ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.81.1
ततः पार्थः प्रसन्नात्मा प्राञ्जलिर्वृषभध्वजम् ।
ददर्शोत्फुल्लनयनः समस्तं तेजसां निधिम् ॥ ७.८१.१ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕೈಮುಗಿದು, ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರನಾಗಿ ವೃಷಭಧ್ವಜನನ್ನು—ಸಮಸ್ತ ತೇಜಸ್ಸುಗಳ ನಿಧಿಯನ್ನು—ಕಂಡನು.
7.81.2
तं चोपहारं सुकृतं नैशं नैत्यकमात्मना ।
ददर्श त्र्यम्बकाभ्याशे वासुदेवनिवेदितम् ॥ ७.८१.२ ॥
ತ್ರ್ಯಂಬಕನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ವಾಸುದೇವನು ಅರ್ಪಿಸಿದ, ಅವನೇ ನಿತ್ಯವೂ ಮಾಡುವ ಆ ಸುಂದರ ರಾತ್ರಿ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
7.81.3
ततोऽभिपूज्य मनसा कृष्णं शर्वं च पाण्डवः ।
इच्छाम्यहं दिव्यमस्त्रमित्यभाषत शङ्करम् ॥ ७.८१.३ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಶರ್ವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, "ನಾನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ" ಎಂದು ಶಂಕರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.81.4
ततः पार्थस्य विज्ञाय वरार्थे वचनं तदा ।
वासुदेवार्जुनौ देवः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ७.८१.४ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನ ವರ ಬೇಡುವ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿದು, ದೇವನು ನಗುತ್ತಾ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.81.5
स्वागतं वां नरश्रेष्ठौ विज्ञातं मनसेप्सितम् ।
येन कामेन सम्प्राप्तौ भवद्ध्यां तं ददाम्यहम् ॥ ७.८१.५ ॥
ನರಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ನಿಮಗಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ. ನೀವು ಯಾವ ಆಸೆಯಿಂದ ಬಂದಿರೋ ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಅದನ್ನು ನಿಮಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
7.81.6
सरोऽमृतमयं दिव्यमभ्याशे शत्रुसूदनौ ।
तत्र मे तद्धनुर्दिव्यं शरश्च निहितः पुरा ॥ ७.८१.६ ॥
ಶತ್ರುಸೂದನರೇ, ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಅಮೃತಮಯವಾದ ದಿವ್ಯ ಸರೋವರವಿದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
7.81.7
येन देवारयः सर्वे मया युधि निपातिताः ।
तत आनीयतां कृष्णौ सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.७ ॥
ಯಾವುದರಿಂದ ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿದೆನೋ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಾಣದೊಂದಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಕೃಷ್ಣರ ಬಳಿಗೆ ತರಲಿ.
7.81.8
तथेत्युक्त्वा तु तौ वीरौ सर्वपारिषदैः सह ।
प्रस्थितौ तत्सरो दिव्यं दिव्यैश्वर्यशतैर्युतम् ॥ ७.८१.८ ॥
'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಪರಿವಾರದೊಂದಿಗೆ ನೂರಾರು ದಿವ್ಯ ವೈಭವಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ದಿವ್ಯ ಸರೋವರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.
7.81.9
निर्दिष्टं यद्वृषाङ्केण पुण्यं सर्वार्थसाधकम् ।
तौ जग्मतुरसम्भ्रान्तौ नरनारायणावृषी ॥ ७.८१.९ ॥
ವೃಷಭಧ್ವಜನು (ಶಿವನು) ಸೂಚಿಸಿದ, ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಆ ಪುಣ್ಯ ಸರೋವರದ ಕಡೆಗೆ ನರ-ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ವಿಚಲಿತರಾಗದೆ ಹೋದರು.
7.81.10
ततस्तौ तत्सरो गत्वा सूर्यमण्डलसन्निभम् ।
नागमन्तर्जले घोरं ददृशातेऽर्जुनाच्युतौ ॥ ७.८१.१० ॥
ನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಆ ಸರೋವರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಒಂದು ಭಯಂಕರ ನಾಗವನ್ನು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಕಂಡರು — ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತ ಅದನ್ನು ಕಂಡರು.
7.81.11
द्वितीयं चापरं नागं सहस्रशिरसं वरम् ।
वमन्तं विपुला ज्वाला ददृशातेऽग्निवर्चसम् ॥ ७.८१.११ ॥
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳ ಮತ್ತೊಂದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಾಗವನ್ನೂ ಅವರು ಕಂಡರು; ಅದು ದೊಡ್ಡ ಜ್ವಾಲೆಗಳನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತ ಅಗ್ನಿವರ್ಣದಲ್ಲಿತ್ತು.
7.81.12
ततः कृष्णश्च पार्थश्च संस्पृश्याम्भः कृताञ्जली ।
तौ नागावुपतस्थाते नमस्यन्तौ वृषध्वजम् ॥ ७.८१.१२ ॥
ನಂತರ ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಥ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ವೃಷಭಧ್ವಜನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತ ಆ ಎರಡು ನಾಗಗಳ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ನಿಂತರು.
7.81.13
गृणन्तौ वेदविद्वांसौ तद्ब्रह्म शतरुद्रियम् ।
अप्रमेयप्रमाणं तौ गत्वा सर्वात्मना भवम् ॥ ७.८१.१३ ॥
ವೇದಜ್ಞರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಅಪ್ರಮೇಯ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವುಳ್ಳ ಆ ಶತರುದ್ರೀಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ, ಸರ್ವಾತ್ಮದಿಂದ ಭವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದರು.
7.81.14
ततस्तौ रुद्रमाहात्म्याद्धित्वा रूपं महोरगौ ।
धनुर्बाणश्च शत्रुघ्नं तद्द्वन्द्वं समपद्यत ॥ ७.८१.१४ ॥
ಆಗ ರುದ್ರನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಸರ್ಪಗಳು ತಮ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಶತ್ರುಘ್ನವಾದ ಬಿಲ್ಲು-ಬಾಣಗಳ ಜೋಡಿಯಾದವು.
7.81.15
तौ तज्जगृहतुः प्रीतौ धनुर्बाणं च सुप्रभम् ।
आजहूतुर्महात्मानौ ददतुश्च महात्मने ॥ ७.८१.१५ ॥
ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಬಿಲ್ಲು-ಬಾಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನೀಡಿದರು.
7.81.16
ततः पाश्वाद्वॄषाङ्कस्य ब्रह्मचारी न्यवर्तत ।
पिङ्गाक्षस्तपसः क्षेत्रं बलवान्नीललोहितः। ॥ ७.८१.१६ ॥
ಆಗ ವೃಷಧ್ವಜನ (ಶಿವನ) ಪಾರ್ಶ್ವದಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನ ಆಶ್ರಯನಾದ, ಪಿಂಗಾಕ್ಷನಾದ, ಬಲಿಷ್ಠ ನೀಲಲೋಹಿತನೆಂಬ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
7.81.17
स तद्गृह्य धनुःश्रेष्ठं तस्थौ स्थानं समाहितः ।
विचकर्षाथ विधिवत्सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.१७ ॥
ಅವನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ತನ್ನ ನಿಲುವಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ನಂತರ ವಿಧಿಪ್ರಕಾರ ಬಾಣದೊಂದಿಗೆ ಆ ಉತ್ತಮ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದನು.
7.81.18
तस्य मौर्वी च मुष्टिं च स्थानं चालक्ष्य पाण्डवः ।
श्रुत्वा मन्त्रं भवप्रोक्तं जग्राहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८१.१८ ॥
ಆ ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆ, ಹಿಡಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಲುವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ, ಭವನು ಹೇಳಿದ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಚಿಂತ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಪಾಂಡವನು ಅದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
7.81.19
स सरस्येव तं बाणं मुमोचातिबलः प्रभुः ।
चिक्षेप च पुनर्वीरस्तस्मिन्सरसि तद्धनुः ॥ ७.८१.१९ ॥
ಅತಿಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಆ ಪ್ರಭು ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಸರೋವರದಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟಂತೆ ಬಿಟ್ಟನು; ಆ ವೀರನು ಮತ್ತೆ ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಅದೇ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಎಸೆದನು.
7.81.20
ततः प्रीतं भवं ज्ञात्वा स्मृतिमानर्जुनस्तदा ।
वरमारण्यके दत्तं दर्शनं शङ्करस्य च।
मनसा चिन्तयामास तन्मे सम्पद्यतां भव ॥ ७.८१.२० ॥
ಆಗ ಭವನು ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಸ್ಮರಣಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಅರ್ಜುನನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ವರವನ್ನೂ ಶಂಕರನ ದರ್ಶನವನ್ನೂ ನೆನೆದು, 'ಭವನು ನನ್ನ ಆ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲಿ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
7.81.21
तस्य तन्मतमाज्ञाय प्रीतः प्रादाद्वरं भवः ।
तच्च पाशुपतं घोरं प्रतिज्ञायाश्च पारणम् ॥ ७.८१.२१ ॥
ಅವನ ಆ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದು ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಭವನು ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು — ಆ ಭಯಂಕರ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ.
7.81.22
ततः पाशुपतं दिव्यमवाप्य पुनरीश्वरात् ।
संहृष्टरोमा दुर्धर्षः कृतं कार्यममन्यत ॥ ७.८१.२२ ॥
ನಂತರ ಈಶ್ವರನಿಂದ ಮತ್ತೆ ದಿವ್ಯ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪಡೆದು, ರೋಮಾಂಚಿತನಾದ ದುರ್ಧರ್ಷ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿತವಾಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
7.81.23
ततोऽर्जुनहृषीकैशौ पुनः पुनररिंदमौ ।
ववन्दतुश्च संहृष्टौ शिरोभ्यां तं महेश्वरम् ॥ ७.८१.२३ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಹೃಷೀಕೇಶ — ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವ ಇಬ್ಬರೂ — ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪದೇ ಪದೇ ಆ ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ ತಲೆಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
7.81.24
अनुज्ञातौ क्षणे तस्मिन्भवेनार्जुनकेशवौ ।
प्राप्तौ स्वशिबिरं वीरौ मुदा परमया युतौ ॥ ७.८१.२४ ॥
ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭವನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರಾದ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಕೇಶವ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಮ್ಮ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಮರಳಿದರು.
7.81.25
तथा भवेनानुमतौ महासुरनिघातिना ।
इद्रावीष्णू यथा प्रीतौ जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.८१.२५ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಮಹಾಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಭವನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಜಂಭನ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡವರಾಗಿ (ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಕೇಶವ ತೆರಳಿದರು).