مهابهاراتا · أدهيايا 7.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.92.1
सन्निरुद्धस्तु तैः पार्थो महाबलपराक्रमः ।
द्रुतं समनुयातश्च द्रोणेन रथिनां वरः ॥ ७.९२.१ ॥
ولكن أحاط به أولئك، فلحق به دروﻧا، أفضل الراماة على العربات، بسرعة، بالبارثا ذي القوة العظيمة والبأس.
7.92.2
किरन्निषुगणांस्तीक्ष्णान्स रश्मीनिव भास्करः ।
तापयामास तत्सैन्यं देहं व्याधिगणो यथा ॥ ७.९२.२ ॥
ناثرًا أسرابًا من السهام الحادة، أحرق ذلك الجيش كما تحرق الشمس بأشعتها، كما تحرق جماعة من الأمراض الجسد.
7.92.3
अश्वो विद्धो रथश्छिन्नः सारोहः पातितो गजः ।
छत्राणि चापविद्धानि रथाश्चक्रैर्विना कृताः ॥ ७.९२.३ ॥
طُعنت الخيول، وتحطمت العربات، وأُسقطت الفيلة مع راكبيها، وثُقبت المظلات بالقسي، وجُعلت العربات بلا عجلات.
7.92.4
विद्रुतानि च सैन्यानि शरार्तानि समन्ततः ।
इत्यासीत्तुमुलं युद्धं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.९२.४ ॥
وفرّت الجيوش المنهوكة بالسهام في كل الجهات. وهكذا قام قتال هائل لم يُعرف فيه شيء.
7.92.5
तेषां संयच्छतां सङ्ख्ये परस्परमजिह्मगैः ।
अर्जुनो ध्वजिनीं राजन्नभीक्ष्णं समकम्पयत् ॥ ७.९२.५ ॥
أيها الملك، ومع أنهم كانوا يتصدّون لبعضهم البعض بسهام مستقيمة الطيران في المعركة، فقد كان أرجونا يُرعد ذلك الجيش مرارًا وتكرارًا.
7.92.6
सत्यां चिकीर्षमाणस्तु प्रतिज्ञां सत्यसङ्गरः ।
अभ्यद्रवद्रथश्रेष्ठं शोणाश्वं श्वेतवाहनः ॥ ७.९२.६ ॥
راغبًا في تحقيق نذره، ومُخلصًا لعهده، انقضّ شفيتافاهانا على أفضل العربات، ذات الخيول الحمراء.
7.92.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या मर्मभिद्भिरजिह्मगैः ।
अन्तेवासिनमाचार्यो महेष्वासं समार्पयत् ॥ ७.९२.७ ॥
أصاب المعلّم دروﮨ ذلك الرامي العظيم، تلميذه، بخمسة وعشرين سهمًا مستقيمًا تخترق المقاتل.
7.92.8
तं तूर्णमिव बीभत्सुः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
अभ्यधावदिषूनस्यन्निषुवेगविघातकान् ॥ ७.९२.८ ॥
اندفع بيبهاتسو (أرجونا)، أفضل جميع حاملي السلاح، نحوه بسرعة، راميًا سهامًا تكبح قوة السهام.
7.92.9
तस्याशु क्षिपतो भल्लान्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ।
प्रत्यविध्यदमेयात्मा ब्रह्मास्त्रं समुदीरयन् ॥ ७.९२.९ ॥
وبينما كان يطلق سهامًا شائكة بسرعة، رد عليه ذو النفس الذي لا يُقاس (أرجونا)، مستحضرًا سلاح البراهما، فأصابه بسهام شائكة ذات عُقَد منحنية.
7.92.10
तदद्भुतमपश्याम द्रोणस्याचार्यकं युधि ।
यतमानो युवा नैनं प्रत्यविध्यद्यदर्जुनः ॥ ७.९२.१० ॥
لقد رأينا في المعركة براعة دروﮨ المعلّم العجيبة: فالشاب أرجونا، وهو يجاهده، لم يصبه بالرد.
7.92.11
क्षरन्निव महामेघो वारिधाराः सहस्रशः ।
द्रोणमेघः पार्थशैलं ववर्ष शरवृष्टिभिः ॥ ७.९२.११ ॥
كما تُفرغ السحابة العظيمة آلاف مجاري الماء، أمطرت سحابة دروﮨ جبل بارثا بوابل من السهام.
7.92.12
अर्जुनः शरवर्षं तच्छरवर्षेण वीर्यवान् ।
अवारयदसम्भ्रान्तो न त्वाचार्यमपीडयत् ॥ ७.९२.१२ ॥
فتصدى الجبار أرجونا، دون اضطراب، لذلك الوابل من السهام بوابل من سهامه، لكنه لم يؤذِ المعلّم.
7.92.13
द्रोणस्तु पञ्चविंशत्या श्वेतवाहनमार्दयत् ।
वासुदेवं च सप्तत्या बाह्वोरुरसि चाशुगैः ॥ ७.९२.१३ ॥
ضرب درونا شفيتافاهانا (أرجونا) بخمسة وعشرين سهمًا، وضرب فاسوديفا (كريشنا) بسبعين سهمًا سريعًا في الذراعين والصدر.
7.92.14
पार्थस्तु प्रहसन्धीमानाचार्यं स शरौघिणम् ।
विसृजन्तं शितान्बाणानवारयत तं युधि ॥ ७.९२.१४ ॥
أما بارثا الحكيم (أرجونا)، مبتسمًا، فقد صدّ في المعركة ذلك المعلم الذي كان يُمطر السهام الحادة.
7.92.15
अथ तौ वध्यमानौ तु द्रोणेन रथसत्तमौ ।
अवर्जयेतां दुर्धर्षं युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.९२.१५ ॥
فصدّ ذانك الفارسان الأفضلان، وهما يُضربان من درونا، ذلك الذي لا يُقهر، الذي نهض كنار نهاية العصر.
7.92.16
वर्जयन्निशितान्बाणान्द्रोणचापविनिः सृतान् ।
किरीटमाली कौन्तेयो भोजानीकमथाविशत् ॥ ७.९२.१६ ॥
دافعًا السهام الحادة المنطلقة من قوس درونا، دخل كونتيا (أرجونا)، حامل التاج، جيش البهوجا.
7.92.17
सोऽन्तरा कृतवर्माणं काम्भोजं च सुदक्षिणम् ।
अभ्ययाद्वर्जयन्द्रोणं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.९२.१७ ॥
متجنّبًا درونا، مضى وسط الصفوف نحو كريتافارمان وسودكشينا الكمبوجي كجبل ماينكا.
7.92.18
ततो भोजो नरव्याघ्रो दुर्धर्षं कुरुसत्तमम् ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रो दशभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.९२.१८ ॥
ثم إن بهوجا، النمر بين الرجال، بلا اضطراب، أصاب بسرعة خير الكورو الذي لا يُقهر بعشرة سهام ذات ريش الكَنْكَ.
7.92.19
तमर्जुनः शतेनाजौ राजन्विव्याध पत्रिणाम् ।
पुनश्चान्यैस्त्रिभिर्बाणैर्मोहयन्निव सात्वतम् ॥ ७.९२.१९ ॥
أيها الملك، أصابه أرجونا في المعركة بمئة سهم، ثم أصابه مرة أخرى بثلاثة سهام أخرى، كأنما يُربك الساتفاتا.
7.92.20
भोजस्तु प्रहसन्पार्थं वासुदेवं च माधवम् ।
एकैकं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत् ॥ ७.९२.२० ॥
أما بهوجا فضحك وأصاب بارثا وفاسوديفا وماداڤا — كلاً منهم — بخمسة وعشرين سهماً.
7.92.21
तस्यार्जुनो धनुश्छित्त्वा वियाधैनं त्रिसप्तभिः ।
शरैरग्निशिखाकारैः क्रुद्धाशीविषसन्निभैः ॥ ७.९२.२१ ॥
قطع أرجونا قوسه وأصابه بواحد وعشرين سهماً، كالنار الملتهبة الرؤوس ومشابهةٍ للأفاعي السامة الغاضبة.
7.92.22
अथान्यद्धनुरादाय कृतवर्मा महारथः ।
पञ्चभिः सायकैस्तूर्णं विव्याधोरसि भारत ॥ ७.९२.२२ ॥
ثم أخذ كريتافارمان، الفارس العظيم، قوساً آخر وأصاب صدره بسرعة بخمسة سهام، يا بهاراتا.
7.92.23
पुनश्च निशितैर्बाणैः पार्थं विव्याध पञ्चभिः ।
तं पार्थो नवभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.९२.२३ ॥
ثم أصاب بارثا مرة أخرى بخمسة سهام حادة؛ فضربه بارثا في منتصف صدره بتسعة سهام.
7.92.24
दृष्ट्वा विषक्तं कौन्तेयं कृतवर्मरथं प्रति ।
चिन्तयामास वार्ष्णेयो न नः कालात्ययो भवेत् ॥ ७.९२.२४ ॥
لما رأى ابن كونتي مشغولاً نحو عربة كريتافارمان، فكّر سليل فريشني: لا يضيع وقتنا.
7.92.25
ततः कृष्णोऽब्रवीत्पार्थं कृतवर्मणि मा दयाम् ।
कुरु सम्बन्धकं हित्वा प्रमथ्यैनं विशातय ॥ ७.९२.२५ ॥
فقال كريشنا لبارثا: "لا ترحم كريتافارمان. اترك صلة القرابة، واسحقه وأسقطه."
7.92.26
ततः स कृतवर्माणं महोयित्वाऽर्जुनः शरैः ।
अभ्यगाज्जवनैरश्वैः काम्भोजानामनीकिनीम् ॥ ७.९२.२६ ॥
ثم أرهق أرجونا كريتافارمان بالسهام كثيرا، وتقدم بخيل سريعة نحو جيش الكامبوجا.
7.92.27
अमर्षितस्तु हार्दिक्यः प्रविष्टे श्वेतवाहने ।
विधुन्वन्सशरं चापं पाञ्चाल्याभ्यां समागतः ॥ ७.९२.२७ ॥
لكن لما دخل أرجونا ذو الخيل البيضاء، هز هارديكيا الغاضب قوسه مع سهمه، واشتبك مع البانتشالَيْن.
7.92.28
चक्ररक्षौ तु पाञ्चाल्यावर्जुनस्य पदानुगौ ।
पर्यवारयदायान्तौ कृतवर्मा रथेषुभिः ॥ ७.९२.२८ ॥
لكن البانتشالَيْن حارسَي عجلات أرجونا، التابعَيْن لخطاه، لما اقتربا، حاصرهما كريتافارمان بالسهام من عربته.
7.92.29
तावविध्यत्ततो भोजः कृतवर्मा शितैः शरैः ।
त्रिभिरेव युधामन्युं चतुर्भिश्चोत्तमौजसम् ॥ ७.९२.२९ ॥
ثم طعنهما كريتافارمان البهوجي بسهام حادة: ثلاثة في يودهامانيو، وأربعة في أوتاماوجاس.
7.92.30
तावप्येनं विविधतुर्दशभिर्दशभिः शरैः ।
त्रिभिरेव युधामन्युरुत्तगौजास्त्रिभिस्तथा।
सञ्चिच्छिदतुरप्यस्य ध्वजं कार्मुकमेव च ॥ ७.९२.३० ॥
وطعناه هما أيضا بعشرة سهام لكل منهما؛ فطعنه يودهامانيو بثلاثة، وكذلك أوتاماوجاس بثلاثة، وقطعا رايته وقوسه.
7.92.31
अथान्यद्धनुरादाय हार्दिक्यः क्रोधमूर्च्छितः ।
कृत्वा विधनुषौ वीरौ शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.९२.३१ ॥
ثم أخذ ابن هردكا قوسًا أخرى، وقد غلبه الغضب، فجعل البطلين بلا قوس وغطاهما بوابل من السهام.
7.92.32
तावन्ये धनुषी सज्ये कृत्वा भोजं विजघ्नतुः ।
तेनान्तरेषु बीभत्सुर्विवेशामित्रवाहिनीम् ॥ ७.९२.३२ ॥
فأخذ الاثنان قوسين أخريين مشدودتين فضربا بهوجا، ومن خلال الفراغات دخل بيبهتسو (أرجونا) جيش العدو.
7.92.33
न लेभाते तु तौ द्वारं वारितौ कृतवर्मणा ।
धार्तराष्ट्रेष्वनीकेषु यतमानौ नरर्षभौ ॥ ७.९२.३३ ॥
لكن الثورين بين البشر، وقد صدّهما كريتافارمان، لم يجدا مرورًا في جيوش أبناء دهريتاراشترا، رغم سعيهما.
7.92.34
अनीकान्यर्दयन्युद्धे त्वरितः श्वेतवाहनः ।
नावधीत्कृतवर्माणं प्राप्तमप्यरिसूदनः ॥ ७.९२.३४ ॥
كان أرجونا ذو الخيل البيضاء يُنهك الجيوش في المعركة مسرعًا، وهو قاهر الأعداء، ومع ذلك لم يقتل كريتافارمان وقد أقبل إليه.
7.92.35
तं दृष्ट्वा तु तथाऽऽयान्तंशूरो राजा श्रुतायुधः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धो विधुन्वानो महद्धनुः ॥ ७.९२.३५ ॥
فلما رأى الملك البطل شروتايودها قدومه هكذا، ثار غضبه، فهز قوسه العظيمة واندفع نحوه.
7.92.36
स पार्थं त्रिभिरानर्च्छत्सप्तत्या च जनार्दनम् ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन पार्थकेतुमताडयत् ॥ ७.९२.३६ ॥
فضرب أرجونا بثلاثة سهام، وجاناردانا بسبعين، وبسهم حاد جدًا ذي نصل كالموسى ضرب راية أرجونا.
7.92.37
ततोऽर्जुनो नवत्या तु शराणां नतपर्वणाम् ।
आजघान भृशं क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.९२.३७ ॥
ثم ضربه أرجونا بشدة وهو غاضب بتسعين سهماً ذات أطراف منحنية، كما يُهمَز الفيل العظيم بالعصا المدببة.
7.92.38
स तन्न ममृषे राजन्पाण्डवेयस्य विक्रमम् ।
अथैनं सप्तसप्तत्या नाराचानां समार्पयत् ॥ ७.९२.३८ ॥
أيها الملك، لم يحتمل بطولة ابن باندو؛ ثم رماه بسبعة وسبعين سهماً حديدياً.
7.92.39
तस्यार्जुनो धनुश्छित्त्वा शरावापं निकृत्य च ।
आजघानोरसि क्रुद्धः सप्तभिर्नतपर्वभिः ॥ ७.९२.३९ ॥
قطع أرجونا، وهو غاضب، قوسه وقطع كنانته، ثم ضرب صدره بسبعة أسهم ذات أطراف منحنية.
7.92.40
अथान्यद्धनुरादाय स राजा क्रोधमूर्च्छितः ।
वासविं नवभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.९२.४० ॥
ثم أمسك الملك، وقد غلبه الغضب، قوساً آخر ورمى فاسافي (أرجونا) بتسعة سهام في ذراعيه وصدره.
7.92.41
ततोऽर्जुनः स्मयन्नेव श्रुतायुधमरिन्दमः ।
शरैरनेकसाहस्रैः पीडयामास भारत ॥ ७.९२.४१ ॥
ثم ضايق أرجونا، قاهر الأعداء، مبتسماً، شروتايودها بآلاف كثيرة من السهام، يا بهاراتا.
7.92.42
अश्वांश्चास्यावधीत्तूर्णं सारथिं च महारथः ।
विव्याध चैनं सप्तत्या नाराचानां महाबलः ॥ ७.९२.४२ ॥
وسرعان ما قتل ذلك المحارب العظيم خيوله وسائقه، ورماه ذلك القوي بسبعين سهماً حديدياً.
7.92.43
हताश्वं रथमुत्सृज्य स तु राजा श्रुतायुधः ।
अभ्यद्रुवद्रुणे पार्थं गदामुद्यम्य वीर्यवान् ॥ ७.९२.४३ ॥
ولما قُتلت خيوله، ترك الملك شروتايودها عربته، ورفع عصاه الحديدية، واندفع بشجاعة نحو بارثا في المعركة.
7.92.44
वरुणस्यत्मजो वीरः स तु राजा श्रुतायुधः ।
पर्णाशाजननी यस्य शीततोया महानदी ॥ ७.९२.४४ ॥
البطل ابن فارونا، الملك شروتايودها، الذي أمّه نهر بارناشا، النهر العظيم ذو المياه الباردة.
7.92.45
तस्य माताऽब्रवीद्राजन्वरुणं पुत्रकारणात् ।
अवध्योऽयं भवेल्लोके शत्रूणां तनयो मम ॥ ७.९२.४५ ॥
قالت أمّه، أيها الملك، لفارونا من أجل ابنها: «ليكن ابني هذا لا يُقتل على أيدي الأعداء في الدنيا.»
7.92.46
वरुणस्त्वब्रवीत्प्रीतो ददाम्यस्मै वरं हितम् ।
दिव्यमस्त्रं सुतस्तेऽयं येनावध्यो भविष्यति ॥ ७.९२.४६ ॥
قال فارونا مسروراً: «أمنحه هذه النعمة النافعة: سيحصل ابنك على سلاح إلهي، به يصبح لا يُقتل.»
7.92.47
नास्ति चाप्यमरत्वं वै मनुष्यस्य कथञ्चन ।
सर्वेणावश्यमर्तव्यं जातेन सरितां वरे ॥ ७.९२.४७ ॥
يا أفضل الأنهار، لا خلود للإنسان بأي حال؛ فكل من وُلد لا بد أن يموت.
7.92.48
दुर्धर्षस्त्वेष शत्रूणां रणेषु भविता सदा ।
अस्त्रस्यास्य प्रभावाद्वै व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ ७.९२.४८ ॥
سيكون دائماً منيعاً على أعدائه في المعارك؛ وبقوة هذا السلاح، لتزُل عنك حمّى نفسك.
7.92.49
इत्युक्त्वा वरुणः प्रादाद्गदां मन्त्रपुरस्कृताम् ।
यामासाद्य दुराधर्षः सर्वलोके श्रुतायुधः ॥ ७.९२.४९ ॥
قال هذا ودفع فارونا إليه عصًا مُقدَّسة بالتعاويذ؛ وبحيازتها صار شرُتايودها لا يُقهَر في جميع العوالم.
7.92.50
उवाच चैनं भगवान्पुनरेव जलेश्वरः ।
अयुध्यति न मोक्तव्या सा त्वय्येव पतेदिति ॥ ७.९२.५० ॥
وقال له الإله المبارك سيّد المياه فارونا مرة أخرى: «لا تُطلقها على أعزل؛ فإنها ستسقط عليك وحدك».
7.92.51
हन्यादेषा प्रतीपं हि प्रयोक्तारमपि प्रभो ।
न चाकरोत्स तद्वाक्यं प्राप्ते काले श्रुतायुधः ॥ ७.९२.५१ ॥
«يا سيدي، قد ترتدّ فتقتل حتى من يُطلقها». ولكن حين جاء الأوان لم يُصغِ شرُتايودها إلى كلامه.
7.92.52
स तया वीरघातिन्या जनार्दनमताडयत् ।
प्रतिजग्राह तां कृष्णः पीनेनांसेन वीर्यवान्।
नाकम्पयत शौरिं सा विन्ध्यं गिरिमिवानिलः ॥ ७.९२.५२ ॥
ضربه بتلك العصا القاتلة للأبطال، فتلقّاها كريشنا القوي على كتفه الغليظة؛ ولم تُزعزع شَوْري، كما لا تزعزع الريح جبل الفِندهيا.
7.92.53
ततोऽर्जुनः क्षुरप्राभ्यां भुजौ परिघसन्निभौ ।
चिच्छेद पाण्डवः शीघ्रं जलेश्वरसुतस्य वै ॥ ७.९२.५३ ॥
ثم قطع الفاندافي أرجونا بسرعة، بسهمين حادّي الرؤوس كالشفرة، ذراعي ابن سيّد المياه، وهما كعمودين من حديد.
7.92.54
स ज्वलन्ती महोल्केव समासाद्य जनार्दनम् ।
प्रत्यागता महावेगा कृत्येव दुरधिष्ठिता ॥ ७.९२.५४ ॥
وصلت إلى جنارداناً كشهابٍ مُلتهب عظيم، ثم عادت بسرعة هائلة كروحٍ طقسية أُسيء توجيهها.
7.92.55
जघान चास्थितं वीरं श्रुतायुधममर्षणम् ।
स पपात हतो भूमौ विशिरा विभुजो बली।
सम्भग्न इव वातेन बहुशाखो वनस्पतिः ॥ ७.९२.५५ ॥
ضرب البطل شروتايودها الواقف أمامه، الغاضب. قُتل فسقط ذو الذراعين الطويلتين القوي على الأرض، ورأسه مقطوع، كشجرة كثيرة الأغصان كسرتها الريح.
7.92.56
सा विस्फुरन्ती ज्वलिता वज्रवेगसमा गदा ।
हत्वा श्रुतायुधं वीरं धरणीमन्वपद्यत ॥ ७.९२.५६ ॥
تلك الهراوة، المرتجفة المشتعلة، المساوية لسرعة الصاعقة، قتلت البطل شروتايودها وهوت على الأرض.
7.92.57
गदां निवर्तितां दृष्ट्वा निहतं च श्रुतायुधम् ।
हाहाकारो महांस्तत्र सैन्यानां समजायत।
स्वेनास्त्रेण हतं दृष्ट्वा श्रुतायुधमरिन्दमम् ॥ ७.९२.५७ ॥
لما رأوا الهراوة قد ارتدت، وشروتايودها قد قُتل، ارتفع صراخ عظيم بين الجيوش هناك. ولما رأوا عدو الأعداء شروتايودها مصروعًا بسلاحه نفسه—
7.92.58
अयुध्यमानाय ततः केशवाय नराधिप ।
क्षिप्ता श्रुतायुधेनाथ तस्मात्तमवधीद्गदा ॥ ७.९२.५८ ॥
يا سيد البشر، عندئذ قذف شروتايودها هراوته على كيشافا الذي لم يكن يقاتل، فقتله تلك الهراوة نفسها.
7.92.59
यथोक्तं वरुणेनाजौ तथा स निधनं गतः ।
व्यसुश्चाप्यपतद्भूमौ प्रेक्षतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.९२.५९ ॥
كما قال فارونا في المعركة، هكذا لقي حتفه؛ وسقط إلى الأرض بلا حياة والرماة جميعهم ينظرون.
7.92.60
पतमानस्तु स बभौ पर्णाशायाः प्रियः सुतः ।
सम्भग्न इव वातेन बहुशाखो वनस्पतिः ॥ ७.९२.६० ॥
وإذ هو يسقط كان يلمع كابن النهر بارنَاشا الحبيب، كشجرة كثيرة الأغصان كسرتها الريح.
7.92.61
ततः सर्वाणि सैन्यानि सेनामुख्याश्च सर्वशः ।
प्राद्रवन्त हतं दृष्ट्वा श्रुतायुधमरिन्दमम् ॥ ७.९२.६१ ॥
فلما رأوا شروتايودا قد قُتل، فرّت جميع الجيوش وقادتها في كل اتجاه.
7.92.62
ततः काम्भोजराजस्य पुत्रः शूरः सुदक्षिणः ।
अभ्ययाज्जवनैरश्वैः फल्गुनं शत्रुसूदनम् ॥ ७.९२.६२ ॥
ثم تقدّم سودكشينا، الابن الشجاع لملك كامبوجا، بخيل سريعة نحو فالغونا، مُهلك الأعداء.
7.92.63
तस्य पार्थः शरान्सप्त प्रेषयामास भारत ।
ते तं शूरं विनिर्भिद्य प्राविशन्धरणीतलम् ॥ ७.९२.६३ ॥
يا بهارata، أرسل بارتا سبعة سهام نحوه. فاخترقت ذلك البطل ودخلت باطن الأرض.
7.92.64
सोऽतिविद्धः शरैस्तीक्ष्णैर्गाण्डीवप्रेषितैर्मृधे ।
अर्जुनं प्रतिविव्याध दशभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.९२.६४ ॥
وقد أصابته السهام الحادة المنطلقة من الغاندِيفا إصابة بالغة، فردّ في المعركة على أرجونا بعشرة سهام مريشة بريش الكَنكَ.
7.92.65
वासुदेवं त्रिभिर्विद्ध्वा पुनः पार्थं च पञ्चभिः ।
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा केतुं चिच्छेद मारिष ॥ ७.९२.६५ ॥
بعد أن أصاب فاسوديفا بثلاثة سهام، ثم بارتا بخمسة، قطع بارتا قوسه وقطع رايته، يا سيدي.
7.92.66
भल्लाभ्यां भृशतीक्ष्णाभ्यां तं च विव्याध पाण्डवः ।
स तु पार्थं त्रिभिर्विद्ध्वा सिंहनादमथानदत् ॥ ७.९२.६६ ॥
وأصاب البانداواي كذلك بسهمين بالغي الحدة من نوع بهلّا. ثم أصاب بارتا بثلاثة سهام وأطلق زئير أسد.
7.92.67
सर्वपारशवीं चैव शक्तिं शूरः सुदक्षिणः ।
सघण्टां प्राहिणोद्धोरां क्रुद्धो गाण्डीवधन्वने ॥ ७.९२.६७ ॥
ألقى البطل سوداكشينا، وقد غضب، على أرجونا حامل قوس الغانديفا رمحًا من كل أنواع الحديد ورمحًا مرعبًا ذا جرس.
7.92.68
सा ज्वलन्ती महोल्केव तमासाद्य महारथम् ।
सविस्फुलिङ्गा निर्भिद्य निपपात महीतले ॥ ७.९२.६८ ॥
كشهاب عظيم متوهج، وصل إلى ذلك الفارس العظيم، واخترقه مع الشرر، وسقط على الأرض.
7.92.69
शक्या त्वभिहतो गाढं मूर्च्छयाऽभिपरिप्लुतः ।
समाश्वास्य महातेजाः सृक्विणी परिलेलिहन् ॥ ७.९२.६९ ॥
أصيب بالرمح إصابة بليغة وغلبته الغشية، ثم أفاق ذلك العظيم البهاء، فجعل يلعق زاويتي فمه.
7.92.70
तं चतुर्दशभिः पार्थो नाराचैः कङ्कपत्रिभिः ।
साश्वध्वजधनुःसूतं विव्याधाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.९२.७० ॥
أصاب أرجونا، ذو البأس الذي لا يُدرك، بأربعة عشر سهمًا حديديًا مُرَيَّشًا بريش الكَنْك، مع خيوله وراياته وقوسه وسائقه.
7.92.71
रथं चान्यैः सुबहुभिश्चक्रे विशकलं शरैः ।
सुदक्षिणं तं काम्भोजं मोघसङ्कल्पविक्रमम्।
बिभेद हृदि बाणेन पृथुधारेण पाण्डवः ॥ ७.९२.७१ ॥
حطم الباندافا عربته بسهام كثيرة أخرى، وطعن في صدره الكامبوجي سوداكشينا، الذي ذهب عزمه وبأسه سدى، بسهم عريض النصل.
7.92.72
स भिन्नवर्मा स्रस्ताङ्गः प्रभ्रष्टमुकुटाङ्गदः ।
पपाताभिमुखः शूरो यन्त्रमुक्त इव ध्वजः ॥ ७.९२.७२ ॥
تهشمت دروعه، وارتخت أطرافه، وسقط تاجه وسواراه، فهوى البطل على وجهه كراية انفلتت من آلتها.
7.92.73
गिरेः शिखरजः श्रीमान्सुशाखः सुप्रतिष्ठितः ।
निर्भग्न इव वातेन कर्णिकारो हिमात्यये।
विशीर्णः पतितो राजा प्रसार्य विपुलौ भुजौ ॥ ७.९२.७३ ॥
كشجرة كارنيكارا نبتت على قمة جبل، بهية، ذات أغصان جميلة وجذور راسخة، كسرتها الريح في آخر الشتاء، هكذا سقط الملك محطماً وقد مدّ ذراعيه العريضتين.
7.92.74
शेते स्म निहतो भूमौ काम्भोजास्तरणोचितः ।
महार्हाभरणोपेतः सानुमानिव पर्वतः ॥ ७.९२.७४ ॥
يرقد مقتولاً على الأرض، جديراً بفرش الكامبوجا، مزيناً بحلي ثمينة، كجبل ذي منحدرات.
7.92.75
सुदर्शनीयस्ताम्राक्षः कर्णिना स सुदक्षिणः ।
पुत्रः काम्भोजराजस्य पार्थेन विनिपातितः ॥ ७.९२.७५ ॥
سُدكشينا، الوسيم ذو العينين الحمراوين، ابن ملك الكامبوجا، أسقطه كارني، ابن بريثا.
7.92.76
धारयन्नग्निसङ्काशां शिरसा काञ्चनीं स्रजम् ।
अशोभत महाबाहुर्व्यसुर्भूमौ निपातितः ॥ ७.९२.७६ ॥
كان يحمل على رأسه إكليلاً ذهبياً كالنار، فرقد ذو الذراعين القويتين بلا حياة على الأرض، ومع ذلك كان يتألق.
7.92.77
ततः सर्वाणि सैन्यानि व्यद्रवन्त सुतस्य ते ।
हतं श्रुतायुधं दृष्ट्वा काम्भोजं च सुदक्षिणम् ॥ ७.९२.७७ ॥
فحينئذ فرّت جيوش ابنك كلها في فوضى، إذ رأت شروتايودها قد قُتل والكامبوجا سودكشينا كذلك.