மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.89.1
चोदयाश्वान्हृषीकेश यत्र दुर्मर्षणः स्थितः ।
एतद्भित्त्वा गजानीकं प्रवेक्ष्याम्यरिवाहिनीम् ॥ ७.८९.१ ॥
ஹ்ருஷீகேசா, துர்மர்ஷணன் நிற்கும் இடத்திற்கு குதிரைகளைச் செலுத்து. இந்த யானைப் படையைப் பிளந்து எதிரியின் சேனைக்குள் நுழைவேன்.
7.89.2
एवमुक्तो महाबाहुः केशवः सव्यसाचिना ।
अचोदयद्धयांस्तत्र यत्र दुर्मर्षणः स्थितः ॥ ७.८९.२ ॥
சவ்யசாசியால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மஹாபாகு கேசவன், துர்மர்ஷணன் நின்ற இடத்திற்குக் குதிரைகளைச் செலுத்தினான்.
7.89.3
स सम्प्रहारस्तुमुलः सम्प्रवृत्तः सुदारुणः ।
एकस्य च बहूनां च रथनागनरक्षयः ॥ ७.८९.३ ॥
அந்தப் போர் மிகக் கொடூரமாகவும் கொந்தளிப்பாகவும் மூண்டது; ஒருவரின் படைகளும் பலரின் தேர்கள், யானைகள், மனிதர்களும் அழிந்தன.
7.89.4
ततः सायकवर्षेण पर्जन्य इव वृष्टिमान् ।
परानवाकिरत्पार्थः पर्वतानिव नीरदः ॥ ७.८९.४ ॥
பின்னர் பார்த்தன் அம்பு மழையால் எதிரிகளை மூடினான்; மழை பொழியும் மேகம் மலைகளை மூடுவது போல.
7.89.5
ते चापि रथिनः सर्वे त्वरिताः कृतहस्तवत् ।
अवाकिरन्बाणजालैस्तत्र कृष्णधनञ्जयौ ॥ ७.८९.५ ॥
அந்த தேர்வீரர்கள் அனைவரும் விரைவாக, திறமையான வில்லாளிகளைப் போல், அங்கே கிருஷ்ணனையும் தனஞ்சயனையும் அம்பு வலைகளால் மூடினர்.
7.89.6
ततः क्रुद्धो महाबाहुर्वार्यमाणः परैर्युधि ।
शिरांसि रथिनां पार्थः कायेभ्योऽपाहरच्छरैः ॥ ७.८९.६ ॥
பின்னர் கோபமுற்ற மஹாபாகுவான பார்த்தன், போரில் எதிரிகளால் தடுக்கப்பட்டு, அம்புகளால் தேர்வீரர்களின் தலைகளை உடல்களிலிருந்து வெட்டினான்.
7.89.7
उद्धान्तनयनैर्वक्रैः सन्दष्टौष्ठपुटैः शुभैः ।
सकुण्डलशिरस्त्राणैर्वसुधा समकीर्यत ॥ ७.८९.७ ॥
மேல்நோக்கிய கண்களும், கோணலான முகங்களும், பற்களால் கடித்த உதடுகளுமாக, குண்டலங்களும் தலைக்கவசங்களுமுடைய அழகிய தலைகளால் பூமி நிரம்பியது.
7.89.8
पुण्डरीकवनानीव विध्वस्तानि समन्ततः ।
विनिकीर्णानि योधानां वदनानि चकाशिरे ॥ ७.८९.८ ॥
போர்வீரர்களின் முகங்கள், நாற்புறமும் சிதறி நசுங்கி, தாமரைக் காடுகள் போல ஒளிர்ந்தன.
7.89.9
सुवर्णचित्राभरणाः संसिक्ता रुधिरेण च ।
संसक्ता इव दृश्यन्ते मेघसङ्घाः सविद्युतः ॥ ७.८९.९ ॥
பொன்னால் அழகுறச் செய்யப்பட்ட ஆபரணங்களுடன், இரத்தத்தால் நனைந்து, மின்னலுடன் கூடிய மேகக் கூட்டங்கள் ஒட்டிக்கொண்டது போலத் தெரிந்தன.
7.89.10
शिरसां पततां राजञ्शब्दोऽभूद्वसुधातले ।
कालेन परिपक्वानां तालानां पततामिव ॥ ७.८९.१० ॥
அரசே, பூமியின் மேல் விழுந்த தலைகளின் ஓசை, காலத்தால் முதிர்ந்த பனை மரங்கள் விழுவது போல் எழுந்தது.
7.89.11
कबन्ध उत्थितः कश्चिद्विष्फार्य सशरं धनुः ।
किञ्चित्खङ्गं विनिष्कृष्य भुजेनोद्यम्य तिष्ठति।
गृहीत्वाऽन्यस्य केशेषु शिरो नृत्यति चापरः ॥ ७.८९.११ ॥
ஒரு உடலற்ற முண்டம் எழுந்தது, அம்புடன் வில்லை இழுத்து நிற்கிறது. வேறொருவர் வாளை உருவி கையால் ஓங்கி நிற்கிறார். மற்றொருவர் ஒருவனின் முடியைப் பிடித்துத் தலையை ஆட்டி நடனமிடுகிறார்.
7.89.12
पतितानि न जानन्ति शिरांसि पुरुषर्षभाः ।
अमृष्यमाणाः सङ्ग्रामे कौन्तेयं जयगृद्धिनः ॥ ७.८९.१२ ॥
விழுந்த தலைகளை அந்த வீரர்கள் அறியவில்லை; போரில் கௌந்தேயனைப் பொறுக்காமல், வெற்றிவேட்கை கொண்டவர்களாய்.
7.89.13
हयानामुत्तमाङ्गैश्च हस्तिहस्तैश्च मेदिनी ।
बाहुभिश्च शिरोभिश्च वीराणां समकीर्यत ॥ ७.८९.१३ ॥
குதிரைகளின் தலைகளாலும், யானைகளின் துதிக்கைகளாலும், வீரர்களின் கரங்களாலும் தலைகளாலும் பூமி மூடப்பட்டது.
7.89.14
अयं पार्थः कुतः पार्थः पार्थोऽयमिति सर्वशः ।
तिष्ठ पार्थेहि मां पार्थ क्व यासीति च जल्पताम्।
तव सैन्येषु योधानां पार्थभूतमिवाभवत् ॥ ७.८९.१४ ॥
'இவன் பார்த்தன், எப்படி பார்த்தன்? இவன் பார்த்தனே' என்று எல்லா இடங்களிலும் கூவியவாறு, 'நில் பார்த்தா, என்னிடம் வா பார்த்தா, எங்கே போகிறாய்?' என்று கத்தியபோது, உன் படைகளில் போராளிகளுக்கு எல்லாம் பார்த்தர்களாகவே தோன்றியது.
7.89.15
अन्योन्यमपि चाजघ्नुरात्मानमपि चापरे ।
पार्थभूतममन्यन्त जनाः कालेन मोहिताः ॥ ७.८९.१५ ॥
மக்கள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்; சிலர் தங்களையே தாக்கிக்கொண்டனர்; காலத்தால் மயங்கியவர்கள் அனைவரையும் பார்த்தர்களாகவே நினைத்தனர்.
7.89.16
निष्टनन्तः सरुधिरा विसंज्ञा गाढवेदनाः ।
शयाना बहवो वीराः कीर्तयन्तः स्वबान्धवान् ॥ ७.८९.१६ ॥
பல வீரர்கள் இரத்தத்தில் தோய்ந்து, உணர்வற்றவர்களாய், கடும் வேதனையுடன் முனகியபடி படுத்துக் கிடந்தனர்; தங்கள் உறவினர்களின் பெயர்களைக் கூவினர்.
7.89.17
सभिण्डिपालाः सप्रासाः सशक्त्यृष्टिपरश्वथाः ।
सनिर्व्यूहाः सनिस्त्रिंशाः सशरासनतोमराः ॥ ७.८९.१७ ॥
பிண்டிபாலம், ஈட்டிகள், சக்திகள், ரிஷ்டிகள், கோடரிகளுடன்; அணிவகுப்புகள், வாள்கள், வில்கள், தோமரங்களுடன்.
7.89.18
सबाणवर्माभरणाः सगदाः साङ्गदा रणे ।
महाभुजगसङ्काशा बाहवः परिघोपमाः ॥ ७.८९.१८ ॥
அம்புகள், கவசங்கள், அணிகலன்களுடன்; கதைகள், தோள்வளைகளுடன், போர்க்களத்தில்; பெரிய பாம்புகளைப் போலவும், இரும்பு உலக்கைகளைப் போலவும் கிடந்த கரங்கள்.
7.89.19
उद्वेष्टन्ति विचेष्टन्ति सञ्चेष्टन्ति च सर्वशः ।
वेगं कुर्वन्ति संरब्धा निकृत्ताः परमेषुभिः ॥ ७.८९.१९ ॥
அவர்கள் துடிக்கிறார்கள், தள்ளாடுகிறார்கள், எல்லாப் பக்கங்களிலும் அசைகிறார்கள்; சினத்தால் நிரம்பி, உயர்ந்த அம்புகளால் வெட்டுண்டு வேகம் கொள்கிறார்கள்.
7.89.20
यो यः स्म समरे पार्थं प्रतिसञ्चरते नरः ।
तस्यतस्यान्तको बाणः शरीरमुपसर्पति ॥ ७.८९.२० ॥
போரில் பார்த்தனை எதிர்த்து வரும் ஒவ்வொரு மனிதனின் உடலையும் நோக்கி, இறுதியாக்கும் அம்பு ஊர்ந்து செல்கிறது.
7.89.21
नृत्यतो रथमार्गेषु धनुर्व्यायच्छतस्तथा ।
न कश्चित्तत्र पार्थश्च ददृशेऽन्तरमण्वपि ॥ ७.८९.२१ ॥
தேர்ப் பாதைகளில் சுழன்று நகர்ந்து, வில்லை முழுதாக இழுத்துக் கொண்டிருந்த பார்த்தனுக்கும் அவனுக்கும் இடையே அணுவளவு இடைவெளியும் காணப்படவில்லை.
7.89.22
यत्तस्य घटमानस्य क्षिप्रं विक्षिपतः शरान् ।
लाघवात्पाण्डुपुत्रस्य व्यस्मयन्त परे जनाः ॥ ७.८९.२२ ॥
பாண்டுவின் மகன் முயன்று வேகமாக அம்புகளை எய்த அவனுடைய லாகவத்தால் எதிரிகள் வியப்படைந்தனர்.
7.89.23
हस्तिनं हस्तियन्तारमश्वमाश्विकमेव च ।
अभिनत्फल्गुनो बाणै रथिनं च ससारथिम् ॥ ७.८९.२३ ॥
பல்குனன் அம்புகளால் யானையையும் யானைப் பாகனையும், குதிரையையும் குதிரைவீரனையும், தேர்வீரனையும் அவனுடைய சாரதியுடன் பிளந்தான்.
7.89.24
आवर्तमानमावृत्तं युध्यमानं च पाण्डवः ।
प्रमुखे तिष्ठमानं च न कञ्चिन्न निहन्ति सः ॥ ७.८९.२४ ॥
சுழன்று திரும்பி, போரிட்டுக் கொண்டு, முன்னே நிற்பவர்கள் அனைவரையும் அந்தப் பாண்டவன் வீழ்த்தாமல் விடவில்லை.
7.89.25
यथोदयन्वै गगने सूर्यो हन्ति महत्तमः ।
तथाऽर्जुनो गजानीकमवधीत्कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.८९.२५ ॥
வானில் உதிக்கும் சூரியன் பெரும் இருளை அழிப்பது போல, அர்ஜுனன் கங்கப் பறவையின் இறகுள்ள அம்புகளால் யானைப் படையை வீழ்த்தினான்.
7.89.26
हस्तिभिः पतितैर्भिन्नैस्तव सैन्यमदृश्यत ।
अन्तकाले यथा भूमिर्व्यवकीर्णा महीधरैः ॥ ७.८९.२६ ॥
விழுந்தும் சிதறியும் கிடந்த யானைகளால் உங்கள் படை, இறுதிக் காலத்தில் மலைகளால் சிதறிய பூமி போலத் தெரிந்தது.
7.89.27
यथा मध्यंदिने सूर्यो दुष्प्रेक्ष्यः प्राणिभिः सदा ।
तथा धनञ्जयः क्रुद्धो दुष्प्रेक्ष्यो युधि शत्रुभिः ॥ ७.८९.२७ ॥
நண்பகலில் சூரியன் உயிர்களால் நோக்க முடியாததுபோல, கோபமுற்ற தனஞ்சயன் போரில் எதிரிகளால் நோக்க முடியாதவனாக இருக்கிறான்.
7.89.28
तत्तथा तव पुत्रस्य सैन्यं युधि परन्तप ।
प्रभग्नं द्रुतमाविग्नमतीव शरपीडितम् ॥ ७.८९.२८ ॥
எதிரிகளைத் தகிப்பவரே, உங்கள் மகனின் அந்தப் படை போரில் அவ்வாறே சிதறி, விரைவில் அஞ்சி, அம்புகளால் மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்டது.
7.89.29
मारुतेनेव महता मेघानीकं व्यदीर्यत ।
प्रकाल्यमानं तत्सैन्यं नाशकत्प्रतिवीक्षितुम् ॥ ७.८९.२९ ॥
பெரும் காற்றால் மேகக் கூட்டம் சிதறுவது போல, அந்தப் படை சிதறடிக்கப்பட்டு, திரும்பிப் பார்க்கவும் இயலாததாயிற்று.
7.89.30
प्रतोदैश्चापकोटीभिर्हुंकारैः साधुवाहितैः ।
कशापार्ष्ण्यभिघातैश्च वाग्भिरुग्राभिरेव च ॥ ७.८९.३० ॥
கோல்களாலும், வில்லின் முனைகளாலும், கூச்சல்களாலும், நன்கு ஓட்டப்பட்ட வண்டிகளாலும், சாட்டையடிகளாலும் குதிகால் அடிகளாலும், கடுஞ்சொற்களாலும் (படை விரட்டப்பட்டது).
7.89.31
चोदयन्तो हयांस्तूर्णं पलायन्ते स्म तावकाः ।
सादिनो रथिनश्चैव पत्तयश्चार्जुनार्दिताः ॥ ७.८९.३१ ॥
குதிரைகளை விரைவாகத் தூண்டிக்கொண்டு உங்கள் வீரர்கள் ஓடினர் — குதிரைவீரர்களும் தேர்வீரர்களும் காலாட்படையினரும், அர்ஜுனனால் துன்புறுத்தப்பட்டு.
7.89.32
पार्ष्ण्यङ्गुष्ठाङ्कुशैर्नागं चोदयन्तस्तथाऽपरे ।
शरैः सम्मोहिताश्चान्ये तमेवाभिमुखा ययुः ॥ ७.८९.३२ ॥
குதிகால், கால்விரல் மற்றும் அங்குசத்தால் யானையைத் தூண்டிய சிலரும், அம்புகளால் மயங்கிய மற்றவர்களும், அவனையே நோக்கி எதிரே சென்றனர்.
7.89.33
तव योघ हतोत्साहा विभ्रान्तमनसस्तदा ॥ ७.८९.३३ ॥
அப்போது உங்கள் வீரர்கள், உற்சாகம் நொறுங்கி, மனம் குழம்பியவர்களாய்.