायुं ज्योतिषां निधिम् ॥ ७.८०.४४ ॥
લોકોના આદિ, વિશ્વકર્મા, અજ, ઈશાન, અવ્યય; મનનું પરમ મૂળ, આકાશ, વાયુ, જ્યોતિઓનો નિધિ.
7.80.45
स्रष्टारं वारिधाराणां भुवश्च प्रकृतिं पराम् ।
देवदानवयक्षाणां मानवानां च शासकम् ॥ ७.८०.४५ ॥
જળધારાઓના સર્જક, પૃથ્વીની પરમ પ્રકૃતિ; દેવ, દાનવ, યક્ષ અને મનુષ્યોના શાસક.
7.80.46
योगानां च परं धाम दृष्टं ब्रह्मविदां निधिम् ।
चारचरस्य स्रष्टारं प्रतिहर्तारमेव च ॥ ७.८०.४६ ॥
યોગોનું પરમ ધામ, બ્રહ્મજ્ઞોએ જોયેલો નિધિ; ચરાચરના સર્જક અને સંહારક પણ તેઓ જ.
7.80.47
कालकोपं महात्मानं शक्रसूर्यगुणोदयम् ।
ववन्दतुस्तदा कृष्णौ वाङ्मनोबुद्धिकर्मभिः ॥ ७.८०.४७ ॥
કાળના ક્રોધ જેવા, ઇન્દ્ર-સૂર્ય જેવા ગુણોદયવાળા મહાત્માને ત્યારે બે કૃષ્ણોએ વાણી, મન, બુદ્ધિ અને કર્મથી વંદન કર્યા.
7.80.48
यं प्रपद्यन्ति विद्वांसः सूक्ष्माध्यात्मपदैषिणः ।
तमजं कारमात्मानं जग्मतुः शरणं भवम् ॥ ७.८०.४८ ॥
સૂક્ષ્મ અધ્યાત્મપદના શોધક વિદ્વાનો જેને શરણે જાય છે, તે અજ, કર્તા, આત્મા ભવને બંનેએ શરણ લીધું.
7.80.49
अर्जुनश्चापि तं देवं भूयो भूयोऽप्यवन्दत ।
ज्ञात्वा तं सर्वभूतादिं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.८०.४९ ॥
અર્જુને પણ તે દેવને વારંવાર પ્રણામ કર્યા; તેમને સર્વ ભૂતોના આદિ અને ભૂત-ભવ્ય-ભવના ઉદ્ભવ તરીકે જાણીને.
7.80.50
शरण्यं शरणं देवमीशानं परमेश्वरम् ।
जगाम जगतां नाथमर्जुनः सजनार्दनः ॥ ७.८०.५० ॥
શરણ્ય, શરણરૂપ, ઈશાન, પરમેશ્વર તે દેવ પાસે, જગતના નાથ પાસે અર્જુન જનાર્દન સાથે ગયો.
7.80.51
ततस्तावागतौ दृष्ट्वा नरनारायणावुभौ ।
सुप्रसन्नमनाः शर्वः प्रोवाच प्रहसन्निव ॥ ७.८०.५१ ॥
ત્યારે આવેલા નર અને નારાયણ બંનેને જોઈને, અત્યંત પ્રસન્ન મનવાળા શર્વ જાણે હસતા હોય તેમ બોલ્યા.
7.80.52
स्वागतं वां नरश्चेष्ठावुत्तिष्ठेतां गतक्लमौ ।
किञ्च वामीप्सितं वीरौ मनसः क्षिप्रमुच्यताम् ॥ ७.८०.५२ ॥
તમારા બંનેનું સ્વાગત છે, હે નરશ્રેષ્ઠો; થાક છોડીને ઊઠો. હે વીરો, તમારી ઇચ્છા શું છે? મનની વાત જલદી કહો.
7.80.53
येन कार्येण सम्प्राप्तौ युवां तत्साधयामि किम् ।
व्रियतामात्मनः श्रेयस्तत्सर्वं प्रददानि वाम् ॥ ७.८०.५३ ॥
તમે બંને કયા કાર્ય માટે આવ્યા છો, તે હું સિદ્ધ કરીશ. તમારા કલ્યાણ માટે જે જોઈએ તે પસંદ કરો; તે બધું હું તમને બંનેને આપીશ.
7.80.54
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रत्युत्थाय कृताञ्जली ।
वासुदेवार्जुनौ शर्वं तुष्टुवाते महामती।
भक्त्यास्तवेन दिव्येन महात्मानावनिन्दितौ ॥ ७.८०.५४ ॥
ત્યારે તેમનું વચન સાંભળીને, ઊભા થઈને, હાથ જોડીને, મહામતિ વાસુદેવ અને અર્જુને શર્વની સ્તુતિ કરી; ભક્તિથી અને દિવ્ય સ્તોત્રથી; તે નિર્દોષ મહાત્માઓએ.
7.80.55
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च ।
पशूनां पतये नित्यमुग्राय च कपर्दिने ॥ ७.८०.५५ ॥
ભવ, શર્વ, રુદ્ર અને વરદાતાને નમસ્કાર. પશુઓના પતિ, ઉગ્ર અને જટાધારીને સદા નમસ્કાર.
7.80.56
महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शान्तये ।
ईशानाय मखघ्नाय नमोऽस्त्वन्धकघातिने ॥ ७.८०.५६ ॥
મહાદેવ, ભીમ, ત્ર્યંબક અને શાંતને નમસ્કાર. ઈશાન, યજ્ઞનાશક અને અંધકઘાતીને નમસ્કાર હો.
7.80.57
कुमारगुरवे तुभ्यं नीलग्रीवाय वेधसे ।
पिनाकिने हविष्याय सत्याय विभवे सदा ॥ ७.८०.५७ ॥
કુમારના ગુરુ તને નમસ્કાર. નીલકંઠ, વિધાતા, પિનાકધારી, હવિને યોગ્ય, સત્ય અને સર્વવ્યાપીને સદા નમસ્કાર.
7.80.58
विलोहिताय ध्रूम्राय व्याधायानपराजिते ।
नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यचक्षुषे ॥ ७.८०.५८ ॥
વિલોહિત, ધૂમ્ર, વ્યાધ, અપરાજિત, નીલશિખંડ, શૂલધારી અને દિવ્યચક્ષુને સદા નમસ્કાર.
7.80.59
होत्रे पोत्रे त्रिनेत्राय व्याधाय वसुरेतसे ।
अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च ॥ ७.८०.५९ ॥
હોતા, પોતા, ત્રિનેત્ર, વ્યાધ, વસુરેતા, અચિંત્ય, અંબિકાના પતિ અને સર્વદેવસ્તુતને નમસ્કાર.
7.80.60
वृषध्वजाय मुण्डाय जटिने ब्रह्मचारिणे ।
तप्यमानाय सलिले ब्रह्मण्यायाजिताय च ॥ ७.८०.६० ॥
વૃષધ્વજ, મુંડ, જટી, બ્રહ્મચારી, પાણીમાં તપનારા, બ્રાહ્મણપ્રિય અને અજિતને નમસ્કાર.
7.80.61
विश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते ।
नमोनमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदा ॥ ७.८०.६१ ॥
વિશ્વના આત્માને, વિશ્વના સર્જકને, વિશ્વને આવરી ઊભેલાને નમસ્કાર. સેવનીય અને સદા ભૂતોના પ્રભવ એવા આપને નમોનમઃ.
7.80.62
ब्रह्मवक्त्राय सर्वाय शंकराय शिवाय च ।
नमोस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नमः ॥ ७.८०.६२ ॥
બ્રહ્મ જેમનું મુખ છે, સર્વરૂપ, શંકર અને શિવને નમસ્કાર. વાચસ્પતિ અને પ્રજાપતિને નમસ્કાર.
7.80.63
अभिगम्याय काम्याय स्तुत्यायार्याय सर्वदा ।
नमोऽस्तु देवदेवाय महाभूतधराय च।
नमो विश्वस्य पतये पत्तीनां पतये नमः ॥ ७.८०.६३ ॥
સદા સમીપ જવા યોગ્ય, કામનીય, સ્તુત્ય, આર્ય એવા આપને નમસ્કાર. દેવોના દેવ અને મહાભૂતોને ધારણ કરનારને નમસ્કાર. વિશ્વપતિ અને પત્તિપતિને નમસ્કાર.
7.80.64
नमो विश्वस्य पतये महतां पतये नमः ।
नमः सहस्रशिरसे सहस्रभुजमृत्यवे
सहस्रनेत्रपादाय नमोऽसङ्ख्येयकर्मणे। ॥ ७.८०.६४ ॥
વિશ્વપતિને નમસ્કાર, મહાત્માઓના પતિને નમસ્કાર. સહસ્રશિરને નમસ્કાર, સહસ્રભુજોના મૃત્યુરૂપને નમસ્કાર, સહસ્રનેત્રપાદને નમસ્કાર, અસંખ્યેયકર્મને નમસ્કાર.
7.80.65
नमो हिरण्यवर्णाय हिरण्यकवचाय च ।
भक्तानुकम्पिने नित्यं सिध्यतां नो वरः प्रभो ॥ ७.८०.६५ ॥
સુવર્ણવર્ણને અને સુવર્ણકવચધારીને નમસ્કાર. ભક્તો પર નિત્ય અનુકંપા કરનાર પ્રભુ, અમારો વર સિદ્ધ થાઓ.
7.80.66
एवं स्तुत्वा महादेवं वासुदेवः सहार्जुनः ।
प्रसादयामास भवं तदा ह्यस्त्रोपलब्धये ॥ ७.८०.६६ ॥
આ રીતે મહાદેવની સ્તુતિ કરીને અર્જુન સહિત વાસુદેવે ભવને પ્રસન્ન કર્યા—દિવ્યાસ્ત્રો પ્રાપ્ત કરવા માટે.