Mahābhārata · Adhyāya 7.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.88.1
व्यूढेषु तव सैन्येषु समुत्क्रुष्टेषु मारिष ।
ताड्यमानासु भेरीषु मृदङ्गेष्वानकेषु च ॥ ७.८८.१ ॥
O Herr, als eure Heere, in Schlachtordnung aufgestellt, laut aufschrien und die Pauken bherī, die mṛdaṅga und die ānaka geschlagen wurden,
7.88.2
अनीकानां च संह्रादे वादित्राणां च निःस्वने ।
प्रध्मापितेषु शङ्खेषु सन्नादे रोमहर्षणे ॥ ७.८८.२ ॥
Inmitten des Tosens der Heere und des Klanges der Instrumente, als die Muscheln geblasen wurden, erhob sich ein Getöse, das die Haare zu Berge stehen ließ.
7.88.3
प्रगृहीतेषु शस्त्रेषु भारतेषु युयुत्सुषु ।
रौद्रे मुहूर्ते सम्प्राप्ते सव्यसाची व्यदृश्यत ॥ ७.८८.३ ॥
Als die Bhārata-Krieger, kampfbegierig, ihre Waffen erhoben und die schreckliche Stunde gekommen war, wurde Savyasācin (Arjuna) gesehen.
7.88.4
बलानां वायसानां च पुरस्तात्सव्यसाचिनः ।
पिशितासृग्भुजां सङ्घाः प्रलीयन्ते सहस्रशः ॥ ७.८८.४ ॥
Vor Savyasācin, unter den Kriegern und den Krähen, sammeln sich zu Tausenden Scharen derer, die sich von Fleisch und Blut nähren.
7.88.5
मृगाश्च घोरसन्नादः शिवाश्चाशिवदर्शनाः ।
दक्षिणेन प्रयातानामस्माकं नेदुरध्वनि ॥ ७.८८.५ ॥
Auf dem Weg derer von uns, die zur Rechten vorrückten, heulten Hirsche und Schakale von unheilvollem Aussehen mit schrecklichem Geschrei.
7.88.6
लोकक्षये महाराज यादृशास्तादृशा हि ते ।
अशिवा धार्तराष्ट्राणां शिवाः पार्थस्य संयुगे ॥ ७.८८.६ ॥
O großer König, wie die Vorzeichen beim Untergang der Welt sind, so sind diese: unheilvoll für die Söhne Dhṛtarāṣṭras, und günstig für Pārtha im Kampf.
7.88.7
सनिर्घाता ज्वलन्त्यश्च पेतुरुल्काः सहस्रशः ।
चचाल च मही कृत्स्ना भये घोरे समुत्थिते ॥ ७.८८.७ ॥
Unter Donnerschlägen fielen Tausende brennender Meteore, und als der schreckliche Schrecken aufstieg, bebte die ganze Erde.
7.88.8
विष्वग्वाताः सनीहारा रूक्षाः शर्करकर्षिणः ।
ववुरायाति कौन्तेये सङ्ग्रामे समुपस्थिते ॥ ७.८८.८ ॥
Als der Sohn der Kuntī herannahte und die Schlacht nahe war, wehten von allen Seiten raue Winde mit Nebel und rissen Kies mit sich.
7.88.9
नाकुलिश्च शतानीको धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
पाण्डवानामनीकानि प्राज्ञौ तौ व्यूहतुस्तदा ॥ ७.८८.९ ॥
Nakula und Śatānīka sowie Dhṛṣṭadyumna, der Sohn des Pṛṣata — jene beiden Weisen ordneten damals die Heere der Pāṇḍavas in Schlachtformation.
7.88.10
ततो रथसहस्रेण द्विरदानां शतेन च ।
त्रिभिरश्वसहस्रैश्च पदातीनां शतैः शतैः ॥ ७.८८.१० ॥
Dann, mit tausend Streitwagen, hundert Elefanten, dreitausend Pferden und Hunderten und Aberhunderten Fußsoldaten.
7.88.11
अध्यर्धमात्रे धनुषां सहस्रे तनयस्तव ।
अग्रतः सर्वसैन्यानां स्थित्वा दुर्मर्षणोऽब्रवीत् ॥ ७.८८.११ ॥
Dein Sohn Durmarṣaṇa, der vor allen Heeren in einem Abstand von eineinhalb Bogenlängen stand, sprach.
7.88.12
अद्य गाण्डीवधन्वानं तपन्तं युद्धदुर्मदम् ।
अहमावारयिष्यामि वेलेव मकरालयम् ॥ ७.८८.१२ ॥
Heute werde ich Arjuna, den Träger des Gāṇḍīva, der brennt und im Kampf trunken ist, zurückhalten, wie das Ufer das Meer zurückhält.
7.88.13
अद्य पश्यन्तु सङ्ग्रामे धनञ्जयममर्षणम् ।
विषक्तं मयि दुर्धर्षं भिन्नं कुम्भमिवाश्मनि ॥ ७.८८.१३ ॥
Heute sollen alle im Kampf Dhanañjaya sehen, den unversöhnlichen, mit mir verstrickt, unbezwingbar, wie einen Krug, der an einem Stein zerbricht.
7.88.14
तिष्ठध्वं रथिनो यूयं सङ्ग्राममभिकाङ्क्षिणः ।
युध्यामि संहतानेतान्यशो मानं च वर्धयन् ॥ ७.८८.१४ ॥
Haltet stand, ihr Wagenkrieger, die ihr den Kampf begehrt; ich kämpfe gegen diese versammelten Gegner und mehre meinen Ruhm und meine Ehre.
7.88.15
एवं ब्रुवन्महाराज महात्मा स महीपतिः ।
महेष्वासैर्वृतो राजन्महेष्वासो व्यवस्थितः ॥ ७.८८.१५ ॥
So sprechend, o großer König, stand jener großherzige Herr der Erde, von großen Bogenschützen umgeben, o König, als großer Bogenschütze aufgestellt.
7.88.16
ततोऽर्जुनो महाराज महात्मा महतां पतिः ।
महारथसमाख्यातो महेष्वासो व्यवस्थितः ॥ ७.८८.१६ ॥
Dann stand Arjuna, o großer König, großherziger Herr der Großen, als großer Wagenkrieger berühmt, der große Bogenschütze, aufgestellt.
7.88.17
कक्षाग्निरिव दुःस्पर्शः सवज्र इव वासवः ।
दण्डपाणिरिवासह्यो मृत्युः कालेन चोदितः ॥ ७.८८.१७ ॥
Schwer zu berühren wie das Waldfeuer, wie Vāsava mit dem Donnerkeil, unerträglich wie der Stabträger, wie der Tod, von der Zeit getrieben.
7.88.18
शूलपाणिरिवाक्षोभ्यो वरुणः पाशवानिव ।
युगान्ताग्निरिवार्चिष्मान्दिधक्षुः स्थास्नुजङ्गमम् ॥ ७.८८.१८ ॥
Unerschütterlich wie der Dreizackträger, wie Varuṇa mit seiner Schlinge, wie das lodernde Feuer am Ende eines Zeitalters, begierig, das Unbewegliche und das Bewegliche zu verbrennen.
7.88.19
क्रोधामर्षबलोद्धूतो निवातकवचान्तकः ।
युद्धे जेता स्थितः सत्ये पारयिष्यन्महाव्रतम् ॥ ७.८८.१९ ॥
Von der Kraft des Zorns und der Empörung aufgewühlt, Vernichter der Nivātakavacas, Sieger im Kampf, fest in der Wahrheit, im Begriff, das große Gelübde zu erfüllen.
7.88.20
आमुक्तकवचः खङ्गी जाम्बूनदकिरीटभृत् ।
शुभ्रमाल्याम्बरधरः स्वङ्गदश्चारुकुण्डलः ॥ ७.८८.२० ॥
Mit angelegter Rüstung, das Schwert in der Hand, eine goldene Krone tragend, in weiße Girlanden und Gewänder gekleidet, mit Armreifen und schönen Ohrringen.
7.88.21
रथप्रवरमास्थाय नरो नारायणानुगः ।
विधुन्वन्गाण्डिवं सङ्ख्ये बभौ सूर्य इवोदितः ॥ ७.८८.२१ ॥
Auf den vortrefflichsten Wagen gestiegen, Nara (Arjuna), begleitet von Nārāyaṇa (Kṛṣṇa), den Gāṇḍīva im Kampf schwingend, strahlte er wie die aufgegangene Sonne.
7.88.22
अग्रानीकस्य सोऽध्यर्ध इषुपाते धनञ्जयः ।
व्यवस्थाप्य रथं राजञ्शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ७.८८.२२ ॥
Dhanañjaya stellte seinen Wagen anderthalb Bogenschüsse vor die Spitze des Heeres, o König, und blies, machtvoll wie er war, seine Muschel.
7.88.23
अथ कृष्णोऽप्यसम्भ्रान्तः पार्थेन सह मारिष ।
प्राध्मापयत्पाञ्चजन्यं शङ्खप्रवरमोजसा ॥ ७.८८.२३ ॥
Dann ließ auch Kṛṣṇa, unerschüttert, zusammen mit Pārtha, o Herr, die Pāñcajanya, die beste aller Muscheln, mit Kraft erschallen.
7.88.24
तयोः शङ्खप्रणादेन तव सैन्ये विशाम्पते ।
आसन्संहृष्टरोमाणः कम्पिता गतचेतसः ॥ ७.८८.२४ ॥
Beim Schall ihrer Muscheln, o Herr der Menschen, stellten sich den Kriegern deines Heeres die Haare zu Berge; sie zitterten und verloren die Fassung.
7.88.25
यथा त्रस्यन्ति भूतानि सर्वाण्यशनिनिःस्वनात् ।
तथा शङ्खप्रणादेन वित्रेसुस्तव सैनिकाः ॥ ७.८८.२५ ॥
Wie alle Wesen vor dem Donnerschlag erzittern, so erschraken deine Krieger über den Klang der Muschel.
7.88.26
प्रसुस्रुवुः शकृन्मूत्रं वाहनानि च सर्वशः ।
एवं सवाहनं सर्वमाविग्नमभवद्बलम् ॥ ७.८८.२६ ॥
Die Tragtiere entleerten sich überall; so geriet das ganze Heer samt seinen Reittieren in Aufruhr.
7.88.27
सीदन्ति स्म नरा राजञ्शङ्खशब्देन मारिष ।
विसंज्ञाश्चाभवन्केचित्केचिद्राजन्वितत्रसुः ॥ ७.८८.२७ ॥
O König, o edler Herr, die Männer wankten beim Klang der Muschel; manche verloren das Bewusstsein, andere erschraken.
7.88.28
ततः कपिर्महानादं सहभूतैर्ध्वजालयैः ।
अकरोद्व्यादितास्यश्च भीषयंस्तव सैनिकान् ॥ ७.८८.२८ ॥
Da stieß der Affe auf dem Banner, zusammen mit den Wesen, die dort wohnten, mit weit geöffnetem Maul ein gewaltiges Gebrüll aus und erschreckte deine Krieger.
7.88.29
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च मृदङ्गाश्चानकैः सह ।
पुनरेवाभ्यहन्यन्त तव सैन्यप्रहर्षणाः ॥ ७.८८.२९ ॥
Dann wurden Muscheln, Kesseltrommeln, Mṛdaṅgas und Ānakas wieder gemeinsam geschlagen und erfreuten dein Heer.
7.88.30
नानावादित्रसंहादैः क्ष्वेडितास्फोटिताकुलैः ।
सिंहनादैः समुत्क्रुष्टैः समाधूतैर्महारथैः ॥ ७.८८.३० ॥
Mit dem Getöse vieler Instrumente, den Löwengebrüllen, lauten Rufen, Zischen und Klatschen und den großen Kriegern, die ihre Waffen schwangen, geriet das Heer in Aufruhr.
7.88.31
तस्मिंस्तु तुमुले शब्दे भीरूणां भयवर्धने ।
अतीव हृष्टो दाशार्हमब्रवीत्पाकशासनिः ॥ ७.८८.३१ ॥
Inmitten jenes tosenden Lärms, der den Schrecken der Furchtsamen vermehrte, sprach der Sohn Indras, überaus erfreut, zu Dāśārha (Kṛṣṇa).