மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.88.1
व्यूढेषु तव सैन्येषु समुत्क्रुष्टेषु मारिष ।
ताड्यमानासु भेरीषु मृदङ्गेष्वानकेषु च ॥ ७.८८.१ ॥
ஐயனே, உமது படைகள் அணிவகுத்து நின்று உரக்க முழங்கியபோது, பேரிகைகளும் மிருதங்கங்களும் ஆனகங்களும் அடிக்கப்பட்டன.
7.88.2
अनीकानां च संह्रादे वादित्राणां च निःस्वने ।
प्रध्मापितेषु शङ्खेषु सन्नादे रोमहर्षणे ॥ ७.८८.२ ॥
படைகளின் ஆரவாரமும் இசைக்கருவிகளின் ஒலியும் கலந்தன; சங்குகள் ஊதப்பட்டபோது மயிர்க்கூச்செறியும் பேரொலி எழுந்தது.
7.88.3
प्रगृहीतेषु शस्त्रेषु भारतेषु युयुत्सुषु ।
रौद्रे मुहूर्ते सम्प्राप्ते सव्यसाची व्यदृश्यत ॥ ७.८८.३ ॥
பாரத வீரர்கள் போருக்கு ஆர்வத்துடன் ஆயுதங்களை ஏந்திய போது, கொடிய முகூர்த்தம் வந்தபோது சவ்யசாசி அர்ஜுனன் தென்பட்டான்.
7.88.4
बलानां वायसानां च पुरस्तात्सव्यसाचिनः ।
पिशितासृग्भुजां सङ्घाः प्रलीयन्ते सहस्रशः ॥ ७.८८.४ ॥
சவ்யசாசியின் முன்னே, சேனைகளிலும் காகங்களிலும், இறைச்சியும் ரத்தமும் உண்பவற்றின் கூட்டங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் ஒன்று சேர்கின்றன.
7.88.5
मृगाश्च घोरसन्नादः शिवाश्चाशिवदर्शनाः ।
दक्षिणेन प्रयातानामस्माकं नेदुरध्वनि ॥ ७.८८.५ ॥
வலப்புறமாக முன்னேறிச் சென்ற நம் படைகளின் வழியில், மான்களும் அமங்கல தோற்றமுள்ள நரிகளும் பயங்கரமாக ஊளையிட்டன.
7.88.6
लोकक्षये महाराज यादृशास्तादृशा हि ते ।
अशिवा धार्तराष्ट्राणां शिवाः पार्थस्य संयुगे ॥ ७.८८.६ ॥
மகாராஜனே, உலகம் அழியும் காலத்தில் எத்தகைய குறிகள் தோன்றுமோ, அத்தகையவையே இவை. தார்த்தராஷ்டிரர்களுக்கு அவை அமங்கலம்; போரில் பார்த்தனுக்கு மங்கலம்.
7.88.7
सनिर्घाता ज्वलन्त्यश्च पेतुरुल्काः सहस्रशः ।
चचाल च मही कृत्स्ना भये घोरे समुत्थिते ॥ ७.८८.७ ॥
இடியுடன் எரிந்துகொண்டிருந்த ஆயிரக்கணக்கான விண்கற்கள் விழுந்தன; பயங்கரமான அச்சம் எழுந்தபோது முழு பூமியும் நடுங்கியது.
7.88.8
विष्वग्वाताः सनीहारा रूक्षाः शर्करकर्षिणः ।
ववुरायाति कौन्तेये सङ्ग्रामे समुपस्थिते ॥ ७.८८.८ ॥
குந்தியின் மகன் வருகையில், போர் அருகில் வந்தபோது, எல்லாத் திசைகளிலும் பனிமூட்டத்துடன் கடும் காற்றுகள் வீசி கற்களை இழுத்துச் சென்றன.
7.88.9
नाकुलिश्च शतानीको धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
पाण्डवानामनीकानि प्राज्ञौ तौ व्यूहतुस्तदा ॥ ७.८८.९ ॥
நகுலனும் சதானீகனும், பிருஷதனின் மகன் திருஷ்டத்யும்னனும் — அந்த இரண்டு அறிவாளிகளும் அப்போது பாண்டவர்களின் படைகளை வியூகமாக அமைத்தனர்.
7.88.10
ततो रथसहस्रेण द्विरदानां शतेन च ।
त्रिभिरश्वसहस्रैश्च पदातीनां शतैः शतैः ॥ ७.८८.१० ॥
பின்னர் ஆயிரம் தேர்களுடனும், நூறு யானைகளுடனும், மூவாயிரம் குதிரைகளுடனும், நூற்றுக்கணக்கான காலாட்படையினருடனும்.
7.88.11
अध्यर्धमात्रे धनुषां सहस्रे तनयस्तव ।
अग्रतः सर्वसैन्यानां स्थित्वा दुर्मर्षणोऽब्रवीत् ॥ ७.८८.११ ॥
உங்கள் மகன் துர்மர்ஷணன், எல்லாப் படைகளுக்கும் முன்னால், ஒன்றரை வில் அளவு தூரத்தில் நின்று பேசினான்.
7.88.12
अद्य गाण्डीवधन्वानं तपन्तं युद्धदुर्मदम् ।
अहमावारयिष्यामि वेलेव मकरालयम् ॥ ७.८८.१२ ॥
இன்று நான், கடலைத் தடுக்கும் கரையைப் போல, கொதித்தெழுந்து போரில் மதம்கொண்ட காண்டீவ வில்லாளி அர்ஜுனனைத் தடுத்து நிறுத்துவேன்.
7.88.13
अद्य पश्यन्तु सङ्ग्रामे धनञ्जयममर्षणम् ।
विषक्तं मयि दुर्धर्षं भिन्नं कुम्भमिवाश्मनि ॥ ७.८८.१३ ॥
இன்று போரில் அனைவரும் காணட்டும், என்னுடன் மோதும் அடங்காத, வெல்ல முடியாத தனஞ்சயனை, கல்லின் மேல் உடைந்த குடம் போல.
7.88.14
तिष्ठध्वं रथिनो यूयं सङ्ग्राममभिकाङ्क्षिणः ।
युध्यामि संहतानेतान्यशो मानं च वर्धयन् ॥ ७.८८.१४ ॥
தேர்வீரர்களே, நீங்கள் அனைவரும் போரை விரும்பி உறுதியாக நில்லுங்கள்; புகழையும் மதிப்பையும் வளர்த்தபடி, ஒன்றுகூடிய இவர்களுடன் நான் போரிடுகிறேன்.
7.88.15
एवं ब्रुवन्महाराज महात्मा स महीपतिः ।
महेष्वासैर्वृतो राजन्महेष्वासो व्यवस्थितः ॥ ७.८८.१५ ॥
மகாராஜனே, இவ்வாறு பேசிய அந்த மகாத்மாவாகிய மன்னன், பெரும் வில்வீரர்களால் சூழப்பட்டு, அரசே, பெரும் வில்லாளியாக நின்றான்.
7.88.16
ततोऽर्जुनो महाराज महात्मा महतां पतिः ।
महारथसमाख्यातो महेष्वासो व्यवस्थितः ॥ ७.८८.१६ ॥
அப்போது, மகாராஜனே, மகாத்மாவும், பெரியோரின் தலைவனுமாகிய அர்ஜுனன், மகாரதன் என்று புகழப்பட்ட பெரும் வில்லாளியாக நின்றான்.
7.88.17
कक्षाग्निरिव दुःस्पर्शः सवज्र इव वासवः ।
दण्डपाणिरिवासह्यो मृत्युः कालेन चोदितः ॥ ७.८८.१७ ॥
காட்டுத் தீயைப் போல் அணுக முடியாதவன், வஜ்ரத்துடன் கூடிய இந்திரனைப் போல், தண்டாயுதம் ஏந்திய யமனைப் போல் தாங்க முடியாதவன், காலத்தால் தூண்டப்பட்ட மரணம் போல்.
7.88.18
शूलपाणिरिवाक्षोभ्यो वरुणः पाशवानिव ।
युगान्ताग्निरिवार्चिष्मान्दिधक्षुः स्थास्नुजङ्गमम् ॥ ७.८८.१८ ॥
சூலபாணியைப் போல் அசையாதவன், பாசத்துடன் கூடிய வருணனைப் போல், யுகமுடிவின் ஒளிரும் நெருப்பைப் போல், நிலையானதையும் அசைவதையும் எரிக்க விரும்பும்.
7.88.19
क्रोधामर्षबलोद्धूतो निवातकवचान्तकः ।
युद्धे जेता स्थितः सत्ये पारयिष्यन्महाव्रतम् ॥ ७.८८.१९ ॥
கோபமும் சினமும் கொண்ட பலத்தால் தூண்டப்பட்டவன், நிவாதகவசர்களை அழித்தவன், போரில் வெற்றியாளன், உண்மையில் நிலைபெற்றவன், மகா விரதத்தை நிறைவேற்ற இருப்பவன்.
7.88.20
आमुक्तकवचः खङ्गी जाम्बूनदकिरीटभृत् ।
शुभ्रमाल्याम्बरधरः स्वङ्गदश्चारुकुण्डलः ॥ ७.८८.२० ॥
கவசம் அணிந்தவன், வாள் ஏந்தியவன், பொன் கிரீடம் தரித்தவன், வெண்ணிற மாலையும் ஆடையும் அணிந்தவன், தோள்வளையும் அழகிய குண்டலமும் அணிந்தவன்.
7.88.21
रथप्रवरमास्थाय नरो नारायणानुगः ।
विधुन्वन्गाण्डिवं सङ्ख्ये बभौ सूर्य इवोदितः ॥ ७.८८.२१ ॥
சிறந்த தேரில் ஏறிய நரன் (அர்ஜுனன்), நாராயணன் (கிருஷ்ணன்) உடன், போரில் காண்டீவத்தை அசைத்தபடி, உதித்த சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்தான்.
7.88.22
अग्रानीकस्य सोऽध्यर्ध इषुपाते धनञ्जयः ।
व्यवस्थाप्य रथं राजञ्शङ्खं दध्मौ प्रतापवान् ॥ ७.८८.२२ ॥
அவன் தனஞ்ஜயன், முன்னணிப் படையிலிருந்து ஒன்றரை அம்பு தூரத்தில் தேரை நிறுத்தி, அரசே, பராக்கிரமசாலியாய்ச் சங்கை ஊதினான்.
7.88.23
अथ कृष्णोऽप्यसम्भ्रान्तः पार्थेन सह मारिष ।
प्राध्मापयत्पाञ्चजन्यं शङ्खप्रवरमोजसा ॥ ७.८८.२३ ॥
பின்னர் கிருஷ்ணனும் கலங்காமல் பார்த்தனுடன் சேர்ந்து, மாரிஷா, சங்கங்களில் சிறந்த பாஞ்சஜன்யத்தை வலிமையுடன் முழங்கச் செய்தான்.
7.88.24
तयोः शङ्खप्रणादेन तव सैन्ये विशाम्पते ।
आसन्संहृष्टरोमाणः कम्पिता गतचेतसः ॥ ७.८८.२४ ॥
அவர்கள் இருவரின் சங்கொலியால், மக்களின் தலைவனே, உமது படையில் உள்ளோரின் மயிர்கள் சிலிர்த்தன; அவர்கள் நடுங்கி, நினைவிழந்தவர்களாயினர்.
7.88.25
यथा त्रस्यन्ति भूतानि सर्वाण्यशनिनिःस्वनात् ।
तथा शङ्खप्रणादेन वित्रेसुस्तव सैनिकाः ॥ ७.८८.२५ ॥
இடியின் முழக்கத்தால் எல்லா உயிர்களும் நடுங்குவது போல, சங்கின் ஒலியால் உம் வீரர்கள் அஞ்சி நடுங்கினர்.
7.88.26
प्रसुस्रुवुः शकृन्मूत्रं वाहनानि च सर्वशः ।
एवं सवाहनं सर्वमाविग्नमभवद्बलम् ॥ ७.८८.२६ ॥
வாகன விலங்குகள் எங்கும் சிறுநீரும் மலமும் கழித்தன; இவ்வாறு வாகனங்களுடன் முழுப் படையும் கலக்கமுற்றது.
7.88.27
सीदन्ति स्म नरा राजञ्शङ्खशब्देन मारिष ।
विसंज्ञाश्चाभवन्केचित्केचिद्राजन्वितत्रसुः ॥ ७.८८.२७ ॥
அரசே, ஐயா, சங்கொலியால் மனிதர்கள் தளர்ந்தனர்; சிலர் உணர்விழந்தனர், சிலர் அஞ்சி நடுங்கினர்.
7.88.28
ततः कपिर्महानादं सहभूतैर्ध्वजालयैः ।
अकरोद्व्यादितास्यश्च भीषयंस्तव सैनिकान् ॥ ७.८८.२८ ॥
அப்போது கொடியில் வாழும் உயிரினங்களுடன் குரங்கு வாய் திறந்து பெரும் முழக்கமிட்டு உம் வீரர்களை அச்சுறுத்தியது.
7.88.29
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च मृदङ्गाश्चानकैः सह ।
पुनरेवाभ्यहन्यन्त तव सैन्यप्रहर्षणाः ॥ ७.८८.२९ ॥
பின்னர் சங்குகளும், பேரிகைகளும், மிருதங்கங்களும், ஆனகங்களும் சேர்ந்து மீண்டும் முழக்கப்பட்டன; அவை உம் படையை மகிழ்வித்தன.
7.88.30
नानावादित्रसंहादैः क्ष्वेडितास्फोटिताकुलैः ।
सिंहनादैः समुत्क्रुष्टैः समाधूतैर्महारथैः ॥ ७.८८.३० ॥
பல வகை வாத்தியங்களின் முழக்கம், சிங்க முழக்கங்கள், கூச்சல், கைதட்டல் ஆகியவற்றால், மகாரதர்களின் அசைவுகளால் படை கலங்கியது.
7.88.31
तस्मिंस्तु तुमुले शब्दे भीरूणां भयवर्धने ।
अतीव हृष्टो दाशार्हमब्रवीत्पाकशासनिः ॥ ७.८८.३१ ॥
அந்தப் பயங்கரமான ஆரவாரத்தில், கோழைகளின் அச்சத்தைப் பெருக்கிய அதில், இந்திரனின் மகன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தாசார்ஹனிடம் கூறினான்.