มหาภารตะ · อัธยายะ 7.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.81.1
ततः पार्थः प्रसन्नात्मा प्राञ्जलिर्वृषभध्वजम् ।
ददर्शोत्फुल्लनयनः समस्तं तेजसां निधिम् ॥ ७.८१.१ ॥
ครั้งนั้น ปารถะผู้มีใจผ่องใส ประนมมือ เบิกตากว้าง มองดูพระผู้มีธงเป็นรูปวัว ผู้เป็นขุมคลังแห่งรัศมีทั้งปวง
7.81.2
तं चोपहारं सुकृतं नैशं नैत्यकमात्मना ।
ददर्श त्र्यम्बकाभ्याशे वासुदेवनिवेदितम् ॥ ७.८१.२ ॥
และใกล้ตรยัมพกะ พระองค์ทอดพระเนตรเครื่องบูชายามค่ำที่จัดไว้อย่างดีตามที่ทรงกระทำเป็นประจำด้วยพระองค์เอง ซึ่งวาสุเทพถวายไว้
7.81.3
ततोऽभिपूज्य मनसा कृष्णं शर्वं च पाण्डवः ।
इच्छाम्यहं दिव्यमस्त्रमित्यभाषत शङ्करम् ॥ ७.८१.३ ॥
ครั้นแล้ว ปาณฑพบูชากฤษณะและศรรวะในใจ แล้วตรัสต่อศังกรว่า "ข้าพเจ้าปรารถนาอาวุธทิพย์"
7.81.4
ततः पार्थस्य विज्ञाय वरार्थे वचनं तदा ।
वासुदेवार्जुनौ देवः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ७.८१.४ ॥
ครั้งนั้น เทพเจ้าทรงรู้ถ้อยคำของปารถะที่ขอพร จึงตรัสต่อวาสุเทพและอรชุนทั้งสอง พลางทรงยิ้ม
7.81.5
स्वागतं वां नरश्रेष्ठौ विज्ञातं मनसेप्सितम् ।
येन कामेन सम्प्राप्तौ भवद्ध्यां तं ददाम्यहम् ॥ ७.८१.५ ॥
ขอให้ทั้งสองพระองค์ผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์จงยินดีต้อนรับ ข้าพเจ้ารู้ความปรารถนาที่ท่านทั้งสองปรารถนาด้วยใจแล้ว ความปรารถนาที่ทำให้ท่านทั้งสองมาถึงนี้ ข้าพเจ้าจะประทานให้
7.81.6
सरोऽमृतमयं दिव्यमभ्याशे शत्रुसूदनौ ।
तत्र मे तद्धनुर्दिव्यं शरश्च निहितः पुरा ॥ ७.८१.६ ॥
ผู้ทำลายศัตรูทั้งสอง ใกล้นี้มีทะเลสาบทิพย์เต็มไปด้วยอมฤต ที่นั่นธนูทิพย์และลูกศรของข้าพเจ้าถูกวางไว้แต่กาลก่อน
7.81.7
येन देवारयः सर्वे मया युधि निपातिताः ।
तत आनीयतां कृष्णौ सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.७ ॥
ด้วยธนูนั้นข้าพเจ้าได้สังหารศัตรูของเทวดาทั้งปวงในการรบ ขอให้นำธนูอันประเสริฐพร้อมลูกศรนั้นมาให้กฤษณะทั้งสองเถิด
7.81.8
तथेत्युक्त्वा तु तौ वीरौ सर्वपारिषदैः सह ।
प्रस्थितौ तत्सरो दिव्यं दिव्यैश्वर्यशतैर्युतम् ॥ ७.८१.८ ॥
ทั้งสองวีรบุรุษกล่าวว่า "เป็นเช่นนั้น" แล้วออกเดินทางพร้อมบริวารทั้งหมดไปยังทะเลสาบทิพย์นั้น ซึ่งอุดมด้วยความรุ่งเรืองทิพย์นับร้อย
7.81.9
निर्दिष्टं यद्वृषाङ्केण पुण्यं सर्वार्थसाधकम् ।
तौ जग्मतुरसम्भ्रान्तौ नरनारायणावृषी ॥ ७.८१.९ ॥
ไปยังทะเลสาบอันศักดิ์สิทธิ์ที่พระผู้มีธงเป็นรูปวัวชี้บอก ซึ่งให้สำเร็จประโยชน์ทั้งปวง ฤๅษีนระและนารายณะเดินทางไปโดยไม่หวั่นไหว
7.81.10
ततस्तौ तत्सरो गत्वा सूर्यमण्डलसन्निभम् ।
नागमन्तर्जले घोरं ददृशातेऽर्जुनाच्युतौ ॥ ७.८१.१० ॥
แล้วทั้งสองไปถึงทะเลสาบนั้น และเห็นในน้ำมีงูร้ายกาจดุจวงดวงอาทิตย์ อรชุนและอัจยุตะเห็นงูนั้น
7.81.11
द्वितीयं चापरं नागं सहस्रशिरसं वरम् ।
वमन्तं विपुला ज्वाला ददृशातेऽग्निवर्चसम् ॥ ७.८१.११ ॥
ทั้งสองเห็นงูอีกตัวหนึ่ง งูผู้ประเสริฐที่มีพันเศียร พ่นเปลวไฟใหญ่หลวง มีสีดุจไฟ
7.81.12
ततः कृष्णश्च पार्थश्च संस्पृश्याम्भः कृताञ्जली ।
तौ नागावुपतस्थाते नमस्यन्तौ वृषध्वजम् ॥ ७.८१.१२ ॥
ครั้นแล้ว กฤษณะและปารถะสัมผัสน้ำ ประนมมือ เข้าไปหางูทั้งสอง พลางนมัสการพระผู้มีธงเป็นรูปวัว
7.81.13
गृणन्तौ वेदविद्वांसौ तद्ब्रह्म शतरुद्रियम् ।
अप्रमेयप्रमाणं तौ गत्वा सर्वात्मना भवम् ॥ ७.८१.१३ ॥
ทั้งสองผู้รู้พระเวท สวดศตรุทรียะบทนั้นซึ่งมีอำนาจหาประมาณมิได้ แล้วไปถึงภวะด้วยสรรพกายใจ
7.81.14
ततस्तौ रुद्रमाहात्म्याद्धित्वा रूपं महोरगौ ।
धनुर्बाणश्च शत्रुघ्नं तद्द्वन्द्वं समपद्यत ॥ ७.८१.१४ ॥
ครั้นแล้ว งูใหญ่ทั้งสองด้วยอานุภาพของรุทระ ละทิ้งรูปเดิม กลายเป็นคู่ธนูและลูกศรที่สังหารศัตรูได้
7.81.15
तौ तज्जगृहतुः प्रीतौ धनुर्बाणं च सुप्रभम् ।
आजहूतुर्महात्मानौ ददतुश्च महात्मने ॥ ७.८१.१५ ॥
ทั้งสองผู้มีใจยินดีรับธนูและลูกศรอันรุ่งโรจน์นั้น ถวายแด่ผู้ยิ่งใหญ่ และมอบให้แก่ผู้ยิ่งใหญ่ผู้หนึ่ง
7.81.16
ततः पाश्वाद्वॄषाङ्कस्य ब्रह्मचारी न्यवर्तत ।
पिङ्गाक्षस्तपसः क्षेत्रं बलवान्नीललोहितः। ॥ ७.८१.१६ ॥
ครั้นแล้ว จากข้างพระผู้มีธงเป็นรูปวัว พรหมจารีผู้หนึ่งก็ถอยออกมา มีนัยน์ตาสีทอง เป็นที่อยู่แห่งการบำเพ็ญตบะ ทรงพลัง มีสีน้ำเงินแดง
7.81.17
स तद्गृह्य धनुःश्रेष्ठं तस्थौ स्थानं समाहितः ।
विचकर्षाथ विधिवत्सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.१७ ॥
พรหมจารีนั้นรับธนูอันประเสริฐนั้น ยืนอยู่ในท่าที่สงบมั่นคง แล้วดึงธนูอันยอดเยี่ยมพร้อมลูกศรตามวิธีที่กำหนด
7.81.18
तस्य मौर्वी च मुष्टिं च स्थानं चालक्ष्य पाण्डवः ।
श्रुत्वा मन्त्रं भवप्रोक्तं जग्राहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८१.१८ ॥
ปาณฑพผู้มีกำลังหาที่เปรียบมิได้ ทอดพระเนตรสายธนู ด้ามจับ และท่ายืนของธนูนั้น และได้ฟังมนตร์ที่ภวะตรัสไว้ ก็จับธนูนั้นไว้
7.81.19
स सरस्येव तं बाणं मुमोचातिबलः प्रभुः ।
चिक्षेप च पुनर्वीरस्तस्मिन्सरसि तद्धनुः ॥ ७.८१.१९ ॥
ผู้ทรงพลังยิ่งนั้น ปล่อยลูกศรลงไปดุจลงในทะเลสาบ และวีรบุรุษนั้นก็โยนธนูนั้นลงไปในทะเลสาบเดิมอีก
7.81.20
ततः प्रीतं भवं ज्ञात्वा स्मृतिमानर्जुनस्तदा ।
वरमारण्यके दत्तं दर्शनं शङ्करस्य च।
मनसा चिन्तयामास तन्मे सम्पद्यतां भव ॥ ७.८१.२० ॥
ครั้นแล้ว อรชุนผู้มีสติระลึกได้ รู้ว่าภวะทรงพอพระทัย จึงระลึกถึงพรที่ได้ประทานไว้ในป่า และการได้เห็นศังกร แล้วคิดในใจว่า "ขอให้ภวะทรงทำสิ่งนั้นให้สำเร็จแก่ข้าพเจ้าเถิด"
7.81.21
तस्य तन्मतमाज्ञाय प्रीतः प्रादाद्वरं भवः ।
तच्च पाशुपतं घोरं प्रतिज्ञायाश्च पारणम् ॥ ७.८१.२१ ॥
เมื่อทรงทราบความประสงค์ของเขาแล้ว พระภวะผู้ทรงพอพระทัยก็ประทานพร คืออาวุธปาศุปตอันน่าสะพรึงกลัวนั้น เพื่อเป็นเครื่องบรรลุคำปฏิญาณของเขา
7.81.22
ततः पाशुपतं दिव्यमवाप्य पुनरीश्वरात् ।
संहृष्टरोमा दुर्धर्षः कृतं कार्यममन्यत ॥ ७.८१.२२ ॥
จากนั้น เมื่อได้รับอาวุธปาศุปตอันเป็นทิพย์จากพระผู้เป็นเจ้าอีกครั้ง อรชุนผู้ไม่อาจถูกข่มได้ มีขนลุกชันด้วยความปีติ ก็ถือว่ากิจของตนสำเร็จแล้ว
7.81.23
ततोऽर्जुनहृषीकैशौ पुनः पुनररिंदमौ ।
ववन्दतुश्च संहृष्टौ शिरोभ्यां तं महेश्वरम् ॥ ७.८१.२३ ॥
จากนั้น อรชุนและหฤษีเกศ ผู้ปราบศัตรูทั้งสองคน ด้วยความยินดี ได้กราบพระมเหศวรผู้ยิ่งใหญ่นั้นด้วยศีรษะของตน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
7.81.24
अनुज्ञातौ क्षणे तस्मिन्भवेनार्जुनकेशवौ ।
प्राप्तौ स्वशिबिरं वीरौ मुदा परमया युतौ ॥ ७.८१.२४ ॥
ในขณะนั้น เมื่อได้รับอนุญาตจากพระภวะแล้ว วีรบุรุษอรชุนและเกศวะ ผู้เปี่ยมด้วยความปีติยิ่ง ก็เสด็จกลับถึงค่ายของตน
7.81.25
तथा भवेनानुमतौ महासुरनिघातिना ।
इद्रावीष्णू यथा प्रीतौ जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.८१.२५ ॥
ทั้งสองได้รับอนุมัติจากพระภวะผู้สังหารอสูรใหญ่ ทั้งสองผู้ปีติยินดีดุจพระอินทร์และพระวิษณุที่ปรารถนาจะสังหารชัมภะ (อรชุนและเกศวะจึงเสด็จไป)