മഹാഭാരതം · അധ്യായം 7.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.81.1
ततः पार्थः प्रसन्नात्मा प्राञ्जलिर्वृषभध्वजम् ।
ददर्शोत्फुल्लनयनः समस्तं तेजसां निधिम् ॥ ७.८१.१ ॥
അപ്പോൾ പാർത്ഥൻ പ്രസന്നമനസ്സോടെ, കൈകൂപ്പി, വിടർന്ന കണ്ണുകളോടെ വൃഷഭധ്വജനെ—സകല തേജസ്സുകളുടെയും നിധിയെ—കണ്ടു.
7.81.2
तं चोपहारं सुकृतं नैशं नैत्यकमात्मना ।
ददर्श त्र्यम्बकाभ्याशे वासुदेवनिवेदितम् ॥ ७.८१.२ ॥
ത്ര്യംബകന്റെ സമീപം, വാസുദേവൻ സമർപ്പിച്ചതും അവൻതന്നെ നിത്യമായി ചെയ്യുന്നതുമായ ആ മനോഹരമായ രാത്രികാണിക്ക അവൻ കണ്ടു.
7.81.3
ततोऽभिपूज्य मनसा कृष्णं शर्वं च पाण्डवः ।
इच्छाम्यहं दिव्यमस्त्रमित्यभाषत शङ्करम् ॥ ७.८१.३ ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡവൻ മനസ്സാ കൃഷ്ണനെയും ശർവനെയും വണങ്ങി, "ഞാൻ ദിവ്യാസ്ത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു" എന്ന് ശങ്കരനോട് പറഞ്ഞു.
7.81.4
ततः पार्थस्य विज्ञाय वरार्थे वचनं तदा ।
वासुदेवार्जुनौ देवः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ७.८१.४ ॥
അപ്പോൾ പാർത്ഥന്റെ വരത്തിനായുള്ള വാക്ക് അറിഞ്ഞ്, ദേവൻ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാസുദേവനോടും അർജ്ജുനനോടും സംസാരിച്ചു.
7.81.5
स्वागतं वां नरश्रेष्ठौ विज्ञातं मनसेप्सितम् ।
येन कामेन सम्प्राप्तौ भवद्ध्यां तं ददाम्यहम् ॥ ७.८१.५ ॥
നരശ്രേഷ്ഠരായ നിങ്ങൾ ഇരുവർക്കും സ്വാഗതം. നിങ്ങൾ ഏത് ആഗ്രഹത്തോടെ വന്നുവോ അത് മനസ്സാ അറിഞ്ഞു; ഞാനത് നിങ്ങൾക്ക് നൽകും.
7.81.6
सरोऽमृतमयं दिव्यमभ्याशे शत्रुसूदनौ ।
तत्र मे तद्धनुर्दिव्यं शरश्च निहितः पुरा ॥ ७.८१.६ ॥
ശത്രുസൂദനരേ, സമീപത്ത് അമൃതമയമായ ദിവ്യസരസ്സുണ്ട്; അവിടെ പണ്ടേ എന്റെ ദിവ്യധനുസ്സും ശരവും വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
7.81.7
येन देवारयः सर्वे मया युधि निपातिताः ।
तत आनीयतां कृष्णौ सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.७ ॥
ഏതുകൊണ്ട് ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ദേവശത്രുക്കളെയെല്ലാം വീഴ്ത്തിയോ, ആ ഉത്തമ ധനുസ്സ് അമ്പോടുകൂടി ഇരു കൃഷ്ണന്മാർക്കായി കൊണ്ടുവരട്ടെ.
7.81.8
तथेत्युक्त्वा तु तौ वीरौ सर्वपारिषदैः सह ।
प्रस्थितौ तत्सरो दिव्यं दिव्यैश्वर्यशतैर्युतम् ॥ ७.८१.८ ॥
'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ആ രണ്ടു വീരന്മാരും തങ്ങളുടെ എല്ലാ പരിവാരങ്ങളോടുമൊപ്പം നൂറുകണക്കിന് ദിവ്യൈശ്വര്യങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആ ദിവ്യ തടാകത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
7.81.9
निर्दिष्टं यद्वृषाङ्केण पुण्यं सर्वार्थसाधकम् ।
तौ जग्मतुरसम्भ्रान्तौ नरनारायणावृषी ॥ ७.८१.९ ॥
വൃഷധ്വജൻ (ശിവൻ) നിർദ്ദേശിച്ച, സർവ്വാർത്ഥങ്ങളെയും സാധിപ്പിക്കുന്ന ആ പുണ്യതടാകത്തിലേക്ക് നര-നാരായണ ഋഷിമാർ കലക്കമില്ലാതെ പോയി.
7.81.10
ततस्तौ तत्सरो गत्वा सूर्यमण्डलसन्निभम् ।
नागमन्तर्जले घोरं ददृशातेऽर्जुनाच्युतौ ॥ ७.८१.१० ॥
പിന്നീട് ആ രണ്ടുപേരും ആ തടാകത്തിലെത്തി, സൂര്യമണ്ഡലത്തിന് തുല്യം പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു ഘോരനാഗത്തെ ജലത്തിനുള്ളിൽ കണ്ടു — അർജ്ജുനനും അച്യുതനും അതിനെ കണ്ടു.
7.81.11
द्वितीयं चापरं नागं सहस्रशिरसं वरम् ।
वमन्तं विपुला ज्वाला ददृशातेऽग्निवर्चसम् ॥ ७.८१.११ ॥
രണ്ടാമതായി, ആയിരം തലകളുള്ള മറ്റൊരു ശ്രേഷ്ഠ നാഗത്തെയും അവർ കണ്ടു; അത് വലിയ ജ്വാലകൾ ഉതിർത്ത് അഗ്നിവർണമായിരുന്നു.
7.81.12
ततः कृष्णश्च पार्थश्च संस्पृश्याम्भः कृताञ्जली ।
तौ नागावुपतस्थाते नमस्यन्तौ वृषध्वजम् ॥ ७.८१.१२ ॥
പിന്നീട് കൃഷ്ണനും പാർത്ഥനും ജലം തൊട്ട്, കൈകൂപ്പി, വൃഷധ്വജനെ നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ട് ആ രണ്ടു നാഗങ്ങളുടെ അടുത്ത് നിന്നു.
7.81.13
गृणन्तौ वेदविद्वांसौ तद्ब्रह्म शतरुद्रियम् ।
अप्रमेयप्रमाणं तौ गत्वा सर्वात्मना भवम् ॥ ७.८१.१३ ॥
വേദജ്ഞരായ ആ ഇരുവരും അളക്കാനാവാത്ത പ്രാമാണ്യമുള്ള ആ ശതരുദ്രീയ മന്ത്രം ഉരുവിട്ടുകൊണ്ട്, പൂർണ്ണാത്മനാ ഭവനെ സമീപിച്ചു.
7.81.14
ततस्तौ रुद्रमाहात्म्याद्धित्वा रूपं महोरगौ ।
धनुर्बाणश्च शत्रुघ्नं तद्द्वन्द्वं समपद्यत ॥ ७.८१.१४ ॥
അപ്പോൾ രുദ്രന്റെ മഹിമയാൽ ആ രണ്ടു മഹാസർപ്പങ്ങളും തങ്ങളുടെ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, ശത്രുഘ്നമായ വില്ലും അമ്പും എന്ന ജോഡിയായി മാറി.
7.81.15
तौ तज्जगृहतुः प्रीतौ धनुर्बाणं च सुप्रभम् ।
आजहूतुर्महात्मानौ ददतुश्च महात्मने ॥ ७.८१.१५ ॥
സന്തുഷ്ടരായ ആ രണ്ടു മഹാത്മാക്കൾ ആ ശോഭയുള്ള വില്ലും അമ്പും സ്വീകരിച്ച്, സമർപ്പിച്ച്, ആ മഹാത്മാവിന് നൽകി.
7.81.16
ततः पाश्वाद्वॄषाङ्कस्य ब्रह्मचारी न्यवर्तत ।
पिङ्गाक्षस्तपसः क्षेत्रं बलवान्नीललोहितः। ॥ ७.८१.१६ ॥
അപ്പോൾ വൃഷധ്വജന്റെ (ശിവന്റെ) പാർശ്വത്തിൽനിന്ന്, തപസ്സിന്റെ ആലയമായ, പിംഗളാക്ഷനും ബലവാനുമായ നീലലോഹിതൻ എന്ന ഒരു ബ്രഹ്മചാരി തിരിഞ്ഞുപോയി.
7.81.17
स तद्गृह्य धनुःश्रेष्ठं तस्थौ स्थानं समाहितः ।
विचकर्षाथ विधिवत्सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.१७ ॥
അവൻ ആ ശ്രേഷ്ഠമായ വില്ലെടുത്ത് ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ തന്റെ നിലയിൽ നിന്നു; പിന്നീട് വിധിപ്രകാരം അമ്പോടുകൂടി ആ ഉത്തമ വില്ലു വലിച്ചു.
7.81.18
तस्य मौर्वी च मुष्टिं च स्थानं चालक्ष्य पाण्डवः ।
श्रुत्वा मन्त्रं भवप्रोक्तं जग्राहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८१.१८ ॥
ആ വില്ലിന്റെ ഞാണും പിടിയും നിലയും നിരീക്ഷിച്ച്, ഭവൻ പറഞ്ഞ മന്ത്രം കേട്ട്, അചിന്ത്യപരാക്രമിയായ പാണ്ഡവൻ അത് ഗ്രഹിച്ചു.
7.81.19
स सरस्येव तं बाणं मुमोचातिबलः प्रभुः ।
चिक्षेप च पुनर्वीरस्तस्मिन्सरसि तद्धनुः ॥ ७.८१.१९ ॥
അതിബലശാലിയായ ആ പ്രഭു ആ അമ്പ് തടാകത്തിൽത്തന്നെ വിടുന്നതുപോലെ വിട്ടു; ആ വീരൻ വീണ്ടും ആ വില്ല് അതേ തടാകത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
7.81.20
ततः प्रीतं भवं ज्ञात्वा स्मृतिमानर्जुनस्तदा ।
वरमारण्यके दत्तं दर्शनं शङ्करस्य च।
मनसा चिन्तयामास तन्मे सम्पद्यतां भव ॥ ७.८१.२० ॥
അപ്പോൾ ഭവൻ പ്രസന്നനായി എന്നറിഞ്ഞ്, ഓർമ്മയുള്ള അർജുനൻ കാട്ടിൽവെച്ച് നൽകിയ വരവും ശങ്കരന്റെ ദർശനവും ഓർത്ത്, 'ഭവൻ എന്റെ ആ ആഗ്രഹം സാധിപ്പിക്കട്ടെ' എന്ന് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.
7.81.21
तस्य तन्मतमाज्ञाय प्रीतः प्रादाद्वरं भवः ।
तच्च पाशुपतं घोरं प्रतिज्ञायाश्च पारणम् ॥ ७.८१.२१ ॥
അവന്റെ ആ ആഗ്രഹം അറിഞ്ഞ് പ്രസന്നനായ ഭവൻ വരം നൽകി — ആ ഘോരമായ പാശുപതാസ്ത്രം, പ്രതിജ്ഞ നിറവേറ്റാനുള്ള ഉപായമായി.
7.81.22
ततः पाशुपतं दिव्यमवाप्य पुनरीश्वरात् ।
संहृष्टरोमा दुर्धर्षः कृतं कार्यममन्यत ॥ ७.८१.२२ ॥
പിന്നെ ഈശ്വരനിൽനിന്ന് വീണ്ടും ദിവ്യമായ പാശുപതാസ്ത്രം ലഭിച്ച്, രോമാഞ്ചം പൂണ്ട അജയനായ അർജുനൻ തന്റെ കാര്യം പൂർത്തിയായി എന്ന് കരുതി.
7.81.23
ततोऽर्जुनहृषीकैशौ पुनः पुनररिंदमौ ।
ववन्दतुश्च संहृष्टौ शिरोभ्यां तं महेश्वरम् ॥ ७.८१.२३ ॥
അപ്പോൾ അർജുനനും ഹൃഷീകേശനും — ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന ഇരുവരും — സന്തോഷത്തോടെ ആവർത്തിച്ച് ആ മഹേശ്വരന് ശിരസ്സു നമിച്ചു.
7.81.24
अनुज्ञातौ क्षणे तस्मिन्भवेनार्जुनकेशवौ ।
प्राप्तौ स्वशिबिरं वीरौ मुदा परमया युतौ ॥ ७.८१.२४ ॥
ആ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ ഭവന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ച ആ വീരന്മാരായ അർജുനനും കേശവനും, പരമമായ സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ പാളയത്തിൽ എത്തി.
7.81.25
तथा भवेनानुमतौ महासुरनिघातिना ।
इद्रावीष्णू यथा प्रीतौ जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.८१.२५ ॥
അതുപോലെ മഹാസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്ന ഭവനാൽ അനുവദിക്കപ്പെട്ട്, ജംഭന്റെ വധം ആഗ്രഹിച്ച ഇന്ദ്രനെയും വിഷ്ണുവിനെയും പോലെ സന്തുഷ്ടരായി (അർജുനനും കേശവനും പോയി).