Mahābhārata · Adhyāya 7.93

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

7.93.1

हते सुदक्षिणे राजन्वीरे चैव श्रुतायुधे ।
जवेनाभ्यद्रवन्पार्थं कुपिताः सैनिकास्तव ॥ ७.९३.१ ॥

O König, als Sudakṣiṇa und der Held Śrutāyudha erschlagen waren, stürmten deine erzürnten Krieger schnell auf Pārtha (Arjuna) los.

7.93.2

अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयोऽथ वसातयः ।
अभ्यवर्षंस्ततो राजञ्शरवर्षैर्धनञ्जयम् ॥ ७.९३.२ ॥

O König, da überschütteten die Abhīṣāhas, Śūrasenas, Śibis und Vasātis Dhanañjaya (Arjuna) mit einem Pfeilregen.

7.93.3

तेषां षष्टिशतानन्यान्प्रामथ्नात्पाण्डवः शरैः ।
ते स्म भीताः पलायन्ते व्याघ्रात्क्षुद्रमृगा इव ॥ ७.९३.३ ॥

Der Pāṇḍava streckte sechshundert von ihnen und andere mit Pfeilen nieder; verängstigt flohen sie wie kleine Hirsche vor einem Tiger.

7.93.4

ते निवृत्ताः पुनः पार्थं सर्वतः पर्यवारयन् ।
रणे सपत्नान्निघ्नन्तं जिगीषन्तं परान्युधि ॥ ७.९३.४ ॥

Sie kehrten zurück und umzingelten Pārtha (Arjuna) von allen Seiten – ihn, der im Kampf seine Feinde niederschlug und nach dem Sieg verlangte.

7.93.5

तेषामापततां तूर्णं गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
शिरांसि पातयामास बाहूंश्चापि धनञ्जयः ॥ ७.९३.५ ॥

Gegen die auf ihn Anstürmenden ließ Dhanañjaya mit Pfeilen vom Gāṇḍīva rasch Köpfe und Arme fallen.

7.93.6

शिरोभिः पातितैस्तत्र भूमिरासीन्निरन्तरा ।
अभ्रच्छायेव चैवासीद्ध्वाङ्क्षगृध्रबलैर्युधि ॥ ७.९३.६ ॥

Dort war der Boden lückenlos mit gefallenen Köpfen bedeckt; im Kampf war er wie der Schatten einer Wolke, durch die Heere von Krähen und Geiern.

7.93.7

तेषु तूत्साद्यमानेषु क्रोधामर्षसमन्वितौ ।
स्रुतायुश्चाश्रुतायुश्च धनञ्जयमयुध्यताम् ॥ ७.९३.७ ॥

Während jene vernichtet wurden, kämpften Śrutāyus und Aśrutāyus, von Zorn und Empörung erfüllt, gegen Dhanañjaya.

7.93.8

बलिनौ स्पर्धिनौ वीरौ कुलजौ बाहुशालिनौ ।
तावेनं शरवर्षाणि सव्यदक्षिणमस्यताम् ॥ ७.९३.८ ॥

Die beiden, stark, rivalisierend, edle Helden und stolz auf ihre Arme, schossen mit der linken und der rechten Hand einen Pfeilregen auf ihn.

7.93.9

त्वरायुक्तौ महराज प्रार्थयानौ महद्यशः ।
अर्जुनस्य वधप्रेप्सू पुत्रार्थे तव धन्विनौ ॥ ७.९३.९ ॥

O großer König, jene beiden Bogenschützen, von Eile getrieben, nach großem Ruhm strebend und Arjunas Tod begehrend, kämpften für Euren Sohn.

7.93.10

तावर्जुनं सहस्रेण पत्रिणां नतपर्वणाम् ।
पूरयामासतुः क्रुद्धौ तटाकं जलदौ यथा ॥ ७.९३.१० ॥

Die beiden, zornentbrannt, füllten Arjuna mit Tausenden von Pfeilen mit gebogenen Schäften, wie Regenwolken einen Teich füllen.

7.93.11

श्रुतायुश्च ततः क्रुद्धस्तोमरेण धनञ्जयम् ।
आजघान रथश्रेष्ठः पीतेन निशितेन च ॥ ७.९३.११ ॥

Dann traf Śrutāyus, zornentbrannt, der beste der Wagenkämpfer, Dhanañjaya mit einem Speer und einem scharfen Pfeil mit gelbem Schaft.

7.93.12

सोऽतिविद्धो बलवता शत्रुणा शत्रुकर्शनः ।
जगाम परमं मोहं मोहयन्केशवं रणे ॥ ७.९३.१२ ॥

Schwer verwundet vom starken Feind, fiel jener Peiniger der Feinde in tiefe Ohnmacht und verwirrte im Kampf sogar Keśava.

7.93.13

एतस्मिन्नेव काले तु सोऽश्रुतायुर्महारथः ।
शूलेन भृशतीक्ष्णेन ताडयामास पाण्डवम् ॥ ७.९३.१३ ॥

In eben diesem Augenblick traf der große Wagenkämpfer Aśrutāyus den Pāṇḍava mit einem sehr scharfen Speer.

7.93.14

क्षते क्षारं स हि ददौ पाण्डवस्य महात्मनः ।
पार्थोऽपि भृशसंविद्धो ध्वजयष्टिं समाश्रितः ॥ ७.९३.१४ ॥

Er streute ätzendes Salz auf die Wunde des großmütigen Pāṇḍava. Auch Pārtha, schwer verwundet, stützte sich auf den Fahnenmast.

7.93.15

ततः सर्वस्य सैन्यस्य तावकस्य विशाम्पते ।
सिंहनादो महानासीद्धतं मत्वा धनञ्जयम् ॥ ७.९३.१५ ॥

Dann, o Herr der Menschen, erhob sich in deinem ganzen Heer ein gewaltiges Löwengebrüll, im Glauben, Dhanañjaya sei erschlagen.

7.93.16

कृष्णश्च भृशसन्तप्तो दृष्ट्वा पार्थं विचेतनम् ।
आश्वासयत्सुहृद्याभिर्वाग्भिस्तत्र धनञ्जयम् ॥ ७.९३.१६ ॥

Kṛṣṇa, tief betrübt, als er Pārtha bewusstlos sah, tröstete Dhanañjaya dort mit freundlichen Worten.

7.93.17

ततस्तौ रथिनां श्रेष्ठौ लब्धलक्षौ धनञ्जयम् ।
वासुदेवं च वार्ष्णेयं शरवर्षैः समन्ततः ॥ ७.९३.१७ ॥

Dann überschütteten jene beiden besten Wagenkämpfer, nachdem sie ihr Ziel gefunden hatten, Dhanañjaya und Vāsudeva den Vṛṣṇi von allen Seiten mit Pfeilregen.

7.93.18

सचक्रकूबररथं साश्वध्वजपताकिनम् ।
अदृश्यं चक्रतुर्युद्धे तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.९३.१८ ॥

Im Kampf machten sie jenen Wagen mit Rädern, Achsenlager, Pferden, Banner und Wimpel unsichtbar; es wurde wie ein Wunder.

7.93.19

प्रत्याश्वस्तस्तु बीभत्सुः शनकैरिव भारत ।
प्रेतराजपुरं प्राप्य पुनः प्रत्यागतो यथा ॥ ७.९३.१९ ॥

Da kehrte Bībhatsu, langsam wieder zu sich kommend, o Bhārata, zurück, wie einer, der die Stadt des Totenkönigs erreicht hat und wieder heimgekehrt ist.

7.93.20

सञ्छन्नं शरजालेन रथं दृष्ट्वा सकेशवम् ।
शत्रू चाभिमुखौ दृष्ट्वा दीप्यमानाविवानलौ ॥ ७.९३.२० ॥

Als er den mit einem Netz aus Pfeilen bedeckten Wagen samt Keśava sah und die beiden ihm gegenüberstehenden Feinde, brennend wie zwei Feuer—

7.93.21

प्रादुश्चक्रे ततः पार्थः शाक्रमस्त्रं महारथः ।
तस्मादासन्सहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.९३.२१ ॥

Da rief der große Wagenkämpfer Pārtha die Waffe Śakras (Indras) hervor, und daraus entstanden Tausende von Pfeilen mit gebogenen Spitzen.

7.93.22

ते जघ्नुस्तौ महेष्वासौ ताभ्यां मुक्तांश्च सायकान् ।
विचेरुराकाशगताः पार्थचापविनिःसृताः ॥ ७.९३.२२ ॥

Jene Pfeile trafen die beiden großen Bogenschützen, und die von ihnen abgeschossenen Pfeile, aus Pārthas Bogen hervorgegangen, zogen durch den Himmel.

7.93.23

प्रतिहत्य सरांस्तूर्णं शरवेगेन पाण्डवः ।
प्रतस्थे तत्रतत्रैव योधयन्वै महारथान् ॥ ७.९३.२३ ॥

Rasch die Pfeile mit der Wucht seiner eigenen Geschosse abwehrend, rückte der Pāṇḍava vor und kämpfte hier und dort gegen die großen Wagenkämpfer.

7.93.24

तौ च फल्गुनबाणौघैर्विबाहुशिरसौ कृतौ ।
वसुधामन्वपद्येतां वातनुन्नाविव द्रुमौ ॥ ७.९३.२४ ॥

Durch die Pfeilströme Phalgunas wurden ihren beiden Arme und Häupter abgetrennt, und sie fielen zur Erde wie vom Wind gefällte Bäume.

7.93.25

श्रुतायुषश्च निधनं वधश्चेवाश्रुतायुषः ।
लोकविस्मापनमभूत्समुद्रस्येव शोषणम् ॥ ७.९३.२५ ॥

Der Tod Śrutāyus' und die Erschlagung Aśrutāyus' wurden zum Erstaunen der Welt, wie das Versiegen des Ozeans.

7.93.26

तयोः पदानुगान्हत्वा पुनः पञ्चशतं रथान् ।
प्रत्यगाद्भारतीं सेनां निघ्नन्पार्थो वरान्वरान् ॥ ७.९३.२६ ॥

Nachdem er die Fußsoldaten jener beiden und nochmals fünfhundert Streitwagen erschlagen hatte, kehrte Pārtha, die Besten niederstreckend, zum Heer der Bhāratas zurück.

7.93.27

श्रुतायुषं च निहतं प्रेक्ष्य चैवाश्रुतायुषम् ।
नियतायुश्च सङ्क्रुद्धो दीर्घायुश्चैव भारत ॥ ७.९३.२७ ॥

O Bhārata, als sie Śrutāyus und Aśrutāyus erschlagen sahen, gerieten Niyatāyus und Dīrghāyus in heftigen Zorn.

7.93.28

पुत्रौ तयोर्नरश्रेष्ठौ कौन्तेयं प्रति जग्मतुः ।
किरन्तौ विविधान्बाणान्पितृव्यसनकर्शितौ ॥ ७.९३.२८ ॥

Die beiden Söhne jener, die besten der Männer, vom Unglück ihres Oheims gequält, schossen mancherlei Pfeile und zogen gegen den Sohn der Kuntī.

7.93.29

तावर्जुनो मुहूर्तेन शरैः सन्नतपर्वभिः ।
प्रैषयत्परमक्रुद्धो यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.९३.२९ ॥

Im Nu schickte Arjuna, aufs Äußerste erzürnt, jene beiden mit gebogen gefiederten Pfeilen zur Wohnstatt Yamas.

7.93.30

लोडयन्तमनीकानि द्विपं पद्मसरो यथा ।
नाशक्नुवन्वारयितुं पार्थं क्षत्रियपुङ्गवाः ॥ ७.९३.३० ॥

Wie ein Elefant einen Lotosteich aufwühlt, so vermochten die Stiere unter den Kṣatriyas den Pārtha, der die Reihen aufwühlte, nicht aufzuhalten.

7.93.31

अङ्गास्तु गजसङ्घैश्च पाण्डवं पर्यवारयन् ।
क्रुद्धाः सहस्रशो राजञ्शिक्षिता हस्तिसादिनः ॥ ७.९३.३१ ॥

Die Aṅgas begannen mit Elefantenherden den Sohn Pāṇḍus einzukreisen. O König, zornig, zu Tausenden, wohlgeübte Elefantenreiter.

7.93.32

दुर्योधनसमादिष्टाः कुञ्जरैः पर्वतोपमैः ।
प्राच्याश्च दाक्षिणात्याश्च कलिङ्गप्रमुखा नृपाः ॥ ७.९३.३२ ॥

Auf Befehl Duryodhanas, mit Elefanten wie Bergen, die Könige des Ostens und Südens, angeführt von den Kaliṅgas.

7.93.33

तेषामापततां शीघ्रं गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
निचकर्त शिरांस्युग्रो बाहूनपि सुभूषणान् ॥ ७.९३.३३ ॥

Als sie schnell auf ihn zustürmten, schnitt der Furchtlose ihnen mit Pfeilen, vom Gāṇḍīva abgeschossen, die Köpfe ab und auch die kunstvoll geschmückten Arme.

7.93.34

तैः शिरोभिर्मही कीर्णा बाहुभिश्च सहाङ्गदैः ।
बभौ कनकपाषाणा भुजगैरिव संवृता ॥ ७.९३.३४ ॥

Die Erde, übersät mit jenen Köpfen und Armen samt ihren Armreifen, glänzte wie goldene Felsen, von Schlangen bedeckt.

7.93.35

बाहवो विशिखैश्छिन्नाः शिरांस्युन्मथितानि च ।
पतमानान्यदृश्यन्त द्रुमेभ्य इव पक्षिणः ॥ ७.९३.३५ ॥

Arme, von Pfeilen abgetrennt, und abgerissene Köpfe sah man fallen, wie Vögel von Bäumen.

7.93.36

शरैः सहस्रशो विद्धा द्विपाः प्रसृतशोणिताः ।
अदृश्यन्ताद्रयः काले गैरिकाम्बुस्रवा इव ॥ ७.९३.३६ ॥

Elefanten, von Tausenden Pfeilen durchbohrt, blutüberströmt, sah man wie Berge, die zur rechten Zeit rotes Ockerwasser ergießen.

7.93.37

निहताः शेरते स्मान्ये बीभत्सोर्निशितैः शरैः ।
गजपृष्ठगता म्लेच्छा नानाविकृतदर्शनाः ॥ ७.९३.३७ ॥

Andere, von den scharfen Pfeilen Bībhatsus erschlagen, liegen ebenfalls da — die Barbaren auf den Rücken der Elefanten, von vielerlei entstellter Gestalt.

7.93.38

नानावेषधरा राजन्नानाशस्त्रौघसंवृताः ।
रुधिरेणानुलिप्ताङ्गा भान्ति चित्रैः शरैर्हताः ॥ ७.९३.३८ ॥

O König, in verschiedenen Gewändern, bedeckt von einer Menge verschiedener Waffen, die Glieder mit Blut beschmiert, von bunten Pfeilen erschlagen, glänzen sie.

7.93.39

शोणितं निर्वमन्ति स्म द्विपाः पार्थशराहताः ।
सहस्रशश्छिन्नगात्राः सारोहाः सपदानुगाः ॥ ७.९३.३९ ॥

Die Elefanten, von Pārthas Pfeilen getroffen, spien Blut; zu Tausenden waren ihre Glieder zerhauen, samt ihren Reitern und dem begleitenden Fußvolk.

7.93.40

चुक्रुशुश्च निपेतुश्च बभ्रमुश्चापरे दिशः ।
भृशं त्रस्ताश्च बहवः स्वानेव ममृदुर्गजाः ॥ ७.९३.४० ॥

Sie schrien auf und stürzten, und andere irrten in alle Richtungen davon. Viele Elefanten, aufs Äußerste verängstigt, zertrampelten die Ihren.

7.93.41

सोत्तरायुधिनश्चैव द्विपास्तीक्ष्णविषोपमाः ।
विदन्त्यसुरमायां ये सुघोरा घोरचक्षुषः ॥ ७.९३.४१ ॥

Jene Elefanten, mit ihren Decken und Waffen, waren wie scharfes Gift; sie kannten die Täuschung der Asuras — furchtbar, mit schrecklichen Augen.

7.93.42

यवनाः पारदाश्चैव शकाश्च सह बाह्लिकैः ।
काकवर्णा दुराचाराः स्त्रीलोलाः कलहप्रियाः ॥ ७.९३.४२ ॥

Die Yavanas, Pāradas und Śakas, zusammen mit den Bāhlikas — krähenfarbig, von schlechtem Lebenswandel, gierig nach Frauen, streitsüchtig.

7.93.43

द्राविडास्तत्र युध्यन्ते मत्तमातङ्गविक्रमाः ।
गोयोनिप्रभवा म्लेच्छाः कालकल्पाः प्रहारिणः ॥ ७.९३.४३ ॥

Dort kämpften die Drāviḍas, mit der Tapferkeit tollwütiger Elefanten; die Barbaren, geboren aus dem Schoß der Kuh, schlugen zu wie der Tod selbst.

7.93.44

दार्वातिसारा दरदाः पुण्ड्राश्चैव सहस्रशः ।
ते न शक्याः स्म सङ्ख्यातुं व्राताः शतसहस्रशः ॥ ७.९३.४४ ॥

Die Dārvas, Atisāras, Daradas und Puṇḍras, zu Tausenden; man konnte sie nicht zählen, in Scharen zu Hunderttausenden.

7.93.45

अभ्यवर्षन्त ते सर्वे पाण्डवं निशितैः शरैः ।
अवाकिरंश्च ते म्लेच्छा नानायुद्धविशारदाः ॥ ७.९३.४५ ॥

Sie alle überschütteten den Pāṇḍava mit scharfen Pfeilen; und jene Barbaren, geübt in vielerlei Kriegskunst, streuten ihre Pfeile aus.

7.93.46

तेषामपि ससर्जाशु शरवृष्टिं धनञ्जयः ।
सृष्टिस्तथाविधा ह्यासीच्छलभानामिवायतिः ॥ ७.९३.४६ ॥

Auch gegen sie ließ Dhanañjaya rasch einen Pfeilregen los; und jener Schwall war wie das Ausbreiten von Meteoren.

7.93.47

अभ्रच्छायामिव शरैः सैन्ये कृत्वा धनञ्जयः ।
मुण्डार्धमुण्डाञ्जटिलानशुचीञ्जटिलाननान्।
म्लेच्छानशातयत्सर्वान्समेतानस्त्रतेजसा ॥ ७.९३.४७ ॥

Nachdem er mit Pfeilen über dem Heer ein Dach gleich einem Wolkenschatten gebildet hatte, streckte Dhanañjaya alle Barbaren nieder — halbgeschoren, verfilzthaarig, unrein, mit verfilzten Gesichtern —, die sich versammelt hatten, durch die Kraft seiner Waffe.