ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.80.1
धार्तराष्ट्रस्य तं मन्त्रं स्मरन्नेव धनञ्जयः ।
प्रतिज्ञामात्मनो रक्षन्मुमोहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८०.१ ॥
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳ ಆ ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅಚಿಂತ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಧನಂಜಯ ಮೋಹಗೊಂಡನು.
7.80.2
तं तु शोकेन सन्तप्तं स्वप्ने कपिवरध्वजम् ।
आससाद महातेजा ध्यायन्तं गरुडध्वजः ॥ ७.८०.२ ॥
ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾಗಿ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಕಪಿಶ್ರೇಷ್ಠನ ಧ್ವಜವುಳ್ಳವನ ಬಳಿಗೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಗರುಡಧ್ವಜನು ಬಂದನು.
7.80.3
प्रत्युत्थानं च कृष्णस्य सर्वावस्थासु फल्गुनः ।
न लोपयति धर्मात्मा भक्त्या प्रेम्णा च सर्वदा ॥ ७.८०.३ ॥
ಎಲ್ಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಫಲ್ಗುನನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಎದ್ದು ಗೌರವ ತೋರಿಸುವುದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
7.80.4
प्रत्युत्थाय च गोविन्दं स्वं तस्मै चासनं ददौ ।
न चासने स्वयं बुद्धिं बीभत्सुर्व्यदधात्तदा ॥ ७.८०.४ ॥
ಎದ್ದು ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ತನ್ನ ಆಸನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಆಗ ಬೀಭತ್ಸುವು ತಾನೇ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.
7.80.5
ततः कृष्णो महातेजा जानँल्लोकस्य निश्चयम् ।
कुन्तीपुत्रमिदं वाक्यमासीनः स्थितमब्रवीत् ॥ ७.८०.५ ॥
ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಕೃಷ್ಣನು, ಲೋಕದ ನಿಶ್ಚಯವನ್ನು ತಿಳಿದವನಾಗಿ, ಕುಳಿತಿದ್ದವನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಕುಂತೀಪುತ್ರನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.80.6
मा विषादे मनः पार्थ कृथाः कालो हि दुर्जयः ।
कालः सर्वाणि भूतानि नियच्छति भवाभवे ॥ ७.८०.६ ॥
ಪಾರ್ಥನೇ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ವಿಷಾದದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಡ; ಕಾಲವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದುದು. ಕಾಲವೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಹುಟ್ಟು-ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.
7.80.7
किमर्थं च विषादस्ते तद्ब्रूहि द्विपदां वर ।
न शोच्यं विदुषां श्रेष्ठ शोकः कार्यविनाशनः ॥ ७.८०.७ ॥
ನೀನು ಏಕೆ ವಿಷಾದದಲ್ಲಿರುವೆ? ಆ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳು, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ. ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶೋಕಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಶೋಕವು ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
7.80.8
यत्तु कार्यं भवेत्कार्यं कर्मणा तत्समाचर ।
हीनचेष्टस्य यः शोकः स हि शत्रुर्धनञ्जय ॥ ७.८०.८ ॥
ಯಾವುದು ಕರ್ತವ್ಯವೋ, ಅದನ್ನು ಕರ್ಮದಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು. ಧನಂಜಯ, ನಿಷ್ಕ್ರಿಯನಿಗೆ ಬರುವ ಶೋಕವೇ ನಿಜವಾದ ಶತ್ರು.
7.80.9
शोचन्नन्दयते शत्रून्कर्शयत्यपि बान्धवान् ।
क्षीयते च नरस्तस्मान्न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ७.८०.९ ॥
ಶೋಕಿಸುವವನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಕೃಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಶೋಕಿಸಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ.
7.80.10
इत्युक्तो वासुदेवेन बीभत्सुरपराजितः ।
आबभाषे तदा विद्वानिदं वचनमर्थवत् ॥ ७.८०.१० ॥
ವಾಸುದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅಪರಾಜಿತನಾದ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಆಗ ವಿದ್ವಾಂಸನಾಗಿ ಈ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
7.80.11
मया प्रतिज्ञा महती जयद्रथवधे कृता ।
श्वोऽस्मि हन्ता दुरात्मानं पुत्रघ्नमिति केशव ॥ ७.८०.११ ॥
ಕೇಶವ, ಜಯದ್ರಥನ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಮಹಾ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ: ನಾಳೆ ನಾನು ಆ ದುರಾತ್ಮನನ್ನು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಂದವನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.80.12
मत्प्रतिज्ञाविघातार्थं धार्तराष्ट्रैः किलाच्युत ।
पृष्ठतः सैन्धवः कार्यः सर्वैर्गुप्तो महारथैः ॥ ७.८०.१२ ॥
ಅಚ್ಯುತ, ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ವಿಫಲಗೊಳಿಸಲು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು ಸೈಂಧವನನ್ನು (ಜಯದ್ರಥನನ್ನು) ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಮಹಾರಥರಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಸುವರು.
7.80.13
दश चैका च ताः कृष्ण अक्षौहिण्यः सुदुर्जयाः ।
हतावशेषास्तत्रेमा हन्त माधव सङ्ख्यया ॥ ७.८०.१३ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಹತ್ತು ಮತ್ತು ಒಂದು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿಗಳು — ಗೆಲ್ಲಲಾಗದವು — ಅಲ್ಲಿ ಹತವಾದುದು ಹೋಗಿ ಉಳಿದವು ಇವೇ; ಅಯ್ಯೋ ಮಾಧವ, ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೇ ಉಳಿದಿವೆ.
7.80.14
ताभिः परिवृतः सङ्ख्ये सर्वैश्चैव महारथैः ।
कथं शक्येत सन्द्रष्टुं दुरात्मा कृष्ण सैन्धवः ॥ ७.८०.१४ ॥
ಕೃಷ್ಣ, ಅವೆಲ್ಲವುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಮಹಾರಥರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ದುರಾತ್ಮ ಸೈಂಧವನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯ?
7.80.15
प्रतिज्ञापारणं चापि न भविष्यति केशव ।
प्रतिज्ञायां च हीनायां कथं जीवति मद्विधः ॥ ७.८०.१५ ॥
ಕೇಶವ, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯ ಪಾಲನೆಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಕೊರತೆಯಾಗಿರುವಾಗ ನನ್ನಂಥವನು ಹೇಗೆ ಬದುಕುವನು?
7.80.16
दुःखापायस्य मे वीर विकाङ्क्षा परिवर्तते ।
द्रुतं च याति सविता तत एतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ७.८०.१६ ॥
ವೀರ, ದುಃಖದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವ ನನ್ನ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ ಕಳವಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ; ಸೂರ್ಯನು ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
7.80.17
शोकस्थानं तु तच्छ्रुत्वा पार्थस्य द्विजकेतनः ।
संस्पृश्याम्भस्ततः कृष्णः प्राङ्मुखः समवस्थितः ॥ ७.८०.१७ ॥
ಪಾರ್ಥನ ಶೋಕದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಕ್ಷಿಧ್ವಜ ಕೃಷ್ಣನು ನೀರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ, ನಂತರ ಪೂರ್ವಾಭಿಮುಖನಾಗಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತನು.
7.80.18
इदं वाक्यं महातेजा बभाषे पुष्करेक्षणः ।
हितार्थं पाण्डुपुत्रस्य सैन्धवस्य वधे कृती ॥ ७.८०.१८ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಕಮಲನಯನನು ಈ ಮಾತನ್ನು ನುಡಿದನು — ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಸೈಂಧವನ ವಧೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿ.
7.80.19
पार्थ पाशुपतं नाम परमास्त्रं सनातनम् ।
येन सर्वान्मृधे देत्याञ्जघ्ने देवो महेश्वरः ॥ ७.८०.१९ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಪಾಶುಪತ ಎಂಬ ಪರಮ, ಸನಾತನ ಅಸ್ತ್ರವಿದೆ; ಅದರಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರ ದೇವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
7.80.20
यदि तद्विदितं तेऽद्य श्वो हन्ताऽसि जयद्रथम् ।
अथ ज्ञातं प्रपद्यस्य मनसा वृषभध्वजम् ॥ ७.८०.२० ॥
ಇದು ನಿನಗೆ ಇಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ನಾಳೆ ನೀನು ಜಯದ್ರಥನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆ; ತಿಳಿದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವೃಷಭಧ್ವಜನಿಗೆ ಶರಣಾಗು.
7.80.21
तं देवं मनसा ध्यात्वा जोषमास्स्व धनञ्जय ।
ततस्तस्य प्रसादात्त्वं भक्त्या प्राप्स्यसि तन्महत् ॥ ७.८०.२१ ॥
ಧನಂಜಯ, ಆ ದೇವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಮೌನದಿಂದ ಕುಳಿತಿರು; ಬಳಿಕ ಅವನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಆ ಮಹತ್ತನ್ನು ನೀನು ಪಡೆಯುವೆ.
7.80.22
ततः कृष्णवचः श्रुत्वा संस्पृश्याम्भो धनञ्जयः ।
भूमावासीन एकाग्रो जगाम मनसा भवम् ॥ ७.८०.२२ ॥
ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಧನಂಜಯನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭವನನ್ನು ಸೇರಿದನು.
7.80.23
ततः प्रणिहितो ब्राह्मे मुहूर्ते शुभलक्षणे ।
आत्मानमर्जुनोऽपश्यद्गने सहकेशवम् ॥ ७.८०.२३ ॥
ಆಗ ಏಕಾಗ್ರನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಶುಭಲಕ್ಷಣದ ಬ್ರಾಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಕಂಡನು.
7.80.24
पुण्यं हिमवतः पादं मणिमन्तं च पर्वतम् ।
ज्योतिर्भिश्च समाकीर्णं सिद्धचारणसेवितम् ॥ ७.८०.२४ ॥
ಹಿಮವತ್ತಿನ ಪವಿತ್ರ ತಪ್ಪಲು ಮತ್ತು ಮಣಿಮಂತ ಪರ್ವತ; ಬೆಳಕುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಸಿದ್ಧರು ಚಾರಣರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದದ್ದು.
7.80.25
वायुवेगगतिः पार्थः खं भेजे सहकेशवः ।
केशवेन गृहीतः स दक्षिणे विभुना भुजे ॥ ७.८०.२५ ॥
ವಾಯುವೇಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ಪಾರ್ಥ (ಅರ್ಜುನ) ಕೇಶವನೊಂದಿಗೆ ಆಕಾಶವನ್ನು ಸೇರಿದನು. ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ಕೇಶವನು ಅವನನ್ನು ಬಲಭುಜದಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
7.80.26
प्रेक्षमाणो बहून्भावाञ्जगामाद्भुतदर्शनान् ।
उदीच्यां दिशि धर्मात्मा सोपश्यच्छ्वेतपर्वतम् ॥ ७.८०.२६ ॥
ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು. ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತಪರ್ವತವನ್ನು ಕಂಡನು.
7.80.27
कुबेरस्य विराहे च नलिनीं पद्मभूषिताम् ।
सरिच्छ्रेष्ठां च तां गङ्गां वीक्षमाणो बहूदकाम् ॥ ७.८०.२७ ॥
ಕುಬೇರನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ನಲಿನಿಯನ್ನೂ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಜಲಸಮೃದ್ಧ ಗಂಗೆಯನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಅವನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
7.80.28
सदा पुष्पफलैर्वृक्षैरुपेतां स्फटिकोपलाम् ।
सिंहव्याघ्रसमाकीर्णां नानामृगसमाकुलाम् ॥ ७.८०.२८ ॥
ಸದಾ ಹೂ-ಹಣ್ಣುಗಳ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸ್ಫಟಿಕ ಶಿಲೆಗಳಿರುವ, ಸಿಂಹ-ಹುಲಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ನಾನಾ ಮೃಗಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾದ ಪರ್ವತ.
7.80.29
पुण्याश्रमवतीं रम्यां मनोज्ञाण्डजसेविताम् ।
मन्दरस्य प्रदेशांश्च किन्नरोद्गीतनादितान् ॥ ७.८०.२९ ॥
ಪುಣ್ಯಾಶ್ರಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ರಮಣೀಯವಾದ, ಸುಂದರ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಪರ್ವತ; ಮಂದರ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ಕಿನ್ನರರ ಹಾಡಿನಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ.
7.80.30
हेमरूप्यमयैः शृङ्गैर्नानौषधिविदीपितान् ।
तथा मन्दारवृक्षैश्च पुष्पितैरुपशोभितान्। ॥ ७.८०.३० ॥
ಚಿನ್ನ-ಬೆಳ್ಳಿಯ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ನಾನಾ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಬೆಳಗುವ, ಅರಳಿದ ಮಂದಾರ ವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ.
7.80.31
स्निग्धाञ्जनचयाकारं सम्प्राप्तः कालपर्वतम् ।
ब्रह्मतुङ्गं नदीश्चान्यास्तथा जनपदानपि ॥ ७.८०.३१ ॥
ನುಣುಪಾದ ಕಾಡಿಗೆಯ ರಾಶಿಯಂತಿರುವ ಕಾಲಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮತುಂಗವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಇತರ ನದಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜನಪದಗಳನ್ನೂ.
7.80.32
स तुङ्गं शतशृङ्गं च शर्यातिवनमेव च ।
पुण्यमश्वशिरस्थानं स्थानमाथर्वणस्य च ॥ ७.८०.३२ ॥
ಅವನು ತುಂಗ, ಶತಶೃಂಗ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಶರ್ಯಾತಿ ವನವನ್ನು, ಪವಿತ್ರ ಅಶ್ವಶಿರ ಸ್ಥಾನವನ್ನು, ಆಥರ್ವಣನ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ತಲುಪಿದನು.
7.80.33
वृषदंशं च शैलेन्द्रं महामन्दरमेव च ।
अप्सरोभिः समाकीर्णं किन्नरैश्चोपशोभितम् ॥ ७.८०.३३ ॥
ವೃಷದಂಶ, ಶೈಲೇಂದ್ರ, ಮಹಾಮಂದರ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ; ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ತುಂಬಿ ಕಿನ್ನರರಿಂದ ಶೋಭಿತವಾದವನ್ನೂ.
7.80.34
तस्मिञ्शैले व्रजन्पार्थः सकृष्णः समवैक्षत ।
शुभैः प्रस्रवणैर्जुष्टां हेमधातुविभूषिताम् ॥ ७.८०.३४ ॥
ಆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ ಪಾರ್ಥನು ಕೃಷ್ಣನೊಡನೆ ನೋಡಿದನು; ಅದು ಶುಭ ಚಿಲುಮೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿ ಸ್ವರ್ಣ ಧಾತುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿತ್ತು.
7.80.35
चन्द्ररश्मिप्रकाशाङ्गीं पृथिवीं पुरमालिनीम् ।
समुद्रांश्चाद्भुताकारानपश्यद्बहुलाकरान् ॥ ७.८०.३५ ॥
ಚಂದ್ರಕಿರಣದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ, ನಗರಗಳ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಅದ್ಭುತ ಆಕಾರದ, ಬಹು ಖನಿಜ ಸಮೃದ್ಧ ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ಅವನು ನೋಡಿದನು.
7.80.36
वियद्द्यां पृथिवीं चैव तथा विष्णुपदं व्रजन् ।
विस्मितः सह कृष्णेन क्षिप्तो बाण इवाभ्यगात् ॥ ७.८०.३६ ॥
ಆಕಾಶ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಪದದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ, ಕೃಷ್ಣನೊಂದಿಗೆ ವಿಸ್ಮಿತನಾಗಿ, ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣದಂತೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
7.80.37
ग्रहनक्षत्रसोमानां सूर्याग्न्योश्च समत्विषम् ।
अपश्यत तदा पार्थो ज्वलन्तमिव पर्वतम् ॥ ७.८०.३७ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಗ್ರಹ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಸಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನವರಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಪರ್ವತದಂತೆ ಒಂದನ್ನು ಕಂಡನು.
7.80.38
समासाद्य तु तं शैलं शैलाग्रे समवस्थितम् ।
तपोनित्यं महात्मानमपश्यद्वॄषभध्वजम्। ॥ ७.८०.३८ ॥
ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ, ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು, ವೃಷಭಧ್ವಜನನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
7.80.39
सहस्रमिव सूर्याणां दीप्यमानं स्वतेजसा ।
शूलिनं जटिलं गौरं वल्कलाजिनवाससम् ॥ ७.८०.३९ ॥
ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ತ್ರಿಶೂಲ ಹಿಡಿದು, ಜಟಾಜೂಟದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಬಿಳಿಯ ವರ್ಣದವನಾಗಿ, ನಾರುಮಡಿ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿದವನಾಗಿ.
7.80.40
नयनानां सहस्रैश्च विचित्राङ्गं महौजसम् ।
पार्वत्या सहितं देवं भूतसङ्घैश्च भास्वरैः ॥ ७.८०.४० ॥
ಸಾವಿರಾರು ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ವಿಚಿತ್ರ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ, ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ದೇವರು ಪಾರ್ವತಿಯೊಡನೆ, ಹೊಳೆಯುವ ಭೂತಗಣಗಳೊಡನೆ ಕೂಡಿದ್ದನು.
7.80.41
गीतवादित्रसन्नादैर्हास्यलास्यसमन्वितम् ।
वग्लितास्फोटितोत्क्रुष्टैः पुण्यैर्गन्धैश्च सेवितम् ॥ ७.८०.४१ ॥
ಹಾಡು ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳ ನಿನಾದ, ನಗು ಮತ್ತು ನೃತ್ಯದೊಂದಿಗೆ, ಕೂಗು, ಚಪ್ಪಾಳೆ, ಘೋಷಣೆಗಳಿಂದ, ಪವಿತ್ರ ಸುಗಂಧಗಳಿಂದ ಸೇವಿತನಾಗಿ.
7.80.42
स्तूयमानं स्तवैर्दिव्यैर्ऋषिभिर्ब्रह्मवादिभिः ।
गोप्तारं सर्वभूतानामीशानं वरदं शिवम् ॥ ७.८०.४२ ॥
ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ಋಷಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ರಕ್ಷಕ, ಈಶ್ವರ, ವರದಾತ, ಶಿವ.
7.80.43
वासुदेवस्तु तं दृष्ट्वा जगाम शिरसा क्षितिम् ।
पार्थेन सह धर्मात्मा गृणन्ब्रह्म सनातनम् ॥ ७.८०.४३ ॥
ವಾಸುದೇವನು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ತಲೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ಸನಾತನ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ.
7.80.44
लोकादिं विश्वकर्माणमजमीशानमव्ययम् ।
मनसः परमं योनिं खं वायुं ज्योतिषां निधिम् ॥ ७.८०.४४ ॥
ಲೋಕಗಳ ಆದಿ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮ, ಅಜ, ಈಶಾನ, ಅವ್ಯಯ; ಮನಸ್ಸಿನ ಪರಮ ಮೂಲ, ಆಕಾಶ, ವಾಯು, ಜ್ಯೋತಿಗಳ ನಿಧಿ.
7.80.45
स्रष्टारं वारिधाराणां भुवश्च प्रकृतिं पराम् ।
देवदानवयक्षाणां मानवानां च शासकम् ॥ ७.८०.४५ ॥
ನೀರಿನ ಧಾರೆಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಭೂಮಿಯ ಪರಮ ಪ್ರಕೃತಿ; ದೇವ, ದಾನವ, ಯಕ್ಷ, ಮಾನವರ ಶಾಸಕ.
7.80.46
योगानां च परं धाम दृष्टं ब्रह्मविदां निधिम् ।
चारचरस्य स्रष्टारं प्रतिहर्तारमेव च ॥ ७.८०.४६ ॥
ಯೋಗಗಳ ಪರಮ ಧಾಮ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞರು ಕಂಡ ನಿಧಿ; ಚರಾಚರಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಹಾಗೂ ಸಂಹಾರಕನೂ ಅವನೇ.
7.80.47
कालकोपं महात्मानं शक्रसूर्यगुणोदयम् ।
ववन्दतुस्तदा कृष्णौ वाङ्मनोबुद्धिकर्मभिः ॥ ७.८०.४७ ॥
ಕಾಲಕೋಪದಂತಿರುವ, ಇಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಗುಣೋದಯವುಳ್ಳ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಆಗ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರು ವಾಕ್ಕು, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ನಮಿಸಿದರು.
7.80.48
यं प्रपद्यन्ति विद्वांसः सूक्ष्माध्यात्मपदैषिणः ।
तमजं कारमात्मानं जग्मतुः शरणं भवम् ॥ ७.८०.४८ ॥
ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಪದವನ್ನು ಬಯಸುವ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಯಾರನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೋ, ಆ ಅಜ, ಕರ್ತ, ಆತ್ಮ, ಭವನಿಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಶರಣಾದರು.
7.80.49
अर्जुनश्चापि तं देवं भूयो भूयोऽप्यवन्दत ।
ज्ञात्वा तं सर्वभूतादिं भूतभव्यभवोद्भवम् ॥ ७.८०.४९ ॥
ಅರ್ಜುನನೂ ಆ ದೇವನನ್ನು ಪುನಃಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಅವನನ್ನು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಆದಿಯೆಂದು, ಭೂತ-ಭವ್ಯ-ಭವಗಳ ಉದ್ಭವವೆಂದು ತಿಳಿದು.
7.80.50
शरण्यं शरणं देवमीशानं परमेश्वरम् ।
जगाम जगतां नाथमर्जुनः सजनार्दनः ॥ ७.८०.५० ॥
ಶರಣ್ಯನೂ ಶರಣನೂ ಈಶಾನನೂ ಪರಮೇಶ್ವರನೂ ಆದ ಆ ದೇವನ ಬಳಿಗೆ, ಜಗತ್ತುಗಳ ನಾಥನ ಬಳಿಗೆ ಅರ್ಜುನನು ಜನಾರ್ದನನೊಡನೆ ಹೋದನು.
7.80.51
ततस्तावागतौ दृष्ट्वा नरनारायणावुभौ ।
सुप्रसन्नमनाः शर्वः प्रोवाच प्रहसन्निव ॥ ७.८०.५१ ॥
ಆಗ ಬಂದ ನರ-ನಾರಾಯಣ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಶರ್ವನು ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.80.52
स्वागतं वां नरश्चेष्ठावुत्तिष्ठेतां गतक्लमौ ।
किञ्च वामीप्सितं वीरौ मनसः क्षिप्रमुच्यताम् ॥ ७.८०.५२ ॥
ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ, ನರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ; ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ ಎದ್ದೇಳಿ. ವೀರರೇ, ನಿಮಗೇನು ಬೇಕು? ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಬೇಗ ಹೇಳಿ.
7.80.53
येन कार्येण सम्प्राप्तौ युवां तत्साधयामि किम् ।
व्रियतामात्मनः श्रेयस्तत्सर्वं प्रददानि वाम् ॥ ७.८०.५३ ॥
ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಬಂದಿರೋ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗಾಗಿ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ; ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
7.80.54
ततस्तद्वचनं श्रुत्वा प्रत्युत्थाय कृताञ्जली ।
वासुदेवार्जुनौ शर्वं तुष्टुवाते महामती।
भक्त्यास्तवेन दिव्येन महात्मानावनिन्दितौ ॥ ७.८०.५४ ॥
ಆಗ ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎದ್ದು, ಕೈಜೋಡಿಸಿದ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರು, ಮಹಾಮತಿಗಳಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಶರ್ವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ನಿರ್ದೋಷಿಗಳು.
7.80.55
नमो भवाय शर्वाय रुद्राय वरदाय च ।
पशूनां पतये नित्यमुग्राय च कपर्दिने ॥ ७.८०.५५ ॥
ಭವನಿಗೆ, ಶರ್ವನಿಗೆ, ರುದ್ರನಿಗೆ, ವರದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪಶುಗಳ ಪತಿಗೆ, ಉಗ್ರನಿಗೆ, ಕಪರ್ದಿಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.80.56
महादेवाय भीमाय त्र्यम्बकाय च शान्तये ।
ईशानाय मखघ्नाय नमोऽस्त्वन्धकघातिने ॥ ७.८०.५६ ॥
ಮಹಾದೇವನಿಗೆ, ಭೀಮನಿಗೆ, ತ್ರ್ಯಂಬಕನಿಗೆ, ಶಾಂತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈಶಾನನಿಗೆ, ಯಜ್ಞನಾಶಕನಿಗೆ, ಅಂಧಕನ ಸಂಹಾರಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.80.57
कुमारगुरवे तुभ्यं नीलग्रीवाय वेधसे ।
पिनाकिने हविष्याय सत्याय विभवे सदा ॥ ७.८०.५७ ॥
ಕುಮಾರನ ಗುರುವಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನೀಲಕಂಠನಿಗೆ, ವಿಧಾತನಿಗೆ, ಪಿನಾಕಧಾರಿಗೆ, ಹವಿಸ್ಸಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನಿಗೆ, ಸತ್ಯನಿಗೆ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.80.58
विलोहिताय ध्रूम्राय व्याधायानपराजिते ।
नित्यं नीलशिखण्डाय शूलिने दिव्यचक्षुषे ॥ ७.८०.५८ ॥
ವಿಲೋಹಿತನಿಗೆ, ಧೂಮ್ರನಿಗೆ, ವ್ಯಾಧನಿಗೆ, ಅಪರಾಜಿತನಿಗೆ, ನೀಲಶಿಖಂಡನಿಗೆ, ಶೂಲಿಗೆ, ದಿವ್ಯಚಕ್ಷುವಿಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.80.59
होत्रे पोत्रे त्रिनेत्राय व्याधाय वसुरेतसे ।
अचिन्त्यायाम्बिकाभर्त्रे सर्वदेवस्तुताय च ॥ ७.८०.५९ ॥
ಹೋತೃವಿಗೆ, ಪೋತೃವಿಗೆ, ತ್ರಿನೇತ್ರನಿಗೆ, ವ್ಯಾಧನಿಗೆ, ವಸುರೇತಸನಿಗೆ, ಅಚಿಂತ್ಯನಿಗೆ, ಅಂಬಿಕಾ ಪತಿಗೆ, ಸರ್ವದೇವಸ್ತುತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.80.60
वृषध्वजाय मुण्डाय जटिने ब्रह्मचारिणे ।
तप्यमानाय सलिले ब्रह्मण्यायाजिताय च ॥ ७.८०.६० ॥
ವೃಷಧ್ವಜನಿಗೆ, ಮುಂಡನಿಗೆ, ಜಟಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗೆ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತಪಿಸುವವನಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯನಿಗೆ, ಅಜಿತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.80.61
विश्वात्मने विश्वसृजे विश्वमावृत्य तिष्ठते ।
नमोनमस्ते सेव्याय भूतानां प्रभवे सदा ॥ ७.८०.६१ ॥
ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನಿಗೆ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನಿಗೆ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿ ನಿಂತಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸೇವ್ಯನೂ ಸದಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಉದ್ಭವಸ್ಥಾನನೂ ಆದ ನಿನಗೆ ನಮೋ ನಮಃ.
7.80.62
ब्रह्मवक्त्राय सर्वाय शंकराय शिवाय च ।
नमोस्तु वाचस्पतये प्रजानां पतये नमः ॥ ७.८०.६२ ॥
ವೇದವೇ ಮುಖವಾದವನಿಗೆ, ಸರ್ವನಾದವನಿಗೆ, ಶಂಕರನಿಗೆ ಮತ್ತು ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಾಕ್ಪತಿಗೂ ಪ್ರಜಾಪತಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.80.63
अभिगम्याय काम्याय स्तुत्यायार्याय सर्वदा ।
नमोऽस्तु देवदेवाय महाभूतधराय च।
नमो विश्वस्य पतये पत्तीनां पतये नमः ॥ ७.८०.६३ ॥
ಸದಾ ಸಮೀಪಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನೂ, ಕಾಮನೀಯನೂ, ಸ್ತುತ್ಯನೂ, ಆರ್ಯನೂ ಆದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವದೇವನಿಗೂ ಮಹಾಭೂತಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ವಿಶ್ವಪತಿಗೂ ಪತ್ತಿಗಳ (ಸೇನೆಗಳ) ಪತಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.80.64
नमो विश्वस्य पतये महतां पतये नमः ।
नमः सहस्रशिरसे सहस्रभुजमृत्यवे
सहस्रनेत्रपादाय नमोऽसङ्ख्येयकर्मणे। ॥ ७.८०.६४ ॥
ವಿಶ್ವಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಮಹಾತ್ಮರ ಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಹಸ್ರಶಿರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸಹಸ್ರಭುಜರಿಗೆ ಮೃತ್ಯುವಾದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸಹಸ್ರನೇತ್ರಪಾದನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಅಸಂಖ್ಯೇಯ ಕರ್ಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
7.80.65
नमो हिरण्यवर्णाय हिरण्यकवचाय च ।
भक्तानुकम्पिने नित्यं सिध्यतां नो वरः प्रभो ॥ ७.८०.६५ ॥
ಹೊನ್ನ ವರ್ಣನಿಗೆ, ಹೊನ್ನ ಕವಚವುಳ್ಳವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭಕ್ತರ ಮೇಲೆ ನಿತ್ಯ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳ ಪ್ರಭುವೇ, ನಮ್ಮ ವರ ಸಿದ್ಧಿಸಲಿ.
7.80.66
एवं स्तुत्वा महादेवं वासुदेवः सहार्जुनः ।
प्रसादयामास भवं तदा ह्यस्त्रोपलब्धये ॥ ७.८०.६६ ॥
ಹೀಗೆ ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ವಾಸುದೇವನು ಭವನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದನು—ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ.