مهابهاراتا · أدهيايا 7.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.81.1
ततः पार्थः प्रसन्नात्मा प्राञ्जलिर्वृषभध्वजम् ।
ददर्शोत्फुल्लनयनः समस्तं तेजसां निधिम् ॥ ७.८१.१ ॥
ثم نظر پارثا، وقد صفا قلبه ورفع كفيه متضرعًا، بعينين مفتوحتين، إلى صاحب راية الثور، كنز كل بهاء.
7.81.2
तं चोपहारं सुकृतं नैशं नैत्यकमात्मना ।
ददर्श त्र्यम्बकाभ्याशे वासुदेवनिवेदितम् ॥ ७.८१.२ ॥
ورأى قرب ترياMبكا تلك القربان الليلي المُحكم الذي يؤديه هو نفسه كل يوم، والذي قدّمه فاسوديفا.
7.81.3
ततोऽभिपूज्य मनसा कृष्णं शर्वं च पाण्डवः ।
इच्छाम्यहं दिव्यमस्त्रमित्यभाषत शङ्करम् ॥ ७.८१.३ ॥
ثم عبد البانداوي في قلبه كريشنا وشارفا، وقال لشانكارا: «أريد سلاحًا إلهيًا».
7.81.4
ततः पार्थस्य विज्ञाय वरार्थे वचनं तदा ।
वासुदेवार्जुनौ देवः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ७.८१.४ ॥
ثم، إذ فهم الإله كلام پارثا طالبًا النعمة، خاطب فاسوديفا وأرجونا مبتسمًا.
7.81.5
स्वागतं वां नरश्रेष्ठौ विज्ञातं मनसेप्सितम् ।
येन कामेन सम्प्राप्तौ भवद्ध्यां तं ददाम्यहम् ॥ ७.८१.५ ॥
مرحبًا بكما يا أفضل الرجال؛ لقد عرفت بقلبي الرغبة التي جئتما من أجلها، وسأعطيكما إياها.
7.81.6
सरोऽमृतमयं दिव्यमभ्याशे शत्रुसूदनौ ।
तत्र मे तद्धनुर्दिव्यं शरश्च निहितः पुरा ॥ ७.८१.६ ॥
يا قاهِرَي الأعداء، قريبًا منكما بحيرة إلهية من الأمرِت؛ هناك وُضعت منذ زمن قديم قوسي الإلهية وسهمي.
7.81.7
येन देवारयः सर्वे मया युधि निपातिताः ।
तत आनीयतां कृष्णौ सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.७ ॥
بالذي أسقطتُ به في الحرب جميع أعداء الآلهة، فليُؤتَ للكريشنَين بذلك القوس الفاخر مع سهمه.
7.81.8
तथेत्युक्त्वा तु तौ वीरौ सर्वपारिषदैः सह ।
प्रस्थितौ तत्सरो दिव्यं दिव्यैश्वर्यशतैर्युतम् ॥ ७.८१.८ ॥
فقالا: «ليكن ذلك»، ثم انطلق البطلان مع جميع أتباعهما نحو تلك البحيرة الإلهية المليئة بمئات البهاءات الإلهية.
7.81.9
निर्दिष्टं यद्वृषाङ्केण पुण्यं सर्वार्थसाधकम् ।
तौ जग्मतुरसम्भ्रान्तौ नरनारायणावृषी ॥ ७.८१.९ ॥
إلى تلك البحيرة المقدسة التي أشار إليها حامل راية الثور، والمحققة لكل المقاصد، مضى الحكيمان ناراً ونارايانا دون اضطراب.
7.81.10
ततस्तौ तत्सरो गत्वा सूर्यमण्डलसन्निभम् ।
नागमन्तर्जले घोरं ददृशातेऽर्जुनाच्युतौ ॥ ७.८१.१० ॥
ثم بلغا تلك البحيرة فرأيا في الماء ثعباناً مرعباً يشبه قرص الشمس، رآه أرجونا وأتشيوتا.
7.81.11
द्वितीयं चापरं नागं सहस्रशिरसं वरम् ।
वमन्तं विपुला ज्वाला ददृशातेऽग्निवर्चसम् ॥ ७.८१.११ ॥
ورأيا ثعباناً ثانياً آخر ممتازاً ذا ألف رأس، يقذف لهباً عظيماً، لونه كلون النار.
7.81.12
ततः कृष्णश्च पार्थश्च संस्पृश्याम्भः कृताञ्जली ।
तौ नागावुपतस्थाते नमस्यन्तौ वृषध्वजम् ॥ ७.८१.१२ ॥
ثم لمس كريشنا وبارثا الماء، وأمسكا أيديهما مطويّة، واقتربا من ذينك الثعبانين، يُجلّان حامل راية الثور.
7.81.13
गृणन्तौ वेदविद्वांसौ तद्ब्रह्म शतरुद्रियम् ।
अप्रमेयप्रमाणं तौ गत्वा सर्वात्मना भवम् ॥ ७.८१.१३ ॥
ذهب الاثنان، وهما عالمان بالفيدا، يرتلان ذلك النشيد الشتارودرييّ عديم القياس في سلطانه، إلى بهافا بكل كيانهما.
7.81.14
ततस्तौ रुद्रमाहात्म्याद्धित्वा रूपं महोरगौ ।
धनुर्बाणश्च शत्रुघ्नं तद्द्वन्द्वं समपद्यत ॥ ७.८१.१४ ॥
ثم بفضل عظمة رودра ترك الحيّتان العظيمتان هيأتهما وصارتا ذلك الزوج من القوس والسهم قاتل الأعداء.
7.81.15
तौ तज्जगृहतुः प्रीतौ धनुर्बाणं च सुप्रभम् ।
आजहूतुर्महात्मानौ ददतुश्च महात्मने ॥ ७.८१.१५ ॥
فرح الرجلان العظيمان النفس، فأخذا القوس والسهم المتألقين، وقدّماهما قربانًا، وأعطياهما لعظيم النفس.
7.81.16
ततः पाश्वाद्वॄषाङ्कस्य ब्रह्मचारी न्यवर्तत ।
पिङ्गाक्षस्तपसः क्षेत्रं बलवान्नीललोहितः। ॥ ७.८१.१६ ॥
ثم انسحب من جانب صاحب راية الثور متعبِّد من طلبة البراهمة، ذو عينين صفراوين، مأوى الزهد، قوي، أزرق أحمر.
7.81.17
स तद्गृह्य धनुःश्रेष्ठं तस्थौ स्थानं समाहितः ।
विचकर्षाथ विधिवत्सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.१७ ॥
أخذ ذلك القوس الأفضل، ووقف ساكن الجوارح في موضعه، ثم شدّ وفق القاعدة ذلك القوس الأسمى مع سهمه.
7.81.18
तस्य मौर्वी च मुष्टिं च स्थानं चालक्ष्य पाण्डवः ।
श्रुत्वा मन्त्रं भवप्रोक्तं जग्राहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८१.१८ ॥
فلما لاحظ وتر ذلك القوس وقبضته ووقفته، وسمع التعويذة التي أنشدها بهافا، أمسك بها البانداويّ ذو البأس الذي لا يُدرك.
7.81.19
स सरस्येव तं बाणं मुमोचातिबलः प्रभुः ।
चिक्षेप च पुनर्वीरस्तस्मिन्सरसि तद्धनुः ॥ ७.८१.१९ ॥
فأطلق ذلك السيد شديد القوة السهم كأنما في بحيرة، وألقى البطل القوس مرة أخرى في تلك البحيرة نفسها.
7.81.20
ततः प्रीतं भवं ज्ञात्वा स्मृतिमानर्जुनस्तदा ।
वरमारण्यके दत्तं दर्शनं शङ्करस्य च।
मनसा चिन्तयामास तन्मे सम्पद्यतां भव ॥ ७.८१.२० ॥
فلما علم أرجونا أن بهافا قد سُرّ، تذكّر، فاستحضر في نفسه الوَرَ الذي مُنح في الغابة ورؤية شانكارا، وفكّر في قلبه: «ليحقّق لي بهافا ذلك».
7.81.21
तस्य तन्मतमाज्ञाय प्रीतः प्रादाद्वरं भवः ।
तच्च पाशुपतं घोरं प्रतिज्ञायाश्च पारणम् ॥ ७.८१.२१ ॥
فلما علم بهافا مقصده سُرّ فمنحه الوَر: ذلك السلاح الباشوباتي المروّع، وسيلةً لإتمام نذره.
7.81.22
ततः पाशुपतं दिव्यमवाप्य पुनरीश्वरात् ।
संहृष्टरोमा दुर्धर्षः कृतं कार्यममन्यत ॥ ७.८१.२२ ॥
ثم لما نال ثانيةً من الربّ السلاح الباشوباتي الإلهي، ارتعشت شعيرات جسد أرجونا فرحًا، فظنّ الذي لا يُقهر أن مهمته قد تمّت.
7.81.23
ततोऽर्जुनहृषीकैशौ पुनः पुनररिंदमौ ।
ववन्दतुश्च संहृष्टौ शिरोभ्यां तं महेश्वरम् ॥ ७.८१.२३ ॥
ثم سجد أرجونا وهريشيكيشا، المُخضِعان للأعداء، فرحين مرارًا برؤوسهما لذلك الربّ العظيم.
7.81.24
अनुज्ञातौ क्षणे तस्मिन्भवेनार्जुनकेशवौ ।
प्राप्तौ स्वशिबिरं वीरौ मुदा परमया युतौ ॥ ७.८१.२४ ॥
في تلك اللحظة، بعد أن أذن لهما بهافا، وصل البطلان أرجونا وكيشافا، وقد غمرتهما فرحة عظمى، إلى معسكرهما.
7.81.25
तथा भवेनानुमतौ महासुरनिघातिना ।
इद्रावीष्णू यथा प्रीतौ जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.८१.२५ ॥
وهكذا، بعد أن أذن لهما بهافا قاهر الأسورات العظام، مضى الاثنان مسرورين كإندرا وفيشنو الراغبين في قتل جامبها (أرجونا وكيشافا).