మహాభారతం · అధ్యాయం 7.81
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.81.1
ततः पार्थः प्रसन्नात्मा प्राञ्जलिर्वृषभध्वजम् ।
ददर्शोत्फुल्लनयनः समस्तं तेजसां निधिम् ॥ ७.८१.१ ॥
అప్పుడు పార్థుడు ప్రసన్న మనస్కుడై, అంజలి ఘటించి, విశాల నేత్రాలతో వృషభధ్వజుడిని—సమస్త తేజస్సుల నిధిని—దర్శించాడు.
7.81.2
तं चोपहारं सुकृतं नैशं नैत्यकमात्मना ।
ददर्श त्र्यम्बकाभ्याशे वासुदेवनिवेदितम् ॥ ७.८१.२ ॥
త్ర్యంబకుని సమీపంలో, వాసుదేవుడు సమర్పించిన, ఆయనే నిత్యం చేసే ఆ సుందరమైన రాత్రి నైవేద్యాన్ని అతడు చూశాడు.
7.81.3
ततोऽभिपूज्य मनसा कृष्णं शर्वं च पाण्डवः ।
इच्छाम्यहं दिव्यमस्त्रमित्यभाषत शङ्करम् ॥ ७.८१.३ ॥
అప్పుడు పాండవుడు మనసులో కృష్ణుని, శర్వుని పూజించి, "నేను దివ్యాస్త్రాన్ని కోరుతున్నాను" అని శంకరునితో పలికాడు.
7.81.4
ततः पार्थस्य विज्ञाय वरार्थे वचनं तदा ।
वासुदेवार्जुनौ देवः स्मयमानोऽभ्यभाषत ॥ ७.८१.४ ॥
అప్పుడు పార్థుని వరం కోరిక మాటను తెలుసుకొని, దేవుడు చిరునవ్వుతో వాసుదేవునితో, అర్జునునితో మాట్లాడాడు.
7.81.5
स्वागतं वां नरश्रेष्ठौ विज्ञातं मनसेप्सितम् ।
येन कामेन सम्प्राप्तौ भवद्ध्यां तं ददाम्यहम् ॥ ७.८१.५ ॥
నరశ్రేష్ఠులారా, మీ ఇద్దరికీ స్వాగతం. మీరు ఏ కోరికతో వచ్చారో మనసుతో తెలుసుకున్నాను; దానిని మీకు ఇస్తాను.
7.81.6
सरोऽमृतमयं दिव्यमभ्याशे शत्रुसूदनौ ।
तत्र मे तद्धनुर्दिव्यं शरश्च निहितः पुरा ॥ ७.८१.६ ॥
శత్రుసంహారకులారా, సమీపంలో అమృతమయమైన దివ్య సరస్సు ఉంది; అక్కడ పూర్వమే నా దివ్యమైన ధనుస్సు, బాణం ఉంచబడి ఉన్నాయి.
7.81.7
येन देवारयः सर्वे मया युधि निपातिताः ।
तत आनीयतां कृष्णौ सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.७ ॥
దేనితో నేను యుద్ధంలో దేవతల శత్రువులందరినీ కూల్చానో, ఆ ఉత్తమ ధనుస్సును బాణంతో సహా ఆ ఇద్దరు కృష్ణులకు తీసుకురండి.
7.81.8
तथेत्युक्त्वा तु तौ वीरौ सर्वपारिषदैः सह ।
प्रस्थितौ तत्सरो दिव्यं दिव्यैश्वर्यशतैर्युतम् ॥ ७.८१.८ ॥
'అలాగే కానీ' అని పలికి, ఆ ఇద్దరు వీరులు తమ పరివారమంతటితో, వందలాది దివ్య వైభవాలతో నిండిన ఆ దివ్య సరస్సు వైపు బయలుదేరారు.
7.81.9
निर्दिष्टं यद्वृषाङ्केण पुण्यं सर्वार्थसाधकम् ।
तौ जग्मतुरसम्भ्रान्तौ नरनारायणावृषी ॥ ७.८१.९ ॥
వృషభధ్వజుడు (శివుడు) నిర్దేశించిన, సర్వార్థాలను సాధించే ఆ పవిత్ర సరస్సు వైపు నర-నారాయణ ఋషులు ఇద్దరూ కలత చెందక వెళ్లారు.
7.81.10
ततस्तौ तत्सरो गत्वा सूर्यमण्डलसन्निभम् ।
नागमन्तर्जले घोरं ददृशातेऽर्जुनाच्युतौ ॥ ७.८१.१० ॥
అప్పుడు వారిద్దరూ ఆ సరస్సుకు చేరి, సూర్యమండలంలా మెరిసే ఒక భయంకర నాగాన్ని నీటిలో చూశారు — అర్జునుడు, అచ్యుతుడు దానిని చూశారు.
7.81.11
द्वितीयं चापरं नागं सहस्रशिरसं वरम् ।
वमन्तं विपुला ज्वाला ददृशातेऽग्निवर्चसम् ॥ ७.८१.११ ॥
రెండవదిగా, వెయ్యి తలలు గల మరొక శ్రేష్ఠ నాగాన్ని కూడా వారు చూశారు; అది పెద్ద మంటలను వెదజల్లుతూ అగ్నివర్ణంలో ఉంది.
7.81.12
ततः कृष्णश्च पार्थश्च संस्पृश्याम्भः कृताञ्जली ।
तौ नागावुपतस्थाते नमस्यन्तौ वृषध्वजम् ॥ ७.८१.१२ ॥
అప్పుడు కృష్ణుడు, పార్థుడు ఇద్దరూ నీటిని తాకి, చేతులు జోడించి, వృషభధ్వజుడికి నమస్కరిస్తూ ఆ రెండు నాగాల సమీపంలో నిలిచారు.
7.81.13
गृणन्तौ वेदविद्वांसौ तद्ब्रह्म शतरुद्रियम् ।
अप्रमेयप्रमाणं तौ गत्वा सर्वात्मना भवम् ॥ ७.८१.१३ ॥
వేదవిదులైన ఆ ఇద్దరూ అప్రమేయ ప్రామాణ్యం కలిగిన ఆ శతరుద్రీయ మంత్రాన్ని పఠిస్తూ, సర్వాత్మభావంతో భవుణ్ణి చేరారు.
7.81.14
ततस्तौ रुद्रमाहात्म्याद्धित्वा रूपं महोरगौ ।
धनुर्बाणश्च शत्रुघ्नं तद्द्वन्द्वं समपद्यत ॥ ७.८१.१४ ॥
అప్పుడు రుద్రుని మహిమవల్ల ఆ ఇద్దరు మహాసర్పాలు తమ రూపాన్ని విడిచి, శత్రుఘ్నమైన ధనుస్సు మరియు బాణాల జంటగా మారాయి.
7.81.15
तौ तज्जगृहतुः प्रीतौ धनुर्बाणं च सुप्रभम् ।
आजहूतुर्महात्मानौ ददतुश्च महात्मने ॥ ७.८१.१५ ॥
సంతోషించిన ఆ ఇద్దరు మహాత్ములు ఆ ప్రకాశవంతమైన ధనుస్సు-బాణాన్ని స్వీకరించి, సమర్పించి, ఆ మహాత్ముడికి ఇచ్చారు.
7.81.16
ततः पाश्वाद्वॄषाङ्कस्य ब्रह्मचारी न्यवर्तत ।
पिङ्गाक्षस्तपसः क्षेत्रं बलवान्नीललोहितः। ॥ ७.८१.१६ ॥
అప్పుడు వృషధ్వజుని (శివుని) పక్కనుండి, తపస్సుకు ఆలవాలమైన, పింగళ నేత్రుడైన, బలవంతుడైన నీలలోహితుడనే ఒక బ్రహ్మచారి వెనుదిరిగాడు.
7.81.17
स तद्गृह्य धनुःश्रेष्ठं तस्थौ स्थानं समाहितः ।
विचकर्षाथ विधिवत्सशरं धनुरुत्तमम् ॥ ७.८१.१७ ॥
అతడు ఆ ఉత్తమ ధనుస్సును పట్టుకుని, ఏకాగ్రంగా తన స్థానంలో నిలిచి, తరువాత విధివత్తుగా బాణంతో ఆ శ్రేష్ఠ ధనుస్సును లాగాడు.
7.81.18
तस्य मौर्वी च मुष्टिं च स्थानं चालक्ष्य पाण्डवः ।
श्रुत्वा मन्त्रं भवप्रोक्तं जग्राहाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.८१.१८ ॥
ఆ ధనుస్సు యొక్క వింటినారిని, పట్టును, నిలువును గమనించి, భవుడు చెప్పిన మంత్రాన్ని విని, అచింత్యపరాక్రమ పాండవుడు దానిని పట్టుకున్నాడు.
7.81.19
स सरस्येव तं बाणं मुमोचातिबलः प्रभुः ।
चिक्षेप च पुनर्वीरस्तस्मिन्सरसि तद्धनुः ॥ ७.८१.१९ ॥
అతిబలుడైన ఆ ప్రభువు ఆ బాణాన్ని సరస్సులోనే వదిలినట్లు వదిలాడు; ఆ వీరుడు మళ్ళీ ఆ ధనుస్సును అదే సరస్సులో విసిరివేశాడు.
7.81.20
ततः प्रीतं भवं ज्ञात्वा स्मृतिमानर्जुनस्तदा ।
वरमारण्यके दत्तं दर्शनं शङ्करस्य च।
मनसा चिन्तयामास तन्मे सम्पद्यतां भव ॥ ७.८१.२० ॥
అప్పుడు భవుడు ప్రసన్నుడయ్యాడని తెలుసుకుని, జ్ఞాపకం కలిగిన అర్జునుడు అడవిలో ఇచ్చిన వరాన్ని, శంకరుని దర్శనాన్ని గుర్తుచేసుకుని, మనసులో 'భవుడు నా ఆ కోరికను నెరవేర్చుగాక' అని ఆలోచించాడు.
7.81.21
तस्य तन्मतमाज्ञाय प्रीतः प्रादाद्वरं भवः ।
तच्च पाशुपतं घोरं प्रतिज्ञायाश्च पारणम् ॥ ७.८१.२१ ॥
అతని ఆ తలంపును తెలుసుకుని ప్రసన్నుడైన భవుడు వరమిచ్చాడు—ఆ భయంకరమైన పాశుపతాస్త్రాన్ని, ప్రతిజ్ఞను నెరవేర్చే సాధనంగా.
7.81.22
ततः पाशुपतं दिव्यमवाप्य पुनरीश्वरात् ।
संहृष्टरोमा दुर्धर्षः कृतं कार्यममन्यत ॥ ७.८१.२२ ॥
అప్పుడు ఈశ్వరుని నుండి మళ్ళీ దివ్య పాశుపతాస్త్రాన్ని పొంది, పులకించిన దుర్ధర్షుడైన అర్జునుడు తన కార్యం నెరవేరిందని భావించాడు.
7.81.23
ततोऽर्जुनहृषीकैशौ पुनः पुनररिंदमौ ।
ववन्दतुश्च संहृष्टौ शिरोभ्यां तं महेश्वरम् ॥ ७.८१.२३ ॥
అప్పుడు అర్జునుడు, హృషీకేశుడు — శత్రువులను అణచే ఇద్దరూ — సంతోషంతో పదేపదే ఆ మహేశ్వరునికి శిరసా నమస్కరించారు.
7.81.24
अनुज्ञातौ क्षणे तस्मिन्भवेनार्जुनकेशवौ ।
प्राप्तौ स्वशिबिरं वीरौ मुदा परमया युतौ ॥ ७.८१.२४ ॥
ఆ క్షణంలోనే భవునిచే అనుమతి పొందిన ఆ ఇద్దరు వీరులు, అర్జునుడు, కేశవుడు, అత్యంత ఆనందంతో తమ శిబిరాన్ని చేరుకున్నారు.
7.81.25
तथा भवेनानुमतौ महासुरनिघातिना ।
इद्रावीष्णू यथा प्रीतौ जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ ॥ ७.८१.२५ ॥
అలాగే మహాసురులను సంహరించే భవుని అనుమతితో, జంభుని వధించగోరిన ఇంద్రుడు మరియు విష్ణువు వలె సంతోషించినవారై (అర్జునుడు మరియు కేశవుడు వెళ్లారు).