ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 7.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.81.1
ततः पार्थः प्रसन्नात्मा प्राञ्जलिर्वृषभध्वजम् ।
ददर्शोत्फुल्लनयनः समस्तं तेजसां निधिम् ॥ ७.८१.१ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ମନ ପାର୍ଥ ଯୋଡ଼ହାତରେ, ବିସ୍ଫାରିତ ନୟନରେ ବୃଷଭଧ୍ବଜଙ୍କୁ—ସମସ୍ତ ତେଜର ନିଧିକୁ—ଦେଖିଲେ।
7.81.2
तं चोपहारं सुकृतं नैशं नैत्यकमात्मना ।
ददर्श त्र्यम्बकाभ्याशे वासुदेवनिवेदितम् ॥ ७.८१.२ ॥
ତ୍ର୍ୟମ୍ବକଙ୍କ ନିକଟରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିବେଦିତ, ସେ ନିଜେ ନିତ୍ୟ କରୁଥିବା ସେହି ସୁନ୍ଦର ରାତ୍ରି ନୈବେଦ୍ୟ ସେ ଦେଖିଲେ।
7.81.3
ततोऽभिपूज्य मनसा कृष्णं शर्वं च पाण्डवः ।
इच्छाम्यहं दिव्यमस्त्रमित्यभाषत शङ्करम् ॥ ७.८१.३ ॥
ତା'ପରେ ପାଣ୍ଡବ ମନରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ଶର୍ବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରୁଛି।"
7.81.4
ततः पार्थस्य विज्ञाय वरार्थे वचनं तदा ।
वासुदेवार्जुनौ देवः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ७.८१.४ ॥
ତା'ପରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ବର ମାଗିବା ବାକ୍ୟ ଜାଣି, ଦେବ ହସି ହସି ବାସୁଦେବ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ।
7.81.5
स्वागतं वां नरश्रेष्ठौ विज्ञातं मनसेप्सितम् ।
येन कामेन सम्प्राप्तौ भवद्ध्यां तं ददाम्यहम् ॥ ७.८१.५ ॥
ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୁମ ଦୁହିଁଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ। ତୁମେ ଯେଉଁ କାମନାରେ ଆସିଛ ତାହା ମନରେ ଜାଣିଛି; ତାହା ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବି।
7.81.6
सरोऽमृतमयं दिव्यमभ्याशे शत्रुसूदनौ ।
तत्र मे तद्धनुर्दिव्यं शरश्च निहितः पुरा ॥ ७.८१.६ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁସୂଦନଦ୍ୱୟ, ନିକଟରେ ଅମୃତମୟ ଦିବ୍ୟ ସରୋବର ଅଛି; ସେଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ମୋର ଦିବ୍ୟ ଧନୁ ଓ ଶର ରଖାଯାଇଛି।
7.81.7
येन देवारयः सर्वे मया युधि निपातिताः ।
तत आनीयतां कृष्णौ सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.७ ॥
ଯାହାଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପାତିତ କରିଥିଲି, ସେହି ଉତ୍ତମ ଧନୁ ଶରସହ ଦୁଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ ଆଣାଯାଉ।
7.81.8
तथेत्युक्त्वा तु तौ वीरौ सर्वपारिषदैः सह ।
प्रस्थितौ तत्सरो दिव्यं दिव्यैश्वर्यशतैर्युतम् ॥ ७.८१.८ ॥
'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ସେହି ଦୁଇ ବୀର ନିଜ ସମସ୍ତ ପାର୍ଷଦଙ୍କ ସହିତ ଶହ ଶହ ଦିବ୍ୟ ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଦିବ୍ୟ ସରୋବର ଆଡ଼େ ଯାତ୍ରା କଲେ।
7.81.9
निर्दिष्टं यद्वृषाङ्केण पुण्यं सर्वार्थसाधकम् ।
तौ जग्मतुरसम्भ्रान्तौ नरनारायणावृषी ॥ ७.८१.९ ॥
ବୃଷଧ୍ୱଜ (ଶିବ) ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଥିବା, ସର୍ବାର୍ଥସାଧକ ସେହି ପୁଣ୍ୟ ସରୋବର ଆଡ଼େ ନର ଓ ନାରାୟଣ ଋଷି ଅବିଚଳିତ ଭାବେ ଗଲେ।
7.81.10
ततस्तौ तत्सरो गत्वा सूर्यमण्डलसन्निभम् ।
नागमन्तर्जले घोरं ददृशातेऽर्जुनाच्युतौ ॥ ७.८१.१० ॥
ତା'ପରେ ସେ ଦୁଇଜଣ ସେହି ସରୋବରରେ ପହଞ୍ଚି ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳ ସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ ଭୟଙ୍କର ନାଗକୁ ଜଳ ଭିତରେ ଦେଖିଲେ — ଅର୍ଜୁନ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ତାହାକୁ ଦେଖିଲେ।
7.81.11
द्वितीयं चापरं नागं सहस्रशिरसं वरम् ।
वमन्तं विपुला ज्वाला ददृशातेऽग्निवर्चसम् ॥ ७.८१.११ ॥
ଦ୍ୱିତୀୟ, ସହସ୍ର ମସ୍ତକବିଶିଷ୍ଟ ଆଉ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଗକୁ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ; ସେ ବିଶାଳ ଶିଖା ଉଦ୍ଗୀରଣ କରୁଥିଲା ଏବଂ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣର ଥିଲା।
7.81.12
ततः कृष्णश्च पार्थश्च संस्पृश्याम्भः कृताञ्जली ।
तौ नागावुपतस्थाते नमस्यन्तौ वृषध्वजम् ॥ ७.८१.१२ ॥
ତା'ପରେ କୃଷ୍ଣ ଓ ପାର୍ଥ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି, କର ଯୋଡ଼ି, ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ସେହି ଦୁଇ ନାଗଙ୍କ ନିକଟରେ ଠିଆ ହେଲେ।
7.81.13
गृणन्तौ वेदविद्वांसौ तद्ब्रह्म शतरुद्रियम् ।
अप्रमेयप्रमाणं तौ गत्वा सर्वात्मना भवम् ॥ ७.८१.१३ ॥
ବେଦଜ୍ଞ ସେହି ଦୁଇଜଣ ଅପ୍ରମେୟ ପ୍ରାମାଣ୍ୟ ଥିବା ସେହି ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ବ୍ରହ୍ମସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରି, ସର୍ବାତ୍ମଭାବରେ ଭବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ।
7.81.14
ततस्तौ रुद्रमाहात्म्याद्धित्वा रूपं महोरगौ ।
धनुर्बाणश्च शत्रुघ्नं तद्द्वन्द्वं समपद्यत ॥ ७.८१.१४ ॥
ତା'ପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମହିମାରୁ ସେହି ଦୁଇ ମହାସର୍ପ ସେମାନଙ୍କ ରୂପ ତ୍ୟାଗ କରି ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଧନୁ ଓ ବାଣର ଯୋଡ଼ା ହୋଇଗଲେ ।
7.81.15
तौ तज्जगृहतुः प्रीतौ धनुर्बाणं च सुप्रभम् ।
आजहूतुर्महात्मानौ ददतुश्च महात्मने ॥ ७.८१.१५ ॥
ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେହି ଦୁଇ ମହାତ୍ମା ସେହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧନୁ-ବାଣ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଅର୍ପଣ କଲେ ଏବଂ ଜଣେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଲେ ।
7.81.16
ततः पाश्वाद्वॄषाङ्कस्य ब्रह्मचारी न्यवर्तत ।
पिङ्गाक्षस्तपसः क्षेत्रं बलवान्नीललोहितः। ॥ ७.८१.१६ ॥
ତା'ପରେ ବୃଷଧ୍ୱଜଙ୍କ (ଶିବଙ୍କ) ପାର୍ଶ୍ୱରୁ, ତପସ୍ୟାର ଆଶ୍ରୟ, ପିଙ୍ଗଳାକ୍ଷ, ବଳବାନ ନୀଳଲୋହିତ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଫେରିଗଲେ ।
7.81.17
स तद्गृह्य धनुःश्रेष्ठं तस्थौ स्थानं समाहितः ।
विचकर्षाथ विधिवत्सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.१७ ॥
ସେ ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଛିଡ଼ା ହେଲେ, ତା'ପରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ବାଣ ସହିତ ସେହି ଉତ୍ତମ ଧନୁକୁ ଟାଣିଲେ ।
7.81.18
तस्य मौर्वी च मुष्टिं च स्थानं चालक्ष्य पाण्डवः ।
श्रुत्वा मन्त्रं भवप्रोक्तं जग्राहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८१.१८ ॥
ସେହି ଧନୁର ଦଉଡ଼ି, ମୁଠି ଓ ସ୍ଥାନ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି, ଭବଙ୍କ କହିଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣି, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ବିକ୍ରମୀ ପାଣ୍ଡବ ତାକୁ ଧରିଲେ ।
7.81.19
स सरस्येव तं बाणं मुमोचातिबलः प्रभुः ।
चिक्षेप च पुनर्वीरस्तस्मिन्सरसि तद्धनुः ॥ ७.८१.१९ ॥
ଅତିବଳଶାଳୀ ସେହି ପ୍ରଭୁ ଯେପରି ସରୋବରରେ ହିଁ ସେହି ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ; ଆଉ ସେହି ବୀର ପୁଣି ସେହି ଧନୁ ସେହି ସରୋବରରେ ଫୋପାଡ଼ିଦେଲେ।
7.81.20
ततः प्रीतं भवं ज्ञात्वा स्मृतिमानर्जुनस्तदा ।
वरमारण्यके दत्तं दर्शनं शङ्करस्य च।
मनसा चिन्तयामास तन्मे सम्पद्यतां भव ॥ ७.८१.२० ॥
ସେତେବେଳେ ଭବ ପ୍ରସନ୍ନ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି, ସ୍ମରଣଶୀଳ ଅର୍ଜୁନ ଅରଣ୍ୟରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବର ଓ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦର୍ଶନ ସ୍ମରଣ କରି ମନରେ ଭାବିଲେ ଯେ ଭବ ମୋର ସେହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ।
7.81.21
तस्य तन्मतमाज्ञाय प्रीतः प्रादाद्वरं भवः ।
तच्च पाशुपतं घोरं प्रतिज्ञायाश्च पारणम् ॥ ७.८१.२१ ॥
ତାଙ୍କର ସେହି ଚିନ୍ତା ଜାଣି ପ୍ରସନ୍ନ ଭବ ବର ଦେଲେ — ସେହି ଘୋର ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର, ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣର ଉପାୟ ଭାବରେ।
7.81.22
ततः पाशुपतं दिव्यमवाप्य पुनरीश्वरात् ।
संहृष्टरोमा दुर्धर्षः कृतं कार्यममन्यत ॥ ७.८१.२२ ॥
ତା'ପରେ ଈଶ୍ବରଙ୍କଠାରୁ ପୁଣି ଦିବ୍ୟ ପାଶୁପତାସ୍ତ୍ର ପାଇ, ରୋମାଞ୍ଚିତ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଅର୍ଜୁନ ଭାବିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
7.81.23
ततोऽर्जुनहृषीकैशौ पुनः पुनररिंदमौ ।
ववन्दतुश्च संहृष्टौ शिरोभ्यां तं महेश्वरम् ॥ ७.८१.२३ ॥
ତା'ପରେ ଅର୍ଜୁନ ଓ ହୃଷୀକେଶ — ଶତ୍ରୁଦମନ ଦୁଇ ଜଣ — ଆନନ୍ଦରେ ବାରମ୍ବାର ସେହି ମହେଶ୍ବରଙ୍କୁ ମସ୍ତକ ଅବନତ କରି ପ୍ରଣାମ କଲେ।
7.81.24
अनुज्ञातौ क्षणे तस्मिन्भवेनार्जुनकेशवौ ।
प्राप्तौ स्वशिबिरं वीरौ मुदा परमया युतौ ॥ ७.८१.२४ ॥
ସେହି କ୍ଷଣରେ ଭବଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ସେହି ବୀର ଅର୍ଜୁନ ଓ କେଶବ ପରମ ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ଶିବିରକୁ ଫେରିଲେ।
7.81.25
तथा भवेनानुमतौ महासुरनिघातिना ।
इद्रावीष्णू यथा प्रीतौ जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.८१.२५ ॥
ସେହିପରି ମହାସୁରନିଘାତୀ ଭବଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ଜମ୍ଭର ବଧ ଇଚ୍ଛୁକ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବିଷ୍ଣୁ ପରି ପ୍ରୀତ ହୋଇ (ଅର୍ଜୁନ ଓ କେଶବ ଗଲେ)।