Mahābhārata · Adhyāya 7.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.92.1
सन्निरुद्धस्तु तैः पार्थो महाबलपराक्रमः ।
द्रुतं समनुयातश्च द्रोणेन रथिनां वरः ॥ ७.९२.१ ॥
Pero rodeado por ellos, Pārtha, de gran fuerza y valor, fue perseguido de inmediato por Droṇa, el mejor de los aurigas.
7.92.2
किरन्निषुगणांस्तीक्ष्णान्स रश्मीनिव भास्करः ।
तापयामास तत्सैन्यं देहं व्याधिगणो यथा ॥ ७.९२.२ ॥
Esparciendo multitudes de flechas agudas, abrasó aquel ejército como el sol abrasa con sus rayos, como un enjambre de enfermedades abrasa el cuerpo.
7.92.3
अश्वो विद्धो रथश्छिन्नः सारोहः पातितो गजः ।
छत्राणि चापविद्धानि रथाश्चक्रैर्विना कृताः ॥ ७.९२.३ ॥
Los caballos fueron atravesados, los carros destrozados, los elefantes derribados con sus jinetes, los parasoles perforados por arcos, y los carros dejados sin ruedas.
7.92.4
विद्रुतानि च सैन्यानि शरार्तानि समन्ततः ।
इत्यासीत्तुमुलं युद्धं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.९२.४ ॥
Y los ejércitos, afligidos por las flechas, huyeron por todas partes. Así surgió una batalla tumultuosa en la que nada podía distinguirse.
7.92.5
तेषां संयच्छतां सङ्ख्ये परस्परमजिह्मगैः ।
अर्जुनो ध्वजिनीं राजन्नभीक्ष्णं समकम्पयत् ॥ ७.९२.५ ॥
Oh rey, aunque ellos intentaban contenerse unos a otros con flechas de vuelo recto en la batalla, Arjuna hacía temblar una y otra vez a aquel ejército.
7.92.6
सत्यां चिकीर्षमाणस्तु प्रतिज्ञां सत्यसङ्गरः ।
अभ्यद्रवद्रथश्रेष्ठं शोणाश्वं श्वेतवाहनः ॥ ७.९२.६ ॥
Deseando hacer realidad su voto, Śvetavāhana, fiel a su palabra, se lanzó contra el mejor carro, el de caballos rojos.
7.92.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या मर्मभिद्भिरजिह्मगैः ।
अन्तेवासिनमाचार्यो महेष्वासं समार्पयत् ॥ ७.९२.७ ॥
El maestro Droṇa hirió a aquel gran arquero, su discípulo, con veinticinco flechas rectas que perforan los puntos vitales.
7.92.8
तं तूर्णमिव बीभत्सुः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
अभ्यधावदिषूनस्यन्निषुवेगविघातकान् ॥ ७.९२.८ ॥
Bībhatsu (Arjuna), el mejor de todos los portadores de armas, se lanzó rápidamente hacia él, disparando flechas que detienen el impulso de las flechas.
7.92.9
तस्याशु क्षिपतो भल्लान्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ।
प्रत्यविध्यदमेयात्मा ब्रह्मास्त्रं समुदीरयन् ॥ ७.९२.९ ॥
Cuando él disparó rápidamente flechas dentadas, el de ánimo inmensurable (Arjuna), invocando el arma brahma, lo hirió a su vez con flechas dentadas de juntas dobladas.
7.92.10
तदद्भुतमपश्याम द्रोणस्याचार्यकं युधि ।
यतमानो युवा नैनं प्रत्यविध्यद्यदर्जुनः ॥ ७.९२.१० ॥
Vimos en la batalla la maestría admirable de Droṇa como maestro: el joven Arjuna, que luchaba contra él, no lo hirió a su vez.
7.92.11
क्षरन्निव महामेघो वारिधाराः सहस्रशः ।
द्रोणमेघः पार्थशैलं ववर्ष शरवृष्टिभिः ॥ ७.९२.११ ॥
Como una gran nube derrama miles de corrientes de agua, la nube Droṇa descargó lluvias de flechas sobre la montaña, Pārtha.
7.92.12
अर्जुनः शरवर्षं तच्छरवर्षेण वीर्यवान् ।
अवारयदसम्भ्रान्तो न त्वाचार्यमपीडयत् ॥ ७.९२.१२ ॥
El poderoso Arjuna, sin turbarse, detuvo aquella lluvia de flechas con su propia lluvia de flechas, pero no hirió al maestro.
7.92.13
द्रोणस्तु पञ्चविंशत्या श्वेतवाहनमार्दयत् ।
वासुदेवं च सप्तत्या बाह्वोरुरसि चाशुगैः ॥ ७.९२.१३ ॥
Droṇa hirió a Śvetavāhana (Arjuna) con veinticinco flechas, y a Vāsudeva (Kṛṣṇa) con setenta flechas veloces en los brazos y el pecho.
7.92.14
पार्थस्तु प्रहसन्धीमानाचार्यं स शरौघिणम् ।
विसृजन्तं शितान्बाणानवारयत तं युधि ॥ ७.९२.१४ ॥
Pero el sabio Pārtha (Arjuna), sonriendo, detuvo en la batalla a aquel maestro que lanzaba agudas flechas.
7.92.15
अथ तौ वध्यमानौ तु द्रोणेन रथसत्तमौ ।
अवर्जयेतां दुर्धर्षं युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.९२.१५ ॥
Entonces aquellos dos mejores aurigas, heridos por Droṇa, repelieron al invencible que se había levantado como el fuego del fin de la era.
7.92.16
वर्जयन्निशितान्बाणान्द्रोणचापविनिः सृतान् ।
किरीटमाली कौन्तेयो भोजानीकमथाविशत् ॥ ७.९२.१६ ॥
Repeliendo las agudas flechas disparadas desde el arco de Droṇa, Kaunteya (Arjuna), el portador de la corona, penetró en el ejército de los Bhojas.
7.92.17
सोऽन्तरा कृतवर्माणं काम्भोजं च सुदक्षिणम् ।
अभ्ययाद्वर्जयन्द्रोणं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.९२.१७ ॥
Evitando a Droṇa, avanzó por en medio hacia Kṛtavarman y el camboya Sudakṣiṇa, como la montaña Mainaka.
7.92.18
ततो भोजो नरव्याघ्रो दुर्धर्षं कुरुसत्तमम् ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रो दशभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.९२.१८ ॥
Entonces Bhoja, tigre entre los hombres, sin perturbarse, atravesó rápidamente al invencible mejor de los Kuru con diez flechas de plumas de garza.
7.92.19
तमर्जुनः शतेनाजौ राजन्विव्याध पत्रिणाम् ।
पुनश्चान्यैस्त्रिभिर्बाणैर्मोहयन्निव सात्वतम् ॥ ७.९२.१९ ॥
Oh rey, en la batalla Arjuna lo hirió con cien flechas; luego, con otras tres flechas, como si confundiera al Sātvata, lo hirió de nuevo.
7.92.20
भोजस्तु प्रहसन्पार्थं वासुदेवं च माधवम् ।
एकैकं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत् ॥ ७.९२.२० ॥
Pero Bhoja, riendo, golpeó a Pārtha, a Vāsudeva y a Mādhava —a cada uno— con veinticinco flechas.
7.92.21
तस्यार्जुनो धनुश्छित्त्वा वियाधैनं त्रिसप्तभिः ।
शरैरग्निशिखाकारैः क्रुद्धाशीविषसन्निभैः ॥ ७.९२.२१ ॥
Arjuna le cortó el arco y lo hirió con veintiuna flechas, con punta de llama y semejantes a serpientes venenosas encolerizadas.
7.92.22
अथान्यद्धनुरादाय कृतवर्मा महारथः ।
पञ्चभिः सायकैस्तूर्णं विव्याधोरसि भारत ॥ ७.९२.२२ ॥
Entonces Kṛtavarman, el gran auriga, tomando otro arco, le hirió rápidamente el pecho con cinco flechas, oh Bhārata.
7.92.23
पुनश्च निशितैर्बाणैः पार्थं विव्याध पञ्चभिः ।
तं पार्थो नवभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.९२.२३ ॥
De nuevo le hirió a Pārtha con cinco flechas afiladas; Pārtha le golpeó en medio del pecho con nueve flechas.
7.92.24
दृष्ट्वा विषक्तं कौन्तेयं कृतवर्मरथं प्रति ।
चिन्तयामास वार्ष्णेयो न नः कालात्ययो भवेत् ॥ ७.९२.२४ ॥
Al ver al hijo de Kuntī enfrascado hacia el carro de Kṛtavarman, el descendiente de Vṛṣṇi pensó: que no se nos pierda el tiempo.
7.92.25
ततः कृष्णोऽब्रवीत्पार्थं कृतवर्मणि मा दयाम् ।
कुरु सम्बन्धकं हित्वा प्रमथ्यैनं विशातय ॥ ७.९२.२५ ॥
Entonces Kṛṣṇa dijo a Pārtha: "No muestres compasión con Kṛtavarman. Dejando de lado el parentesco, aplástalo y derríbalo."
7.92.26
ततः स कृतवर्माणं महोयित्वाऽर्जुनः शरैः ।
अभ्यगाज्जवनैरश्वैः काम्भोजानामनीकिनीम् ॥ ७.९२.२६ ॥
Entonces Arjuna, tras hostigar mucho a Kṛtavarman con flechas, avanzó con caballos veloces contra el ejército de los Kāmbojas.
7.92.27
अमर्षितस्तु हार्दिक्यः प्रविष्टे श्वेतवाहने ।
विधुन्वन्सशरं चापं पाञ्चाल्याभ्यां समागतः ॥ ७.९२.२७ ॥
Pero cuando entró Arjuna, el de caballos blancos, el airado Hārdikya agitó su arco con su flecha y se enfrentó a los dos Pāñcālas.
7.92.28
चक्ररक्षौ तु पाञ्चाल्यावर्जुनस्य पदानुगौ ।
पर्यवारयदायान्तौ कृतवर्मा रथेषुभिः ॥ ७.९२.२८ ॥
Pero los dos Pāñcālas, guardianes de las ruedas que seguían los pasos de Arjuna, al acercarse fueron rodeados por Kṛtavarman con flechas desde su carro.
7.92.29
तावविध्यत्ततो भोजः कृतवर्मा शितैः शरैः ।
त्रिभिरेव युधामन्युं चतुर्भिश्चोत्तमौजसम् ॥ ७.९२.२९ ॥
Entonces Kṛtavarman, el Bhoja, los atravesó a ambos con flechas afiladas: tres a Yudhāmanyu y cuatro a Uttamaujas.
7.92.30
तावप्येनं विविधतुर्दशभिर्दशभिः शरैः ।
त्रिभिरेव युधामन्युरुत्तगौजास्त्रिभिस्तथा।
सञ्चिच्छिदतुरप्यस्य ध्वजं कार्मुकमेव च ॥ ७.९२.३० ॥
Ambos también lo atravesaron con diez flechas cada uno; Yudhāmanyu con tres y Uttamaujas igualmente con tres, y cortaron su estandarte y su arco.
7.92.31
अथान्यद्धनुरादाय हार्दिक्यः क्रोधमूर्च्छितः ।
कृत्वा विधनुषौ वीरौ शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.९२.३१ ॥
Entonces el hijo de Hṛdika, enloquecido de ira, tomó otro arco, dejó sin arco a los dos héroes y los cubrió con una lluvia de flechas.
7.92.32
तावन्ये धनुषी सज्ये कृत्वा भोजं विजघ्नतुः ।
तेनान्तरेषु बीभत्सुर्विवेशामित्रवाहिनीम् ॥ ७.९२.३२ ॥
Ambos, tomando otros arcos ya tensados, golpearon a Bhoja; y por los huecos, Bībhatsu (Arjuna) entró en el ejército enemigo.
7.92.33
न लेभाते तु तौ द्वारं वारितौ कृतवर्मणा ।
धार्तराष्ट्रेष्वनीकेषु यतमानौ नरर्षभौ ॥ ७.९२.३३ ॥
Pero los dos toros entre los hombres, obstruidos por Kṛtavarman, no lograron abrirse paso entre los ejércitos de los hijos de Dhṛtarāṣṭra, aunque se esforzaron.
7.92.34
अनीकान्यर्दयन्युद्धे त्वरितः श्वेतवाहनः ।
नावधीत्कृतवर्माणं प्राप्तमप्यरिसूदनः ॥ ७.९२.३४ ॥
Atormentando a los ejércitos en la batalla, el de caballos blancos (Arjuna), destructor de enemigos, no mató a Kṛtavarman, aunque este se le había presentado.
7.92.35
तं दृष्ट्वा तु तथाऽऽयान्तंशूरो राजा श्रुतायुधः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धो विधुन्वानो महद्धनुः ॥ ७.९२.३५ ॥
Al verlo llegar así, el valiente rey Śrutāyudha, muy enfurecido, sacudiendo su gran arco, se lanzó contra él.
7.92.36
स पार्थं त्रिभिरानर्च्छत्सप्तत्या च जनार्दनम् ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन पार्थकेतुमताडयत् ॥ ७.९२.३६ ॥
Hirió a Arjuna con tres flechas y a Janārdana con setenta, y con una flecha afilada de cabeza de navaja golpeó el estandarte de Arjuna.
7.92.37
ततोऽर्जुनो नवत्या तु शराणां नतपर्वणाम् ।
आजघान भृशं क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.९२.३७ ॥
Entonces Arjuna, enfurecido, lo golpeó ferozmente con noventa flechas de puntas curvadas, como se pincha a un gran elefante con un aguijón.
7.92.38
स तन्न ममृषे राजन्पाण्डवेयस्य विक्रमम् ।
अथैनं सप्तसप्तत्या नाराचानां समार्पयत् ॥ ७.९२.३८ ॥
Oh rey, él no toleró el valor del hijo de Pāṇḍu; luego le clavó setenta y siete flechas de hierro.
7.92.39
तस्यार्जुनो धनुश्छित्त्वा शरावापं निकृत्य च ।
आजघानोरसि क्रुद्धः सप्तभिर्नतपर्वभिः ॥ ७.९२.३९ ॥
Arjuna, furioso, cortó su arco y partió su carcaj, y luego lo hirió en el pecho con siete flechas de puntas curvadas.
7.92.40
अथान्यद्धनुरादाय स राजा क्रोधमूर्च्छितः ।
वासविं नवभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.९२.४० ॥
Entonces el rey, cegado por la ira, tomó otro arco e hirió a Vāsavi (Arjuna) con nueve flechas en los brazos y el pecho.
7.92.41
ततोऽर्जुनः स्मयन्नेव श्रुतायुधमरिन्दमः ।
शरैरनेकसाहस्रैः पीडयामास भारत ॥ ७.९२.४१ ॥
Entonces Arjuna, domador de enemigos, sonriendo, atormentó a Śrutāyudha con muchos miles de flechas, oh Bhārata.
7.92.42
अश्वांश्चास्यावधीत्तूर्णं सारथिं च महारथः ।
विव्याध चैनं सप्तत्या नाराचानां महाबलः ॥ ७.९२.४२ ॥
El gran auriga mató rápidamente sus caballos y su cochero, y el poderoso lo atravesó con setenta flechas de hierro.
7.92.43
हताश्वं रथमुत्सृज्य स तु राजा श्रुतायुधः ।
अभ्यद्रुवद्रुणे पार्थं गदामुद्यम्य वीर्यवान् ॥ ७.९२.४३ ॥
Con sus caballos muertos, el rey Śrutāyudha abandonó su carro y, levantando la maza, se lanzó valientemente contra Pārtha en la batalla.
7.92.44
वरुणस्यत्मजो वीरः स तु राजा श्रुतायुधः ।
पर्णाशाजननी यस्य शीततोया महानदी ॥ ७.९२.४४ ॥
El héroe hijo de Varuṇa, el rey Śrutāyudha, cuya madre es el Parṇāśā, el gran río de aguas frías.
7.92.45
तस्य माताऽब्रवीद्राजन्वरुणं पुत्रकारणात् ।
अवध्योऽयं भवेल्लोके शत्रूणां तनयो मम ॥ ७.९२.४५ ॥
Oh rey, su madre dijo a Varuṇa por el bien de su hijo: "Que este hijo mío sea invulnerable a los enemigos en el mundo."
7.92.46
वरुणस्त्वब्रवीत्प्रीतो ददाम्यस्मै वरं हितम् ।
दिव्यमस्त्रं सुतस्तेऽयं येनावध्यो भविष्यति ॥ ७.९२.४६ ॥
Varuṇa, complacido, dijo: "Le concedo este beneficioso don: tu hijo obtendrá un arma divina, por la cual será invulnerable."
7.92.47
नास्ति चाप्यमरत्वं वै मनुष्यस्य कथञ्चन ।
सर्वेणावश्यमर्तव्यं जातेन सरितां वरे ॥ ७.९२.४७ ॥
Oh mejor de los ríos, no hay inmortalidad para el hombre de ninguna manera; todo el que nace debe morir necesariamente.
7.92.48
दुर्धर्षस्त्वेष शत्रूणां रणेषु भविता सदा ।
अस्त्रस्यास्य प्रभावाद्वै व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ ७.९२.४८ ॥
Será siempre invencible para sus enemigos en las batallas; por el poder de esta arma, que se aleje la fiebre de tu mente.
7.92.49
इत्युक्त्वा वरुणः प्रादाद्गदां मन्त्रपुरस्कृताम् ।
यामासाद्य दुराधर्षः सर्वलोके श्रुतायुधः ॥ ७.९२.४९ ॥
Tras decir esto, Varuṇa le dio una maza consagrada con mantras; al obtenerla, Śrutāyudha se volvió invencible en todos los mundos.
7.92.50
उवाच चैनं भगवान्पुनरेव जलेश्वरः ।
अयुध्यति न मोक्तव्या सा त्वय्येव पतेदिति ॥ ७.९२.५० ॥
El bienaventurado señor de las aguas, Varuṇa, le habló de nuevo: 'No la sueltes contra quien esté desarmado; caerá solo sobre ti.'
7.92.51
हन्यादेषा प्रतीपं हि प्रयोक्तारमपि प्रभो ।
न चाकरोत्स तद्वाक्यं प्राप्ते काले श्रुतायुधः ॥ ७.९२.५१ ॥
'Oh señor, puede volverse y golpear incluso a quien la lanza.' Pero cuando llegó el momento, Śrutāyudha no hizo caso de sus palabras.
7.92.52
स तया वीरघातिन्या जनार्दनमताडयत् ।
प्रतिजग्राह तां कृष्णः पीनेनांसेन वीर्यवान्।
नाकम्पयत शौरिं सा विन्ध्यं गिरिमिवानिलः ॥ ७.९२.५२ ॥
Con aquella maza matadora de héroes golpeó a Janārdana. El poderoso Kṛṣṇa la recibió sobre su robusto hombro; no hizo estremecer a Śauri, como el viento no sacude la montaña Vindhya.
7.92.53
ततोऽर्जुनः क्षुरप्राभ्यां भुजौ परिघसन्निभौ ।
चिच्छेद पाण्डवः शीघ्रं जलेश्वरसुतस्य वै ॥ ७.९२.५३ ॥
Entonces Arjuna, hijo de Pāṇḍu, cortó rápidamente con dos flechas de punta de navaja los dos brazos del hijo del señor de las aguas, semejantes a barras de hierro.
7.92.54
स ज्वलन्ती महोल्केव समासाद्य जनार्दनम् ।
प्रत्यागता महावेगा कृत्येव दुरधिष्ठिता ॥ ७.९२.५४ ॥
Llegó a Janārdana como un gran meteoro ardiente, y luego regresó con gran velocidad, como un espíritu ritual mal dirigido.
7.92.55
जघान चास्थितं वीरं श्रुतायुधममर्षणम् ।
स पपात हतो भूमौ विशिरा विभुजो बली।
सम्भग्न इव वातेन बहुशाखो वनस्पतिः ॥ ७.९२.५५ ॥
Golpeó al héroe Śrutāyudha, que estaba frente a él, airado. Muerto, el poderoso de largos brazos cayó a tierra con la cabeza cortada, como un árbol de muchas ramas quebrado por el viento.
7.92.56
सा विस्फुरन्ती ज्वलिता वज्रवेगसमा गदा ।
हत्वा श्रुतायुधं वीरं धरणीमन्वपद्यत ॥ ७.९२.५६ ॥
Aquella maza, temblorosa y ardiente, igual en velocidad al rayo, derribó al héroe Śrutāyudha y cayó sobre la tierra.
7.92.57
गदां निवर्तितां दृष्ट्वा निहतं च श्रुतायुधम् ।
हाहाकारो महांस्तत्र सैन्यानां समजायत।
स्वेनास्त्रेण हतं दृष्ट्वा श्रुतायुधमरिन्दमम् ॥ ७.९२.५७ ॥
Al ver la maza devuelta y a Śrutāyudha muerto, surgió allí un gran clamor de lamentación entre los ejércitos. Al ver al domador de enemigos Śrutāyudha abatido por su propia arma—
7.92.58
अयुध्यमानाय ततः केशवाय नराधिप ।
क्षिप्ता श्रुतायुधेनाथ तस्मात्तमवधीद्गदा ॥ ७.९२.५८ ॥
Oh señor de los hombres, entonces Śrutāyudha arrojó su maza contra Keśava, que no estaba combatiendo, y esa misma maza lo mató.
7.92.59
यथोक्तं वरुणेनाजौ तथा स निधनं गतः ।
व्यसुश्चाप्यपतद्भूमौ प्रेक्षतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.९२.५९ ॥
Como Varuṇa había dicho en la batalla, así llegó a su fin; sin vida cayó al suelo mientras todos los arqueros miraban.
7.92.60
पतमानस्तु स बभौ पर्णाशायाः प्रियः सुतः ।
सम्भग्न इव वातेन बहुशाखो वनस्पतिः ॥ ७.९२.६० ॥
Aun al caer brillaba como el amado hijo del Parṇāśā, como un árbol de muchas ramas quebrado por el viento.
7.92.61
ततः सर्वाणि सैन्यानि सेनामुख्याश्च सर्वशः ।
प्राद्रवन्त हतं दृष्ट्वा श्रुतायुधमरिन्दमम् ॥ ७.९२.६१ ॥
Entonces, al ver muerto a Śrutāyudha, todos los ejércitos y sus jefes huyeron por todas partes.
7.92.62
ततः काम्भोजराजस्य पुत्रः शूरः सुदक्षिणः ।
अभ्ययाज्जवनैरश्वैः फल्गुनं शत्रुसूदनम् ॥ ७.९२.६२ ॥
Entonces Sudakṣiṇa, el valiente hijo del rey de Kāmboja, avanzó con caballos veloces contra Phalguna, destructor de enemigos.
7.92.63
तस्य पार्थः शरान्सप्त प्रेषयामास भारत ।
ते तं शूरं विनिर्भिद्य प्राविशन्धरणीतलम् ॥ ७.९२.६३ ॥
¡Oh Bhārata! Pārtha le envió siete flechas. Atravesando a aquel héroe, penetraron en la superficie de la tierra.
7.92.64
सोऽतिविद्धः शरैस्तीक्ष्णैर्गाण्डीवप्रेषितैर्मृधे ।
अर्जुनं प्रतिविव्याध दशभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.९२.६४ ॥
Gravemente herido por las agudas flechas disparadas desde el Gāṇḍīva, en la batalla devolvió el golpe a Arjuna con diez flechas emplumadas de garza.
7.92.65
वासुदेवं त्रिभिर्विद्ध्वा पुनः पार्थं च पञ्चभिः ।
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा केतुं चिच्छेद मारिष ॥ ७.९२.६५ ॥
Tras herir a Vāsudeva con tres flechas y de nuevo a Arjuna con cinco, Pārtha le cortó el arco y derribó su estandarte, ¡oh señor!
7.92.66
भल्लाभ्यां भृशतीक्ष्णाभ्यां तं च विव्याध पाण्डवः ।
स तु पार्थं त्रिभिर्विद्ध्वा सिंहनादमथानदत् ॥ ७.९२.६६ ॥
El Pāṇḍava también lo atravesó con dos flechas bhalla muy afiladas. Entonces, tras herir a Pārtha con tres flechas, lanzó un rugido de león.
7.92.67
सर्वपारशवीं चैव शक्तिं शूरः सुदक्षिणः ।
सघण्टां प्राहिणोद्धोरां क्रुद्धो गाण्डीवधन्वने ॥ ७.९२.६७ ॥
El héroe Sudakṣiṇa, enfurecido, lanzó contra Arjuna, el portador del Gāṇḍīva, una lanza de toda clase de hierro y una terrible lanza con campana.
7.92.68
सा ज्वलन्ती महोल्केव तमासाद्य महारथम् ।
सविस्फुलिङ्गा निर्भिद्य निपपात महीतले ॥ ७.९२.६८ ॥
Como un gran meteoro ardiente, alcanzó a aquel gran auriga, lo atravesó con chispas y cayó a la tierra.
7.92.69
शक्या त्वभिहतो गाढं मूर्च्छयाऽभिपरिप्लुतः ।
समाश्वास्य महातेजाः सृक्विणी परिलेलिहन् ॥ ७.९२.६९ ॥
Herido profundamente por la lanza y dominado por el desvanecimiento, el de gran esplendor se recuperó y se lamió las comisuras de la boca.
7.92.70
तं चतुर्दशभिः पार्थो नाराचैः कङ्कपत्रिभिः ।
साश्वध्वजधनुःसूतं विव्याधाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.९२.७० ॥
Arjuna, de prowess inconcebible, lo atravesó con catorce flechas de hierro emplumadas con plumas de garza, junto con sus caballos, estandarte, arco y auriga.
7.92.71
रथं चान्यैः सुबहुभिश्चक्रे विशकलं शरैः ।
सुदक्षिणं तं काम्भोजं मोघसङ्कल्पविक्रमम्।
बिभेद हृदि बाणेन पृथुधारेण पाण्डवः ॥ ७.९२.७१ ॥
El Pāṇḍava hizo añicos su carro con muchas otras flechas, y atravesó en el pecho al camboya Sudakṣiṇa, cuyo propósito y valor resultaron vanos, con una flecha de filo ancho.
7.92.72
स भिन्नवर्मा स्रस्ताङ्गः प्रभ्रष्टमुकुटाङ्गदः ।
पपाताभिमुखः शूरो यन्त्रमुक्त इव ध्वजः ॥ ७.९२.७२ ॥
Con la armadura rota, los miembros aflojados, la corona y los brazaletes caídos, el héroe cayó de cara, como un estandarte soltado de su mecanismo.
7.92.73
गिरेः शिखरजः श्रीमान्सुशाखः सुप्रतिष्ठितः ।
निर्भग्न इव वातेन कर्णिकारो हिमात्यये।
विशीर्णः पतितो राजा प्रसार्य विपुलौ भुजौ ॥ ७.९२.७३ ॥
Como un árbol karṇikāra nacido en la cima de una montaña, espléndido, de buenas ramas y firmemente arraigado, quebrado por el viento al final del invierno, así el rey, destrozado, cayó con sus dos anchos brazos extendidos.
7.92.74
शेते स्म निहतो भूमौ काम्भोजास्तरणोचितः ।
महार्हाभरणोपेतः सानुमानिव पर्वतः ॥ ७.९२.७४ ॥
Yace abatido en el suelo, digno de los lechos de los Kāmboja, adornado con costosos ornamentos, como una montaña con sus laderas.
7.92.75
सुदर्शनीयस्ताम्राक्षः कर्णिना स सुदक्षिणः ।
पुत्रः काम्भोजराजस्य पार्थेन विनिपातितः ॥ ७.९२.७५ ॥
Sudakṣiṇa, hermoso y de ojos rojos, hijo del rey de los Kāmboja, fue derribado por Karṇin, el hijo de Pṛthā.
7.92.76
धारयन्नग्निसङ्काशां शिरसा काञ्चनीं स्रजम् ।
अशोभत महाबाहुर्व्यसुर्भूमौ निपातितः ॥ ७.९२.७६ ॥
Llevando sobre la cabeza una guirnalda dorada como el fuego, el de brazos poderosos yacía sin vida sobre el suelo, pero resplandecía.
7.92.77
ततः सर्वाणि सैन्यानि व्यद्रवन्त सुतस्य ते ।
हतं श्रुतायुधं दृष्ट्वा काम्भोजं च सुदक्षिणम् ॥ ७.९२.७७ ॥
Entonces todos los ejércitos de tu hijo huyeron en desorden, al ver muerto a Śrutāyudha y también al Kāmboja Sudakṣiṇa.