ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 7.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.92.1
सन्निरुद्धस्तु तैः पार्थो महाबलपराक्रमः ।
द्रुतं समनुयातश्च द्रोणेन रथिनां वरः ॥ ७.९२.१ ॥
ಆದರೆ ಅವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ, ಮಹಾಬಲ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಪಾರ್ಥನನ್ನು, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ದ್ರೋಣನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದನು.
7.92.2
किरन्निषुगणांस्तीक्ष्णान्स रश्मीनिव भास्करः ।
तापयामास तत्सैन्यं देहं व्याधिगणो यथा ॥ ७.९२.२ ॥
ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳ ರಾಶಿಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸುಡುವಂತೆ, ರೋಗಗಳ ಗುಂಪು ದೇಹವನ್ನು ಬಾಧಿಸುವಂತೆ, ಅವನು ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸುಟ್ಟನು.
7.92.3
अश्वो विद्धो रथश्छिन्नः सारोहः पातितो गजः ।
छत्राणि चापविद्धानि रथाश्चक्रैर्विना कृताः ॥ ७.९२.३ ॥
ಕುದುರೆಗಳು ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟವು, ರಥಗಳು ಮುರಿದುಬಿದ್ದವು, ಸವಾರನೊಡನೆ ಆನೆಗಳು ಉರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಛತ್ರಿಗಳು ಬಿಲ್ಲಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹರಿದವು, ರಥಗಳು ಚಕ್ರಗಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವು.
7.92.4
विद्रुतानि च सैन्यानि शरार्तानि समन्ततः ।
इत्यासीत्तुमुलं युद्धं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.९२.४ ॥
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾದ ಸೇನೆಗಳು ನಾಲ್ಕೂ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಚದುರಿ ಓಡಿದವು. ಹೀಗೆ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧವಾಯಿತು; ಏನೂ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ.
7.92.5
तेषां संयच्छतां सङ्ख्ये परस्परमजिह्मगैः ।
अर्जुनो ध्वजिनीं राजन्नभीक्ष्णं समकम्पयत् ॥ ७.९२.५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ಅರ್ಜುನನು ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ನಡುಗಿಸಿದನು.
7.92.6
सत्यां चिकीर्षमाणस्तु प्रतिज्ञां सत्यसङ्गरः ।
अभ्यद्रवद्रथश्रेष्ठं शोणाश्वं श्वेतवाहनः ॥ ७.९२.६ ॥
ತನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪನಾದ ಶ್ವೇತವಾಹನನು, ಕೆಂಪು ಕುದುರೆಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.92.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या मर्मभिद्भिरजिह्मगैः ।
अन्तेवासिनमाचार्यो महेष्वासं समार्पयत् ॥ ७.९२.७ ॥
ಆಚಾರ್ಯ ದ್ರೋಣನು ಮರ್ಮಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವ, ನೇರವಾಗಿ ಸಾಗುವ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಮಹಾ ಧನುರ್ಧರ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.92.8
तं तूर्णमिव बीभत्सुः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
अभ्यधावदिषूनस्यन्निषुवेगविघातकान् ॥ ७.९२.८ ॥
ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ವೇಗವಾಗಿ ಅವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು; ಬಾಣಗಳ ವೇಗವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಾ.
7.92.9
तस्याशु क्षिपतो भल्लान्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ।
प्रत्यविध्यदमेयात्मा ब्रह्मास्त्रं समुदीरयन् ॥ ७.९२.९ ॥
ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಭಲ್ಲ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು, ಅಮೇಯಾತ್ಮನಾದ (ಅರ್ಜುನ) ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಇರಿದನು.
7.92.10
तदद्भुतमपश्याम द्रोणस्याचार्यकं युधि ।
यतमानो युवा नैनं प्रत्यविध्यद्यदर्जुनः ॥ ७.९२.१० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನ ಆಚಾರ್ಯ ಕೌಶಲವನ್ನು ನಾವು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡೆವು; ಅವನ ಮೇಲೆ ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಯುವಕ ಅರ್ಜುನನು ಅವನನ್ನು ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಇರಿಯಲಿಲ್ಲ.
7.92.11
क्षरन्निव महामेघो वारिधाराः सहस्रशः ।
द्रोणमेघः पार्थशैलं ववर्ष शरवृष्टिभिः ॥ ७.९२.११ ॥
ಮಹಾಮೇಘವು ಸಾವಿರಾರು ನೀರ್ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ, ದ್ರೋಣಮೇಘವು ಪಾರ್ಥಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಿತು.
7.92.12
अर्जुनः शरवर्षं तच्छरवर्षेण वीर्यवान् ।
अवारयदसम्भ्रान्तो न त्वाचार्यमपीडयत् ॥ ७.९२.१२ ॥
ವೀರ್ಯವಂತ ಅರ್ಜುನನು ಅದರ ಬಾಣಮಳೆಯನ್ನು ತನ್ನ ಬಾಣಮಳೆಯಿಂದ ತಡೆದನು, ಕಳವಳಗೊಳ್ಳದೆ; ಆದರೆ ಆಚಾರ್ಯನಿಗೆ ನೋವು ನೀಡಲಿಲ್ಲ.
7.92.13
द्रोणस्तु पञ्चविंशत्या श्वेतवाहनमार्दयत् ।
वासुदेवं च सप्तत्या बाह्वोरुरसि चाशुगैः ॥ ७.९२.१३ ॥
ದ್ರೋಣನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶ್ವೇತವಾಹನನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಪೀಡಿಸಿದನು; ವಾಸುದೇವನನ್ನು (ಕೃಷ್ಣನನ್ನು) ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.
7.92.14
पार्थस्तु प्रहसन्धीमानाचार्यं स शरौघिणम् ।
विसृजन्तं शितान्बाणानवारयत तं युधि ॥ ७.९२.१४ ॥
ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಪಾರ್ಥನು (ಅರ್ಜುನನು) ನಗುತ್ತಾ, ಹರಿತವಾದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಆಚಾರ್ಯನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತಡೆದನು.
7.92.15
अथ तौ वध्यमानौ तु द्रोणेन रथसत्तमौ ।
अवर्जयेतां दुर्धर्षं युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.९२.१५ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣನಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರು, ಯುಗಾಂತಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತ ದುರ್ಧರ್ಷನನ್ನು ತಡೆದರು.
7.92.16
वर्जयन्निशितान्बाणान्द्रोणचापविनिः सृतान् ।
किरीटमाली कौन्तेयो भोजानीकमथाविशत् ॥ ७.९२.१६ ॥
ದ್ರೋಣನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಕಿರೀಟಮಾಲಿ ಕೌಂತೇಯನು (ಅರ್ಜುನನು) ಭೋಜರ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
7.92.17
सोऽन्तरा कृतवर्माणं काम्भोजं च सुदक्षिणम् ।
अभ्ययाद्वर्जयन्द्रोणं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.९२.१७ ॥
ಅವನು ದ್ರೋಣನನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ, ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತದಂತೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೃತವರ್ಮನನ್ನೂ ಕಾಂಬೋಜ ಸುದಕ್ಷಿಣನನ್ನೂ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
7.92.18
ततो भोजो नरव्याघ्रो दुर्धर्षं कुरुसत्तमम् ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रो दशभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.९२.१८ ॥
ಆಗ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಭೋಜನು ಅವ್ಯಗ್ರನಾಗಿ, ತಕ್ಷಣ ದುರ್ಧರ್ಷನಾದ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಕಂಕಪತ್ರಿ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದನು.
7.92.19
तमर्जुनः शतेनाजौ राजन्विव्याध पत्रिणाम् ।
पुनश्चान्यैस्त्रिभिर्बाणैर्मोहयन्निव सात्वतम् ॥ ७.९२.१९ ॥
ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು ಅವನನ್ನು ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು; ಮತ್ತೆ ಇತರ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಸಾತ್ವತನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತೆ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.92.20
भोजस्तु प्रहसन्पार्थं वासुदेवं च माधवम् ।
एकैकं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत् ॥ ७.९२.२० ॥
ಆದರೆ ಭೋಜನು ನಗುತ್ತಾ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಮತ್ತು ವಾಸುದೇವ ಹಾಗೂ ಮಾಧವರನ್ನು — ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.92.21
तस्यार्जुनो धनुश्छित्त्वा वियाधैनं त्रिसप्तभिः ।
शरैरग्निशिखाकारैः क्रुद्धाशीविषसन्निभैः ॥ ७.९२.२१ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ, ಕೋಪಗೊಂಡ ವಿಷಸರ್ಪಗಳಂತೆ ಇದ್ದ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.92.22
अथान्यद्धनुरादाय कृतवर्मा महारथः ।
पञ्चभिः सायकैस्तूर्णं विव्याधोरसि भारत ॥ ७.९२.२२ ॥
ಆಗ ಬೇರೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದ ಮಹಾರಥ ಕೃತವರ್ಮನು, ಓ ಭಾರತ, ಬೇಗನೆ ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಎದೆಗೆ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.92.23
पुनश्च निशितैर्बाणैः पार्थं विव्याध पञ्चभिः ।
तं पार्थो नवभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.९२.२३ ॥
ಮತ್ತೆ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು. ಪಾರ್ಥನು ಅವನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಎದೆಯ ನಡುವೆ ಹೊಡೆದನು.
7.92.24
दृष्ट्वा विषक्तं कौन्तेयं कृतवर्मरथं प्रति ।
चिन्तयामास वार्ष्णेयो न नः कालात्ययो भवेत् ॥ ७.९२.२४ ॥
ಕೃತವರ್ಮನ ರಥದತ್ತ ತೊಡಗಿರುವ ಕೌಂತೇಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನು ನಮ್ಮ ಕಾಲ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.
7.92.25
ततः कृष्णोऽब्रवीत्पार्थं कृतवर्मणि मा दयाम् ।
कुरु सम्बन्धकं हित्वा प्रमथ्यैनं विशातय ॥ ७.९२.२५ ॥
ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ಕೃತವರ್ಮನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಬೇಡ. ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತೊರೆದು, ಇವನನ್ನು ಮರ್ದಿಸಿ ಉರುಳಿಸು."
7.92.26
ततः स कृतवर्माणं महोयित्वाऽर्जुनः शरैः ।
अभ्यगाज्जवनैरश्वैः काम्भोजानामनीकिनीम् ॥ ७.९२.२६ ॥
ನಂತರ ಅರ್ಜುನನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೃತವರ್ಮನನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಪೀಡಿಸಿ, ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳೊಡನೆ ಕಾಂಬೋಜರ ಸೇನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.92.27
अमर्षितस्तु हार्दिक्यः प्रविष्टे श्वेतवाहने ।
विधुन्वन्सशरं चापं पाञ्चाल्याभ्यां समागतः ॥ ७.९२.२७ ॥
ಆದರೆ ಬಿಳಿಯ ಕುದುರೆಗಳ ಅರ್ಜುನನು ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದಾಗ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನು ಬಾಣ ಸಹಿತ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತ ಪಾಂಚಾಲರಿಬ್ಬರೊಡನೆ ಎದುರಿಸಿದನು.
7.92.28
चक्ररक्षौ तु पाञ्चाल्यावर्जुनस्य पदानुगौ ।
पर्यवारयदायान्तौ कृतवर्मा रथेषुभिः ॥ ७.९२.२८ ॥
ಆದರೆ ಅರ್ಜುನನ ಹಿಂದೆ ಸಾಗುವ ಚಕ್ರರಕ್ಷಕರಾದ ಇಬ್ಬರು ಪಾಂಚಾಲರು ಬಂದಾಗ, ಕೃತವರ್ಮನು ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದನು.
7.92.29
तावविध्यत्ततो भोजः कृतवर्मा शितैः शरैः ।
त्रिभिरेव युधामन्युं चतुर्भिश्चोत्तमौजसम् ॥ ७.९२.२९ ॥
ನಂತರ ಭೋಜನಾದ ಕೃತವರ್ಮನು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಇರಿದನು—ಯುಧಾಮನ್ಯುವನ್ನು ಮೂರರಿಂದ, ಉತ್ತಮೌಜಸನನ್ನು ನಾಲ್ಕರಿಂದ.
7.92.30
तावप्येनं विविधतुर्दशभिर्दशभिः शरैः ।
त्रिभिरेव युधामन्युरुत्तगौजास्त्रिभिस्तथा।
सञ्चिच्छिदतुरप्यस्य ध्वजं कार्मुकमेव च ॥ ७.९२.३० ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅವನನ್ನು ಹತ್ತು ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದರು; ಯುಧಾಮನ್ಯು ಮೂರರಿಂದಲೂ, ಉತ್ತಮೌಜಸನು ಮೂರರಿಂದಲೂ ಅವನ ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದರು.
7.92.31
अथान्यद्धनुरादाय हार्दिक्यः क्रोधमूर्च्छितः ।
कृत्वा विधनुषौ वीरौ शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.९२.३१ ॥
ಆಗ ಹಾರ್ದಿಕ್ಯನು ಮತ್ತೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಾಗಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರನ್ನು ಬಿಲ್ಲಿಲ್ಲದವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು.
7.92.32
तावन्ये धनुषी सज्ये कृत्वा भोजं विजघ्नतुः ।
तेनान्तरेषु बीभत्सुर्विवेशामित्रवाहिनीम् ॥ ७.९२.३२ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆದೆ ಏರಿಸಿದ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಭೋಜನನ್ನು ಹೊಡೆದರು; ಆ ಅಂತರಗಳ ಮೂಲಕ ಬೀಭತ್ಸು (ಅರ್ಜುನ) ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
7.92.33
न लेभाते तु तौ द्वारं वारितौ कृतवर्मणा ।
धार्तराष्ट्रेष्वनीकेषु यतमानौ नरर्षभौ ॥ ७.९२.३३ ॥
ಕೃತವರ್ಮನಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರರ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ದಾರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ; ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಅವರು ಮಾರ್ಗ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
7.92.34
अनीकान्यर्दयन्युद्धे त्वरितः श्वेतवाहनः ।
नावधीत्कृतवर्माणं प्राप्तमप्यरिसूदनः ॥ ७.९२.३४ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಾ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಬಂದ ಶ್ವೇತವಾಹನನು (ಅರ್ಜುನನು), ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕನಾಗಿದ್ದರೂ ಎದುರಾದ ಕೃತವರ್ಮನನ್ನು ವಧಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.92.35
तं दृष्ट्वा तु तथाऽऽयान्तंशूरो राजा श्रुतायुधः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धो विधुन्वानो महद्धनुः ॥ ७.९२.३५ ॥
ಹಾಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಶೂರ ರಾಜ ಶ್ರುತಾಯುಧನು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸುತ್ತಾ ಅವನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.92.36
स पार्थं त्रिभिरानर्च्छत्सप्तत्या च जनार्दनम् ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन पार्थकेतुमताडयत् ॥ ७.९२.३६ ॥
ಅವನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ, ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ ಹೊಡೆದನು; ಅತಿ ಹರಿತ ಕ್ಷುರಪ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಅರ್ಜುನನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.92.37
ततोऽर्जुनो नवत्या तु शराणां नतपर्वणाम् ।
आजघान भृशं क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.९२.३७ ॥
ಆಗ ಅರ್ಜುನನು ಕೋಪದಿಂದ ಬಾಗಿದ ತುದಿಗಳ ತೊಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದನು, ಅಂಕುಶದಿಂದ ಮಹಾ ಆನೆಯನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಂತೆ.
7.92.38
स तन्न ममृषे राजन्पाण्डवेयस्य विक्रमम् ।
अथैनं सप्तसप्तत्या नाराचानां समार्पयत् ॥ ७.९२.३८ ॥
ಅರಸನೇ! ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಅವನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ; ನಂತರ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಹೂಡಿದನು.
7.92.39
तस्यार्जुनो धनुश्छित्त्वा शरावापं निकृत्य च ।
आजघानोरसि क्रुद्धः सप्तभिर्नतपर्वभिः ॥ ७.९२.३९ ॥
ಅರ್ಜುನನು ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಬತ್ತಳಿಕೆಯನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಏಳು ಬಾಗಿದ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.
7.92.40
अथान्यद्धनुरादाय स राजा क्रोधमूर्च्छितः ।
वासविं नवभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.९२.४० ॥
ಆಗ ಆ ರಾಜನು ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಾಗಿ ಇನ್ನೊಂದು ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ವಾಸವಿಯನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಭುಜಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎದೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೊಡೆದನು.
7.92.41
ततोऽर्जुनः स्मयन्नेव श्रुतायुधमरिन्दमः ।
शरैरनेकसाहस्रैः पीडयामास भारत ॥ ७.९२.४१ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನ ಮಾಡುವ ಅರ್ಜುನನು ನಗುತ್ತಲೇ ಶ್ರುತಾಯುಧನನ್ನು ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿಸಿದನು, ಓ ಭಾರತ!
7.92.42
अश्वांश्चास्यावधीत्तूर्णं सारथिं च महारथः ।
विव्याध चैनं सप्तत्या नाराचानां महाबलः ॥ ७.९२.४२ ॥
ಆ ಮಹಾರಥನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಸಾರಥಿಯನ್ನೂ ಕೊಂದನು; ಆ ಮಹಾಬಲನು ಅವನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು.
7.92.43
हताश्वं रथमुत्सृज्य स तु राजा श्रुतायुधः ।
अभ्यद्रुवद्रुणे पार्थं गदामुद्यम्य वीर्यवान् ॥ ७.९२.४३ ॥
ಕುದುರೆಗಳು ಹತವಾದ ರಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ರಾಜ ಶ್ರುತಾಯುಧನು ರಣದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನ ಮೇಲೆ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಧಾವಿಸಿದನು.
7.92.44
वरुणस्यत्मजो वीरः स तु राजा श्रुतायुधः ।
पर्णाशाजननी यस्य शीततोया महानदी ॥ ७.९२.४४ ॥
ವರುಣನ ವೀರ ಪುತ್ರ ರಾಜ ಶ್ರುತಾಯುಧನು; ಅವನ ತಾಯಿ ಪರ್ಣಾಶಾ, ತಣ್ಣೀರಿನ ಮಹಾನದಿ.
7.92.45
तस्य माताऽब्रवीद्राजन्वरुणं पुत्रकारणात् ।
अवध्योऽयं भवेल्लोके शत्रूणां तनयो मम ॥ ७.९२.४५ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನ ತಾಯಿ ಮಗನಿಗಾಗಿ ವರುಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು — "ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಈ ಮಗನು ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡದವನಾಗಲಿ."
7.92.46
वरुणस्त्वब्रवीत्प्रीतो ददाम्यस्मै वरं हितम् ।
दिव्यमस्त्रं सुतस्तेऽयं येनावध्यो भविष्यति ॥ ७.९२.४६ ॥
ವರುಣನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿ ಹೇಳಿದನು — "ಇವನಿಗೆ ಹಿತಕರವಾದ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಈ ಮಗನಿಗೆ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರ ದೊರೆಯುವುದು, ಅದರಿಂದ ಇವನು ವಧಿಸಲ್ಪಡದವನಾಗುವನು."
7.92.47
नास्ति चाप्यमरत्वं वै मनुष्यस्य कथञ्चन ।
सर्वेणावश्यमर्तव्यं जातेन सरितां वरे ॥ ७.९२.४७ ॥
ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೇ, ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಮರತ್ವವಿಲ್ಲ; ಹುಟ್ಟಿದವರೆಲ್ಲರೂ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಸಾಯಬೇಕು.
7.92.48
दुर्धर्षस्त्वेष शत्रूणां रणेषु भविता सदा ।
अस्त्रस्यास्य प्रभावाद्वै व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ ७.९२.४८ ॥
ಇವನು ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಅಜೇಯನಾಗುವನು; ಈ ಅಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಿನ್ನ ಮನೋವ್ಯಥೆ ದೂರವಾಗಲಿ.
7.92.49
इत्युक्त्वा वरुणः प्रादाद्गदां मन्त्रपुरस्कृताम् ।
यामासाद्य दुराधर्षः सर्वलोके श्रुतायुधः ॥ ७.९२.४९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ವರುಣನು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ಆ ಗದೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಅದನ್ನು ಪಡೆದ ಶ್ರುತಾಯುಧನು ಸರ್ವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದುರ್ಧರ್ಷನಾದನು.
7.92.50
उवाच चैनं भगवान्पुनरेव जलेश्वरः ।
अयुध्यति न मोक्तव्या सा त्वय्येव पतेदिति ॥ ७.९२.५० ॥
ಭಗವಾನ್ ಜಲೇಶ್ವರ ವರುಣನು ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಿಶ್ಶಸ್ತ್ರನ ಮೇಲೆ ಇದನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಡ; ಇದು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಬೀಳುವುದು.'
7.92.51
हन्यादेषा प्रतीपं हि प्रयोक्तारमपि प्रभो ।
न चाकरोत्स तद्वाक्यं प्राप्ते काले श्रुतायुधः ॥ ७.९२.५१ ॥
'ಪ್ರಭುವೇ, ಇದು ತಿರುಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದವನನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಬಹುದು.' ಆದರೆ ಕಾಲ ಬಂದಾಗ ಶ್ರುತಾಯುಧನು ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.
7.92.52
स तया वीरघातिन्या जनार्दनमताडयत् ।
प्रतिजग्राह तां कृष्णः पीनेनांसेन वीर्यवान्।
नाकम्पयत शौरिं सा विन्ध्यं गिरिमिवानिलः ॥ ७.९२.५२ ॥
ಅವನು ಆ ವೀರಘಾತಿನಿ ಗದೆಯಿಂದ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಪರಾಕ್ರಮಿ ಕೃಷ್ಣನು ಅದನ್ನು ತನ್ನ ದಪ್ಪ ಭುಜದಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು; ಗಾಳಿ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತವನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸದಂತೆ ಅದು ಶೌರಿಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.92.53
ततोऽर्जुनः क्षुरप्राभ्यां भुजौ परिघसन्निभौ ।
चिच्छेद पाण्डवः शीघ्रं जलेश्वरसुतस्य वै ॥ ७.९२.५३ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನು ಎರಡು ಕ್ಷುರಪ್ರ ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಗದೆಯಂತಿದ್ದ ಜಲೇಶ್ವರ ಪುತ್ರನ ಎರಡು ತೋಳುಗಳನ್ನು ಬೇಗನೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.92.54
स ज्वलन्ती महोल्केव समासाद्य जनार्दनम् ।
प्रत्यागता महावेगा कृत्येव दुरधिष्ठिता ॥ ७.९२.५४ ॥
ಅದು ಉರಿಯುವ ಮಹೋಲ್ಕೆಯಂತೆ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ತಲುಪಿ, ತಪ್ಪಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಕೃತ್ಯೆಯಂತೆ ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿತು.
7.92.55
जघान चास्थितं वीरं श्रुतायुधममर्षणम् ।
स पपात हतो भूमौ विशिरा विभुजो बली।
सम्भग्न इव वातेन बहुशाखो वनस्पतिः ॥ ७.९२.५५ ॥
ಎದುರು ನಿಂತಿದ್ದ ವೀರ, ಕೋಪೋದ್ರಿಕ್ತನಾದ ಶ್ರುತಾಯುಧನನ್ನು ಅವನು ಹೊಡೆದ. ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಉದ್ದ ಬಾಹುಗಳ ಬಲಶಾಲಿ ಅವನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದ; ಗಾಳಿಗೆ ಮುರಿದ ಅನೇಕ ಕೊಂಬೆಗಳ ಮರದಂತೆ.
7.92.56
सा विस्फुरन्ती ज्वलिता वज्रवेगसमा गदा ।
हत्वा श्रुतायुधं वीरं धरणीमन्वपद्यत ॥ ७.९२.५६ ॥
ನಡುಗುತ್ತ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ, ವಜ್ರವೇಗಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಆ ಗದೆ ವೀರ ಶ್ರುತಾಯುಧನನ್ನು ಹೊಡೆದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.
7.92.57
गदां निवर्तितां दृष्ट्वा निहतं च श्रुतायुधम् ।
हाहाकारो महांस्तत्र सैन्यानां समजायत।
स्वेनास्त्रेण हतं दृष्ट्वा श्रुतायुधमरिन्दमम् ॥ ७.९२.५७ ॥
ಹಿಂತಿರುಗಿದ ಗದೆಯನ್ನೂ, ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರುತಾಯುಧನನ್ನೂ ನೋಡಿ ಅಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಆಕ್ರಂದನ ಎದ್ದಿತು. ತನ್ನದೇ ಅಸ್ತ್ರದಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಶತ್ರುದಮನ ಶ್ರುತಾಯುಧನನ್ನು ನೋಡಿ—
7.92.58
अयुध्यमानाय ततः केशवाय नराधिप ।
क्षिप्ता श्रुतायुधेनाथ तस्मात्तमवधीद्गदा ॥ ७.९२.५८ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ಆಗ ಯುದ್ಧ ಮಾಡದಿದ್ದ ಕೇಶವನ ಮೇಲೆ ಶ್ರುತಾಯುಧನು ಗದೆಯನ್ನು ಎಸೆದ; ಆ ಗದೆಯೇ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದಿತು.
7.92.59
यथोक्तं वरुणेनाजौ तथा स निधनं गतः ।
व्यसुश्चाप्यपतद्भूमौ प्रेक्षतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.९२.५९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವರುಣನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಅವನು ಮರಣಹೊಂದಿದ. ಪ್ರಾಣ ಹೋಗಿ ಅವನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ; ಎಲ್ಲ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ.
7.92.60
पतमानस्तु स बभौ पर्णाशायाः प्रियः सुतः ।
सम्भग्न इव वातेन बहुशाखो वनस्पतिः ॥ ७.९२.६० ॥
ಬೀಳುತ್ತಲೂ ಅವನು ಪರ್ಣಾಶೆಯ ಪ್ರಿಯ ಮಗನಂತೆ ಹೊಳೆದ; ಗಾಳಿಗೆ ಮುರಿದ ಅನೇಕ ಕೊಂಬೆಗಳ ಮರದಂತೆ.
7.92.61
ततः सर्वाणि सैन्यानि सेनामुख्याश्च सर्वशः ।
प्राद्रवन्त हतं दृष्ट्वा श्रुतायुधमरिन्दमम् ॥ ७.९२.६१ ॥
ಆಗ ಶ್ರುತಾಯುಧನು ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸೇನಾನಾಯಕರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿದರು.
7.92.62
ततः काम्भोजराजस्य पुत्रः शूरः सुदक्षिणः ।
अभ्ययाज्जवनैरश्वैः फल्गुनं शत्रुसूदनम् ॥ ७.९२.६२ ॥
ಆಗ ಕಾಂಬೋಜ ರಾಜನ ಶೂರ ಪುತ್ರ ಸುದಕ್ಷಿಣನು ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕ ಫಲ್ಗುನನ ಮೇಲೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
7.92.63
तस्य पार्थः शरान्सप्त प्रेषयामास भारत ।
ते तं शूरं विनिर्भिद्य प्राविशन्धरणीतलम् ॥ ७.९२.६३ ॥
ಹೇ ಭಾರತ! ಪಾರ್ಥನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಏಳು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು. ಅವು ಆ ಶೂರನನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿದವು.
7.92.64
सोऽतिविद्धः शरैस्तीक्ष्णैर्गाण्डीवप्रेषितैर्मृधे ।
अर्जुनं प्रतिविव्याध दशभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.९२.६४ ॥
ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಹಳ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕಂಕಪಕ್ಷದ ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಹೊಡೆದನು.
7.92.65
वासुदेवं त्रिभिर्विद्ध्वा पुनः पार्थं च पञ्चभिः ।
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा केतुं चिच्छेद मारिष ॥ ७.९२.६५ ॥
ಅವನು ವಾಸುದೇವನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಪುನಃ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಐದರಿಂದ ಭೇದಿಸಿದನು. ಮಾರಿಷ! ಪಾರ್ಥನು ಅವನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ ಧ್ವಜವನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
7.92.66
भल्लाभ्यां भृशतीक्ष्णाभ्यां तं च विव्याध पाण्डवः ।
स तु पार्थं त्रिभिर्विद्ध्वा सिंहनादमथानदत् ॥ ७.९२.६६ ॥
ಪಾಂಡವನು ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಎರಡು ಭಲ್ಲ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನೂ ಭೇದಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಸಿಂಹನಾದ ಮಾಡಿದನು.
7.92.67
सर्वपारशवीं चैव शक्तिं शूरः सुदक्षिणः ।
सघण्टां प्राहिणोद्धोरां क्रुद्धो गाण्डीवधन्वने ॥ ७.९२.६७ ॥
ಶೂರ ಸುದಕ್ಷಿಣನು ಕೋಪದಿಂದ ಗಾಂಡೀವಧನ್ವಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನ ಮೇಲೆ ಸರ್ವಪಾರಶವೀ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ಘಂಟೆಯುಳ್ಳ ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಎಸೆದನು.
7.92.68
सा ज्वलन्ती महोल्केव तमासाद्य महारथम् ।
सविस्फुलिङ्गा निर्भिद्य निपपात महीतले ॥ ७.९२.६८ ॥
ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಅದು ಆ ಮಹಾರಥನನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕಿಡಿಗಳೊಡನೆ ಇರಿದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿತು.
7.92.69
शक्या त्वभिहतो गाढं मूर्च्छयाऽभिपरिप्लुतः ।
समाश्वास्य महातेजाः सृक्विणी परिलेलिहन् ॥ ७.९२.६९ ॥
ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಮೂರ್ಛೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ, ನಂತರ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ತನ್ನ ತುಟಿಯ ಮೂಲೆಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕಿದನು.
7.92.70
तं चतुर्दशभिः पार्थो नाराचैः कङ्कपत्रिभिः ।
साश्वध्वजधनुःसूतं विव्याधाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.९२.७० ॥
ಅಚಿಂತ್ಯ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಪಾರ್ಥನು ಕಂಕಪಕ್ಷಿಯ ಗರಿಗಳ ಹದಿನಾಲ್ಕು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನೂ, ಕುದುರೆ, ಧ್ವಜ, ಬಿಲ್ಲು, ಸಾರಥಿಯನ್ನೂ ಇರಿದನು.
7.92.71
रथं चान्यैः सुबहुभिश्चक्रे विशकलं शरैः ।
सुदक्षिणं तं काम्भोजं मोघसङ्कल्पविक्रमम्।
बिभेद हृदि बाणेन पृथुधारेण पाण्डवः ॥ ७.९२.७१ ॥
ಪಾಂಡವನು ಇತರ ಹಲವು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ರಥವನ್ನು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿ, ವ್ಯರ್ಥ ಸಂಕಲ್ಪ ಪರಾಕ್ರಮದ ಕಾಂಬೋಜ ಸುದಕ್ಷಿಣನ ಎದೆಗೆ ಅಗಲ ಮೊನೆಯ ಬಾಣದಿಂದ ಇರಿದನು.
7.92.72
स भिन्नवर्मा स्रस्ताङ्गः प्रभ्रष्टमुकुटाङ्गदः ।
पपाताभिमुखः शूरो यन्त्रमुक्त इव ध्वजः ॥ ७.९२.७२ ॥
ಅವನ ಕವಚ ಒಡೆದು, ಅಂಗಗಳು ಸಡಿಲಗೊಂಡು, ಕಿರೀಟ ಭುಜಕೀರ್ತಿ ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದು, ಆ ಶೂರನು ಮುಖ ಮುಂದೆ ಮಾಡಿ, ಯಂತ್ರದಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಧ್ವಜದಂತೆ ಬಿದ್ದನು.
7.92.73
गिरेः शिखरजः श्रीमान्सुशाखः सुप्रतिष्ठितः ।
निर्भग्न इव वातेन कर्णिकारो हिमात्यये।
विशीर्णः पतितो राजा प्रसार्य विपुलौ भुजौ ॥ ७.९२.७३ ॥
ಪರ್ವತದ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ, ಶೋಭಾಯುಕ್ತ, ಸುಂದರ ಕೊಂಬೆಗಳುಳ್ಳ, ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಕರ್ಣಿಕಾರ ವೃಕ್ಷವು ಹಿಮಋತುವಿನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಗೆ ಮುರಿದು ಬಿದ್ದಂತೆ, ಆ ರಾಜನು ಛಿದ್ರಗೊಂಡು ತನ್ನ ಎರಡು ವಿಶಾಲ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಬಿದ್ದನು.
7.92.74
शेते स्म निहतो भूमौ काम्भोजास्तरणोचितः ।
महार्हाभरणोपेतः सानुमानिव पर्वतः ॥ ७.९२.७४ ॥
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟು ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ; ಕಾಂಬೋಜ ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದವನು, ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾದವನು, ಇಳಿಜಾರುಗಳುಳ್ಳ ಪರ್ವತದಂತೆ.
7.92.75
सुदर्शनीयस्ताम्राक्षः कर्णिना स सुदक्षिणः ।
पुत्रः काम्भोजराजस्य पार्थेन विनिपातितः ॥ ७.९२.७५ ॥
ನೋಡಲು ಸುಂದರನಾದ, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನ ಆ ಸುದಕ್ಷಿಣ, ಕಾಂಬೋಜ ರಾಜನ ಮಗ, ಕರ್ಣಿಯಿಂದ — ಪೃಥೆಯ ಮಗನಿಂದ — ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟನು.
7.92.76
धारयन्नग्निसङ्काशां शिरसा काञ्चनीं स्रजम् ।
अशोभत महाबाहुर्व्यसुर्भूमौ निपातितः ॥ ७.९२.७६ ॥
ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಚಿನ್ನದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆ ಮಹಾಬಾಹುವು ಪ್ರಾಣರಹಿತನಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ ಶೋಭಿಸಿದನು.
7.92.77
ततः सर्वाणि सैन्यानि व्यद्रवन्त सुतस्य ते ।
हतं श्रुतायुधं दृष्ट्वा काम्भोजं च सुदक्षिणम् ॥ ७.९२.७७ ॥
ಆಗ ನಿನ್ನ ಮಗನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳೂ ಚದುರಿ ಓಡಿದವು; ಶ್ರುತಾಯುಧನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ ಕಾಂಬೋಜ ಸುದಕ್ಷಿಣನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟದ್ದನ್ನೂ ನೋಡಿ.