Mahābhārata · Adhyāya 7.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.92.1
सन्निरुद्धस्तु तैः पार्थो महाबलपराक्रमः ।
द्रुतं समनुयातश्च द्रोणेन रथिनां वरः ॥ ७.९२.१ ॥
Mas cercado por eles, Pārtha, de grande força e valor, foi prontamente perseguido por Droṇa, o melhor dos guerreiros de carro.
7.92.2
किरन्निषुगणांस्तीक्ष्णान्स रश्मीनिव भास्करः ।
तापयामास तत्सैन्यं देहं व्याधिगणो यथा ॥ ७.९२.२ ॥
Espalhando multidões de flechas afiadas, ele queimou aquele exército como o sol queima com seus raios, como um bando de doenças queima o corpo.
7.92.3
अश्वो विद्धो रथश्छिन्नः सारोहः पातितो गजः ।
छत्राणि चापविद्धानि रथाश्चक्रैर्विना कृताः ॥ ७.९२.३ ॥
Cavalos foram trespassados, carros destroçados, elefantes derrubados com seus condutores, guarda-sóis perfurados por arcos, e carros reduzidos a não ter rodas.
7.92.4
विद्रुतानि च सैन्यानि शरार्तानि समन्ततः ।
इत्यासीत्तुमुलं युद्धं न प्राज्ञायत किञ्चन ॥ ७.९२.४ ॥
E os exércitos, atormentados por flechas, fugiram por todos os lados. Assim surgiu uma batalha tumultuosa em que nada podia ser discernido.
7.92.5
तेषां संयच्छतां सङ्ख्ये परस्परमजिह्मगैः ।
अर्जुनो ध्वजिनीं राजन्नभीक्ष्णं समकम्पयत् ॥ ७.९२.५ ॥
Ó rei, embora eles tentassem conter-se mutuamente com flechas de voo reto na batalha, Arjuna fazia aquele exército tremer repetidamente.
7.92.6
सत्यां चिकीर्षमाणस्तु प्रतिज्ञां सत्यसङ्गरः ।
अभ्यद्रवद्रथश्रेष्ठं शोणाश्वं श्वेतवाहनः ॥ ७.९२.६ ॥
Desejando tornar verdadeira a sua promessa, Śvetavāhana, fiel à sua palavra, lançou-se contra o melhor dos carros, o de cavalos vermelhos.
7.92.7
तं द्रोणः पञ्चविंशत्या मर्मभिद्भिरजिह्मगैः ।
अन्तेवासिनमाचार्यो महेष्वासं समार्पयत् ॥ ७.९२.७ ॥
O mestre Droṇa atingiu aquele grande arqueiro, seu discípulo, com vinte e cinco flechas retas que perfuram os pontos vitais.
7.92.8
तं तूर्णमिव बीभत्सुः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
अभ्यधावदिषूनस्यन्निषुवेगविघातकान् ॥ ७.९२.८ ॥
Bībhatsu (Arjuna), o melhor de todos os portadores de armas, avançou rapidamente em sua direção, disparando flechas que detêm o impulso das flechas.
7.92.9
तस्याशु क्षिपतो भल्लान्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ।
प्रत्यविध्यदमेयात्मा ब्रह्मास्त्रं समुदीरयन् ॥ ७.९२.९ ॥
Enquanto ele disparava rapidamente flechas farpadas, aquele de alma imensurável (Arjuna), invocando a arma brahma, o atingiu em resposta com flechas farpadas de juntas curvas.
7.92.10
तदद्भुतमपश्याम द्रोणस्याचार्यकं युधि ।
यतमानो युवा नैनं प्रत्यविध्यद्यदर्जुनः ॥ ७.९२.१० ॥
Vimos na batalha a maestria admirável de Droṇa como mestre: o jovem Arjuna, lutando contra ele, não o feriu em retorno.
7.92.11
क्षरन्निव महामेघो वारिधाराः सहस्रशः ।
द्रोणमेघः पार्थशैलं ववर्ष शरवृष्टिभिः ॥ ७.९२.११ ॥
Como uma grande nuvem derrama milhares de correntes de água, a nuvem Droṇa fez chover chuvas de flechas sobre a montanha, Pārtha.
7.92.12
अर्जुनः शरवर्षं तच्छरवर्षेण वीर्यवान् ।
अवारयदसम्भ्रान्तो न त्वाचार्यमपीडयत् ॥ ७.९२.१२ ॥
O poderoso Arjuna, sem se perturbar, deteve aquela chuva de flechas com sua própria chuva de flechas, mas não feriu o mestre.
7.92.13
द्रोणस्तु पञ्चविंशत्या श्वेतवाहनमार्दयत् ।
वासुदेवं च सप्तत्या बाह्वोरुरसि चाशुगैः ॥ ७.९२.१३ ॥
Droṇa feriu Śvetavāhana (Arjuna) com vinte e cinco flechas, e Vāsudeva (Kṛṣṇa) com setenta flechas rápidas nos braços e no peito.
7.92.14
पार्थस्तु प्रहसन्धीमानाचार्यं स शरौघिणम् ।
विसृजन्तं शितान्बाणानवारयत तं युधि ॥ ७.९२.१४ ॥
Mas o sábio Pārtha (Arjuna), sorrindo, deteve na batalha aquele mestre que lançava flechas afiadas.
7.92.15
अथ तौ वध्यमानौ तु द्रोणेन रथसत्तमौ ।
अवर्जयेतां दुर्धर्षं युगान्ताग्निमिवोत्थितम् ॥ ७.९२.१५ ॥
Então aqueles dois melhores condutores de carro, feridos por Droṇa, repeliram o invencível que se erguera como o fogo do fim da era.
7.92.16
वर्जयन्निशितान्बाणान्द्रोणचापविनिः सृतान् ।
किरीटमाली कौन्तेयो भोजानीकमथाविशत् ॥ ७.९२.१६ ॥
Repelindo as flechas afiadas disparadas do arco de Droṇa, Kaunteya (Arjuna), o portador da coroa, penetrou no exército dos Bhojas.
7.92.17
सोऽन्तरा कृतवर्माणं काम्भोजं च सुदक्षिणम् ।
अभ्ययाद्वर्जयन्द्रोणं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ७.९२.१७ ॥
Evitando Droṇa, foi pelo meio em direção a Kṛtavarman e ao camboja Sudakṣiṇa, como a montanha Mainaka.
7.92.18
ततो भोजो नरव्याघ्रो दुर्धर्षं कुरुसत्तमम् ।
अविध्यत्तूर्णमव्यग्रो दशभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.९२.१८ ॥
Então Bhoja, tigre entre os homens, imperturbável, perfurou prontamente o invencível melhor dos Kurus com dez flechas de penas de garça.
7.92.19
तमर्जुनः शतेनाजौ राजन्विव्याध पत्रिणाम् ।
पुनश्चान्यैस्त्रिभिर्बाणैर्मोहयन्निव सात्वतम् ॥ ७.९२.१९ ॥
Ó rei, na batalha Arjuna o feriu com cem flechas; depois, com outras três flechas, como que confundindo o Sātvata, feriu-o novamente.
7.92.20
भोजस्तु प्रहसन्पार्थं वासुदेवं च माधवम् ।
एकैकं पञ्चविंशत्या सायकानां समार्पयत् ॥ ७.९२.२० ॥
Mas Bhoja, rindo, feriu Pārtha, Vāsudeva e Mādhava — cada um — com vinte e cinco flechas.
7.92.21
तस्यार्जुनो धनुश्छित्त्वा वियाधैनं त्रिसप्तभिः ।
शरैरग्निशिखाकारैः क्रुद्धाशीविषसन्निभैः ॥ ७.९२.२१ ॥
Arjuna cortou o arco dele e o feriu com vinte e uma flechas, de ponta de chama e semelhantes a serpentes venenosas irritadas.
7.92.22
अथान्यद्धनुरादाय कृतवर्मा महारथः ।
पञ्चभिः सायकैस्तूर्णं विव्याधोरसि भारत ॥ ७.९२.२२ ॥
Então Kṛtavarman, o grande condutor de carro, tomando outro arco, feriu-lhe rapidamente o peito com cinco flechas, ó Bhārata.
7.92.23
पुनश्च निशितैर्बाणैः पार्थं विव्याध पञ्चभिः ।
तं पार्थो नवभिर्बाणैराजघान स्तनान्तरे ॥ ७.९२.२३ ॥
Novamente feriu Pārtha com cinco flechas afiadas; Pārtha atingiu-o no meio do peito com nove flechas.
7.92.24
दृष्ट्वा विषक्तं कौन्तेयं कृतवर्मरथं प्रति ।
चिन्तयामास वार्ष्णेयो न नः कालात्ययो भवेत् ॥ ७.९२.२४ ॥
Ao ver o filho de Kuntī envolvido com o carro de Kṛtavarman, o descendente de Vṛṣṇi pensou: que o nosso tempo não se perca.
7.92.25
ततः कृष्णोऽब्रवीत्पार्थं कृतवर्मणि मा दयाम् ।
कुरु सम्बन्धकं हित्वा प्रमथ्यैनं विशातय ॥ ७.९२.२५ ॥
Então Kṛṣṇa disse a Pārtha: "Não tenha misericórdia de Kṛtavarman. Deixando de lado o parentesco, esmague-o e derrube-o."
7.92.26
ततः स कृतवर्माणं महोयित्वाऽर्जुनः शरैः ।
अभ्यगाज्जवनैरश्वैः काम्भोजानामनीकिनीम् ॥ ७.९२.२६ ॥
Então Arjuna, tendo atormentado muito Kṛtavarman com flechas, avançou com cavalos velozes contra o exército dos Kāmbojas.
7.92.27
अमर्षितस्तु हार्दिक्यः प्रविष्टे श्वेतवाहने ।
विधुन्वन्सशरं चापं पाञ्चाल्याभ्यां समागतः ॥ ७.९२.२७ ॥
Mas quando Arjuna, o de cavalos brancos, entrou, o irado Hārdikya agitou seu arco com a flecha e enfrentou os dois Pāñcālas.
7.92.28
चक्ररक्षौ तु पाञ्चाल्यावर्जुनस्य पदानुगौ ।
पर्यवारयदायान्तौ कृतवर्मा रथेषुभिः ॥ ७.९२.२८ ॥
Mas os dois Pāñcālas, guardiões das rodas que seguiam os passos de Arjuna, ao se aproximarem, foram cercados por Kṛtavarman com flechas de seu carro.
7.92.29
तावविध्यत्ततो भोजः कृतवर्मा शितैः शरैः ।
त्रिभिरेव युधामन्युं चतुर्भिश्चोत्तमौजसम् ॥ ७.९२.२९ ॥
Então Kṛtavarman, o Bhoja, perfurou os dois com flechas afiadas: três em Yudhāmanyu e quatro em Uttamaujas.
7.92.30
तावप्येनं विविधतुर्दशभिर्दशभिः शरैः ।
त्रिभिरेव युधामन्युरुत्तगौजास्त्रिभिस्तथा।
सञ्चिच्छिदतुरप्यस्य ध्वजं कार्मुकमेव च ॥ ७.९२.३० ॥
Os dois também o perfuraram com dez flechas cada; Yudhāmanyu com três e Uttamaujas igualmente com três, e cortaram seu estandarte e seu arco.
7.92.31
अथान्यद्धनुरादाय हार्दिक्यः क्रोधमूर्च्छितः ।
कृत्वा विधनुषौ वीरौ शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ७.९२.३१ ॥
Então o filho de Hṛdika, tomado pela ira, pegou outro arco, deixou os dois heróis sem arco e os cobriu com uma chuva de flechas.
7.92.32
तावन्ये धनुषी सज्ये कृत्वा भोजं विजघ्नतुः ।
तेनान्तरेषु बीभत्सुर्विवेशामित्रवाहिनीम् ॥ ७.९२.३२ ॥
Ambos, tomando outros arcos já armados, feriram Bhoja; e pelos intervalos Bībhatsu (Arjuna) penetrou no exército inimigo.
7.92.33
न लेभाते तु तौ द्वारं वारितौ कृतवर्मणा ।
धार्तराष्ट्रेष्वनीकेषु यतमानौ नरर्षभौ ॥ ७.९२.३३ ॥
Mas os dois touros entre os homens, obstruídos por Kṛtavarman, não conseguiram passagem pelos exércitos dos filhos de Dhṛtarāṣṭra, embora se esforçassem.
7.92.34
अनीकान्यर्दयन्युद्धे त्वरितः श्वेतवाहनः ।
नावधीत्कृतवर्माणं प्राप्तमप्यरिसूदनः ॥ ७.९२.३४ ॥
Atormentando os exércitos na batalha, o de cavalos brancos (Arjuna), destruidor de inimigos, não matou Kṛtavarman, embora este tivesse vindo diante dele.
7.92.35
तं दृष्ट्वा तु तथाऽऽयान्तंशूरो राजा श्रुतायुधः ।
अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धो विधुन्वानो महद्धनुः ॥ ७.९२.३५ ॥
Ao vê-lo chegar assim, o valente rei Śrutāyudha, muito irado, sacudindo seu grande arco, lançou-se contra ele.
7.92.36
स पार्थं त्रिभिरानर्च्छत्सप्तत्या च जनार्दनम् ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन पार्थकेतुमताडयत् ॥ ७.९२.३६ ॥
Feriu Arjuna com três flechas e Janārdana com setenta, e com uma flecha afiadíssima de ponta de navalha atingiu o estandarte de Arjuna.
7.92.37
ततोऽर्जुनो नवत्या तु शराणां नतपर्वणाम् ।
आजघान भृशं क्रुद्धस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ॥ ७.९२.३७ ॥
Então Arjuna, enfurecido, atingiu-o ferozmente com noventa flechas de pontas curvadas, como se aguilhoa um grande elefante.
7.92.38
स तन्न ममृषे राजन्पाण्डवेयस्य विक्रमम् ।
अथैनं सप्तसप्तत्या नाराचानां समार्पयत् ॥ ७.९२.३८ ॥
Ó rei, ele não suportou o valor do filho de Pāṇḍu; então lançou-lhe setenta e sete flechas de ferro.
7.92.39
तस्यार्जुनो धनुश्छित्त्वा शरावापं निकृत्य च ।
आजघानोरसि क्रुद्धः सप्तभिर्नतपर्वभिः ॥ ७.९२.३९ ॥
Arjuna, enfurecido, cortou-lhe o arco e rasgou a aljava, depois atingiu-lhe o peito com sete flechas de pontas curvadas.
7.92.40
अथान्यद्धनुरादाय स राजा क्रोधमूर्च्छितः ।
वासविं नवभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ७.९२.४० ॥
Então o rei, dominado pela ira, tomou outro arco e feriu Vāsavi (Arjuna) com nove flechas nos braços e no peito.
7.92.41
ततोऽर्जुनः स्मयन्नेव श्रुतायुधमरिन्दमः ।
शरैरनेकसाहस्रैः पीडयामास भारत ॥ ७.९२.४१ ॥
Então Arjuna, o domador de inimigos, sorrindo, atormentou Śrutāyudha com muitos milhares de flechas, ó Bhārata.
7.92.42
अश्वांश्चास्यावधीत्तूर्णं सारथिं च महारथः ।
विव्याध चैनं सप्तत्या नाराचानां महाबलः ॥ ७.९२.४२ ॥
O grande guerreiro de carro matou rapidamente seus cavalos e seu auriga, e o poderoso o transpassou com setenta flechas de ferro.
7.92.43
हताश्वं रथमुत्सृज्य स तु राजा श्रुतायुधः ।
अभ्यद्रुवद्रुणे पार्थं गदामुद्यम्य वीर्यवान् ॥ ७.९२.४३ ॥
Com os cavalos mortos, o rei Śrutāyudha abandonou seu carro e, erguendo a maça, lançou-se bravamente contra Pārtha na batalha.
7.92.44
वरुणस्यत्मजो वीरः स तु राजा श्रुतायुधः ।
पर्णाशाजननी यस्य शीततोया महानदी ॥ ७.९२.४४ ॥
O herói, filho de Varuṇa, o rei Śrutāyudha, cuja mãe é o Parṇāśā, o grande rio de águas frias.
7.92.45
तस्य माताऽब्रवीद्राजन्वरुणं पुत्रकारणात् ।
अवध्योऽयं भवेल्लोके शत्रूणां तनयो मम ॥ ७.९२.४५ ॥
Ó rei, sua mãe disse a Varuṇa pelo bem de seu filho: "Que este meu filho seja invulnerável aos inimigos no mundo."
7.92.46
वरुणस्त्वब्रवीत्प्रीतो ददाम्यस्मै वरं हितम् ।
दिव्यमस्त्रं सुतस्तेऽयं येनावध्यो भविष्यति ॥ ७.९२.४६ ॥
Varuṇa, satisfeito, disse: "Concedo-lhe esta dádiva benéfica: seu filho obterá uma arma divina, pela qual se tornará invulnerável."
7.92.47
नास्ति चाप्यमरत्वं वै मनुष्यस्य कथञ्चन ।
सर्वेणावश्यमर्तव्यं जातेन सरितां वरे ॥ ७.९२.४७ ॥
Ó melhor dos rios, não há imortalidade para o homem de forma alguma; quem nasce deve necessariamente morrer.
7.92.48
दुर्धर्षस्त्वेष शत्रूणां रणेषु भविता सदा ।
अस्त्रस्यास्य प्रभावाद्वै व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ ७.९२.४८ ॥
Ele será sempre invencível para seus inimigos nas batalhas; pelo poder desta arma, que a febre da tua mente se afaste.
7.92.49
इत्युक्त्वा वरुणः प्रादाद्गदां मन्त्रपुरस्कृताम् ।
यामासाद्य दुराधर्षः सर्वलोके श्रुतायुधः ॥ ७.९२.४९ ॥
Tendo dito isso, Varuṇa deu-lhe uma maça consagrada com mantras; ao obtê-la, Śrutāyudha tornou-se invencível em todos os mundos.
7.92.50
उवाच चैनं भगवान्पुनरेव जलेश्वरः ।
अयुध्यति न मोक्तव्या सा त्वय्येव पतेदिति ॥ ७.९२.५० ॥
O bem-aventurado senhor das águas, Varuṇa, falou-lhe novamente: 'Não a lances contra um desarmado; ela cairá apenas sobre ti.'
7.92.51
हन्यादेषा प्रतीपं हि प्रयोक्तारमपि प्रभो ।
न चाकरोत्स तद्वाक्यं प्राप्ते काले श्रुतायुधः ॥ ७.९२.५१ ॥
'Ó senhor, ela pode voltar-se e atingir até quem a lança.' Mas, quando chegou o momento, Śrutāyudha não atendeu às suas palavras.
7.92.52
स तया वीरघातिन्या जनार्दनमताडयत् ।
प्रतिजग्राह तां कृष्णः पीनेनांसेन वीर्यवान्।
नाकम्पयत शौरिं सा विन्ध्यं गिरिमिवानिलः ॥ ७.९२.५२ ॥
Com aquela maça matadora de heróis, golpeou Janārdana. O poderoso Kṛṣṇa recebeu-a no seu ombro robusto; não abalou Śauri, como o vento não abala a montanha Vindhya.
7.92.53
ततोऽर्जुनः क्षुरप्राभ्यां भुजौ परिघसन्निभौ ।
चिच्छेद पाण्डवः शीघ्रं जलेश्वरसुतस्य वै ॥ ७.९२.५३ ॥
Então Arjuna, filho de Pāṇḍu, cortou rapidamente com duas flechas de ponta de navalha os dois braços do filho do senhor das águas, semelhantes a barras de ferro.
7.92.54
स ज्वलन्ती महोल्केव समासाद्य जनार्दनम् ।
प्रत्यागता महावेगा कृत्येव दुरधिष्ठिता ॥ ७.९२.५४ ॥
Alcançou Janārdana como um grande meteoro flamejante e então voltou com grande velocidade, como um espírito ritual mal direcionado.
7.92.55
जघान चास्थितं वीरं श्रुतायुधममर्षणम् ।
स पपात हतो भूमौ विशिरा विभुजो बली।
सम्भग्न इव वातेन बहुशाखो वनस्पतिः ॥ ७.९२.५५ ॥
Feriu o herói Śrutāyudha, que estava diante dele, irado. Morto, o poderoso de longos braços caiu ao chão, com a cabeça decepada, como uma árvore de muitos ramos quebrada pelo vento.
7.92.56
सा विस्फुरन्ती ज्वलिता वज्रवेगसमा गदा ।
हत्वा श्रुतायुधं वीरं धरणीमन्वपद्यत ॥ ७.९२.५६ ॥
Aquela maça, trêmula e ardente, igual em velocidade ao raio, derrubou o herói Śrutāyudha e caiu sobre a terra.
7.92.57
गदां निवर्तितां दृष्ट्वा निहतं च श्रुतायुधम् ।
हाहाकारो महांस्तत्र सैन्यानां समजायत।
स्वेनास्त्रेण हतं दृष्ट्वा श्रुतायुधमरिन्दमम् ॥ ७.९२.५७ ॥
Ao ver a maça devolvida e Śrutāyudha morto, ergueu-se ali um grande clamor de lamentação entre os exércitos. Ao ver o domador de inimigos Śrutāyudha abatido por sua própria arma—
7.92.58
अयुध्यमानाय ततः केशवाय नराधिप ।
क्षिप्ता श्रुतायुधेनाथ तस्मात्तमवधीद्गदा ॥ ७.९२.५८ ॥
Ó senhor dos homens, então Śrutāyudha arremessou sua maça contra Keśava, que não estava lutando, e essa mesma maça o matou.
7.92.59
यथोक्तं वरुणेनाजौ तथा स निधनं गतः ।
व्यसुश्चाप्यपतद्भूमौ प्रेक्षतां सर्वधन्विनाम् ॥ ७.९२.५९ ॥
Como Varuṇa havia declarado na batalha, assim ele encontrou seu fim; sem vida caiu ao chão enquanto todos os arqueiros observavam.
7.92.60
पतमानस्तु स बभौ पर्णाशायाः प्रियः सुतः ।
सम्भग्न इव वातेन बहुशाखो वनस्पतिः ॥ ७.९२.६० ॥
Mesmo ao cair, brilhava como o filho amado do Parṇāśā, como uma árvore de muitos ramos quebrada pelo vento.
7.92.61
ततः सर्वाणि सैन्यानि सेनामुख्याश्च सर्वशः ।
प्राद्रवन्त हतं दृष्ट्वा श्रुतायुधमरिन्दमम् ॥ ७.९२.६१ ॥
Então, vendo Śrutāyudha morto, todos os exércitos e seus chefes fugiram em todas as direções.
7.92.62
ततः काम्भोजराजस्य पुत्रः शूरः सुदक्षिणः ।
अभ्ययाज्जवनैरश्वैः फल्गुनं शत्रुसूदनम् ॥ ७.९२.६२ ॥
Então Sudakṣiṇa, o valente filho do rei de Kāmboja, avançou com cavalos velozes contra Phalguna, destruidor de inimigos.
7.92.63
तस्य पार्थः शरान्सप्त प्रेषयामास भारत ।
ते तं शूरं विनिर्भिद्य प्राविशन्धरणीतलम् ॥ ७.९२.६३ ॥
Ó Bhārata, Pārtha lhe enviou sete flechas. Atravessando aquele herói, elas penetraram na superfície da terra.
7.92.64
सोऽतिविद्धः शरैस्तीक्ष्णैर्गाण्डीवप्रेषितैर्मृधे ।
अर्जुनं प्रतिविव्याध दशभिः कङ्कपत्रिभिः ॥ ७.९२.६४ ॥
Gravemente ferido pelas flechas afiadas disparadas do Gāṇḍīva, ele revidou na batalha contra Arjuna com dez flechas empenadas de penas de garça.
7.92.65
वासुदेवं त्रिभिर्विद्ध्वा पुनः पार्थं च पञ्चभिः ।
तस्य पार्थो धनुश्छित्त्वा केतुं चिच्छेद मारिष ॥ ७.९२.६५ ॥
Tendo ferido Vāsudeva com três flechas e Arjuna novamente com cinco, Pārtha cortou-lhe o arco e derrubou o seu estandarte, ó senhor.
7.92.66
भल्लाभ्यां भृशतीक्ष्णाभ्यां तं च विव्याध पाण्डवः ।
स तु पार्थं त्रिभिर्विद्ध्वा सिंहनादमथानदत् ॥ ७.९२.६६ ॥
O Pāṇḍava também o atravessou com duas flechas bhalla muito afiadas. Então, tendo ferido Pārtha com três flechas, rugiu como um leão.
7.92.67
सर्वपारशवीं चैव शक्तिं शूरः सुदक्षिणः ।
सघण्टां प्राहिणोद्धोरां क्रुद्धो गाण्डीवधन्वने ॥ ७.९२.६७ ॥
O herói Sudakṣiṇa, enfurecido, lançou contra Arjuna, portador do Gāṇḍīva, uma lança de todo tipo de ferro e uma terrível lança com sino.
7.92.68
सा ज्वलन्ती महोल्केव तमासाद्य महारथम् ।
सविस्फुलिङ्गा निर्भिद्य निपपात महीतले ॥ ७.९२.६८ ॥
Como um grande meteoro flamejante, alcançou aquele grande guerreiro de carro, atravessou-o com faíscas e caiu no chão.
7.92.69
शक्या त्वभिहतो गाढं मूर्च्छयाऽभिपरिप्लुतः ।
समाश्वास्य महातेजाः सृक्विणी परिलेलिहन् ॥ ७.९२.६९ ॥
Gravemente atingido pela lança e dominado pelo desmaio, o de grande brilho recobrou-se e lambeu os cantos da boca.
7.92.70
तं चतुर्दशभिः पार्थो नाराचैः कङ्कपत्रिभिः ।
साश्वध्वजधनुःसूतं विव्याधाचिन्त्यविक्रमः ॥ ७.९२.७० ॥
Arjuna, de valor inconcebível, atravessou-o com catorze flechas de ferro emplumadas com penas de garça, junto com seus cavalos, estandarte, arco e auriga.
7.92.71
रथं चान्यैः सुबहुभिश्चक्रे विशकलं शरैः ।
सुदक्षिणं तं काम्भोजं मोघसङ्कल्पविक्रमम्।
बिभेद हृदि बाणेन पृथुधारेण पाण्डवः ॥ ७.९२.७१ ॥
O Pāṇḍava despedaçou seu carro com muitas outras flechas, e atravessou no peito o camboja Sudakṣiṇa, cuja resolução e valor se tornaram vãos, com uma flecha de lâmina larga.
7.92.72
स भिन्नवर्मा स्रस्ताङ्गः प्रभ्रष्टमुकुटाङ्गदः ।
पपाताभिमुखः शूरो यन्त्रमुक्त इव ध्वजः ॥ ७.९२.७२ ॥
Com a armadura partida, os membros frouxos, a coroa e os braceletes caídos, o herói caiu de frente, como um estandarte solto de seu mecanismo.
7.92.73
गिरेः शिखरजः श्रीमान्सुशाखः सुप्रतिष्ठितः ।
निर्भग्न इव वातेन कर्णिकारो हिमात्यये।
विशीर्णः पतितो राजा प्रसार्य विपुलौ भुजौ ॥ ७.९२.७३ ॥
Como uma árvore karṇikāra nascida no cume de uma montanha, esplêndida, de belos galhos e firmemente enraizada, quebrada pelo vento no fim do inverno, assim o rei, despedaçado, caiu com seus dois braços largos estendidos.
7.92.74
शेते स्म निहतो भूमौ काम्भोजास्तरणोचितः ।
महार्हाभरणोपेतः सानुमानिव पर्वतः ॥ ७.९२.७४ ॥
Jaz abatido no chão, digno dos leitos dos Kāmboja, adornado com ornamentos preciosos, como uma montanha com suas encostas.
7.92.75
सुदर्शनीयस्ताम्राक्षः कर्णिना स सुदक्षिणः ।
पुत्रः काम्भोजराजस्य पार्थेन विनिपातितः ॥ ७.९२.७५ ॥
Sudakṣiṇa, belo e de olhos vermelhos, filho do rei dos Kāmboja, foi derrubado por Karṇin, o filho de Pṛthā.
7.92.76
धारयन्नग्निसङ्काशां शिरसा काञ्चनीं स्रजम् ।
अशोभत महाबाहुर्व्यसुर्भूमौ निपातितः ॥ ७.९२.७६ ॥
Usando na cabeça uma guirlanda dourada como fogo, o de braços poderosos jazia sem vida no chão, mas resplandecia.
7.92.77
ततः सर्वाणि सैन्यानि व्यद्रवन्त सुतस्य ते ।
हतं श्रुतायुधं दृष्ट्वा काम्भोजं च सुदक्षिणम् ॥ ७.९२.७७ ॥
Então todos os exércitos do teu filho fugiram em desordem, vendo Śrutāyudha abatido e também o Kāmboja Sudakṣiṇa.