Mahābhārata · Adhyāya 7.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.92.1
सन्निरुद्धस्तु तैः पार्थो महाबलपराक्रमः ।
द्रुतं समनुयातश्च द्रोणेन रथिनां वरः ॥ ७.९२.१ ॥
Doch von ihnen umzingelt, wurde Pārtha, der an Kraft und Tapferkeit Gewaltige, rasch von Droṇa verfolgt, dem besten der Wagenkämpfer.
7.92.2
किरन्निषुगणांस्तीक्ष्णान्स रश्मीनिव भास्करः ।
तापयामास तत्सैन्यं देहं व्याधिगणो यथा ॥ ७.९२.२ ॥
Scharfe Pfeilschwärme verstreuend, versengte er jenes Heer wie die Sonne mit ihren Strahlen, wie eine Schar von Krankheiten den Körper versengt.
7.92.3
अश्वो विद्धो रथश्छिन्नः सारोहः पातितो गजः ।
छत्राणि चापविद्धानि रथाश्चक्रैर्विना कृताः ॥ ७.९२.३ ॥
Pferde wurden durchbohrt, Wagen zerbrochen, Elefanten mit ihren Reitern gefällt, Sonnenschirme von Bogenschüssen durchlöchert, und Wagen ihrer Räder beraubt.
7.92.4
विद्रुतानि च सैन्यानि शरार्तानि समन्ततः ।
इत्यासीत्तुमुलं युद्धं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.९२.४ ॥
Und die Heere flohen, von Pfeilen gequält, nach allen Seiten. So entstand ein tosender Kampf, in dem nichts zu erkennen war.
7.92.5
तेषां संयच्छतां सङ्ख्ये परस्परमजिह्मगैः ।
अर्जुनो ध्वजिनीं राजन्नभीक्ष्णं समकम्पयत् ॥ ७.९२.५ ॥
O König, obwohl sie einander im Kampf mit geradefliegenden Pfeilen aufzuhalten suchten, ließ Arjuna jenes Heer immer wieder erzittern.
7.92.6
सत्यां चिकीर्षमाणस्तु प्रतिज्ञां सत्यसङ्गरः ।
अभ्यद्रवद्रथश्रेष्ठं शोणाश्वं श्वेतवाहनः ॥ ७.९२.६ ॥
Begierig, sein Gelübde wahr zu machen, stürzte sich Śvetavāhana, getreu seinem Wort, auf den vornehmsten Wagen, den mit den roten Pferden.
7.92.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या मर्मभिद्भिरजिह्मगैः ।
अन्तेवासिनमाचार्यो महेष्वासं समार्पयत् ॥ ७.९२.७ ॥
Der Lehrer Droṇa traf jenen großen Bogenschützen, seinen Schüler, mit fünfundzwanzig geraden Pfeilen, die die Lebenspunkte durchbohren.
7.92.8
तं तूर्णमिव बीभत्सुः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
अभ्यधावदिषूनस्यन्निषुवेगविघातकान् ॥ ७.९२.८ ॥
Bībhatsu (Arjuna), der Beste aller Waffenträger, stürmte schnell auf ihn zu und schoss Pfeile, die den Schwung der Pfeile brechen.
7.92.9
तस्याशु क्षिपतो भल्लान्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ।
प्रत्यविध्यदमेयात्मा ब्रह्मास्त्रं समुदीरयन् ॥ ७.९२.९ ॥
Als er rasch Widerhakenpfeile abschoss, durchbohrte ihn der Unermessliche (Arjuna), den Brahma-Waffe anrufend, seinerseits mit Widerhakenpfeilen mit gebogenen Gelenken.
7.92.10
तदद्भुतमपश्याम द्रोणस्याचार्यकं युधि ।
यतमानो युवा नैनं प्रत्यविध्यद्यदर्जुनः ॥ ७.९२.१० ॥
Wir sahen im Kampf die wundersame Lehrmeisterschaft Droṇas: Der junge Arjuna, der gegen ihn kämpfte, durchbohrte ihn nicht im Gegenzug.
7.92.11
क्षरन्निव महामेघो वारिधाराः सहस्रशः ।
द्रोणमेघः पार्थशैलं ववर्ष शरवृष्टिभिः ॥ ७.९२.११ ॥
Wie eine große Wolke Tausende von Wasserströmen ergießt, so ließ wie eine Wolke Droṇa Pfeilregen auf den Berg Pārtha niedergehen.
7.92.12
अर्जुनः शरवर्षं तच्छरवर्षेण वीर्यवान् ।
अवारयदसम्भ्रान्तो न त्वाचार्यमपीडयत् ॥ ७.९२.१२ ॥
Der mächtige Arjuna wehrte ungerührt jenen Pfeilregen mit seinem eigenen Pfeilregen ab, verletzte aber den Lehrer nicht.
7.92.13
द्रोणस्तु पञ्चविंशत्या श्वेतवाहनमार्दयत् ।
वासुदेवं च सप्तत्या बाह्वोरुरसि चाशुगैः ॥ ७.९२.१३ ॥
Droṇa traf Śvetavāhana (Arjuna) mit fünfundzwanzig Pfeilen und Vāsudeva (Kṛṣṇa) mit siebzig schnellen Pfeilen in die Arme und die Brust.
7.92.14
पार्थस्तु प्रहसन्धीमानाचार्यं स शरौघिणम् ।
विसृजन्तं शितान्बाणानवारयत तं युधि ॥ ७.९२.१४ ॥
Doch der weise Pārtha (Arjuna) lächelte und hielt in der Schlacht jenen Lehrer auf, der scharfe Pfeile verschoss.
7.92.15
अथ तौ वध्यमानौ तु द्रोणेन रथसत्तमौ ।
अवर्जयेतां दुर्धर्षं युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.९२.१५ ॥
Da wehrten jene beiden besten Wagenkämpfer, von Droṇa getroffen, den Unbezwingbaren ab, der sich wie das Feuer am Ende der Weltzeit erhoben hatte.
7.92.16
वर्जयन्निशितान्बाणान्द्रोणचापविनिः सृतान् ।
किरीटमाली कौन्तेयो भोजानीकमथाविशत् ॥ ७.९२.१६ ॥
Die scharfen Pfeile von Droṇas Bogen abwehrend, drang Kaunteya (Arjuna), der Kronenträger, in das Heer der Bhojas ein.
7.92.17
सोऽन्तरा कृतवर्माणं काम्भोजं च सुदक्षिणम् ।
अभ्ययाद्वर्जयन्द्रोणं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.९२.१७ ॥
Droṇa meidend, ging er dazwischen zu Kṛtavarman und dem Kamboja Sudakṣiṇa, wie der Berg Mainaka.
7.92.18
ततो भोजो नरव्याघ्रो दुर्धर्षं कुरुसत्तमम् ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रो दशभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.९२.१८ ॥
Da durchbohrte Bhoja, der Tiger unter den Männern, ungerührt sogleich den unbezwingbaren besten der Kurus mit zehn Pfeilen mit Reiherfedern.
7.92.19
तमर्जुनः शतेनाजौ राजन्विव्याध पत्रिणाम् ।
पुनश्चान्यैस्त्रिभिर्बाणैर्मोहयन्निव सात्वतम् ॥ ७.९२.१९ ॥
O König, im Kampf durchbohrte ihn Arjuna mit hundert Pfeilen; dann noch einmal mit drei anderen Pfeilen, gleichsam den Sātvata verwirrend.
7.92.20
भोजस्तु प्रहसन्पार्थं वासुदेवं च माधवम् ।
एकैकं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत् ॥ ७.९२.२० ॥
Bhoja aber, lachend, traf Pārtha und Vāsudeva und Mādhava — jeden einzelnen — mit fünfundzwanzig Pfeilen.
7.92.21
तस्यार्जुनो धनुश्छित्त्वा वियाधैनं त्रिसप्तभिः ।
शरैरग्निशिखाकारैः क्रुद्धाशीविषसन्निभैः ॥ ७.९२.२१ ॥
Arjuna zerschnitt seinen Bogen und durchbohrte ihn mit einundzwanzig Pfeilen, feuerspitzig und gleich zornigen Giftschlangen.
7.92.22
अथान्यद्धनुरादाय कृतवर्मा महारथः ।
पञ्चभिः सायकैस्तूर्णं विव्याधोरसि भारत ॥ ७.९२.२२ ॥
Dann nahm Kṛtavarman, der große Wagenkämpfer, einen anderen Bogen und durchbohrte ihm rasch die Brust mit fünf Pfeilen, o Bhārata.
7.92.23
पुनश्च निशितैर्बाणैः पार्थं विव्याध पञ्चभिः ।
तं पार्थो नवभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.९२.२३ ॥
Wieder durchbohrte er Pārtha mit fünf scharfen Pfeilen; Pārtha traf ihn mitten in die Brust mit neun Pfeilen.
7.92.24
दृष्ट्वा विषक्तं कौन्तेयं कृतवर्मरथं प्रति ।
चिन्तयामास वार्ष्णेयो न नः कालात्ययो भवेत् ॥ ७.९२.२४ ॥
Als er den Sohn der Kuntī im Kampf gegen Kṛtavarmans Wagen sah, dachte der Nachkomme der Vṛṣṇi: Möge unsere Zeit nicht verloren gehen.
7.92.25
ततः कृष्णोऽब्रवीत्पार्थं कृतवर्मणि मा दयाम् ।
कुरु सम्बन्धकं हित्वा प्रमथ्यैनं विशातय ॥ ७.९२.२५ ॥
Da sprach Kṛṣṇa zu Pārtha: "Zeige Kṛtavarman keine Gnade. Lass die Verwandtschaft fahren, zermalme ihn und stürze ihn nieder."
7.92.26
ततः स कृतवर्माणं महोयित्वाऽर्जुनः शरैः ।
अभ्यगाज्जवनैरश्वैः काम्भोजानामनीकिनीम् ॥ ७.९२.२६ ॥
Dann bedrängte Arjuna Kṛtavarman stark mit Pfeilen und rückte mit schnellen Pferden gegen das Heer der Kāmbojas vor.
7.92.27
अमर्षितस्तु हार्दिक्यः प्रविष्टे श्वेतवाहने ।
विधुन्वन्सशरं चापं पाञ्चाल्याभ्यां समागतः ॥ ७.९२.२७ ॥
Als aber Arjuna mit den weißen Pferden eingedrungen war, schwang der erzürnte Hārdikya seinen Bogen mit dem Pfeil und stellte sich den beiden Pāñcālas.
7.92.28
चक्ररक्षौ तु पाञ्चाल्यावर्जुनस्य पदानुगौ ।
पर्यवारयदायान्तौ कृतवर्मा रथेषुभिः ॥ ७.९२.२८ ॥
Als aber die beiden Pāñcālas, die Radwächter, die Arjunas Spuren folgten, herannahten, umzingelte sie Kṛtavarman mit Pfeilen von seinem Wagen.
7.92.29
तावविध्यत्ततो भोजः कृतवर्मा शितैः शरैः ।
त्रिभिरेव युधामन्युं चतुर्भिश्चोत्तमौजसम् ॥ ७.९२.२९ ॥
Dann durchbohrte Kṛtavarman, der Bhoja, sie beide mit scharfen Pfeilen: drei auf Yudhāmanyu und vier auf Uttamaujas.
7.92.30
तावप्येनं विविधतुर्दशभिर्दशभिः शरैः ।
त्रिभिरेव युधामन्युरुत्तगौजास्त्रिभिस्तथा।
सञ्चिच्छिदतुरप्यस्य ध्वजं कार्मुकमेव च ॥ ७.९२.३० ॥
Auch sie beide durchbohrten ihn mit je zehn Pfeilen; Yudhāmanyu mit dreien und Uttamaujas ebenso mit dreien, und sie zerschnitten sein Banner und seinen Bogen.
7.92.31
अथान्यद्धनुरादाय हार्दिक्यः क्रोधमूर्च्छितः ।
कृत्वा विधनुषौ वीरौ शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.९२.३१ ॥
Da nahm der Sohn des Hṛdika, von Zorn betäubt, einen anderen Bogen, machte die beiden Helden bogenlos und überschüttete sie mit einem Pfeilhagel.
7.92.32
तावन्ये धनुषी सज्ये कृत्वा भोजं विजघ्नतुः ।
तेनान्तरेषु बीभत्सुर्विवेशामित्रवाहिनीम् ॥ ७.९२.३२ ॥
Beide nahmen andere gespannte Bogen und schlugen auf Bhoja ein; und durch die Lücken drang Bībhatsu (Arjuna) in das feindliche Heer ein.
7.92.33
न लेभाते तु तौ द्वारं वारितौ कृतवर्मणा ।
धार्तराष्ट्रेष्वनीकेषु यतमानौ नरर्षभौ ॥ ७.९२.३३ ॥
Doch die beiden Stiere unter den Männern, von Kṛtavarman aufgehalten, fanden keinen Durchgang durch die Heere der Söhne des Dhṛtarāṣṭra, obwohl sie sich bemühten.
7.92.34
अनीकान्यर्दयन्युद्धे त्वरितः श्वेतवाहनः ।
नावधीत्कृतवर्माणं प्राप्तमप्यरिसूदनः ॥ ७.९२.३४ ॥
Die Heere in der Schlacht bedrängend, eilte der Weißrossige (Arjuna), Vernichter der Feinde, herbei, und doch erschlug er Kṛtavarman nicht, obwohl dieser sich ihm entgegengestellt hatte.
7.92.35
तं दृष्ट्वा तु तथाऽऽयान्तंशूरो राजा श्रुतायुधः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धो विधुन्वानो महद्धनुः ॥ ७.९२.३५ ॥
Als er ihn so herankommen sah, stürzte der heldenhafte König Śrutāyudha, heftig erzürnt, seinen großen Bogen schwingend, auf ihn zu.
7.92.36
स पार्थं त्रिभिरानर्च्छत्सप्तत्या च जनार्दनम् ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन पार्थकेतुमताडयत् ॥ ७.९२.३६ ॥
Er traf Arjuna mit drei Pfeilen und Janārdana mit siebzig, und mit einem sehr scharfen Rasiermesser-Pfeil traf er Arjunas Banner.
7.92.37
ततोऽर्जुनो नवत्या तु शराणां नतपर्वणाम् ।
आजघान भृशं क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.९२.३७ ॥
Da schlug Arjuna, zornentbrannt, ihn heftig mit neunzig Pfeilen mit gebogenen Spitzen, wie man einen großen Elefanten mit dem Stachelstock treibt.
7.92.38
स तन्न ममृषे राजन्पाण्डवेयस्य विक्रमम् ।
अथैनं सप्तसप्तत्या नाराचानां समार्पयत् ॥ ७.९२.३८ ॥
O König, er ertrug die Tapferkeit des Pāṇḍu-Sohnes nicht; dann bedeckte er ihn mit siebenundsiebzig eisernen Pfeilen.
7.92.39
तस्यार्जुनो धनुश्छित्त्वा शरावापं निकृत्य च ।
आजघानोरसि क्रुद्धः सप्तभिर्नतपर्वभिः ॥ ७.९२.३९ ॥
Arjuna, zornig, zerschnitt seinen Bogen und durchtrennte den Köcher, dann traf er ihn an der Brust mit sieben Pfeilen mit gebogenen Spitzen.
7.92.40
अथान्यद्धनुरादाय स राजा क्रोधमूर्च्छितः ।
वासविं नवभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.९२.४० ॥
Da nahm der König, von Zorn übermannt, einen anderen Bogen und traf Vāsavi (Arjuna) mit neun Pfeilen an den Armen und der Brust.
7.92.41
ततोऽर्जुनः स्मयन्नेव श्रुतायुधमरिन्दमः ।
शरैरनेकसाहस्रैः पीडयामास भारत ॥ ७.९२.४१ ॥
Dann bedrängte Arjuna, der Feindbezwinger, lächelnd Śrutāyudha mit vielen Tausenden Pfeilen, o Bhārata.
7.92.42
अश्वांश्चास्यावधीत्तूर्णं सारथिं च महारथः ।
विव्याध चैनं सप्तत्या नाराचानां महाबलः ॥ ७.९२.४२ ॥
Der große Wagenkämpfer tötete rasch seine Pferde und seinen Wagenlenker, und der Mächtige durchbohrte ihn mit siebzig eisernen Pfeilen.
7.92.43
हताश्वं रथमुत्सृज्य स तु राजा श्रुतायुधः ।
अभ्यद्रुवद्रुणे पार्थं गदामुद्यम्य वीर्यवान् ॥ ७.९२.४३ ॥
Nachdem seine Pferde erschlagen waren, verließ König Śrutāyudha seinen Streitwagen, hob seine Keule und stürmte tapfer im Kampf auf Pārtha zu.
7.92.44
वरुणस्यत्मजो वीरः स तु राजा श्रुतायुधः ।
पर्णाशाजननी यस्य शीततोया महानदी ॥ ७.९२.४४ ॥
Der Held, Sohn Varuṇas, König Śrutāyudha, dessen Mutter der Parṇāśā ist, der große Fluss mit kaltem Wasser.
7.92.45
तस्य माताऽब्रवीद्राजन्वरुणं पुत्रकारणात् ।
अवध्योऽयं भवेल्लोके शत्रूणां तनयो मम ॥ ७.९२.४५ ॥
O König, seine Mutter sprach zu Varuṇa um ihres Sohnes willen: "Möge dieser mein Sohn in der Welt von Feinden unverwundbar sein."
7.92.46
वरुणस्त्वब्रवीत्प्रीतो ददाम्यस्मै वरं हितम् ।
दिव्यमस्त्रं सुतस्तेऽयं येनावध्यो भविष्यति ॥ ७.९२.४६ ॥
Varuṇa sprach erfreut: "Ich gewähre ihm diese heilsame Gabe: Dein Sohn wird eine göttliche Waffe erhalten, durch die er unverwundbar wird."
7.92.47
नास्ति चाप्यमरत्वं वै मनुष्यस्य कथञ्चन ।
सर्वेणावश्यमर्तव्यं जातेन सरितां वरे ॥ ७.९२.४७ ॥
O Beste der Flüsse, es gibt für den Menschen keine Unsterblichkeit; wer geboren ist, muss notwendig sterben.
7.92.48
दुर्धर्षस्त्वेष शत्रूणां रणेषु भविता सदा ।
अस्त्रस्यास्य प्रभावाद्वै व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ ७.९२.४८ ॥
Er wird in Schlachten für seine Feinde stets unbezwingbar sein; durch die Kraft dieser Waffe möge das Fieber deines Geistes weichen.
7.92.49
इत्युक्त्वा वरुणः प्रादाद्गदां मन्त्रपुरस्कृताम् ।
यामासाद्य दुराधर्षः सर्वलोके श्रुतायुधः ॥ ७.९२.४९ ॥
So sprechend gab Varuṇa ihm eine mit Mantras geweihte Keule; als Śrutāyudha sie erhielt, wurde er in allen Welten unbezwingbar.
7.92.50
उवाच चैनं भगवान्पुनरेव जलेश्वरः ।
अयुध्यति न मोक्तव्या सा त्वय्येव पतेदिति ॥ ७.९२.५० ॥
Der erhabene Herr der Gewässer, Varuṇa, sprach erneut zu ihm: 'Lass sie nicht gegen einen Unbewaffneten los; sie wird nur auf dich selbst fallen.'
7.92.51
हन्यादेषा प्रतीपं हि प्रयोक्तारमपि प्रभो ।
न चाकरोत्स तद्वाक्यं प्राप्ते काले श्रुतायुधः ॥ ७.९२.५१ ॥
'O Herr, sie kann sich umkehren und auch den treffen, der sie schleudert.' Doch als der Augenblick kam, befolgte Śrutāyudha seine Worte nicht.
7.92.52
स तया वीरघातिन्या जनार्दनमताडयत् ।
प्रतिजग्राह तां कृष्णः पीनेनांसेन वीर्यवान्।
नाकम्पयत शौरिं सा विन्ध्यं गिरिमिवानिलः ॥ ७.९२.५२ ॥
Mit jener heldentötenden Keule schlug er Janārdana. Der machtvolle Kṛṣṇa empfing sie auf seiner kräftigen Schulter; sie erschütterte Śauri nicht, wie der Wind den Vindhya-Berg nicht bewegt.
7.92.53
ततोऽर्जुनः क्षुरप्राभ्यां भुजौ परिघसन्निभौ ।
चिच्छेद पाण्डवः शीघ्रं जलेश्वरसुतस्य वै ॥ ७.९२.५३ ॥
Da schnitt Arjuna, der Pāṇḍava, mit zwei rasierklingenspitzen Pfeilen rasch die beiden eisenstangengleichen Arme des Sohnes des Herrn der Gewässer ab.
7.92.54
स ज्वलन्ती महोल्केव समासाद्य जनार्दनम् ।
प्रत्यागता महावेगा कृत्येव दुरधिष्ठिता ॥ ७.९२.५४ ॥
Sie traf Janārdana wie ein brennender großer Meteor und kehrte dann mit großer Geschwindigkeit zurück, wie ein falsch gelenkter Ritualgeist.
7.92.55
जघान चास्थितं वीरं श्रुतायुधममर्षणम् ।
स पपात हतो भूमौ विशिरा विभुजो बली।
सम्भग्न इव वातेन बहुशाखो वनस्पतिः ॥ ७.९२.५५ ॥
Er traf den Helden Śrutāyudha, der ihm gegenüberstand, zornig. Getötet fiel der Mächtige mit langen Armen zu Boden, das Haupt abgetrennt, wie ein vielästiger Baum, vom Wind gebrochen.
7.92.56
सा विस्फुरन्ती ज्वलिता वज्रवेगसमा गदा ।
हत्वा श्रुतायुधं वीरं धरणीमन्वपद्यत ॥ ७.९२.५६ ॥
Diese zitternde, lodernde Keule, gleich der Schnelle des Donnerkeils, erschlug den Helden Śrutāyudha und fiel zur Erde nieder.
7.92.57
गदां निवर्तितां दृष्ट्वा निहतं च श्रुतायुधम् ।
हाहाकारो महांस्तत्र सैन्यानां समजायत।
स्वेनास्त्रेण हतं दृष्ट्वा श्रुतायुधमरिन्दमम् ॥ ७.९२.५७ ॥
Als man die Keule zurückkehren und Śrutāyudha erschlagen sah, erhob sich dort unter den Heeren ein großes Wehklagen. Als man den Feindbezwinger Śrutāyudha durch seine eigene Waffe getötet sah—
7.92.58
अयुध्यमानाय ततः केशवाय नराधिप ।
क्षिप्ता श्रुतायुधेनाथ तस्मात्तमवधीद्गदा ॥ ७.९२.५८ ॥
O Herr der Menschen, da schleuderte Śrutāyudha seine Keule auf Keśava, der nicht kämpfte, und eben diese Keule erschlug ihn.
7.92.59
यथोक्तं वरुणेनाजौ तथा स निधनं गतः ।
व्यसुश्चाप्यपतद्भूमौ प्रेक्षतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.९२.५९ ॥
Wie Varuṇa es im Kampf verkündet hatte, so fand er seinen Tod; leblos fiel er zu Boden, während alle Bogenschützen zusahen.
7.92.60
पतमानस्तु स बभौ पर्णाशायाः प्रियः सुतः ।
सम्भग्न इव वातेन बहुशाखो वनस्पतिः ॥ ७.९२.६० ॥
Selbst beim Fallen strahlte er wie der geliebte Sohn der Parṇāśā, wie ein vielästiger Baum, vom Wind gebrochen.
7.92.61
ततः सर्वाणि सैन्यानि सेनामुख्याश्च सर्वशः ।
प्राद्रवन्त हतं दृष्ट्वा श्रुतायुधमरिन्दमम् ॥ ७.९२.६१ ॥
Als sie Śrutāyudha erschlagen sahen, flohen alle Heere und Heerführer nach allen Seiten.
7.92.62
ततः काम्भोजराजस्य पुत्रः शूरः सुदक्षिणः ।
अभ्ययाज्जवनैरश्वैः फल्गुनं शत्रुसूदनम् ॥ ७.९२.६२ ॥
Da stürmte Sudakṣiṇa, der tapfere Sohn des Königs von Kāmboja, mit schnellen Pferden gegen Phalguna, den Vernichter der Feinde, vor.
7.92.63
तस्य पार्थः शरान्सप्त प्रेषयामास भारत ।
ते तं शूरं विनिर्भिद्य प्राविशन्धरणीतलम् ॥ ७.९२.६३ ॥
O Bhārata, Pārtha schickte ihm sieben Pfeile. Sie durchbohrten den Helden und drangen in die Erde ein.
7.92.64
सोऽतिविद्धः शरैस्तीक्ष्णैर्गाण्डीवप्रेषितैर्मृधे ।
अर्जुनं प्रतिविव्याध दशभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.९२.६४ ॥
Schwer getroffen von den scharfen Pfeilen aus dem Gāṇḍīva, schlug er im Kampf mit zehn Pfeilen mit Reiherfedern auf Arjuna zurück.
7.92.65
वासुदेवं त्रिभिर्विद्ध्वा पुनः पार्थं च पञ्चभिः ।
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा केतुं चिच्छेद मारिष ॥ ७.९२.६५ ॥
Nachdem er Vāsudeva mit drei Pfeilen und Arjuna erneut mit fünf durchbohrt hatte, zerschnitt Pārtha seinen Bogen und schlug sein Banner ab, o Herr.
7.92.66
भल्लाभ्यां भृशतीक्ष्णाभ्यां तं च विव्याध पाण्डवः ।
स तु पार्थं त्रिभिर्विद्ध्वा सिंहनादमथानदत् ॥ ७.९२.६६ ॥
Auch den durchbohrte der Pāṇḍava mit zwei sehr scharfen Bhalla-Pfeilen. Dann durchbohrte er Pārtha mit drei Pfeilen und ließ ein Löwengebrüll erschallen.
7.92.67
सर्वपारशवीं चैव शक्तिं शूरः सुदक्षिणः ।
सघण्टां प्राहिणोद्धोरां क्रुद्धो गाण्डीवधन्वने ॥ ७.९२.६७ ॥
Der Held Sudakṣiṇa warf zornig auf Arjuna, den Träger des Gāṇḍīva, eine Lanze aus jeder Art Eisen und eine furchtbare Lanze mit Glocke.
7.92.68
सा ज्वलन्ती महोल्केव तमासाद्य महारथम् ।
सविस्फुलिङ्गा निर्भिद्य निपपात महीतले ॥ ७.९२.६८ ॥
Wie ein großer, brennender Meteor erreichte sie jenen großen Wagenkämpfer, durchbohrte ihn mit Funken und fiel zu Boden.
7.92.69
शक्या त्वभिहतो गाढं मूर्च्छयाऽभिपरिप्लुतः ।
समाश्वास्य महातेजाः सृक्विणी परिलेलिहन् ॥ ७.९२.६९ ॥
Tief von dem Speer getroffen und von Ohnmacht überwältigt, kam der Glanzvolle wieder zu sich und leckte sich die Mundwinkel.
7.92.70
तं चतुर्दशभिः पार्थो नाराचैः कङ्कपत्रिभिः ।
साश्वध्वजधनुःसूतं विव्याधाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.९२.७० ॥
Arjuna von unfassbarer Tapferkeit durchbohrte ihn mit vierzehn eisernen Pfeilen, gefiedert mit Reiherfedern, samt seinen Pferden, Banner, Bogen und Wagenlenker.
7.92.71
रथं चान्यैः सुबहुभिश्चक्रे विशकलं शरैः ।
सुदक्षिणं तं काम्भोजं मोघसङ्कल्पविक्रमम्।
बिभेद हृदि बाणेन पृथुधारेण पाण्डवः ॥ ७.९२.७१ ॥
Der Pāṇḍava zerschmetterte seinen Wagen mit vielen anderen Pfeilen und durchbohrte den Kāmboja Sudakṣiṇa, dessen Entschlossenheit und Tapferkeit vergeblich geworden waren, mit einem breitschneidigen Pfeil in die Brust.
7.92.72
स भिन्नवर्मा स्रस्ताङ्गः प्रभ्रष्टमुकुटाङ्गदः ।
पपाताभिमुखः शूरो यन्त्रमुक्त इव ध्वजः ॥ ७.९२.७२ ॥
Mit zerbrochener Rüstung, erschlafften Gliedern, herabgefallener Krone und Armreifen fiel der Held mit dem Gesicht nach vorn, wie ein von seinem Mechanismus gelöstes Banner.
7.92.73
गिरेः शिखरजः श्रीमान्सुशाखः सुप्रतिष्ठितः ।
निर्भग्न इव वातेन कर्णिकारो हिमात्यये।
विशीर्णः पतितो राजा प्रसार्य विपुलौ भुजौ ॥ ७.९२.७३ ॥
Wie ein Karṇikāra-Baum, der auf einem Bergesgipfel wächst, prächtig, mit schönen Ästen und fest verwurzelt, vom Wind am Ende des Winters gebrochen, so fiel der König, zerschmettert, mit seinen beiden breiten Armen ausgestreckt.
7.92.74
शेते स्म निहतो भूमौ काम्भोजास्तरणोचितः ।
महार्हाभरणोपेतः सानुमानिव पर्वतः ॥ ७.९२.७४ ॥
Er liegt erschlagen auf dem Boden, würdig der Lager der Kāmbojas, mit kostbaren Schmuckstücken geschmückt, wie ein Berg mit seinen Hängen.
7.92.75
सुदर्शनीयस्ताम्राक्षः कर्णिना स सुदक्षिणः ।
पुत्रः काम्भोजराजस्य पार्थेन विनिपातितः ॥ ७.९२.७५ ॥
Sudakṣiṇa, schön und rotäugig, Sohn des Königs der Kāmbojas, wurde von Karṇin, dem Sohn Pṛthās, niedergestreckt.
7.92.76
धारयन्नग्निसङ्काशां शिरसा काञ्चनीं स्रजम् ।
अशोभत महाबाहुर्व्यसुर्भूमौ निपातितः ॥ ७.९२.७६ ॥
Eine goldene Girlande wie Feuer auf dem Haupt tragend, lag der Starkarmige leblos auf dem Boden, doch er strahlte.
7.92.77
ततः सर्वाणि सैन्यानि व्यद्रवन्त सुतस्य ते ।
हतं श्रुतायुधं दृष्ट्वा काम्भोजं च सुदक्षिणम् ॥ ७.९२.७७ ॥
Da flohen alle Heere deines Sohnes in Unordnung, als sie Śrutāyudha erschlagen sahen und auch den Kāmboja Sudakṣiṇa.