Mahābhārata · Adhyāya 7.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.89.1
चोदयाश्वान्हृषीकेश यत्र दुर्मर्षणः स्थितः ।
एतद्भित्त्वा गजानीकं प्रवेक्ष्याम्यरिवाहिनीम् ॥ ७.८९.१ ॥
Treibe die Pferde, o Hṛṣīkeśa, dorthin, wo Durmarṣaṇa steht. Diese Elefantenschar durchbrechend, werde ich in das feindliche Heer eindringen.
7.89.2
एवमुक्तो महाबाहुः केशवः सव्यसाचिना ।
अचोदयद्धयांस्तत्र यत्र दुर्मर्षणः स्थितः ॥ ७.८९.२ ॥
So angesprochen von dem Linkshändigen Bogenschützen, trieb der starkarmige Keśava die Pferde dorthin, wo Durmarṣaṇa stand.
7.89.3
स सम्प्रहारस्तुमुलः सम्प्रवृत्तः सुदारुणः ।
एकस्य च बहूनां च रथनागनरक्षयः ॥ ७.८९.३ ॥
Jener Zusammenstoß entbrannte, tosend und überaus schrecklich, ein Untergang von Streitwagen, Elefanten und Männern, des einen wie der vielen.
7.89.4
ततः सायकवर्षेण पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
परानवाकिरत्पार्थः पर्वतानिव नीरदः ॥ ७.८९.४ ॥
Da überschüttete Pārtha die Feinde mit einem Pfeilregen, wie die regenschwere Wolke die Berge bedeckt.
7.89.5
ते चापि रथिनः सर्वे त्वरिताः कृतहस्तवत् ।
अवाकिरन्बाणजालैस्तत्र कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.८९.५ ॥
Auch alle jene Wagenkämpfer, schnell wie geschickte Bogenschützen, überschütteten dort Kṛṣṇa und Dhanañjaya mit Netzen aus Pfeilen.
7.89.6
ततः क्रुद्धो महाबाहुर्वार्यमाणः परैर्युधि ।
शिरांसि रथिनां पार्थः कायेभ्योऽपाहरच्छरैः ॥ ७.८९.६ ॥
Da hieb der zornige, starkarmige Pārtha, im Kampf von den Feinden behindert, den Wagenkämpfern mit Pfeilen die Köpfe von den Leibern.
7.89.7
उद्धान्तनयनैर्वक्रैः सन्दष्टौष्ठपुटैः शुभैः ।
सकुण्डलशिरस्त्राणैर्वसुधा समकीर्यत ॥ ७.८९.७ ॥
Mit verdrehten Augen, verzerrten Gesichtern, zwischen den Zähnen gepressten Lippen, schönen Köpfen mit Ohrringen und Helmen, war die Erde übersät.
7.89.8
पुण्डरीकवनानीव विध्वस्तानि समन्ततः ।
विनिकीर्णानि योधानां वदनानि चकाशिरे ॥ ७.८९.८ ॥
Die Gesichter der Krieger, zerschlagen und ringsum verstreut, leuchteten wie Lotoshaine.
7.89.9
सुवर्णचित्राभरणाः संसिक्ता रुधिरेण च ।
संसक्ता इव दृश्यन्ते मेघसङ्घाः सविद्युतः ॥ ७.८९.९ ॥
Mit goldbunten Schmuckstücken geschmückt und mit Blut getränkt, erschienen sie wie Wolkenmassen, mit Blitzen verhangen.
7.89.10
शिरसां पततां राजञ्शब्दोऽभूद्वसुधातले ।
कालेन परिपक्वानां तालानां पततामिव ॥ ७.८९.१० ॥
O König, der Klang fallender Köpfe erhob sich auf der Erdoberfläche, wie das Fallen von Palmen, die von der Zeit gereift sind.
7.89.11
कबन्ध उत्थितः कश्चिद्विष्फार्य सशरं धनुः ।
किञ्चित्खङ्गं विनिष्कृष्य भुजेनोद्यम्य तिष्ठति।
गृहीत्वाऽन्यस्य केशेषु शिरो नृत्यति चापरः ॥ ७.८९.११ ॥
Ein kopfloser Rumpf erhob sich und spannte seinen Bogen mit einem Pfeil. Ein anderer steht da, das Schwert gezogen und mit dem Arm erhoben. Wieder ein anderer, das Haar eines anderen packend, tanzt mit einem Kopf.
7.89.12
पतितानि न जानन्ति शिरांसि पुरुषर्षभाः ।
अमृष्यमाणाः सङ्ग्रामे कौन्तेयं जयगृद्धिनः ॥ ७.८९.१२ ॥
Die Stiere unter den Männern wussten nicht, dass die Köpfe gefallen waren, unfähig, im Kampf den Sohn der Kuntī zu ertragen, begierig nach dem Sieg.
7.89.13
हयानामुत्तमाङ्गैश्च हस्तिहस्तैश्च मेदिनी ।
बाहुभिश्च शिरोभिश्च वीराणां समकीर्यत ॥ ७.८९.१३ ॥
Die Erde war übersät mit Pferdeköpfen, Elefantenrüsseln und den Armen und Köpfen der Helden.
7.89.14
अयं पार्थः कुतः पार्थः पार्थोऽयमिति सर्वशः ।
तिष्ठ पार्थेहि मां पार्थ क्व यासीति च जल्पताम्।
तव सैन्येषु योधानां पार्थभूतमिवाभवत् ॥ ७.८९.१४ ॥
Überall rufend: „Dieser ist Pārtha—wie ist er Pārtha? Dieser ist Pārtha!“ und: „Halt, Pārtha! Komm zu mir, Pārtha! Wohin gehst du?“, schien es den Kriegern in deinen Heeren, als sei alles Pārtha geworden.
7.89.15
अन्योन्यमपि चाजघ्नुरात्मानमपि चापरे ।
पार्थभूतममन्यन्त जनाः कालेन मोहिताः ॥ ७.८९.१५ ॥
Sie schlugen einander, und manche schlugen auch sich selbst; von der Zeit verblendet, hielten sie alle für Pārtha.
7.89.16
निष्टनन्तः सरुधिरा विसंज्ञा गाढवेदनाः ।
शयाना बहवो वीराः कीर्तयन्तः स्वबान्धवान् ॥ ७.८९.१६ ॥
Viele Helden lagen da, stöhnend, blutüberströmt, bewusstlos, in tiefen Schmerzen, und riefen ihre eigenen Verwandten beim Namen.
7.89.17
सभिण्डिपालाः सप्रासाः सशक्त्यृष्टिपरश्वथाः ।
सनिर्व्यूहाः सनिस्त्रिंशाः सशरासनतोमराः ॥ ७.८९.१७ ॥
Mit Bhiṇḍipālas, Speeren, Lanzen, Wurfspießen und Äxten; mit Schlachtordnungen, Schwertern, Bögen und Tomaras.
7.89.18
सबाणवर्माभरणाः सगदाः साङ्गदा रणे ।
महाभुजगसङ्काशा बाहवः परिघोपमाः ॥ ७.८९.१८ ॥
Mit Pfeilen, Rüstungen und Schmuck; mit Keulen und Armreifen, im Kampf—Arme wie große Schlangen, wie eiserne Riegel.
7.89.19
उद्वेष्टन्ति विचेष्टन्ति सञ्चेष्टन्ति च सर्वशः ।
वेगं कुर्वन्ति संरब्धा निकृत्ताः परमेषुभिः ॥ ७.८९.१९ ॥
Sie winden sich, zappeln und regen sich allseits; zornentbrannt, von den höchsten Pfeilen zerschnitten, stürmen sie mit Wucht voran.
7.89.20
यो यः स्म समरे पार्थं प्रतिसञ्चरते नरः ।
तस्यतस्यान्तको बाणः शरीरमुपसर्पति ॥ ७.८९.२० ॥
Im Kampf, jeder Mann, der gegen Pārtha vorrückt, auf dessen Körper kriecht der Pfeil, der der Tod ist.
7.89.21
नृत्यतो रथमार्गेषु धनुर्व्यायच्छतस्तथा ।
न कश्चित्तत्र पार्थश्च ददृशेऽन्तरमण्वपि ॥ ७.८९.२१ ॥
Tanzend auf den Wagenspuren und den Bogen ganz spannend, war zwischen Pārtha und allem keine Lücke zu sehen, nicht einmal ein Atom breit.
7.89.22
यत्तस्य घटमानस्य क्षिप्रं विक्षिपतः शरान् ।
लाघवात्पाण्डुपुत्रस्य व्यस्मयन्त परे जनाः ॥ ७.८९.२२ ॥
Durch die schnelle Gewandtheit des Sohnes Pāṇḍus, der sich mühte und seine Pfeile rasch abschoss, waren die anderen verwundert.
7.89.23
हस्तिनं हस्तियन्तारमश्वमाश्विकमेव च ।
अभिनत्फल्गुनो बाणै रथिनं च ससारथिम् ॥ ७.८९.२३ ॥
Mit seinen Pfeilen durchbohrte Phalguna den Elefanten und seinen Lenker, das Pferd und seinen Reiter sowie den Wagenkämpfer samt seinem Wagenlenker.
7.89.24
आवर्तमानमावृत्तं युध्यमानं च पाण्डवः ।
प्रमुखे तिष्ठमानं च न कञ्चिन्न निहन्ति सः ॥ ७.८९.२४ ॥
Dieser Pāṇḍava verschonte niemanden: weder den Wendenden, noch den Umkehrenden, noch den Kämpfenden, noch den, der vorn stand; keinen ließ er unerschlagen.
7.89.25
यथोदयन्वै गगने सूर्यो हन्ति महत्तमः ।
तथाऽर्जुनो गजानीकमवधीत्कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.८९.२५ ॥
Wie die aufgehende Sonne am Himmel die große Finsternis vertreibt, so erschlug Arjuna das Elefantenheer mit Pfeilen, deren Federn vom Kaṅka-Reiher stammten.
7.89.26
हस्तिभिः पतितैर्भिन्नैस्तव सैन्यमदृश्यत ।
अन्तकाले यथा भूमिर्व्यवकीर्णा महीधरैः ॥ ७.८९.२६ ॥
Euer Heer, mit gefallenen und zerbrochenen Elefanten, erschien wie die Erde, von Bergen übersät zur Zeit des Untergangs.
7.89.27
यथा मध्यंदिने सूर्यो दुष्प्रेक्ष्यः प्राणिभिः सदा ।
तथा धनञ्जयः क्रुद्धो दुष्प्रेक्ष्यो युधि शत्रुभिः ॥ ७.८९.२७ ॥
Wie die Mittagssonne für lebende Wesen stets schwer anzusehen ist, so war Dhanañjaya, zornig, im Kampf für seine Feinde schwer anzusehen.
7.89.28
तत्तथा तव पुत्रस्य सैन्यं युधि परन्तप ।
प्रभग्नं द्रुतमाविग्नमतीव शरपीडितम् ॥ ७.८९.२८ ॥
O Peiniger der Feinde, das Heer eures Sohnes, so im Kampf zerschlagen, wurde rasch verängstigt und durch die Pfeile sehr gequält.
7.89.29
मारुतेनेव महता मेघानीकं व्यदीर्यत ।
प्रकाल्यमानं तत्सैन्यं नाशकत्प्रतिवीक्षितुम् ॥ ७.८९.२९ ॥
Wie ein Heer von Wolken vom großen Wind zerrissen wird, so konnte jenes Heer, zerstreut, nicht einmal zurückblicken.
7.89.30
प्रतोदैश्चापकोटीभिर्हुंकारैः साधुवाहितैः ।
कशापार्ष्ण्यभिघातैश्च वाग्भिरुग्राभिरेव च ॥ ७.८९.३० ॥
Mit Treibstöcken, mit den Bogenspitzen, mit Zurufen, mit geschickt gelenkten Wagen, mit Peitschenhieben und Fersenschlägen und mit harten Worten (wurde das Heer vorangetrieben).
7.89.31
चोदयन्तो हयांस्तूर्णं पलायन्ते स्म तावकाः ।
सादिनो रथिनश्चैव पत्तयश्चार्जुनार्दिताः ॥ ७.८९.३१ ॥
Ihre Männer trieben die Pferde eilig an und flohen — Reiter, Wagenkämpfer und Fußsoldaten, von Arjuna bedrängt.
7.89.32
पार्ष्ण्यङ्गुष्ठाङ्कुशैर्नागं चोदयन्तस्तथाऽपरे ।
शरैः सम्मोहिताश्चान्ये तमेवाभिमुखा ययुः ॥ ७.८९.३२ ॥
Einige trieben den Elefanten mit Ferse, Zehe und Stachel an; andere, von Pfeilen verwirrt, zogen geradewegs auf ihn zu, ihm entgegen.
7.89.33
तव योघ हतोत्साहा विभ्रान्तमनसस्तदा ॥ ७.८९.३३ ॥
Da waren Ihre Krieger, der Mut gebrochen und der Sinn verwirrt.