மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 7.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.93.1
हते सुदक्षिणे राजन्वीरे चैव श्रुतायुधे ।
जवेनाभ्यद्रवन्पार्थं कुपिताः सैनिकास्तव ॥ ७.९३.१ ॥
ஓ அரசே, சுதட்சிணனும் வீர சுருதாயுதனும் கொல்லப்பட்ட பிறகு, கோபமடைந்த உங்கள் வீரர்கள் வேகமாக பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) நோக்கி பாய்ந்தனர்.
7.93.2
अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयोऽथ वसातयः ।
अभ्यवर्षंस्ततो राजञ्शरवर्षैर्धनञ्जयम् ॥ ७.९३.२ ॥
ஓ அரசே, பின்னர் அபீஷாஹர்களும், சூரசேனர்களும், சிபிகளும், வசாதிகளும் அம்புமழையால் தனஞ்சயனை (அர்ஜுனனை) மூடினர்.
7.93.3
तेषां षष्टिशतानन्यान्प्रामथ्नात्पाण्डवः शरैः ।
ते स्म भीताः पलायन्ते व्याघ्रात्क्षुद्रमृगा इव ॥ ७.९३.३ ॥
பாண்டவன் அவர்களில் அறுநூறு பேர் மற்றவர்களையும் அம்புகளால் வீழ்த்தினான்; அவர்கள் புலியைக் கண்ட சிறு மான்களைப் போல பயந்து ஓடினர்.
7.93.4
ते निवृत्ताः पुनः पार्थं सर्वतः पर्यवारयन् ।
रणे सपत्नान्निघ्नन्तं जिगीषन्तं परान्युधि ॥ ७.९३.४ ॥
அவர்கள் திரும்பி மீண்டும் பார்த்தனை (அர்ஜுனனை) எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்துகொண்டனர்; போரில் எதிரிகளைக் கொன்று வெற்றியை விரும்பிய அவனை.
7.93.5
तेषामापततां तूर्णं गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
शिरांसि पातयामास बाहूंश्चापि धनञ्जयः ॥ ७.९३.५ ॥
அவர்களில் பாய்ந்து வந்தவர்களின் தலைகளையும் கைகளையும் காண்டீவத்திலிருந்து விடுக்கப்பட்ட அம்புகளால் தனஞ்சயன் விரைவாக வீழ்த்தினான்.
7.93.6
शिरोभिः पातितैस्तत्र भूमिरासीन्निरन्तरा ।
अभ्रच्छायेव चैवासीद्ध्वाङ्क्षगृध्रबलैर्युधि ॥ ७.९३.६ ॥
அங்கு விழுந்த தலைகளால் நிலம் இடைவெளியின்றி மூடப்பட்டது; போரில் காக்கைகளும் கழுகுகளும் கொண்ட படைகளால் அது மேகநிழல் போலானது.
7.93.7
तेषु तूत्साद्यमानेषु क्रोधामर्षसमन्वितौ ।
स्रुतायुश्चाश्रुतायुश्च धनञ्जयमयुध्यताम् ॥ ७.९३.७ ॥
அவர்கள் அழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கையில், கோபமும் சினமும் நிறைந்த ஸ்ருதாயுவும் அஸ்ருதாயுவும் தனஞ்சயனுடன் போரிட்டனர்.
7.93.8
बलिनौ स्पर्धिनौ वीरौ कुलजौ बाहुशालिनौ ।
तावेनं शरवर्षाणि सव्यदक्षिणमस्यताम् ॥ ७.९३.८ ॥
வலிமையும் போட்டி மனமும் கொண்ட, வீரர்களும் உயர்குலத்தவருமான, தோள்வலியில் பெருமிதம் கொண்ட அவ்விருவரும் இடவலக் கைகளால் அவன்மீது அம்பு மழை பொழிந்தனர்.
7.93.9
त्वरायुक्तौ महराज प्रार्थयानौ महद्यशः ।
अर्जुनस्य वधप्रेप्सू पुत्रार्थे तव धन्विनौ ॥ ७.९३.९ ॥
மகாராஜாவே! அவசரத்தில் ஈடுபட்டவர்களும், பெரும் புகழை விரும்பியவர்களும், அர்ஜுனனைக் கொல்ல விரும்பியவர்களுமான இருவில்லாளிகள், உமது மகனுக்காக.
7.93.10
तावर्जुनं सहस्रेण पत्रिणां नतपर्वणाम् ।
पूरयामासतुः क्रुद्धौ तटाकं जलदौ यथा ॥ ७.९३.१० ॥
சினமுற்ற அவ்விருவரும் வளைந்த முனைகளைக் கொண்ட ஆயிரம் அம்புகளால் அர்ஜுனனை நிரப்பினர்; மேகங்கள் குளத்தை நிரப்புவது போல.
7.93.11
श्रुतायुश्च ततः क्रुद्धस्तोमरेण धनञ्जयम् ।
आजघान रथश्रेष्ठः पीतेन निशितेन च ॥ ७.९३.११ ॥
பின்னர் சினமுற்ற ஸ்ருதாயு, தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன், தோமரத்தாலும் மஞ்சள் நிற கூர்மையான அம்பாலும் தனஞ்சயனைத் தாக்கினான்.
7.93.12
सोऽतिविद्धो बलवता शत्रुणा शत्रुकर्शनः ।
जगाम परमं मोहं मोहयन्केशवं रणे ॥ ७.९३.१२ ॥
அவன், எதிரிகளை வருத்துபவன், வலிமையான பகைவனால் மிகவும் காயமடைந்து, போரில் கேசவனையும் மயக்கியவாறு, பெரும் மயக்கத்தை அடைந்தான்.
7.93.13
एतस्मिन्नेव काले तु सोऽश्रुतायुर्महारथः ।
शूलेन भृशतीक्ष्णेन ताडयामास पाण्डवम् ॥ ७.९३.१३ ॥
அதே வேளையில் மகாரதனான அச்ருதாயு மிகக் கூர்மையான சூலத்தால் பாண்டவனைத் தாக்கினான்.
7.93.14
क्षते क्षारं स हि ददौ पाण्डवस्य महात्मनः ।
पार्थोऽपि भृशसंविद्धो ध्वजयष्टिं समाश्रितः ॥ ७.९३.१४ ॥
அவன் மகாத்மாவான பாண்டவனின் புண்ணில் உப்புக்காரத்தைத் தடவினான். பார்த்தனும் மிகவும் காயமுற்று கொடிக்கம்பத்தைப் பற்றிக்கொண்டான்.
7.93.15
ततः सर्वस्य सैन्यस्य तावकस्य विशाम्पते ।
सिंहनादो महानासीद्धतं मत्वा धनञ्जयम् ॥ ७.९३.१५ ॥
அப்போது, ஓ மன்னா, உமது முழுப் படையிலும் தனஞ்சயன் கொல்லப்பட்டான் என்று எண்ணி பெரும் சிம்மநாதம் எழுந்தது.
7.93.16
कृष्णश्च भृशसन्तप्तो दृष्ट्वा पार्थं विचेतनम् ।
आश्वासयत्सुहृद्याभिर्वाग्भिस्तत्र धनञ्जयम् ॥ ७.९३.१६ ॥
கிருஷ்ணனும் மிகவும் துயருற்று, மயங்கிக் கிடந்த பார்த்தனைக் கண்டு அங்கே தனஞ்சயனை நட்புரைகளால் தேற்றினான்.
7.93.17
ततस्तौ रथिनां श्रेष्ठौ लब्धलक्षौ धनञ्जयम् ।
वासुदेवं च वार्ष्णेयं शरवर्षैः समन्ततः ॥ ७.९३.१७ ॥
பின்னர் அந்த இரு தேர்வீரர்களில் சிறந்தோர், இலக்கைக் கண்டுகொண்டு, தனஞ்சயனையும் வார்ஷ்ணேய வாசுதேவனையும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்பு மழையால் தாக்கினர்.
7.93.18
सचक्रकूबररथं साश्वध्वजपताकिनम् ।
अदृश्यं चक्रतुर्युद्धे तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.९३.१८ ॥
அவர்கள் போரில் சக்கரம், குபரம், குதிரைகள், கொடி, பதாகையுடன் கூடிய அந்தத் தேரை கண்ணுக்குத் தெரியாததாக ஆக்கினர்; அது அற்புதம் போல் ஆனது.
7.93.19
प्रत्याश्वस्तस्तु बीभत्सुः शनकैरिव भारत ।
प्रेतराजपुरं प्राप्य पुनः प्रत्यागतो यथा ॥ ७.९३.१९ ॥
பின்னர் மெல்ல மீண்டு வந்த பீபத்சு, பாரதா, யமராஜனின் நகரம் வரை சென்று மீண்டு வந்தவனைப் போல் இருந்தான்.
7.93.20
सञ्छन्नं शरजालेन रथं दृष्ट्वा सकेशवम् ।
शत्रू चाभिमुखौ दृष्ट्वा दीप्यमानाविवानलौ ॥ ७.९३.२० ॥
அம்புகளின் வலையால் மூடப்பட்ட தேரையும் கேசவனுடன் கண்டு, முன்னால் நின்ற இரு எதிரிகளையும் எரியும் இரு தீக்களைப் போல் கண்டு—
7.93.21
प्रादुश्चक्रे ततः पार्थः शाक्रमस्त्रं महारथः ।
तस्मादासन्सहस्राणि शराणां नतपर्वणाम् ॥ ७.९३.२१ ॥
அப்போது மாபெரும் தேர்வீரன் பார்த்தன் இந்திரனின் அஸ்திரத்தை வெளிப்படுத்தினான். அதிலிருந்து வளைந்த முனைகளைக் கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான அம்புகள் தோன்றின.
7.93.22
ते जघ्नुस्तौ महेष्वासौ ताभ्यां मुक्तांश्च सायकान् ।
विचेरुराकाशगताः पार्थचापविनिःसृताः ॥ ७.९३.२२ ॥
அந்த அம்புகள் அந்த இரு மாபெரும் வில்லாளிகளைத் தாக்கின; அவர்களால் விடப்பட்ட அம்புகளும் ஆகாயத்தில் சுற்றித் திரிந்தன, பார்த்தனின் வில்லிலிருந்து புறப்பட்டவை.
7.93.23
प्रतिहत्य सरांस्तूर्णं शरवेगेन पाण्डवः ।
प्रतस्थे तत्रतत्रैव योधयन्वै महारथान् ॥ ७.९३.२३ ॥
பாண்டவன் விரைவாக அம்புகளின் வேகத்தால் அந்த அம்புகளைத் தடுத்து, அங்கங்கே மாபெரும் தேர்வீரர்களுடன் போரிட்டுக்கொண்டே முன்னேறினான்.
7.93.24
तौ च फल्गुनबाणौघैर्विबाहुशिरसौ कृतौ ।
वसुधामन्वपद्येतां वातनुन्नाविव द्रुमौ ॥ ७.९३.२४ ॥
பல்குனனின் அம்புகளின் பெருக்கால் அவ்விருவரின் கைகளும் தலைகளும் துண்டிக்கப்பட்டன; காற்றால் வீழ்த்தப்பட்ட மரங்களைப் போல் அவ்விருவரும் நிலத்தில் விழுந்தனர்.
7.93.25
श्रुतायुषश्च निधनं वधश्चेवाश्रुतायुषः ।
लोकविस्मापनमभूत्समुद्रस्येव शोषणम् ॥ ७.९३.२५ ॥
ஶ்ருதாயுவின் மரணமும், அஶ்ருதாயுவின் வதமும் உலகை வியப்பில் ஆழ்த்தின; அது கடல் வற்றிப்போனது போல் இருந்தது.
7.93.26
तयोः पदानुगान्हत्वा पुनः पञ्चशतं रथान् ।
प्रत्यगाद्भारतीं सेनां निघ्नन्पार्थो वरान्वरान् ॥ ७.९३.२६ ॥
அவ்விருவரின் காலாட்படை வீரர்களையும், பின்னர் ஐநூறு தேர்களையும் கொன்று, பார்த்தன் சிறந்த வீரர்களை வீழ்த்தியவாறு பாரதர்களின் படையிடம் திரும்பினான்.
7.93.27
श्रुतायुषं च निहतं प्रेक्ष्य चैवाश्रुतायुषम् ।
नियतायुश्च सङ्क्रुद्धो दीर्घायुश्चैव भारत ॥ ७.९३.२७ ॥
பாரதா, ஶ்ருதாயுவும் அஶ்ருதாயுவும் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு நியதாயுவும் தீர்காயுவும் மிகுந்த சினம் கொண்டனர்.
7.93.28
पुत्रौ तयोर्नरश्रेष्ठौ कौन्तेयं प्रति जग्मतुः ।
किरन्तौ विविधान्बाणान्पितृव्यसनकर्शितौ ॥ ७.९३.२८ ॥
அவ்விருவரின் மகன்களாகிய நரஶ்ரேஷ்டர்கள், தந்தையின் துயரால் வருந்தி, பல வகை அம்புகளைப் பொழிந்தவாறு கௌந்தேயனை நோக்கிச் சென்றனர்.
7.93.29
तावर्जुनो मुहूर्तेन शरैः सन्नतपर्वभिः ।
प्रैषयत्परमक्रुद्धो यमस्य सदनं प्रति ॥ ७.९३.२९ ॥
அர்ஜுனன் அவ்விருவரையும் ஒரு கணத்தில், வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளால், மிகுந்த சினத்துடன் யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்பினான்.
7.93.30
लोडयन्तमनीकानि द्विपं पद्मसरो यथा ।
नाशक्नुवन्वारयितुं पार्थं क्षत्रियपुङ्गवाः ॥ ७.९३.३० ॥
தாமரைக் குளத்தைக் கலக்கும் யானை போல் படைகளைக் கலக்கிய பார்த்தனை, சிறந்த க்ஷத்திரியர்களால் தடுக்க இயலவில்லை.
7.93.31
अङ्गास्तु गजसङ्घैश्च पाण्डवं पर्यवारयन् ।
क्रुद्धाः सहस्रशो राजञ्शिक्षिता हस्तिसादिनः ॥ ७.९३.३१ ॥
அங்கர்கள் யானைக் கூட்டங்களுடன் பாண்டவனைச் சூழ்ந்தனர். ஓ அரசே, கோபம் கொண்ட ஆயிரக்கணக்கான பயிற்சி பெற்ற யானை வீரர்கள்.
7.93.32
दुर्योधनसमादिष्टाः कुञ्जरैः पर्वतोपमैः ।
प्राच्याश्च दाक्षिणात्याश्च कलिङ्गप्रमुखा नृपाः ॥ ७.९३.३२ ॥
துரியோதனனால் ஏவப்பட்ட, மலைகள் போன்ற யானைகளுடன் கிழக்கு மற்றும் தெற்கு அரசர்கள், கலிங்கர்கள் தலைமையில்.
7.93.33
तेषामापततां शीघ्रं गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
निचकर्त शिरांस्युग्रो बाहूनपि सुभूषणान् ॥ ७.९३.३३ ॥
அவர்கள் விரைந்து பாய்ந்தபோது, காண்டீவத்திலிருந்து ஏவிய அம்புகளால் உக்கிரன் அவர்களின் தலைகளையும், அழகிய அணிகலன்கள் அணிந்த கரங்களையும் துண்டித்தான்.
7.93.34
तैः शिरोभिर्मही कीर्णा बाहुभिश्च सहाङ्गदैः ।
बभौ कनकपाषाणा भुजगैरिव संवृता ॥ ७.९३.३४ ॥
அந்தத் தலைகளாலும் அங்கதங்களுடன் கூடிய கரங்களாலும் நிறைந்த பூமி, பாம்புகளால் சூழப்பட்ட பொன் பாறைகள் போல் ஒளிர்ந்தது.
7.93.35
बाहवो विशिखैश्छिन्नाः शिरांस्युन्मथितानि च ।
पतमानान्यदृश्यन्त द्रुमेभ्य इव पक्षिणः ॥ ७.९३.३५ ॥
அம்புகளால் துண்டிக்கப்பட்ட கரங்களும் பிடுங்கப்பட்ட தலைகளும் விழுவது தெரிந்தது, மரங்களிலிருந்து பறவைகள் விழுவது போல்.
7.93.36
शरैः सहस्रशो विद्धा द्विपाः प्रसृतशोणिताः ।
अदृश्यन्ताद्रयः काले गैरिकाम्बुस्रवा इव ॥ ७.९३.३६ ॥
ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு இரத்தம் பெருக்கெடுத்த யானைகள், பருவத்தில் காவி நீர் வழியும் மலைகள் போல் தெரிந்தன.
7.93.37
निहताः शेरते स्मान्ये बीभत्सोर्निशितैः शरैः ।
गजपृष्ठगता म्लेच्छा नानाविकृतदर्शनाः ॥ ७.९३.३७ ॥
அர்ஜுனனின் கூரிய அம்புகளால் கொல்லப்பட்ட மற்றவர்களும் கிடக்கின்றனர் — யானை முதுகில் அமர்ந்திருந்த மிலேச்சர்கள், பல்வேறு விகாரமான தோற்றங்கள் கொண்டவர்கள்.
7.93.38
नानावेषधरा राजन्नानाशस्त्रौघसंवृताः ।
रुधिरेणानुलिप्ताङ्गा भान्ति चित्रैः शरैर्हताः ॥ ७.९३.३८ ॥
ஓ அரசே, பல்வேறு வேடம் தரித்தவர்கள், பல ஆயுதக் கூட்டங்களால் மூடப்பட்டவர்கள், இரத்தம் பூசிய உடல்களுடன், வண்ணமயமான அம்புகளால் கொல்லப்பட்ட அவர்கள் ஒளிர்கின்றனர்.
7.93.39
शोणितं निर्वमन्ति स्म द्विपाः पार्थशराहताः ।
सहस्रशश्छिन्नगात्राः सारोहाः सपदानुगाः ॥ ७.९३.३९ ॥
பார்த்தனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட யானைகள் இரத்தத்தை வாந்தி எடுத்தன; ஆயிரக்கணக்கில் உடல்கள் துண்டிக்கப்பட்டன — பாகர்களும் காலாட்படையினரும் உடனிருந்த நிலையில்.
7.93.40
चुक्रुशुश्च निपेतुश्च बभ्रमुश्चापरे दिशः ।
भृशं त्रस्ताश्च बहवः स्वानेव ममृदुर्गजाः ॥ ७.९३.४० ॥
அவை கதறின, விழுந்தன, மற்றவை திசைகளில் அலைந்தன. மிகவும் அஞ்சிய பல யானைகள் தங்கள் சொந்தவர்களையே மிதித்து நசுக்கின.
7.93.41
सोत्तरायुधिनश्चैव द्विपास्तीक्ष्णविषोपमाः ।
विदन्त्यसुरमायां ये सुघोरा घोरचक्षुषः ॥ ७.९३.४१ ॥
மேல் அங்கவஸ்திரமும் ஆயுதங்களுமுள்ள அந்த யானைகள் கூரிய விஷம் போன்றவை; அசுரர்களின் மாயையை அறிந்தவை — மிகக் கொடியவை, பயங்கரக் கண்களுடையவை.
7.93.42
यवनाः पारदाश्चैव शकाश्च सह बाह्लिकैः ।
काकवर्णा दुराचाराः स्त्रीलोलाः कलहप्रियाः ॥ ७.९३.४२ ॥
யவனர், பாரதர், சகர், பாஹ்லிகர்களுடன் — காக்கை நிறத்தவர்கள், தீய நடத்தையுள்ளவர்கள், பெண்களில் ஆசை கொண்டவர்கள், சண்டையை விரும்புபவர்கள்.
7.93.43
द्राविडास्तत्र युध्यन्ते मत्तमातङ्गविक्रमाः ।
गोयोनिप्रभवा म्लेच्छाः कालकल्पाः प्रहारिणः ॥ ७.९३.४३ ॥
அங்கே திராவிடர்கள் போரிட்டனர், மதம்கொண்ட யானைகளின் வீரத்துடன்; பசுவின் கருவில் பிறந்த மிலேச்சர்கள், காலனைப் போல் அடிக்கும் வீரர்கள்.
7.93.44
दार्वातिसारा दरदाः पुण्ड्राश्चैव सहस्रशः ।
ते न शक्याः स्म सङ्ख्यातुं व्राताः शतसहस्रशः ॥ ७.९३.४४ ॥
தார்வர்கள், அதிசாரர்கள், தரதர்கள், புண்ட்ரர்கள், ஆயிரக்கணக்கில்; அவர்களை எண்ண இயலவில்லை, இலட்சக்கணக்கான படைகளாக இருந்தனர்.
7.93.45
अभ्यवर्षन्त ते सर्वे पाण्डवं निशितैः शरैः ।
अवाकिरंश्च ते म्लेच्छा नानायुद्धविशारदाः ॥ ७.९३.४५ ॥
அவர்கள் அனைவரும் பாண்டவன் மீது கூர்மையான அம்புகளை மழையெனப் பொழிந்தனர்; பல்வேறு போர்முறைகளில் வல்ல அந்த மிலேச்சர்கள் அம்புகளைச் சிதறடித்தனர்.
7.93.46
तेषामपि ससर्जाशु शरवृष्टिं धनञ्जयः ।
सृष्टिस्तथाविधा ह्यासीच्छलभानामिवायतिः ॥ ७.९३.४६ ॥
அவர்கள் மீதும் தனஞ்சயன் விரைவாக அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்; அவன் பொழிந்த அந்த மழை விண்கற்களின் பரவலைப் போல இருந்தது.
7.93.47
अभ्रच्छायामिव शरैः सैन्ये कृत्वा धनञ्जयः ।
मुण्डार्धमुण्डाञ्जटिलानशुचीञ्जटिलाननान्।
म्लेच्छानशातयत्सर्वान्समेतानस्त्रतेजसा ॥ ७.९३.४७ ॥
அம்புகளால் படையின்மேல் மேக நிழல்போன்ற விதானம் அமைத்து, தனஞ்சயன் அரை மொட்டையும் சடையும் கொண்ட, தூய்மையற்ற, சடைமுகமுடைய அனைத்து மிலேச்சர்களையும், ஒன்றுகூடியிருந்த அவர்களை, அஸ்திரத்தின் தேஜஸால் வீழ்த்தினான்.
7.93.48
शरैश्च शतशो विद्धास्ते सङ्घा गिरिचारिणः ।
प्राद्रवन्त रणे भीता गिरिगह्वरवासिनः ॥ ७.९३.४८ ॥
நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அந்தக் கூட்டங்கள், மலைகளில் திரிபவர்கள், போரில் அஞ்சி ஓடின—மலைக் குகைகளில் வாழ்பவர்கள்.
7.93.49
गजाश्वसादिम्लेच्छानां पतितानां शितैः शरैः ।
बकाः कङ्का वृका भूमावपिबन्रुधिरं मुदा ॥ ७.९३.४९ ॥
யானைகள், குதிரைகள், குதிரை வீரர்களான மிலேச்சர்கள் கூரிய அம்புகளால் வீழ்ந்து கிடந்தனர்; கொக்குகளும் கங்கப் பறவைகளும் ஓநாய்களும் நிலத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் இரத்தம் பருகின.
7.93.50
पत्त्यश्वरथनागैश्च प्रच्छन्नकृतसङ्क्रमाम् ।
शरवर्षप्लवां घोरां केशशैवलशाद्वलाम्।
प्रावर्तयन्नदीमुग्रां शोणितौघतरङ्गिणीम् ॥ ७.९३.५० ॥
காலாட்படை, குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளால் மறைவாக கடக்கும் வழிகள் அமைக்கப்பட்ட, அம்பு மழையே படகாக, மயிரே பாசியும் புல்லுமாக இருந்த, கொடிய, உக்கிரமான, இரத்த வெள்ளத்தின் அலைகளுடைய ஆற்றை அவர்கள் பெருக்கினர்.
7.93.51
छिन्नाङ्गुलीक्षुद्रमत्स्यां युगान्ते कालसन्निभाम् ।
प्राकरोद्गजसम्बाधां नदीमुत्तरशोणिताम् ॥ ७.९३.५१ ॥
வெட்டுண்ட விரல்களே சிறிய மீன்களாகக் கொண்ட, யுகமுடிவின் காலத்தைப் போன்ற, யானைகளால் நிரம்பிய, மேற்பரப்பில் இரத்தம் ஓடும் அந்த ஆற்றை அவன் உண்டாக்கினான்.
7.93.52
देहेभ्यो राजपुत्राणां नागाश्वरथसादिनाम् ।
यथा स्थलं च निम्नं च न स्याद्वर्षति वासवे।
तथाऽऽसीत्पृथिवी सर्वा शोणितेन परिप्लुता ॥ ७.९३.५२ ॥
அரசகுமாரர்களின் உடல்களிலிருந்தும், யானை, குதிரை, தேர் வீரர்களின் உடல்களிலிருந்தும் — இந்திரன் மழை பொழிந்தால் மேடும் பள்ளமும் இல்லாதது போல — முழு பூமியும் இரத்தத்தால் நிரம்பி வழிந்தது.
7.93.53
षट्सहस्रान्हयान्वीरान्पुनर्दशशतान्वरान् ।
प्राहिणोन्मृत्युलोकाय क्षत्रियान्क्षत्रियर्षभः ॥ ७.९३.५३ ॥
ஆறாயிரம் குதிரை வீரர்களையும், மீண்டும் ஆயிரம் சிறந்த வீரர்களையும் — க்ஷத்திரியர்களில் காளையான அவன் மரணலோகத்துக்கு அனுப்பினான்.
7.93.54
शरैः सहस्रशो विद्धा विधिवत्कल्पिता द्विपाः ।
शेरते भूमिमासाद्य शैला वज्रहता इव ॥ ७.९३.५४ ॥
அம்புகளால் ஆயிரக்கணக்கில் துளைக்கப்பட்ட, முறைப்படி அலங்கரிக்கப்பட்ட யானைகள் நிலத்தில் கிடக்கின்றன — வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்ட மலைகளைப் போல.
7.93.55
स वाजिरथमातङ्गान्निघ्नन्व्यचरदर्जुनः ।
प्रभिन्न इव मातङ्गो मृद्गन्नलवनं यथा ॥ ७.९३.५५ ॥
அர்ஜுனன் குதிரைகளையும் தேர்களையும் யானைகளையும் கொன்றுகொண்டு, மதம் பிடித்த யானை தாமரைக் காட்டை மிதித்துச் செல்வது போல் திரிந்தான்.
7.93.56
भुरिद्रुमलतागुल्मं शुष्केन्धनतृणोलपम् ।
निर्दहेदनलोऽरण्यं यथा वायुसमीरितः ॥ ७.९३.५६ ॥
காற்றால் தூண்டப்பட்ட நெருப்பு, மரங்களும் கொடிகளும் புதர்களும் நிறைந்து உலர்ந்த விறகும் புல்லும் கொண்ட காட்டை எரிப்பது போல்.
7.93.57
सेनारण्यं तव तथा कृष्णानिलसमीरितः ।
शरार्चिरदहत्क्रुद्धः पाण्डवोऽग्निर्धनञ्जयः ॥ ७.९३.५७ ॥
அதுபோல் உங்கள் சேனையாகிய காட்டை, கிருஷ்ணனாகிய காற்றால் தூண்டப்பட்டு, சினம்கொண்ட பாண்டவனான தனஞ்சயன் என்ற நெருப்பு அம்புச் சுடர்களால் எரித்தது.
7.93.58
शून्यान्कुर्वन्रथोपस्थान्मानवैः संस्तरन्महीम् ।
प्रानृत्यदिव सम्बाधे चापहस्तो धनञ्जयः।
वज्रकल्पैः शरैर्भूमिं कुर्वन्नुत्तरशोणिताम् ॥ ७.९३.५८ ॥
தேர்த்தட்டுகளைக் காலியாக்கி, மனிதர்களால் பூமியை மூடி, நெரிசலில் நடனமாடுவது போல் வில்லைக் கையில் ஏந்திய தனஞ்சயன், வஜ்ரம் போன்ற அம்புகளால் பூமியை இரத்தப் பெருக்காக்கினான்.
7.93.59
ततः प्रावर्तत नदी शोणितौघतरङ्गिणी ।
नराश्वद्विपकायेभ्यः पर्वतेभ्य इवापगा ॥ ७.९३.५९ ॥
அப்போது மனிதர், குதிரை, யானைகளின் உடல்களிலிருந்து இரத்தப் பெருக்கின் அலைகளுடன் ஓர் ஆறு பாய்ந்தது, மலைகளிலிருந்து ஆறு பாய்வது போல்.
7.93.60
अस्थिशर्करसम्बाधा ध्वजवृक्षा रथहदा ।
सञ्छिन्नशीर्षपाणाणा हस्तिहस्तमहाग्रहा ॥ ७.९३.६० ॥
எலும்புகள் சரளைக் கற்களால் நெருக்கப்பட்ட, கொடி மரங்களுடைய, தேர்களாகிய குளங்களுடைய, வெட்டுண்ட தலைகளும் கைகளுமாகிய கற்களுடைய, யானைத் துதிக்கைகளாகிய பெரிய முதலைகளுடைய அது ஆறாயிற்று.
7.93.61
मांसमज्जास्थिपङ्काढ्यां हताश्वमकराकुला ।
उष्णीषफेनसञ्छन्ना शरघोरझषाकुला ॥ ७.९३.६१ ॥
சதை, மஜ்ஜை, எலும்புகளின் சேற்றால் நிறைந்து, இறந்த குதிரைகளாகிய முதலைகளால் நிரம்பி, தலைப்பாகைகளின் நுரையால் மூடப்பட்டு, அம்புகளாகிய கொடிய மீன்களால் நிறைந்து.
7.93.62
रुद्रस्याक्रीडसदृशीं भूमिं कुर्वन्विभीषणाम् ।
प्राविशद्भारतीं सेनां सङ्क्रुद्धो वै धनञ्जयः ॥ ७.९३.६२ ॥
ருத்திரனின் விளையாட்டுத் திடலைப் போன்ற பயங்கரமான நிலத்தை உண்டாக்கியவாறு, கோபமுற்ற தனஞ்சயன் பாரதப் படையினுள் நுழைந்தான்.
7.93.63
तं श्रुतायुस्तथाम्बष्ठो व्रजमानं न्यवारयत् ॥ ७.९३.६३ ॥
முன்னேறிச் சென்ற அவனை ஸ்ருதாயுஸும் அம்பஷ்டனும் தடுத்தனர்.
7.93.64
तस्यार्जुनः शरैस्तीक्ष्णैः कङ्कपत्रपरिच्छदैः ।
न्यपातयद्धयाञ्शीघ्रं यतमानस्य मारिष।
धनुश्चास्यापरैश्छित्त्वा शरैः पार्थो विचक्रमे ॥ ७.९३.६४ ॥
ஓ மாரிஷா, அவன் முயலும்போது, அர்ஜுனன் கங்கப் பறவையின் இறகுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கூரிய அம்புகளால் அவனுடைய குதிரைகளை விரைவில் வீழ்த்தினான்; மற்ற அம்புகளால் அவனுடைய வில்லையும் அறுத்து, பார்த்தன் சுற்றி வந்தான்.
7.93.65
अम्बष्ठस्तु गदां गृह्य क्रोधपर्याकुलेक्षणः ।
आससाद रणे पार्थं केशवं च महारथम् ॥ ७.९३.६५ ॥
ஆனால் அம்பஷ்டன் கதையை எடுத்து, கோபத்தால் கலங்கிய கண்களுடன், போரில் பார்த்தனையும் கேசவனையும் பெரும் தேர்வீரனையும் அணுகினான்.
7.93.66
ततः सम्प्रहरन्वीरो गदामुद्यम्य भारत ।
रथमावार्य गदया केशवं समताडयत् ॥ ७.९३.६६ ॥
பின்னர், ஓ பாரதா, அந்த வீரன் கதையை உயர்த்தி அடித்தவாறு, தேரைத் தடுத்து கதையால் கேசவனை நன்றாக அடித்தான்.
7.93.67
गदया ताडितं दृष्ट्वा केशवं परवीरहा ।
अर्जुनोऽथ भृशं क्रुद्धः सोऽम्बष्ठं प्रति भारत ॥ ७.९३.६७ ॥
கதையால் கேசவன் அடிபட்டதைக் கண்ட, எதிர்வீரர்களைக் கொல்பவனான அர்ஜுனன் மிகவும் கோபமுற்றான். பாரதா, அவன் அம்பஷ்டனை நோக்கிச் சென்றான்.
7.93.68
ततः शरैर्हेमपुङ्खैः सगदं रथिनां वरम् ।
छादयामास समरे मेघः सूर्यमिवोदितम् ॥ ७.९३.६८ ॥
பின்னர் பொன்னிறச் சிறகுகளுள்ள அம்புகளால், போரில் கதையுடன் இருந்த தேர்வீரர்களில் சிறந்தவனை அவன் மூடினான்; மேகம் உதித்த சூரியனை மறைப்பது போல.
7.93.69
अथापरैः शरैश्चापि गदां तस्य महात्मनः ।
अचूर्णयत्तदा पार्थस्तिदद्भुतमिवाभवत् ॥ ७.९३.६९ ॥
பின்னர் பார்த்தன் வேறு அம்புகளால் அந்த மகாத்மாவின் கதையை நொறுக்கினான்; அது அற்புதம் போல ஆயிற்று.
7.93.70
अथ तां पतितां दृष्ट्वा गृह्यान्यां च महागदाम् ।
अर्जुनं वासुदेवं च पुनः पुनरताडयत् ॥ ७.९३.७० ॥
பின்னர் அந்தக் கதை விழுந்ததைக் கண்டு, இன்னொரு பெரிய கதையை எடுத்து, அர்ஜுனனையும் வாசுதேவனையும் மீண்டும் மீண்டும் தாக்கினான்.
7.93.71
तस्यार्जुनः क्षुरप्राभ्यां सगदावुद्यतौ भुजौ ।
चिच्छेदेन्द्रध्वजाकारौ शिरश्चान्येन पत्रिणा ॥ ७.९३.७१ ॥
அர்ஜுனன் அவனது கதையுடன் உயர்த்தப்பட்ட இரு கைகளை, இந்திரத்வஜம் போன்றவற்றை, இரண்டு க்ஷுரப்ர அம்புகளால் வெட்டினான்; மற்றொரு இறகு அம்பால் தலையையும் வெட்டினான்.
7.93.72
स पपात हतो राजन्वसुधामनुनादयन् ।
इन्द्रध्वज इवोत्सृष्टो यन्त्रनिर्मुक्तबन्धनः ॥ ७.९३.७२ ॥
அரசே, அவன் கொல்லப்பட்டு பூமியை எதிரொலிக்கச் செய்தபடி விழுந்தான்; யந்திரக் கட்டு அவிழ்ந்து வீழ்ந்த இந்திரத்வஜம் போல.
7.93.73
अम्बष्ठे तु तदा भग्ने तव सैन्यमभज्यत ॥ ७.९३.७३ ॥
அப்போது அம்பஷ்ட படை உடைந்தபோது உங்கள் படையும் சிதறியது.
7.93.74
रथानीकावगाढश्च वारणाश्वशतैर्वृतः ।
अदृश्यत पदा पार्थो घनैः सूर्य इवावृतः ॥ ७.९३.७४ ॥
தேர்ப்படைக்குள் புகுந்து, நூற்றுக்கணக்கான யானைகளாலும் குதிரைகளாலும் சூழப்பட்ட பார்த்தன் கால்நடையாகத் தெரிந்தான்; மேகங்களால் மறைந்த சூரியனைப் போல.