Mahābhārata · Adhyāya 7.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.81.1
ततः पार्थः प्रसन्नात्मा प्राञ्जलिर्वृषभध्वजम् ।
ददर्शोत्फुल्लनयनः समस्तं तेजसां निधिम् ॥ ७.८१.१ ॥
Então Pārtha, de ânimo sereno e mãos juntas, contemplou de olhos abertos aquele de bandeira-touro, tesouro de todo esplendor.
7.81.2
तं चोपहारं सुकृतं नैशं नैत्यकमात्मना ।
ददर्श त्र्यम्बकाभ्याशे वासुदेवनिवेदितम् ॥ ७.८१.२ ॥
E perto de Tryambaka viu aquela oferenda noturna bem feita, que ele mesmo cumpre diariamente, apresentada por Vāsudeva.
7.81.3
ततोऽभिपूज्य मनसा कृष्णं शर्वं च पाण्डवः ।
इच्छाम्यहं दिव्यमस्त्रमित्यभाषत शङ्करम् ॥ ७.८१.३ ॥
Então o Pāṇḍava, tendo venerado mentalmente Kṛṣṇa e Śarva, falou a Śaṅkara: "Desejo uma arma divina."
7.81.4
ततः पार्थस्य विज्ञाय वरार्थे वचनं तदा ।
वासुदेवार्जुनौ देवः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ७.८१.४ ॥
Então, compreendendo a palavra de Pārtha pedindo uma dádiva, o deus, sorrindo, dirigiu-se a Vāsudeva e Arjuna.
7.81.5
स्वागतं वां नरश्रेष्ठौ विज्ञातं मनसेप्सितम् ।
येन कामेन सम्प्राप्तौ भवद्ध्यां तं ददाम्यहम् ॥ ७.८१.५ ॥
Sejam bem-vindos, os dois, melhores dos homens. Conheci em minha mente o desejo com que vieram; isso eu lhes darei.
7.81.6
सरोऽमृतमयं दिव्यमभ्याशे शत्रुसूदनौ ।
तत्र मे तद्धनुर्दिव्यं शरश्च निहितः पुरा ॥ ७.८१.६ ॥
Ó destruidores de inimigos, perto há um lago divino feito de néctar; ali, há muito, foram depositados meu arco divino e minha flecha.
7.81.7
येन देवारयः सर्वे मया युधि निपातिताः ।
तत आनीयतां कृष्णौ सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.७ ॥
Com o qual derrubei em batalha todos os inimigos dos deuses; que se traga para os dois Kṛṣṇas aquele excelente arco com sua flecha.
7.81.8
तथेत्युक्त्वा तु तौ वीरौ सर्वपारिषदैः सह ।
प्रस्थितौ तत्सरो दिव्यं दिव्यैश्वर्यशतैर्युतम् ॥ ७.८१.८ ॥
Dizendo "Assim seja", aqueles dois heróis partiram com todo o seu séquito para aquele lago divino, dotado de cem esplendores divinos.
7.81.9
निर्दिष्टं यद्वृषाङ्केण पुण्यं सर्वार्थसाधकम् ।
तौ जग्मतुरसम्भ्रान्तौ नरनारायणावृषी ॥ ७.८१.९ ॥
Para aquele lago sagrado indicado pelo portador do estandarte do touro, que realiza todos os fins, foram os sábios Nara e Nārāyaṇa, sem perturbação.
7.81.10
ततस्तौ तत्सरो गत्वा सूर्यमण्डलसन्निभम् ।
नागमन्तर्जले घोरं ददृशातेऽर्जुनाच्युतौ ॥ ७.८१.१० ॥
Então eles chegaram àquele lago e viram, dentro da água, uma serpente terrível semelhante ao disco do sol — Arjuna e Acyuta a viram.
7.81.11
द्वितीयं चापरं नागं सहस्रशिरसं वरम् ।
वमन्तं विपुला ज्वाला ददृशातेऽग्निवर्चसम् ॥ ७.८१.११ ॥
E viram outra, uma segunda excelente serpente de mil cabeças, que vomitava vastas chamas e era da cor do fogo.
7.81.12
ततः कृष्णश्च पार्थश्च संस्पृश्याम्भः कृताञ्जली ।
तौ नागावुपतस्थाते नमस्यन्तौ वृषध्वजम् ॥ ७.८१.१२ ॥
Então Kṛṣṇa e Pārtha, tocando a água e com as mãos juntas, aproximaram-se daquelas duas serpentes, prestando homenagem ao portador do estandarte do touro.
7.81.13
गृणन्तौ वेदविद्वांसौ तद्ब्रह्म शतरुद्रियम् ।
अप्रमेयप्रमाणं तौ गत्वा सर्वात्मना भवम् ॥ ७.८१.१३ ॥
Ambos conhecedores dos Vedas, recitando aquele hino Śatarudrīya de autoridade incomensurável, foram a Bhava com todo o seu ser.
7.81.14
ततस्तौ रुद्रमाहात्म्याद्धित्वा रूपं महोरगौ ।
धनुर्बाणश्च शत्रुघ्नं तद्द्वन्द्वं समपद्यत ॥ ७.८१.१४ ॥
Então, pela grandeza de Rudra, as duas grandes serpentes abandonaram sua forma e tornaram-se aquele par de arco e flecha, matadores de inimigos.
7.81.15
तौ तज्जगृहतुः प्रीतौ धनुर्बाणं च सुप्रभम् ।
आजहूतुर्महात्मानौ ददतुश्च महात्मने ॥ ७.८१.१५ ॥
Satisfeitos, os dois magnânimos tomaram aquele arco e flecha resplandecentes, ofereceram-nos e os deram a um magnânimo.
7.81.16
ततः पाश्वाद्वॄषाङ्कस्य ब्रह्मचारी न्यवर्तत ।
पिङ्गाक्षस्तपसः क्षेत्रं बलवान्नीललोहितः। ॥ ७.८१.१६ ॥
Então, do lado do de estandarte de touro, retirou-se um brahmacārin — de olhos pardos, morada da austeridade, poderoso, azul-avermelhado.
7.81.17
स तद्गृह्य धनुःश्रेष्ठं तस्थौ स्थानं समाहितः ।
विचकर्षाथ विधिवत्सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.१७ ॥
Tomando aquele melhor dos arcos, manteve-se recolhido em sua postura e, então, segundo a regra, puxou aquele arco supremo com a flecha.
7.81.18
तस्य मौर्वी च मुष्टिं च स्थानं चालक्ष्य पाण्डवः ।
श्रुत्वा मन्त्रं भवप्रोक्तं जग्राहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८१.१८ ॥
Tendo observado a corda, a empunhadura e a postura daquele arco, e tendo ouvido o mantra proferido por Bhava, o pāṇḍava de valor inconcebível o tomou.
7.81.19
स सरस्येव तं बाणं मुमोचातिबलः प्रभुः ।
चिक्षेप च पुनर्वीरस्तस्मिन्सरसि तद्धनुः ॥ ७.८१.१९ ॥
Aquele senhor de força imensa soltou a flecha como se fosse num lago, e o herói arremessou de novo aquele arco no mesmo lago.
7.81.20
ततः प्रीतं भवं ज्ञात्वा स्मृतिमानर्जुनस्तदा ।
वरमारण्यके दत्तं दर्शनं शङ्करस्य च।
मनसा चिन्तयामास तन्मे सम्पद्यतां भव ॥ ७.८१.२० ॥
Então, sabendo que Bhava estava satisfeito, Arjuna, lembrando-se, recordou o dom concedido na floresta e a visão de Śaṅkara, e pensou em sua mente: "Que Bhava realize isso para mim."
7.81.21
तस्य तन्मतमाज्ञाय प्रीतः प्रादाद्वरं भवः ।
तच्च पाशुपतं घोरं प्रतिज्ञायाश्च पारणम् ॥ ७.८१.२१ ॥
Conhecendo a intenção dele, Bhava, satisfeito, concedeu o dom: aquela terrível arma Pāśupata, como meio de cumprir seu voto.
7.81.22
ततः पाशुपतं दिव्यमवाप्य पुनरीश्वरात् ।
संहृष्टरोमा दुर्धर्षः कृतं कार्यममन्यत ॥ ७.८१.२२ ॥
Então, tendo obtido de novo do Senhor a divina arma Pāśupata, Arjuna, o invencível, com os cabelos eriçados de alegria, considerou sua tarefa cumprida.
7.81.23
ततोऽर्जुनहृषीकैशौ पुनः पुनररिंदमौ ।
ववन्दतुश्च संहृष्टौ शिरोभ्यां तं महेश्वरम् ॥ ७.८१.२३ ॥
Então Arjuna e Hṛṣīkeśa, os dois subjugadores de inimigos, alegres, curvaram-se repetidas vezes com a cabeça diante daquele Grande Senhor.
7.81.24
अनुज्ञातौ क्षणे तस्मिन्भवेनार्जुनकेशवौ ।
प्राप्तौ स्वशिबिरं वीरौ मुदा परमया युतौ ॥ ७.८१.२४ ॥
Naquele momento, dispensados por Bhava, os heróis Arjuna e Keśava, tomados de suprema alegria, chegaram ao seu próprio acampamento.
7.81.25
तथा भवेनानुमतौ महासुरनिघातिना ।
इद्रावीष्णू यथा प्रीतौ जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.८१.२५ ॥
Assim, aprovados por Bhava, destruidor dos grandes asuras, os dois, alegres como Indra e Viṣṇu que desejavam a morte de Jambha, (Arjuna e Keśava partiram).